မေန႔က စစ္အစိုးရမွ အက်ဥ္းသား ၉၀၀၀ ေက်ာ္ကို လႊတ္ေပးရာတြင္ ေထာင္ဒဏ္ႏွစ္ရွည္ခ်ခံထားရေသာ အသက္ ၇၉ ႏွစ္ရွိ သတင္းစာ ဆရာႀကီး ဦး၀င္းတင္ အပါအ၀င္ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား တခ်ိဳ႕ကိုလည္း ျပန္လည္လႊတ္ေပး လိုက္ေၾကာင္း သိရသည္။
သတင္းစာဆရာၾကီး ဦး၀င္းတင္
ဦး၀င္းတင္သည္ ဟံသာ၀တီ သတင္းစာအယ္ဒီတာခ်ဳပ္ေဟာင္းႏွင့္ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ဗဟိုအလုပ္အမႈ ေဆာင္ေကာ္မတီ၀င္ အတြင္းေရးမႉးအျဖစ္ တာ၀န္ယူခဲ့သူျဖစ္သည္။ ၁၉၈၉ ခု ဇူလိုင္ (၄) ရက္တြင္ ဖမ္းဆီးခံရၿပီး အလုပ္ၾကမ္းႏွင့္ ေထာင္ဒဏ္ (၃) ႏွစ္ခ်မွတ္ခဲ့သည္။ လြတ္ရက္ေစ့ကာနီး ၁၉၉၂ မတ္လတြင္ ေထာင္ဒဏ္ (၁၀) ႏွစ္ ထပ္မံခ်ခံရၿပီး ေထာင္တြင္း ညႇဥ္းပန္းႏွိပ္စက္မႈမ်ားကို ကုလသမဂၢ အထူးကိုယ္စားလွယ္ထံ စာေရးတုိင္ၾကားမႈျဖင့္ ၁၉၉၆ မတ္လ၌ ေနာက္ထပ္ ေထာင္ဒဏ္္ (၇) ႏွစ္ ထပ္ဆင့္ ခ်မွတ္ခံခဲ့ရသည္။
အသက္ (၇၉) ႏွစ္ရွိၿပီျဖစ္သည့္ ဦး၀င္းတင္သည္ အက်ဥ္းေထာင္တြင္း၌ ေသြးတိုး၊ ႏွလံုး၊ ဆီးခ်ဳိႏွင့္ အ႐ိုးက်ီးေပါင္းတက္ ေ၀ဒနာမ်ား ခံစားေနရၿပီး ၿပီးခဲ့သည့္ ဇူလိုင္လက ေထာင္သက္တမ္း (၁၉) ႏွစ္ျပည့္ၿပီျဖစ္ကာ သက္တမ္းေက်ာ္လြန္ၿပီး ဖမ္းဆီးခံထားရသည့္ ႏွစ္ရွည္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားျဖစ္သည္။
ႏိုင္ငံေရးမလုပ္ေတာ့ပါဟု ခံ၀န္ခ်က္ကတိ လက္မွတ္ေရးထိုးလွ်င္ ျပန္လႊတ္ေပးမည္ဟု စစ္အစိုးရက အႀကိမ္ႀကိမ္ ကမ္းလွမ္းခဲ့ေသာ္လည္း ဦး၀င္းတင္က ထိုကမ္းလွမ္းခ်က္ကို ေတာက္ေလွ်ာက္ပယ္ခ်ခဲ့သည္။ ၂၀၀၅ ဇူလိုင္လတြင္ အာဏာပိုင္မ်ားက ဦး၀င္းတင္ကို ျပန္လႊတ္ေပးရန္ စီစဥ္ခဲ့ၿပီး အင္းစိန္ေထာင္ဗူး၀သုိ႔ ေရာက္ရွိၿပီးကာမွ ေထာင္မႉးက ျပန္ေခၚေဆာင္ကာ ျပန္လည္ အက်ဥ္းခ်ထားျခင္း ခံခဲ့ရသည္။
ဦး၀င္းတင္ကို ၂၀၀၁ ခုႏွစ္တြင္ ယူနက္စ္ကို (UNESCO) မွခ်ီးျမင့္ေသာ ဂြီလာရ္မို ကာႏို ကမၻာ့စာနယ္ဇင္း လြတ္လပ္ခြင့္ဆု (Guillermo Cano World Press Freedom Prize) ႏွင့္ ကမၻာ့ သတင္းစာမ်ား အသင္းႀကီးက လြတ္လပ္မႈ ေ႐ႊကေလာင္ဆု (Newspapers' Golden Pen of Freedom)၊ နယ္စည္းမျခား သတင္းေထာက္မ်ားဖြဲ႕ႏွင့္ ျပင္သစ္ ေဖာင္ေဒးရွင္းမ်ားက ပူးတြဲ၍ လြတ္လပ္မႈ ေ႐ႊကေလာင္ဆု (Winner of Reporters Without Border) မ်ားကို ခ်ီးျမႇင့္ခဲ့သည္။
ယခုအက်ဥ္းသားမ်ား လႊတ္ေပးရာတြင္ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္(အန္အယ္လ္ဒီ) လႊတ္ေတာ္ အမတ္ မ်ားျဖစ္သည့္ ေဒါက္တာ သန္းၿငိမ္း( ျပည္ေထာင္)၊ ေဒါက္တာ ေဒၚေမ၀င္းျမင့္ ( အင္းစိန္ ေထာင္)ႏွင့္ ဦးေအာင္စိုးျမင့္ (သရက္ေထာင္)တို႔လည္း ျပန္လည္ လြတ္ ေျမာက္လာေၾကာင္းသိရသည္။
သရက္ေထာင္မွ လႊတ္သည့္ အက်ဥ္းသား ၄၀ တြင္ ဦးေအာင္စိုးျမင့္ တဦးသာလ်ွင္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ပါ၀င္ ေၾကာင္း သိရသည္။
အန္အယ္လ္ဒီ လႊတ္ေတာ္အမတ္ တဦးျဖစ္သူ ဦးခင္ေမာင္ေဆြ ကို လား႐ိႈးေထာင္မွ ျပန္လည္ လႊတ္ေပးလိုက္ ေၾကာင္း၊ တတ္သိပညာရွင္မ်ားအဖြဲ႕မွ ဦး၀င္းထိန္ကို ကသာေထာင္မွလႊတ္ေၾကာင္း၊ သပိတ္က်င္း အန္အယ္လ္ဒီ ဦးေအးသိန္း ကို ကေလးေထာင္မွ ျပန္လႊတ္လိုက္ေၾကာင္းႏွင့္ မႏၲေလး အန္အယ္လ္ဒီ ဦးသိန္းတန္ကို မႏၲေလး ေထာင္မွ ျပန္လႊတ္လိုက္ေၾကာင္းလည္း မိသားစု၀င္မ်ားက ေျပာျပသည္။
စစ္အစိုးရပိုင္ ျမန္မာ့အလင္း သတင္းစာတြင္ ယခုကဲ့သို႔ အက်ဥ္းသားမ်ားအားျပန္လႊတ္ေပးျခင္းသည္ ႏိုင္ငံေတာ္သစ္ တည္ေဆာက္ေရးတြင္ အက်ိဳးျပဳေစမည့္ ႏိုင္ငံသားမ်ားျဖစ္ေစရန္ႏွင့္ ၂၀၁၀ ေ႐ြးေကာက္ပြဲတြင္ ပါ၀င္ရန္ ႏိုင္ငံတ၀န္း အက်ဥ္းစခန္းမ်ားမွ အက်ဥ္သား ၉၀၀၂ ဦးကို ျပန္လည္လႊတ္ေပးလိုက္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေဖာ္ျပထားသည္။


Read More...
Collapse...
အင္တာနက္ဟာ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ လြတ္လပ္မႈကို ေဆာင္က်ဥ္းရာမွာ အထိေရာက္ဆံုး ကိရိယာ တခု ျဖစ္ပါတယ္လို႔ အင္တာနက္နဲ႔ သတင္း လြတ္လပ္ခြင့္ဆိုင္ရာ လႈပ္ရွားသူေတြက ေျပာၾကပါတယ္။ အင္တာနက္ကို အစိုးရေတြက ဆင္ဆာလုပ္ ပိတ္ပင္ၾကသလို အဲဒီပိတ္ပင္မႈကို တန္ျပန္ ေက်ာ္လႊားဖို႔ ႀကိဳးစားတာေတြကလည္း အရွိန္အဟုန္နဲ႔ ျဖစ္ေပၚ ေနပါတယ္။
BBG ေခၚ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု အသံလႊင့္လုပ္ငန္းမ်ားဆိုင္ရာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဘုတ္အဖြဲ႔က မေန႔ က စီစဥ္က်င္းပခဲ့တဲ့ အလုပ္႐ံုေဆြးေႏြးပြဲတခုမွာ အဲဒီလို သံုးသပ္ေျပာဆိုသြားၾကတာပါ။ “မီဒီယာအသစ္ႏွင့္ ဆင္ဆာအသစ္၊ သတင္း လြတ္လပ္ခြင့္ေပၚ အာဏာပိုင္တို႔၏ တိုက္ခိုက္မႈ” လို႔ ေဆြးေႏြးပြဲကို ေခါင္းစဥ္တပ္ထားပါတယ္။ ဒီေဆြးေႏြးပြဲမွာ အင္တာနက္ကိုဆင္ဆာလုပ္တာနဲ႔ ဆင္ဆာလုပ္တာကို တန္ျပန္တာေတြနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး နည္းပညာ႐ႈေဒါင့္ကေန သံုးသပ္ ေျပာဆိုသြားသူကေတာ့ ကမာၻလံုးဆိုင္ရာ အင္တာနက္လြတ္လပ္ေရးအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (Global Internet Freedom Consortium) က ဒုတိယၫႊန္ၾကားေရးမွဴး ရွီးယု ေဂ်ာင္ (Shiyu Zhou) ပါ။
ရွီးယု ေဂ်ာင္ (Shiyu Zhou)
အင္တာနက္ဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံလို လြတ္လပ္ ပြင့္လင္းမႈမရွိတဲ့ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းေတြမွာ လြတ္လပ္မႈနဲ႔ ဒီမိုကေရစီကို ေဆာင္က်ဥ္း ေပးႏိုင္မယ့္ အေရးပါ ထိေရာက္လွတဲ့ မာလ္တီမီဒီယာ ကိရိယာတခု ျဖစ္လာေနပါတယ္လို႔ ရွီးယု ေဂ်ာင္ က ေျပာပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္လည္း လြတ္လပ္ ပြင့္လင္းမႈမရွိတဲ့ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းေတြက အစိုးရေတြဟာ အင္တာနက္ကို ဆင္ဆာလုပ္ဖို႔ ေငြေၾကးေတြ၊ လူအင္အားေတြ၊ နည္းပညာေတြသံုးၿပီး အျပင္းအထန္ ႀကိဳးစားလာၾကတာပါ။
တဘက္မွာလည္း ရွီးယု ေဂ်ာင္တို႔ရဲ႕ ကမာၻလံုးဆိုင္ရာ အင္တာနက္ လြတ္လပ္ေရး အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ အပါအ၀င္ အဖြဲ႔အစည္း အသီးသီးက နည္းပညာေတြ ျဖန္႔ေ၀ အေထာက္အပံ့ျပဳၿပီးေတာ့ ဆင္ဆာလုပ္တာကို ေက်ာ္လႊားၿပီးအသံုးျပဳႏုိင္ဖို႔ တန္ျပန္ လုပ္ေဆာင္ၾကပါတယ္။
“အခုလက္ရွိအခ်ိန္မွာ ဆင္ဆာလုပ္တာကိုေက်ာ္လႊားႏုိင္တဲ့ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ကြန္ယက္ကို ကမာၻတ၀ွမ္းက လြတ္လပ္ ပြင့္လင္းမႈ မရွိတဲ့ လူ႔အဖြဲ႔အစည္း ၄၀ ေက်ာ္ကေန တရက္ကို အႀကိမ္ေပါင္း သန္း ၅၀၀ ေက်ာ္ အသံုးျပဳေနပါတယ္။ ဒီထဲမွာ တ႐ုတ္ ႏိုင္ငံက သန္း ၂၂၀၊ အီရန္က သန္း ၁၂၀၊ အာရပ္ေစာ္ဘြားမ်ားျပည္ေထာင္စုက သန္း ၄၀။ ေဆာ္ဒီအာေရးဗီးယားႏုိင္ငံက ၂၅ သန္း၊ ဆီးရီးယား ႏုိင္ငံက သန္း ၂၀ နဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံက ၄ သန္း အသီးသီး အသံုးျပဳေန ၾကပါတယ္။”
အပိတ္ ႏုိင္ငံ တခုခုမွာ ထူးျခားတဲ့ ျဖစ္ရပ္တခုခု ျဖစ္ပ်က္ၿပီဆိုရင္ ဆင္ဆာကို ေက်ာ္တဲ့ကြန္ယက္ကို အဲဒီႏိုင္ငံကေန အသံုးျပဳတဲ့ အေရအတြက္ဟာ ထိုး တက္သြားတယ္လို႔လည္း ရွီးယု ေဂ်ာင္ကေျပာပါတယ္။
“ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ ၾသဂုတ္လတုန္းက ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဒီမုိကေရစီေရးလႈပ္ရွားမႈကို အစိုးရက ႏွိမ္နင္းၿဖိဳခြဲတဲ့အခ်ိန္မွာ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ကြန္ယက္ကို အသံုးျပဳတဲ့အေရအတြက္ဟာ ေလးဆတိုးသြားခဲ့ပါတယ္။”
ပိုစိတ္၀င္စားစရာေကာင္းတာကေတာ့ ျဖစ္ရပ္တခုခုျဖစ္ပ်က္တာက ၿပီးသြားေပမယ့္ အသံုးျပဳတဲ့အေရအတြက္ တိုးသြား တာက ျပန္က်မသြားဘဲ အဲဒီအတိုင္း ဆက္ၿပီးရွိေနတာပါပဲလို႔လည္း ရွီးယု ေဂ်ာင္ကေျပာပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္လည္း အင္တာနက္ဟာ လြတ္လပ္ပြင့္လင္းမႈမရွိတဲ့ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းေတြ ေျပာင္းလဲေရးအတြက္ အင္မတန္အေရးပါပါ တယ္လို႔ဆိုပါတယ္။
“သတင္းလြတ္လပ္ခြင့္၊ အထူးသျဖင့္ အင္တာနက္လြတ္လပ္ခြင့္ဟာ လြတ္လပ္ပြင့္လင္းမႈမရွိတဲ့ လူ႔အစည္းေတြမွာ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ လြတ္လပ္ခြင့္ေတြ ရရွိဖို႔အတြက္ အထိေရာက္ဆံုး၊ စရိတ္အသက္သာဆံုးနည္းလမ္းျဖစ္တယ္လို႔ က်ေနာ္တို႔ျမင္ပါတယ္။”
အင္တာနက္ဆင္ဆာကို ေက်ာ္လႊားႏိုင္ေရး နည္းပညာပိုင္း အေထာက္အပံ့ျပဳေပးေနတဲ့ ကမာၻလံုးဆိုင္ရာ အင္တာနက္ လြတ္လပ္ ေရးအဖြဲ႔ခ်ဳပ္က ဒုတိယၫႊန္ၾကားေရးမွဴး ရွီးယု ေဂ်ာင္ပါ။
အင္တာနက္ကိုထိန္းခ်ဳပ္ဖို႔ ႀကိဳးစားၾကတဲ့ အစိုးရေတြကို နည္းပညာပိုင္း အေထာက္အပံ့ျပဳေနတဲ့ ကုမၸဏီေတြဟာ အေနာက္ႏိုင္ငံ ေတြက နည္းပညာကုမၸဏီႀကီးေတြျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း သတင္းနဲ႔ အင္တာနက္ လြတ္လပ္ခြင့္ အတြက္ လႈပ္ရွားေနၾကတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းေတြက အဲဒီကုမၸဏီေတြကို ကန္႔ကြက္တဲ့လႈပ္ရွားမႈေတြ မၾကာခဏ လုပ္ေလ့ ရွိပါတယ္။ သိပ္မၾကာေသးခင္ကဆိုရင္ ထင္ရွားတဲ့ ယာဟူးတို႔၊ ဂူဂယ္လ္တို႔၊ ဆစ္စကိုကိုတို႔လို ကုမၸဏီႀကီးေတြ တ႐ုတ္အစိုးရရဲ႕ အင္တာနက္ထိန္းခ်ဳပ္ေရးမွာ အကူအညီ ေပးၾကတာေၾကာင့္ အႀကီးအက်ယ္ အေ၀ဖန္ခံၾကရပါေသးတယ္၊
အခုဆိုရင္ျဖင့္ အင္တာနက္ေပၚမွာ ကိုယ္ပိုင္စာမ်က္ႏွာေလးဖြင့္ၿပီး ေရးသားေျပာဆိုၾကတဲ့ ဘေလာ္ဂါလို႔ေခၚတဲ့ အင္တာနက္ သံုးစြဲ သူေတြဟာ အစိုးရေတြရဲ႕ပစ္မွတ္ေတြျဖစ္လာပါတယ္။
ျမန္မာႏုိင္ငံျဖစ္ရပ္မွာဆိုရင္လည္း ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ ၾသဂုတ္နဲ႔ စက္တင္ဘာလေတြက ေလာင္စာဆီေစ်းေတြတက္တာကို ကန္႔ကြက္ ဆႏၵျပပံုေတြ၊ ေရႊ၀ါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးရဲ႕ ႐ုပ္ပံုေတြဟာ ဘေလာ္ဂါစာမ်က္ႏွာေတြကတဆင့္ ကမာၻတ၀ွမ္းကို ခ်က္ျခင္းဆိုသလို ျပန္႔ႏွံ႔သြားခဲ့တာေၾကာင့္ ျမန္မာအစိုးရ အငိုက္မိသလိုျဖစ္သြားခဲ့ပါတယ္။ ဒီ႐ုပ္ပံုေတြေၾကာင့္ပဲ ဂ်ပန္ ဓာတ္ပံုသတင္းေထာက္ ခန္းဂ်ိ နာဂအိ ေသနတ္နဲ႔အပစ္ခံရတဲ့ပံုဟာလည္း ကမာၻတလႊား ထင္ရွားခဲ့ပါတယ္။
အခုလက္ရွိမွာ ျမန္မာအစိုးရဟာ ထင္ရွားတဲ့ လူရႊင္ေတာ္ ဘေလာ္ဂါ ကိုဇာဂနာနဲ႔ ကိုေနဘုန္းလတ္တို႔အပါအ၀င္ ဘေလာ္ဂါ တခ်ဳိ႕ကို ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းထားတယ္လို႔ လြတ္လပ္ခြင့္ဆုိင္ရာလႈပ္ရွားတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းေတြကေျပာၾကပါတယ္။ ဒီ့အတြက္လည္း ျမန္မာအစိုးရဟာ ႏိုင္ငံတကာက အဆက္မျပတ္ေ၀ဖန္တာကို ခံေနရပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ ျမန္မာအာဏာပိုင္ေတြကေတာ့ ဒီေန႔အခ်ိန္ထိ သူတို႔ရဲ႕တင္းက်ပ္မႈကို လာမယ့္ လပိုင္းႏွစ္ပိုင္းေတြမွာ ေလွ်ာ့ေပါ့ ေပးမယ့္ အရိပ္လကၡဏာမေတြ႔ရေသးပါဘူး။ တဘက္မွာလည္း ရွီးယု ေဂ်ာင္ေျပာသလို အင္မတန္ ထိေရာက္ၿပီး ကုန္က်စရိတ္ သက္သာလွတဲ့ ဒီ အင္တာနက္ကိရိယာကိုအသံုးျပဳၿပီး လြတ္လပ္မႈနဲ႔ ဒီမိုကေရစီေဖာ္ေဆာင္ဖို႔ ႀကိဳးစားသူေတြကလည္း ဆက္ရွိ ေနဦးမွာပဲလို႔ သံုးသပ္ ေျပာဆိုၾကေၾကာင္းပါခင္ဗ်ား။
Ref: VOA news
Read More...
Collapse...
ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ကမၻာ့ကုလသမဂၢ အေထြေထြ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္၏ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဆိုင္ရာ အထူးအႀကံေပးပုဂၢိဳလ္ မစၥတာ အီဗရာဟင္ ဂန္ဘာရီအား မေတြ႕ဆုံခဲ့ျခင္းသည္ ကုလသမဂၢ၏ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈ မရွိျခင္းကုိ ထင္ရွားစြာ သိျမင္ေစလို၍ျဖစ္ေၾကာင္း ျပည္တြင္း ျပည္ပရွိ အတိုက္ အခံမ်ားႏွင့္ ေလ့လာသူမ်ားက ေျပာဆိုသည္။
အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္(အန္အယ္လ္ဒီ) ျပန္ၾကားေရးအဖြဲ႕မွ ေဒါက္တာ၀င္းႏိုင္က“က်ေနာ့္အယူအဆအရ မစၥတာ ဂန္ဘာရီနဲ႔ ေတြ႕ဆုံမႈမရွိတာဟာ ဂန္ဘာရီ တဦးတည္းတင္မကဘူး၊ ကုလသမဂၢ ကို ပါ Message ေပးတာ ပဲ၊ ျပည္သူလူထု ကိုလည္း ေပးတာ၊ ေတြ႕ဆုံ ေဆြးေႏြးပြဲေတြဟာ ဘာမွ ထိေရာက္မႈ မရွိဘူးဆိုတာ၊ ေနာက္တခုက ကုလသမဂၢရဲ႕ ေဆာင္႐ြက္ မႈေတြဟာ အခ်ိန္ ကာလေတြသာ ရွည္လ်ားလာတာ တိုင္းျပည္အတြက္ လက္ဆုပ္လက္ကိုင္ ျပစရာ ထိေရာက္တဲ့ အက်ိဳး သက္ေရာက္မႈေတြ မည္မည္ရရ မရွိဘူးဆိုတာကို ျပခ်င္တာ”ဟု ေျပာဆိုသည္။
လြန္ခဲ့သည့္အပတ္ ဗုဒၶဟူးေန႔က မစၥတာ ဂန္ဘာရီသည္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ေတြ႕ဆုံရန္ အစီအစဥ္ ပ်က္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။
ယခုကဲ့သို႔ ေတြ႕ဆုံရန္ ျငင္းပယ္ခဲ့ျခင္းသည္ စစ္အစိုးရ ေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေ႐ႊကိုယ္တိုင္က မစၥတာ ဂန္ဘာရီကို မေတြ႕ဆုံျခင္းမွာ အေၾကာင္းတစ္ေၾကာင္း ျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း ျမန္မာ့အေရး ေလ့လာသူ မ်ားက ေျပာဆိုသည္။
“တိုးတက္မႈ နည္းပါးတာကို အားမရလို႔ ကုလသမဂၢကိုေရာ စစ္အစိုးရကိုပါ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က အထင္အရွား သိျမင္ေစလိုတဲ့ သေဘာလို႔ ထင္ပါတယ္”ဟု ျမန္မာ့အေရး ေလ့လာသူ ၿဗိတိသွ်လူမ်ိဳး သတင္းေထာက္ လယ္ရီေဂ်ဂင္ ကေျပာသည္။
လြန္ခဲ့သည့္ ၾသဂုတ္ ၂၂ ရက္ေန႔က မစၥတာ ဂန္ဘာရီ ၏ လက္ေထာက္ ၂ ဦးက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ေနအိမ္ေရွ႕သို႔ သြားေရာက္၍ မစၥတာ ဂန္ဘာရီ က ေတြ႕ဆုံလိုေၾကာင္း လက္ကိုင္ စပီကာျဖင့္ ဟစ္ေအာ္ အသံျပဳ ေခၚဆိုေသာ္လည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ေတြ႕ဆုံျခင္း မရွိေၾကာင္း စစ္အစိုးရ သတင္း မီဒီယာမ်ားက ထုတ္ျပန္ခဲ့သည္။
ယမန္ေန႔က ထုတ္ေ၀ေသာ ျမန္မာ့အလင္း သတင္းစာတြင္ ျပန္ၾကားေရး၀န္ႀကီး ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ ေက်ာ္ဆန္းက ၎တို႔အေနႏွင့္ ေတြ႕ဆုံႏိုင္ရန္ အစြမ္းကုန္ ေဆာင္႐ြက္ေပးေသာ္လည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ျငင္းဆိုျခင္းအေပၚ မ်ားစြာစိတ္မေကာင္း ျဖစ္ရေၾကာင္းႏွင့္ မစၥတာ ဂန္ဘာရီအား နားလည္ပါေၾကာင္း ေဖာ္ျပထားသည္။
မစၥတာ ဂန္ဘာရီ၏ ျမန္မာႏိုင္ငံ ခရီးစဥ္ႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး စိတ္ပ်က္ဖြယ္ျဖစ္ေၾကာင္း အေနာက္တိုင္း သံတမန္ တဦးကလည္း ေျပာဆိုသည္။ “စစ္အစိုးရက မစၥတာ ဂန္ဘာရီနဲ႔ သူမ ေတြ႕ဆုံဖို႔အတြက္ အေလးထားမႈနည္းပါးလို႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ က အခုလို ျငင္းပယ္တာ ျဖစ္ႏိုင္တယ္”ဟု ၎ က ေျပာသည္။
ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ကုိယ္စားျပဳေကာ္မတီ အတြင္းေရးမႉး ဦးေအးသာေအာင္ကလည္း အန္အယ္လ္ဒီ ကို ၂၀၁၀ ေ႐ြးေကာက္ ပြဲ၀င္ရန္ႏွင့္ ယင္းေ႐ြးေကာက္ပြဲသည္ လြတ္လပ္၍ တရားမွ်တမည္ျဖစ္ေၾကာင္း မစၥတာ ဂန္ဘာရီက ေျပာဆိုျခင္းသည္ ကုလ သမဂၢမွ လုပ္ေဆာင္ရမည့္ လုပ္ငန္းမဟုတ္ေၾကာင္း၊ ကုလသမဂၢက စစ္အစိုးရ အလိုက် မ်ားသာ လုပ္ေဆာင္ ေနျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာဆိုသည္။ “မစၥတာ ဂန္ဘာရီဟာ စစ္အစိုးရ ကုိယ္စားလွယ္နဲ႔ တူေနပါတယ္”ဟုလည္း ၎က ေ၀ဖန္သည္။
မစၥတာ ဂန္ဘာရီသည္ ၎၏ ယခုခရီးစဥ္ အတြင္း ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ားကို လႊတ္ေပးရန္ ေဆြးေႏြးေျပာ ဆိုျခင္းမရွိ ေၾကာင္းႏွင့္ ႏိုင္ငံေရး အေျခအေနတိုးမႈ မရွိေၾကာင္း လယ္ရီေဂ်ဂင္က ေျပာသည္။
“က်ေနာ္ထင္ပါတယ္၊ ဒီခရီးစဥ္က သူ႔ရဲ႕ေနာက္ဆုံး ခရီးစဥ္ပဲျဖစ္ပါလိမ့္မယ္”ဟု လယ္ရီေဂ်ဂင္ ကဆိုသည္။
မစၥတာ ဂန္ဘာရီသည္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ေတြ႕ဆုံခြင့္ရရန္ ေသာၾကာေန႔တြင္ ၿပီးဆုံးမည့္ ၎၏ ခရီးစဥ္ကို စေနေန႔ အထိ တရက္ ထပ္မံတိုးလိုက္ၿပီး ယင္း စေနေန႔တြင္ပင္ စစ္အစိုးရ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သိန္းစိန္ ႏွင့္ ေတြ႕ဆုံခြင့္ရခဲ့ ေသးသည္။
မစၥတာ ဂန္ဘာရီ၏ ၆ ရက္ၾကာခရီးစဥ္သည္ ကုလသမဂၢ အေထြေထြညီလာခံႏွင့္ ကုလသမဂၢ အေထြေထြ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ တို႔၏ ညႊန္ၾကားမႈျဖင့္ ျမန္မာ့အေရးအတြက္ ၎လုပ္ေဆာင္ရန္ ရွိသည္မ်ားကို ဆက္လက္လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ ရန္ သြားေရာက္ျခင္း ျဖစ္ၿပီး စစ္အစိုးရ အပါအ၀င္ တျခားေသာ ႏိုင္ငံေရး အစုအဖြဲ႕မ်ား အားလုံး ႏွင့္ ေတြ႕ဆုံခြင့္ရ ရန္ ေမွ်ာ္လင့္ထားေၾကာင္း ကုလသမဂၢ၏ ထုတ္ျပန္ခ်က္တြင္ ပါရွိသည္။
မစၥတာ ဂန္ဘာရီ၏ ယခုခရီးစဥ္သည္ စစ္အစိုးရ၏ ဖိတ္ၾကားခ်က္အရ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ သြားေရာက္ျခင္းျဖစ္ၿပီး လြန္ခဲ့သည့္ ေမလ အတြင္းကပင္ စီစဥ္ထားေသာ္လည္း နာဂစ္ ဆိုင္ကလုန္းမုန္တိုင္း တိုက္ခတ္မႈေၾကာင့္ စစ္အစိုး ရက ႏိုင္ငံ တ၀န္း ကယ္ဆယ္ေရး လုပ္ငန္းမ်ားႏွင့္ အလုပ္မ်ားေနသည့္အတြက္ အခ်ိန္ ေ႐ႊ႕ဆိုင္းခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။
မစၥတာဂန္ဘာရီသည္ ယခုႏွစ္ မတ္လ ၆ ရက္ေန႔က ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ေနာက္ဆုံးအႀကိမ္ ေရာက္ရွိခဲ့ၿပီး ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ အတြင္း ကလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ၂ ႀကိမ္ လာေရာက္၍ စစ္အစိုးရ ေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအ၀င္ အန္အယ္လ္ဒီ ဗဟုိ အလုပ္မႈေဆာင္အဖြဲ႕၀င္မ်ား၊ တိုင္းရင္းသား ကိုယ္စားလွယ္မ်ားႏွင့္ ေတြ႕ဆုံ ေဆြးေႏြးခဲ့ သည္။ ယင္း ခရီးစဥ္ႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ကုလသမဂၢ အေထြေထြ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ မစၥတာ ဘန္ကီမြန္းက တိုးတက္မႈ နည္းပါး၍ စိုးရိမ္ ေၾကာင္း ထုတ္ေဖာ္ ေျပာၾကားခဲ့ဖူးသည္။
ဧရာ၀တီ
ၾသဂုတ္ ၂၅၊ ၂၀၀၈
Read More...
Collapse...
ဦးေက်ာ္သူ (ရုပ္ရွင္သရုပ္ေဆာင္)''ဟာ ... မင္းတို႕က တတ္လည္း တတ္ႏိုင္ရဲ႕သားနဲ႕၊ ပိုက္ဆံလည္းရွိသားနဲ႕ ဘာလုိ႕ ဒီနာေရးကူညီမႈအသင္းကိုမွ သြားၿပီး အကူအညီေတာင္းရတာလဲ''
''ဘာျဖစ္လို႕ ကိုယ္ပိုင္အေခါင္း (Coffin) နဲ႕ မီးမသၿဂိဳလ္တာလဲ''
စသည္ ... စသည္ စကားသံမ်ား၊ တီးတိုးသံမ်ားသည္
ကြၽန္ေတာ့္ အေဒၚဝမ္းကြဲေတာ္ သူ၏ နာေရးကိစၥတြင္ အေဒၚ၏ သားျဖစ္သူ၊ ကြၽန္ေတာ္၏ ညီဝမ္းကြဲအား သူတို႕၏ ပတ္ဝန္းက်င္ အသိုင္းအဝိုင္း တစ္ခ်ိဳ႕မွ ေျပာၾကားလိုက္ေသာ စကားရပ္မ်ားပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။ ကြၽန္ေတာ္၏ ညီဝမ္းကြဲမွ ကြၽန္ေတာ့္အား ျပန္လည္၍ ပူေဆြးေသာက အပူမီးမ်ားထဲမွ အားယူကာ တီးတိုး ျပန္လည္ေျပာျပ၍ ကြၽန္ေတာ္သိလိုက္ရျခင္းပင္။
ဤတြင္ ကြၽန္ေတာ့္တြင္ ရွင္းျပရန္ တာဝန္ရွိလာသည္။ ကြၽန္ေတာ့္ ကိုယ္ပိုင္ဉာဏ္၊ ကိုယ္ပိုင္ အသိႏွင့္ ရွင္းျပသည္ထက္ ကြၽန္ေတာ္တို႕၏ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးျဖစ္ေသာ၊ ကြၽန္ေတာ္တို႕ ၾကည္ညိဳ ေလးစားေသာ မႏၲေလးၿမိဳ႕၊ ျဗဟၼစုိရ္ေက်ာင္းတိုက္ ဆရာေတာ္ႀကီး မဟာဓမၼကထိက ဗဟုဇန ဟိတဓရ ဘဒၵႏၲတိကၡ ေဟာၾကားခဲ့ေသာ ယႆ သတို႕သား တရားေတာ္ထဲမွ လူမ်ား အယူသီး ပံုမ်ား၊ အစြဲႀကီးပံုမ်ား၊ တလြဲဆံပင္ေကာင္းမႈမ်ားကို ထုတ္ႏႈတ္ရွင္းျပပါမည္။ ဆရာေတာ္ႀကီးသည္ ဤယႆ သတို႕သား အရဟတၱဖိုလ္တည္ခန္း တရားေတာ္ကို အမ်ိဳး၊ ဘာသာ ၊ သာသနာ အတြက္ ေဟာၾကားျခင္းပင္ျဖစ္သည္။
ဗုဒၶဘာသာျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားသည္ ရတနာသံုးပါးကို ၾကည္ညိဳေလးစား ဦးခိုက္ၾကေသာ္လည္း ကံႏွင့္ ပတ္သက္၍ ယံုၾကည္မႈ အားနည္းမႈမ်ားကို ေတြ႕ရသည္။ ဗုဒၶျမတ္စြာ ဘုရားရွင္သည္ ေကာင္းတာလုပ္ ေကာင္းက်ိဳးေပးမည္၊ မေကာင္းတာလုပ္ မေကာင္းမႈမ်ား အက်ိဳးရမည္ဟူ၍ ေဟာၾကားခဲ့ေတာ္မူသည္။ မိမိ၏ ကံသာလွ်င္ မိမိ၏ ကိုယ္ပိုင္ပစၥည္း၊ ကိုယ္ပိုင္ဥစၥာမ်ားျဖစ္သည္။ ေကာင္းက်ိဳး၊ ဆိုးက်ိဳး တို႕သည္ ကံတရားေပၚ၌သာ တည္ေလသည္ဟူ၍ ျမတ္စြာဘုရားရွင္၏ ေဒသနာေတာ္မ်ားရွိခဲ့သည္။ သို႕ေသာ္ လူအမ်ားစုသည္ နာေရးကိစၥမ်ားတြင္ အယူသီးၾကသည္။ နာေရးကိစၥေၾကာင့္ စီးပြားပ်က္တယ္၊ လူေသတတ္တယ္၊ ထိခိုက္နစ္နာမယ္၊ ပ်က္စီးဆံုး႐ႈံး တတ္တယ္၊ နိမိတ္မေကာင္းမႈေတြျဖစ္ေစတယ္ ... စသည္ ... စသည္ျဖင့္ ဘိုးေဘးဘီဘင္ လက္ထက္ကတည္းက အယူသီးမႈမ်ား၊ အ႐ိုးစြဲမႈမ်ား၊ အမွားစြဲမ်ား ရွင္သန္လာခဲ့သည္။
ယေန႕ေခတ္ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားသည္ အဆင္း၊ အနံ႕၊ အသံ၊ အရသာ၊ အေတြ႕အထိ ဟူေသာ အာ႐ံုငါးပါးထဲတြင္ နစ္မြန္းေနၾကကာ မိမိကိုယ္ကို မိမိတို႕ သုဘ (သို႕မဟုတ္) မဂၤလာဟု ထင္ေန ၾကသည္။ ျမင္ေနၾကသည္။ အမွန္စစ္စစ္ ရွင္သူ၊ ေသသူတို႕ အားလံုးသည္ အသုဘ (သို႕မဟုတ္) အမဂၤလာမ်ားသာ ျဖစ္ေတာ့သည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ မိမိတို႕အားလံုး ေရမခ်ိဳးဘဲႏွင့္ ရက္ေပါင္း (ႏွစ္ဆယ္) ခန္႕ ေနၾကည့္ေသာ္ မိမိတို႕ ခႏၶာမွ အပုပ္နံ႕မ်ား တေထာင္းေထာင္း ထြက္ေနေတာ့မည္။ ႐ုပ္တရား၊ နာမ္တရား အားလံုးသည္ အသုဘခ်ည္းပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။ မည္သည့္အရာမွ တည္ျမဲမႈကို မေဆာင္ႏိုင္ေခ်။
ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ လူမ်ား ၉၆ ပါးေသာ ေရာဂါျဖစ္ပြားရျခင္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေရွးယခင္ကာလ ကမၻာဦးစကာလတြင္ လိုခ်င္တပ္မက္မႈေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚေသာေရာဂါ၊ ဆာေလာင္မြတ္သိပ္ျခင္း ေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚေသာ ေရာဂါ၊ အိုမင္းရင့္ေရာ္မႈေရာဂါ ဟူ၍ သံုးမ်ိဳးသာရွိခဲ့သည္ဟူ၍ ေဟာၾကား ခဲ့သည္။ ဤတြင္မွ တိရစၧာန္မ်ားကို သတ္ျဖတ္စားေသာက္ျခင္းမွ အစျပဳ၍ ေရာဂါ ၉၆ ပါးတို႕သည္ လူတို႕တြင္ ျဖစ္ေပၚလာရေတာ့သည္။ ျမတ္စြာဘုရားသည္ လူမသာကို အိမ္ထဲသို႕၊ ရပ္ကြက္ထဲသို႕ သြင္းရာ၌ 'ခိုက္သည္' ဟူ၍ မေဟာၾကားခဲ့ပါ။ အမွန္စင္စစ္ တိရစၧာန္မသာ (ဥပမာ - ၾကက္၊ ဝက္၊ ပုရစ္...) ကို ဝမ္းဗိုက္အတြင္းသို႕ သြင္းမွသာ ခိုက္မည္ျဖစ္သည္။ ဒူလာအေညာင္းေရာဂါသည္, သည္ ၾကက္သားစားၾကည့္၊ ေသြးတိုးေရာဂါရွိလွ်င္ ဝက္သာစားၾကည့္၊ ပုရစ္စားၾကည့္လွ်င္ ေသသည္အထိ ခိုက္မည္ ျဖစ္သည္။ ဦးေႏွာက္ေသြးေၾကာျပတ္၍ ေသသည္အထိ ခိုက္မည္ျဖစ္သည္။ ဤတြင္ျမတ္စြာဘုရား၏ အယူႏွင့္ လူအေတာ္မ်ားမ်ား၏ အယူတို႕သည္ ဆန္႕က်င္ဘက္ျဖစ္ေနေတာ့သည္။
ဆံုးပါးသြားတဲ့ လူမသာကို အိမ္ထဲမသြင္းေကာင္းဘူး၊ အိမ္ေရွ႕က မျဖတ္ရဘူး၊ အိမ္ေပါက္ဝက မထုတ္ရဘူး ဟူ၍ အယူသီးမႈမ်ားႏွင့္ ႐ႈပ္ေထြးေနေတာ့သည္။ ရြာအျပင္ဘက္တြင္ ေသလွ်င္ ရြာထဲ မသြင္းရဘူး၊ အရပ္အျပင္ဘက္တြင္ ေသလွ်င္ အရပ္ထဲမသြင္းေကာင္းဘူး။ သြင္းလွ်င္ ရြာနာတယ္၊ အရပ္နာတယ္၊ အိမ္သူ အိမ္သားေတြ ခိုက္တယ္ဟူ၍ မည္သည့္ က်မ္းဂန္တြင္မွ မပါရွိပါ။ သို႕ေသာ္ အားလံုး, အားလံုးနီးပါး အယူသီးမႈက စိုးမိုးလႊမ္းျခံဳမႈကို ခံေနရသည္။ ဤသို႕ဆိုလွ်င္ မနက္တိုင္း , မနက္တိုင္း အိမ္ရွင္မမ်ား ေစ်းမွ အျပန္ကိုၾကည့္လိုက္ေစခ်င္သည္။ ျခင္းေတာင္းေလးႏွင့္ ေစ်းဝယ္ ၿပီး ျပန္လာသည့္အခါတြင္ ေျခေထာက္ေလး ႏွစ္ေခ်ာင္းကို ေစ်းျခင္းေတာင္းအတြင္းမွ အေပၚေပၚေအာင္ ဟင္းသီးဟင္းရြက္မ်ားကို ေအာက္မွ ခုကာျပန္လာပံုကို ေတြ႕ၾကရမည္ျဖစ္သည္။ ဤေျခေထာက္ကား ၾကက္၊ ဝက္...စသည့္ တိရစၧာန္၏ ေျခေထာက္ပင္။ဤသို႕ေသာ ၾကက္၊ ဝက္၊ ဆိတ္၊ ငါး စသည့္ တိရစၧာန္မသာေပါင္းစံုတို႕ကို မိမိတို႕အိမ္တြင္းသို႕ ဂုဏ္ယူဝင့္ႂကြားစြာ သြင္းၾကသည္။ အဆံုးစြန္ဆံုး ေႁမြမသာလည္းသြင္း၊ ပုရစ္မသာလည္းသြင္း၊ ဖားမသာလည္း သြင္းၾကေတာ့သည္။ 'လူမသာေတာ့ မသြင္းဘူးတဲ့'လူေသလွ်င္ အိမ္ေနာက္ေဘးသယ္သြား၊ ၿပီးရင္ တံစက္ၿမိတ္ ေရလက္ျပန္ေရႏွင့္ ေရခ်ိဳးေပး၊ ဆပ္ျပာတိုက္၊ ေရသုတ္၊ အဝတ္အစားဝတ္ေပး၊ သနပ္ခါးလိမ္း၊ ဆံပင္ထံုးေပး၊ ႏႈတ္ခမ္းနီ၊ ပါးနီ ဆိုးေပး၊ ႏွင္းဆီပန္း ပန္ေပးႏွင့္ စသည့္ျဖင့္ ေသသြားမွ ၾကင္နာျပ၊ ဂ႐ုစိုက္ျပေနၾကေတာ့သည္။ အေလာင္းလွေအာင္ လုပ္တာတဲ့၊ ျပံဳးျပံဳးေလး ေသမွ အေလာင္းလွတာတဲ့။ ေနာက္မွ ေခါင္းကဆံပင္ကို ျဖတ္ၿပီး ေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို တုပ္ေတာ့သည္။ ဘာျဖစ္လို႕လဲ ေမးၾကည့္ေတာ့သူ႕ကို အိမ္မွာ ႏွစ္ညေတာင္ သိပ္ထားရဦးမွာတဲ့။ ေသတာေတာင္ အခ်ဳပ္အေႏွာင္ခံရတဲ့ဘဝ၊ အမွန္စင္စစ္ တရားေလး ေတြ႕ၿပီး ျပံဳးျပံဳးေလးေသမွ အေလာင္းလွမည္ျဖစ္သည္။ ယခုမူ ေစ်းမွ သယ္လာေသာ တိရစၧာန္မသာမ်ားကို အိမ္ထဲသြင္း၊ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲသယ္၊ ေရေဆး၊ ဓားေသြး၊ ခုတ္ထစ္ပိုင္းျဖတ္၍ခ်က္ျပဳတ္၊ စားပြဲေပၚတင္ကာ မိသားစု ဝိုင္းဖြဲ႕ၿပီး စားေသာက္ၾကသည္ မဟုတ္ပါလား၊ အ႐ိုးကိုပင္ ႏူးေနေအာင္လုပ္ၿပီး စားၾကသည္။ ပါးစက္ထဲ ညက္ညက္ေၾကေအာင္ဝါး၊ မ်ိဳခ်၊ ဝမ္းဗိုက္ထဲသို႕ ေရာက္သြားေတာ့သည္။
ဤေနရာတြင္ လူ႕ဝမ္းဗိုက္သည္ တိရစၧာန္တို႕၏ သခ်ႋဳင္းပင္၊ လူ႕ပါးစပ္သည္ တိရစၧာန္တို႕၏ မီးသၿဂႋဳလ္စက္ပင္ျဖစ္ေတာ့သည္။ တိရစၧာန္မသာက်ေတာ့ ဝမ္းဗိုက္ထဲသို႕ ထည့္ၿပီး လူမသာ က်ေတာ့ အိမ္ထဲသို႕ပင္ အသြင္းမခံမႈတို႔သည္ အဆိုးဝါးဆံုးေသာ အယူသီးမႈ။ မိစၧာဒိ႒ိ အယူဝါဒမွ ဆင္းသက္လာမႈပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။
တစ္ဖန္ လူေသ ပါးစပ္ထဲသို႕ ေငြတစ္မတ္ထည့္ျခင္းသည္ ''ကူးတို႕ခ'' ဟု ဆိုၾကျပန္သည္။ လူေသ အသက္မရွိေသာ ခႏၶာသည္ ေငြတစ္မတ္ႏွင့္ မည္သည့္ ကားကို စီး၍ရမည္နည္း။ အခ်ိဳ႕ေသာ သူတို႔က ပါးစပ္ထဲမွ ေငြတစ္မတ္ကို ႏွိဳက္ယူျပန္သည္။ Lucky ေကာင္းတယ္တဲ့၊ ေငြပြားတယ္တဲ့၊ ေနာက္ နာေရးေမာ္ေတာ္ယာဥ္လည္း ေရာက္ေရာ ေျခကမထုတ္ရဘူး၊ ေခါင္းကမထုတ္ရဘူး၊ တံခါးေဘာင္နဲ႕ မထိရဘူး၊ အိမ္နံရံနဲ႕ မထိရဘူး၊ ေလွကားက မဆင္းရဘူးႏွင့္ ''ဘူး'' မ်ား ပဲ့တင္ ထပ္လွ်င္ပင္၊ ေနာက္ေၾကးစည္ထု၊ ကနဖ်င္း ဖ်က္ျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ေတာ့သည္။ ေရအိုးခြဲ လိုက္ျခင္းသည္ ေသသူအားအိမ္သို႕ ျပန္မလာႏိုင္ေအာင္ အိုးစားခြဲျခင္းဟု ဆိုေသာ္လည္း ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ေပၚသို႕ တင္ေသာအခါ ေခၚမသြားရဘူး၊ ပစ္သြားၿပီလား ဟူ၍ ငိုၾကယိုၾကႏွင့္ပင္၊ အယူအစြဲ၊ အယူသီးမႈတို႕ႏွင့္ ဆန္႕က်င္ဘက္လုပ္ရပ္မ်ားပင္၊ သုႆာန္တြင္ ေဝငွသည့္ ယပ္ေတာင္၊ လက္ကမ္းစာေစာင္မွ အစ အကုန္ယူၾကသည္။ ေသသူ၏ ပုဆိုး၊ လံုခ်ည္၊ အက်ႌ၊ ခုတင္၊ ျခင္ေထာင္၊ ေမြ႕ရာမ်ားကို ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသို႕ ပို႕ျခင္းသည္ အိမ္မွာ ခိုက္မွာ စုိး၍ ျဖစ္သည္ဟု ယူဆၾကသည္။
ကန္႔လန္႔ကာ (ခန္းဆီး)ခ်ဳပ္၍ ဦး/ေဒၚ... ဘယ္သူ၏ေကာင္းမႈဟု စာတမ္းထိုးကာ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း မ်က္ႏွာစာေအာက္မွာ ကုသုိလ္ရေအာင္ဆြဲေပး၊ ခ်ိတ္ေပးရန္ ေတာင္းဆို ေလွ်ာက္ထားၾကသည္။ အိမ္တြင္ခိုက္မွာ စိုး၍ ဟု ဆိုၾကသည္။ ဤသို႕ဆိုလွ်င္ ဘုန္ႀကီးေက်ာင္းမ်ား၊ ဘုန္းႀကီးမ်ားက်ေတာ့ ခိုက္ခ်င္ခိုက္ပါေစဟူေသာ သေဘာမ်ားလားဟု စဥ္းစားမိျပန္သည္။ ဤကဲ့သို႕ ခိုက္မွာကို ေၾကာက္ၾကလွ်င္ ေသဆံုးသြားသူ၏ လက္စြပ္၊ လက္ေကာက္၊ ဆြဲႀကိဳး စသည္တို႕ ဘယ္မ်ား ေရာက္ကုန္ၿပီလဲ၊ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသို႔ ခိုက္မွာစိုးလို႕ဟူ၍ ေပးပို႕လွဴဒါန္းျခင္းကို မျမင္မိေခ်။ ရပ္ကြက္ထဲတြင္ ဆံုးပါးသြားပါက နာေရးေမာ္ေတာ္ယာဥ္ကို 'ဒီဘက္က မထြက္ရဘူး၊ ဟိုဘက္က ထြက္' ဆိုတဲ့ စကားမ်ိဳး ရပ္ကြက္တိုင္း လိုလိုတြင္ အစဥ္ၾကားရျမဲ၊ အဘယ္ေၾကာင့္ဆို ဒီဘက္အျခမ္းက ေသသူေတြ မ်ားေနလို႕ဗ်ာ၊ ကဲ ... အဲဒါဆိုရင္ေတာ့ ဒီတစ္ခါ ဟိုဘက္ကလူေတြ ေသေစလိုတဲ့ သေဘာလားဗ်ာ၊ အကယ္၍ မ်ား ဒီဘက္ကလည္း အထြက္မခံ၊ ဟိုဘက္ကလည္း အထြက္ မခံခဲ့လွ်င္ မည္ကဲ့သို႕ သၿဂႋဳလ္မည္နည္ ဟု စဥ္းစားေစခ်င္သည္။
ဤသို႕ေသာ အစြဲအလမ္း၊ အယူသီးမႈတို႕ေၾကာင့္ ေရွးယခင္ကတည္းက ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားတြင္ 'နာေရး ကူညီမႈအသင္း' ဟူ၍ မရွိခဲ့ျခင္းပင္။
အမွန္မွာ စ်ာပန ျပခ်သည့္ အလုပ္သည္ အမွန္တကယ္ ျမင့္ျမတ္ေသာ အလုပ္ပင္ ျဖစ္သည္။ အနိမ့္က်ဆံုးေသာ ကုသုိလ္အလုပ္သည္ ျမင့္ျမတ္ေသာ ျဖဴစင္ေသာ စိတ္ဓါတ္ရွိသူတို႕၏ အလုပ္ပင္ျဖစ္ေတာ့သည္။ ဆင္းရဲဒုကၡေရာက္ေနသူတို႕အား သနားညႇာတာ ႐ိုင္းပင္းကူညီ သူတို႕ပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။ သူတစ္ပါး၏ ဒုကၡကိုကယ္တင္သူတို႕ အလုပ္သည္ နာေရးကူညီမႈ အသင္း၏ လုပ္ရပ္ပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။ ဤသည္ကို ဂုဏ္မရွိေသာ အလုပ္၊ ခိုက္သည့္အလုပ္... ဟူ၍ အယူသီးၾကသည္။ သုဘရာဇာဟူ၍ ေခၚၾကသည္။ ေမးခ်င္၊ ေခၚခ်င္၊ ေဆးေဖာ္ေၾကာဖက္ပင္ မလုပ္ခ်င္ၾကေပ။ ဤသည္မွာ တရားသေဘာႏွင့္ ေဝးစြာ အယူသီးၾကျခင္းပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။ ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားသည္ လူအေယာက္ ၁ဝဝ တြင္ ၉ဝ ခန္႕ရွိသည္။ ဥပမာ - အေလာင္း တစ္ေလာင္းအတြက္ ကုန္က်စရိတ္မွာ ငါးေထာင္က်ပ္ ကုန္က်မည္ဆိုလွ်င္ အေလာင္း ၂ဝ တြက္ ေငြတစ္သိန္းကုန္မည္။ တစ္ႏွင္လွ်င္ ၃၆၅ သိန္းကုန္ရမည္ျဖစ္သည္။ ဤသို႕ တစ္ႏွစ္လွ်င္ အနည္းဆံုး ၃၆၅ သိန္းဝင္မည့္ ကုမၸဏီမ်ား၊ ဖက္စပ္လုပ္ငန္းမ်ား မရွိႏိုင္၊ မည္သည့္ ကုမၸဏီလုပ္ငန္းမွ ဤသို႕ မျမတ္ႏိုင္။ သို႕ေသာ္ ကြၽန္ေတာ္တို႕သည္ ဤသို႕ ေျမျမႇဳပ္ခ၊ မီးသၿဂႋဳလ္ခ မ်ားယူ၍ ဘဝကို ရပ္တည္ၾကေသာ သူမ်ားမဟုတ္၊ မိမိဝမ္းတစ္ဝမ္း မိမိရွာေဖြစားေသာက္ရင္းႏွင့္ ေစတနာ့ဝန္ထမ္း အခမဲ့ကုသိုလ္ယူေနၾကသူမ်ားပင္ ျဖစ္သည္။
ကြၽန္ေတာ္တို႕၏ နာေရးကူညီမႈအသင္းႀကီးသည္ လူမ်ိဳး၊ ဘာသာမေရြး၊ ဆင္းရဲ-ခ်မ္းသာမေရြး ခုႏွစ္ရက္ သားသမီးတို႕၏ နာေရးကိစၥအဝဝကို အခမဲ့ ကုသုိလ္ျဖစ္ လုပ္ေဆာင္ေပးေနေသာ အသင္းအဖြဲ႕ပင္ ျဖစ္သည္။
ဤကဲ့သို႕ အခမဲ့ သယ္ယူပို႕ေဆာင္ေပးျခင္း၊ အခမဲ့ ကုသိုလ္ယူျခင္း၊ အခမဲ့ နာေရးကူညီျခင္း လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ အယူသီးမႈမ်ား၊ အစြဲမွားမႈမ်ား၊ မိစၧာဒိ႒ိ အယူဝါဒမ်ားသည္ အတားအဆီး၊ အေႏွာင့္အယွက္၊ အဟန္႕အတားမ်ား ပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။
ထို႕ေၾကာင့္ 'လူ႔ဘံုံုထုထံုံုးစံ၊ ကဲ့ရဲ႕ဒဏ္ျဖင့္၊ ရန္မာန္ပိတ္သည္း၊ ခရီးခဲ၌၊ စိတ္ဇြဲြဲသန္သန္၊ ေနာက္မျပန္ဘဲ၊ ရဲမာန္ရဲေဆး၊ ရဲစိတ္ေမြးလ်က္၊ ရဲေသြးနီနီီ၊ စီရရီျဖင့္ ဦးတည္မပ်က္၊ ေရွ႕ွသိုို႔ဆက္ေလာ'့ ဟူေသာ မဟာဂႏၶာ႐ံု ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး (အမရပူရ)၏ ၾသဝါဒ ဆံုးမစာအရ ကြၽန္ေတာ္တို႕သည္ ကြၽန္ေတာ္တို႕၏ အေႏွာင့္အယွက္၊ အတားအဆီးမ်ားျဖစ္ေသာ အယူသီးမႈ၊ အစြဲအလန္း၊ မိစၧာဒိ႒ိ အယူဝါဒမ်ားကို ျဖဴစင္သန္႕ရွင္း ထက္ျမတ္ေသာ တရားဓမၼတည္းဟူသည့္ ဓားျဖင့္ ခုတ္တန္ခုန္၊ လွီးတန္လွီး၊ ျဖတ္တန္ျဖတ္၍ ခုႏွစ္ရက္သားသမီးတို႔၏ နာေရး (လူမႈေရး) တို႔ကို ႐ိုးေျမက်သည္အထိ ရဲစိတ္၊ ရဲမာန္ေမြးကာ ပန္းတိုင္ေရာက္သည္အထိ ေရွ႕ဆက္ ေလွ်ာက္လွမ္းေတာ့မည္ဟု သံဓိ႒ာန္ခ်မွတ္လိုက္သည္။
(ခုတ္မယ္၊ ထစ္မယ္၊ ပါးပါးလွီးမယ္။)
အားလံုးကို ေလးစားဦးၫြတ္လ်က္
ေက်ာ္သူ
Read More...
Collapse...
ေဒၚေရႊဇီးကြက္နာေရးကူညီမႈ အသင္းႀကီးကို စတင္တည္ေထာင္စဥ္က ကြၽန္မတို႕တစ္ေတြရဲ႕ အဓိက ရည္ရြယ္ ခ်က္က လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ ေသဆံုးသြားလို႕ ပရိေဒဝမီးေတာက္ေလာင္ေနၾကတဲ့ က်န္ရစ္သူ နာေရးရွင္မ်ားရဲ႕ အပူကို တတ္ႏိုင္တဲ့ဘက္က ဝိုင္းဝန္းကူညီ ၿငိမ္းသတ္ေပးၾကဖို႕ပါ။ ဒါေပမယ့္ တစ္ႏြယ္ငင္ တစ္စင္ပါဆိုသလို ေဘးထြက္အက်ိဳးေက်းဇူး ေတြကလည္း မနည္းပါဘူး။ ကြၽန္မ မွတ္မိသေလာက္ေျပာရရင္ ...
ကြၽန္မတို႕အိမ္က အကူမိန္းကေလးကို ကိုေက်ာ္သူ႕ အိမ္က မိန္းကေလးမွန္းသိလုိက္ရတဲ့ ဆင္ေျခဖံုးရပ္ကြက္က အဘြားတစ္ေယာက္က ''သမီးရယ္ ... ေမာင္ေက်ာ္သူတို႕ကို အဘြား သိပ္ေက်းဇူးတင္တာပဲကြယ္။ သူတို႕ အသင္းႀကီးေပၚလာလို႕ အဘြားကို အဘြားသားက သူနဲ႕ အတူ လာေနဖို႕ ေခၚၿပီေလ။ အဲဒါ အခု အဘြားသားနဲ႕ သြားေနေတာ့မွာ' ဆိုေတာ့ မိန္းကေလးက နာေရးကူညီမႈအသင္းနဲ႕ အဘြားေျပာေနတဲ့ အေၾကာင္းအရာနဲ႕ ဘယ္လိုမွ ဆက္စပ္လို႕မရေတာ့
''အဘြားသားနဲ႕ အဘြားသြားေနမွာ နဲ႕ ဦးေမာင္ (ေက်ာ္သူ) တို႕ အသင္းနဲ႕ ဘယ္လိုမ်ား ပတ္သက္ေနလို႕လဲ'' လို႕ျပန္ေမးရပါတယ္။
အဲဒီေတာ့မွ အဘြားက ''ေၾသာ္ ... အဘြားေလာသြားလို႕၊ ဒီလို သမီးရဲ႕ အဘြားရဲ႕သားက ေျပာတယ္၊ အေမ့ကို ကြၽန္ေတာ္ ေကြၽးထားႏိုင္ပါတယ္၊ အေမအိုတစ္ေယာက္ရဲ႕ စားစရိတ္ (ကုန္က်စရိတ္) ကဘယ္ေလာက္ရွိမွာလဲ၊ ဒါေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ္ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာရရင္ ကြၽန္ေတာ္တို႕ အိမ္မွာ ေနတုန္းမ်ား အေမ ဆံုးပါးသြားခဲ့ရင္ ကြၽန္ေတာ္ အဲဒီစရိတ္ ကိုေတာ့ တတ္ႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူး၊ အဲဒါကို ေတြးေၾကာက္ခဲ့လို႕ အေမ့ကို ေခၚထားခ်င္ေပးမယ့္ ေခၚမထားရဲ ခဲ့ဘူး၊ အခုေတာ့ ကိုေက်ာ္သူတို႕ အသင္းေပၚလာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ အဲဒီအတြက္ လံုးဝ ပူစရာ မလိုေတာ့လို အေမ့ကို ကြၽန္ေတာ္တို႕နဲ႕ ေနဖို႕ ေခၚတာ'' လို႕ ေျပာတယ္လို႕ ေျပာျပပါတယ္။
ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ ကြၽန္မ မိတ္ေဆြတစ္ဦးရဲ႕ဘႀကီး ဝဋ္ ဒုကၡတစ္ခု ၿငိမ္းသြားတာပါ။ ကြၽန္မမိတ္ေဆြ ရဲ႕ဘႀကီးဟာ ပင္စင္စားလူပ်ိဳႀကီးတစ္ဦးပါ။ လူပ်ိဳႀကီးပီပီ ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံ သားသမီးကလည္းမရွိေတာ့ တူေတြ၊ တူမေတြ ကိုပဲ အားနာစြာနဲ႕ အားကိုးေနရတဲ့ ဘဝေပါ့။ သူဟာ အရပ္ထဲမွာ အသုဘ ကိစၥျဖစ္တိုင္း အသုဘသြားေမးရင္း အသုဘရွင္ေတြဆီမွာ အသုဘစရိတ္ကို စံုစမ္းေလ့ရွိပါတယ္။ စံုစမ္းရတဲ့ အေၾကာင္းအရင္းကေတာ့ သူ႕ပင္စင္ စုေဆာင္း ေငြေလးနဲ႕ သူ႕ရဲ႕အသုဘစရိတ္ ေလာက္ငမႈ ရွိႏိုင္၊ မရွိႏိုင္ကို ခ်ိန္ခ်ိန္ၾကည့္ေနတာပါတဲ့။ သူ႕အတြက္ သူ႕တူ၊ တူမ ေတြ ဝန္ထုတ္ဝန္ပိုး မျဖစ္ေစလိုတဲ့ ေစတနာနဲ႕ေပါ့ေလ။ အခုေတာ့ သူ႕မွာ အဲဒီဝဋ္ ဒုကၡကၿငိမ္းသြားပါၿပီတဲ့။ နာေရးကူညီမႈအသင္းရဲ႕ ဖုန္းနံပါတ္ကိုပဲ သူ႕ေခါင္းရင္းမွာ ထင္ထင္ရွားရွားေရးထားလိုက္ၿပီတဲ့။ အဲဒီလို နာေရးကူညီမႈအသင္းရဲ႕ ဖုန္းနံပါတ္ကို ထင္သာ ျမင္သာတဲ့ ေနရာမွာ ေရးမွတ္ထားၿပီး အသုဘကိစၥအတြက္ေတာ့ အပူအပင္ကင္းစြာနဲ႕ မိမိတို႕ရဲ႕ ဘဝေနဝင္ခ်ိန္ကို စိတ္ေအးလက္ေအး ေစာင့္ဆိုင္းေနတဲ့ အဘိုးအို၊ အဘြားအိုမ်ားစြာကိုလည္း ကြၽန္မေတြ႕ၾကံဳရေပါင္း မ်ားလွပါၿပီ။
(တစ္လက္စတည္း နဲ႕ နာေရးကူညီမႈအသင္းရဲ႕ ဖုန္းနံပါတ္ဟာ ၅၇၈၁၈၄ ျဖစ္တယ္ ဆိုတာရယ္၊ ေနာက္ထပ္
ဖုန္း အသစ္တစ္လံုးလည္း လာေရာက္လွဴဒါန္းသြားတယ္ ဆိုတာရယ္၊ ဖုန္းနံပါတ္ကေတာ့ ၅၆ဝ၃၃၃ ျဖစ္တယ္ဆိုတာရယ္ ကိုသတင္းေကာင္းပါးပါရေစ)။
ကြၽန္မရဲ႕ ေမြးေန႕ ဇန္နဝါရီလ(၁)ရက္ေန႕ကို ရိပ္သာတစ္ခုခုမွာ တရားအားထုတ္ရင္းနဲ႔ ျဖတ္ေက်ာ္ ခ်င္တဲ့ ဆႏၵေၾကာင့္ ၂ဝဝ၁ ခုႏွစ္ရဲ႕ ႏွစ္ကုန္ရက္မ်ားနဲ႕ ၂ဝဝ၂ ခုႏွစ္ရဲ႕ ႏွစ္ဆန္းရက္ မ်ားအတြင္း ေရႊမင္ေတာရ (ပုလဲ ၿမိဳ႕သစ္)မွာ ၁ဝ ရက္ သြားေရာက္ေနထုိင္ တရားအားထုတ္ေနစဥ္ကလည္း ကြၽန္မကို ကိုေက်ာ္သူ႕ဇနီးရယ္လို႕ သိသြားၾကတဲ့ ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ားက နာေရးကူညီမႈအသင္း လက္ကမ္းစာေစာင္မ်ား ယူလာခဲ့ဖို႕ ေတာင္းဆိုၾကပါတယ္။ တစ္ရက္မွာေတာ့ အဲဒီစာေစာင္ေလး တစ္ခုကို ကိုင္လာၿပီး ေယာဂီ အေမတစ္ဦးက ကြၽန္မကုိ ႏႈတ္ဆက္ေက်းဇူးတင္စကား ျပာလာပါတယ္။ သူဟာ ေရာဂါသည္ တစ္ဦးျဖစ္ေနလို႕ သူ႕သားသမီးေတြဟာ သူရိပ္သာ ဝင္ေနတာကို စိတ္မခ်ၾကတဲ့ သူတို႕ဟာ လက္လုပ္လက္စား မိသားစုမ်ားျဖစ္ၾကလို႕ အေမ့ ကိုလည္း ရိပ္သာမွာ အျမဲလာမၾကည့္ႏိုင္၊ ရိပ္သာမွာ အေမတစ္ခုခု ျဖစ္ခဲ့ရင္လည္း သူတို႕ထံကို ဆက္သြယ္အေၾကာင္းၾကားဖို႕ကလည္း ခက္ခဲတဲ့အတြက္ အေမ ရိပ္သာမွာ ရက္ရွည္ တရားသြား အားထုတ္တာကို ၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴ ခြင့္မျပဳခဲ့ၾကတဲ့အေၾကာင္း၊ အခုလို နာေရးကူညီမႈ အသင္း ေပၚေပါက္လာတဲ့ေနာက္ အသင္းရဲ႕ ဖုန္းနံပါတ္ကို သြားေလရာ ရိပ္သာယူသြားၿပီး နီးစပ္ရာ ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ားကို အဲဒီဖုန္းနံပါတ္ေလးေပးထားၿပီး အေမတစ္ခုခု ျဖစ္ခဲ့ရင္ အဲဒီအသင္းကို ဖုန္းဆက္ၿပီး အေၾကာင္းၾကားေပးပါလို႕ အကူအညီေတာင္းထားၿပီး အေမအားထုတ္ခ်င္တဲ့ ဝိပႆနာ ဘာဝနာတရားကို စိတ္တိုင္းက် အားထုတ္ခြင့္ ရေနၿပီျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း၊ အဲဒါေၾကာင့္
ကြၽန္မတို႕ကို အရမ္းေက်းဇူးတင္ေနၿပီး အျမဲတမ္းပဲ ေမတၱာပို႕အမွ်ေပးေဝေနတဲ့ အေၾကာင္းေတြကို ေျပာျပပါတယ္။ ကြၽန္မေျပာခ်င္တာက ပရိေဒဝမီးေတာက္ေလာင္ေနတဲ့ နာေရးရွင္မ်ားရဲ႕ အပူမီးကို ၿငႇိမ္းသတ္ႏိုင္ဖို႕ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႕ လုပ္ခဲ့ၾကတဲ့ လုပ္ငန္းႀကီးရဲ႕ ေဘးထြက္အက်ိဳး ရလဒ္ ေတြဟာ မေမွ်ာ္လင့္ပဲ မ်ားျပားလွတယ္ဆိုတာကိုပါ။
လူရယ္လို႕ျဖစ္လာရင္ ေသရမွာပဲဆိုတဲ့ တရားကို ႏွလံုးသြင္းထားႏိုင္လို႕ ေသရမွာကို မေၾကာက္ ေပမယ့္ မိမိေသခဲ့ရင္ မိမိရဲ႕ က်န္ရစ္တဲ့ ဥတုဇ႐ုပ္ကလာပ္ေၾကာင့္ က်န္ရစ္သူမ်ားအတြက္ ဝန္ထုတ္ဝန္ပိုးႀကီး ျဖစ္ေနမွာကို ေၾကာင့္ၾကတတ္ၾကတဲ့ လူမ်ားအတြက္လည္း နာေရးကူညီမႈ အသင္းႀကီးဟာ လိုအပ္ေနတာ အမွန္ပါပဲ။ ေသဆံုးခါနီး လူတစ္ဦးအတြက္ မရဏ သႏၷေဇာ ေစာခ်ိန္မွာ မည္သည့္ပူပင္ေၾကာင့္ၾကမႈမွ် ဝင္ေရာက္ေႏွာင့္ယွက္ျခင္း မခံရဘဲ ေအးၿငိမ္းစြာ စုတိ စိတ္က်ႏိုင္ျခင္းသည္ ဘဝကူးေကာင္းရန္အတြက္ အလိုအပ္ဆံုး အေျခအေနတစ္ရပ္ပင္ မဟုတ္ပါလား။
ေရႊဇီးကြက္
Read More...
Collapse...


FOREIGN AFFAIRS COMMITTEE
ALL BURMA FEDERATION OF STUDENT UNIONS
ရွစ္ေလးလုံး ဒီမိုကေရစီ လူထုအေရးေတာ္ပုံ အႏွစ္ (၂ဝ)ျပည့္
ဗမာႏုိင္ငံလုံးဆိုင္ရာေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ - ႏိုင္ငံျခားေရးရာေကာ္မတီမွ သေဘာထားထုတ္ျပန္ခ်က္
ဗမာျပည္လူမ်ဳိးေပါင္းစုံ ေက်ာင္းသားျပည္သူတရပ္လုံးရဲ႔ မဆလစစ္အာဏာရွင္စနစ္ ဆန္႔က်င္ဖ်က္သိမ္းေရး၊ ဒီမိုကေရစီေရးကို ရည္ရြယ္တဲ့ ရွစ္ေလးလုံး ဒီမိုကေရစီအေရးေတာ္ပုံႀကီး ေပၚေပါက္ခဲ့တာ အႏွစ္ (၂ဝ)ျပည့္ခဲ့ပါၿပီ။
ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြက စတင္ခဲ့တဲ့ တိုက္ပြဲျဖစ္ၿပီး လူမ်ဳိးစုံျပည္သူတစ္ရပ္လုံးပါဝင္တဲ့ အေထြေထြ လူထုတုိက္ပြဲႀကီးျဖစ္လာ တဲ့အခါမွာေတာ့ (၂၆) ႏွစ္ၾကာ သက္ဆုိးရွည္ေနတဲ့ မဆလ စစ္အစိုးရနဲ႔အတူ သမၼတသုံးဆက္ ျပဳတ္က်ေစခဲ့တဲ့ အေရးေတာ္ပုံႀကီးအျဖစ္ ေျပာင္းလဲေစခဲ့တယ္ ဆုိတာကုိ နိဂုံးခ်ဳပ္ၾကည့္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။
အေရးေတာ္ပုံႀကီးရဲ႕ ေအာင္သီး ေအာင္ပြင့္ ရလဒ္ေတြ အေနနဲ႔ေဖၚျပရရင္ -
- မဆလတစ္ပါတီ စစ္အာဏာရွင္အစိုးရ ျပဳတ္က်ခဲ့တယ္။
- လူထုေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအဝင္ ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ တိုင္းရင္းသား ေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ ကိုမင္းကို ႏိုင္၊ ကိုမင္းေဇယ်အပါအဝင္ ၈၈မ်ဳိးဆက္ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္နဲ႔ ႏိုင္ငံေရးအဖြဲ႔အစည္းေတြ ေပၚထြန္းလာခဲ့တယ္။
- လူမ်ဳိးေပါင္းစုံျပည္သူေတြရဲ႕ အစစ္အမွန္ဆႏၵျဖစ္တဲ့ ၁၉၉ဝခုႏွစ္ ပါတီစုံေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္နဲ႔ ျပည္သူ႔ကိုယ္စားလွယ္ေတြ ေပၚထြန္းလာခဲ့တယ္။
- ရွစ္ေလးလုံးအေရးေတာ္ပုံႀကီးရဲ႕ အဆက္အျဖစ္ ၁၉၉၆၊ ၁၉၉၈ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈေတြနဲ႔ ရဟန္းရွင္လူ ေက်ာင္းသား ျပည္သူေတြ ပါဝင္ခဲ့ၾကတဲ့ ၂ဝဝ၇ စက္တင္ဘာ ေရႊဝါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးဆုိတဲ့ လူထုလႈပ္ရွားမႈေတြဟာ အႏွစ္(၂ဝ) ကာလအထိ ဆက္လက္ ေပၚထြက္ေနဆဲျဖစ္တယ္။
အားလုံးကုိ ျခံဳေျပာရရင္ ဗမာျပည္ႏုိင္ငံေရး သမုိင္းမွာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ အကုန္အစင္ ဖ်က္သိမ္းေရး၊ ဒီမုိကေရစီေရး၊ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရး၊ အမ်ိဳးသားတန္းတူေရးနဲ႔ ေသြးစည္းညီညြတ္ေရး တုိက္ပြဲစီးေၾကာင္းဟာ လြန္ခဲ့တဲ့အႏွစ္(၂ဝ)က ေပၚေပါက္ ခဲ့တဲ့ ရွစ္ေလးလုံး လူထုတုိက္ပြဲႀကီးရဲ႔ အရွိန္အဟုန္ေၾကာင့္ မတိမ္ေကာ မပေပ်ာက္ဘဲ ဆက္လက္စီးဆင္းေနဆဲ ျဖစ္တယ္ဆုိတာ ေတြ႔ရပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ ရွစ္ေလးလုံး ဒီမိုကေရစီ အေရးေတာ္ပုံႀကီးဟာ အဲဒီအခ်ိန္ကာလက အဆုံးသတ္ ေအာင္ပြဲထိ မေရာက္ရွိႏိုင္ခဲ့ ပါဘူး။
ရွစ္ေလးလုံးလူထုလႈပ္ရွားမႈႀကီး အဆုံးသတ္ေအာင္ပြဲအထိ မေရာက္ခဲ့တဲ့ အားနည္းခ်က္ေတြကုိ ျပန္လည္ဆန္းစစ္ရရင္
- လူမ်ဳိးစုံ ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြနဲ႔ ျပည္သူလူထုႀကီး တစ္ရပ္လုံးက အေရးေတာ္ပုံႀကီးအတြင္း ရွည္ၾကာတဲ့ တိုက္ပြဲစဥ္ တေလ်ာက္ မွာ စစ္အာဏာရွင္ေတြရဲ႔ ပစ္ခတ္ဖိႏွိပ္ေနတဲ့ၾကားက တစ္သံတည္းေသာ ႏုိင္ငံေရးေတာင္းဆုိမႈနဲ႔အတူ ေတာင့္ခံတိုက္ပြဲဝင္ၿပီး တာဝန္ေက်ပြန္ခဲ့ေပမယ့္ ဦးေဆာင္မႈအပိုင္း ညီညြတ္မႈ အားနည္းခဲ့တယ္။
- ေခါင္းေဆာင္မႈဟာ လူထုတုိက္ပြဲရ႔ဲ တစ္ခုတည္းေသာ ဗဟုိခ်က္အျဖစ္ မစုစည္းႏုိင္ခဲ့ဘူး။
- အဆုံးသတ္ေအာင္ပြဲခံႏုိင္ဖို႔အတြက္ ဗ်ဴဟာနဲ႔လုပ္ငန္းစဥ္ဆိုင္ရာ အဆင္သင့္ မျပင္ဆင္ႏိုင္ခဲ့ဘူး။
- တစ္ခုတည္းေသာ နည္းပရိယာယ္လမ္းစဥ္ မခ်မွတ္ႏုိင္ခဲ့ဘူး။
- ဒီမိုကေရစီေရးအေပၚ ေထာက္ခံတိမ္းညြတ္လာေနတဲ့ တပ္မေတာ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားနဲ႔ တပ္မေတာ္သားေတြကို စည္း႐ုံးလက္တြဲ ေခၚယူမႈ အားနည္းခဲ့တယ္ဆုိတာ ေတြ႔ရပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ရွစ္ေလးလုံး အေရးေတာ္ပုံႀကီးဟာ အဆုံးသတ္ ေအာင္ပြဲအထိ မေရာက္ခဲ့ ဘဲ စစ္အုပ္စုက လက္ဦးမႈယူ အာဏာျပန္သိမ္းႏုိင္ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။
ရွစ္ေလးလံုး လူထုအေရးေတာ္ပံုႀကီးကေန ယေန႔ကာလအထိ အႏွစ္ (၂ဝ)ကာလ အတြင္းမွာ အာဏာသိမ္း နဝတ၊ နအဖစစ္အုပ္စုအေနနဲ႔ အေရးေတာ္ပုံႀကီးရဲ႕ အသီးအပြင့္ျဖစ္တဲ့ (၉ဝ)ရလဒ္ ဖ်က္သိမ္းေရး၊ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ျပန္လည္နလံထူေရးနဲ႔ စစ္အာ ဏာရွင္စနစ္ တည္ၿမဲေရး တို႔အတြက္ ဆိုးရြားျပင္းထန္တဲ့ ဖိႏွိပ္မႈေတြနဲ႔ ဖိႏွိပ္ခဲ့ေပမယ့္လည္း ေက်ာင္းသား ျပည္သူ လႈပ္ရွားမႈေတြ အဆက္ျပတ္ မသြားခဲ့ဘူး။ စစ္အာဏာရွင္ ဆန္႔က်င္ေရး၊ ဒီမိုကေရစီေရးနဲ႔ ျပည္သူ႔ အခြင့္အေရးမ်ားအတြက္ ၉၆၊ ၉၈ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈ၊ ျပည္သူအတြင္း အလႊာ အသီးသီး လႈပ္ရွားမႈေတြနဲ႔ ေနာက္ဆုံး ၂ဝဝ၇ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ သံဃာေတာ္မ်ား ဦးေဆာင္ ခဲ့တဲ့ အမ်ဳိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး လႈပ္ရွားမႈေတြ အထိပါပဲ။ ျပည္သူတရပ္လုံး ပါဝင္တဲ့ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ဆန္႔က်င္ေရး၊ ဒီမိုကေရစီေရး လႈပ္ရွားမႈအဆင့္ထိ မေရာက္ရွိခဲ့ေပမယ့္ တိုက္ပြဲတိုင္းမွာ ေက်ာင္းသားလူငယ္ မ်ဳိးဆက္ေတြ မျပတ္ခဲ့တာ၊ ေက်ာင္းသားသမဂၢ စိတ္ဓါတ္ကို ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြ အၾကား လက္ဆင့္ကမ္းႏိုင္ခဲ့တာ ဗမာျပည္ သမိုင္းအတြက္ ဂုဏ္ယူစရာ ကိစၥ ျဖစ္ပါတယ္။ လက္ရွိ ဗမာျပည္တြင္း စစ္အာဏာရွင္ အုပ္စုရဲ႔ ဆိုးဝါးျပင္းထန္လွတဲ့ ဖိႏွိပ္မႈေတြ ေအာက္မွာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ဖ်က္သိမ္းေရး၊ ဒီမိုကေရစီေရး၊ အမ်ဳိးသားျပန္လည္ သင့္ျမတ္ ေရးနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး တာဝန္ေတြကို သမဂၢစိတ္ဓါတ္နဲ႔အတူ အခက္အခဲ အမ်ဳိးမ်ဳိးအၾကားက လက္ဆင့္ကမ္း သယ္ေဆာင္ေနတဲ့ ေက်ာင္းသားလူငယ္ မ်ဳိးဆက္ေတြကိုလည္း က်ေနာ္တို႔ အျပည့္အဝ ေထာက္ခံ ႀကိဳဆိုအပ္ပါတယ္။
ရွစ္ေလးလုံး လူထုအေရးေတာ္ပုံႀကီးရဲ႔ အႏွစ္(၂ဝ)ျပည့္ ယေန႔ကာလဟာ ဗမာျပည္ ႏိုင္ငံေရး အေျပာင္းအလဲအတြင္း ေရာက္ရွိေနတဲ့ ကာလ အေျခအေနျဖစ္ပါတယ္။
နအဖစစ္အုပ္စုဟာ ရွစ္ေလးလုံး အေရးေတာ္ပုံ အသီးအပြင့္ျဖစ္တဲ့ (၉ဝ) ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲ ရလဒ္ ဖ်က္သိမ္းေရး၊ စစ္အာဏာရွင္စနစ္နဲ႔ စစ္အုပ္စု ထိပ္သီးတစု အက်ဳိးစီးပြား ေရရွည္ တည္တံ့ခိုင္ၿမဲေရးကို ရည္ရြယ္တဲ့ အမ်ဳိးသားညီလာခံ ဆိုတာကို အဆုံးသတ္ ခဲ့ၿပီးၿပီ။ တရားမဝင္ ေရးဆြဲထားတဲ့ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံ အေျခခံဥပေဒဆိုတာကို နာဂစ္မုန္တိုင္းဒဏ္ ခံေနရတဲ့ ျပည္သူေတြရဲ႕ ဒုကၡေသာကကိုမွ အေလးထား စာနာမႈမရွိဘဲ ၿခိမ္းေျခာက္ အၾကပ္ကိုင္ အတင္း အဓမၼ ဆႏၵရယူထားတဲ့ ဆႏၵခံယူပြဲ ျပဳလုပ္ခဲ့ၿပီးပါၿပီ။
ထပ္ၿပီး စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ေရရွည္ တည္တံ့ခိုင္ၿမဲေရးကို ဦးတည္တဲ့ ဖြဲ႔စည္းပုံ အသက္ဝင္ေရး တဖက္သတ္ ေရြးေကာက္ပြဲကို ျပဳလုပ္ဖို႔ လုံးပန္းေနပါၿပီ။ ရွစ္ေလးလုံး အေရး ေတာ္ပုံႀကီး ကေန ေပၚထြန္းလာခဲ့တဲ့ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္နဲ႔ ျပည္သူ႔ ကိုယ္စားလွယ္ ေတြကို ဖိႏွိပ္ ဖမ္းဆီးဖို႔ အေကာက္ႀကံ ျပင္ဆင္မႈေတြ၊ တိုင္းရင္းသား အပစ္ရပ္ အင္အားစုမ်ား အၾကား ေသြးခြဲၿဖိဳခြဲမႈေတြနဲ႔ ဘက္ေပါင္းစုံ ဖိႏွိပ္မႈေတြ အတြက္လည္း ျပင္ဆင္ေနတာ ေတြ႔ရွိေန ရၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔အေနနဲ႔ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ သက္ဆိုးရွည္ေရး၊ ရွစ္ေလးလုံး အသီးအပြင့္ျဖစ္တဲ့ ၉ဝခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ ဖ်က္သိမ္းေရးကို ရည္ရြယ္တဲ့ နအဖစစ္အုပ္စုရဲ႔ အမ်ဳိးသားညီလာခံ၊ ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံဥပေဒ၊ နအဖျပဳလုပ္မယ့္ ၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲအပါအဝင္ ျပည္သူ႔ဆႏၵ အစစ္အမွန္မပါဝင္တဲ့ နအဖစစ္အုပ္စုရဲ႕ လမ္းျပေျမပုံ အဆင့္တိုင္းကို မေထာက္ခံပါ၊ လုံးဝျပတ္သားစြာ ဆန္႔က်င္ပါတယ္။ နအဖဖြဲ႔စည္းပုံ ေရရွည္အသက္ဝင္သြားလို႔ စစ္အာဏာရွင္ ထိပ္သီးမ်ားအတြင္း အာဏာလုပြဲေတြကတဆင့္ ေပၚေပါက္ လာမယ့္ တိုင္းျပည္ၿပိဳကြဲ ပ်က္စီးေရး ကိုလည္း လုံးဝ အျဖစ္မခံႏိုင္ပါ။ လူမ်ဳိးေပါင္းစုံ ျပည္သူလူထုရဲ႔ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး က႑ေပါင္းစုံ လက္ရွိထက္ ပိုမိုနိမ့္က် ဆင္းရဲပ်က္စီးရမယ့္ အေရးကိုလည္း လုံးဝလက္မခံႏိုင္ပါ။
လက္ရွိအေျခအေနနဲ႔ ရွစ္ေလးလုံး ဒီမုိကေရစီ အေရးေတာ္ပုံႀကီးရဲ႔ အားသာ၊ အားနည္းခ်က္ ေတြကုိေပါင္းစပ္ၿပီး ရွစ္ေလးလုံး ဒီမုိကေရစီ အေရးေတာ္ပုံ အႏွစ္(၂ဝ)ျပည့္ကုိ အထိမ္းအမွတ္ျပဳ အခုိင္အမာ ေျပာၾကားလုိတာက က်ေနာ္တို႔အေနနဲ႔ ရွစ္ေလးလုံး အေရးေတာ္ပုံႀကီးရဲ႔ အသီး အပြင့္ေတြကို ဆက္လက္ ကာကြယ္သြားမယ္။ ရွစ္ေလးလုံး ဒီမိုကေရစီ အေရးေတာ္ပုံရဲ႕ ေအာင္ပြဲ အဆုံးသတ္ျဖစ္တဲ့ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ အၿပီးတိုင္ ဖ်က္သိမ္းေရးအထိ အႏွစ္သာရရွိတဲ့ အမ်ဳိးသား ႏိုင္ငံေရး တပ္ေပါင္းစုႀကီးတရပ္ ေပၚထြန္းေရး၊ လက္ေတြ႔က်တဲ့ အနိမ့္ဆုံးတူညီတဲ့ ဗ်ဴဟာနဲ႔ လုပ္ငန္းစဥ္ ေပၚထြန္းေရးတို႔အတြက္ ဒီမိုကေရစီ အင္အားစု အသီသီးနဲ႔အတူ၊ ေက်ာင္းသားျပည္သူ လူထုႀကီးနဲ႔အတူ၊ အစြမ္းကုန္ ႀကိဳးပမ္းတိုက္ပြဲဝင္သြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ရွစ္ေလးလုံး ဒီမိုကေရစီ အေရးေတာ္ပုံကာလအတြင္း က်ဆုံးခဲ့ေသာ ရဟန္းရွင္လူ ေက်ာင္းသား ျပည္သူ သူရဲေကာင္း အေပါင္းနဲ႔ ဗမာျပည္ ဒီမိုကေရစီေရး တိုက္ပြဲစဥ္ အဆက္ဆက္အတြင္း က်ဆုံးခဲ့ေသာ သူရဲေကာင္းအေပါင္းအား ဦးညြတ္ဂုဏ္ျပဳရင္း - - - -
ရွစ္ေလးလုံးဒီမိုကေရစီ အေရးေတာ္ပုံစိတ္ဓါတ္ အဓြန္႔ရွည္ပါေစ
ေက်ာင္းသားသမဂၢစိတ္ဓါတ္ အဓြန္႔ရွည္ပါေစ
စစ္အာဏာရွင္စနစ္ မုခ်က်ဆုံးရမည္
ဒီမိုကေရစီအေရးေတာ္ပုံ မုခ်ေအာင္ရမည္
ႏိုင္ငံျခားေရးရာေကာ္မတီ
ဗမာႏိုင္ငံလုံးဆိုင္ရာေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္
ရက္စြဲ - ၂ဝဝ၈ ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လ (၈)ရက္။
Read More...
Collapse...
အလက္ဇန္းဒါး ဆိုဇင္နစ္ဇင္ (Aleksandr Solzhenitsyn )ႏိုဘယ္ဆုရ ရုရွား စာေရးဆရာႀကီး အလက္ဇန္းဒါး ဆိုဇင္နစ္ဇင္ (Aleksandr Solzhenitsyn )ဟာ အသက္ ၈၉ ႏွစ္ အရြယ္မွာ ကြယ္လြန္သြားခဲ့ပါၿပီ။ ဆိုဗီယက္ အစုိးရ ကို ေ၀ဖန္ေရးသားခဲ့မႈေၾကာင့္ စာေရးဆရာႀကီးဟာ ဆိုဗီယက္ ေခတ္အတြင္း ျပည္ပမွာ အေ၀းေရာက္ ေနထိုင္ခဲ့ရပါတယ္။
ႏွလံုးေရာဂါနဲ႔ ေသဆံုးတယ္လို႔ သူ႔သားက ဆိုပါတယ္။ ရုရွား သတင္းစာေတြကေတာ့ ေလျဖတ္တဲ့ ေရာဂါကို စာေရးဆရာႀကီး ခံစားေနခဲ့ရတယ္လို႔ ေရးၾကပါတယ္။
ဆိုဇင္နစ္ဇင္ဟာ ဆိုဗီယက္ ယူနီယံမွာ ဆင္ဆာ ဖိႏွိပ္ခံခဲ့ရတဲ့ စာေရးဆရာေတြရဲ႕ ဘ၀ သေကၤတ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။
၁၉၁၈ မွာ ေမြးခဲ့ၿပီး၊ ရုရွား တကၠသိုလ္မွာ သခ်ၤာပညာ ေလ့လာခဲ့ပါတယ္။ စတာလင္ကို ေ၀ဖန္တဲ့ ေပးစာ ေရးခဲ့တဲ့ အတြက္ ၁၉၄၅မွာ ေထာင္ ၈ႏွစ္ ခ်ခံရၿပီး၊ ကာဇက္စတန္ကို နယ္ႏွင္ခံခဲ့ရပါတယ္။
သူ႔ရဲ႕ရဲဘက္ စခန္းအေတြ႔အႀကံဳကို ရုရွား ျပန္ေရာက္တဲ့အခါ၊ ၀တၳဳေရးသားခဲ့ၿပီး ၁၉၆၂မွာ ထုတ္ေ၀ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီ ၀တၳဳ ကေတာ့ One Day in the Life of Ivan Denisovich ၀တၳဳျဖစ္ပါတယ္။ The Gulag Afchipelago ၀တၳဳကိုေတာ့ အေနာက္ႏုိင္ငံမွာ ထုတ္ေ၀ခဲ့ရပါတယ္။
၁၉၇၀မွာ ႏုိဘယ္ဆုရခဲ့ပါတယ္။
၁၉၉၄မွာ ရုရွားကို သူ ျပန္သြားခဲ့ၿပီး၊ ေနထိုင္ခဲ့ပါတယ္။
Read More...
Collapse...
၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္မည့္ ၾကံ့ဖံြ႕အသြင္ေျပာင္း ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြ ဖြဲ႕ဘုိ႔ ေနျပည္ေတာ္ ၀န္ႀကီးအခ်ိဳ႕ကုိ တာ၀န္ေပးမည္ျဖစ္ရာ ႏုိင္ငံေရးလုိင္း၀င္မည့္ ၀န္ႀကီးမ်ား ၀န္ႀကီးရာထူးမွ ႏုတ္ထြက္ၿပီး အာဏာလက္လြတ္ျဖစ္မည္ကုိ စိုးရိမ္ေနသည္ဟုု ေနျပည္ေတာ္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္႐ုံးႏွင့္ နီးစပ္သည့္ သတင္းရပ္ကြက္က ေျပာသည္။
အထူးသျဖင့္ ၀န္ႀကီးအဖြဲ႕တြင္ အသက္အႀကီးဆုံးျဖစ္သည့္ ေနျပည္ေတာ္စက္မႈ (၁) ၀န္ႀကီး ဦးေအာင္ေသာင္းလုိ ၀န္ႀကီးေတြပင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသန္းေရႊႏွင့္ နီးစပ္သည့္တုိင္ ရာထူးမွထြက္ၿပီး ၾက့ံဖြံ႕အသြင္ေျပာင္း ႏုိင္ငံေရးပါတီေခါင္းေဆာင္ လုပ္ခုိင္းမွာ စိုးရိမ္ေနသည္ဟု ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္႐ုံး သတင္းရပ္ကြက္က ေျပာသည္။
သို႔ေသာ္ အသက္ႀကီးသည့္ လက္ရွိ၀န္ႀကီးေတြကုိ သက္ဆုိင္ရာဇာတိေျမ တုိင္းအလုိက္ ၾက့ံဖြံ႕ အသြင္ေျပာင္း ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြ ဖြဲ႕ဘုိ႔ တာ၀န္ေပးျခင္းျဖင့္ ၀န္ႀကီးရာထူး ေနရာသစ္မ်ား ေပၚလာႏုိင္သည္။ ထုိ႔ျပင္ ေနာက္တက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားကို ၀န္ႀကီးရာထူး ေပးႏုိင္ျခင္း၊ အသက္ႀကီး ၀န္ႀကီးေတြကုိ အခ်ိဳသတ္ၿပီး ႐ုံခါႏုိင္ျခင္းတို႔ေၾကာင့္ ေနျပည္ေတာ္ ၀န္ႀကီးမ်ား ရာထူးလက္ လြတ္ၿပီး ႏုိင္ငံေရးလုပ္ရမွာ ထိတ္လန္႔ေနျခင္းျဖစ္သည္ဟု အမည္မေဖာ္လုိသည့္ အရာရွိတဦးက ေျပာသည္။
ေနျပည္ေတာ္၀န္ႀကီးမ်ားကုိ ႏုိင္ငံေရးပါတီဖြဲ႕ဘုိ႔ တာ၀န္ေပးရာတြင္ စက္မႈ (၁) ၀န္ႀကီး ဦးေအာင္ ေသာင္းကုိ မႏၲေလးတုိင္း ႏုိင္ငံေရးပါတီ၊ စြမ္းအင္၀န္ၾကီး ဦးလြန္းသီကုိ ကြမ္းျခံကုန္း စသျဖင့္ ၀န္ႀကီးမ်ား ဇာတိေျမအလုိက္ ၾက့ံဖြံအသြင္ေျပာင္း ႏုိင္ငံေရးပါတီမ်ားကုိ ေခါင္းေဆာင္ခုိင္းမွာ ျဖစ္သည္ဟု စုံစမ္းသိရသည္။

စက္မႈ (၁) ၀န္ႀကီး ဦးေအာင္ေသာင္းဆိုလွ်င္ ၂၀၀၇ စက္တင္ဘာ အေရးအခင္းမ်ား၌ ဆႏၵျပသူ မ်ားအား ႐ုိက္ႏွက္ခုိင္းခဲ့သည့္ စြမ္းအားရွင္မ်ားကုိလည္း ႏုိင္ငံေရးပါတီထဲ ၀င္ခုိင္းရန္ မယုံသျဖင့္ ပင္စင္ယူသြားသည့္ ၫႊန္ၾကားေရးမႉးမ်ား၊ အေထြေထြမန္ေနဂ်ာမ်ားကုိ ႏုိင္ငံေရးပါတီထဲ ၀င္ခုိင္းရန္ ၫႊန္ၾကားထားသည္ဟု သိရသည္။
၀န္ႀကီးရာထူးမွ ထြက္ၿပီး ႏုိင္ငံေရး လုပ္ရမည္ဆုိလွ်င္ အာဏာမရွိေတာ့ဘဲ လူထု အ႐ုိက္ခံရမွာကုိ စက္မႈ(၁) ၀န္ႀကီး ဦးေအာင္ေသာင္း စိုးရိမ္ေနသည္ဟု စက္မႈ (၁) အရာရွိမ်ားက ေျပာသည္။
Read More...
Collapse...
BBC News
VOA News
DVB News
RFA News
မဇၽၥိမ
ဧရာ၀တီ
ေန႔သစ္
သွ်မ္းသံေတာ္ဆင့္
ကရင္သတင္းစဥ္
ေကာင္းဝါ
ကခ်င္သတင္းစဥ္
ယေန႔ျမန္မာ
ကႏၱာရဝတီ တိုင္းမ္
ငုရင္ျပင္
႐ိုးမ (၃)
မိုးမခ
ဟစ္တိုင္
ဟံသာဝတီ
နိရဥၥရာ
ေခတ္လူငယ္
ၿမိဳ႕ေတာ္ပုသိမ္သတင္းစဥ္
ျမန္မာသတင္းရပ္ဝန္း
ရိုးရာေလး
Mandalay Gazette
People Media Voice
KIC News
BNI News
Burma Daily
Burma Digest
Burma Net
Kaladan
Network Media Group Rebound 88