ျမန္မာခရီးစဥ္တြင္ ထိုင္းႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီးက ႐ိုဟင္ဂ်ာကိစၥ ေျပာဆို

Monday, 23 March 2009

ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ၂ ရက္တာ အလည္အပတ္သြားေရာက္ ခဲ့့ေသာ ထုိင္းႏုိင္ငံျခားေရး ဝန္ႀကီး Kasit Piromya က ထိုင္းႏုိင္ငံသို႔ ေရႊ႕ေျပာင္းေရာက္ရွိလာေသာ ႐ိုဟင္ဂ်ာမ်ား အေရး ကိစၥႏွင့္ပတ္သက္၍ ေျဖရွင္းႏိုင္ရန္ ႏွစ္ႏုိင္ငံ ပိုမို ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ဖို႔လိုေၾကာင္း ေျပာဆိုခဲ့သည္။

Kasit Piromya က ျမန္မာႏုိင္ငံျခားေရး ဝန္ႀကီးဦးဥာဏ္ဝင္းႏွင့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၌ ၁ နာရီအၾကာ ေတြ႕ဆံုခဲ့စဥ္ ထိုင္းႏုိင္ငံ ရေနာင္းေဒသသို႔ ႐ိုဟင္ဂ်ာ စကား နားလည္ေသာ သံ႐ံုးဝန္ထမ္းမ်ားကို ေစလႊတ္ကာ ပိုမို ထိေရာက္ေသာ နည္းျဖင့္ ေျဖရွင္းရန္ ေတာင္းဆိုခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

မၾကာေသးမီက ထိုင္းအစိုးရသည္ ရေနာင္းေဒသအတြင္း တရားမဝင္ေရာက္ရွိလာသျဖင့္ ဖမ္းဆီး ထိန္းသိမ္း ထားေသာ ႐ိုဟင္ဂ်ာ ၇၈ ဦးအား ေနရပ္ရင္းေဒသသို႔ ျပန္လည္ ပို႔ေဆာင္ရန္ ေစာင့္ဆိုင္းေနသည္ဟု သတင္း ထုတ္ျပန္ခဲ့ေသာ္လည္း ျမန္မာအစိုးရက ၎႐ိုဟင္ဂ်ာမ်ားမွာ ျမန္မာျပည္မွ ထြက္လာျခင္း မဟုတ္ဘဲ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ႏုိင္ငံမွ ထြက္လာျခင္းသာျဖစ္သည္ဟု ေျပာဆိုခဲ့သည္။

႐ိုဟင္ဂ်ာအေရး ကၽြမ္းက်င္သူ တဦးျဖစ္သည့္ ခရစၥလ်ဴဝါ က တရားမဝင္ ေရႊ႕ေျပာင္းေနထုိင္သူတို႔ကို ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္း ျပန္လည္ ပို႔ေဆာင္မည္ ဆိုပါက ထိုသူတို႔မွာ ေထာင္ ၅ ႏွစ္ႏွင့္အထက္ က်ခံရဖြယ္ရွိသည္ဟု ဆိုသည္။

ျမန္မာျပည္တြင္ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္က ထုတ္ျပန္ခဲ့ေသာ တရားမဝင္နယ္စပ္ျဖတ္ေက်ာ္သည့္ ဥပေဒအရ ရခိုင္ေဒသရွိ ႐ိုဟင္ဂ်ာ ေျမာက္မ်ားစြာတို႔မွာ ယခင္ကတည္းက ေထာင္ခ်ခံခဲ့ရသည္ဟု ၎က ဆက္ေျပာသည္။

ယခင္အပတ္ကလည္း ရခိုင္ေဒသရွိ ျမန္မာ - ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ နယ္ျခားေဒသတြင္ ျမန္မာ စစ္အစိုးရက သံဆူးႀကိဳး မီတာ ၂၀၀ ခန္႔ခတ္ခဲ့သည္။

၂၀၀၈ ခုႏွစ္အတြင္း ျမန္မာႏွင့္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ႏွစ္ႏုိင္ငံမွာ ေရပုိင္နက္ကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္၍ အျငင္းပြားခဲ့ၾကၿပီး ယခုထိလည္း ႏွစ္ႏိုင္ငံ တင္းမာမႈမွာ ေျပလည္မႈ မရရွိေသးေပ။

ကမၻာ့ကုလသမဂၢ ဒုကၡသည္မ်ားဆိုင္ရာ မဟာမင္းႀကီး႐ံုး၏ အႀကီးအကဲ အန္တိုနီယို ဂတ္တၱာရီးစ္က ယခုလဆန္းပိုင္းတြင္ ရခိုင္ေဒသသို႔ သြားေရာက္ကာ ႐ိုဟင္ဂ်ာႏွင့္ပတ္သက္သည့္ အခ်က္အလက္မ်ားကို သြားေရာက္ရွာေဖြခဲ့သည္။

ျမန္မာ ႏိုင္ငံျခားေရး ဝန္ႀကီး ဦးဥာဏ္ဝင္းသည္ ယခင္လက က်င္းပခဲ့ေသာ အာဆီယံ ထိပ္သီးေဆြးေႏြးပဲြတြင္ ႐ိုဟင္ဂ်ာမ်ားမွာ ျမန္မာတိုင္းရင္းသား ၁၃၅ မ်ိဳးထဲတြင္ မပါဝင္သည့္အတြက္ “ဘဂၤါလီ” ဟုသာ ေခၚသင့္ေၾကာင္း ေျပာခဲ့သည္။

၂၀၀၈ ႏွစ္ကုန္ပိုင္းတြင္ ႐ိုဟင္ဂ်ာအေျမာက္အျမားသည္ ေလွမ်ားျဖင့္ အက္ဒမန္ ပင္လယ္ကိုျဖတ္ေက်ာ္ကာ မေလးရွား၊ အင္ဒိုနီးရွားႏွင့္ ထိုင္းႏိုင္ငံသို႔ တရားမဝင္ နယ္စပ္ျဖတ္ေက်ာ္ ဝင္ေရာက္ခဲ့ရာ ထိုင္းႏိုင္ငံသို႔ ဝင္ေရာက္ခဲ့သည့္ ႐ိုဟင္ဂ်ာဦးေရမွာ ေထာင္ေက်ာ္ခန္႔ ရွိသည္။

၎႐ိုဟင္ဂ်ာမ်ားသည္ ျမန္မာျပည္ႏွင့္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏုိင္ငံ ႏွစ္ႏုိင္ငံစလံုးမွ ထြက္လာခဲ့ၾကသူမ်ားျဖစ္ၿပီး ၎တို႔၏ ေနရပ္ရင္း ေဒသကို မည္သူတဦးတေယာက္ကမွ် အမွန္ေျပာႏိုင္ျခင္း မရွိေပ။

ထိုင္းႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး၏ ျမန္မာျပည္ ခရီးစဥ္မွာ ယေန႔ေနာက္ဆံုးျဖစ္ၿပီး ၎က နာဂစ္ဆိုင္ကလုန္း ဒဏ္ ခံခဲ့ရေသာ ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚ ေဒသ ေညာင္ေဝရြာရွိ ဘုရားေက်ာင္းကန္မ်ားကို ျပန္လည္ ျပဳျပင္ရန္ ဘတ္ေငြ ၂ သန္း (က်ပ္ သန္း ၇၀ ခန္႔) လွဴဒါန္းခဲ့သည္ဟု ထိုင္းသတင္းဌာနတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။

ေအးခ်မ္းေျမ႕
REF: ဧရာဝတီ

Read More...

Collapse...

ထိုင္းႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ၾကီး ျမန္မာႏိုင္ငံခရီးစဥ္ စတင္

မံုပီး

တနလၤာေန႔၊ မတ္လ 23 2009

နယူးေဒလီ (မဇၩိမ)။ ။ ထိုင္းႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ၾကီး ကဆစ္ ဖိ႐ူမ္းသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ၂ ရက္ၾကာခရီးစဥ္ကို ယမန္ေန႔က စတင္လိုက္သည္။

ခရီးစဥ္အတြင္း မၾကာခဏဆိုသလို ထိုင္းကမ္းေျခ ေဒသမ်ားသို႔ ေရာက္လာေသာ တရားမဝင္ ေရႊ႔ေျပာင္း ေနထိုင္သူမ်ားအေရး ေဆြးေႏြးသြားမည္ဟု စေနေန႔က ထုတ္ျပန္ခဲ့ေသာ တရားဝင္ ေၾကညာခ်က္တြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။

မစၥတာ ကဆစ္ (Kasit Piromya) သည္ ခရီးစဥ္အတြင္း ျမန္မာႏိုင္ငံျခားေရး ဝန္ၾကီး ဦးဉာဏ္ဝင္းႏွင့္ေတြ႔ဆံု၍၊ ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးသိန္းစိန္ကိုလည္း ေတြ႔မည္ဟု ေၾကညာခ်က္တြင္ ဆုိထားသည္။

ျမားေျမာင္လွေသာ ႏွစ္ႏိုင္ငံ အက်ဴိးတူ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ေရးမ်ားအျပင္ ႐ိုဟင္ဂ်ာမူဆင္လင္ လူနည္းစု ကိစၥကိုလည္း သူက ေဆြးေႏြးမည္။ ႐ိုဟင္ဂ်ာမ်ားသည္ စစ္အစိုးရ၏ အလြန္ ျပင္းထန္ဆိုးရြားေသာ ႏွိပ္စက္ညႇဥ္းပန္းမႈမ်ားကို ခံရသည္ဟုဆိုကာ ထိုင္းႏိုင္ငံသို႔ မၾကာခဏ ထြက္ေျပးလာၾကသည္။

ၿပီးခဲ့သည့္ႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလမွ စတင္၍ ထိုင္းအာဏာပိုင္မ်ားက အနည္းဆံုး ႐ိုဟင္ဂ်ာ ေလွစီးေျပးဒုကၡသည္ ၁ဝဝဝ ကို ၾကားျဖတ္ တားဆီး ဖမ္းဆီးခဲ့ရသည္။

ထိုင္းအာဏာပိုင္မ်ားသည္ အဆိုပါ ေလွစီးေျပးဒုကၡသည္မ်ား၏ ေလွမွအင္ဂ်င္စက္မ်ားကို ဖ်က္ဆီးျခင္း၊ အစားအစာႏွင့္ ေရ အနည္းငယ္သာေပးကာ ပင္လယ္ျပင္ထဲသို႔ ဆြဲယူစြန္႔ပစ္ခဲ့ျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့သည္ဟု စြပ္စြဲေျပာဆိုမႈမ်ား ရွိခဲ့သည္။

ထိုင္းအစိုးရကမူ ေလွစီးေျပးဒုကၡသည္မ်ားကို ဆိုးရြားစြာ ျပဳမူဆက္ဆံခဲ့သည္ဟူေသာ စြပ္စြဲခ်က္မ်ားကို ျငင္းဆန္ခဲ့ၿပီး၊ သူတို႔ကို ဥပေဒအရ ပင္လယ္ထဲသို႔ ျပန္ေမာင္းပို႔ခဲ့သည္ဆိုသည္ကိုမူ ဝန္ခံေျပာၾကားခဲ့သည္။

႐ိုဟင္ဂ်ာ ေလွစီးေျပး ဒုကၡသည္မ်ား ျပႆနာသည္ ေဒသတြင္း အာ႐ံုစိုက္စရာ၊ စိတ္ဝင္စားစရာ ျပႆနာတရပ္ျဖစ္ခဲ့ၿပီး အျခား ေလွစီးေျပး ဒုကၡသည္မ်ားကိုလည္း အိႏၵိယႏိုင္ငံ အန္ဒမန္ကၽြန္းစုမ်ား၏ ကမ္းေျခမ်ားႏွင့္ အင္ဒိုနီးရွား အာေခ်ျပည္နယ္တို႔တြင္ ကယ္တင္ခဲ့ၾကရသည္။

မစၥတာ ကဆစ္သည္ ၁၄ ၾကိမ္ေျမာက္ အေရွ့ေတာင္အာရွ ႏုိင္ငံမ်ားအသင္း - အာဆီယံ ထိပ္သီး အစည္းအေဝးအတြင္း ျမန္မာႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ၾကီး ဦးဉာဏ္ဝင္း၏ ဖိတ္ၾကားခဲ့ခ်က္အရ ျမန္မာႏုိင္ငံသို႔ လည္ပတ္ျခင္းျဖစ္သည္။

အာဆီယံ အစည္းအေဝးအတြင္း ႐ိုဟင္ဂ်ာ ေရႊ႔ေျပာင္း ဒုကၡသည္မ်ား ကိစၥကို အလြတ္သေဘာ ေဆြးေႏြးခဲ့ၿပီး၊ ေဒသတြင္း ေဆြးေႏြးပြဲတြင္ ‘ဘာလီနည္းစဥ္’ ဟု အမည္တပ္ကာ ဆက္လက္ေဆြးေႏြးရန္ သေဘာတူညီခဲ့ၾကသည္။

အစည္းအေဝးတြင္ ဦးဉာဏ္ဝင္းက ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ႐ိုဟင္ဂ်ာလူနည္းစု လူမ်ဳိးဟူ၍ မရွိေၾကာင္း ေျပာၾကားခဲ့ၿပီး၊ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ေမြးဖြားေၾကာင္း သက္ေသျပႏိုင္သူ ေလွစီးေျပး ဒုကၡသည္မ်ားကို ျပန္လည္လက္ခံရန္ ဆႏၵရွိသည္ဟု ေျပာဆိုခဲ့သည္။

မစၥတာ ကဆစ္သည္ သူ၏ ခရီးစဥ္အတြင္း ‘တရားမဝင္ ေရႊ႔ေျပာင္း အလုပ္သမားမ်ား ကိစၥႏွင့္ လူေမွာင္ခုိမႈ ဆန္႔က်င္ တားဆီးေရး ကိစၥမ်ား’ အပါအဝင္ ႏွစ္ႏိုင္ငံ အက်ဳိးတူကိစၥရပ္မ်ားကို ေဆြးေႏြးမည္။

“ထို႔ျပင္ ႏိုင္ငံျခားေရး ဝန္ၾကီးသည္ ျမန္မာဘက္မွ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္မႈျဖင့္ ဘဂၤါလီ၊ ႐ိုဟင္ဂ်ာ ျပႆနာကိုလည္း ျမန္မာေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ တိုင္ပင္ ေဆြးေႏြးသြားမည္” ဟု ေၾကညာခ်က္တြင္ ဆိုထားသည္။

ထိုင္းသည္ ျမန္မာ၏ အၾကီးဆံုး ကုန္သြယ္ဘက္ႏိုင္ငံ ျဖစ္ၿပီး၊ ႏွစ္ႏိုင္ငံအၾကား စုစုေပါင္း ကုန္သြယ္မႈတန္ဖိုး ဘတ္သန္းေပါင္း ၁၄၄၂၉၁ သန္း (အေမရိကန္ေဒၚလာ ၄၈ဝ၉ သန္း) ရွိသည္။

ထိုင္းႏိုင္ငံသို႔ ျမန္မာဘက္မွ အဓိက တင္ပို႔ေသာ ပို႔ကုန္အမယ္မ်ားမွာ သဘာဝဓာတ္ေငြ႔၊ သစ္ႏွင့္ သစ္ခြဲသားမ်ား၊ သတၱဳ႐ိုင္းႏွင့္ သံတိုသံစမ်ား၊ သံႏွင့္ သံမဏိ၊ ေက်ာက္မီးေသြးတို႔ ျဖစ္ၾကသည္။ ထိုင္းႏိုင္ငံဘက္မွ ျမန္မာႏိုင္ငံဘက္သို႔ ပို႔ကုန္မွာ တိရစၦာန္အဆီႏွင့္ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ဆီမ်ား၊ ဓာတုပစၥည္းမ်ား၊ သံႏွင့္ သံမဏိ၊ ပလပ္စတစ္ေကာ္ေစ့တို႔ ျဖစ္ၾကသည္။

REF: မဇၩိမ

Read More...

Collapse...

ခြန္ဆာ့အမ်ဳိး မူးယစ္ေဆးဝါး ဂိုဏ္းဝင္မ်ား အဖမ္းခံရ

ဥဆာ ဖိခ်ိဳင္း

တနလၤာေန႔၊ မတ္လ 23 2009

ခ်င္းမိုင္ (မဇၩိမ)။ ။ ၆ လအတြင္း ထိုင္းႏိုင္ငံေျမာက္ပိုင္း ေဒသ၌ မူးယစ္ေဆးဝါး ျပႆနာ ေလ်ာ့က်ေစရမည္ဟု ထိုင္း အစိုးရက ကတိျပဳခဲ့ၿပီးေနာက္ အလြန္ၾကီးမားေသာ မူးယစ္ေဆးဝါးဂိုဏ္မ်ား၏ အဖြဲ႔ဝင္မ်ားကို ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ ဖမ္းဆီးလိုက္သည္။

ထိုင္းတရားေရးဝန္ၾကီး ပီရာပင္ဆာလီရာသာဝိဘာဂါ (Pirapan Salirathavibhaga) ႏွင့္ အျခား ဆက္စပ္ေနေသာ အာဏာပိုင္မ်ားက လြန္ခဲ့ေသာ ေသာၾကာေန႔က ဘန္ေကာက္ၿမ့ဳိတြင္ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲ က်င္းပၿပီး၊ အေမရိကန္ မူးယစ္ေဆးဝါး ႏွိမ္နင္းေရးအဖြဲ႔ (DEA) ၏ သတင္းေပးခ်က္အရ အဓိက မူးယစ္ေဆးဝါး ေရာင္းဝယ္ ေဖာက္ကားသူမ်ားဟု မသကၤာသူ ထိုင္းလူမ်ဳိး ၃ ဦးအား ဖမ္းဆီးရမိခဲ့ေၾကာင္း ရွင္းလင္း တင္ျပခဲ့သည္။

အဆိုပါ မူးယစ္ေဆးဝါး ဂုိဏ္းဝင္မ်ားမွာ ကြယ္လြန္သူ နာမည္ဆိုးျဖင့္ ေက်ာ္ၾကားလွသည့္ မူးယစ္ေဆးဝါး ဂိုဏ္းေခါင္းေဆာင္ၾကီး ခြန္ဆာႏွင့္ ဆက္စပ္ ပတ္သက္ေနသူမ်ား ျဖစ္သည္။

မသကၤာသူမ်ားမွာ ပီရာယြတ္ဖက္ဆာကိုလ္ (Peerayuth Phetsakol) ၊ ခ်မ္းနာေရာင္းမူဆာ (Charn-narong Muser) ေခၚ ကာဆင္သက္ (Kasemthat) ၊ ဗီခ်မ္းဆူထီးဖန္ (Vicharn Suthiphan) တို႔ျဖစ္သည္ဟု အထူး စံုစမ္းစစ္ေရးဌာန (DSI) မွ ဒုတိယအတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ ရဲဗိုလ္မႉးၾကီး ဒူဆာဒီးအရာယာဝတ္ (Dusadee Arayawut) က ဆုိသည္။

တာဝန္ရွိသူမ်ားသည္ သူတို႔ထံမွ ဘတ္ သန္း ၁၂ဝ (အေမရိကန္ေဒၚလာ ၃ ဒႆမ ၄ သန္း) တန္ဖိုးရွိ ပိုင္ဆိုင္ပစၥည္းမ်ားႏွင့္ ႐ိုင္ဖယ္ ၂ လက္တို႔ကို ဖမ္းဆီးရမိခဲ့သည္ဟု ဆိုသည္။

ထိုင္းႏိုင္ငံ အထူး စံုစမ္းစစ္ေဆးေရး ဌာန (DSI) ၏ ထုတ္ျပန္ေၾကညာခ်က္အရ အေမရိကန္ DEA က သူတုိ႔ဌာနကို မူးယစ္ေဆးဝါးဂိုဏ္းႏွင့္ ေငြမဲခဝါခ်ျခင္း လုပ္ငန္းမ်ားကို စံုစမ္းစစ္ေဆးပါရန္ တိုက္တြန္းခဲ့သည္ဟု ဆိုသည္။

“ဤအဖြဲ႔တြင္ မူးယစ္ေဆးဝါး ထုတ္လုပ္ေသာ စက္႐ံုတ႐ံု ဗမာျပည္အတြင္း ထိုင္းနယ္စပ္အနီးမွာ ရွိသည္။ ဤစက္႐ံုကို ဝတပ္ဖြဲ႔ (UWSA) က အကာအကြယ္ ေပးထားၿပီး ဘိန္းျဖဴႏွင့္ မက္တာအင္ဖက္တမင္း ေဆးျပားမ်ား ထုတ္လုပ္ေနသည္။

ဤမူးယစ္ေဆးဝါးမ်ားကို ထိုင္း၊ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ၊ ကေမၻာဒီးယားႏွင့္ ဗီယက္နမ္တြင္ ေရာင္းခ်ရန္ ေမွာင္ခိုသယ္ယူၾကသည္။ အဲဒီကေနတဆင့္ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ဖိလိပိုင္၊ ကေနဒါနဲ႔ အေမရိကန္ကို တင္ပို႔ၾကသည္။ ဤအဖြဲ႔သည္ ကြယ္လြန္သူ ခြန္ဆာနဲ႔လည္း ဆက္စပ္ေနသည္” ဟု ေၾကညာခ်က္တြင္ ဆက္လက္ ေရးသား ေဖာ္ျပထားသည္။

ဆူထီးဖန္ႏွင့္ မူဆာတို႔မွာ ခြန္ဆာႏွင့္ ေဆြမ်ဳိးေတာ္စပ္ၾကသူမ်ားလည္း ျဖစ္သည္ဟု ေၾကညာခ်က္က ဆိုသည္။

သူတို႔၏ ဖခင္မ်ားသည္ လြန္ခဲ့ေသာ ၁၉ ႏွစ္က မူးယစ္ေဆးဝါး သယ္ယူေရာင္းဝယ္မႈျဖင့္ အဖမ္းခံခဲ့ၾကရၿပီး၊ ယခုအခါ သူတို႔၏ ေထာင္ဒဏ္မ်ားကို ဆိုင္းငံ့ထားသည္။

ဘိန္းဘုရင္ ခြန္ဆာ ေခၚ ခ်န္ခ်ီဖူးသည္ ျမန္မာအာဏာပိုင္မ်ားထံ ၁၉၉၆ ခုႏွစ္က လက္နက္ခ်ခဲ့ၿပီး၊ ၂ဝဝ၇ ခုႏွစ္က ရန္ကုန္ၿမ့ဳိတြင္ ကြယ္လြန္သြားခဲ့သည္။

ခ်င္း႐ိုင္ၿမ့ဳိရွိ အိမ္တအိမ္တြင္ ဖမ္းဆီးရမိခဲ့ေသာ ဖက္ဆာကိုးလ္ (Phetsakol) က သူသည္ ၂ဝဝ၇ ခုႏွစ္ကတည္းက မူးယစ္ေဆးဝါး ေရာင္းဝယ္ေရးလုပ္ငန္းတြင္ ပါဝင္ ပတ္သက္ခဲ့ေၾကာင္းႏွင့္ မူးယစ္ေဆးဝါး ကီလိုဂရမ္ ၇၅ဝ ေက်ာ္ ေရာင္းခ်ၿပီးျဖစ္ေၾကာင္း ေျဖာင့္ခ်က္ေပးခဲ့သည္။

မူဆာႏွင့္ ဆူထီးဖန္တို႔ကိုမူ ခ်င္းမိုင္ႏွင့္ ဘန္ေကာက္ၿမ့ဳိတို႔တြင္ အသီးသီး ဖမ္းဆီးရမိခဲ့သည္။ ထိုင္းအာဏာပိုင္မ်ားက ဤမူးယစ္ဂိုဏ္းမ်ားမွ အျခားအဖြဲ႔ဝင္မ်ားကိုပါ စံုစမ္းစစ္ေဆးမႈမ်ား ဆက္လုပ္ေနသည္။

ဘန္ေကာက္ရွိ ီႏဗ ႐ံုး၏ ေဒသဆိုင္ရာ လက္ေထာက္ၫႊန္ၾကားေရးမႉး အင္ဒရူးကယ္လမ္ (Andrew Kellum) က ေျပာၾကားရာတြင္ ဤဂိုဏ္းရွိ အခ်ဳိ႔အဖြဲ႔ဝင္မ်ားသည္ ယခင္ကလည္း အေမရိကန္ႏိုင္ငံတြင္ မူးယစ္ေဆးဝါးအမႈ ရာဇဝင္ရွိခဲ့သူမ်ားျဖစ္ၿပီး၊ သူတို႔အား ဖမ္းဆီးခဲ့ကာ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ျပန္လႊတ္ေပးခဲ့သည္ဟု ဆိုသည္။

သူတို႔သည္ မိသားစု အဖြဲ႔ဝင္မ်ားႏွင့္အတူ မူးယစ္ေဆးဝါး လုပ္ငန္းသို႔ (DSI) မွ ေဖာ္ထုတ္ ဖမ္းဆီးသည္အထိ ျပန္လည္ ဝင္ေရာက္ လုပ္ကိုင္လာခဲ့ၾကသည္ဟု ထိုင္းသတင္းေအဂ်င္စီ၏ စေနေန႔က သတင္းေပးပို႔ခ်က္အရ သိရွိရသည္။

ထိုင္းအစိုးရအေနျဖင့္ ႏိုင္ငံေျမာက္ပိုင္း နယ္စပ္ႏွင့္ အဓိက လမ္းမၾကီးမ်ားတေလွ်ာက္ ေစာင့္ၾကပ္ၾကည့္ရႈမႈမ်ား ပိုမို ျပဳလုပ္သြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ ထိုင္းႏိုင္ငံအတြင္းပိုင္း ေဒသမ်ားသို႔ မူးယစ္ေဆးဝါးမ်ား ေမွာင္ခုိသယ္ယူ ေရာင္းခ်ျခင္းမ်ားကို တားဆီးသြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ထိုင္းႏိုင္ငံ မူးယစ္ေဆးဝါး ထိန္းခ်ဳပ္ေရးဘုတ္အဖြဲ႔ အၾကံေပး ခ်တ္ခ်ဳိင္းဆူထိးကလုမ္ (Chartchai Sutthiklom) က ေျပာသည္။

REF: မဇၩိမ

Read More...

Collapse...

၀င္းသူဇာဆုိင္ေတြကုိ ရတနာမန္းကုမၸဏီက ေအးဂ်င့္ယူ

မတ္လ(၂၃) ရက္၊ ၂၀၀၉

စက္မႈ (၁) ၀န္ႀကီးဌာနေအာက္ရွိ ၀င္းသူဇာ အေရာင္းဆုိင္မ်ား အ႐ႈံးေပၚလြန္းသည့္အတြက္ ျပင္ပ အေရာင္းေအးဂ်င့္ မ်ားကုိ လႊဲေျပာင္းရာ ရတနာမန္းကုမၸဏီက အေရာင္းေအးဂ်င့္တာ၀န္ယူလုိက္သည္ဟု စုံစမ္းသိရသည္။

ေအးဂ်င့္ယူသည့္ဆုိင္မ်ားမွာ ေျမာက္ဒဂုံ၀င္းသူဇာဆုိင္၊ ျမစ္ႀကီးနား၀င္းသူဇာဆုိ္င္ႏွင့္ ေရႊ၀ါဆပ္ျပာ သိန္းတရာေက်ာ္ ဖုိး အလြဲသုံးစားလုပ္ခဲ့သည့္ ေတာင္ဥကၠလာ ၀င္းသူဇာဆုိင္တုိ႔ျဖစ္သည္ဟု စက္မႈ (၁) မန္ေနဂ်ာတဦးက ေျပာသည္။

၀န္ႀကီးဦးေအာင္ေသာင္းက ၀င္းသူဇာဆုိင္မ်ား၏ ေန႔စဥ္ေရာင္းရေငြကုိ သိန္းမည္မွ်ရွိရမည္ဟု သတ္မွတ္ထားရာ သတ္မွတ္ေငြမရသည့္ ဆုိင္တာ၀န္ခံမ်ား အိတ္စုိက္သြင္းရျခင္း၊ အေရာင္းစာရင္းလိမ္ျပရျခင္းတုိ႔ေၾကာင့္ ဆုိင္တာ၀န္ခံအခ်ဳိ႕ မိမိကုိယ္မိမိ သတ္ေသသည္ထိ ျဖစ္ပြားခဲ့သည္။

ယခုကဲ့သုိ႔ ၀င္းသူဇာဆုိင္မ်ားကုိ ေအးဂ်င့္လက္အပ္သည့္အတြက္ ဆုိင္၀န္ထမ္းမ်ား ၀န္ႀကီးဖိအားေပးမႈ မခံရေတာ့ သျဖင့္ စိတ္ခ်မ္းသာသြားသည္ဟု ၀န္ထမ္းတဦးက ေျပာသည္။

၀င္းသူဇာဆုိင္မ်ားတြင္ ေငြသိန္းေပါင္း (၁၀) ဂဏန္းမွ (၁၀၀) ဂဏန္းထိ ကြာဟမႈ မၾကာခဏျဖစ္ေနသည့္အတြက္ အေရာင္းဆုိင္တာ၀န္ခံမ်ား မိမိကုိယ္မိမိ သတ္ေသျခင္း၊ ထြက္ေျပးျခင္းအမႈမ်ား မ်ားေနရာ မၾကာခင္က ေတာင္သာ ၿမိဳ႕ ၀င္းသူဇာအေရာင္းဆုိင္မွ သိန္း (၃၀) ေက်ာ္ ကြာဟမႈ ျဖစ္ခဲ့သည္။

တျပည္လုံးရွိ ဝင္းသူဇာအေရာင္းဆုိင္မ်ားကုိ အနည္းဆုံး တေန႔ က်ပ္ေငြ (၁) သိန္းကေန (၂၅) သိန္းထိ ဆုိင္အေန အထားလုိက္ ဝင္ေငြရေအာင္ ေရာင္းရမည္ဟု စက္မႈ (၁) ဝန္ႀကီးက သတ္မွတ္ထားသည္။

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ တေန႔ (၂၅) သိန္းအေရာင္းျပရမည့္ ဝင္းသူဇာဆုိင္မ်ားက ဝန္ထမ္းအခ်ဳိ႕ဆုိလွ်င္ တေန႔ဝင္ေငြ မျပည့္သည္ကုိျဖည့္ရန္ အျပင္က အတုိးျဖင့္ ေငြေခ်းၿပီး ျဖည့္ေနရသည္ဟု ၀န္ထမ္းမ်ားက ေျပာသည္။

ကရင္ျပည္နယ္ လႈိင္းဘြဲ႕ၿမိဳ႕နယ္ ပုိင္က်ံဳေက်းရြာ ဝင္းသူဇာဆုိင္ကုိ ဒီေကဘီေအအဖြဲ႕က ေငြမေပးဘဲ ေႂကြးျဖင့္ ဝယ္ယူသည္မွာ တလအတြင္း (၂) သိန္းေက်ာ္ေနသျဖင့္ ဆုိင္ဝန္ထမ္းမ်ား ေလ်ာ္ရမည္ကုိ စိုးရိမ္ေနသည္ဟု စုံစမ္းသိရသည္။

ရန္ကုန္ ေတာင္ဥကၠလာပရွိ ဝင္းသူဇာအေရာင္းဆုိင္ႀကီးမွ ေငြသိန္း (၁၄ဝ) ေက်ာ္ ကြာသည့္အတြက္ ထြက္ေျပးသူ တာ၀န္ခံကုိ ယခုထိ မမိေသးေပ။

မိတၱီလာၿမိဳ႕ ဝင္းသူဇာအေရာင္းဆုိင္တာဝန္ခံ လက္ေထာက္ အေထြေထြမန္ေနဂ်ာဆိုလွ်င္ တေန႔ (၇) သိန္း ေရာင္းေငြျပည့္ေအာင္ မျဖည့္ႏုိင္သည့္အတြက္ မိတၱီလာကန္ထဲ ခုန္ခ်သတ္ေသသြားသည္ဟု စက္မႈ (၁) ၀န္ႀကီး ဌာန သတင္းရပ္ကြက္က ေျပာသည္။

ရန္ကုန္ တာေမြ အခြန္လြတ္ေစ်း ဝင္းသူဇာဆုိင္တာဝန္ခံ ဦးေမာင္ေမာင္ၫြန္႔လည္း စစ္ေဆးေရးအဖြဲ႕ လာမည့္ေန႔တြင္ ႏွလုံးေရာဂါျဖင့္ ကြယ္လြန္သြားသည္။

ဘားအံၿမိဳ႕နယ္ တ႐ုတ္လွေက်းရြာရွိ စက္မႈ (၁) ဝန္ႀကီးဌာနလက္ေအာက္ခံ ဝင္းသူဇာအေရာင္းဆုိင္တြင္ ေငြသိန္း(၄၀) ေက်ာ္ကြာသည့္အတြက္ ဆုိင္တာဝန္ခံႏွစ္ဦးကုိ အေရးယူထားရသည္။ ဘားအံၿမိဳ႕နယ္ တ႐ုတ္လွေက်းရြာသည္ တခ်ိန္က အတြင္းေရးမႉး (၂) ဒု-ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးတင္ဦး ရဟတ္ယာဥ္ပ်က္က်သည့္ ရြာျဖစ္ၿပီး ရြာသားမ်ား ကူညီခဲ့သျဖင့္ စက္မႈ (၁) ဝန္ႀကီးဌာနက ဝင္းသူဇာ အေရာင္းဆုိင္ ဖြင့္ေပးခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

စက္မႈ (၁) ဝန္ႀကီးဌာန လက္ေအာက္ခံ ဝင္းသူဇာအေရာင္းဆုိင္မ်ား ေငြေၾကးမသမာမႈမ်ား မျဖစ္ရန္အတြက္ သက္ဆုိင္ရာ ရယက ဥကၠ႒မ်ား၊ ႀကံ့ဖြံ႕အဖြဲ႕ဝင္မ်ားက ဝုိင္းေစာင့္ေရွာက္ရမည္ဆုိၿပီး စက္မႈ (၁) ဝန္ႀကီးဌာနမွ ၫႊန္ၾကားခ်က္ ထုတ္ခဲ့ေသာ္လည္း မေအာင္ျမင္ဟု ၀န္ထမ္းတဦးက ေျပာသည္။

ဝင္းသူဇာအေရာင္းဆုိင္မ်ားကုိ တျပည္လုံး ၿမိဳ႕ႀကီးအေတာ္မ်ားမ်ားတြင္ ဖြင့္လွစ္ထားျခင္းျဖစ္ၿပီး စက္မႈ (၁) ဝန္ႀကီးဌာန ထြက္ကုန္စည္မ်ား ေရာင္းခ်ျခင္းျဖစ္သည္။ ႏုိင္ငံေရး ရည္မွန္းခ်က္၊ စီးပြားေရးရည္မွန္းခ်က္၊ အုပ္ခ်ဳပ္ ေရးရည္မွန္းခ်က္မ်ားျဖင့္ ဖြဲ႕စည္းထားျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း စက္မႈ (၁) ၀န္ႀကီး ဦးေအာင္ေသာင္း မၾကာခဏ ေျပာေလ့ ရွိသည္။

REF: ေခတ္ၿပိဳင္

Read More...

Collapse...

စက္မႈ (၁) ၀န္ႀကီးဌာနမွ ႀကံ့ဖြံ႕အမတ္ေလာင္း (၃) ဦးလ်ာထား

မတ္လ(၂၃) ရက္၊ ၂၀၀၉

၀န္ႀကီးဌာနေပါင္းစုံမွ ပင္စင္ယူကာနီး အႀကီးတန္းအရာရွိမ်ားကုိ ႀကံ့ဖြံ႔အမတ္ေလာင္းအျဖစ္ လ်ာထားရာ စက္မႈ (၁) ၀န္ႀကီးဌာနမွ ဦးေဆာင္ၫႊန္ၾကားေရးမႉး (၃) ဦးပါ၀င္သည္ဟု စက္မႈ (၁) ၀န္ႀကီး႐ုံး အရာရွိတဦးက ေျပာသည္။

ေနျပည္ေတာ္ စက္မႈ (၁) ၀န္ႀကီးဌာန လက္ေအာက္ရွိ အထည္အလိပ္လုပ္ငန္း ဦးေဆာင္ၫႊန္ၾကားေရးမႉး ဗိုလ္မႉးႀကီးသိန္းေမာင္အား ရခုိင္ (ႀကံ့ဖြံ႔) လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္၊ ေထြထိန္း ဦးေဆာင္ၫႊန္ၾကားေရးမႉး ဦးေအးေမာက္အား မလႈိင္ (ႀကံ့ဖြံ႔) လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ႏွင့္ စကၠဴဓာတုလုပ္ငန္း ဦးေဆာင္ၫႊန္ၾကားေရးမႉး ဦးၫြန္႔ေအာင္အား မုိးညႇင္း(ႀကံ့ဖြံ႔) လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္အျဖစ္ လ်ာထားေၾကာင္း အဆုိပါ အရာရွိက ေျပာသည္။

အဆုိပါ ဦးေဆာင္ၫႊန္ၾကားေရးမႉး (၃) ဦးလုံး စစ္ဘက္အရာရွိမ်ားသာျဖစ္ၿပီး ပင္စင္သြားေတာ့မည့္သူမ်ား ျဖစ္သည္။

ေရြးေကာက္ပြဲဥပေဒ မထုတ္ျပန္ေသးသျဖင့္ ႀကံ့ဖ႔ြံပါတီကုိ တရား၀င္ ႏုိင္ငံေရးပါတီ ေျပာင္းေၾကာင္း မေၾကညာေသး ေသာ္လည္း ႀကံ့ဖြံ႔ပါတီအတြက္ စည္း႐ုံးေရးလုပ္ငန္းမ်ားကုိမူ သက္ဆုိင္ရာ၀န္ႀကီးမ်ားက တုိင္းအလုိက္ စည္း႐ုံးေရး ဆင္းေနသည္မွာ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ကတည္းက ျဖစ္သည္။ သေဘာမွာ ေရြးေကာက္ပြဲနီးမွ ကပ္ၿပီး ေရြးေကာက္ပြဲ ဥပေဒ ထုတ္ျပန္သည့္အခ်္ိန္ အျခားပါတီမ်ား စည္း႐ုံးေရးစရန္ ျပင္ေနခ်ိန္တြင္ ႀကံ့ဖြံ႔ပါတီက တႏုိင္ငံလုံး စည္း႐ုံးထားၿပီး ျဖစ္ေနေအာင္ ႀကိ္ဳတင္လွ်ဳိ႕၀ွက္ အကြက္႐ုိက္ထားသည္ဆိုသည့္ သေဘာျဖစ္သည္ဟုလည္း အဆုိပါအရာရွိက ေျပာသည္။

အခ်ိဳ႕ၿမိဳ႕နယ္ အေတာ္မ်ားမ်ားရွိ နယ္ေျမခံ ခ်မ္းသာသည့္ ႀကံ့ံဖ႔ြံတာ၀န္ခံမ်ားကလည္း ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲ အတြက္ ႀက့ံဖ႔ြံပါတီကုိယ္စားလွယ္ အေရြးခံႏုိင္ရန္ ေမွ်ာ္လင့္ထားရာ ယခုကဲ့သို႔ အေရြးခံမည့္ ၀န္ႀကီးဌာန အႀကီးအကဲမ်ားႏွင့္ ထိပ္တုိက္ျပႆနာျဖစ္မည့္ အလားအလာမ်ားလည္း ရွိေနသည္ဟု ေနျပည္ေတာ္၀န္ႀကီးဌာန မ်ားၾကား ခန္႔မွန္းေျပာဆုိေနၾကသည္။

ႀက့ံဖ႔ြံပါတီအတြက္ အေရြးခံမည့္ ဦးေဆာင္ၫႊန္ၾကားေရးမႉးမ်ား၊ ၫႊန္ၾကားေရးမႉးခ်ဳပ္မ်ားသည္ ေလာေလာဆယ္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနသည့္အတြက္ ၎တို႔၏ ဌာနဆုိင္ရာ ေငြေၾကးသုံးစြဲခြင့္ လုပ္ပုိင္ခြင့္မ်ားကုိ အသုံးခ်ၿပီး ႀကံ့ဖ႔ြံအတြက္ စည္း႐ုံးေရးလုပ္ငန္းမ်ား လုပ္ေဆာင္မည္ ျဖစ္သည္ဟု ေဆာက္လုပ္ေရး၀န္ႀကီးဌာနႏွင့္ နီးစပ္သည့္ အရာရွိတဦးကလည္း ေျပာသည္။

REF: ေခတ္ၿပိဳင္

Read More...

Collapse...

မၾကာခင္ ဝါရင့္ႏိုင္ငံေရးသမားႀကီး ဦးသုေဝ ထိုင္းႏိုင္ငံသြားမည္

မတ္လ(၂၃) ရက္၊ ၂၀၀၉

ကေနဒါႏုိင္ငံရွိ (က်ံဳယြမ္) ဦးေက်ာ္ျမင့္ဖြဲ႔စည္းထားေသာ ညီၫြတ္ေသာ ဒီမုိကရက္တစ္ပါတီ (UDP) သည္ ၎ႏွင့္ သက္ဆုိင္ျခင္းမရွိေၾကာင္း ေခတ္ၿပဳိင္ႏွင့္ သီးသန္႔ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းရာတြင္ ၀ါရင့္ႏုိင္ငံေရးသမားႀကီး ဦးသုေ၀က ျငင္းဆုိလုိက္သည္။

သုိ႔ေသာ္ ဦးသုေ၀သည္ အဆုိပါပါတီ၏ ဥကၠ႒ျဖစ္ေၾကာင္း ညီၫြတ္ေသာ ဒီမုိကရက္တစ္ပါတီ (UDP) ၏ ၀ဂ္ဆုိက္ျဖစ္သည့္ http://udpmyanmar.blogspot.com/ တြင္ ဦးသုေ၀၏ ဓာတ္ပုံႏွင့္တကြ ေဖာ္ျပထားသည္။ အဆုိပါ ၀ဂ္ဆုိက္တြင္ UDP ပါတီမွ ဦးေက်ာ္ျမင့္၏ ရာထူူးကုိ Ex Vice Chairman ဟု ေဖာ္ျပထားသည္။

ဦးေက်ာ္ျမင့္၏ UDP ပါတီႏွင့္ မပတ္သက္ေၾကာင္း ဦးသုေ၀ကျငင္းဆုိေသာ္လည္း UDP ပါတီက ထုတ္ျပန္ထားေသာ မူ၀ါဒသေဘာထားႏွင့္ UDP ဖြဲ႔စည္းပုံ အေျခခံစည္းမ်ဥ္းစာတမ္းမ်ားကုိ ဦးသုေ၀ကုိယ္တုိင္ ရန္ကုန္တြင္ ျဖန္႔ေ၀မႈမ်ား ျပဳခဲ့သည္ဟု ရန္ကုန္ရွိ ၀ါရင့္ႏုိင္ငံေရးသမားႀကီးတဦးက ေခတ္ၿပိဳင္သို႔ေျပာသည္။

ထုိ႔ျပင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွ ေရွ႕ေနဦးရဲထြန္းမွတဆင့္ ဦးေက်ာ္ျမင့္ႏွင့္ အဆက္အသြယ္ရခဲ့ေၾကာင္း၊ ပါတီဖြဲ႔စည္းေရးကိစၥ မ်ား ေဆြးေႏြးခဲ့ေၾကာင္းကုိမူ ဦးသုေ၀က ၀န္ခံေျပာဆိုသည္။

ရန္ကုန္ေရွ႕ေန ဦးရဲထြန္းႏွင့္ ကေနဒါႏုိင္ငံေရာက္ ဦးေက်ာ္ျမင့္တို႔ မည္သို႔အဆက္အသြယ္ရခဲ့ေၾကာင္းကုိမူ ဦးသုေ၀က ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ေျပာဆုိမသြားေပ။ သို႔ေသာ္ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ အဆုိပါပါတီ ေထာင္သည့္အခ်ိန္၌ ဦးေက်ာ္ျမင့္က ေငြေၾကးေထာက္ပံ့ႏုိင္ေၾကာင္း ေျပာခဲ့သည္ဟု ဦးသုေ၀က ေျပာသည္။

ေလာေလာဆယ္တြင္မူ ပါတီဖြဲ႔စည္းေရးအတြက္ ဦးရဲထြန္းႏွင့္ ၎တုိ႔ ႏွစ္ဦးသာ လႈပ္ရွားေနၿပီး ပါတီဖြဲ႔ျဖစ္ပါက ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း ဦးႏု သမီး ေဒၚသန္းသန္းႏု၊ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းသမီး ေဒၚခ်ဳိခ်ဳိေက်ာ္ၿငိမ္း၊ ဦးဘေဆြသမီး ေဒၚေနရီဘေဆြတုိ႔ ပါ၀င္မည္ဟုလည္း ဦးသုေ၀က အတိအလင္း ေျပာဆုိသြားသည္။

ဦးသုေ၀သည္ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္မွစၿပီး ႏုိင္ငံကူးလက္မွတ္ထုတ္မေပးရမည့္ နာမည္ပ်က္စာရင္း အသြင္းခံထားရ ေသာ္လည္း ညီၫြတ္ေသာ ဒီမုိကရက္တစ္ပါတီ (UDP) ႏွင့္ ပတ္သက္ေၾကာင္း သတင္းမ်ားထြက္ေပၚၿပီးမၾကာခင္ စစ္အစိုးရက ဦးသုေ၀အား ႏုိင္ငံကူးလက္မွတ္ထုတ္ေပးခဲ့သည္။ မၾကာခင္ ထုိင္းႏုိင္ငံသို႔ ေဆးကုသြားမည္ဟု ဦးသုေ၀က ေျပာသည္။

ယင္းခရီးစဥ္ကုိ ဦးရဲထြန္းထံ အသိေပးသြားမည္ျဖစ္ရာ ဦးရဲထြန္း၏ ဆက္သြယ္မႈေၾကာင့္ ဦးေက်ာ္ျမင့္ႏွင့္လည္း ေတြ႔ဆုံေကာင္း ေတြ႔ဆုံႏုိင္သည္ဟု အာဏာပုိင္မ်ားက ေခၚယူေတြ႔ဆုံစဥ္ ေျပာၾကားခဲ့ၿပီးျဖစ္ေၾကာင္း ဦးသုေ၀က ေျပာသည္။

ဦးသုေ၀၏ ဇနီးမွာ ထုိင္းႏုိင္ငံသားျဖစ္ေနသည့္အတြက္ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံဥပေဒစည္းမ်ဥ္းမ်ားႏွင့္ ကုိက္ညီမႈ ရွိမရွိ ေခတ္ၿပိဳင္က ေမးျမန္းရာ ေရြးေကာက္ခံတဦး မျဖစ္ႏုိင္ေသာ္လည္း ႏုိင္ငံအက်ဳိးအတြက္္ ဆက္လုပ္သြားမည္ဟု ဦးသုေ၀က ေျပာသည္။

ဦးသုေ၀သည္ ယခုရက္ပုိင္းအတြင္း မႏၲေလးသုိ႔ေရာက္ရွိေနသည္။ ရန္ကုန္ရွိ ၀ါရင့္ႏုိင္ငံေရးသမားႀကီးတဦးက ပါတီစည္း႐ုံးေရးအတြက္ သြားျခင္းျဖစ္သည္ဟု ေျပာေသာ္လည္း ဦးသုေ၀ကမူ အလည္အပတ္ကိစၥလည္းပါေၾကာင္း မယုတ္မလြန္ေျပာၾကားခဲ့သည္။

(၀ါရင့္ႏုိင္ငံေရးသမားႀကီး ဦးသုေ၀ႏွင့္ ေခတ္ၿပိဳင္ ဦးစိန္ေက်ာ္လိႈင္ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းခ်က္ နားဆင္ရန္)

REF: ေခတ္ၿပိဳင္

Read More...

Collapse...

နာဇီစစ္အက်ဥ္းစခန္းအား မ်ဳိးဆက္သစ္ကေလးငယ္မ်ား ထင္မွတ္မွားေနၾက

သတင္းေထာက္ကူျပဳ © holeinthedonut.

ဒုတိယ ကမာၻစစ္ အတြင္း ဂ်ဴးလူမ်ိဳးမ်ား ကို ရက္စက္စြာ သတ္ျဖတ္ခဲ့သည့္ ေသမင္းတမန္ အက်ဥ္းစခန္းႀကီး ေအာ့စ္၀စ္ဇ္ ၏ အမည္ကို ယခု ေခတ္ ကေလးငယ္မ်ား က ဘီယာ တံဆိပ္ တစ္ခု (သို႔မဟုတ္) ဘာသာေရး ပြဲေတာ္တစ္ခု (သို႔မဟုတ္) ေပါင္မုန္႔ တစ္မ်ိဳး ၏ အမည္ဟု ထင္မွတ္ မွားေနေၾကာင္း ပညာရွင္မ်ားက ေျပာၾကား လိုက္သည္။

အသက္ (၁၁) ႏွစ္ႏွင့္ (၁၆) ႏွစ္ၾကား ၿဗိတိန္ ကေလးငယ္ (၁၂၀၀) တို႔အား ေမးျမန္းခဲ့ရာ ၎တို႔ သည္ အဆိုပါ အမည္မွာ ဒုတိယ ကမာၻစစ္ အတြင္း နာဇီ စစ္ဘီလူးတို႔ က လူ႔ အသက္ေပါင္း (၁.၂) သန္းေက်ာ္ကို အမ်ိဳးျဖဳတ္ခဲ့သည့္ ေနရာမွန္း မသိဘဲ အေရာေရာ အေႏွာေႏွာ ျဖစ္ေနသည္ဟု သိရသည္။ ၎တို႔ အနက္မွ (၂၃) ရာခိုင္ႏႈန္းမွာမူ ေအာ့စ္၀စ္ဇ္ ၏ အမည္ကို ၾကားပင္ မၾကားဖူးေပ။ လန္ဒန္ရွိ ဂ်ဴးယဥ္ေက်းမႈ စင္တာက ထုတ္ျပန္ ေၾကျငာမႈ အရ ေအာ့စ္၀စ္ဇ္ သည္ ဂ်ာမနီရွိ နယ္နိမိတ္ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕အျဖစ္ ထင္မွတ္ ေနသူ ကေလးငယ္ ဦးေရ (၈) ရာခုိင္ႏႈန္းရွိၿပီး (၂) ရာခိုင္ႏႈန္းကမူ ဘီယာ တစ္မ်ိဳးဟု အမွတ္မွား ေနၾကသည္။

(၁)ရာခိုင္ႏႈန္းက ထိုနာမည္သည္ ေပါင္မုန္႔ တစ္လံုး၏ အမည္ဟု အေျဖ ေပးခဲ့ ၾကသည္။ (၁၀) ရာခိုင္ႏႈန္းက ၎တို႔သည္ ေအာ့စ္၀စ္ဇ္ ဆိုတာ ဘာမွန္း မသိေၾကာင္း ၀န္ခံခဲ့ ၾကသည္။ ၿဗိတိန္ရွိ ကေလးမ်ား သည္ သမိုင္းေလ့လာမႈ အားနည္း သည္ဟူေသာ ေ၀ဖန္မႈမ်ား ထြက္ေပၚ လာၿပီးေနာက္ ယခု စစ္တမ္း က အဆိုပါ အေျခအေန ကို ပိုမို ဆိုးရြားသြားေစခဲ့ေၾကာင္း ပညာရွင္မ်ား က ေျပာၾကား လိုက္သည္။

REF: လူထုအသံ

Read More...

Collapse...

သတင္းေပး ဆုေၾကးေငြစနစ္ လာဘ္စားမႈ ပိုမို ႀကီးထြားလာေစႏိုင္

ဥဆာ ဖိခ်ိဳင္း

ေသာၾကာေန႔၊ မတ္လ 20 2009

ခ်င္းမိုင္ (မဇၩိမ)။ ။ တရားမဝင္ ေရႊ႔ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ား ဖမ္းမိေရးအတြက္ သတင္းေပးႏိုင္သူမ်ားအား ဆုေငြ ေပးမည္ဆိုေသာ ထိုင္းအစိုးရ၏ တရားဝင္ ထုတ္ျပန္ ေၾကျငာခ်က္ကို လႈပ္ရွားတက္ႂကြသူမ်ားက သေဘာမတူၾကဘဲ ဤစနစ္သည္ တိုင္းျပည္၏ တရားမဝင္ ေရႊ႔ေျပာင္းလုပ္သား ျပႆနာကို ေျဖရွင္းႏိုင္မည္ မဟုတ္ဟု ေျပာဆိုလိုက္ၾကသည္။

တရားမဝင္ ေရႊ႔ေျပာင္းလုပ္သားမ်ား ဖမ္းမိေရးအတြက္ အာဏာပိုင္မ်ားကို သတင္းေပးၾကရန္ ျပည္သူလူထုအား တိုက္တြန္းသည့္ ေၾကျငာခ်က္သည္ ထိုင္းႏွင့္ျမန္မာ အတူတကြ ေနထိုင္ၾကေသာ အသိုင္းအဝိုင္းအတြင္း စိတ္ဝမ္းကြဲျပားမႈကို ျဖစ္ေစကာ အလုပ္သမားမ်ား အၾကား၌လည္း စိုးရိမ္ပူပန္စိတ္ ျဖစ္ေပၚေစလိမ့္မည္ဟု ႏိုင္ငံတကာ ကယ္ဆယ္ေရး ေကာ္မတီ (International Rescue Committee) ၏ သုေတသနႏွင့္ စည္း႐ုံးလံႈ႔ေဆာ္ေရး အရာရွိ အဒီဆြန္ ကြတ္မုံးခြန္း(Adisorn Kerdmongkol) က မဇၩိမကို ေျပာသည္။

“ဤနည္းလမ္းသည္ ထိုင္းႏိုင္ငံရွိ တရားမဝင္ ေရႊ႔ေျပာင္းအလုပ္သမား ျပႆနာအတြက္ တကယ့္ အေျဖတရပ္ မဟုတ္ဘဲ အေကာင္အထည္ ေဖာ္သည့္အဆင့္တြင္ လာဘ္စားမႈမ်ားကိုသာ ပိုမို ျဖစ္ေပၚလာေစလိမ့္မည္” ဟု သူကေျပာသည္။

ဤထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုခ်က္သည္ ထိုင္းႏိုင္ငံ အလုပ္အကိုင္ ရွာေဖြေရးဌာန ဒါ႐ိုက္တာ ဖိခ်ဳိင္း အိက္ဖိထတ္ဒမ္း႐ူင္း (Pichai Eakpitakdamrong) က တရားမဝင္ ေရႊ႔ေျပာင္း အလုပ္သမားမ်ား ဖမ္းဆီးရမိေရးအတြက္ အာဏာပိုင္မ်ားအား သတင္းေပးၾကရန္၊ ထိုသို႔ သတင္းေပးသူမ်ားကို ဆုေငြေပးမည္ဟု ထိုင္းျပည္သူလူထုကို တိုက္တြန္းသည့္ ေၾကျငာခ်က္ ပါရွိေသာ အစီရင္ခံစာ ထိုင္းအစိုးရ၏ ဝဘ္ဆိုက္တြင္ ေပၚထြက္လာၿပီးေနာက္ ေပၚေပါက္လာခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

ဤအေရးယူ ေဆာင္ရြက္ခ်က္သည္ ထိုင္းရဲတပ္ဖြဲ႔က အေရာင္းစာေရးမ်ားအျဖစ္ ကုမၸဏီ အစည္းအေဝး တခု တက္ေရာက္ေနၾကေသာ ျမန္မာ ေရႊ႔ေျပာင္းအလုပ္သမား တရာေက်ာ္ကို ဘန္ေကာက္ၿမ့ဳိတြင္ ဖမ္းဆီးရမိခဲ့ၿပီးေနာက္ ေပၚထြက္လာခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ ဤအလုပ္သည္ ႏိုင္ငံျခား ေရႊ႔ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားကို လုပ္ခြင့္ မျပဳေသာ အလုပ္ျဖစ္ၿပီး ထိုအထဲမွအခ်ဳိ႔မွာ မည္သည့္ စာရြက္စာတမ္း အေထာက္အထားမွ မရွိသူမ်ား ျဖစ္သည္။

ထိုင္းအစိုးရသည္ ၂ဝဝ၈ ခုႏွစ္တြင္ ေရႊ႔ေျပာင္း အလုပ္သမားမ်ား ဥပေဒကို ျပဌာန္းခဲ့ၿပီး၊ တိုင္းျပည္တြင္း၌ တရားမဝင္ အလုပ္လုပ္ကိုင္ျခင္းသည္ ရာဇဝတ္မႈ ျဖစ္သည္ဟု ျပဌာန္းထားၿပီး သူတို႔အား ဖမ္းမိေအာင္ သတင္းေပးႏိုင္သူအား ေကာက္ခံရရွိေသာ ဒဏ္ေငြမွ ရာခိုင္ႏံႈးျဖင့္ ဆုေၾကးေငြ ျပန္လည္ေပးအပ္မည္ ျဖစ္သည္။

ဥပေဒ ျပဌာန္းထားသည္မွာ တႏွစ္ရွိၿပီ ျဖစ္ေသာ္လည္း လက္ေတြ႔က်င့္သံုးမႈမွာ ရွားရွားပါးပါးသာ ရွိေသးေၾကာင္း ကဒ္ မြန္ကိုးလ္ က ဆက္လက္ေျပာဆိုပါသည္။ သို႔ေသာ္ ဤေၾကျငာခ်က္သည္ အလားတူ မူဝါဒကို က်င့္သံုးသည့္ မေလးရွား ႏိုင္ငံမွာ ကဲ့သုိ႔ပင္ အႏႈတ္လကၡဏာ သက္ေရာက္မႈကိုသာ ရရွိေစလိမ့္မည္ ျဖစ္သည္ဟု သူက ဆိုသည္။ မေလးရွားတြင္ ဤသို႔ တရားမဝင္ ေရႊ႔ေျပာင္း အလုပ္သမားမ်ားကို လိုက္လံ ရွာေဖြသည့္ အဖြဲ႔ရွိၿပီး အာဏာပိုင္မ်ားကို သတင္းေပးကာ ဆုေငြ ရယူၾကသျဖင့္ အလုပ္သမားမ်ားအၾကား ေၾကာက္ရြံ႔ထိတ္လန္႔မႈမ်ားကို ပိုမုိ ေပၚေပါက္ေစသည္ဟု ဆိုသည္။

ဘန္ေကာက္ၿမ့ဳိတြင္ ေရႊ႔ေျပာင္း အလုပ္သမားမ်ားႏွင့္ နီးနီးကပ္ကပ္ အလုပ္လုပ္ကိုင္ေနေသာ ကဒ္မြန္ကိုးလ္ ၏ အေျပာအရ ယခုအခ်ိန္တြင္ ရဲတပ္ဖြဲ႔က ကန္႔သတ္မႈမ်ား တိုးျမႇင့္ လုပ္ေဆာင္ေနၿပီး၊ ဝင္ေရာက္ စီးနင္းဖမ္းဆီးမႈမ်ားေၾကာင့္ ေန႔စဥ္ ခန္႔မွန္းေျခ အလုပ္သမား ၅ဝဝ ခန္႔ ဖမ္းဆီး ခံေနရသည္ဟု ဆိုသည္။

ဤသို႔ အာဏာပိုင္မ်ား၏ အေရးယူ ေဆာင္ရြက္ခ်က္သည္ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းအတြင္း နားလည္မႈ လြဲမွားျခင္းကိုသာ ျဖစ္ေပၚေစလိမ့္မည္ဟု ထိုင္းေရွ႔ေနမ်ား ေကာင္စီမွ လူ႔အခြင့္အေရးေရွ႔ေန ဆူရဖုန္း ခုံးခ်န္းထိတ္ (Surapong Kongchanteuk) က ေျပာပါသည္။

“ဥပေဒရဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္က ပြဲစားေတြကတဆင့္ တိုင္းျပည္ထဲကို တရားမဝင္ လူေတြ ခိုးသြင္းေနတာေၾကာင့္ တရားမဝင္ ေရႊ႔ေျပာင္းေရာက္ရွိ ေနထိုင္ေနတာေတြကို တားဆီးဘို႔ပါ။ တာဝန္ရွိသူေတြ အဓိက အာ႐ုံစိုက္သင့္တာက ဒီပြဲစားေတြ ျဖစ္ပါတယ္၊ အလုပ္သမားေတြ မဟုတ္ပါဘူး။ ေယဘူယ် ေျပာရရင္ေတာ့ ဒီပြဲစားေတြကို ဖမ္းမိဘို႔က ခက္ပါတယ္” ဟု သူကေျပာသည္။

ဤေၾကျငာခ်က္ေၾကာင့္ အလုပ္ရွင္ႏွင့္ အလုပ္သမားမ်ားကို စိတ္ဓါတ္ေရးရာအရ ထိခိုက္မႈ ရွိေစမည္ျဖစ္ၿပီး ပုဂၢိဳလ္ေရး ပဋိပကၡမ်ားႏွင့္ ေဒသခံလူထုအၾကား ဘက္လိုက္မႈေၾကာင့္ တိုင္တန္းမႈမ်ား ပိုမို ေပၚထြက္လာမည္ ျဖစ္သည္ဟု ကုန္ခ်န္ တြတ္ က ဆက္လက္ေျပာဆိုပါသည္။

ျပဌာန္းထားေသာ ထိုင္းႏိုင္ငံ ဥပေဒအရ တရားမဝင္ ေရႊ႔ေျပာင္းလုပ္သား တဦးအတြက္ အျမင့္ဆံုး ျပစ္ဒဏ္သည္ ဘတ္ေငြ ၂ ေသာင္း ျဖစ္ၿပီး တိုင္းျပည္တြင္းမွ ျပန္လည္ ႏွင္ထုတ္ရမည္ ျဖစ္သည္။ ထုိအလုပ္သမားမ်ားကို ခန္႔ထားေစခိုင္းသူ ထိုင္းအလုပ္ရွင္ကုိမူ ဒဏ္ေငြ ဘတ္ ၅ ေသာင္း ႏွင့္ အမ်ားဆံုး ေထာင္ဒဏ္ ၅ ႏွစ္ အထိ ခ်မွတ္ႏိုင္သည္။ အလုပ္သမားမ်ား ခိုးသြင္းသူ ပြဲစားမ်ားကိုမူ ဒဏ္ေငြ ဘတ္ တသိန္း ႏွင့္ အမ်ားဆံုး ေထာင္ဒဏ္ ၁ဝ ႏွစ္အထိ ခ်မွတ္ႏိုင္သည္။ သတင္းေပးသူအား ေပးမည့္ ဆုေၾကးေငြသည္ အမႈတခုခ်င္းေပၚ လိုက္၍ ေပးအပ္သည္။ (ဒဏ္ေငြ၏ ၂ဝ% ခန္႔ ရွိသည္)။

REF: မဇၩိမ

Read More...

Collapse...

ရိုဟင္ဂ်ာအေရးေဆြးေႏြးရန္ ထိုင္းႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး ျမန္မာႏိုင္ငံေရာက္ရိွ

22 March 2009

ျမန္မာနိုင္ငံမွာ ေရာက္ရွိေနတဲ့ ထိုင္းႏုိင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး ခါဆစ္ ပီရြန္းဟာ ေလွစီးေျပး Rohingya အေရးကိစၥ အပါအဝင္ ႏွစ္ႏိုင္ငံ အေရးကိစၥေတြကို ေဆြးေႏြးဖို ့ ျမန္မာနိုင္ငံျခားေရး ဝန္ႀကီး ဦးဥာဏ္ဝင္း ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးသိန္းစိန္ တို ့နဲ ့ ေတြ ့ဆံုဖို ့ရွိပါတယ္။ ဝန္ႀကီး ကဆစ္ရဲ႕ ၂ ရက္ႀကာ ျမန္မာႏိုင္ငံခရီးစဥ္ အတြင္း ျမန္မာႏုိင္ငံဘက္ကေန ထိုင္းႏိုင္ငံထဲကို တရားမဝင္ ေရာက္ရွိလာေနတဲ ့ ရုိဟင္ဂ်ာ မြတ္ဆလင္ေတြ ကိစၥ အပါအဝင္ ကိစၥရပ္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ေဆြးေႏြးဖို႔ ရွိတယ္လို ့ ထိုင္းအစိုးရက စေနေန ့က ထုတ္ျပန္တဲ့ ေႀကျငာခ်က္ထဲမွာ ေရးသား ေဖၚျပထားပါတယ္။

ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ လက္ရွိ ကယ္တင္ထားတဲ ့ ရိွုဟင္ဂ်ာ ဒုကၡသည္ ၂၀၀၀ ေက်ာ္ အပါအဝင္ ရိုဟင္ဂ်ာ ေလွစီးေျပး ဒုကၡသည္ေတြရဲ႕ ျပႆနာကို ေဒသတြင္းမွာ ဘယ္လို ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ႀကမလဲဆိုတာကို ေဆြးေႏြးႀကမယ္လို ့ ေမွ်ာ္လင့္ ရပါတယ္။ ဒါ ့အျပင္ မူးယစ္ေဆး ေမွာင္ခိုကူးေနႀကတဲ ့ ျပႆနာေျဖရွင္းေရးနဲ ့ အေျခခံ အေဆာက္အအံု ေဆာက္လုပ္ေရး ဆိုင္ရာ စီမံကိန္းေတြ၊ စြမ္းအင္ဆိုင္ရာ စီမံကိန္းေတြမွာ ႏွစ္ႏိုင္ငံ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ေရးေတြကိုလဲ ေဆြးေႏြးႀကမွာ ျဖစ္တယ္လို ့ ထိုင္းႏိုင္ငံဘက္က ေျပာပါတယ္။

REF: ဗီြအိုေအ

Read More...

Collapse...

ျမန္မာစစ္တပ္မွ ထြက္ေျပးလာသူ တပ္သားသံုးဦးကို ဘဂၤလားအာဏာပိုင္မ်ားက ဖမ္းမိ

3/23/2009

ျမန္မာ့ နအဖ စစ္တပ္မွ ထြက္ေျပးလာသူ တပ္သားသံုးဦးကို ဘဂၤလားရိုင္္ဖယ္္ တပ္္ဖြဲ႕မွ စေနေန႕က ဖမ္းဆီးရမိလိုက္သည္။

အဆိုပါ တပ္္သားသံုးဦးကို ဘဂၤလာေဒ့ခ်္ႏိုင္ငံံ ဘင္ဒရိုဘင္ခရိုင္ ေဟရ္မာန္ ေမာင္ေရႊစိန္ေက်းရြာတြင္ အနားယူေနစဥ္္ ဖမ္းဆီးလိုက္ ျခင္းျဖစ္သည္။

ဖမ္းဆီးခံရသည့္္ တပ္သားမ်ားမွာ ေမာင္ေမာင္သန္း၊ စိုးေထြးႏွင့္္ သန္းေဌးလိႈင္ တို႕ျဖစ္္ၾကျပီး သူတို႕အားလံုးမွာ အသက္ ၂၀ ေက်ာ္အရြယ္ ရွိကာ ရခိုင္အမ်ိဳးသားမ်ားျဖစ္္ၾကသည္။

သူတို႕သံုးဦးလံုးမွာ ခမရ ၅၃၈ တပ္ရင္းမွ ဒုတပ္ရင္းမွဴး တင္ေအာင္ျမင့္ ဦးေဆာင္သည့္ စစ္ေၾကာင္္း(၂)မွ ျဖစ္သည္။

ခမရ ၅၃၈ မွာ လြန္ခဲ့သည့္ ေဖေဖာ္၀ါရီလအေစာပိုင္းကတည္းက အင္အား ၉၀ ခန္္႕ႏွင့္ ဘဂၤလားျမန္မာ နယ္စပ္တေလ်ာက္တြင္ ဘိန္းခင္းရွင္းလင္းေရးႏွင့္္ နယ္စပ္မွတ္တိုင္္မ်ားကို စစ္ေဆးေနစဥ္ ယခုကဲ့သို႕ ထြက္ေျပးလာျခင္္းျဖစ္ေၾကာင္း ဘဂၤလားအာဏာပိုင္္မ်ားကို သူတို႕သံုးဦးမွ ထြက္ဆို၀န္ခံထားေၾကာင္း သိရွိရသည္။

သူတို႕မွာ တပ္တြင္းျပစ္မႈတခုကို က်ဴးလြန္မိသည့္္အတြက္ အထက္အရာရွိမ်ား၏ အျပစ္ေပး အေရးယူမည္ကိုစိုးရိမ္သည့္္အတြက္ ယခုကဲ့သို႕ လက္နက္မဲ့ ထြက္ေျပးျခင္းျဖစ္္ေၾကာင္း စံုစမ္းသိရွိရသည္။

REF: နိရဥၥရာ

Read More...

Collapse...

“ကဲ ... ဒီတခါ မင္းတို႔အလွည့္ ...”

Friday, 20 March 2009
ဟန္ေလး


REF: ဧရာဝတီ

Read More...

Collapse...

တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူ - လြင္ေအာင္စိုး

အပိုင္း (၁)

တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူကို အဂၤလိပ္လို Activist လို႔ေခၚပါတယ္။ ျမန္မာေဝါဟာရကို ဘယ္သူ က စတင္ဘာသာျပန္လိုက္သလဲမသိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ အလြန္ထိမိတဲ့ စကားလုံးပါ။ အဓိပၸါယ္တိက်ပါတယ္။ လူအမ်ားကို ႏႈိးေဆာ္ေပးႏိုင္စြမ္းရွိပါတယ္။ အားတက္သေရာပါဝင္ ပူးေပါင္းလိုစိတ္ ျဖစ္ေပၚေစပါတယ္။ ဒီစကားလုံးျမင္တာနဲ႔ တာဝန္ရွိသူေတြ မတရားလုပ္ေန ၿပီ၊ တာဝန္ေတြပ်က္ကြက္ေနၿပီဆိုတာ သိၾကပါတယ္။ တာဝန္ရွိသူေတြကို ေျခာက္ျခားတုန္ လႈပ္ေစတဲ့ စကားလုံးလည္း ျဖစ္ပါတယ္။

လူအမ်ားနဲ႔ သက္ဆိုင္တဲ့ ကိစၥေတြမွာ တာဝန္ရွိသူေတြကို ကန္႔ကြက္ဆန္႔က်င္တာ၊ သေဘာမတူေၾကာင္း ျပသတာ၊ ေတာင္းဆိုတာနဲ႔ လူအမ်ားကို ပညာေပးတာ၊ ကူညီတာ ေတြဟာ တက္ႂကြလႈပ္ရွားမႈေတြျဖစ္ပါတယ္။ ဒါမ်ဳိးေတြလုပ္ေနသူကို တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူ လို႔ ေခၚပါတယ္။

တက္ႂကြလႈပ္ရွားရတဲ့ အေၾကာင္းရင္းနဲ႔ ရည္မွန္းခ်က္ကို တာဝန္ရွိသူေတြအပါအဝင္ လူ အမ်ားသိေအာင္ လုပ္ရတာျဖစ္လို႔ တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူေတြဟာ မ်ားေသာအားျဖင့္ တဦးခ်င္းျဖစ္ေစ၊ အမ်ားျဖစ္ေစ လမ္းေပၚထြက္ၿပီး ဆႏၵျပၾကပါတယ္။ တာဝန္ရွိသူထံကို စာ ပို႔ၿပီးေတာ့လည္း လႈပ္ရွားၾကပါတယ္။ တကယ္လို႔ လူအမ်ားပါဝင္တယ္ဆိုရင္ ဆန္႔က်င္ကန္႔ ကြက္တာ (ဒါမွမဟုတ္) သေဘာတူေထာက္ခံတာကို လက္မွတ္ေတြေရးထိုးၿပီး ေပးပို႔ပါ တယ္။ အင္တာနက္ေခတ္ကို ေရာက္လာတဲ့အခါမွာ အင္တာနက္ကေန စာပို႔ၾကပါတယ္။ တဦးခ်င္းလုပ္တာေတြရွိသလို လူအမ်ားက လက္မွတ္ေရးထိုးၿပီး ပါဝင္တဲ့လႈပ္ရွားၾကတာ လည္းရွိပါတယ္။

တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူေတြမွာ အမ်ဳိးသား-အမ်ဳိးသမီး ခဲြျခားမထားၾကပါဘူး။ ဆင္းရဲ-ခ်မ္းသာ ခဲြျခားတာလည္း မရွိပါဘူး။ ၿပီးေတာ့ စာတတ္-မတတ္ သတ္မွတ္ခ်က္မရွိပါဘူး။ အသက္အ ရြယ္၊ ဘာသာတရား၊ မ်ဳိး႐ိုးကန္႔သတ္ခ်က္လည္းမထားပါဘူး။ ဘယ္သူမဆို စိတ္ပါရင္ ပါ ဝင္လႈပ္ရွားႏိုင္ၾကပါတယ္။ ဥပမာ- အမ်ဳိးသမီးေတြ အခြင့္အေရးပိုရဖို႔ေတာင္းဆိုတဲ့ တက္ႂကြလႈပ္ရွားမႈေတြမွာ အမ်ဳိးသမီးေတြသာမကဘဲ အမ်ဳိးသားေတြကိုယ္တိုင္ကပါ ဦး ေဆာင္လႈပ္ရွားေပးၾကပါတယ္။ ၂၀၀၇ နဲ႔ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ေတြတုန္းက ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႔ တိဗက္ ေဒသမွာ အရွိန္အဟုန္ျပင္းထန္တဲ့ တက္ႂကြလႈပ္ရွားမႈေတြရွိခဲ့ၿပီး ဗုဒၶဘာသာ သံဃာေတာ္ ေတြက အဓိကဦးေဆာင္ ပါဝင္လႈပ္ရွားခဲ့ၾကတာျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံက လႈပ္ရွားမႈဟာ "ေရႊဝါေရာင္ေတာ္လွန္ေရး" ဆိုၿပီး ကမၻာေက်ာ္သြားခဲ့ပါတယ္။

ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံေတြမွာေတာ့ ျပည္သူတဦးခ်င္းရဲ႕ လြတ္လပ္ခြင့္ကို ဦးစားေပးထားတာျဖစ္ လို႔ ကိုယ္တိုင္ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်ၿပီးမွဘဲ ဝင္ေရာက္လႈပ္ရွားၾကပါတယ္။ အာဏာရွင္စနစ္ ေအာက္က ျပည္သူေတြမွာေတာ့ စိတ္ပါေနတာေတာင္မွ ပါဝင္လႈပ္ရွားႏိုင္တဲ့ အေျခအေန မရွိဘဲ ဝင္မပါႏိုင္ၾကပါဘူး။ အာဏာပိုင္ေတြအေပၚ စားဝတ္ေနေရးအရ မွီခိုေနရတာေတြ၊ ေၾကာက္ရြံ႕ေနရတာေတြက အဓိကအတားအဆီးေတြ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒီလိုကိစၥမ်ဳိးေတြရွိ ေနရင္ တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူေတြက အရင္ဆုံးစုေပါင္းေျဖရွင္းၿပီး အင္အားကို တည္ေဆာက္ ၾကပါတယ္။ လႈပ္ရွားမႈမွာ ပါဝင္မယ့္သူေတြအခ်င္းခ်င္း စားဝတ္ေနရးအခက္အခဲေတြကို ယိုင္းပင္းကူညီၾကပါတယ္။ ေၾကာက္ရြံ႕စိတ္ေတြေပ်ာက္သြားေအာင္ အားေပးၾကပါတယ္။

မ်ားေသာအားျဖင့္မွာေတာ့ နစ္နာဆုံး႐ႈံးမႈ၊ ႏိုင္ငံေရးအရည္အခ်င္း၊ လႈပ္ရွားဖူးတဲ့ အေတြ႔အ ၾကဳံ၊ အသိုင္းအဝိုင္းအင္အား၊ ေရွ႕ေရးကို ေမွ်ာ္ျမင္ေတြးဆႏိုင္တဲ့အေပၚ အေျခခံၿပီး ဦးေဆာင္လႈပ္ရွားသူေတြ ထြက္ေပၚလာပါတယ္။ လႈပ္ရွားမႈေတြမွာ ေခါင္းေဆာင္၊ အဖဲြ႔အ စည္း၊ မဟာဗ်ဴဟာ၊ အစီအစဥ္ စတဲ့ စနစ္တက် ျပင္ဆင္မႈေတြရွိၾကပါတယ္။ သူတို႔ကို ေထာက္ခံအားေပးသူေတြ မ်ားလာတဲ့အခါမွာ လႈပ္ရွားမႈဟာ ပိုမိုက်ယ္ျပန္႔ၿပီး အရွိန္ေကာင္း လာပါတယ္။

အစိုးရကို ကန္႔ကြက္ဆန္႔က်င္ ဆႏၵျပ ေတာင္းဆို

တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူေတြဟာ အစိုးရရဲ႕ ေပၚလစီနဲ႔ ဥပေဒေတြ (ဒါမွမဟုတ္) အစိုးရလုပ္ရပ္ ေတြကို လက္မခံႏိုင္ၾကပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ သူတို႔ဟာ ဆန္႔က်င္ကန္႔ကြက္ၾကပါတယ္။ သူတို႔ ရဲ႕ အက်ဳိးစီးပြားေတြကို အထိခိုက္ခံၿပီး အမ်ားအတြက္ ပိုမိုေကာင္းမြန္ေစခ်င္တဲ့ ေစတနာနဲ႔ လုပ္ၾကတာျဖစ္ပါတယ္။ ဥပမာ-အစိုးရက လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္ေနတဲ့ကိစၥေတြ၊ အစိုး ရတာဝန္ကို ယူထားသူေတြက အာဏာအလဲြသုံးစား လုပ္ေနတဲ့ ကိစၥေတြကို ဆန္႔က်င္ကန္႔ ကြက္ၾကတာမ်ဳိးျဖစ္ပါတယ္။ တိုင္းျပည္အေရး၊ လူထုအေရးအတြက္ လူထုလိုလားခ်က္နဲ႔ မကိုက္ညီတာေတြကို အစိုးရက လုပ္ေဆာင္ေနသမွ်ကာလပတ္လုံး အခြင့္သာရင္သာသ လို တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူေတြက ဆန္႔က်င္ကန္႔ကြက္ေနၾကျမဲျဖစ္ပါတယ္။ ျပဳျပင္ေပးဖို႔ ေတာင္းဆိုျမဲျဖစ္ပါတယ္။

ဒီမိုကေရစီထြန္းကားတဲ့ႏိုင္ငံေတြမွာ လူ႔အခြင့္အေရး အျပည့္အဝရွိပါတယ္။ ျပည္သူေတြမွာ လြတ္လပ္စြာေျပာဆိုခြင့္၊ လြတ္လပ္စြာ ဖဲြ႔စည္းလႈပ္ရွားခြင့္ေတြ ရွိေနၾကလို႔ အစိုးရကို လြတ္ လြတ္လပ္လပ္ ဆန္႔က်င္ကန္႔ကြက္ခြင့္ရွိေနပါတယ္။ အစိုးရေပၚလစီေတြကို သေဘာမတူပဲ ဆန္႔က်င္ပိုင္ခြင့္ရွိပါတယ္။ ေတာင္းဆိုပိုင္ခြင့္ရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံေတြမွာ တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူေတြဟာ လူထုၾကားထဲကေန အျမဲတေစ ထြက္ေပၚလာေနတတ္ပါ တယ္။

လူေတြတင္ဘဲ မဟုတ္ေသးပါဘူး။ အသင္းအဖဲြ႔ (Institution) ေတြကလည္း အစိုးရကို ဆန္႔က်င္ကန္႔ကြက္ေတာင္းဆိုၾကတဲ့အခါ တက္ႂကြလႈပ္ရွားမႈကို လုပ္တတ္ၾကပါတယ္။ ဥပမာ - အလုပ္သမားသမဂၢ၊ ေက်ာင္းသားသမဂၢလို႔ေျပာရင္ တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူေတြဘဲလို႔ မ်က္စိထဲ ခ်က္ခ်င္းေျပးျမင္မိၾကပါတယ္။ ဒါဟာ ျမန္မာေတြအဖို႔ တက္ႂကြလႈပ္ရွားမႈနဲ႔ မစိမ္း တဲ့ သေဘာပါ။ သမဂၢေတြသာမကပါဘူး၊ အစိုးရနဲ႔မဆိုင္တဲ့ အသင္းအဖဲြ႔ (NGO – Non-governmental Organization) မွန္သမွ် လိုအပ္ရင္လိုအပ္သလို တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူေတြ အျဖစ္ အသြင္ေျပာင္းႏိုင္ၾကပါတယ္။ အစိုးရနဲ႔ဆိုင္တဲ့ အသင္းအဖဲြ႔ေတြမွာေတာင္ တခါ တေလမွာ ရွိတတ္ပါတယ္။

ဥပမာ - တပ္တြင္းပုန္ကန္မႈ (Mutiny) ျဖစ္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံတခ်ဳိ႕ရဲ႕စစ္တပ္ေတြမွာ စစ္သား ေတြကို လုံေလာက္တဲ့လစာေငြ မေပးတဲ့အျပင္ ခဲြျခားႏွိမ့္ခ်ဆက္ဆံတာေတြ ရွိတတ္ၾကပါ တယ္။ အတိုင္းထက္အလြန္ ျဖစ္သြားရင္ ဘယ္စစ္သားမွာ သည္းမခံတတ္ပါဘူး။ ဒီအခါမွာ သူတို႔ရပိုင္ခြင့္အတြက္ ဆန္႔က်င္ကန္႔ကြက္ ေတာင္းဆိုဖို႔ တက္ႂကြလႈပ္ရွားလာတတ္ပါ တယ္။ ဒါကို တပ္တြင္းပုန္ကန္မႈလို႔ ေခၚတာပါ။ စစ္တပ္က အာဏာသိမ္းတဲ့အမ်ဳိးအစား (Coup d'etat or Coup) နဲ႔ မတူပါဘူး။ စစ္တပ္ထဲမွာ တက္ႂကြလႈပ္ရွားတဲ့ တပ္တြင္းပုန္ ကန္မႈဟာ အႏၱရာယ္ အျမဲျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ဒီလိုျဖစ္လာရင္ အစိုး ရေတြဟာ စစ္တပ္သုံးၿပီး တိုက္႐ိုက္ေျဖရွင္းတတ္လို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ စစ္သားေတြသာမက အရပ္ဘက္ျပည္သူေတြလည္း ေသေၾက ဒဏ္ရာရတတ္ပါတယ္။

ဒီမိုကေရစီမဟုတ္တဲ့ အာဏာရွင္ႏိုင္ငံေတြ၊ ဒီမိုကေရစီ မေအာင္ျမင္ႏိုင္ေသးတဲ့ ႏိုင္ငံေတြနဲ႔ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ေတြက စိုးမိုးအုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ သီအိုကေရစီ (Theocracy) ႏိုင္ငံ ေတြမွာလည္း တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူေတြ ရွိေနၾကပါတယ္။ အျမဲတမ္းေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ အခြင့္သာမွ လႈပ္ရွားႏိုင္တဲ့သေဘာရွိပါတယ္။

ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ လူထုက႑ကေန အၾကီးအက်ယ္ တက္ႂကြလႈပ္ရွားတာေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အခ်ိန္ကာလအနီးစပ္ဆုံး နမူနာျပရရင္ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္တုန္းက ရွစ္ေလးလုံးလူထုလႈပ္ရွားမႈ (၈၈၈၈) နဲ႔ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္တုန္းက ေရႊဝါေရာင္ ေတာ္လွန္ေရးတို႔ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေန႔ေခတ္ ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြ ကိုယ္တိုင္ပါဝင္လႈပ္ရွားခဲ့ၾကလို႔ တက္ႂကြလႈပ္ရွားမႈသေဘာတရားကို အေတာ္အတန္တီးမိေခါက္မိ သိရွိထားၿပီးၾကပါၿပီ။ အာဏာရွင္စနစ္ေအာက္မွာ ႐ုန္းကန္ေန ရေပမယ့္လည္း ဘယ္လိုတက္ႂကြလႈပ္ရွားရမလဲဆိုတာကို ျမန္မာႏိုင္ငံသားအမ်ားစုက ေတာ့ ခ်က္ဆို နားခြက္က မီးေတာက္ေနၿပီးၾကပါျပီ။ သမိုင္းအဆက္ဆက္ လက္ဆင့္ကမ္း အေမြအႏွစ္ေကာင္းတခုလို႔ ဆိုရမွာပါ။

လူထုက လက္မခံႏိုင္တဲ့ အစိုးရရဲ႕ေပၚလစီနဲ႔ ဥပေဒေတြ (ဒါမွမဟုတ္) အစိုးရလုပ္ရပ္ေတြ အျပင္ အစိုးရက လုပ္သင့္ရက္နဲ႔ မလုပ္ေသးတာေတြ၊ အစိုးရက ဦးေဆာင္လုပ္ဖို႔ လုိအပ္ ေနတာေတြကိုလည္း တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူေတြက ေထာက္ျပဖို႔ လိုတဲ့အခါမွာ လႈပ္ရွားတတ္ ၾကပါတယ္။ ဥပမာ - သဘာဝပတ္ဝန္းက်န္ ထိန္းသိမ္းေရးကိစၥေတြမွ ျဖစ္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံရဲ႕ ျပည္ပအေရးေတြမွာ ႏိုင္ငံတကာစံႏႈန္းေတြနဲ႔ အညီ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ဖို႔ အစိုးရက ပ်က္ ကြက္ေနရင္လည္း တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူေတြက တိုက္တြန္းႏႈိးေဆာ္ေပးတတ္ပါတယ္။

တက္ႂကြလႈပ္ရွားမႈရွိတဲ့ အျခားေနရာေတြ

တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူေတြဟာ အစိုးရကိုသာ ဦးတည္ၿပီး တက္ႂကြလႈပ္ရွားေနၾကတာမဟုတ္ ပါဘူး။ ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြ၊ စီးပြားေရးေကာ္ပိုေရးရွင္းနဲ႔ ကုမၸဏီေတြ၊ စက္႐ုံ-အလုပ္႐ုံေတြ၊ ေက်ာင္းေတြ၊ မီဒီယာေတြ၊ အသင္းအဖဲြ႔ဌာနကိစၥေတြမွာလည္း အမ်ားအက်ဳိးနဲ႔ မကိုက္ညီ ရင္ တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူေတြက ကန္႔ကြက္ဆန္႔က်င္ ဆႏၵျပ ေတာင္းဆိုတတ္ၾကပါတယ္။ အလုပ္သမားသပိတ္၊ ေက်ာင္းသားသပိတ္ေတြဟာ ထင္ရွားတဲ့ နမူနာေတြျဖစ္ပါတယ္။ အထက္မွာ ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ တပ္တြင္းပုန္ကန္မႈဆိုတာ အသင္းအဖဲြ႔ဌာနအေပၚ ဆန္႔က်င္ကန္႔ ကြက္ေတာင္းဆိုတဲ့ နမူနာတခုပါ။

ကန္႔ကြက္ဆန္႔က်င္ ဆႏၵျပေတာင္းဆိုဖို႔အတြက္ဘဲ လႈပ္ရွားၾကတာမဟုတ္ပါဘူး။ လူထုကို ပညာေပးတာ၊ သဘာဝေဘးအႏၱရာယ္လို ကိစၥေတြ၊ မိဘမဲ့ကေလးေတြ ေထာက္ပ့ံေရး၊ AIDS/HIV ေဝဒနာရွင္ေစာင့္ေရွာက္ကုသေရး၊ ဆင္းရဲႏြမ္းပါးမႈ သက္သာေလ်ာ့နည္းေစေရး အစရွိတဲ့ အျခားလူမႈေရးအကူအညီခ်ဳိ႕တဲ့ေနတဲ့ကိစၥေတြမွာလည္း တက္ႂကြလႈပ္ရွားမႈေတြ ရွိပါတယ္။ မူးယစ္ေဆးဝါး တိုက္ဖ်က္ေရး၊ လူကုန္ကူးတာ၊ အဓမၼလုပ္အားခိုင္းေစတာ၊ ကေလးစစ္သားနဲ႔ ေျမျမွဳပ္မိုင္း အစရွိတဲ့ ႏိုင္ငံတကာဥပေဒ တားျမစ္ခ်က္ေတြနဲ႔ ပတ္သက္ တဲ့ကိစၥေတြမွာလည္း အစိုးရကို တိုက္တြန္းလႈပ္ရွားတတ္ၾကပါတယ္။

နမူနာျပရမယ္ဆိုရင္ ၂၀၀၇ ေမလ (၂) ရက္တုန္းက ျမန္မာႏိုင္ငံကို ဝင္ေရာက္တိုက္ခတ္ သြားတဲ့ နာဂစ္ေလမုန္တိုင္းေၾကာင့္ လူဦးေရ တသိန္းေလးေသာင္းနီးပါး ေသဆုံး-ေပ်ာက္ဆုံးၿပီး ႏွစ္သန္းခဲြေလာက္ စားဝတ္ေနေရးဒုကၡေရာက္ေနခဲ့ရာမွာ ျပည္တြင္းျပည္ပ မွာ တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူေတြ အမ်ားအျပားေပၚထြက္လာခဲ့ၿပီး ေငြအား၊ လူအားနဲ႔ အားတက္ သေရာ ကူညီေပးခဲ့ၾကပါတယ္။

ျမန္မာ့ရာဇဝင္မွာ အခုလို ကပ္ေဘးမ်ဳိးဟာ ျဖစ္ေတာင့္ျဖစ္ခဲပါ။ အစိုးရအေနနဲ႔ အခ်ိန္မီ ျပည့္ျပည့္ဝဝ အကူအညီမေပးႏိုင္ခင္မွာ လူထုက တက္တက္ႂကြႂကြနဲ႔ ကူညီေပးခဲ့ၾကပါ တယ္။ ဒီလို လူမႈေရးကိစၥမွာ အစိုးရဘက္က အဆိုးဆုံး နာမည္ပ်က္သြားတာကေတာ့ ထင္ ရွားေက်ာ္ၾကားတဲ့ ေဖ်ာ္ေျဖေရးသမား ဇာဂနာ (ကိုသူရ) တို႔လို ေလေဘးကယ္ဆယ္ေရး တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူေတြကို ျမန္မာစစ္အစိုးရက ႏွစ္ရွည္ေထာင္ဒဏ္ေတြနဲ႔ အျပစ္ေပး အေရးယူခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ ကယ္ဆယ္ေရးမွာပါဝင္ခဲ့ၾကတဲ့ အျခားျမန္မာ လႈပ္ရွားတက္ႂကြ သူေတြလည္း အဖမ္းခံရပါတယ္။ ဒါကိုၾကည့္ရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဒုကၡေရာက္ေနတဲ့လူထုကို အစိုးရက ကူညီဖို႔ ေႏွာင့္ေႏွးတဲ့အျပင္ တကယ္တမ္းကူညီတဲ့ အျခားသူေတြအေပၚ စစ္ အစိုးရက ရန္ၿငိဳးထားေနတာ သိသာထင္ရွားပါတယ္။

လူထုပညာေပးေရးမွာ လူထုအတြက္ အက်ဳိးျဖစ္ထြန္းေစမယ့္ အေၾကာင္းအရာေတြကို တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူေတြက ပညာေပးၾကပါတယ္။ လူ႔အသိုင္းအဝိုင္းတခုလုံးရဲ႕အသက္လို႔ တင္စားရမယ့္ ႏိုင္ငံဖဲြ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံ အေျခခံဥပေဒကိုလည္း လူထုက ေက်ေက်ညက္ ညက္ နားလည္သေဘာေပါက္ေအာင္ တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူေတြက ႏႈိးေဆာင္ပညာေပး တတ္ပါတယ္။ အေျခခံဥပေဒကို လူထုက နားလည္သေဘာေပါက္မွ ေထာက္ခံအတည္ျပဳ ၿပီး လိုက္နာက်င့္သုံးႏိုင္သလို လူ႔အခြင့္အေရးေတြကိုလည္း အျပည့္အဝခံစားရမွာျဖစ္ပါ တယ္။ အစိုးရနဲ႔ အျခားတာဝန္ရွိသူေတြကိုလည္း အာဏာအလဲြသုံးစားမႈေတြမရွိေအာင္၊ တာဝန္ေတြ မပ်က္ကြက္ရေအာင္ ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။

မတရားတဲ့ ကိစၥေတြကို တားျမစ္ႏိုင္ဖို႔၊ ပေပ်ာက္သြားႏိုင္ဖို႔ တရားဥပေဒစိုးမိုးမႈ (Rule of Law) ဆိုတာ မရွိမျဖစ္၊ မသိမျဖစ္အေရးႀကီးလွပါတယ္။ တဆက္တည္းမွာဘဲ တရားဥပေဒ စိုးမိုးမႈမွာ အဓိက ထိန္းေက်ာင္းေပးရတဲ့ တရားစီရင္ေရး မ႑ိဳင္အျပင္ ရဲ အစရွိတဲ့ လူထု ၾကားထဲက လက္နက္ကိုင္တပ္ဖဲြ႔ေတြ ျခစားပ်က္စီးၿပီး တာဝန္ေတြလစ္ဟင္းေနတာကို ျပဳျပင္တားဆီးႏိုင္ဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ ဒါဟာ အမွန္တကယ္မွာေတာ့ အစိုးရက ႏိုင္ငံအဆင့္ အေနနဲ႔ တာဝန္ယူလုပ္ေပးရတဲ့ကိစၥပါ။ အစိုးရဘက္ကပ်က္ကြက္ရင္ တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူ ေတြကိုယ္တိုင္ ပါဝင္လာမွာ မဆန္းလွပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ သူတို႔ဟာ မတရား တာကို လက္မခံႏိုင္၊ လ်စ္လ်ဴ႐ႈမေနႏိုင္လို႔ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီမိုကေရစီကို က်င့္သုံးမယ္ဆိုရင္ လူထုထဲမွာ ဒီမိုကေရစီကို နားလည္သေဘာေပါက္ထား သူေတြ၊ ဒီမိုကေရစီအေရးတက္ႂကြလႈပ္ရွားသူေတြ အမ်ားဆုံး ရွိေနရပါတယ္။ ဒါမွသာ ဒီမို ကေရစီက်င့္ဝတ္ေတြကို လိုက္နာက်င့္သုံးႏိုင္မွာျဖစ္ၿပီး မေပ်ာက္မပ်က္ တန္ဖိုးမေလ်ာ့ ေအာင္လည္း ထိန္းသိမ္းေပးႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုအေရးႀကီးတဲ့အခ်က္ကို တက္ႂကြ လႈပ္ရွားသူေတြက ေျမာ္ျမင္ေတြးဆႏိုင္ၾကပါတယ္။ နည္းလမ္းေပါင္းစုံနဲ႔ လူထုပညာေပးေရး ေတြလုပ္ကိုင္ၾကပါတယ္။

တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူနဲ႔ ဝိသမ စီးပြားေရး

ဒီမိုကေရစီနဲ႔ဆိုရင္ မိတ္ဘက္လိုျဖစ္ေနတတ္တာကေတာ့ ပုဂၢလိကပိုင္ စီးပြားေရးေကာ္ပို ေရးရွင္းနဲ႔ ကုမၸဏီေတြျဖစ္ပါတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္မွာေတာ့ စီးပြားေရးသမားဆိုတာ သူတို႔ စီးပြားေရး အျမဲတိုးတက္ေကာင္းမြန္ေနဖို႔ဘဲ ၾကည့္တတ္ၾကပါတယ္။ ခ်မ္းသားၿပီးရင္း ခ်မ္းသာခ်င္တဲ့ ကိုယ္က်ဳိးစီးပြားတခုတည္းကိုဘဲ ၾကည့္တတ္ၾကပါတယ္။

ဒီလိုသေဘာရွိတဲ့ စီးပြားေရးသမားေတြဟာ ဒီမိုကေရစီကို ခုတုံးလုပ္ၿပီး စီးပြားရွာတတ္ၾက ပါတယ္။ တခါတေလမွာ သူတို႔ရလာမယ့္ ေရရွည္အက်ဳိးစီးပြားကိုေတာင္ မၾကည့္တတ္ၾက ပါဘူး။ တနပ္စားလုပ္တတ္ပါတယ္။ လူထုဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးေတြကိုလည္း သိပ္မၾကည့္ တတ္ၾကပါဘူး။ လူေတြဝင္ေငြေကာင္းမွ မ်ားမ်ားဝယ္ယူစားသုံးႏိုင္မယ္ဆိုတဲ့သေဘာကို ေတာင္ မျမင္တတ္ေလာက္ေအာင္ ေလာဘစိတ္ မႊန္ထူေနတတ္ၾကပါတယ္။ လူ႔အသိုင္း အဝိုင္းနဲ႔ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ေတြ ပ်က္စီးထိခိုက္တာကို သူတို႔က သိပ္ဂ႐ုမစိုက္လွပါဘူး။ ဒါေတြကို ျပဳျပင္ၾကပ္မတ္ရမွာက အစိုးရ တာဝန္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အစိုးရဘက္က ပ်က္ကြက္ေနရင္တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူေတြက အစိုးရနဲ႔တကြ တာဝန္ရွိသူေတြသိရွိေအာင္၊ လူအမ်ားကိုသိရွိေအာင္ ကန္႔ကြက္ဆႏၵျပၿပီး ျပဳျပင္ေပးဖို႔ ေတာင္းဆိုတတ္ပါတယ္။

ေရြးေကာက္ပဲြနဲ႔တက္လာတဲ့ အစိုးရေရာအစိုးရေရာ ေရြးေကာက္ပဲြနဲ႔ မဟုတ္ပဲ တရားမဝင္ တက္လာတဲ့ အစိုးရေတြထဲမွာပါ အေတာ္မ်ားမ်ားဟ]ာ အာဏာရလာတဲ့အခါမွာ အက်င့္စာ ရိတၱေတြ ေဖာက္ျပန္တတ္ၾကပါတယ္။ အာဏာအလဲြသုံးစာတာ (Abuse of power)၊ လာဘ္စားေဖာက္ျပန္တာ (Corruption) ေတြကင္းတဲ့ အစိုးရ (Clean Government) ဆိုတာ ကမၻာေပၚမွာ အေတာ္ရွားပါးလွပါတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ သူတို႔အာဏာရေနတုန္း ဓနဥစၥာ ႂကြယ္ဝခ်မ္းသာႏိုင္ဖို႔ ၾကိဳးပမ္းတတ္ၾကပါတယ္။ ဝိသမစီးပြားေရးေတြကို တရားဝင္ လုပ္ႏိုင္ေအာင္ ဥပေဒေတြကို သူတို႔လိုရာဆဲြၿပီး ျပဌာန္းၾကပါတယ္။ ဒီအခါမွာ အစိုးရကို အျမဲေစာင့္ၾကည့္ေနတဲ့ တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူေတြဟာ အစိုးရကို ကန္႔ကြက္ၾကပါေတာ့တယ္။

(ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္။)

လြင္ေအာင္စိုး
REF: လူထုအသံ

Read More...

Collapse...

က်န္းမာေရး အေထာက္အကူ ခ်ဳိ႔တဲ့မႈေၾကာင့္ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား အႏၲရာယ္ရွိဟု AAPP-B ေျပာ

ေဆာ္လမြန္

စေနေန႔၊ မတ္လ 21 2009

နယူးေဒလီ။ ။ သင့္ေတာ္ေကာင္းမြန္သည့္ က်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မႈ ခ်ဳိ႔တဲ့ျခင္းသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံရွိ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား က်န္းမာေရး ခၽြတ္ယြင္းရျခင္း၏ အဓိက အေၾကာင္းရင္းတရပ္ ျဖစ္သည္ဟု တက္ႂကြ လႈပ္ရွားသူ အဖြဲ႔တခုက ေသာၾကာေန႔က ေျပာၾကားလိုက္ပါသည္။

မႏွစ္ၿမ့ဳိဖြယ္ အက်ဥ္းေထာင္တြင္း အေျခအေနမ်ား၊ သင့္ေတာ္ေကာင္းမြန္သည့္ ေဆးဝါးကုသမႈ ခ်ဳိ႔တဲ့ျခင္းတို႔ေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံရွိ ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းက်ေနရသူမ်ားမွာ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ ေကာင္းေလာက္ေအာင္ က်န္းမာေရး အေျခအေန ဆိုးရြားေနၾကသည္ဟု ‘ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား ကူညီ ေစာင့္ေရွာက္ေရးအဖြဲ႔ - ျမန္မာျပည္’ (AAPP-B) ၏ တြဲဘက္ အတြင္းေရးမႉး ဦးဘိုၾကည္က ေျပာသည္။

“မိသားစုနဲ႔ေဝးတဲ့ ေထာင္ေတြကို ပို႔လိုက္ေတာ့ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားအားလံုး က်န္းမာေရး ခ်ဳိ႔တဲ့တာ၊ အစားအေသာက္ ခ်ဳိ႔တဲ့တာေတြနဲ႔ နပန္းလံုးေနရတယ္” ဟု ဦးဘိုၾကည္က ေျပာသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံရွိ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား အမ်ားစုမွာ အစားအေသာက္ႏွင့္ ေဆးဝါးအတြက္ မိသားစုကိုသာ မွီခုိေနရရာ ယခုကဲ့သို႔ ေဝးလံလွသည့္ ေထာင္မ်ားသို႔ အပို႔ခံရသည့္အတြက္ ဤေထာက္ပံ့မႈမ်ားကို မရႏိုင္ ျဖစ္ၾကရသည္ဟု သူက ေျပာသည္။

၈၈ မ်ဳိးဆက္ ေက်ာင္းသား ေခါင္းေဆာင္တဦးျဖစ္သူ ကိုလွမ်ဳိးေနာင္သည္ ထိန္းသိမ္းခံရစဥ္ မ်က္စိတဘက္ ဆံုးရံႈးခဲ့ရၿပီးေနာက္ ယခုအခါ ေနာက္ထပ္ မ်က္စိတဘက္ ထပ္မံဆံုးရံႈးရမည့္ အႏၲရာယ္ရွိေနၿပီး၊ အျခားေက်ာင္းသားေခါင္း ေဆာင္တဦးျဖစ္သူ ကိုကိုၾကီးမွာလည္း အသည္းေရာဂါ ခံစားေနရေၾကာင္း မိမိမၾကာေသးခင္က သတင္းမ်ား ရရွိခဲ့သည္ဟု ဦးဘိုၾကည္က ေျပာပါသည္။

ထင္ရွားေသာ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ျဖစ္သူ မင္းကိုႏိုင္မွာလည္း မ်က္စိေရာဂါ ခံစားေနရကာ က်ဥ္းေျမာင္းၿပီး ေအးစက္ေနသည့္ အေမွာင္တိုက္ထဲတြင္ ေနရသည့္အတြက္ သြက္ခ်ာပါဒ လိုက္သြားမည္ကုိ စိုးရိမ္ေနရသည္ဟု ဦးဘိုၾကည္ က ဆက္လက္ ေျပာဆိုပါသည္။

“သူတို႔ကို အထူး ကုသမားေတာ္ၾကီးေတြနဲ႔ ခ်က္ခ်င္း ျပသကုသမႈ ခံယူဘုိ႔ လိုပါတယ္။ ဒါမွမဟုတ္ရင္ သူတို႔ က်န္းမာေရးအတြက္ အႏၲရာယ္ရွိပါတယ္၊ ေလျဖတ္သြားႏိုင္င္ပါတယ္” ဟု ဦးဘိုၾကည္က ဆိုသည္။

ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား၏ မိသားစုဝင္မ်ားကလည္း သြားရသည့္ခရီး ေဝးကြာလြန္းျခင္းႏွင့္ အခ်ိန္ႏွင့္ေငြ အကုန္အက် မ်ားလြန္းလွျခင္းေၾကာင့္ အက်ဥ္းေထာင္မ်ားသို႔ မၾကာခဏ သြားေရာက္ ေတြ႔ဆံုရန္ ခက္ခဲေၾကာင္း၊ မၾကာခဏ ျပႆနာ ျဖစ္ရေၾကာင္း ေျပာၾကသည္။

“ေဆးဝါး ကုသဘုိ႔ လိုေနတဲ့သူေတြကို ေဆးမကုေပးဘဲ ထားတာဟာ လူသတ္မႈဘဲ၊ သူတုိ႔ (စစ္အစိုးရ) က ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြကို တေျဖးေျဖးမွ်ဥ္းသတ္ေနတာ” ဟု ဦးဘိုၾကည္ကေျပာသည္။

ဗဗၥၥ-ၻ ၏ စာရင္းအရ ျမန္မာႏိုင္ငံ တဝွမ္းလံုးရွိ အက်ဥ္းေထာင္မ်ားတြင္ အက်ဥ္းက်ခံေနရေသာ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေပါင္း အနည္းဆံုး ၂၁၂၈ ဦး ရွိသည္ဟု ေျပာပါသည္။

ဤအေတာအတြင္း တကမၻာလံုးရွိ တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူမ်ားက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအဝင္ ထိန္းသိမ္းခံ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ လက္မွတ္မ်ား စုေဆာင္း ေကာက္ယူေတာင္းဆိုသည့္ လႈပ္ရွားမႈတခုကို စတင္ျပဳလုပ္ခဲ့ၾကပါသည္။

တိုက်ဳိၿမ့ဳိတြင္လည္း ျမန္မာႏိုင္ငံေရး အဖြဲ႔အစည္းေပါင္းစံုမွ တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူ ၅ဝ ေက်ာ္က ျမန္မာႏိုင္ငံရွိ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ား၊ ဂ်ပန္လူမ်ဳိးမ်ား အပါအဝင္ အျခား ေထာက္ခံအားေပးသူ တို႔ထံမွ လက္မွတ္မ်ား ေကာက္ယူသည့္ လုပ္ငန္းကို ေသာၾကာေန႔က စတင္ျပဳလုပ္ခဲ့ၾကသည္။

သူတုိ႔သည္ ဤစုေဆာင္း ေကာက္ယူထားေသာ ေထာက္ခံသူမ်ား၏ လက္မွတ္မ်ားႏွင့္အတူ ပန္ၾကားလႊာတေစာင္ကို ကုလသမဂၢ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ႏွင့္ ဂ်ပန္ ႏုိင္ငံျခားေရး ဝန္ၾကီးဌာနတို႔သို႔ ေပးပို႔သြားမည္ဟု အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ ခ်ဳပ္ (လြတ္ေျမာက္နယ္ေျမ) ဂ်ပန္ဌာနခြဲမွ တြဲဘက္အတြင္းေရးမႉး (၁) ဦးေဇာ္မင္းထြန္းက ေျပာသည္။

“က်ေနာ္တုိ႔ ဒီလက္မွတ္ေတြနဲ႔အတူ စာကို ဘန္ကီမြန္းနဲ႔ ဂ်ပန္ ႏုိင္ငံျခားေရးဝန္ၾကီးဆီကို ပို႔မယ္” ဟု ဦးေဇာ္မင္းထြန္းက ေျပာသည္။

“က်ေနာ္တုိ႔ ပန္ၾကားလႊာကို ပို႔ဘို႔ စီစဥ္ေနပါတယ္၊ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ သူတုိ႔ (ကုလနဲ႔ဂ်ပန္) က စစ္အစိုးရက အဆိုျပဳထားတဲ့ ၂ဝ၁ဝ အေထြေထြ ေရြးေကာက္ပြဲဆိုတာ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ ႏိုင္ငံေရး အၾကပ္အတည္းကို ေျဖရွင္းေပးႏိုင္လိမ့္မယ္ လို႔ ယံုၾကည္ေနလို႔ဘဲ” ဟု သူက ဆက္လက္ ေျပာဆိုပါသည္။

ဤစာတြင္ ၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲမ်ားသည္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး အၾကပ္အတည္း၏ အေျဖမဟုတ္ဘဲ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအဝင္ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားအားလံုး လႊတ္ေပးေရးသာလွ်င္ ျပႆနာမ်ား ေျဖရွင္းေရးအတြက္ ပထမ ေျခလွမ္းျဖစ္မည္ဟု ခုခံေခ်ပ ေရးသားထားေၾကာင္း သူကေျပာသည္။

တကမၻာလံုးမွ လက္မွတ္ေပါင္း ၈၈၈၈၈၈ ခုရရန္ သူတုိ႔ ဦးတည္ခ်က္ထား ၾကိဳးပန္းေနသည္ဟု တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူမ်ားက ေျပာသည္။

ဤလႈပ္ရွားမႈကုိ ေထာက္ခံသည့္ အေနႏွင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံရွိ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားအားလံုး လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ရည္ရြယ္ျပဳလုပ္ထားသည့္ သူတုိ႔၏ အြန္လိုင္းပန္ၾကားလႊာတြင္လည္း ဝင္ေရာက္ပါဝင္ လက္မွတ္ေရးထိုးၾကပါရန္ ယူေက အေျခစိုက္ 'Christian Solidarity Worldwide' (CSW) က ျပည္သူလူထုကို တိုက္တြန္းထားသည္။

CSW ၏ အေရွ႔အာရွ အဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္ ဘီနီဒစ္ေရာ္ဂ်ာ (Benedict Rogers) ကလည္း “ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအဝင္ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားအားလံုး လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ခ်က္ခ်င္း ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် ဦးစားေပး လုပ္ကိုင္ပါရန္ ကုလအတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ မစၥတာ ဘန္ကီမြန္းကို က်ေနာ္တုိ႔ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ တိုက္တြန္း ေတာင္းဆိုပါ တယ္” ဟု ၾကာသပေတးေန႔က ထုတ္ျပန္ေသာ ေၾကျငာခ်က္တြင္ ထည့္သြင္း ေျပာဆိုသြားသည္။

“ျမန္မာစစ္အစိုးရအေပၚ ႏိုင္ငံတကာ ဖိအားေတြ တုိးျမႇင့္ေပးအပ္ဘို႔ အေရးတၾကီး လုိအပ္ေနပါတယ္။ စစ္အစိုးရက ျမန္မာျပည္သူေတြအေပၚ ေန႔တိုင္း က်ဴးလြန္ေနတဲ့ လူသားမ်ဳးိႏြယ္အေပၚ က်ဴးလြန္တဲ့ ရာဇဝတ္မႈေတြ ရပ္တန္႔သြားေအာင္ အေရးယူ ေဆာင္ရြက္သင့္ပါတယ္” ဟု ေရာ္ဂ်ာ က ဆက္လက္ ေျပာဆိုသြားခဲ့သည္။

REF: မဇၩိမ

Read More...

Collapse...

ဗိုလ္သန္းေရႊ၏ ေရြးခ်ယ္ ဆက္ဆံသည့္ သံတမန္ေရး

Friday, 20 March 2009

အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု သမၼတ ဘားရက္ အိုဘားမားက အိမ္ျဖဴေတာ္တြင္ အာဏာရလာခ်ိန္မွစ၍ သတင္းမ်ားအရ ကမၻာ့အင္အားႀကီး ႏိုင္ငံႏွင့္ ပ်က္ယြင္းေနရသည့္ ဆက္ဆံေရး ကိစၥကို ျပန္လည္ ျပင္ဆင္ႏိုင္ရန္
ျမန္မာစစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားက ႀကိဳးပမ္းေနခဲ့ၾကသည္ဟု ဆိုပါသည္။ အလားတူပင္ ၀ါရွင္တန္ရွိ အစိုးရကလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ ပတ္သက္၍ သူတို႔ ခ်မွတ္ က်င့္သံုးေနသည့္ မူ၀ါဒမ်ားကို ျပန္လည္သံုးသပ္ေနသည္ဟု ဆိုလာခဲ့သည္။

မည္သို႔ပင္ ျဖစ္ေစ၊ ေနျပည္ေတာ္ရွိ ျမန္မာစစ္အစိုးရႏွင့္ ဆက္ဆံရမည့္ကိစၥမွာ အိုဘားမား အစိုးရအတြက္ လြယ္ကူလွ သည့္ ကိစၥေတာ့ မဟုတ္ပါ။ ပို၍ ဆင္ျခင္ပိုင္းျခားမႈရွိေသာ၊ မဟာဗ်ဴဟာက်ေသာ ခ်ည္းကပ္မႈမ်ဳိးျပဳရန္ လိုအပ္ၿပီး သတိ ႀကီးႀကီးထားရန္လည္း လိုအပ္ပါသည္။

လြန္ခဲ့သည့္ ဆယ္စုႏွစ္ ၂-ခုအတြင္း ျမန္မာစစ္အစိုးရေခါင္းေဆာင္မ်ားက အာဏာတျပားသားမွ် လက္လႊတ္ေလွ်ာ့မေပး ဘဲ တင္းခံရပ္တည္ႏိုင္ခဲ့ၾကၿပီး၊ ၎အရည္အခ်င္းကို ေလွ်ာ့တြက္၍ မရပါ။ မ်က္ႏွာပ်က္စရာအေၾကာင္း ရွိေကာင္းရွိမည္။ သို႔ေသာ္လည္း သံတမာန္နည္းလမ္းမွေန၍ ေနာက္ဆံုး ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္း ဖိအားသံုးသည့္နည္း စသျဖင့္ နည္းလမ္း ေပါင္းစံုကို အသံုးခ်ၾကရမည္ ျဖစ္ပါသည္။

အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ ႏိုင္ငံတကာမိသားစုက ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ ထိေတြ႔ဆက္ဆံရန္၊ အကူအညီေပးရန္ လိုလားေၾကာင္းျပသ ခဲ့ၾကေသာ္လည္း ျမန္မာစစ္အစိုးရက လိႈက္လိႈက္လွဲလွဲ လက္ကမ္းႀကိဳဆိုသည့္ဟန္ မေတြ႔ခဲ့ရပါ။

ပံုမွန္ဆိုသလို ျပည္ပမွ မိတ္ေဆြမ်ားႏွင့္ ဆက္ဆံရာတြင္ သူတို႔က ေရြးခ်ယ္၍ ဆက္ဆံၿပီး၊ သတိႀကီးႀကီးထား လုပ္ေဆာင္ ေလ့ရွိၾကပါသည္။ မည္သည့္အတြက္ေၾကာင့္နည္း။ စစ္အစိုးရ၏ အႏၱိမရည္မွန္းခ်က္မွာ အာဏာဆက္လက္တည္ျမဲေရးသာ ျဖစ္ၿပီး ႏိုင္ငံတကာမိသားစုႏွင့္ အျပည့္အ၀ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္လာပါက သူတို႔၏ထိန္းခ်ဳပ္မႈအာဏာ တိုက္စားခံလာရမည္ ကိုလည္း သိေနၾကသည္။

သို႔အတြက္ေၾကာင့္ စစ္အစိုးရေခါင္းေဆာင္မ်ားက သူတို႔ႏွစ္သက္ရာ မိတ္ေဆြမ်ားႏွင့္ ေရြးခ်ယ္ေပါင္းသင္းရန္ အေၾကာင္း ျဖစ္လာၿပီး၊ တခ်ိန္ သူတို႔အတြက္ အသံုးမ၀င္ပါက စြန္႔ပစ္ရန္လည္း ၀န္မေလးၾကပါ။

စစ္အစိုးရ က်င့္သံုးေနသည့္ သံတမာန္ေရးမွာ ေရြးခ်ယ္ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေနျခင္းသာ ျဖစ္ေၾကာင္း ပို၍ ထင္ရွားလာပါ သည္။ မိမိဘာသာ သိမ္ငယ္ေနသည့္ သူတို႔၏ အငံု႔စိတ္ႏွင့္ ႏိုင္ငံျခားသားမုန္းတီးေရး၀ါဒကလည္း အထင္းသားေပၚလြင္ ေနပါသည္။

ျမန္မာစစ္အစိုးရက အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ား၊ အာဆီယံႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ ကုလသမဂၢအဖြဲ႔တို႔ကို လိုအပ္သလို ခြဲျခား၍ ကစားေနသည္ ကို ျမင္သာႏိုင္သည္။ ျမန္မာေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊက မစၥတာဂမ္ဘာရီကို မည္သို႔ ႏွပ္ပစ္ခဲ့သည္ကိုလည္း မေမ့သင့္ပါ။ သူက မ်က္ႏွာသာေပးသည့္ မဟာမိတ္ႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ မည္သို႔ဆက္ဆံသည္ကိုလည္း သိသာစြာ ေတြ႔ႏိုင္ပါသည္။

လြန္ခဲ့သည့္ ၃-လက၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊက တရုတ္ႏိုင္ငံ၊ ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး ယန္ ေဂ်းခ်ီ (Yang Jiechi) ကို ေနျပည္ေတာ္ တြင္ လက္ခံေတြ႔ဆံုခဲ့ၿပီး၊ စစ္အစိုးရ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးက ျမန္မာျပည္တြင္းေရး အေျခအေနမ်ားကို ၀မ္းသာအားရ ရွင္းလင္း ျပခဲ့ပါသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ "မိမိဘာသာ လြတ္လပ္အခ်ဳပ္အခ်ယ္ကင္းသည့္မူႏွင့္ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းဆံုးျဖတ္ခ်က္ မူမ်ားအရ ေဆာင္ရြက္ေနေသာ ဒီမိုကေရစီ လုပ္ငန္းစဥ္၊ စီးပြားေရးဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္မႈမ်ား" ကို ရွင္းျပခဲ့သည္။ ဧရာ၀တီတိုင္းရွိ မုန္တိုင္း သင့္ေဒသမ်ားအတြင္း ျပန္လည္တည္ေဆာက္ေရးလုပ္ငန္းမ်ား၏ တိုးတက္မႈ အေျခအေနမ်ားကိုပါ ရွင္းျပခဲ့ပါသည္။

လြန္ခဲ့သည့္လက ဗိုလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊ၏ လက္စြဲ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးသိန္းစိန္က ထိုင္း၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ႏွင့္ အာဆီယံအဖြဲ႔ ထိပ္သီးေခါင္းေဆာင္မ်ား အစည္းအေ၀းတြင္ ေတြ႔ဆံုေျပာၾကားရာ၌ သူ၏အစိုးရအေနႏွင့္ လာမည့္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲ တြင္ ေစာင့္ၾကည့္ေလ့လာရန္ ကုလအထူးသံ မစၥတာဂမ္ဘာရီကို ခြင့္ေပးမည္ျဖစ္ေၾကာင္း သတင္းမ်ားက ေဖာ္ျပခဲ့ၾက သည္။

ၿပီးခဲ့သည့္ႏွစ္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒအတြက္ ဆႏၵခံယူပြဲ က်င္းပစဥ္က မစၥတာဂမ္ဘာရီကို လာေရာက္ေလ့လာရန္ ဖိတ္ ၾကားခဲ့ျခင္း မရွိပါ။ သို႔ေသာ္ စိတ္ဖြယ္စားဖြယ္သတင္းအျဖစ္ ျမန္မာစစ္အစိုးရပိုင္ သတင္းစာမ်ားတြင္ လာအို၊ ဖိလစ္ပိုင္ႏွင့္ ဗီယက္နမ္ႏိုင္ငံမွ သံအမတ္မ်ားက မဲရံုမ်ားသို႔ လာေရာက္ေလ့လာခဲ့ၾကသည္ဟု ေဖာ္ျပခဲ့ပါသည္။

မစၥတာ ဂမ္ဘာရီကား အႀကိမ္ႀကိမ္ ႏွပ္ပစ္ခံခဲ့ရသည္။ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္၊ ႏို၀င္ဘာလတြင္ စကၤာပူ၌ က်င္းပခဲ့ေသာ အာဆီယံေခါင္းေဆာင္မ်ား ထိပ္သီးအစည္းအေ၀းတြင္လည္း ျမန္မာစစ္အစိုးရ၏ေတာင္းဆိုခ်က္ အရ သူကတင္ျပမည့္အေရးကို အေရးမပါဟု ပယ္ခ်ခံခဲ့ရဖူးသည္။ ထိုအခ်ိန္က သံဃာမ်ားဦးေဆာင္ သည့္ ေရႊ၀ါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးအၿပီး ၂-လအၾကာကာလၿဖစ္ၿပီး၊ မစၥတာ ဂမ္ဘာရီက ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္း အေျခအေနကို အာ ဆီယံ ေခါင္းေဆာင္မ်ားထံ အစည္းအေ၀းတြင္ တင္ျပႏိုင္ရန္ ႀကိဳးပမ္းခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

သို႔ေသာ္လည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္သိန္းစိန္က မစၥတာဂမ္ဘာရီအေနႏွင့္ "ကုလသမဂၢ လံုျခံဳေရးေကာင္စီကိုသာ ျပန္လည္ အစီရင္ခံ ရန္ တာ၀န္ရွိေၾကာင္း၊ အာဆီယံေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ အေရွ႔ဖ်ားအာရွ ထိပ္သီးအစည္းအေ၀းတြင္ တင္ျပရန္ တာ၀န္မရွိ ေၾကာင္း" ျငင္းပယ္ခဲ့ၿပီးသည့္ေနာက္တြင္ အစည္းအေ၀းက ႀကိဳတင္စီစဥ္ထားသည့္ အစီအစဥ္ကို ရုတ္ခ်ည္းရုပ္သိမ္းေပးခဲ့ ပါသည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္သိန္းစိန္က "ပါေမာကၡဂမ္ဘာရီ၏ ခရီးစဥ္မ်ားႏွင့္ ကုလသမဂၢ၏ ေစတနာမြန္ျဖင့္ ေဆာင္ရြက္သည့္လုပ္ငန္းမ်ားကို ျမန္မာအစိုးရက ယံုၾကည့္မႈအျပည့္ျဖင့္ စီမံေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့ေၾကာင္း" ေျပာဆိုခဲ့သည္။ ဤအခ်က္မွာ လံုး၀မမွန္ပါ။ ျမန္မာ စစ္အစိုးရက ဂမ္ဘာရီအေပၚ ယံုၾကည္မႈဆိုသည္မွာ ၎အေနႏွင့္ သူတို႔၏ရည္ရြယ္ခ်က္အတြက္ အသံုး၀င္ေနသမွ် ကာလ မွ်သာ ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုႏွင့္ ဆက္ဆံေရးတြင္လည္း အလားတူပင္ ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။

သမၼတအိုဘားမား ယခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလတြင္ အာဏာရလာခ်ိန္မွစ၍ စစ္အစိုးရ၏ ယခင္သံအမတ္ေဟာင္းမ်ားက ၀ါရွင္တန္ သို႔သြား၍ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ႔သစ္၏ ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ မူ၀ါဒမ်ားကို စနည္းနာတီးေခါက္ၾကေၾကာင္း သတင္းမ်ား လည္း ရရွိခဲ့ပါသည္။ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ၏ ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး မစၥေဟလာရီ ကလင္တန္ လြန္ခဲ့သည့္လက အာရွႏိုင္ငံမ်ား သို႔ လာေရာက္ခဲ့ၿပီးေနာက္ပိုင္းတြင္လည္း၊ တရုတ္အာဏာပိုင္မ်ားႏွင့္ "သုေတသီ ဆိုသူမ်ား"က ထိုင္းႏိုင္ငံသို႔ အလွ်င္ အျမန္ ေျပးလႊား ေရာက္ရွိလာၾကၿပီး ျမန္မာအတိုက္အခံအုပ္စုမ်ား၊ ျပည္ပရွိေနထိုင္သူမ်ားႏွင့္ အေမရိကန္က မည္သို႔မည္ပံု စဥ္းစားေနသည္ကို တီးေခါက္စနည္းနာခဲ့ၾကပါသည္။

စစ္အစိုးရ အာဏာပိုင္မ်ားအေနႏွင့္ ေဒသအတြင္းရွိ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု အစိုးရ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားႏွင့္ ဒုတိယ အႀကိမ္အျဖစ္ တရား၀င္မဟုတ္သည့္ ေဆြးေႏြးပြဲမ်ား က်င္းပရန္ ဆႏၵရွိေနသည္ဟု ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာအတိုက္အခံ မ်ားက ယံုၾကည္ေနၾကသည္။ အလားတူပထမအႀကိမ္ ေတြ႔ဆံုပြဲကို ၂၀၀၆ ခုႏွစ္က တရုတ္ႏိုင္ငံ ၿမိဳ႔ေတာ္ ေဘဂ်င္းတြင္ ယခင္တခါ က်င္းပခဲ့သလို၊ ယခုတႀကိမ္လည္း ၎ေနရာတြင္ပင္ ျဖစ္ဖြယ္ရွိသည္။ ပထမအႀကိမ္ေတြ႔ဆံုစဥ္က ျမန္မာ စစ္အစိုးရ ေခါင္းေဆာင္ ၀န္ႀကီးမ်ားႏွင့္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုမွ ဒု-လက္ေထာက္ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး အဲရစ္ခ္ဂၽြန္ (Eric John) တို႔ ေတြ႔ဆံုခဲ့ၾကသည္။

လူသူေလးစားခံရသည့္ ျမန္မာပညာရွင္တဦးက ထင္သာျမင္သာ ေဖာ္ျပခဲ့ရာတြင္ "အပ်ဳိႀကီး လင္လိုခ်င္" သည့္ပံု ျဖစ္ေန သည္ဟု ဆိုခဲ့သည္။ (ဤေနရာတြင္ ျမင္သာေအာင္ တင္စားသံုးႏႈန္းျခင္းသာျဖစ္ၿပီး အပ်ဳိႀကီးမ်ားကို ေစာ္ကားလိုသည့္ ရည္ရြယ္ခ်က္ မဟုတ္ပါ။)

အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုႏွင့္ ဆက္ဆံေရး ျပန္လည္ေကာင္းမြန္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္မည္ဆိုလွ်င္ တန္ဖိုးႀကီးႀကီးေပးရမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ျမန္မာစစ္အစိုးရက သိထားပါသည္။ အေပးအယူ လိုက္ေလ်ာမႈမ်ား ျပဳရလိမ့္မည္။ ျဖစ္ႏိုင္သည္မွာ အေမရိ ကန္ ျပည္ေထာင္စုက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား လြတ္ေျမာက္ေရးကို ဆက္လက္ေတာင္းဆို လိမ့္မည္ျဖစ္ၿပီး၊ ယခုစစ္အစိုးရ၏ "လမ္းျပေျမပံု" တြင္ အင္အားစုမ်ားအားလံုး ပို၍ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ေစရန္လည္း ေတာင္းဆို လာလိမ့္မည္ျဖစ္သည္။

ယခုအပတ္ထုတ္ ၀ါရွင္တန္ပို႔စ္ သတင္းစာ (Washington Post) ၏ ေခါင္းႀကီးပိုင္းက ျမန္မာႏိုင္ငံ စစ္အစိုးရႏွင့္ ပတ္သက္ ၍ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၏ မူ၀ါဒမ်ား ျပန္လည္သံုးသပ္ရာ၌ အထူးသတိထားပါရန္ သတိေပးေရးသားခဲ့ေသးသည္။

"အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၏ ျပန္လည္ျပင္ဆင္သည့္ မူ၀ါဒက ပို၍ ထိေရာက္သည့္၊ ေသခ်ာပစ္မွတ္ထားသည့္ အေရးယူ ဒဏ္ခတ္မႈမ်ဳိး ျဖစ္လာႏိုင္ပါသည္။ မဟာမိတ္ႏိုင္ငံမ်ား၊ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ ပို၍ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈ ရႏိုင္သည့္မူ၀ါဒ မ်ဳိး ျဖစ္ႏိုင္သည္" ဟု သတင္းစာေခါင္းႀကီးက ေရးသားခဲ့သည္။

ထို႔အျပင္ ၎သတင္းစာႀကီးက မွန္မွန္ကန္ကန္ မွတ္ခ်က္ေပးခဲ့ရာတြင္ "ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ျဖစ္သင့္ျဖစ္ထိုက္သည့္ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ လြတ္လပ္စြာ၊ ျပည့္စံုကံုလံုစြာ တိုင္ပင္ညိႇႏိႈင္းမႈ မရွိဘဲ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုက ဒဏ္ခတ္ ပိတ္ဆို႔ အေရးယူမႈကို ေျဖေလွ်ာ့ေပးမည္ မဟုတ္ေၾကာင္း ျမန္မာအစိုးရကို သိေစသင့္ပါသည္။ မစၥကလင္တန္အေနႏွင့္ ဤ အခ်က္ကို ျမန္မာစစ္အစိုးရထံ ရွင္းလင္းစြာ ေျပာၾကားလိမ့္မည္ဟု မိမိတို႔က ေမွ်ာ္လင့္ပါသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ပါတီက ၁၉၉၀ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ အျပတ္အသတ္ အႏိုင္ရခဲ့ပါသည္။ သို႔ေသာ္လည္း စစ္အစိုးရက ေရြးေကာက္ပြဲ ရလဒ္ကို လ်စ္လ်ဴရႈထားခဲ့ၿပီး၊ ထိုအခ်ိန္မွစ၍ အခ်ိန္အေတာ္မ်ားမ်ားတြင္ သူ႔ကို အထီးက်န္ျဖစ္ေအာင္ အိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ခ် ထား ထိန္းသိမ္းခဲ့ပါသည္။ ေဒၚေအာင္စုၾကည္ လြတ္ေျမာက္ေရးကိစၥ၊ အျခားေထာင္ႏွင့္ခ်ီေသာ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား ႏွင့္ သူတို႔၏မိသားစုမ်ားအေရးသည္ အထူးအေရးႀကီးေနဆဲပင္ ျဖစ္ပါသည္" ဟု ေဖာ္ျပေရးသားခဲ့သည္။

မည္သို႔ပင္ ျဖစ္ေစ၊ ေသခ်ာသိထားသည့္အခ်က္မွာ ျမန္မာစစ္အစိုးရက ၎တို႔အက်ဳိးမရွိလွ်င္ မည္သည့္အခါမွ် လိုက္ ေလ်ာေစ့စပ္ေလ့ မရွိျခင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။ အထူးသျဖင့္ စစ္အစိုးရထိပ္သီး ေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊက ဤမူကို အထူးကိုင္စြဲထားသည္ မဟုတ္ပါလား။

ေအာင္ေဇာ္ ေရးသားသည့္ Than Shwe’s Selective Diplomacy Demands Caution ကို ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ျပန္ဆို ေဖာ္ျပပါသည္။

ေအာင္ေဇာ္
REF: ဧရာဝတီ

Read More...

Collapse...

အၾကပ္အတည္းၾကားက ေကအန္ယူ

Friday, 20 March 2009

ျမန္မာစစ္အစုိးရႏွင့္ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲျခင္း မရိွေသးသည့္ ကရင္ အမ်ဳိးသား အစည္းအရုံး (KNU) သည္ ၁၉၉၅ ခုႏွစ္တြင္ ၎၏ မာနယ္ပေလာ ဌာနခ်ဳပ္ ကုိ လက္လႊတ္ရၿပီး ေနာက္ပုိင္း တျဖည္းျဖည္း အင္အား ေလ်ာ့နည္းလာသည္။ ၿပီးခ့ဲသည့္ ႏွစ္မ်ားအတြင္း KNU ေခါင္းေဆာင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ ေစာဘုိျမကြယ္လြန္ျခင္း၊ အေထြေထြ အတြင္းေရးမွဴး ဖဒုိမန္းရွာ ထုိင္းႏုိင္ငံတြင္ လုပ္ႀကံခံရျခင္းတုိ႔ႏွင့္အတူ KNU၏ ထိန္းခ်ဳပ္ နယ္ေျမ အမ်ားအျပား ဆုံးရႈံးျခင္း၊ ေအာက္ေျခတပ္တခ်ဳိ႕ စစ္အစုိးရႏွင့္ သြားေရာက္ ပူးေပါင္းျခင္းတုိ႔ ဆက္တုိက္ ျဖစ္ပြားခ့ဲသည္။ ျမန္မာစစ္အစုိးရႏွင့္ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရး ေဆြးေႏြးပဲြမ်ား အႀကိမ္ႀကိမ္ ျပဳလုပ္ခ့ဲေသာ္လည္း ေအာင္ျမင္မႈ မရခ့ဲေပ။ KNU သည္ ျပည္ပေရာက္ အတုိက္အခံမ်ားႏွင့္ ရင္းႏွီးမႈအရိွဆုံးေသာ တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကုိင္ အဖဲြ႔ တဖဲြ႔ ျဖစ္သည္။ ဧရာဝတီက KNU ဗဟုိ အလုပ္အမႈေဆာင္ ေကာ္မတီဝင္ ဖဒုိေဒးဗစ္ေထာ ႏွင့္ ေတြ႔ဆုံၿပီး KNU၏ လက္ရိွအေျခအေနမ်ားကုိ ေမးျမန္းခ့ဲသည္။ ဖဒုိေဒးဗစ္ေထာသည္ ယခင္က KNU၏ ႏုိင္ငံျခားေရး တာဝန္ခံ အျဖစ္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ တာဝန္ယူခ့ဲသူျဖစ္သည္။

ဖဒုိေဒးဗစ္ေထာ (ဓာတ္ပံု - မိုးေက်ာ္/ဧရာဝတီ)

ေမး။ ။ ထုိင္းႏုိင္ငံထဲက KNU စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြ မၾကာေသးခင္က ျမန္မာႏုိင္ငံဘက္မွာ ရိွတ့ဲ KNU ထိန္းခ်ဳပ္နယ္ေျမထဲကုိ ျပန္ရတ့ဲအေၾကာင္းေတြ ေျပာျပပါဦး။

ေျဖ။ ။ ၂ဝဝ၈ ခုႏွစ္ KNU ညီလာခံ အၿပီးမွာ အေျပာင္းအလဲက ဘာလဲဆိုေတာ့ နအဖ က ေတြ႔ဆံု ေဆြးေႏြးေရးကို မသြားခ်င္ေတာ့ဘူး ဆိုေတာ့ တခ်ဳိ႕ ဌာနေတြ ဖ်က္ပစ္လိုက္တာရွိတယ္။ ဥပမာ အရင္က နအဖနဲ႔ ဆက္ဆံတဲ့ ဗိုလ္မႉးစိုးစိုးရဲ႕ ဌာနမ်ိဳးေပါ့။ အဲဒါကို ထိုင္းဘက္က အျမင္မရွင္းတာမ်ိဳး ရွိတယ္။ နအဖက ကမ္းလွမ္းမႈေတြကို က်ေနာ္တို႔ဘက္က စ ဖ်က္တယ္လို႔ ထုိင္းက ျမင္တယ္။

ညီလာခံအၿပီး တပ္မဟာ ၆ ဘက္မွာ တိုက္ပြဲေတြ ဆက္ျဖစ္တယ္။ အဲဒီဘက္က တပ္ရင္း ၂ဝ၁၊ ၂ဝ၃ ရွိတယ္။ ျမန္မာ စစ္အစုိးရဘက္က ေတာင္းဆိုမႈေၾကာင့္ ထုိင္းက လမ္းေတြကို တတ္ႏုိင္သေလာက္ လိုက္ျဖတ္ေတာက္တာ ေတြ႔ရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တခ်ဳိ႕ နယ္ေျမေတြ ရႈံးရတာ၊ ဆုတ္ေပးရတာ အဲဒါေတြ ပါတယ္။ ရိကၡာ မပို႔ႏိုင္သလို ေနာက္ေက်ာကေန ဝင္ အပစ္ခံရတာေတြ ရွိတယ္။

အဲဒီမွာ ဆက္ဆံေရးက က်ဲလာတဲ့ အခါက်ေတာ့ ေဖေဖာ္ဝါရီမွာ ထုိင္းဘက္ကေန က်ေနာ္တုိ႔ဆီ စာဝင္လာတယ္။ သူတုိ႔နယ္ေျမထဲကေန ကိုယ့္တပ္ေတြကို လွမ္းၿပီး အမိန္႔မေပးဖို႔ေပါ့။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္တုိ႔ ထုိင္းနယ္ေျမထဲမွာ ဆက္ၿပီး ေနေနတယ္။ အဲဒီမွာ စာရလာတယ္။ စာအရ ေတာ့ အမိန္႔ေပးႏုိင္တဲ့ တပ္မႉးေတြအေနနဲ႔ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၂၅ မွာ ေနာက္ဆံုး ဟိုဘက္ကမ္း ျပန္သြားေပးဖို႔ေပါ့။

ေနာက္ … ပို႔ရတဲ့ အေၾကာင္းရင္းတခ်က္က ၿပီးခ့ဲတ့ဲလက ကုလသမဂၢ လူ႔အခြင့္အေရး ကုိယ္စားလွယ္ ကင္တာနာ လာတဲ့ အခ်ိန္မွာ (ကရင္ျပည္နယ္) ျမဝတီမွာ ေပါက္ကြဲမႈ ျဖစ္ေသးတယ္၊ အဲဒါ က်ေနာ္တို႔ လုပ္တာလို႔ ေျပာတယ္။ အေရွ႕ေတာင္တိုင္း တိုင္းမႉး ကိုယ္တိုင္ လာၾကည့္တယ္။ ဆိုေတာ့ ပိုၿပီး ထုိင္းဘက္က ပိုစိုးရိမ္လာတယ္၊ ဖိအား ပိုမ်ားလာတယ္။ ျမန္မာ စစ္အစုိးရဘက္ကလည္း KNU, KNU ဆိုၿပီး ဝါဒျဖန္႔တာေတြ ပို ႀကီးလာတဲ့ အခါက်ေတာ့ ထုိင္းအေနနဲ႔ ဖဒိုမန္းရွာလို ေနာက္တေယာက္ ျဖစ္မွာ စိုးရိမ္လာတယ္။

ေမး။ ။ တကယ္လို႔ KNU က ၿငိမ္းခ်မ္းေရးယူမယ္ဆုိရင္ ကုိယ္ပုိင္နယ္ေျမ ရႏုိင္မလား။

ေျဖ။ ။ နယ္ေျမေပးမယ္ ဆိုတာ ဘုရားသံုးဆူရဲ႕ ေျမာက္ဘက္ပိုင္းေပါ့။ အရင္ က်ေနာ္တုိ႔ ၂ဝဝ၅ ခုႏွစ္ သြားၿပီး ေဆြးေႏြးတုန္းက အေရွ႕ေတာင္တိုင္း တိုင္းမႉးက သံုးေနရာေပးတယ္။ အဲဒီ ေနရာက ကရင္ျပည္နယ္ထဲမွာ ဆိုေတာ့ ဘယ္တပ္မဆို အဲဒီကို ျပန္လာေနဖို႔ ေျပာတာ။

အဲဒီမွာ DKBA (KNU၏ ခဲြထြက္အဖဲြ႔တခု) လည္း ရွိတယ္၊ ေနာက္တခုက မြန္ျပည္သစ္ပါတီရဲ႕ေနရာ ျဖစ္ေနတယ္။ ဘယ္သူ ျပန္ျပန္ ေနျပည္ေတာ္ကေတာ့ ေခါင္းေအးမယ္၊ ဒါေပမယ့္ အဲဒီေနရာမွာ ရွိတဲ့သူေတြကေတာ့ ခြက္ေစာင္းခုတ္မွာပဲ။ အခုကလည္း တႏိုင္ငံလံုး အတိုင္းအတာကို မၾကည့္ၾကဘူးေလ။ အားလံုးလိုလိုက နယ္ေျမေလး တခုေလာက္ ရၿပီး ရပ္တည္ႏုိင္တဲ့ အေနအထားရွိရင္ ေတာ္ၿပီ ဆိုတာမ်ဳိး။

ေမး။ ။ KNU ရဲ႕ ေအာက္ေျခ တပ္တခ်ဳိ႕က သူတုိ႔သေဘာနဲ႔ သူတုိ႔ အစုိးရနဲ႔ သြားၿပီး ပူးေပါင္းမယ္ ဆုိရင္ ခြင့္ျပဳမလား၊ ဘယ္လို သေဘာထားရွိလဲ။

ေျဖ။ ။ တျခားတပ္မဟာေတြကေတာ့ ျပႆနာ မရွိေလာက္ဘူး။ ျဖစ္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ အထူးတပ္ရင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျမရဲ႕ လူေတြ ဘက္က ျဖစ္စရာ အေၾကာင္းရွိတယ္။ အမွန္က က်ေနာ္တို႔က ကိုယ့္လူကိုယ္လည္း မထိန္းႏုိင္ဘူး၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျမ ရွိတုန္းက သူပ်ဳိးေထာင္ခဲ့တာေတြက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျမလူ ဆိုၿပီး သေဘာထားၾကတယ္။ တကယ္က တပ္ဆိုတာက အားလံုး တစုတစည္းတည္း တပ္ဗိုလ္ တပ္မႉးရဲ႕ ေအာက္မွာပဲ ရွိသင့္တာကို ခုလို ခြဲျခားလိုက္ေတာ့ ျပႆနာက ျဖစ္လာေရာ။

တပ္မဟာ ၆ က ထုတ္ပယ္ထားတဲ့သူေတြ ဥပမာ - တဲခီး ဆိုရင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျမက ျပန္ေခၚသံုးထားတယ္။ သူက DKBAနဲ႔လည္း အဆက္အစပ္ ရွိတယ္။ ဗိုလ္မဟာေဆြ ဆိုရင္လည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျမဆီမွာ ေတာက္ေလွ်ာက္ ေနလာခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ သူ႔ကို ဦးစီးခ်ဳပ္က တခါမွ ေျပာဆို ေဆြးေႏြး တိုင္ပင္တာ မရွိခဲ့ေတာ့ သူက လြတ္ေနတယ္။ သူတုိ႔ကို ရြာသားေျပာမလား၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျမလူလုိ႔ ေျပာမလား။

ဒီဟာေတြက မရွင္းမရွင္း ရွိေနေတာ့ က်ေနာ္တို႔ တပ္က ဖြဲ႕စည္းပံုကိုက အားနည္းတယ္။ က်ေနာ္တို႔ကလည္း တပ္မဟာ ၃၊ ၄၊ ၅၊ ၆ စသည္ျဖင့္ တပ္မဟာေတြကို အာ႐ံုစိုက္ေပမယ့္ အထူးတပ္ရင္းေတြကိုက်ေတာ့ အာ႐ံုမစိုက္ေတာ့ အထူးတပ္ရင္းကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျမတပ္ ဆိုၿပီး ေဘးဖယ္သလို ျဖစ္ေနတယ္။ တခါ အထူးတပ္ရင္းကလည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျမက သူ႔သားေတြကိုပဲ ဦးေဆာင္ခိုင္းထားတယ္။ မိသားစုကေန ပ်ိဳးေထာင္ ထားတဲ့ တပ္လိုျဖစ္ေနေတာ့ တခ်ဳိ႕က သိပ္ အျမင္ မၾကည္ၾကဘူး။ ေနာက္တခါ မာနယ္ပေလာတို႔ တျခား တပ္ရင္းေတြ က်တုန္းက ေျပးခဲ့တဲ့ တပ္သားတခ်ိဳ႕ကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျမက ျပန္ေခၚသံုးထားတာမ်ိဳးလည္း ရွိတယ္။

အေဝးတပ္ရယ္၊ ဗဟိုတပ္ရယ္ ဆိုတဲ့ ဇာတ္လမ္းက ရွိေနေတာ့ အေရးယူရမလား၊ လိုက္ေလ်ာရမလား ဘာမွန္းကို မသိဘဲ ျဖစ္ေနတယ္။ အဲလိုမ်ိဳး တျခား တပ္ရင္းေတြကပါ လုပ္မယ္ ဆုိရင္ က်ေနာ္တို႔ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ။ ပဲ့ ပဲ့ ၿပီး ထြက္သြားဖို႔က မ်ားေနတယ္။ DKBA တုန္းကေတာ့ ပံုစံတမ်ိဳးနဲ႔ ျဖစ္ခဲ့တာပဲ။ ဗိုလ္ထိန္ေမာင္ ျဖစ္ေတာ့လည္း ပံုစံတမ်ိဳးပဲ။ က်ေနာ္တို႔ဆီမွာ အကြဲကြဲ အျပားျပား ျဖစ္ေနတယ္။

ေမး။ ။ KNU မွာ စစ္တပ္ အင္အားက ဘယ္ေလာက္ ရွိသလဲ။

ေျဖ။ ။ ၃ဝဝဝ ထက္ မပိုဘူး။ တပ္မဟာ ၅ ကေတာ့ အမ်ားဆံုးပဲ။ ၿမိတ္၊ ထားဝယ္ဘက္မွာလည္း လူရွိရင္ေတာင္ လႈပ္ရွားမႈက ေတာ္ေတာ္နည္းတယ္။ တပ္ရင္းအရ ေျပာမယ္ဆိုရင္ေတာ့ တပ္ရင္း ၉၊ ၁ဝ၊ ၁၁ ရွိတယ္။ စာရင္းအရေတာ့ မ်ားတယ္။ ဒါေပမယ့္ တကယ့္လူဦးေရက မေျပာႏုိင္ဘူး။

ေမး။ ။ KNUက အင္အား အေတာ္နည္းေနေတာ့ နအဖက မၿဖိဳႏိုင္ဘူးလား။

ေျဖ။ ။ က်ေနာ့္အထင္ေတာ့ ေမြးထားတယ္လို႔ ထင္တယ္ဗ်။ ဒီေကာင္ေတြရွိေနတယ္၊ တုိင္းျပည္ကို ကေမာက္ကမ လုပ္ေနတဲ့ ေကာင္ေတြ ဆိုၿပီး ျပစားလို႔ ရတာေပါ့။ တဘက္ကလည္း က်ေနာ္တို႔ လူေတြဘက္ကလည္း စိတ္ဓာတ္ေတာ့ မက်ဘူးဗ်။ က်ေနာ္တို႔က ေျပာက္က်ားပစ္တယ္၊ ဗံုးေထာင္တယ္။ က်ေနာ္တို႔လည္း ဒါပဲ တတ္ႏိုင္တာကိုးဗ်။

ေမး။ ။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ယူထားတဲ့ အဖြဲ႔နဲ႔ မယူတ့ဲအဖဲြ႔ ႏိုင္ငံေရးအရ ဘာကြာမလဲ။

ေျဖ။ ။ အမွန္ကေတာ့ လက္နက္ကိုင္ထားတဲ့ အဖဲြ႔ေတြ အေနနဲ႔ကေတာ့ ႏိုင္ငံေရးအရ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေလး နည္းနည္း ရွိေသးတယ္ေပါ့ဗ်ာ။ ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုေတြနဲ႔ ပူးေပါင္းၿပီးေတာ့၊ ႏိုင္ငံတကာရဲ႕ ဖိအားနဲ႔ ေပါင္းၿပီး အေျပာင္းအလဲကို ေမွ်ာ္ေနတယ္ဗ်။

ၿငိမ္းခ်မ္းေရး အဖဲြ႔ေတြက်ေတာ့ တခ်ိဳ႕က ေက်နပ္လို႔ေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ အဲဒီလို ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ယူလိုက္တဲ့ အခါက်ေတာ့ သူတို႔နယ္ေျမထဲမွာ သတ္တာေတြ အမ်ားႀကီးေလ်ာ့သြားတယ္၊ နည္းနည္းေလ်ာ့တာ မဟုတ္ဘူးေနာ္ .. အမ်ားႀကီး ေလ်ာ့သြားတာ။ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖာက္မႈေတြေတာ့ ရွိေကာင္းရွိမယ္၊ ဒါေပမယ့္ သတ္တာကေတာ့ ေလ်ာ့သြားတယ္။ ေနာက္တခု အားသာခ်က္က လူေတြနဲ႔ အနီးစပ္ဆံုး ထိေတြ႔ခြင့္ ပိုရွိတယ္။ အဲဒါကေတာ့ အရမ္းကို အက်ိဳးရွိတယ္ဗ်။ သူ႔လူထုကို သူတို႔ရဲ႕ သေဘာတရားကို ေျပာျပလို႔ရတယ္။

ဒီက လက္နက္ကိုင္ အဖဲြ႔ေတြက်ေတာ့ ဟိုဘက္က ထိုးခြဲလိုက္တဲ့အခါမွာ သြားလည္း မရွင္းႏုိင္၊ မီဒီယာမွာ ရွင္းျပန္ေတာ့လည္း သတင္းထုတ္ျပန္ခ်က္ ဆိုတာန႔ဲပဲ ၿပီးသြားေရာ။ က်ေနာ္တို႔ လူေတြကို ရြာေတြမွာ ေခၚစုၿပီး စကားေျပာႏုိင္တာမ်ိဳး မလုပ္ႏုိင္ေတာ့ဘူး။ ေနရာတိုင္းမွာ နအဖရဲ႕ စခန္းေတြ တပ္ေတြက ရွိေနတယ္။ ဒီေတာ့ ရြာေတြကလည္း မင္းတို႔ ဘာလိုခ်င္လဲေျပာ လုပ္ေပးမယ္၊ ေခၚၿပီး လူစုတာမ်ိဳးေတာ့ မလုပ္ေပး ႏုိင္ေတာ့ဘူး ဆိုတာမ်ိဳး ျဖစ္လာတယ္။ အရင္က ဆိုရင္ေတာ့ ေခၚစုၿပီး ရွင္းလင္းပြဲေလး ဘာေလး လုပ္ႏုိင္ေသးတယ္။

ေမး။ ။ ျပန္ဝင္သြားတဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး အဖဲြ႔တခ်ဳိ႕ ဆိုရင္ ႏိုင္ငံေရး ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြလည္း ရွိေနတာပဲ။ KNU ကေရာ ဘာလို႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ကိစၥကို မစဥ္းစားတာလဲ။

ေျဖ။ ။ က်ေနာ္တို႔ ေနာက္ဆံုး သြားေတြ႔တုန္းကဆိုရင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ခင္ညႊန္႔ရွိတုန္းက က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ အေျခခံ လိုအပ္ခ်က္ ေတြကို ေဆြးေႏြးလို႔ ရေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ခင္ညြန္႔ ျပဳတ္သြားၿပီး ေနာက္လူေတြက်ေတာ့ အဲလို ေဆြးေႏြးလို႔ မရေတာ့ဘူး။ ျပန္လာေနရင္ေန၊ မေပ်ာ္ရင္ျပန္ ဆိုတာမ်ိဳးပဲ သူတုိ႔ဘက္က ေျပာတယ္။

ေနာက္တခါ အဖဲြ႔ငယ္ေလးေတြကို ခြဲၿပီး ေခၚႏုိင္ၿပီ ဆိုတာမ်ိဳး ျဖစ္ေနတယ္။ က်ေနာ္ ရန္သူဆိုလည္း ဒီတိုင္းလုပ္မွာပဲေလ။ ခြဲႏိုင္သမွ် ခြဲထုတ္မယ္၊ အေဆာက္အအံုႀကီးကိုေတာ့ ဒီတိုင္း ထားမယ္။ က်ေနာ္တို႔ မျပန္ႏုိင္ဘူး ဆိုတာကလည္း ႏိုင္ငံေရး အရ ယံုၾကည္ခ်က္ေတြ ရွိၾကတယ္။ ညီလာခံကလည္း ဆံုးျဖတ္ထားတာ ရွိေတာ့ ေခါင္းေဆာင္ပိုင္းက ဆံုးျဖတ္ ထားတာကို ေအာက္ေျခက ေဖာက္ၿပီး မလုပ္ႏုိင္တာ ရွိတယ္။ တခ်ိဳ႕ေအာက္ေျခကေတာ့ ျပန္ခ်င္တဲ့ စိတ္မ်ိဳး ရွိေကာင္းရွိမယ္။

ေနာက္တခုက ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာရရင္ က်ေနာ္တို႔ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်ထားတာ ဖဒိုမန္းရွာ ရွိကတည္းကပဲ။ အဲဒါက က်ေနာ္တုိ႔ ထိန္းခ်ဳပ္ထားတ့ဲ ေနရာေတြမွာ ျပန္ေနဖို႔။ က်ေနာ္တို႔ကုိ က်ေနာ္တို႔ တပ္ေတြနဲ႔ လူထုက ေလးစားမႈရွိဖို႔။ အနည္းဆံုးေတာ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်ႏုိင္တဲ့ သူေတြ ကရင္ျပည္နယ္ဘက္ကို ျပန္ေနၾကဖို႔ပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဖဒိုမန္းရွာသာ ဆံုးသြားေရာ အဲဒီ အစီအစဥ္က ျဖစ္မလာဘူး။

ခုဟာက ဗဟိုက မဲေဆာက္ဆိုေတာ့ လူက အထင္ေသးတာေပါ့။ ကရင္ျပည္နယ္မွာ ရြာသားေတြက KNU ေခါင္းေဆာင္ကို တခါမွ မေတြ႔ဖူးဘူး။ ျပကၡဒိန္ ေရာက္လာမွ ျမင္ဖူးၾကတာမ်ိဳး ျဖစ္ေနတာ။ တကယ္ျဖစ္သင့္တာက ညီလာခံက ဆံုးျဖတ္ ၿပီးရင္ ဟိုဘက္ကမ္း ျပန္ၾကေပါ့၊ တပ္ေတြဆီလည္း ကိုယ္သြားႏုိင္သေလာက္ သြားၿပီး အားေပးေပါ့ ..။ တပ္နဲ႔ တူတူေနတဲ့ ဒုကၡသည္ေတြကို ေတြ႔သင့္တာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္တို႔ကအစ ဒီဘက္ကမ္း (ထုိင္းႏုိင္ငံဘက္အျခမ္း)ကေန လုပ္ေနၾကတယ္။ အဲဒီေတာ့ အထဲက တကယ္လုပ္ေနတဲ့ တပ္မႉးေတြကလည္း က်ေနာ္တို႔ကို အားက်တာေပါ့။ အဲဒီေတာ့ ဒီဘက္ကို လာေနခ်င္ၾကေကာ။ ဟိုထဲမွာ မလႊဲသာမေရွာင္သာလို႔ ေနေနရတဲ့သူေတြက ဒီလူေတြကို ၾကည့္ၿပီး စိတ္ဓာတ္က်တာေပါ့ဗ်ာ။

ေမး။ ။ က်န္တဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး တပ္ေတြကေကာ လက္နက္ျပန္ကိုင္ၿပီး တုိက္မယ္လုိ႔ ထင္သလား။

ေျဖ။ ။ ႐ိုး႐ိုး ေျပာရရင္ေတာ့ ဒီလူေတြ စစ္ျပန္တိုက္ၾကဖုိ႔ မရွိဘူးဗ်။ သူတို႔ လူထုနည္းအရ၊ ႏုိင္ငံေရး အရပဲ ဆန္႔က်င္ႏုိင္မယ္။ ဝ ေဒသဆိုရင္လည္း စစ္ေရးအရ တ႐ုတ္ကသာ ပံ့ပိုးေပးေနမယ္ဆိုရင္ .. ပံ့လည္း ပံ့ပိုး ေပးေနတာပဲ ဆိုေတာ့ နအဖက သြား တိုက္ဖို႔ ေတာ္ေတာ္ စဥ္းစားရမယ္။ ဝ ကိုက တ႐ုတ္က ေတာ္ေတာ္ေလး ခ်ဳပ္ကိုင္ထားႏိုင္တယ္၊ ဝ ရဲ႕ ထြက္ေပါက္ကလည္း တ႐ုတ္ပဲကိုး။ ကခ်င္ ဆိုရင္ေကာ အရင္က ေတာ၊ ၿခံဳဆိုတဲ့ ေနရာေတြ ခု လူေနအိမ္ေျခ တိုက္တာနဲ႔ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းေတြနဲ႔ ဆိုေတာ့ စစ္ျပန္ျဖစ္ဖို႔ ဘယ္သူမွ စဥ္းစားမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။

သူတို႔ထဲမွာ စစ္သားဦးေရက နည္းတာ မဟုတ္ဘူး။ ဒါက စစ္မတိုက္ရလို႔ကိုး။ စစ္တိုက္ရရင္ ဘယ္သူမွ စစ္ထဲ လိုက္မွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူးေလ။

ေမး။ ။ KNU နဲ႔ လက္ရွိ ဒီမိုကေရစီအင္အားစုေတြ၊ တပ္ေပါင္းစုေတြအေပၚ အျမင္ ေျပာျပပါဦး။

ေျဖ။ ။ ခုအခ်ိန္မွာေတာ့ တပ္ေပါင္းစုေတြမွာေတာ့ KNU ကို ဗန္းျပအေနနဲ႔ ေနရာေပးထားတာေတာ့ ရွိတယ္။ NCUB တပ္ေပါင္းစုအဖဲြ႔က စင္ၿပိဳင္အစိုးရ ဖဲြ႔မယ္ ဆိုတာမ်ိဳး ျဖစ္လာတယ္။ KNU ကလည္း ရန္သူကို တိုက္မယ္ ဆိုရင္ ႀကိဳက္တာပဲ၊ ဘယ္လိုပဲ တိုက္တိုက္ေလ။

ဒါေပမယ့္ ေနာက္ဆက္တြဲ ျပႆနာေတြကို မစဥ္းစားတဲ့ အပိုင္းေတြ ရွိတာလည္း ေတြ႔လာရတယ္။ အဲလို ပံုစံဆိုေတာ့ အထဲမွာ ရႈပ္ေထြးမႈေတြ ျဖစ္လာတယ္ေပါ့။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး အဖဲြ႔ေတြေကာ ပါႏုိင္မလား။ မလြယ္ဘူး။ သူတို႔ သြားခ်င္တဲ့ ပံုစံက တမ်ိဳးပဲ။ အိပ္မက္ႀကီးလို ျဖစ္ေနတယ္။ လက္ရွိ သူတို႔ ရွိတဲ့ အခြင့္အေရးကို လႊတ္ၿပီး က်ေနာ္တို႔ ေပးတဲ့ ေလထဲက အခြင့္အေရးကို ယူမလားဗ်။

ေမး။ ။ လုပ္ႀကံခံရတ့ဲ KNU ေခါင္းေဆာင္ ဖဒိုမန္းရွာက ရန္သူ ေတာ္ေတာ္မ်ားခဲ့လား။

ေျဖ။ ။ KNU တခုလံုးရဲ႕ ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိတဲ့ အေထြေထြ အတြင္းေရးမႉး ဆိုေတာ့ သူက မူေပၚမွာ ရပ္တည္ၿပီး အေကာင္အထည္ေဖာ္ ေျပာဆိုတဲ့အခါမွာ သူ႔ကို မႀကိဳက္တာမ်ိဳးေတြ ရွိေကာင္း ရွိႏုိင္မယ္။ သူ႔ကို မသတ္ခင္မွာ DKBAတို႔၊ နအဖတို႔က ျဖန္႔တဲ့စာေတြ ေတြ႔ၾကမွာပါ။ ကားဗံုးခြဲတဲ့ေနရာမွာ အျပစ္မဲ့ျပည္သူေတြ ေသတာ မန္းရွာလက္ရာ၊ ကိုၾကည္လင္း (စစ္အစုိးရႏွင့္သြားေရာက္ေဆြးေႏြးသူ KNU ဒု ဗုိလ္မွဴးႀကီး) ေသတာ မန္းရွာလက္ရာ အဲလိုေတြ ေျမႇာက္ေပးေတာ့၊ စြပ္စဲြေတာ့ သူက ပိုႀကီးထြားလာေရာ။ အဲဒီမွာ ထုိင္းဘက္က လမ္းေဖာက္ဖို႔တို႔၊ ေရေလွာင္တမန္ ကိစၥတို႔မွာ သူက မူအရ ျငင္းရေတာ့ တခ်ိဳ႕က မန္းရွာနဲ႔ စကားေျပာရတာ ခက္တယ္ ဆိုတာမ်ိဳးေတြ ျဖစ္လာတာေပါ့။ က်ေနာ့္အထင္ သူ႔မွာ ရန္သူ မ်ားတယ္လို႔ ေျပာရေလာက္ေအာင္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ အဖြဲ႕အစည္းတခုလံုးရဲ႕ဒဏ္ကို ခံလိုက္ရတာပါ။

ေမး။ ။ ၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲ ၿပီးသြားရင္ တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကုိင္ အဖြဲ႕အစည္းေတြက ဘာျဖစ္လာမယ္လုိ႔ ထင္သလဲ။

ေျဖ။ ။ စစ္တပ္ကို သံုးၿပီး အပစ္ရပ္ အဖြဲ႕ေတြကို လက္နက္ လံုးဝ ျဖဳတ္ခိုင္းမလား .. ဒါမွမဟုတ္ အပစ္မရပ္ေသးတဲ့ အဖြဲ႕ေတြကို အျပတ္ ခ်ခိုင္းမလား၊ ဒါကေတာ့ ေနာက္တက္မယ့္ အစိုးရေပၚမွာ မူတည္တာ။

က်ေနာ္တို႔ကေတာ့ ဒီတုိင္း ဆက္ေနသြားမယ္ ဆိုတာ ရွင္းေပမယ့္ ေနာက္တက္မယ့္ အစိုးရ ဘာလုပ္မယ္ဆိုတာ ခုထိမရွင္းဘူး။ ၂ဝ၁ဝ ၿပီးသြားလို႔ ေရွ႕ေလွ်ာက္မွာ နအဖလည္း အခက္အခဲ ပိုမ်ားလာမယ္။ က်ေနာ္တို႔ကေတာ့ ဒီထက္ ပိုခက္စရာ အေၾကာင္း မရွိေတာ့ဘူးလို႔ ထင္တယ္။ က်ေနာ္တို႔အတြက္က အခုကာလက တကယ့္အၾကပ္အတည္း ဆံုးပဲ။ ဘ႑ာေငြအားျဖင့္ အခက္အခဲရွိတယ္၊ လူစုရတာလည္း အခက္အခဲရွိတယ္။ အခက္အခဲက မ်ဳိးစံုတယ္။

ေမး။ ။ KNU ရဲ႕ တပ္ေတြကို ေထာက္ပံ့ဖို႔ မလြယ္ေတာ့ဘူး ဆိုတဲ့ သေဘာလား။

ေျဖ။ ။ အဲဒါေပါ့ .. ခုေလာေလာဆယ္ က်ေနာ္တုိ႔ လူထုကလည္း အကုန္လံုး ဒုကၡသည္ျဖစ္ကုန္ၿပီ .. အရင္ကလို က်ေနာ္တုိ႔ ဝန္ကို မထမ္းႏုိင္ေတာ့ဘူး။ ႐ုန္းကန္တဲ့ေနရာမွာ မိသားစုေတြက ကိုယ့္ဘာသာ စားႏုိင္ေပမယ့္ တပ္ေတြအေနနဲ႔ က အနည္းအက်ဥ္းေတာ့ လိုတယ္။ အဲဒီအတြက္ ႏိုင္ငံတကာမွာ ရွိေနတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းေတြက ဝိုင္းဝန္း ပံ့ပိုးတာေလာက္ေတာ့ ရွိပါတယ္။

လက္နက္ဆိုရင္လည္း ရွိရင္ေတာင္ ဝယ္ဖို႔ အေတာ္ခက္ခဲေနၿပီ။ က်ေနာ္တို႔ကို ထိုင္းက လက္နက္ စ ျဖတ္ေတာက္တာ ဆုိရင္ ၁၉၉ဝ ေလာက္က စတာပဲ။ အေစာပိုင္းက က်န္ေနတာေတြ ရွိေနလို႔သာ ခုေနာက္ပိုင္း ေတာ္ေတာ္ေလးခံသာတာ။

ေမး။ ။ ဖိအားေတြ မ်ားေနတယ္၊ ျပႆနာ ေပါင္းစံုရွိတယ္၊ KNU ထဲက ေနာက္ထပ္ ခြဲထြက္ႏုိင္မယ့္သူေတြကလည္း ရွိေနတယ္ ဆိုေတာ့ KNUရဲ႕ ႏိုင္ငံေရး ရပ္တည္ခ်က္ ေျပာင္းသြားႏိုင္လား။

ေျဖ။ ။ ေျပာင္းသြားႏုိင္တယ္ဗ်။ အဲဒါေတြ ျပန္ထိန္းတဲ့အေနနဲ႔ ေပၚလစီ ေျပာင္းႏုိင္တယ္။ ေျပာင္းမယ့္ ေပၚလစီကလည္း ျပန္မယ့္သူျပန္၊ ေနမယ့္သူေန .. ဒါေပမယ့္ ရန္မျဖစ္နဲ႔ ဆိုတာမ်ိဳးျဖစ္ႏိုင္တယ္။ သေဘာက DKBA ျပန္တယ္။ ရန္ျဖစ္တယ္။ ထိန္ေမာင္ ျပန္တယ္ ရန္ျဖစ္တယ္ဆိုတာရွိတယ္ေလ .. အဲဒါက ေပၚလစီ မက်ဘဲ ျပန္ၾကတာကိုး။

ေနာက္တခုရွိတာကေတာ့ ျပန္ရင္ေတာင္ အရင္ကလို အစုလိုက္ အဖြဲ႕လိုက္ ျပန္တာမ်ိဳး မျဖစ္ႏုိင္ေတာ့ဘူး၊ နယ္ေျမေတြကလည္း ကြဲျပားကုန္ၿပီကုိး။ ဒီေတာ့ ျပန္ရင္လည္း နီးစပ္တဲ့အဖြဲ႕ေလးေတြ ျပန္ၾကလိမ့္မယ္။ ဒါကလည္း ထို္င္းရဲ႕ ေပၚလစီေပၚမွာ မူတည္တယ္။ အရင္ကေတာ့ ထိုင္းက တစံုလံုး အစုနဲ႔ အဖြဲ႕နဲ႔ ျပန္တာမ်ိဳး လုုပ္ေစခ်င္ တယ္။ တစစီျပန္ရင္ သူတို႔ မထိန္းႏုိင္ဘူးေလ။ ခုေတာ့ သူတို႔လည္း တစုံလံုးျပန္ ဆိုတာမ်ိဳး မလုပ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ တစစီ ျပန္ခ်င္လည္း ျပန္။ ျပန္ဖို႔ပဲ လုိရင္း ဆိုတာမ်ိဳး ျဖစ္ေနၿပီ။

ေမး။ ။ အထဲျပန္ဝင္ေရး၊ မဝင္ေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဦးေဒးဗစ္ေထာရဲ႕ သံုးသပ္ခ်က္ ေျပာျပေပးပါ။

ေျဖ။ ။ တင္းခံတယ္ ဆိုတာ ေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္မွာ တင္းခံႏိုင္ေလာက္တဲ့ အေနအထားေတာ့ ရွိဖို႔ လိုတယ္။ ဟိုအရင္ကေတာ့ ျဖစ္ႏုိင္တယ္၊ (စစ္အစုိးရနဲ႔) မေတြ႔လည္း ရတယ္။ အခု အေျခအေနမွာ ေတြ႔ခ်င္ပါတယ္ ဆိုရင္ေတာင္ ေတြ႔ဖို႔လြယ္တဲ့ အေနအထား မဟုတ္ဘူး။

ေမး။ ။ တကယ္လုိ႔ KNU က အပစ္ရပ္ၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ယူခ့ဲမယ္ ဆုိရင္ ၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲကုိ ဝင္ဖို႔ စိတ္ကူးထားသလား။

ေျဖ။ ။ မဟုတ္ဘူးဗ်။ ၂ဝ၁ဝ ကေတာ့ ဝင္လည္း မထူးဘူး။ လူထုစည္း႐ံုးမႈေတြ အမ်ားႀကီး ျပန္လုပ္ရဦးမယ္။ ဒီေတာ့ အရွိကို အရွိအတုိင္း ေျပာရရင္ KNU အေနနဲ႔ မဲပံုး ေထာင္လို႔ကို မရေသးဘူး။ ႏိုင္ငံေရး ျပန္လုပ္ခ်င္ရင္ အမ်ားႀကီးကို ျပန္လုပ္၊ ျပန္တည္ေဆာက္ရဦးမယ္။

REF: ဧရာဝတီ

Read More...

Collapse...