ခင္မ်ဳိးသြယ္
ႏုိဝင္ဘာလ ၂၅ ရက္ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္
လူဦးေရ သန္း ၆ဝ ေက်ာ္ ရိွေနသည့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ စစ္လက္က်န္ ဗံုးမ်ား ရိွေနဆဲ ျဖစ္ေၾကာင္း ဘူမိေဗဒပညာရွင္မ်ားႏွင့္ အသက္ ၆ဝ အထက္ ရႏ္ကုန္ ေဒသခံမ်ားက ဆိုသည္။
“ဒုတိယ ကမၻာစစ္အျပီး စစ္လက္က်န္ ဗံုးေတြကို ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရဲ့ ေနရာအေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ရိွေနပါတယ္။ မၾကာေသးခင္က စမ္းေခ်ာင္းျမိဳ့နယ္အတြင္းမွာ ကေလးတေယာက္ ေျမၾကီးတူးရင္း စစ္က်န္ဗံုးတလံုး ေတြ႔တဲ့ သတင္းတပုဒ္ ဖတ္လိုက္ရတယ္” ဟု ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္၊ ဘူမိေဗဒဌာနမွ ေက်ာင္းဆရာတဦးက ေျပာသည္။
အလားတူ ၂ဝ၁၁ ခုႏွစ္ကလည္း ကုမၸဏီႀကီးတခုက ကမ္းနားလမ္းကို တိုးခ်ဲ႕ေဖါက္ရင္း ပန္းဆိုးတန္းလမ္း ဝန္းက်င္ အေရာက္တြင္ စစ္လက္က်န္ ဗံုးတလံုး ေတြ႔ရွိခဲ့သည္။
ဒုတိယကမၻာစစ္အတြင္းက စစ္လက္က်န္ဗံုးမ်ားကို ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ ယခင္ ကပစ ေနရာႏွင့္ အင္းလ်ားလိတ္ ဝန္းက်င္တြင္ လည္း ေကာင္း၊ မဂၤလာဒံုၿမိဳ႕နယ္ ယခင္ ေရာ္ဘာျခံ - လွ်ပ္စစ္စက္႐ုံေနရာ ဝန္းက်င္တြင္ လည္းေကာင္း ရွိေနသည္ဟု ဘူမိေဗဒပညာရွင္ ဦးစိုးသိန္း က ဆိုသည္။
“၁၉၇၈ ဝန္းက်င္ေလာက္က လိႈင္ၿမိဳ႕နယ္ မီးသတ္စခန္း အေနာက္ဘက္ စက္မႈဌာနပိုင္ တိုက္ေတြ ေဆာက္ဖို႔ ေျမႀကီးတူးတုန္း က စစ္လက္က်န္ဗံုးေတြ အမ်ားအျပား ေတြ႔ခဲ့ရတယ္။ တီအီးကားနဲ႔ ေလးငါးစီး တိုက္ထုတ္ခဲ့ ရတယ္။ လက္ထဲမွာ ကင္မရာ မရွိေတာ့ မွတ္တမ္းမတင္ႏိုင္ခဲ့ဘူး။ အဲ့ဒီတုန္းက က်ေနာ္က တကၠသိုလ္မွာ အလုပ္စဝင္ကာစေပါ့” ဟု ဒဂံုတကၠသိုလ္ ဘူမိေဗဒဌာန အၿငိမ္း စားပါေမာကၡ ဆရာၾကီး ဦးစိုးသိန္း က ေျပာသည္။
ဂ်ပန္ေခတ္က ဗံုးမ်ားကို မြန္ျပည္နယ္၊ ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕ႏွင့္ က်ိဳက္မေရာၿမိဳ႕ၾကားရွိ ရြာသစ္ရြာႏွင့္ မင္းရြာၾကားရွိ ေရာ္ဘာေတာထဲ တြင္ စက္႐ုံတည္ကာ ထုတ္လုပ္ခဲ့ေၾကာင္း မွတ္တမ္းမ်ားအရ သိရသည္။
“ရြာသစ္ရြာႏွင့္ မင္းရြာၾကား ေရာ္ဘာေတာထဲမွာ စက္႐ုံတည္ၿပီး ဗံုးေတြ ထုတ္ခဲ့တယ္။ အဲဒီေနရာက ေမာ္လၿမိဳင္ ေလယာဥ္ကြင္း နဲ႔ လည္း နီးတယ္။ စက္႐ုံက ထုတ္တဲ့ ဗံုးေတြကို ေလယာဥ္ေပၚတင္ၿပီး ျမန္မာျပည္အႏွံ႔ ဗံုးေတြ လိုက္ၾကဲတယ္။ ဗံုးေတြ ေကာင္းမ ေကာင္း လည္း အဲ့ဒီနားမွာ စမ္းသပ္ေဖာက္ခြဲေသးတယ္” ဟု ေမာ္လၿမိဳင္ဇာတိ အသက္ ၇ဝ ေက်ာ္ ဦးသာေအာင္ က ေျပာသည္။
လြတ္လပ္ေရးရၿပီးစအခ်ိန္က က်ိဳက္မေရာကားလမ္းနံေဘးရွိ ရြာတရြာတြင္ မိသားစု မီးလႈံရင္း မီးပံုေအာက္မွ စစ္လက္က်န္ ဗံုးတလံုး ေပါက္ကြဲကာ မိသားစုတစုလံုး ေသဆံုးခဲ့ရေၾကာင္း က်ိဳက္မေရာ ေဒသခံမ်ား၏
ေျပာျပခ်က္အရ သိရသည္။
“ရြာသစ္နဲ႔ မင္းရြာၾကားက ေရာ္ဘာေတာထဲမွာ ဗံုးေတြ ခြဲထားတဲ့ က်င္းအေဟာင္းေတြ ရွိေနပါေသးတယ္” ဟု ဦးသာေအာင္ က ဆက္ေျပာသည္။
အကယ္၍ ဗံုးမ်ားရွိေနသည့္ ေျမျပင္ေပၚတြင္ အပူေပးျခင္း မီးဖိုျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္မိပါက ေျမေအာက္ရွိ ဗံုးမ်ားမွာ ေျမျပင္ေပၚရွိ အပူရွိန္ေၾကာင့္ ေပါက္ကြဲမႈ ျဖစ္ပြားႏိုင္ေၾကာင္း ဘူမိေဗဒပညာရွင္မ်ားက သတိေပး ေျပာၾကား သည္။
Ref: မဇၥ်ိမ
Monday, November 26, 2012
စစ္လက္က်န္ ဗံုးမ်ား ရန္ကုန္တြင္ ရိွေနဆဲ
တုိင္းရင္းသား ဒီဂရီေကာလိပ္ ေက်ာင္းသားမ်ား ဆက္လက္ ဆႏၵျပမည္
ဖနိဒါ
ႏုိဝင္ဘာလ ၂၃ ရက္ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္
မႏၲေလးတုိင္း၊ ျပည္ႀကီးတံခြန္ၿမိဳ႕နယ္ရွိ တုိင္းရင္းသားမ်ား ဖြံၿဖိဳးတုိးတက္ေရး ဒီဂရီ ေကာလိပ္တြင္ ျပန္လည္ ပညာသင္ယူခြင့္ မရမခ်င္း စစ္ကိုင္းတိုင္း၊ ရြာသစ္ႀကီးေက်ာင္းသစ္မွ ေက်ာင္းသား ၅၀၀ ခန္႔က ဆက္လက္ ဆႏၵျပသြားမည္ဟု သိရသည္။
ေျပာင္းေရႊ႔ခံရေသာ ရြာသစ္ၾကီးတြင္ ေနထုိင္ေရး၊ ပညာသင္ၾကားေရး အဆင္မေျပမႈမ်ား ရွိသျဖင့္ ၾကာသာပေတးေန႔ ည ၇ နာရီမွ စတင္ကာ ၎တုိ႔၏ ပစၥည္းအထုပ္အပုိးမ်ားကုိ သယ္ေဆာင္၍ မူလ ျပည္ၾကီးတံခြန္ ၿမိဳ႕နယ္ရွိ ေက်ာင္းသုိ႔ လမ္းေလွ်ာက္ ဆႏၵျပ ခဲ့သည္။
ေသာၾကာေန႔ မြန္းလြဲ ၁၂ နာရီခ်ိန္မွစ၍ ျပည္ၾကီးတံခြန္ေက်ာင္းေရွ႕ အေပါက္ဝမွ ကားလမ္း တေလွ်ာက္တြင္ ေက်ာင္းသား မ်ားက တုိင္းရင္းသား ႐ုိးရာဝတ္စံုမ်ား ဝတ္ဆင္ကာ ဒူးေထာက္၍ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ဆႏၵျပေနၾကၿပီး မူလေက်ာင္းအား ျပန္လည္တက္ခြင့္ ေပး မည္ဟု တစံုတရာ အေျဖ မရမခ်င္း ဆက္လက္ ဆႏၵျပၾကမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ၿမိဳ႕ျပအင္ဂ်င္နီယာ ေက်ာင္းသား ရွမ္းတိုင္းရင္းသား ကုိသိန္းကုိကုိေအာင္ က ေျပာသည္။
“က်ေနာ္တုိ႔ ေက်ာင္းျပန္ေပးမယ္ဆုိတဲ့ အေျဖမရမခ်င္း ေနပူခံၿပီးေတာ့ ထုိင္ေစာင့္ေနတာပါ။ က်ေနာ္တို႔ ခံစားခ်က္ကုိ လူၾကီးေတြ အားလံုးသိေစခ်င္တဲ့သေဘာ လမ္းေလွ်ာက္မယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ အခဲအခဲေတြ အမ်ားၾကီးရွိတယ္။ အရင္ ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးကုိပဲ ဆက္ လက္ ပညာသင္ၾကားခ်င္တာ” ဟု မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။
မြန္းလြဲပုိင္းတြင္ နယ္စပ္ေရးရာဝန္ၾကီးဌာန ဒုတိယ ဝန္ၾကီး ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေဇာ္ဝင္း လာေရာက္၍ ေက်ာင္းသားမ်ား ဆႏၵအတုိင္း အထက္ ဝန္ၾကီးဌာနသုိ႔ တင္ျပမည္ဟု ေျပာဆုိထားသည္ဟု ကုိသိန္းကုိကုိေအာင္ က ေျပာသည္။
ေက်ာင္းသားမ်ားက ရြာသစ္ၾကီးေက်ာင္းသို႔ မေျပာင္းေရႊ႔လုိေၾကာင္း သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ထံ အသနားခံစာ ႏွစ္ၾကိမ္ တုိင္တုိင္ တင္ျပခဲ့ေသာ္လည္း မည္သည့္ တံု႔ျပန္မႈမွ မရရွိခဲ့ဘဲ အခက္အခဲ အမ်ဳိးမ်ဳိးႏွင့္ ရင္ဆုိင္ေနရသျဖင့္ ယခုကဲ့သုိ႔ ဆႏၵျပရျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ဆုိသည္။
အဆုိပါ ဒီဂရီေကာလိပ္အား ၂ဝဝဝ ခုႏွစ္က စတင္ဖြင့္လွစ္ခဲ့ၿပီး သိပၸံ၊ ဝိဇၨာႏွင့္ နည္းပညာမ်ား သင္ၾကားေပးေနရာ အမွတ္စဥ္ ၁၁ ထိ ရွိခဲ့ရာမွ ၂ဝ၁၁ ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာလတြင္ ရြာသစ္ၾကီးေက်းရြာသုိ႔ နယ္စပ္ေရးရာ ဝန္ၾကီးဌာန၏
ႏႈတ္မိန္႔ျဖင့္ ေျပာင္းေရႊ႔ခံခဲ့ရသည္။
အစုိးရက တုိင္းရင္းသားအေရးအား ဦးစားေပးေနသည္ဟု ေျပာေသာ္လည္း တုိင္းရင္းသား၏ ပညာေရးကုိ လစ္လ်ဴရႈ ခံေနရသည္ဟု ေက်ာင္းသားမ်ား ခံစားေနရၿပီး ၁၂ ႏွစ္တုိင္တုိင္ ျပည္ေထာင္စု စိတ္ဓါတ္ျဖင့္ တည္ေဆာက္ထားသည့္ မူရင္းေက်ာင္းအား ဆက္ လက္ ထိန္းသိမ္းကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္လုိသည့္ ဆႏၵရွိၾကသည္ဟု ကိုသိန္းကိုကိုေအာင္ က ေျပာသည္။
ရြာသစ္ၾကီးလို ေနရာမ်ဳိးတြင္ ေခတ္မီနည္းပညာမ်ားကို ေလ့လာသင္ယူရသည္မွာ အခက္အခဲရွိပံုကို အင္ဂ်င္နီယာ ေက်ာင္းသား ရွမ္းလူမ်ဳိး ကုိေအာင္မင္းသန္႔ က “ၿမိဳ႕နဲ႔ အလွမ္းမေဝးတဲ့ ေနရာ၊ နည္းပညာေတြ အလြယ္တကူ သင္ယူႏုိင္တဲ့ နဂိုေနရာမွာ ဆက္ သင္ယူလုိတယ္။ IT ေခတ္ဆုိေတာ့ ဖြံ႔ၿဖိဳးတုိးတက္တဲ့ နည္းပညာကုိ တတ္ႏုိင္သလာက္ ေလ့လာခ်င္တယ္။ ၿမိဳ႕ျပရဲ႕ ဖြံ႔ၿဖိဳးတုိးတက္မႈ ေတြ က်ေနာ္တို႔ ေလ့လာခ်င္တယ္။ ဖြံ႔ၿဖိဳး တုိးတက္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ က်ေနာ္တို႔က ၿမိဳ႕ျပနဲ႔ အလွမ္းေဝးေနရာမွာ ေလ့လာေနရာ တယ္ဆုိေတာ့ အရမ္း ခက္ခဲတယ္” ဟု မဇိၥ်မကုိ ေျပာသည္။
ေဝးလံေခါင္ဖ်ားသည့္ တိုင္းရင္းသားေဒသမ်ားမွ တကၠသုိလ္စာေမးပြဲေအာင္ျမင္သူမ်ား အစုိးရဝန္ၾကီး ဌာနတုိင္းတြင္ ျပန္လည္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ေရး ရည္ရြယ္၍ အဆုိပါ ေကာလိပ္အား တက္ေရာက္လာျခင္းျဖစ္၍ ၿမိဳ႕ျပ ဖြ႔ံၿဖိဳး တုိးတက္မႈအား ေလ့လာခြင့္ ရလိုသည္ဟု သူက ဆုိသည္။
အေၾကာင္းျပခ်က္ မသိရဘဲ ႐ုတ္တရက္ ရြာသစ္ၾကီးသို႔ ေျပာင္းေရႊ႔ရသျဖင့္ ဆရာ/ဆရာမ မ်ားလည္း မ်ားစြာ အခက္အခဲႏွင့္ ရင္ဆုိင္ရသည္ဟု ဆရာမ တဦးက ေျပာသည္။
“သူတုိ႔ ဖြံ႔ၿဖိဳးေနတဲ့ အေျခအေနမွာ သူတုိ႔ကုိ သူစိမ္းခ်ဳိး ခ်ဳိးလုိက္သလိုပါဘဲ။ က်မတုိ႔ အရမ္းခံစားရတယ္။ က်မတို႔ ဘက္ကလည္း အဆင္မေျပမႈေတြ မ်ားသလုိ၊ ကေလးေတြ အတြက္လည္း အရမ္းသနားမိတယ္။ သူတုိ႔ေတြက အရမ္း တက္လာတယ္ေလ။ ကေလးေတြ ပညာဆက္သင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ သြားေရးလာေရးေရာ၊ ေနေရးထုိင္ေရးေရာ ခက္ခဲလာတာကို ေတြ႔ေနရလုိ႔ စိတ္ညစ္ရတယ္” ဟု မဇိၥ်မကုိ ေျပာသည္။
ဆႏၵျပသူမ်ားအား အစုိးရ စစ္ကား သံုးစီး အင္အားအျပည့္ႏွင့္ လာေရာက္ေစာင့္ၾကည့္ေနသလုိ ထုိေကာလိပ္ ေက်ာင္းသား မ်ား လံုျခံဳေရးအတြက္ ယင္းတုိ႔၏ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ားလည္း ေစာင့္ၾကည့္ေနသည္ဟု ဆရာမ ေျပာသည္။
အစားအေသာက္အတြက္ တရက္လွ်င္ လူတဦး ၁၅ဝ က်ပ္ ေထာက္ပံ့ေပးေသာ္လည္း လံုေလာက္မႈ မရွိသျဖင့္ ေက်ာင္းသား မ်ား ကုိယ့္နည္းကုိယ့္ဟန္ျဖင့္ ေျဖရွင္းေနရကာ ယခုႏွစ္ ဘတ္ဂ်က္တြင္ ေက်ာင္းသားတဦးလွ်င္ က်ပ္ ၅ဝဝ စီေပး မည္ဟု သိရ ေသာ္လည္း ယေန႔ထိ ေထာက္ပံ့ျခင္း မရွိေသးေၾကာင္း သူက မဇိၥ်မကုိ ေျပာသည္။
ရြာသစ္ၾကီးေက်ာင္းတြင္ လွ်ပ္စစ္မီး မလံုေလာက္ျခင္း၊ ဖုန္းဆက္သြယ္မႈ ခက္ခဲျခင္း၊ အင္တာနက္ မရရွိျခင္း၊ သင္ေထာက္ကူ ပစၥည္းမ်ား ထားသုိရန္ ေနရာ မလံုေလာက္ျခင္း၊ ေနအလင္းေရာင္ ရရွိမႈ နည္းျခင္း၊ ၿမိဳ႕ျပ ယဥ္ေက်းမႈဆုိင္ရာမ်ား ေလ့လာခြင့္မ်ား မရွိျခင္းတုိ႔ေၾကာင့္ ယခုကဲ့သုိ႔ ေက်ာင္းသားမ်ား ဆႏၵျပရသည္ဟု မႏၲေလးၿမိဳ႕မွ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ အဖြဲ႔ဝင္ ကုိမ်ဳိးႏုိင္က ေျပာသည္။
“သူတု႔ိက နယ္စပ္ေဒသကေန လာၿပီးေက်ာင္းလာတက္ေတာ့ ၿမိဳ႕ျပယဥ္ေက်းမႈကုိ သိခ်င္တာ။ အရင္ေက်ာင္းက သူတုိ႔ ကုိယ္တုိင္ စုိက္ပ်ဳိး၊ ျပဳစုခဲ့တဲ့ ဥယ်ာဥ္ ေတာ္ေတာ္စံုတယ္။ အဲဒီေက်ာင္းမွာ ေကာင္းတာက ေက်ာင္းအုပ္ႀကီး ကေန ဆရာမေတြအဆံုး စု ေပါင္းရွင္ျပဳတာတုိ႔၊ အားလံုး ညီညီညြတ္ညြတ္နဲ႔ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ၾကတာ။ အဲဒီ အေနအထား ကေန ပ်က္သြားတာ။ ကေလးေတြက အဲဒါကုိ Feeling ျဖစ္ (ခံစား)သြားတာ”ဟု သူက မဇိၥ်မကုိ ေျပာသည္။
ထုိ ျပည္ၾကီးတံခြန္ေက်ာင္းအား မႏၲလာ ေကာလိပ္ေက်ာင္း ဟူ၍ ဖြင့္လစ္မည္ဟု ၾကားသိရသည္ဟု ေက်ာင္းသား မ်ားက ဆုိသည္။
ထုိေကာလိပ္ေက်ာင္းတြင္ ေဝးလံေခါင္ပါးသည့္ နယ္စပ္ေဒသမ်ားမွ ကခ်င္၊ ရွမ္း၊ ခ်င္း၊ ကရင္ စသည့္ တုိင္းရင္းသား လူမ်ဳိး ၃၃ မ်ဳိးမွ ေက်ာင္းသား ၅ဝဝ ေက်ာ္ ပညာ သင္ၾကားေနၿပီး ဆရာ၊ ဆရာမမ်ားႏွင့္ ဝန္ထမ္း ၁ဝဝ ခန္႔ ရွိသည္ဟု သိရွိရသည္။
Ref: မဇၥ်ိမ
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ‘Burma’ လို႔ပဲ ဆက္ေခၚမည္
ႏုိဝင္ဘာလ ၂၃ ရက္ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္
ျမန္မာႏိုင္ငံအား အဂၤလိပ္လို ေခၚေဝၚရာတြင္ Myanmar အစား Burma ဟုသာ ဆက္လက္ ေခၚေဝၚသံုးစြဲသြားမည္ဟု အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ဥကၠ႒ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ထုတ္ေဖာ္ ေျပာဆိုလိုက္သည္။
တိုင္းတပါး အစိုးရမ်ားက ျမန္မာႏိုင္ငံအား Myanmar ဟု အဂၤလိပ္လို ေခၚေဝၚေနၾကသည္ကို စိတ္ပ်က္မိေၾကာင္း လည္း နယူးဇီလန္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ႏွင့္ ၾကာသပေတးေန႔က ေနျပည္ေတာ္တြင္ ေတြ႔ဆံုစဥ္ ေျပာၾကားလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။
“က်မကေတာ့ ႏိုင္ငံအမည္ကို ျပည္သူေတြက ဘယ္လို သတ္မွတ္ေခၚေဝၚခ်င္တယ္ဆိုတာ မဆံုးျဖတ္မခ်င္း (အဂၤလိပ္လို) Burma လို႔ပဲ အျမဲဆက္ေခၚေနမွာပါ” ဟု ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ေျပာစကားအား ကိုးကား၍ ANI ႏွင့္ ႏိုင္ငံျခား သတင္းဌာနမ်ားတြင္ ေရးသားေဖာ္ျပထားသည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံအား အဂၤလိပ္လို ေခၚေဝၚရာတြင္ Burma ဟု လြတ္လပ္ေရးေခတ္ တေလွ်ာက္လံုး သတ္မွတ္ ေခၚေဝၚ လာခဲ့ရာမွ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးၾကီး ေစာေမာင္ ဦးေဆာင္သည့္ နဝတ စစ္အစိုးရ လက္ထက္တြင္ Myanmar ဟု ေျပာင္းလဲပစ္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ ထိုစဥ္က ျပည္သူ႔ လႊတ္ေတာ္ဟူ၍ မရွိခဲ့ဘဲ အမည္ အေတာ္မ်ားမ်ားကို စစ္အစိုးရ က ေျပာင္းလဲ သတ္မွတ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ထို႔သို႔ စစ္အစိုးရက ‘ဗမာ’ ‘ျမန္မာ’ အပါအဝင္ အမည္ ေျပာင္းလဲေခၚမႈမ်ား အား ထိုစဥ္က ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ တဦးက “ဗုဒၶ ကိုလည္း မုဒၶလို႔ ေျပာင္းေခၚရမလိုပဲ” ဟု သေရာ္ေဝဖန္ခဲ့ဖူး သည္။
လက္ရွိ ၂ဝဝ၈ ခုႏွစ္၊ ႏိုင္ငံေတာ္ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံဥပေဒတြင္လည္း Myanmar ဟုသာ သံုးစြဲထားသည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကလည္း ျပည္ပခရီးစဥ္မ်ားတြင္ အဂၤလိပ္လို မိန္႔ခြန္းမ်ား ေျပာရာတြင္လည္းေကာင္း၊ သတင္းေထာက္မ်ားႏွင့္ ေမးေျဖျပဳရာတြင္လည္းေကာင္း အဂၤလိပ္လို Burma ဟုသာ တသမတ္တည္း သံုးစြဲလာ ခဲ့သည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံကို Burma ဟု သံုးႏႈန္း ေျပာဆိုျခင္း မျပဳဘဲ အေျခခံဥပေဒ အခန္း (၁) ပုဒ္မ (၂) တြင္ ေဖာ္ျပ ထား သည္႔အတိုင္း ျပည္ေထာင္စု သမၼတ ျမန္မာ ႏုိင္ငံေတာ္ (သို႔မဟုတ္) ျမန္မာႏုိင္ငံဟုသာ ေခၚဆို သံုးႏႈန္းရန္ ေရြးေကာက္ပြဲ ေကာ္မရွင္က ဇြန္လ ၂၈ ရက္စြဲျဖင့္ ေၾကညာခ်က္တရပ္ ထပ္မံထုတ္ျပန္ သတိေပးခဲ့သည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ထိုင္းႏုိင္ငံ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕တြင္ က်င္းပသည့္ ကမာၻ စီးပြားေရးဖိုရမ္တြင္ Burma ဟု သံုးစြဲခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ထိုသို႔ မသံုးႏႈန္းရန္ ဇြန္လ ၁ ရက္ေန႔ ရက္စြဲျဖင္႔ ေရြးေကာက္ပြဲ ေကာ္မရွင္က ပထမအႀကိမ္ အေၾကာင္းၾကားခဲ့ေသးသည္။
သို႔ေသာ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ လတ္တေလာ အိႏၵိယခရီးစဥ္တေလွ်ာက္လံုးတြင္ Burma ဟုသာ သံုးစြဲခဲ့ၿပီး ဆက္လက္၍လည္း ျပည္သူလူထုက မဆံုးျဖတ္မခ်င္း ဤသို႔ပင္ ဆက္လက္ ေခၚေဝၚသံုးစြဲသြားမည္ဟု ထပ္ေလာင္း ေျပာဆိုလိုက္ျခင္း ျဖစ္သည္။
အတိုက္အခံ ႏိုင္ငံေရးအဖြဲ႔အစည္းအခ်ဳိ႕၏ အဂၤလိပ္လို အမည္မ်ားတြင္လည္း Burma ဟုသာ သံုးစြဲထားသည္။ ဥပမာအားျဖင့္ All Burma Students’ Democratic Front (ABSDF)၊ Federation of Trade Unions of Burma (FTUB)၊ Communist Party of Burma (ဗကပ) ၊ Forum for Democracy in Burma (FDB) စသျဖင့္ ရွိၾကၿပီး Democratic Voice of Burma (DVB) သတင္းႏွင့္ရုပ္သံဌာနလည္း ရွိသည္။
Ref: မဇၥ်ိမ
ေခါင္းေဆာင္ ေလးဦး ႐ိုက္ႏွက္ဖမ္းဆီး၊ ေရႊလုပ္သားမ်ား ခ်ီတက္ဆဲ
ကြန္းခ်မ္း
ႏုိဝင္ဘာလ ၂၃ ရက္ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္
ေနျပည္ေတာ္သို႔ လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္ေနၾကသည့္ မိုးထိမိုးမိ ေရႊလုပ္သားမ်ားအား ေတာင္ငူခ႐ိုင္ ရဲတပ္ဖြဲ႔မႉး၏ ေမတၲာရပ္ခံခ်က္ အတိုင္း ၿမိဳ႕လွၿမိဳ႕အေရာက္တြင္ သုံးရက္ၾကာ ရပ္နားေပးခဲ့ေသာ္လည္း ျပန္လည္ခ်ီတက္သည့္ ေသာၾကာေန႔တြင္ပင္ ေခါင္းေဆာင္မ်ား ႐ိုက္ႏွက္ ဖမ္းဆီးခံလိုက္ရေၾကာင္း ေရႊလုပ္သားမ်ား က ေျပာသည္။
ေတာင္ငူခ႐ိုင္၊ ၿမိဳ႕လွၿမိဳ႕အထြက္ ေရနီစကၠဴစက္အနီးအေရာက္ နံနက္ ၁ဝ နာရီ ဝန္းက်င္တြင္ ရဲတပ္ဖြဲ႔ဝင္ ၂၀၀ ခန္႔ႏွင့္ အရပ္ဝတ္ ၂၅ ဦးခန္႔က ဝင္ေရာက္႐ိုက္ႏွက္ကာ လုပ္သား ေခါင္းေဆာင္ ေလးဦးကို ဖမ္းဆီးသြားျခင္း ျဖစ္သည္။
“စကၠဴစက္နား ေရာက္တဲ့အခါက်ေတာ့ ရဲေတြက ဒိုင္းေတြနဲ႔ ကာၿပီးေတာ့ လမ္းကို ပိတ္လိုက္တယ္ရွင့္။ လူဝတ္ေတြ က က်မတို႔ ေခါင္းေဆာင္ေတြကို လက္သီးနဲ႔ ထိုး၊ နံပါတ္တုတ္ေတြ၊ လက္ထိပ္ေတြနဲ႔ ဝင္႐ိုက္ၿပီး ႐ုန္းရင္းဆန္ခတ္ ျဖစ္ၿပီးေတာ့ ဖမ္းသြား တယ္ရွင့္” ဟု ခ်ီတက္ဆႏၵျပရာတြင္ ပါဝင္သည့္ မအိမြန္ေက်ာ္ က မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။
အဖမ္းခံရသည့္ ေရႊလုပ္သား ေခါင္းေဆာင္မ်ားမွာ ကိုရဲရင့္ထြန္း၊ ကိုႏိုင္ဝင္း၊ ကိုေနေအာင္ထက္ႏွင့္ ကိုေစာေနာင္ တို႔ ျဖစ္ၾကသည္။
ႏိုဝင္ဘာလ ၈ ရက္ေန႔မွ စတင္ကာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွ ေနျပည္ေတာ္သို႔ လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္လာၾကစဥ္ ၁၃ ရက္ေျမာက္ ျဖစ္သည့္ ၿမိဳ႕လွၿမိဳ႕အေရာက္တြင္ ခ႐ိုင္ ရဲတပ္ဖြဲ႔မႉးက သမၼတ၏ အာဆီယံအစည္းအေဝး တက္ေရာက္ေနမႈႏွင့္ အေမရိကန္သမၼတ၏ ျမန္မာျပည္ခရီးစဥ္မ်ားေၾကာင့္ ခ်ီတက္မႈကို ၃ ရက္ဆိုင္းငံ့ေစခဲ့ၿပီး ဆက္လက္ ခ်ီတက္သည့္ အခါ အကူအညီေပးသြားမည္ဟု ေျပာဆိုခဲ့ဖူးသည္။
“အဲဒီတုန္းက ခင္ဗ်ားတို႔ သုံးရက္ နားေနမယ္ဆိုရင္ ဒီဘက္ သြားေရး လာေရးကိစၥအတြက္ သူတို႔ (ခ႐ိုင္ရဲတပ္ဖြဲ႔မႉး) တာဝန္ယူ တယ္လို႔ေတာ့ ေျပာခဲ့တယ္ခင္ဗ်။ အဲဒီလို ေျပာခဲ့ေပမယ့္လို႔ အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ သူတို႔က လုပ္ခ်င္တာကို လုပ္ေနတယ္ခင္ဗ်” ဟု ေရႊလုပ္သား ကိုျမင့္ရီ က မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။
ဖမ္းဆီးခံရသည့္ ေခါင္းေဆာင္မ်ားကို ၿမိဳ႕လွၿမိဳ႕ဘက္သို႔ ကားျဖင့္ တင္ေဆာင္သြားၿပီး မည္သည့္ေနရာတြင္ ထိန္းသိမ္းထားသည္ကို မသိရေသးေၾကာင္း ေရႊလုပ္သားမ်ားက ေျပာသည္။
ေခါင္းေဆာင္မ်ား ဖမ္းဆီးခံရၿပီးေနာက္ ေရႊလုပ္သားမ်ား ေခတၲရပ္နား တိုင္ပင္ေဆြးေႏြးၾကၿပီး ေနျပည္ေတာ္သို႔ ဆက္လက္ခ်ီ တက္ရန္ ဆုံးျဖတ္ခဲ့ၾကသည္ဟု ဆိုသည္။
“က်မတို႔က တဗိုလ္က်ရင္ တဗိုလ္တက္တဲ့ စနစ္နဲ႔ ရည္မွန္းခ်က္ပန္းတိုင္ ျဖစ္တဲ့ ေနျပည္ေတာ္ကို ေရာက္ေအာင္ သြားမွာပါရွင့္” ဟု ေရႊလုပ္သားေခါင္းေဆာင္ ကိုရဲရင့္ထြန္း၏ ဇနီးျဖစ္သူ မအိမြန္ေက်ာ္ က ေျပာသည္။
ကုမၸဏီႏွင့္ လုပ္သားမ်ားအၾကား သေဘာတူညီထားခ်က္မ်ားကို ကုမၸဏီဘက္မွ အျပည့္အဝ မလိုက္နာသည့္ အတြက္ ေရႊလုပ္သား မ်ားက ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊ ကမာရြတ္ၿမိဳ႕နယ္၊ တကၠသိုလ္ရိပ္သာလမ္းရွိ ကုမၸဏီ႐ုံးေရွ႕တြင္ ဆႏၵ ေဖာ္ထုတ္ခဲ့ရာ ေျပလည္မႈ တစုံတရာ မရရွိသည့္အတြက္ မိုင္ ၂၇ဝ ခန္႔ ကြာေဝးသည့္ ေနျပည္ေတာ္သို႔ အမ်ိဳးသား ၆၉ ဦးႏွင့္ အမ်ိဳးသမီး ၇ ဦး ပါဝင္သည့္ ေရႊလုပ္သား ၇၆ ဦးတို႔က လမ္းေလွ်ာက္ ခ်ီတက္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။
ၾကာသပေတးေန႔တြင္ ေရႊလုပ္သားမ်ား စခန္းခ်ရာ ၿမိဳ႕လွၿမိဳ႕ ဓမၼေရာင္ျခည္ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းသို႔ ကုမၸဏီ ဥကၠ႒ ဦးစိုးထြန္းရွိန္ ကိုယ္တိုင္ အလုပ္သမားေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ လာေရာက္ေစ့စပ္ညွိႏႈိင္းေသာ္လည္း အလုပ္သမားဘက္ က လက္မခံခဲ့ဟု အလုပ္ သမားမ်ားက ေျပာသည္။
လက္ရွိတြင္ ခ်ီတက္ဆႏၵျပသည့္ ေရႊလုပ္သားမ်ား ေနျပည္ေတာ္ ေရာက္ရန္ မိုင္ ၃ဝ ခန္႔ ကြာေဝးသည့္ ေရနီၿမိဳ႕သို႔
ေရာက္ရွိေနၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။
ႏိုဝင္ဘာလ ၂၅ ရက္ေန႔တြင္ ေနျပည္ေတာ္သို႔ ေရာက္ရွိလိမ့္မည္ဟု ခန္႔မွန္းထားၿပီး ေနျပည္ေတာ္ရွိ သတၲဳတြင္း ဝန္ၾကီးဌာန႐ုံး ႏွင့္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္႐ုံးတြင္ ၎တို႔ ခံစားေနရသည့္ အခက္အခဲမ်ားကို တင္ျပေတာင္းဆိုသြားမည့္ျပင္ သမၼတ အိမ္ေတာ္သို႔လည္း အသနားခံ တင္ျပသြားမည္ဟု ေရႊလုပ္သားမ်ား က ေျပာသည္။
Ref: မဇၥ်ိမ
လယ္တီ ထီးေတာ္ႏွင့္ စိန္ဖူးေတာ္ ဦးေအာင္မင္း လႉလို
ဟသၤာနီ (မြန္ေျမ)
ႏုိဝင္ဘာလ ၂၅ ရက္ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္
စစ္ကိုင္းတိုင္း၊ ဆားလင္းၾကီးၿမိဳ႕နယ္၊ လက္ပံေတာင္း ေၾကးနီစံမံကိန္း ဧရိယာအတြင္းရွိ လယ္တီဆရာေတာ္ ဘုရားၾကီး၏ သိမ္မွ ထီးေတာ္ႏွင့္ စိန္ဖူးေတာ္အား လႉဒါန္းလိုေၾကာင္း ဝန္ၾကီး ဦးေအာင္မင္း က သံဃာေတာ္မ်ားကို ေလွ်ာက္ထားလိုက္သည္။
သပိတ္စခန္း ေျခာက္ခု အထိ ဖြင့္လွစ္ထားၿပီး “လက္ပံေတာင္း ေၾကးနီစီမံကိန္း ရပ္ဆိုင္းေရး” အတြက္ ဆႏၵျပေနၾက သည့္ ေဒသခံမ်ားအား ႏိုဝင္ဘာလ ၂၃ ရက္ေန႔ ညေန ၄ နာရီမွ ၆ နာရီ ေက်ာ္ေက်ာ္အထိ သမၼတ႐ံုး ဝန္ၾကီး ဦးေအာင္မင္း၊ စစ္ကိုင္းတိုင္း သတၲဳတြင္းဝန္ၾကီး ဦးသိန္းထိုက္ႏွင့္ National Economic and Social Advisory မွ ဦးလွေမာင္ေ႐ႊတို႔ သြားေရာက္၍ ေတြ႔ဆံုခဲ့စဥ္ ထိုသို႔ ေလွ်ာက္ထားခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။
“ေဒသခံေတြမွာလည္း သူတို႔ေဒသခံရဲ့ လိုအပ္မႈကို ေျပာပါတယ္။ သံဃာေတာ္ေတြ ဘက္ကလည္း သံဃာေတြရဲ့ လိုအပ္မႈေတြကို ေျပာတယ္။ ပံ့ပိုးကူညီတဲ့ လူေတြကလည္း ေျပာတယ္။ အဲဒါေတြ အားလံုးကို ဝန္ၾကီး ဦးေအာင္မင္းက မွတ္သားထားတယ္။ အဲဒီမွာ႐ွိတဲ့ လယ္တီ ဆရာေတာ္ဘုရားရဲ့ စိန္ဖူးေတာ္ဟာလည္း အနည္းငယ္ ပ်က္တယ္လို႔ သံဃာေတာ္ေတြဘက္က ေျပာတယ္။ အဲဒါကို ဝန္ၾကီးအေနနဲ႔ သံဃာေတာ္ေတြ လက္ခံရင္ အဲဒီ ထီးေတာ္နဲ႔ စိန္ဖူးေတာ္ကို လႉခ်င္ပါတယ္လို႔ ေျပာတယ္” ဟု ဦးလွေမာင္ေ႐ႊ က မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။
ေၾကးနီစီမံကိန္း ဖ်က္သိမ္းေရးအတြက္ သပိတ္စခန္း ဖြင့္၍ ဆႏၵျပမႈမွာ ရွစ္ရက္ ၾကာၿပီျဖစ္ၿပီး ေန႔ညမျပတ္ သံဃာေတာ္ႏွင့္ ေဒသခံ ျပည္သူမ်ား အင္အား ၂,ဝဝဝ ေက်ာ္ျဖင့္ ဆႏၵျပလ်က္ ႐ွိသည္။
၎တို႔အား သြားေရာက္ ေတြ႔ဆံုရျခင္းမွာလည္း အခ်က္အလက္မ်ား စုေဆာင္းႏိုင္ရန္ ျဖစ္သည္ဟုလည္း ဆိုသည္။
“ဝန္ၾကီး ဦးေအာင္မင္း ကေတာ့ သမၼတ႐ံုး ဝန္ၾကီး အေနနဲ႔ အဲဒီမွာ သက္ဆိုင္ရာ တိုင္းေဒသၾကီး အစိုးရအဖြဲ႔ေတြကို ကူညီေျဖ႐ွင္း ေပးေနတယ္။ သူ႔အေနနဲ႔ကလည္း ထပ္ၿပီးေတာ့ အခ်က္အလက္ေတြ ရေအာင္လို႔ ဆိုတာမ်ိဳး ဆင္းေတြ႔ တာပါ” ဟု ဦးလွ ေမာင္ေ႐ႊ က ဆက္ေျပာသည္။
ထိုသို႔ သပိတ္ စခန္း ဖြင့္လွစ္၍ ဆႏၵျပသူ မ်ားထဲတြင္ သံဃာ ေတာ္မ်ား၊ ေဒသခံ ေက်းရြာသူ၊ ရြာသားမ်ား၊ အက်ိဳးေဆာင္ ကြန္ယက္မ်ား၊ လက္ပံေတာင္းေတာင္ အက်ိဳး စီးပြား ကာကြယ္ေရး ေကာ္မတီ၊ ဗကသ ေက်ာင္းသား မ်ား ပါဝင္သည္။
“ဝန္ၾကီး ဦးေအာင္မင္း ကေတာ့ စီမံကိန္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ အခု သပိတ္စခန္းေတြ ေတာင္းဆိုေနတဲ့ဟာ သူ႔အေနနဲ႔ ခ်က္ျခင္း ေဆာင္႐ြက္ေပးလို႔ မရပါဘူး။ ႏိုင္ငံေတာ္ သမၼတကို တင္ျပေပးမယ္လို႔ ေျပာတယ္။ ဒီဘက္က ေဒသခံေတြ ကေတာ့ လက္ပံေတာင္း စီမံကိန္း လံုးဝ မဖ်က္သိမ္းသေ႐ႊ႔ သပိတ္စခန္းေတြကိုလည္း မဖ်က္ဘူး။ ဒီစီမံကိန္း ဖ်က္ၿပီးမွပဲ အိမ္ျပန္မယ္ ဆိုၿပီး တပ္စြဲ ထားတယ္” ဟု ပင္မ သပိတ္စခန္းတြင္ ေရာက္႐ွိ ေနသည့္ ဝိဇၨာ/သိပၸံ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားမ်ား ကြန္ယက္မွ တာဝန္ခံ ကိုေသာင္းထိုက္ က မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။
သပိတ္စခန္းမ်ားကို ပုသိမ္-မံု႐ြာ ကားလမ္း မၾကီးေဘး လက္ပံေတာင္းေတာင္ တက္သည့္ လမ္းတြင္ ႐ွိၿပီး ဆက္လက္ ၍ ျမန္မာ ဝမ္ေပါင္ ကုမၸဏီ ေ႐ွ႕တြင္ တခု၊ က်ံဳေပ်ာ္ဘက္မွ လက္ပံေတာင္းေတာင္သို႔ တက္သည့္ ေနရာတြင္ တခု၊ ေတာင္ေပၚတြင္ အလယ္ ဂိတ္ တခု၊ လယ္တီ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး သီတင္းသံုးသည့္ ေနရာတြင္ တခု၊ ေတာင္ေပၚ တြင္ လုပ္ငန္းမ်ား လည္ပတ္ေနမႈကို လိုက္လံဟန္႔တားသည့္ အဖဲြ႔မွ တခု ထားရွိသည္။
ပင္မ စခန္းတြင္ ရွစ္ရက္ တိုင္ဆႏၵျပ မႈတြင္ ပါဝင္ခဲ့သည့္ ေဒသခံတဦးကလည္း “ဆႏၵျပ သူေတြကို လွည့္လည္ၿပီး ေဆးဝါး ကူညီ ကုသေပးေနတဲ့ ဆရာဝန္ေတြ ႐ွိပါတယ္။ ရိကၡာ ကေတာ့ တသီး ပုဂၢလ ကေနၿပီးေတာ့ သံဃာေတာ္ေတြ လာေရာက္ လႉဒါန္း ဆက္ကပ္တာ၊ လူေတြကို ေကၽြးတာ ႐ွိတယ္။ ဆန္၊ ဆီ၊ ေရ အဲလိုမ်ိဳး ရိကၡာေတြ လာလႉတဲ့ လူေတြ ႐ွိပါတယ္။ အာဏာပိုင္ ေတြဘက္က ဒီလို ရိကၡာ ပို႔တဲ့ ကားေတြကို တားျမစ္တာမ်ိဳး ႐ွိပါတယ္။ အဲဒီအခါက်ေတာ့ သံဃာေတာ္ေတြက ေျပာရတာမ်ိဳးတို႔ သူတို႔ကိုယ္တိုင္ လိုက္ပို႔တာမ်ိဳးေတာ့ ႐ွိပါတယ္ ခင္ဗ်” ဟု ကိုတင္ေဇာ္ က မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။
လက္ပန္းေတာင္းေတာင္ ေၾကးနီ စီမံကိန္းသည္ ယခင္ နအဖ စစ္ေကာင္စီလက္ထက္ ကပင္ ဦးပုိင္ကုမၸဏီ လီမီတက္ (Myanmar Economic Holdings Ltd- MEHL) ႏွင့္ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံ ဝမ္ေပါင္ ကုမၸဏီတုိ႔အၾကား ခ်ဳပ္ဆုိခဲ့သည့္ စီးပြားေရးစီမံကိန္းတခု ျဖစ္ သည္။
၎တို႔သည္ ထိုေၾကးနီ စီမံကိန္းအတြက္ ေဒသခံ လယ္သမားမ်ား၏ လယ္ယာေျမ ဧက ၇,၈ဝဝ ေက်ာ္ သိမ္းပုိက္ လုိက္သျဖင့္ လယ္သမားမ်ား မေက်နပ္၍ ဇြန္လမွ စတင္ကာ ဆႏၵျပပြဲမ်ား၊ သပိတ္ ေမွာက္ပြဲမ်ား ျဖစ္ပြားေနျခင္း ျဖစ္သည္။
Ref: မဇၥ်ိမ
ရခိုင္ျပည္နယ္ အတြက္ ကုလေထာက္ပံ့ေလယာဥ္ ထြက္ခြါလာ
ႏုိဝင္ဘာလ ၂၃ ရက္ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္
ရခိုင္ျပည္နယ္ရွိ အိုးအိမ္အဲ့ ဒုကၡသည္မ်ားအတြက္ ကုလသမဂၢ ဒုကၡသည္မ်ားဆိုင္ရာ မဟာမင္းၾကီး႐ုံး UNHCR မွ ယာယီတဲမ်ား သည္ေဆာင္လာသည့္ ပထမ ေလယာဥ္သည္ ဒူဘိုင္းၿမိဳ႕မွ ေသာၾကာေန႔ နံနက္တြင္ ထြက္ခြါလာၿပီ ျဖစ္သည္။
ဒုကၡသည္ ၁၇,၅ဝဝ အတြက္ မိသားစုဆံ့ ယာယီတဲ အလံုးေပါင္း ၃,၅ဝဝ သယ္ေဆာင္လာသည့္ ေလယာဥ္ႏွစ္စီး ယခုသီတင္း ပတ္အကုန္တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ဆိုက္ေရာက္ရန္ စီစဥ္ထားေၾကာင္း ကုလ အရာရွိအား ကိုးကား၍ လဘႏြန္ အေျခစိုက္ The Daily Star သတင္းတရပ္တြင္ ေရးသားထားသည္။
“ခိုလံႈစရာဟာ အလြန္အေရးၾကီးပါတယ္။ အိုးအိမ္မဲ့သူေတြအတြက္ အေရးတၾကီး လိုအပ္ခ်က္ကေတာ့ လံုျခံဳတဲ့ ေနရာပါပဲ” ဟု UNHCR ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူ Adrian Edwards က ဆြစ္ဇာလန္ႏိုင္ငံ ဂ်ီနီဗာၿမိဳ႕တြင္ သတင္းေထာက္ မ်ားအား ေသာၾကာေန႔က ေျပာၾကားလိုက္သည္။
အာရပ္ေစာ္ဘြားမ်ား ျပည္ေထာင္စု၊ ဒူဘိုင္းၿမိဳ႕ေတာ္မွာ UNHCR ၏ အေရးေပၚသိုေလွာင္ရာ ဌာေနတခု ျဖစ္သည္။
ေအာက္တိုဘာလအတြင္း တေက်ာ့ျပန္ ျဖစ္ပြားခဲ့သည့္ လူမႈအသိုက္အဝန္း ပဋိပကၡေၾကာင့္ လူဦးေရ ၁၁၅,ဝဝဝ ေက်ာ္မွာ အိုးအိမ္မဲ့ ျဖစ္ခဲ့ရၿပီး လက္ရွိ ကယ္ဆယ္ေရးစခန္းမ်ားတြင္ မဆံ့ႏိုင္ေပ။
ထိုသူမ်ားအတြက္ ေနထိုင္ရာ၊ အစားအေသာက္မပါေသာ အကူအညီ၊ စခန္းမ်ားႏွင့္ စီမံခန္႔ခြဲမႈအတြင္တင္ပင္ ၂ဝ၁၃ ခုႏွစ္၊ ဇြန္လ အထိ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၂၄.၃၅ သန္း လိုအပ္ေနသည္ဟု ဆိုသည္။
ယေန႔အထိ လူဦးေရ ၅ဝ,ဝဝဝ အတြက္ UNHCR မွ အစားအေသာက္ မပါေသာ ကယ္ဆယ္ေရးပစၥည္းမ်ား ေထာက္ပံ့ေပး ထားသည္။
Ref: မဇၥ်ိမ
ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီးဌာနနဲ႔ ေမွာင္ခိုစက္သုံးဆီ တင္သြင္းမႈ အရႈပ္ေတာ္ပုံ
သာလြန္ေဇာင္းထက္
November 23, 2012
ပုံမွန္အားျဖင့္ အဆုိေတြ၊ ေမးခြန္းေတြ ေျမာက္ျမားစြာကုိ ေမးၾက၊ ေျဖၾကနဲ႔ ေန႔စဥ္ အလုပ္မ်ားေနတဲ့ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ အစည္း အေ၀း ခန္းမေဆာင္ႀကီးမွာ ႏုိ၀င္ဘာလ ၂၁ ရက္ေန႔ကေတာ့ အဆုိတခုတည္းနဲ႔တင္ လႊတ္ေတာ္တခုလုံး အလုပ္ရႈပ္ ေျဗာင္းဆန္ သြားခဲ့ပါတယ္။
အေၾကာင္းကေတာ့ ျပည္ေထာင္စု ႀကံ့ခိုင္ေရးနဲ႔ ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးပါတီ၊ လႈိင္ၿမိဳ႕နယ္ မဲဆႏၵနယ္က ျပည္သူ႔ လႊတ္ေတာ္ ကုိယ္စားလွယ္ ေဒါက္တာ၀င္းျမင့္ရဲ႕ “တရားမ၀င္ ကုန္စည္မ်ား ၀င္ေရာက္ေနမႈႏွင့္ တရားမ၀င္ ခိုးထုတ္ေနမႈ မ်ားအား ျပည္ေထာင္စု အဆင့္ ေကာ္မတီတရပ္ ဖြဲ႕စည္း၍ ဥပေဒႏွင့္ အညီ ထိထိေရာက္ေရာက္ အေရးယူ ေဆာင္ရြက္ေပးပါရန္” ဆိုတဲ့ အဆုိကုိ တင္သြင္းလုိက္လုိ႔ ပါပဲ။
ဒီအဆုိကုိ တင္သြင္းတဲ့ ေနရာမွာ ေဒါက္တာ ၀င္းျမင့္က သာမန္ အဆုိတင္သြင္းတဲ့ ပုံစံမ်ဳိး မဟုတ္ဘဲနဲ႔ ေမွာင္ခို စက္သုံးဆီေတြ တရားမ၀င္ တင္သြင္းေနတာကို ကိန္းဂဏန္းေတြ၊ အေထာက္ အထား ဓာတ္ပုံေတြနဲ႔တကြ အတိအက် ေထာက္ျပ လုိက္တာျဖစ္လို႔ အဆုိကုိ တာ၀န္ယူ ရွင္းလင္းေပးရမယ့္ အစုိးရ ၀န္ႀကီးေတြ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား အလုပ္ ရႈပ္ကုန္ပါတယ္။
၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ႏုိ၀င္ဘာလ အတြင္းမွာ ျပည္တြင္း ထိပ္တန္းစီးပြားေရး ကုမၸဏီေတြ ျဖစ္တဲ့ ေရႊသံလြင္၊ ရာဇာမင္း၊ ကံလင္းသူ၊ ေျမျပန္႔သား၊ ျမန္မာ့စည္းစိမ္ ကုမၸဏီႀကီးေတြက တန္ခ်ိန္ေထာင္ခ်ီဆံ့တဲ့ ဆီတင္သေဘၤာႀကီးေတြနဲ႔ တရားမ၀င္ေမွာင္ခို စက္သုံး ဆီေတြ ျပည္တြင္းကုိ ခုိးသြင္းေနတာကုိ အေထာက္အထားေတြနဲ႔ ေဒါက္တာ၀င္းျမင့္က လႊတ္ေတာ္ကုိ တင္ျပလိုက္တာပါ။
လုိင္စင္အရ စက္သုံးဆီ တန္ ၅၀၊ ၁၀၀ ေလာက္သာ တင္သြင္းခြင့္ျပဳထားတာကို တန္ခ်ိန္ေထာင္နဲ႔ခ်ီၿပီး အေခါက္ေခါက္အခါခါ ေမွာင္ခို တင္သြင္းခဲ့ၾကတာကို သက္ဆုိင္ရာက အေရးယူမႈ မရွိဘူးလုိ႔ ဆုိပါတယ္။
အခ်က္အလက္ အခုိင္အမာ၊ သက္ေသ အေထာက္အထား အစုံအလင္နဲ႔ တင္ျပေလေတာ့ တာ၀န္ရွိသူေတြကုိ မစစ္ေဆးၾကဘူးလား၊ အေရးမယူၾကဘူးလားဆိုတဲ့ ေမးခြန္းေတြလည္း ထြက္ေပၚလာပါတယ္။
ဒီေမးခြန္း ထြက္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီးဌာန ဒုတိယ၀န္ႀကီး ရဲခ်ဳပ္ ေက်ာ္ေက်ာ္ထြန္းက ရဲေတြအေနနဲ႔ တရားမ၀င္ စက္သုံးဆီ တင္သြင္းေနတဲ့ သေဘၤာေတြကုိ စစ္ေဆးလုိ႔မရပါဘူးလုိ႔ ျပန္ေျဖတယ္။
ဘာေၾကာင့္လဲ ဆုိေတာ့ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္တုန္းက ျပည္ထဲေရး ၀န္ႀကီးဌာနက ထုတ္ျပန္ထားတဲ့ စက္သုံးဆီတင္ သေဘၤာေတြကို ရဲေတြအေနနဲ႔ တားဆီးစစ္ေဆး ပုိင္ခြင့္မရွိဘူးဆုိတဲ့ အမိန္႔ေၾကာင့္ပါတဲ့။
၂၀၀၉ ခုႏွစ္ဆုိတာက စစ္အာဏာရွင္ အစုိးရ အုပ္စုိးေနခ်ိန္ျဖစ္လို႔ ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီးအျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနတဲ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ ေမာင္ဦးက ဒီအမိန္႔ကို ဘာေၾကာင့္ထုတ္တာလဲ ဆုိတာကလည္း ေမးခြန္းထုတ္စရာ ျဖစ္လာပါတယ္။
အဲဒီအမိန္႔က ဘာေၾကာင့္ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ အစုိးရသစ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္အထိ အသက္၀င္ေန ရပါသလဲ၊ လက္ရွိ ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီးဌာန အေနနဲ႔လည္း ဘာေၾကာင့္ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္က အမိန္႔ကုိ ဆက္လက္လုိက္နာ က်င့္သုံးေနရပါသလဲ ဆုိတာေတြက လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား သိခ်င္ေနခဲ့ၾကတဲ့ အခ်က္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။
ရဲခ်ဳပ္ ေက်ာ္ေက်ာ္ထြန္းကေတာ့ အရင္ ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီးဌာနက ဒီအမိန္႔ကုိ ထုတ္ခဲ့ရတာ အေၾကာင္းရင္းရွိတယ္ ဆိုၿပီး အခ်က္ တခ်ဳိ႕ကုိ ရွင္းလင္းပါတယ္။
၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ေခတ္အေျခအေန အခ်ိန္အခါအရ လမ္းေဘးဆီဆုိင္ေတြ ပေပ်ာက္ေရးအတြက္၊ ေနာက္တခ်က္က ကုန္စည္စီးဆင္းမႈကို အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္မွာစိုးလို႔ ဆုိတာေတြေၾကာင့္ျဖစ္တယ္လို႔ သူက ဆိုပါတယ္။
ဒီအခ်က္ ၂ ခ်က္ကုိ လႊတ္ေတာ္မွာ ရဲခ်ဳပ္ ေက်ာ္ေက်ာ္ထြန္းက ရွင္းျပလိုက္ခ်ိန္မွာ လႊတ္ေတာ္ထဲ လႈပ္လႈပ္ရွားရွား ျဖစ္သြားတယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။
တပ္မေတာ္သား လႊတ္ေတာ္ ကုိယ္စားလွယ္ေတြနဲ႔ တျခား ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ကုိယ္စားလွယ္ေတြရဲ႕ တုိးတုိးတမ်ဳိး၊ က်ယ္က်ယ္တဖုံ၊ ေျပာသံ၊ ဆုိသံ၊ ေ၀ဖန္သံနဲ႔ ရယ္သံေတြေၾကာင့္ လႊတ္ေတာ္က သက္၀င္လႈပ္ရွားခဲ့တယ္လုိ႔ ဆိုရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
“ရဲခ်ဳပ္ ေက်ာ္ေက်ာ္ထြန္း ေျဖရွင္းတဲ့အခ်က္က က်ဳိးေၾကာင္းဆီေလ်ာ္မႈ မရွိေတာ့ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ လႈပ္လႈပ္ရွားရွား ျဖစ္သြားတာ၊ အသံေတြ ထြက္လာတာေပါ့” လို႔ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ကုိယ္စားလွယ္တဦးက ဧရာ၀တီကုိ ေျပာပါတယ္။
၂၀၀၉ ခုႏွစ္တုန္းက ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီးျဖစ္ခဲ့တဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမာင္ဦးက အခုအခ်ိန္မွာ ေနျပည္ေတာ္ တပ္ကုန္းၿမိဳ႕နယ္ ျပည္သူ႔ လႊတ္ေတာ္ ကုိယ္စားလွယ္ ဦးေမာင္ဦးအျဖစ္နဲ႔ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ရွိေနေပမယ့္ ေမွာင္ခုိ တရားမ၀င္ စက္သုံးဆီ အရႈပ္ေတာ္ပုံကို တစုံတရာ ေျဖရွင္းျခင္း မရွိပါဘူး။
ဘာေၾကာင့္မ်ား ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီးဌာနက စက္သုံးဆီသေဘၤာေတြ မဖမ္းရဆုိတဲ့ အမိန္႔ထုတ္ခဲ့တာလဲဆုိတာ စိတ္၀င္စားစရာ ျဖစ္သလုိ၊ ျပည္ထဲေရး ၀န္ႀကီးျဖစ္ခဲ့တဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမာင္ဦးရဲ႕ ဘ၀ေကာက္ေၾကာင္း ကလည္း စိတ္၀င္စားစရာပဲလုိ႔ လႊတ္ေတာ္ ကုိယ္စားလွယ္ေတြက ဆုိၾကတယ္။
၂၀၀၄ ခုႏွစ္မွာ စစ္ေထာက္လွမ္းေရး အႀကီးအကဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေဟာင္း ဦးခင္ညြန္႔ ဦးေဆာင္တဲ့ ေထာက္လွမ္းေရးအဖြဲ႕ ျဖဳတ္ခ်ခံ လုိက္ရတဲ့အတြက္ အဲဒီတုန္းက ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီး ဗိုလ္မႉးႀကီး တင္လႈိင္လည္း ရာထူးက ဖယ္ရွားခံလုိက္ရပါတယ္။ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္ ႏုိ၀င္ဘာ ၅ ရက္ေန႔မွာ ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီးသစ္အျဖစ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမာင္ဦးက စတင္ တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ပါတယ္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမာင္ဦးက ဗုိလ္သင္တန္း အပတ္စဥ္ ၁၃ ဆင္းျဖစ္ၿပီး ျပည္ထဲေရး ၀န္ႀကီးမျဖစ္ခင္ ရခုိင္ျပည္နယ္၊ အေနာက္ပုိင္းတုိင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္ တုိင္းမႉးအျဖစ္ တာ၀န္ယူခဲ့သူပါ။
စစ္တပ္ အသုိင္းအ၀န္းရဲ႕ အဆုိအရ သူက အၿငိမ္းစား ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး ဦးသန္းေရႊနဲ႔ နီးစပ္သူျဖစ္ၿပီး ဦးသန္းေရႊရဲ႕အားကုိးရတဲ့ တပည့္တဦးလည္း ျဖစ္ခဲ့ဖူးတယ္လို႔ သိရတယ္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေဟာင္း ဦးခင္ညြန္႔ ျပဳတ္သြားၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊက ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီးအျဖစ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေမာင္ဦးကို ယုံၾကည္ စိတ္ခ်စြာ ခန္႔ထားခဲ့တာ ျဖစ္တယ္လုိ႔ စစ္တပ္အသိုင္းအဝန္းက ဆုိပါတယ္။
၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲ မက်င္းပခင္မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမာင္ဦးက လူ၀င္မႈ ႀကီးၾကပ္ေရး၀န္ႀကီး တာ၀န္ကုိပါ ပူးတြဲထမ္းေဆာင္ခြင့္ ရရွိခဲ့ပါတယ္။
၂၀၁၁ ခုႏွစ္ မတ္လ ၃၀ ရက္ေန႔မွာေတာ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊက ႏုိင္ငံေတာ္ ေအးခ်မ္းသာယာေရးႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရး ေကာင္စီ (နအဖ) ကုိ ဖ်က္သိမ္းခဲ့ၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမာင္ဦးလည္း ၀န္ႀကီး တာ၀န္ေတြကေန အလုိအေလ်ာက္ အနားယူခဲ့ရပါတယ္။
သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ အစုိးရ တက္လာခ်ိန္မွာေတာ့ ၀န္ႀကီး ျပန္မျဖစ္ေတာ့ဘဲ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ တပ္ကုန္းၿမိဳ႕နယ္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ကုိယ္စားလွယ္၊ ျပည္ေထာင္စု ႀကံ့ခုိင္ေရးနဲ႔ ဖြံ႔ၿဖဳိးေရးပါတီရဲ႕ ဗဟုိ အလုပ္အမႈေဆာင္ ဦးေမာင္ဦး အျဖစ္ တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ ေနပါတယ္။
၂၀၀၉ ခုႏွစ္က ျပည္ထဲေရး ၀န္ႀကီးဌာနက ထုတ္ျပန္ခဲ့တဲ့ စက္သုံးဆီသေဘၤာေတြ မဖမ္းရ၊ မစစ္ေဆးရ ဆုိတဲ့ အမိန္႔အတြက္ တာ၀န္အရွိဆုံးသူက အဲဒီအခ်ိန္က ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီးလို႔ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ တခ်ဳိ႕က ဆုိပါတယ္။ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ရွိ္ေနတဲ့ ဦးေမာင္ဦးအေနနဲ႔ သူတာ၀န္ယူခ်ိန္က ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တာကို ရွင္းလင္းျပသသင့္တယ္လုိ႔ လႊတ္ေတာ္ ကုိယ္စားလွယ္ေတြက ေျပာေန ၾကပါတယ္။
“ရဲခ်ဳပ္ ေက်ာ္ေက်ာ္ထြန္းက ေမွာင္ခုိစက္သုံးဆီ သေဘၤာေတြ မဖမ္းရဆုိတဲ့ အမိန္႔ကို ထုတ္ျပန္ခဲ့တဲ့အေၾကာင္း ေျပာတုန္းက ဦးေမာင္ဦး မ်က္ႏွာမေကာင္းဘူး” လို႔ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ကုိယ္စားလွယ္ တဦးက ဧရာ၀တီကုိ ေျပာပါတယ္။
ဦးေမာင္ဦးအေနနဲ႔ ကုိယ္ထုတ္ထားတဲ့အမိန္႔ ဘယ္လိုေၾကာင့္ ထုတ္ခဲ့ရတယ္၊ ဘယ္သူက ထုတ္ခုိင္းတယ္ ဆိုတာကုိ ရွင္းလင္း တင္ျပခဲ့ရင္ သူ႔အတြက္ အမ်ားႀကီး ဂုဏ္သိကၡာ တက္ႏုိင္မယ္လုိ႔ သုံးသပ္သူေတြလည္း ရွိပါတယ္။
တရားမ၀င္ ေမွာင္ခိုစက္သုံး ဆီတင္သြင္းၾကတဲ့ ကုမၸဏီႀကီးေတြမွာ ေရႊသံလြင္လို ထိပ္တန္း ထိပ္ထိပ္ႀကဲ ကုမၸဏီႀကီးေတြ ပါ၀င္ ေနတာက အားလုံးကုိ အံ့အားသင့္ စိတ္လႈပ္ရွားေစတယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။
“ေရႊသံလြင္လုိ ကုမၸဏီႀကီးေတာင္ ပါတယ္ဆိုေတာ့ အားလုံးလည္း အံ့ၾသမင္သက္ကုန္တယ္။ ဟုိအရင္ စစ္အစုိးရ ေခတ္တုန္းက ဆုိရင္ေတာ့ အံ့ၾသခ်င္မွ အံ့ၾသမယ္။ အခု အစုိးရသစ္ လက္ထက္ ဒီမုိကေရစီေခတ္ကုိ သြားေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ဒါမ်ဳိးျဖစ္တာေလ” လုိ႔ ႏုိင္ငံေရး အကဲခတ္သူတဦးက သုံးသပ္တယ္။
ေဒါက္တာ၀င္းျမင့္ရဲ႕ အဆုိအရ တရားမ၀င္ ေမွာင္ခုိ စက္သုံးဆီသေဘၤာေတြ မဖမ္းဆီးတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ တႏွစ္ကို က်ပ္ေငြ ဘီလီယံ ၆၀ ေလာက္ နစ္နာတယ္လုိ႔ လႊတ္ေတာ္ကုိ တင္ျပပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ႏုိင္ငံေတာ္အေနနဲ႔ အခြန္နစ္နာမႈက ေဒါက္တာ ၀င္းျမင့္ တင္ျပတဲ့ ကိန္းဂဏန္းထက္ အမ်ားႀကီး ပုိႏုိင္တယ္လုိ႔ လႊတ္ေတာ္ ကုိယ္စားလွယ္ေတြက ဆုိၾကပါတယ္။
“မသိလုိက္တဲ့ တရားမ၀င္ ေမွာင္ခိုစက္သုံးဆီ တင္သြင္းမႈေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ား ရွိလိုက္မလဲ။ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္က ထုတ္ျပန္ခဲ့တဲ့ အမိန္႔ေၾကာင့္ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ႏုိ၀င္ဘာလအထိ ဘယ္ေလာက္ ေမွာင္ခို စက္သုံးဆီေတြ ၀င္ခဲ့သလဲ။ အခု ေဒါက္တာ၀င္းျမင့္ ေျပာတဲ့ တႏွစ္ အခြန္ဘီလီယံ ၆၀ ဆုိတာ အနည္းဆုံး ဆုံးရႈံးတဲ့ ပမာဏပဲျဖစ္မွာပါ” လို႔ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ကုိယ္စားလွယ္ တဦးက ဆုိ ပါတယ္။
ေဒါက္တာ၀င္းျမင့္ရဲ႕ အဆုိနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒ သူရဦးေရႊမန္းရဲ႕ ကုိင္တြယ္ပုံကုိ လႊတ္ေတာ္ ကုိယ္စားလွယ္ အမ်ားစုက သေဘာက်ၾကတယ္လို႔ သိရပါတယ္။
သူရဦးေရႊမန္းက တရားသူႀကီး တေယာက္လုိ ၀န္ႀကီးေတြကို ေမးခြန္းထုတ္တယ္၊ အေျဖေတာင္းတယ္၊ ရွင္းခုိင္းတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ဘာေၾကာင့္ ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီးဌာနက ၂၀၀၉ အမိန္႔ကုိ ထုတ္ခဲ့သလဲဆုိတဲ့ ေနာက္ေၾကာင္း ျပန္လွည့္ ေမးခြန္းမ်ဳိးေတာ့ မေမးခဲ့ပါဘူး။
သူရဦးေရႊမန္း ကုိယ္တုိင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးအျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ၿပီး ဦးေဆာင္ အခန္းက႑က ပါ၀င္ခဲ့တဲ့ စစ္အစုိးရ ေခတ္တုန္းက အမိန္႔တခုမုိ႔ ျပန္ၿပီး ေမးခြန္း မထုတ္ခ်င္ေတာ့တာလား၊ ျမားဦး ကုိယ့္ဘက္ျပန္လွည့္ လာမွာစိုးလို႔ စုိးရိမ္လို႔လား ဆုိတာ ကြဲကြဲျပား ျပား မသိႏုိင္ေပမယ့္ သူရဦးေရႊမန္းရဲ႕ ပုံစံက တရားဥပေဒ စုိးမုိးေရးကုိ စိတ္ပါလက္ပါ လုပ္ခ်င္ ကုိင္ခ်င္စိတ္ ရွိေနတယ္လို႔ လႊတ္ ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ေတြက ဆိုၾကတယ္။
“သူရဦးေရႊမန္းကေတာ့ ေဒါက္တာ၀င္းျမင့္အဆုိနဲ႔ သက္ေသ အခ်က္အလက္ေတြကုိ ၾကည့္ၿပီး ၀န္ႀကီးေတြ ရွင္းပါလို႔ ျပတ္ျပတ္ သားသား ေျပာတယ္။ ၀န္ႀကီးေတြ အားလုံးလည္း ၿငိမ္ၿပီး အမွားကို မတတ္သာတဲ့အဆုံး ၀န္ခံရသလုိမ်ဳိး မ်က္ႏွာငယ္ေတြနဲ႔။ သူရဦးေရႊမန္း ကုိင္တြယ္ပုံကုိေတာ့ အားလုံးက သေဘာက်တယ္” လို႔ လႊတ္ေတာ္ ကုိယ္စားလွယ္က ေျပာတယ္။
တခ်ဳိ႕ လႊတ္ေတာ္ ကုိယ္စားလွယ္ေတြကေတာ့ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ ေက်ာ္ၾကာ အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့တဲ့ စစ္အစုိးရ လက္ထက္အတြင္းက အရႈပ္ ေတာ္ပုံတခုကို လႊတ္ေတာ္တြင္းမွာ တင္ျပလာတာမုိ႔ ဒါက စစ္မွန္တဲ့ ဒီမုိကေရစီစနစ္ကို သြားတဲ့ေနရာမွာ ပြင့္လင္း ေကာင္းမြန္တဲ့ အလားအလာတခုလို႔ ျမင္ၾကတယ္။
ဥပေဒ ပညာရွင္ေတြကေတာ့ စစ္အစုိးရ လက္ထက္အတြင္းက အရႈပ္ေတာ္ပုံကုိ ဥပေဒနဲ႔ အေရးယူဖို႔ဆုိတာ မျဖစ္ႏုိင္ဘူးလုိ႔ ဆုိၾကပါတယ္။ အဓိကက ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒမွာ ေနာက္ေၾကာင္းျပန္ တရားစြဲဆုိတာမ်ဳိး၊ အေရးယူတာမ်ဳိး မလုပ္ရဘူးဆိုတဲ့ ျပ႒ာန္းခ်က္ တိတိက်က် ပါရွိေနတာေၾကာင့္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။
၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒ၊ အခန္း ၁၄၊ ကူးေျပာင္းေရး ကာလ ျပ႒ာန္းခ်က္၊ ပုဒ္မ ၄၄၅ မွာ အစုိးရသစ္အေနနဲ႔ ယခင္အစုိးရ ထုတ္ျပန္ထားတဲ့ မူ၀ါဒ၊ လမ္းညႊန္မႈ၊ ဥပေဒ၊ နည္းဥပေဒ၊ စည္းမ်ဥ္း၊ အမိန္႔ျပန္တမ္း၊ ေၾကညာခ်က္၊ ေဆာင္ရြက္ခ်က္၊ တာ၀န္ေတြ၊ ရပုိင္ခြင့္ေတြကုိ ဆက္ခံရမယ္။ ယခင္ အစုိးရအဖြဲ႕၊ အဖြဲ႕၀င္တဦးဦးရဲ႕ တာ၀န္အရ ေဆာင္ရြက္ခ်က္ေတြအေပၚ အေၾကာင္းျပဳၿပီး တရားစြဲဆုိျခင္း၊ အေရးယူျခင္း မရွိေစရ ဆုိတဲ့ အခ်က္ ျပ႒ာန္းထားပါတယ္။
ပုဒ္မ ၄၄၅ ေၾကာင့္ တုိင္းျပည္ မြဲျပာက်ေစခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ ေက်ာ္အတြင္း မသမာမႈ၊ အက်င့္ပ်က္ျခစားမႈ အရႈပ္ေတာ္ပုံေတြကို က်ဴးလြန္ၾကတဲ့ အာဏာရွိ၊ အာဏာမဲ့ လူတန္းစားအားလုံး တရား႐ုံးမေရာက္ဘဲ ေအးခ်မ္းစြာ ေနထုိင္ႏုိင္ၾကမွာ ျဖစ္တယ္လို႔ ဥပေဒပညာရွင္ေတြက ဆုိပါတယ္။
စစ္အစုိးရလက္ထက္ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ အတြင္းမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမာင္ဦးနဲ႔ ေမွာင္ခိုစက္သုံးဆီ အရႈပ္ေတာ္ပုံလုိ အမိန္႔ေတြထုတ္၊ ညႊန္ၾကား ခ်က္ေတြထုတ္ လုပ္ကုိင္ခဲ့တဲ့ တရားမ၀င္စီးပြားေရးေတြေၾကာင့္ ႏုိင္ငံေတာ္အတြက္အတြက္ ဆုံးရႈံးခဲ့ရတာေတြ၊ ျပည္သူ႔ဘ႑ာ ဆံုး ရႈံးခဲ့ရတာေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ား ရွိလိုက္မလဲဆိုတာ စဥ္းစားစရာပဲလုိ႔ ႏုိင္ငံေရး ေလ့လာသူေတြက ဆုိၾကတယ္။
ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ အတြင္းမွာ သဘာ၀သယံဇာတ ေပါႂကြယ္၀တဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံက ေဒၚလာ ဘီလီယံခ်ီအေႂကြး ေပးဆပ္စရာ ရွိတဲ့အျပင္ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး၊ လူမႈေရး နယ္ပယ္အသီးသီးမွာ နိမ့္က်ၿပီး အဆင္းရဲဆုံး ႏုိင္ငံ စာရင္း၀င္ခဲ့ပါတယ္။
လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ တဦးကေတာ့ စစ္အစုိးရ လက္ထက္ အတိတ္က အျဖစ္အပ်က္ေတြကုိ အေရးမယူႏုိင္ရင္ေတာင္ အနာဂတ္ မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြအတြက္ ေလ့လာႏုိင္တဲ့ သမုိင္းတခုျဖစ္ေအာင္ မွတ္တမ္းတင္ႏုိင္ဖုိ႔ ဒီမုိကေရစီလိုလားတဲ့ လႊတ္ေတာ္အမတ္ေတြ အားလုံး ႀကိဳးပမ္းသင့္တယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။
ဒီလိုလုပ္ေဆာင္မွသာ အာဏာရွင္စနစ္ေၾကာင့္ ဘယ္ေလာက္ တုိင္းျပည္အျဖစ္ဆုိး၊ အထိနာရတယ္ဆုိတဲ့ သင္ခန္းစာကုိ ေနာင္မ်ဳိး ဆက္သစ္ေတြ သိရွိနားလည္ႏုိင္မယ္လို႔ သူက ေျပာပါတယ္။
တုိင္းျပည္နဲ႔ လူမ်ဳိးအေပၚ မသမာမႈ၊ ျခစားမႈေတြ လုပ္ခဲ့တဲ့ သူေတြအေနနဲ႔လည္း ကုိယ့္အမွားကိုယ္သိၿပီး ၀န္ခံမႈေတြ လုပ္ျခင္းျဖင့္ ဒီမိုကေရစီႏုိင္ငံသစ္ ထူေထာင္ေရးကို ပူးေပါင္းပါ၀င္ ေဆာင္ရြက္သင့္တယ္လုိ႔ သူက သုံးသပ္တယ္။
တရားမ၀င္ ေမွာင္ခိုစက္သုံးဆီ အရႈပ္ေတာ္ပုံလုိ သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႔နဲ႔ ေရနံအရႈပ္ေတာ္ပုံ၊ ေက်ာက္စိမ္းနဲ႔ ေက်ာက္မ်က္ရတနာ အရႈပ္ ေတာ္ပုံ၊ လယ္ေျမယာေျမ မတရားသိမ္းမႈ အရႈပ္ေတာ္ပုံ၊ ကားပါမစ္၊ ဆီပါမစ္ အရႈပ္ေတာ္ပုံ စတဲ့ စစ္အစုိးရလက္ထက္ မသမာတဲ့ အရႈပ္ေတာ္ပုံ ေျမာက္ျမားစြာကို ေဖာ္ထုတ္ႏုိင္ျခင္း၊ မေဖာ္ထုတ္ႏုိင္ျခင္းက ဒီမုိကေရစီခရီးလမ္း ဘယ္ေလာက္ ေပါက္ၿပီလဲ ဆုိတာကို ျပသႏုိင္မယ့္ သက္ေသေတြျဖစ္လာမွာ ျဖစ္တယ္လုိ႔ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ေတြက ဆုိၾကပါတယ္။
ေဒါက္တာ၀င္းျမင့္ရဲ႕ အဆုိကေတာ့ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္မွာ ကန္႔ကြက္သူမရွိ ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ အတည္ျပဳႏုိင္ခဲ့ၿပီး တရားမ၀င္ ေမွာင္ခို စက္သုံးဆီေတြ ၀င္ေရာက္မႈကို တားဆီးႏုိင္မယ့္ အရိပ္အေရာင္မ်ားစြာ ျဖစ္ထြန္းေစခဲ့ပါၿပီ။
Ref: ဧရာ၀တီ
ေက်ာင္းမေျပာင္းလို၍ တုိင္းရင္းသား ေက်ာင္းသား ၃၀၀ ေက်ာ္ ဆႏၵေဖာ္ထုတ္
ရန္ပိုင္
November 23, 2012
ျပည္ေထာင္စု တုိင္းရင္းသား လူငယ္မ်ား စြမ္းရည္ဖြံ႔ၿဖိဳးေရး ဒီဂရီေကာလိပ္မွ ေက်ာင္းသစ္သို႔ ေျပာင္းေရြ႕ခံရသည့္ ေက်ာင္းသား ၃၀၀ ေက်ာ္က ယေန႔နံနက္ ၁၂ နာရီခန္႔တြင္ မႏၲေလးၿမိဳ႕ ရွားေတာေလးရြာ မူလ ေကာလိပ္ေက်ာင္းေဟာင္း ေရွ႕တြင္ထုိင္ကာ ဆႏၵေဖာ္ ထုတ္ေၾကာင္း သတင္းရရွိသည္။
အဆုိပါ တိုင္းရင္းသား ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ မၾကာေသးမီက မႏၲေလးၿမိဳ႕မွ စစ္ကုိင္းရြာသစ္ႀကီး တုိင္းရင္းသားဖြံ႔ၿဖိဳးေရးသိပၸံ တကၠသုိလ္သုိ႔ ေျပာင္းေရြ႕ခံရျခင္းေၾကာင့္ ယမန္ေန႔ည ၇ နာရီခန္႔မွ စတင္ကာ မုိင္ ၃၀ ခန္႔ ေ၀းသည့္ မႏၲေလးေက်ာင္းေဟာင္းသုိ႔ ၎တုိ႔ပုိင္ ပစၥည္းမ်ားကုိ သယ္ပုိးကာ လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္လာသူမ်ားျဖစ္သည္ဟု မႏၲေလးၿမိဳ႕ခံမ်ားက ဆုိသည္။
“တုိင္းရင္းသား ႐ုိးရာ၀တ္စုံေတြ၀တ္ၿပီး ေက်ာင္းေပါက္၀မွာ ေနပူထဲ ထုိင္ေနၾကတယ္။ ဘာမွလည္း မစားဘူး၊ မေန႔ကတည္းက လမ္းေလွ်ာက္လာၾကလုိ႔ ပင္ပန္းေနတယ္” ဟု သြားေရာက္ၾကည့္ရႈ႕သူ မႏၲေလးၿမိဳ႕ခံတဦးက ေျပာသည္။
ေက်ာင္းသားမ်ား၏ မေက်နပ္ခ်က္မ်ားကုိ ျပည္ေထာင္စု နယ္စပ္ေရးရာ ၀န္ႀကီးဌာန ဒု ၀န္ႀကီး ဗုိလ္ခ်ဳပ္ ေဇာ္၀င္းလာ ေရာက္ကာ ေမးျမန္းသည္ဟု အဆုိပါၿမိဳ႕ခံက ဆုိသည္။
စစ္ကုိင္းရြာသစ္ႀကီးေက်ာင္းတြင္ ေနထုိင္သြားလာမႈ အဆင္မေျပသည့္အတြက္ မႏၲေလးၿမိဳ႕အနီးရွိ မူလ ေက်ာင္းတြင္သာ ဆက္လက္ ေနလုိ၍ ေတာင္းဆုိရျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ ေတာင္းဆုိခ်က္မ်ား မရမခ်င္း ဤေနရာ၌ ဆက္လက္ေနထုိင္ေနမည္ ေက်ာင္းသားမ်ားက ဆုိေၾကာင္း သိရသည္။
ေက်ာင္းသားမ်ား၏ စား၀တ္ေနေရးအတြက္ မႏၲေလးၿမိဳ႕ခံ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသားမ်ားအဖြဲ႔၊ ဗမာႏုိင္ငံလုံးဆုိင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ား သမဂၢ (ဗကသ) စသည့္အဖြဲ႔မ်ားက ကူညီေပးေနေၾကာင္း သိရွိရသည္။
အဆုိပါ ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ ယေန႔ညေန ၃ နာရီတြင္ ေက်ာင္း၀င္းအျပင္သုိ႔ ထြက္ၿပီး ဆႏၵျပမည္ျဖစ္သည့္အတြက္ ေက်ာင္း ေရွ႕တြင္ လုံထိန္းမ်ားႏွင့္ ရဲတပ္ဖြဲ႔၀င္မ်ား အသင့္အေနအထား ေရာက္ရွိေနၿပီး သံဆူးႀကိဳး အကာအရံမ်ားလည္း ခ်ထားသည္ဟု သိရသည္။
ထုိ႔အျပင္ မႏၲေလးတုိင္း ဥပေဒအရာရွိ တဦးမွလည္း ဆႏၵျပမည္ဆုိလွ်င္ သက္ဆုိင္ရာ အာဏာပုိင္မ်ားထံသို႔ ႀကိဳတင္ခြင့္ေတာင္း ရသည္ဆုိသည့္ ဥပေဒ အခ်က္အလက္မ်ားကုိ ရွင္းလင္းထားသည့္ စာမ်ားေ၀ငွေနေၾကာင္း ၿမိဳ႕ခံက ေျပာသည္။
မဖြံ႔ၿဖိဳးေသးသည့္ နယ္စပ္ေဒသမ်ားရွိ တုိင္းရင္းသားလူငယ္မ်ားအတြက္ ရည္ရြယ္ကာ ျပည္ေထာင္စုတုိင္းရင္းသား လူငယ္မ်ား စြမ္းရည္ဖြံ႔ၿဖိဳးေရး ဒီဂရီေကာလိပ္ကုိ ၿပီးခဲ့သည့္ ၂၀၀၀ ျပည့္ႏွစ္က ရန္ကုန္-မႏၲေလး ကားလမ္းနံေဘးရွိ ရွားေတာေက်းရြာအနီး ဖြင့္လွစ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
Ref: ဧရာ၀တီ
ေမာင္ေတာ ပဋိပကၡ ေဒါက္တာ ထြန္းေအာင္ကို ေထာင္ဒဏ္ ၁၂ ႏွစ္ခ်
ခင္ဦးသာ
November 23, 2012
ရခိုင္ျပည္နယ္အတြင္း ပဋိပကၡမ်ား စတင္ခဲ့သည့္ ေမာင္ေတာၿမိဳ႕ အၾကမ္းဖက္မႈကုိ ဦးေဆာင္သူဟု စြပ္စြဲခ်က္ျဖင့္ ဖမ္းဆီးခံထား ရေသာ ေဒါက္တာ ထြန္းေအာင္ (ေခၚ) ႏုရ္ေဟာက္အား စစ္ေတြခ႐ုိင္ တရား႐ုံးက ႏို၀င္ဘာလ ၂၁ ရက္ေန႔တြင္ ေထာင္ဒဏ္ ၁၂ ႏွစ္ ခ်မွတ္လိုက္ေၾကာင္း သတင္းရရွိသည္။
ေဒါက္တာ ထြန္းေအာင္အား အေရးေပၚ အက္ဥပေဒ ပုဒ္မ (၅ ည) ျဖင့္ ၇ ႏွစ္၊ ျပစ္မႈဆိုင္ရာ ဥပေဒပုဒ္မ ၁၅၃ (က) ျဖင့္ ၂ ႏွစ္၊ ျပစ္မႈဆိုင္ရာ ဥပေဒပုဒ္မ ၅၀၅ (ဂ) ျဖင့္ ၂ ႏွစ္တို႔ျဖင့္ စုစုေပါင္း ၁၁ ႏွစ္၊ ႀကိဳးမဲ့ေၾကးနန္း အက္ဥပေဒ ပုဒ္မ ၆ (၁) ျဖင့္ ၁ ႏွစ္ သီးျခား ခ်မွတ္ခံရသည္။
သို႔ေသာ္ ပထမ ဥပေဒပုဒ္မမ်ားအတြက္ စုစုေပါင္း ၁၁ ႏွစ္အနက္ ၇ ႏွစ္သာ က်ခံရမည္ျဖစ္ၿပီး ႀကိဳးမဲ့ေၾကးနန္း အက္ဥပေဒအရ ၁ ႏွစ္ႏွင့္ စုစုေပါင္း ၈ ႏွစ္ က်ခံရမည္ဟု တရား႐ုံးႏွင့္နီး စပ္သူတခ်ဳိ႕က ေျပာသည္။
“သီးျခားစီခ်မွတ္မယ္ဆိုရင္ ပုဒ္မ ၃ ခု အတြက္ ၁၁ ႏွစ္က်တယ္။ ဒါေပမယ့္ တေပါင္းတည္းခ်မွတ္တဲ့ အတြက္ ၇ ႏွစ္ ပဲက်ခံရ မယ္” ဟု တရား႐ုံးႏွင့္နီးစပ္သူတဦးက ဧရာ၀တီကုိ ေျပာသည္။
ေဒါက္တာထြန္းေအာင္အား တရားစြဲဆိုရာတြင္ မွတ္ပုံတင္အတု ျပဳလုပ္မႈႏွင့္ လိမ္လည္မႈ ပုဒ္မ ၄၂၀၊ ၄၆၈ အမႈမ်ားလည္း ပါ၀င္ၿပီး၊ ထိုအမႈ ပုဒ္မတို႔အား တရားေသလႊတ္ေပး လိုက္ေၾကာင္းသိရသည္။ ၎သည္ ႏိုင္ငံျခားေငြ တရားမ၀င္ ကိုင္ေဆာင္ လဲလွယ္မူ ပုဒ္မျဖင့္လည္း ၿပီးခဲ့သည့္လ အနည္းငယ္က ေထာင္ဒဏ္ ၃ ႏွစ္ ခ်မွတ္ခံ ထားရေသးသည္။
ေဒါက္တာ ထြန္းေအာင္သည္ အစၥလမ္ဘာသာေရး ေခါင္းေဆာင္တဦးျဖစ္ၿပီး ေတာင္ကုတ္ၿမိဳ႕၌ မြတ္စလင္ ၁၀ ဦး အသတ္ခံရမႈ အတြက္ ေမာင္ေတာၿမိဳ႕ရွိ ဗလီေက်ာင္းတခုတြင္ ဇြန္လ ၈ ရက္ေန႔က ဆုေတာင္းပြဲ ျပဳလုပ္ရန္ႏွင့္ ျပႆနာ တစုံတရာ မျဖစ္ပြားရန္ တာ၀န္ယူသည္ဟု အာမခံခ်က္ေပး၍ ေဒသဆိုင္ရာ အာဏာပိုင္မ်ားထံ တင္ျပခဲ့ရာ ခြင့္ျပဳေပးခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ထိုဆုေတာင္းပြဲ အၿပီး နာရီပိုင္းအတြင္း အၾကမ္းဖက္မႈ ျဖစ္ပြားခဲ့သည့္အတြက္ ၎အား ဖမ္းဆီးခဲ့သည္။
ေမာင္ေတာ အၾကမ္းဖက္မႈႏွင့္ ဆက္စပ္၍ ေမာင္ေတာ ေဒသအေျခစိုက္ ကမာၻ႔စားနပ္ရိကၡာ အစီအစဥ္ (WFP) ႏွင့္ ကုလသမဂၢ လူ႔အခြင့္အေရးဆိုင္ရာ မဟာမင္းႀကီး႐ုံး (UNHCR) မွ ၀န္ထမ္း တခ်ဳိ႕ကုိလည္း ဖမ္းဆီးခဲ့ေသာ္လည္း ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတ၏ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ အမိန္႔ျဖင့္ ျပန္လႊတ္ေပးခဲ့သည္။
ေဒါက္တာ ထြန္းေအာင္၏ သမီးျဖစ္သူ UNHCR ၀န္ထမ္း ေဒၚျမနႏၵာေအာင္ထံမွလည္း မသကၤာဖြယ္ရာ စာရြက္စာတမ္း အေထာက္ အထားမ်ား သိမ္းဆည္းရမိသည္ဟုဆိုကာ ဇြန္လ ၁၀ ရက္ေန႔က စစ္ေတြေလဆိပ္၌ ေခတၱ ထိန္းသိမ္းခဲ့ၿပီးေနာက္ ျပန္လႊတ္ေပး ခဲ့သည္။
ျမန္မာ-ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ နယ္စပ္တြင္ အမည္မသိ လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႔၏ ဖမ္းဆီးခံရေသာ အစိုးရတပ္ စစ္သည္ ၃ ဦးႏွင့္ ေဒါက္တာ ထြန္းေအာင္ လႊတ္ေပးေရး အလဲအလွယ္လုပ္ရန္ အဆိုပါ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔က ေတာင္းဆိုႏိုင္သည္ဟု ေမာင္ေတာၿမိဳ႕တြင္ ေကာလာ ဟလမ်ား ထြက္ေပၚေနသည္။
ျမန္မာ-ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ နယ္စပ္ၿခံစည္း႐ိုး ကာရန္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနသည့္ တပ္မေတာ္ ေဆာက္လုပ္ေရးတပ္မွ တပ္သား ၃ ဦးအား အမည္မသိ လက္နက္ကိုင္ အၾကမ္းဖက္အဖြဲ႔က ယခုလဆန္းတြင္ ဖမ္းဆီးခဲ့ၿပီး အရပ္သားတဦးကို ပစ္သတ္ခဲ့သည္။
ေမာင္ေတာေဒသ၌ ယခုအခါ တည္ၿငိမ္ေနေသာ္လည္း ေဒသခံမ်ား သြားလာေရးအတြက္ လုံၿခဳံေရး စိတ္မခ်ရေသးေၾကာင္း၊ ေမာင္ေတာေဒသႏွင့္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္နယ္စပ္ တေလွ်ာက္ကုိလည္း ၿပီးခဲ့သည့္ ၂ ရက္ခန္႔မွ စတင္၍ လုံး၀ ပိတ္ထားၿပီး စစ္တပ္ အင္အား တိုးျမွင့္ခ်ထားသည္ကုိ ေတြ႔ရေၾကာင္း ေဒသခံမ်ားက ေျပာသည္။
ေမာင္ေတာနယ္စပ္၌ ဖမ္းဆီးခံထားရသည့္ ျမန္မာစစ္သည္ ၃ ဦး ျပန္လည္ ရရွိေရးအတြက္ ျမန္မာ-ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ႏွစ္ႏိုင္ငံ စစ္တပ္တို႔အၾကား ေဆြးေႏြးညွိႏွႈိင္းေနၾကၿပီး အဖမ္းဆီးခံ စစ္သည္မ်ား မည္သည့္ေဒသတြင္ ရွိသည္ကုိ မသိရေသးေပ။ ထိုကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္၍ အစုိးရက မည္သုိ႔ ေဆာင္ရြက္ေနသည္ကုိ ၿပီးခဲ့သည့္ရက္အတြင္း အခမ္းအနားတခုတြင္ နယ္စပ္ေရးရာ၀န္ႀကီး ဒုတိယ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သိန္းေဌးအား ဧရာ၀တီက ေမးျမန္းရာ ထိုကိစၥသည္ ကာကြယ္ေရး၀န္ႀကီးဌာနႏွင့္ သက္ဆိုင္သည့္ ကိစၥဟုသာ ေျဖဆို သည္။
ထို႔အတူ ရခိုင္ေဒသတြင္း ပဋိပကၡမ်ား ေနာက္ကြယ္တြင္လည္း ႀကိဳးကိုင္ေနသည့္ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားရွိသည္ကုိ ခိုင္လုံေသာ အေထာက္ အထားမ်ား ရရွိထားေၾကာင္း၊ ဆက္လက္ စုံစမ္းေနဆဲ ျဖစ္၍ မေဖာ္ထုတ္ေသးေၾကာင္းလည္း ၀န္ႀကီးက ဆိုသည္။
Ref: ဧရာ၀တီ
သတင္းသမား ၂ ဦး အပါအ၀င္ ၃၉ ဦး အင္း ဖ်က္ဆီးမႈျဖင့္ အမႈဖြင့္ခံရ
သန္႔စင္ၿငိမ္းခ်မ္း
November 23, 2012
ဧရာ၀တီတိုင္း ေဒသႀကီး ပုသိမ္ခ႐ိုင္ ေက်ာင္းကုန္းၿမိဳ႕နယ္ အတြင္းရွိ ကညြတ္အိုင္ အင္းအား ဖ်က္ဆီးသည္ဟူေသာ စြပ္စြဲခ်က္ ျဖင့္ သတင္းေထာက္ ၂ ဦး အပါအ၀င္ လူ ၃၉ ဦးကို အင္းသူႀကီး ျဖစ္သူက ေက်ာင္းကုန္းၿမိဳ႕နယ္ ရဲစခန္းတြင္ အမႈဖြင့္ထားေၾကာင္း သိရ သည္။
ကညြတ္အိုင္အင္း ၏ အကာအရံမ်ားကို ေက်ာင္းကုန္းၿမိဳ႕နယ္ သဲခံု၊ ဆိပ္ဖူးနီႏွင့္ ေလွကားေခ်ာင္ ေက်းရြာမ်ားမွ ေရလုပ္သား ၂၀၀ ခန္႔က ယခုလ ၁၉ ရက္ေန႔တြင္ ၀င္ေရာက္ျဖဳတ္ခ်ရာ၌ ဦးေဆာင္သူ၊ အားေပးသူမ်ားႏွင့္ အခင္းျဖစ္ခ်ိန္၌ အနီးတြင္ ရွိေနသည့္ သတင္းေထာက္ ၂ ဦးကိုပါ အမႈဖြင့္ထားျခင္း ျဖစ္သည္။
“လူ ၃၉ ေယာက္ကို ရမန္(တရား႐ုံးခ်ိန္း)ေပးထားတယ္။ အဲဒီအထဲမွာ ဦးေဆာင္သူ၊ အားေပးသူေတြနဲ႔ မီဒီယာသမားတခ်ဳိ႕ လည္း ပါတယ္။ လူတဦးခ်င္းစီရဲ႕ ပါ၀င္ပတ္သက္မႈနဲ႔ လႈံ႕ေဆာ္မႈအေပၚ မူတည္ၿပီး ဥပေဒအတိုင္း ဆက္လက္ေဆာင္ရြက္သြားမွာပါ”ဟု ပုသိမ္ ခ႐ိုင္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႉး ဦးေအးေမာင္ၾကည္က ဧရာ၀တီကို ေျပာသည္။
အမႈဖြင့္ခံထားရသည့္ သတင္းေထာက္၂ ဦးမွာ Burma VJ Media မွ တီဗီ သတင္းေထာက္ ကိုမ်ဳိးေက်ာ္(ခ) ကိုညီေထြးႏွင့္ New Day မီဒီယာမွ မၾကည္ၿငိမ္းေသာ္ တို႔ ျဖစ္သည္။
ထို လူ ၃၉ ဦးစလုံးကို ပုဒ္မ ၄၄၇ ၊ ၄၂၇ ၊ ၃၄ တို႔ျဖင့္ အမႈဖြင့္ထားသည္။
ပုဒ္မ ၄၄၇ မွာ သူတပါးပိုင္နက္ကို ေက်ာ္နင္း၀င္ေရာက္မႈျဖစ္ၿပီး ပုဒ္မ ၄၂၇ မွာ သူတပါး အက်ဳိးစီးပြား ဖ်က္ဆီးမႈျဖစ္သည္။ ပုဒ္မ ၃၄ မွာ ျပစ္မႈက်ဴးလြန္ေစရန္ အားေပးအားေျမွာက္ ျပဳျခင္းႏွင့္ပတ္သက္၍ အေရးယူသည့္ပုဒ္မ ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။
ကညြတ္အိုင္အင္းသို႔ သတင္းသြားယူေသာ ကုိမ်ဳိးေက်ာ္(ေခၚ) ကိုညီေထြးႏွင့္ မၾကည္ၿငိမ္းေသာ္တို႔အား အခင္းျဖစ္ပြားသည့္ ယခုလ ၁၉ ရက္ေန႔ ညေနပိုင္း တြင္ ေက်ာင္းကုန္း ရဲတပ္ဖဲြ႔က ေခၚေဆာင္သြားၿပီး အဆိုပါ ပုဒ္မမ်ားျဖင့္ အမႈဖြင့္၍ ည ၁၂ နာရီခန္႔တြင္ ခံ၀န္ျဖင့္ ျပန္လႊတ္ေပးခဲ့ၿပီး ေက်ာင္းကုန္း တရား႐ုံးတြင္ ဆက္လက္ အမႈရင္ဆိုင္ရမည္ဟု Burma VJ Media ၏ ထုတ္ျပန္ခ်က္တြင္ လည္း ေဖာ္ျပထားသည္။
“အင္းဖ်က္ဆီးမႈနဲ႔ ပတ္သက္သူ ၃၉ ဦးကို စစ္ေဆးၿပီးသြား ပါၿပီ။ စစ္ေဆး ေပၚေပါက္ခ်က္အေပၚ မူတည္ၿပီးေတာ့ တရားစဲြသင့္ မစဲြ သင့္ ဆံုးျဖတ္သြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ စြပ္စဲြခ်က္ မခိုင္လံုတဲ့လူေတြကို လႊတ္ေပးမွာပါ”ဟု ပုသိမ္ခ႐ိုင္ ရဲတပ္ဖဲြ႔မႉး ဒု ရဲမႉးႀကီး
ဦးေဇာ္ ၀င္းေက်ာ္ က ဧရာ၀တီကို ေျပာသည္။
ေရလုပ္သားမည္သူမဆို တႏိုင္တပိုင္ငါးဖမ္းႏိုင္သည့္ ေရေပၚေရလွ်ံကာလ ကုန္ဆံုး၍ အင္းဂရန္ လုပ္ငန္း စတင္ အသက္၀င္သည့္ ယခုလ ၁၈ ရက္ေန႔တြင္ အင္းသားႀကီးက ကညြတ္အိုင္အင္းအား အင္းပိတ္ကာငါးဖမ္းခဲ့ၿပီးေနာက္ အနီး၀န္းက်င္ ေက်းရြာမ်ားမွ ေရ လုပ္သားမ်ားက ၁၉ ရက္ ေန႔လယ္ပိုင္းတြင္ အင္းအတြင္း ၀င္ေရာက္၍ အင္းေလလံ ေအာင္ထားသူ အင္းသူႀကီး ေရွ႕မွာပင္ အင္း ၏ အကာအရံမ်ားကို ဖြင့္ခ်ခဲ့ၾကျခင္း ျဖစ္သည္။
အင္းဂရန္ ကာလမွာ တန္ေဆာင္မုန္း လဆန္း(ႏုိ၀င္ဘာ)မွ တန္ခူးလ(ဧၿပီ)အထိ ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။
အင္းသူႀကီး ဦးမႈံႀကီးက“ေန႔လယ္ ၁၁ နာရီေလာက္ သူတို႔ေရာက္လာတယ္။ က်ေနာ့္ကို ဘာမွမေျပာဘူး။ လာညိွတာလည္း မရွိဘူး။ ေတာင္းဆိုတာလည္း မရွိဘဲ က်ေနာ့္မ်က္စိေရွ႕မွာတင္ အင္းကို ဖ်က္ဆီးသြားတာပါ။ က်ေနာ္တို႔မွာ စိတ္မေကာင္းစြာနဲ႔ပဲ ထုိင္ၾကည့္ ေနရ တယ္”ဟု ေျပာျပသည္။
ယင္းအင္းႏွင့္ပတ္သက္၍ ေရလုပ္သားမ်ားအား အင္းသူႀကီးက ေရခ်ဳိငါးလုပ္ငန္းဥပေဒအတိုင္း အခြန္လြတ္ကိရိယာ၁၆ မ်ဳိးျဖင့္
အင္းဂရန္ကာလ မတိုင္မီ ငါးဖမ္းခြင့္ေပးခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ေရလုပ္သားမ်ားက ပိုက္ျဖင့္ငါးဖမ္းခြင့္ တိုးျမွင့္ေတာင္းဆိုသည့္အတြက္
ဆင္းရဲ ႏြမ္းပါးသူမ်ားကို ခြင့္ျပဳေပးခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။
“လက္ရွိျဖစ္သြားတဲ့အေနအထားက ဦးမႈံႀကီးက အင္း စဆယ္တဲ့အခ်ိန္မွာ ေရေပၚေရလွ်ံ သမားအဖဲြ႔ေတြက လမ္းေၾကာင္းပိတ္သြား တယ္။ ဒီအတြက္ သူတို႔က ဆက္ၿပီးေတာ့ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ရွာေဖြစားေသာက္ခ်င္တဲ့အတြက္ ေတာင္းဆိုတယ္။ ေတာင္းဆိုရင္း နဲ႔ ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ ပါသြားတာေပါ့။ ဟိုဘက္က တရား၀င္ အင္းကန္႔တာကို ဖ်က္ဆီးလိုက္ေတာ့ ဖ်က္ဆီးတဲ့လူက က်ဴးလြန္ မႈ ျဖစ္သြားတာေပါ့”ဟု ခ႐ိုင္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႉးက ေျပာသည္။
ေက်ာင္းကုန္းၿမိဳ႕နယ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႉး ကိုမ်ဳိးေက်ာ္ေက်ာ္ ကလည္း အင္း ျပႆနာႏွင့္ပတ္သက္၍ အင္းသူႀကီးႏွင့္ ေရလုပ္သားမ်ား အၾကား ၿပီးခဲ့သည့္ ၂ လအတြင္း ၂ ႀကိမ္တိုင္ ညိွႏိႈင္းေပးခဲ့ၿပီး အခြန္လြတ္ ကိရိယာ ၁၆ မ်ဳိးအျပင္ ပိုက္ျဖင့္ပါ ငါးဖမ္းႏိုင္ရန္ ေရ လုပ္ သားမ်ားဘက္မွ ညိွႏိႈင္းေပးခဲ့ေၾကာင္း ေျပာဆုိသည္။
ယခုျပႆနာ ျဖစ္ပြားရျခင္းသည္ ဥပေဒႏွင့္ အညီ လုပ္ကိုင္ ေဆာင္ရြက္မႈ မရွိျခင္းမ်ားေၾကာင့္ ျဖစ္ရသည္ဟုလည္း ဆိုသည္။
အင္းထဲတြင္ ငါးရံ႕၊ ငါးျမစ္ခ်င္း၊ တလားဗီးယားစသည့္ ငါးမ်ားေမြးျမဴထားၿပီး ယင္း ငါးမ်ား၏ တန္ဖိုးမွာ က်ပ္ သိန္း ၆၀ ခန္႔ရွိ ေၾကာင္း အင္းသူႀကီး က ေျပာသည္။
“အင္းရဲ႕ အကာအရံေတြ ဖယ္လုိက္ေတာ့ ငါးေတြက မည္းခနဲ အုပ္လုိက္ႀကီး အကုန္ ထြက္သြားတာျမင္ရေတာ့ က်ေနာ္ အေတာ့္ကို စိတ္မေကာင္းဘူးဗ်ာ။ ရင္ေတြတုန္ၿပီး ဒူးကို ညြတ္က်သြားတာပဲ”ဟု အင္းသူႀကီး ဦးမႈံႀကီးက ေျပာသည္။
ကညြတ္အိုင္အင္းမွာ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္မွ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္အထိ ဦးမႈံႀကီးက ၈ ႏွစ္ဆက္တုိက္ လုပ္ကိုင္ခဲ့ၿပီးေနာက္ ဧရာေရႊ၀ါ ကုမၸဏီက ၂၀၀၄ ခုႏွစ္မွ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္အထိ လုပ္ကိုင္ခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္ ယခုႏွစ္တြင္ ဦးမႈံႀကီးက က်ပ္ ၆၅ သိန္းျဖင့္ ေလလံေအာင္ခဲ့သည့္ အတြက္ ျပန္လည္ လုပ္ကိုင္ေနျခင္း ျဖစ္သည္။
ဧရာ၀တီ တိုင္းေဒသႀကီးတြင္ အင္းသူႀကီးႏွင့္ ေရလုပ္သား၊ အင္းသူႀကီးႏွင့္ လယ္သမားမ်ားၾကား ပဋိပကၡႏွင့္ တင္းမာမႈမ်ားျဖစ္ပြား ေနသည့္ အင္းေပါင္း ၅ ခုထက္မနည္း ရွိေနသည္ဟု လယ္သမားႏွင့္ ေရလုပ္သားမ်ားအား လုိက္ပါကူညီေပးေနေသာ လူ႔အခြင့္ အေရး ေစာင့္ၾကည့္ ကာကြယ္ေရး ကြန္ရက္ က ေျပာသည္။
ဧရာ၀တီ တုိင္းေဒသႀကီး အတြင္း အင္းေပါင္း ၁၇၀၀ ေက်ာ္ရွိရာ ဘ႑ာေငြ အမ်ားဆံုး ရွာေဖြေပးေနသည့္ လုပ္ငန္းလည္း ျဖစ္ သည္။
ၿပီးခဲ့သည့္ ၂၀၁၁-၂၀၁၂ ဘ႑ာေရးႏွစ္အတြင္း က်ပ္ သိန္းေပါင္း ၄၉,၀၀၀ ေက်ာ္ ရွာေဖြေပးႏိုင္ခဲ့ေၾကာင္း တုိင္းအစိုးရ အဖဲြ႔ ဘ႑ာ ေရး ၀န္ႀကီးဌာန ၏ စာရင္းမ်ားအရ သိရသည္။
Ref: ဧရာ၀တီ
ေၾကးနီစီမံကိန္း ျပႆနာ ေကာ္မတီဖြဲ႔ စစ္ေဆးရန္ လႊတ္ေတာ္ ဆံုးျဖတ္
ေက်ာ္ခ
November 23, 2012
စစ္ကိုင္းတိုင္း၊ မံုရြာခ႐ိုင္၊ ဆားလင္းႀကီးၿမိဳ႕နယ္ လက္ပံေတာင္းေတာင္ စီမံကိန္း ရပ္တံ့ေရးေတာင္းဆိုမႈမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး စံုစမ္းစစ္ေဆးေရး ေကာ္မတီအဖြဲ႔ ဖြဲ႔၍ စစ္ေဆးရန္ ယေန႔ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ အစည္းအေဝးက သေဘာတူ ဆံုးျဖတ္လိုက္ၾကသည္။
ထိုစီမံကိန္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေဒသခံ ေတာင္သူမ်ားႏွင့္ လူမႈအဖြဲ႔အစည္းမ်ားက ႏွစ္ဝက္ေက်ာ္ၾကာ ဆႏၵျပ ေတာင္းဆိုမႈမ်ားကို ေျဖရွင္းေဆာင္ရြက္ေပးရန္ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (NLD) မွ စစ္ကိုင္းတိုင္းေဒသႀကီး၊ ပုလဲမဲဆႏၵနယ္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ ေဒၚခင္စန္းလႈိင္က အေရးေပၚ အဆိုတင္သြင္းခဲ့ၿပီး လႊတ္ေတာ္က သေဘာတူ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
“ေဒၚခင္စန္းလႈိင္က ျပည္သူေတြ ထိခိုက္နစ္နာမႈေတြ ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ဒါေတြကို က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ ေအာ္ေနၾက တယ္၊ စံုစမ္းစစ္ေဆးမႈ လုပ္သင့္တယ္ဆိုတဲ့ အဆိုကို ေကာ္မတီတရပ္ဖြဲ႔ၿပီး စံုစမ္းစစ္ေဆးဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ၾကတယ္။ အဲဒီေတာ့ ျပည္ေထာင္စုအစိုးရက တိုက္တြန္းတာေပါ့” ဟု ရခိုင္တိုင္းရင္းသားမ်ား တိုးတက္ေရးပါတီ (RNDP) မွ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ ဦးဘရွိန္က ဧရာဝတီသို႔ ေျပာသည္။
NLD အမတ္၏ အဆိုကို ကာကြယ္ေရးဝန္ႀကီး ဒု ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေဝလြင္က ေၾကးနီစီမံကိန္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ စနစ္တက် ဥပေဒ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းမ်ားျဖင့္ လုပ္ေဆာင္ေၾကာင္း၊ ေဒသခံ ရြာသူရြာသားမ်ားကိုလည္း အေထာက္အပံ့မ်ား ေပးေၾကာင္း၊ လူမႈေရး၊ က်န္းမာေရး၊ ပညာေရး ကိစၥရပ္ အသီးသီးကိုလည္း ေစာင့္ေရွာက္မႈ ေပးထားေၾကာင္း ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္၌ ရွင္းလင္းသည္။
သို႔ေသာ္လည္း ျပည္သူမ်ားအေနျဖင့္ ယခုကဲ့သုိ႔ ေတာင္းဆိုလာမႈမ်ားအေပၚ အျငင္းပြားစရာ ျဖစ္ေနသည့္အတြက္ စစ္ေဆး ဆံုးျဖတ္သင့္ေၾကာင္း လႊတ္ေတာ္က သေဘာတူဆံုးျဖတ္လိုက္ျခင္း ျဖစ္သည္။
“ဗိုလ္ခ်ဳပ္ (ႀကီး) ေဝလြင္က ဒီကိစၥန႔ဲပတ္သက္ၿပီး သူတို႔ဘက္က ဥပေဒနဲ႔အညီ လုပ္ေဆာင္ေပမယ့္ ျပည္သူေတြက ေတာင္းဆိုမႈ ရွိလာတဲ့အတြက္ လႊတ္ေတာ္က တစံုတရာ အဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ် လုပ္မယ္ဆိုရင္လည္း မျငင္းဘူးဆိုတဲ့ သေဘာမ်ဳိးေျပာတဲ့ အတြက္ ေၾကာင့္ တခါတည္း ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္တယ္။ လႊတ္ေတာ္က ဒီဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို သမၼတဆီကို သဝဏ္လႊာပို႔လိုက္မွာေပါ့၊ မနက္ျဖန္ပို႔လိုက္ရင္ သန္းဘက္ခါ ဆက္လုပ္ဖို႔ရာက သူတို႔ရဲ႕ အစီအစဥ္ပဲေလ” ဟု ဦးဘရွိန္က ေျပာသည္။
စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ား ဦးစီးေသာ စီးပြားေရး ဦးပိုင္လီမိတက္ႏွင့္ တ႐ုတ္ကုမၸဏီတို႔က ေၾကးနီစီမံကိန္းအတြက္ ေဒသခံတို႔၏ လယ္ယာ ေျမမ်ားကို အဓမၼသိမ္းယူျခင္း၊ သဘာဝ ေတာင္တန္းမ်ားကို ဖ်က္ဆီးျခင္းႏွင့္ စီမံကိန္း အညစ္အေၾကးမ်ားေၾကာင့္ က်န္းမာေရး ထိခိုက္မႈမ်ားေၾကာင့္ ေဒသခံမ်ားႏွင့္ လူမႈအဖြဲ႔မ်ားက ႏွစ္ဝက္ေက်ာ္ၾကာ ဆႏၵျပလာခဲ့ၿပီး ယခုအခါ စီမံကိန္း လမ္းေၾကာင္းမ်ားကို ပိတ္ဆို႔ဆႏၵျပသည္အထိ အရွိန္ျမင့္တက္ေနသည္။
လက္ပံေတာင္းေတာင္ ေၾကးနီစီမံကိန္းနယ္ေျမ၌ လယ္ယာေျမ အသိမ္းခံထားရသည့္ ေဒသခံျပည္သူမ်ား၊ ရဟန္းသံဃာမ်ား၊ လူထုအေျချပဳ အဖြ႔ဲအစည္းမ်ားမွ အင္အား ၁၀၀၀ ေက်ာ္ကလည္း သပိတ္စခန္း ၅ ခုအထိ တိုးျမွင့္ကာ ေၾကးနီစီမံကိန္း ဖ်က္သိမ္းေရး၊ ၀မ္ေပါင္ကုမၸဏီ ဖ်က္သိမ္းေရး၊ ဦးပိုင္ကုမၸဏီ ဖ်က္သိမ္းေရး ဒို႔အေရး စသည့္ ေဆာင္ပုဒ္မ်ားႏွင့္ ေႂကြးေၾကာ္ ဆႏၵျပေနသည္။
အဆိုပါ သပိတ္စခန္းမ်ားကို စီမံကိန္း အဝင္အထြက္လမ္းမႀကီး၊ ဝမ္ေပါင္ကုမၸဏီေရွ႕ႏွင့္ လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး သတင္း သံုးခဲ့ဖူးသည့္ သိမ္ေက်ာင္းေဆာင္တို႔၌ ျဖန္႔ၾကက္ဖြင့္လွစ္ထားၿပီး စီမံကိန္း လည္ပတ္ေစမည့္ လမ္းေၾကာင္းမ်ားကို ပိတ္ဆို႔ကာ သပိတ္ဆင္ႏႊဲေနၾကသည္။
“အခု သပိတ္က အရွိန္ထပ္ျမွင့္လိုက္ၿပီး သပိတ္စခန္း ၅ ခုျဖစ္သြားၿပီ။ ဒီလက္ပံေတာင္းေတာင္ ေၾကးနီစီမံကိန္း လံုးဝ ရပ္ဆိုင္း သြားတဲ့အထိ ေတာင္းဆိုသြားၾကဖို႔ အားလံုးက သေဘာတူၾကၿပီး ျဖစ္တယ္” ဟု သပိတ္ဆင္ႏႊဲသည့္အထဲတြင္ ပါဝင္သူ ျပည့္သူ႔ အက်ဳိးေဆာင္ကြန္ရက္ အဖြဲ႔ဝင္ ကိုေအာင္စိုးက ဧရာဝတီသို႔ ေျပာသည္။
အဆိုုပါ လက္ပံေတာင္းေတာင္ ေၾကးနီစီမံကိန္းအတြက္ စီမံကိန္း ပတ္၀န္းက်င္ရွိ ၀က္ေမွး၊ ဆည္တည္း၊ ကန္ေတာႏွင့္ ဇီးေတာ စသည့္ ရြာေပါင္း ၂၆ ရြာမွ လယ္ေျမဧက ၇၈၀၀ ေက်ာ္ သိမ္းဆည္းခံထားရသည္။ စီမံကိန္းရပ္ဆိုင္းေရး ဆႏၵျပေတာင္းဆိုမႈမ်ား ေမလမွစ၍ ဆက္တိုက္ ျဖစ္ေပၚခဲ့သည့္အတြက္ ထိုေဒသ၌ ဇူလိုင္လ ၂၃ ရက္မွ စတင္ကာ ပုဒ္မ ၁၄၄ ထုတ္ျပန္ထားသည္။
၂၀၁၀ ဒီဇင္ဘာလထဲတြင္ ဓာတ္သတၱဳရွာေဖြ စမ္းသပ္ရန္ ျဖတ္သန္းသြားလာေရးအတြက္ လမ္းေၾကာင္းက်သည့္ သီးႏွံစိုက္ခင္းမ်ားကို ၃ ႏွစ္စာ ေလ်ာ္ေၾကးအျဖစ္ က်ပ္ ၅ သိန္း ၂ ေသာင္း ႏႈန္းျဖင့္ ေျပာဆိုခဲ့ေသာ္လည္း ေနာက္ပိုင္းတြင္ ေျမယာေလ်ာ္ေၾကး အျဖစ္ ေပးေခ်ခဲ့ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ စစ္ကိုင္းတိုင္းဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ဦးသာေအးကိုယ္တိုင္ ေျပာဆိုခဲ့ၿပီးေနာက္ ေဒသခံတို႔ယာေျမမ်ား သိမ္းယူခံ လိုက္ရျခင္းျဖစ္သည္။
အဆိုပါ ေၾကးနီစီမံကိန္း လုပ္ငန္းခြင္မ်ားမွ စြန္႔ပစ္ပစၥည္းမ်ား၊ ဆာလျဖဴရစ္ အက္စစ္ စက္႐ံုတုိ႔ေၾကာင့္ ေဒသတ၀ိုက္တြင္ သဘာ၀ ပတ္၀န္းက်င္ထိခိုက္မႈ၊ က်န္းမာေရးဆုိင္ရာ ထိခိုက္မႈမ်ားရွိေၾကာင္း သဘာ၀ ပတ္၀န္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရး အဖြဲ႔မ်ားကလည္း ေထာက္ျပ ေ၀ဖန္မႈမ်ား ရွိသည္။
ဆားလင္းႀကီး ၿမိဳ႕နယ္အတြင္းရွိ ေၾကးစင္ေတာင္ႏွင့္ လက္ပံေတာင္းေတာင္ ေဒသမ်ားရွိ ေၾကးနီစီမံကိန္းမ်ားအား စီးပြားေရး ဦးပိုင္ကုမၸဏီႏွင့္ တ႐ုတ္ကုမၸဏီမ်ား ျဖစ္သည့္ ၀မ္ေပါင္၊ ျမန္မာ ယမ္စီ ကုမၸဏီမ်ားက၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ေႏွာင္းပိုင္းမွစတင္၍ ေၾကးနီ တူးေဖာ္မႈ လုပ္ေဆာင္ေနျခင္း ျဖစ္သည္။
ဆားလင္းႀကီး ေၾကးနီစီမံကိန္းအျပင္ မုံရြာတြင္လည္း ေၾကးနီ စီမံကိန္းတခုရွိကာ တ႐ုတ္ ကုမၸဏီမ်ားက ပါ၀င္လုပ္ကိုင္လ်က္ ရွိေၾကာင္း သိရသည္။ မုံရြာေၾကးနီ စီမံကိန္းသည္ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ အႀကီးဆုံး ေၾကးနီ စီမံကိန္းတခုျဖစ္ၿပီး ယခင္ ျမန္မာအစုိးရ အမွတ္ (၁) သတၳဳတြင္း ၀န္ႀကီးဌာနႏွင့္ ကေနဒါအေျခစုိက္ အုိင္ဗင္ဟုိးကုမၸဏီ (Ivanhoe Mines) တုိ႔ ပူးေပါင္းဖြဲ႕စည္းထားေသာ ျမန္မာ အုိင္ဗင္ဟုိး ေၾကးနီ ကုမၸဏီလီမိတက္ (Myanmar Ivanhoe Copper Company Limited – MICCL) က လုပ္ကုိင္ ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။
ထို MICCL အား ၂၀၀၉ ခုႏွစ္တြင္ အေမရိကန္ဘ႑ာေရး ၀န္ႀကီးဌာနက တားျမစ္ထားသည့္ ကုမၸဏီမ်ားစာရင္းတြင္ ထည့္ သြင္းခဲ့သည္။
Ref: ဧရာ၀တီ
တင္းမာမႈၾကားက ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့ဆဲ ကခ်င္ဒုကၡသည္မ်ား
နန္းသီရိလြင္
November 24, 2012
မထင္မွတ္ဘဲ ရြာခ်လိုက္တဲ့ ေဆာင္းတြင္းမိုး ဖြဲဖြဲစိပ္စိပ္ၾကားမွာ အျပာေရာင္ မိုးကာမိုး၊ ၀ါးထရံျဖစ္သလို ကာရံထားတဲ့ တဲကုပ္ ကုပ္ေလးေတြ ၿငိမ္သက္ေနတယ္။ ညေနေစာင္းလာေလ အေအးဓာတ္က ပိုလာေလဆိုတဲ့ ေဒသမွာ မိုးကလည္း ရြာ၊ အေအးဒဏ္က ကာကြယ္စရာ မီးဖိုကလြဲလို႔ ဘာမွ မရွိပါဘူး။
ေနရာက တ႐ုတ္-ျမန္မာ နယ္စပ္အနီး၊ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံဘက္အျခမ္း ယူနန္ျပည္နယ္ထဲက ယင္ဂ်န္းဆိုတဲ့ ၿမိဳ႕ကေန ၆ နာရီေလာက္ ကားစီးရတဲ့ ေတာင္ေပၚေဒသ တေနရာမွာပါ။ ျမန္မာႏိုင္ငံဘက္ဆိုရင္ ကခ်င္ျပည္နယ္ အေရွ႕ဘက္ျခမ္း ၀ိုင္းေမာ္ၿမိဳ႕နယ္နဲ႔ နီးစပ္ တဲ့ေနရာ ျဖစ္ပါတယ္။ မဂါးယန္လို႔ ေခၚတဲ့ အဲဒီေနရာမွာ ကခ်င္ျပည္နယ္က စစ္ေဘးဒုကၡေၾကာင့္ ထြက္ေျပးလာတဲ့ ကခ်င္ဒုကၡသည္ ၂၀၀၀ ေက်ာ္ ေနထိုင္ ခိုလႈံလွ်က္ရွိပါတယ္။ ပင္လယ္ေရျပင္အထက္ အျမင့္ေပ ၅ ေထာင္ေက်ာ္မွာ တည္ရွိၿပီးေတာ့ မဂါးယန္ကို သြားဖို႔ လမ္းရယ္လုိ႔ မည္မည္ရရမရွိဘဲ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံက သစ္ထုတ္လုပ္ဖို႔ ေဖာက္လုပ္ထားတဲ့ သစ္ထုတ္လမ္းကို အသံုးျပဳေနရပါတယ္။ ဒုကၡသည္ေတြ အမ်ားစုကလည္း သစ္ထုတ္လုပ္ေရး လမ္းရဲ႕ လမ္းေဘးတဘက္တခ်က္ ေတာင္ေစာင္းေတြမွာ ျဖစ္သလို တဲထိုးေန ထိုင္ေနရပါတယ္။
“လမ္းပန္း ခက္ခဲေတာ့ အကူအညီပစၥည္းက မေရာက္လာတာ မ်ားတယ္။ အဓိက စားေရးအတြက္ပဲ အလ်ဥ္မီေအာင္ လုပ္ေနရ တယ္။ က်န္တာကေတာ့ ျဖစ္သလိုပဲ ေျဖရွင္းလိုက္တာ မ်ားပါတယ္” လို မဂါးယန္ ဒုကၡသည္စခန္းက စခန္းတာ၀န္ခံတဦး က ေျပာပါတယ္။
မဂါးယန္ကို ေရာက္ဖို႔ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ ယင္ဂ်န္းကေန ခါ့ရွန္ဆိုတဲ့ၿမိဳ႕ကို ကားနဲ႔သြားႏိုင္ၿပီးေတာ့ ခါ့ရွန္ကေန ဆိုင္ကယ္တကၠစီနဲ႔ ခရီး ဆက္မွ ရမွာပါ။ လမ္းခရီးက ကားလမ္းမဟုတ္တဲ့ သစ္ထုတ္လမ္းျဖစ္တဲ့အျပင္ ေတာင္တက္လမ္းလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ မိုးရြာေနရင္ ကားလမ္းေခ်ာ္မွာ ေျမၿပိဳမွာကိုလည္း စိုးရိမ္ရတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။
“က်မတို႔ဆီလာဖို႔ ခက္တဲ့အတြက္ ေတာ္႐ံုအဖြဲ႔အစည္း မလာပါဘူး။ အဓိက ဆန္နဲ႔ ေဆး၀ါးကို KBC (ကခ်င္ႏွစ္ျခင္းခရစ္ယာန္ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္) နဲ႔ KIO က ေပးေနပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်မတို႔ထက္က ခက္ခဲတဲ့ေနရာေတြ ရွိေနတယ္။ က်မတို႔ ဆန္နဲ႔ ေဆး၀ါး ရတယ္။ တခ်ိဳ႕ ေနရာေတြမွာ ဆန္နဲ႔ေဆး၀ါးမေျပာနဲ႔ က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္ေပးမယ့္ ဆရာမေတာင္ မရွိပါဘူး” လို႔ မဂါးယန္ဒုကၡသည္ စခန္းက တာ၀န္က် ဆရာမ မသိန္း၀မ္က ေျပာပါတယ္။
၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ဇြန္လကတည္းက ျဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ ျမန္မာအစိုးရ တပ္မေတာ္နဲ႔ ကခ်င္လြတ္ေျမာက္ေရး တပ္မေတာ္ (KIA) တို႔ရဲ႕ တိုက္ပြဲေတြေၾကာင့္ ကခ်င္ျပည္သူ ၁ သိန္းနီးပါး ေနရပ္စြန္႔ခြာ ထြက္ေျပးေနရသူမ်ားအျဖစ္ ဒုကၡသည္စခန္းမ်ားမွာ ခိုလႈံေနၾက ရပါတယ္။ ဒုကၡသည္ ၁ သိန္းနီးပါးလို႔ ခန္႔မွန္းထားတဲ့ အထဲက ၆ ေသာင္းေက်ာ္ဟာ KIA ထိန္းခ်ဳပ္ထားတဲ့ ေနေျမမ်ားအတြင္းမွာ ေနထိုင္ေနၾကရၿပီးေတာ့ ၃ ေသာင္းေက်ာ္ကေတာ့ အစိုးရ ထိန္းခ်ဳပ္နယ္ေျမမ်ားမွာ တည္ရွိေနပါတယ္။
တိုက္ပြဲ ျပင္းထန္တဲ့ ေဒသေတြက နီးစပ္ရာ လံုၿခံဳမယ္လို႔ ထင္ရတဲ့ ေဒသေတြကို အသက္လုေျပးရတဲ့အတြက္ စစ္ေျပးသူအမ်ားစုဟာ ပစၥည္းမ်ားမ်ားစားစား မသယ္ႏိုင္သလို ေနရာေရြးျခယ္ခြင့္လည္း မရွိၾကပါဘူး။ KIA ထိန္းခ်ဳပ္ နယ္ေျမဘက္ ေရာက္သြားတဲ့ ဒုကၡ သည္ေတြကို KIA, တ႐ုတ္အစိုးရနဲ႔၊ တျခားေသာ လူသားခ်င္း စာနာေထာက္ထားမႈဆိုင္ရာ ႏိုင္ငံတကာ အဖြဲ႔အစည္းတခ်ိဳ႕က ေထာက္ပံ့သလို၊ ျမန္မာအစိုးရ တပ္မေတာ္ဘက္ ေရာက္လာတဲ့ ဒုကၡသည္ေတြကိုလည္း ကခ်င္ျပည္နယ္ အစိုးရ၊ ျပည္ေထာင္စု အစိုးရနဲ႔ NGO, INGO ေတြက အကူအညီေပးေနၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရး အခက္အခဲ၊ လံုၿခံဳေရးအခက္အခဲ ေၾကာင့္ ကူညီေထာက္ပံ့မႈ လုိအပ္သေလာက္ မရဘဲ အခက္အခဲႀကီးႀကီးမားမား ႀကံဳေနရတဲ့ ဒုကၡသည္ စခန္းေတြလည္း အမ်ားႀကီး ရွိေနပါတယ္။
“လမ္းသာတဲ့ေနရာေတြ ဥပမာ ျမစ္ႀကီးနား၊ ၀ိုင္းေမာ္ လာတာမ်ားတယ္။ ကန္ပိုက္တီးမွာ ဆင္ႀကိဳင္ဆိုတာ ေတာ္ေတာ္ေလး ခ်ိဳ႕ခ်ိဳ႕တဲ့တဲ့ေနရတဲ့ စခန္းတခုရွိတယ္။ ကန္ပိုက္တီး တံတားက က်ိဳးသြားေတာ့ စက္သီးနဲ႔ ကူးရတယ္။ တခါတည္း လံုလံုေလာက္ ေလာက္ လာလႉၾကဖို႔ ဦးေဇာ္ေဇာ္တို႔၊ ဦးေအာင္ကို၀င္းတို႔ အဲလိုလူေတြကို ေမတၱာရပ္ခံရတယ္” လို႔ ကခ်င္ျပည္နယ္ လူမႈ၀န္ထမ္း ကယ္ဆယ္ေရးနဲ႔ ျပန္လည္ေနရာခ်ထားေရး ၀န္ႀကီး ေဒၚေဘာက္ဂ်ာက ဧရာ၀တီကို ေျပာပါတယ္။
ကခ်င္ျပည္နယ္အစိုးရရဲ႕ စာရင္းအရ အစိုးရ ထိန္းခ်ဳပ္နယ္ေျမဘက္မွာ ဒုကၡသည္စခန္း စုစုေပါင္း ၈၄ ခုရွိၿပီး စစ္ေျပးဒုကၡသည္ ဦးေရ ၃၁၆၂၅ ဦးအထိ ရွိတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ျမစ္ႀကီးနား၊ ၀ိုင္းေမာ္၊ ဗန္းေမာ္၊ ေရႊကူ၊ လြယ္ဂ်ယ္၊ မိုးေကာင္း၊ မိုးညွင္း စတဲ့ ေဒသေတြက လမ္းသာတဲ့အတြက္ ျပည္တြင္းက လူမႈေရးအဖြဲ႔ငယ္မ်ားရဲ႕ ေထာက္ပံ့မႈေရာ၊ ျပည္နယ္အစိုးရရဲ႕ ေထာက္ပံ့မႈနဲ႔ တျခား အေထာက္အပံ့မ်ားကို အခက္အခဲမရွိ ရယူႏိုင္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ကန္ပိုက္တီး၊ ပန္၀ါ၊ မိုးေမာက္၊ မံစီ စတဲ့ ေဒသေတြဟာ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရးနဲ႔ လံုၿခံဳေရး အေျခအေနေတြေၾကာင့္ အကူအညီပစၥည္းေတြ ပို႔ဖို႔ ခက္ေနတယ္လို႔ ေဒၚေဘာက္ဂ်ာက ဆိုပါတယ္။
“ပန္၀ါမွာက တိုက္ပြဲက အဆက္မျပတ္ျဖစ္ေနေတာ့ မသြားရဲၾကဘူး။ မံစီလို ေနရာမ်ိဳး က်ေတာ့လည္း ရဟတ္ယာဥ္နဲ႔ သြားမွရမယ့္ ေနရာမ်ိဳးေတြရွိတယ္။ အဲဒီအျပင္ ကူညီေထာက္ပံ့ဖို႔က အကန္႔အသတ္နဲ႔ပဲ ရေနေတာ့ ကိုယ္လက္လွမ္းမီတဲ့့ ေနရာေတြမွာကိုပဲ မေလာက္ငႏိုင္တဲ့အတြက္ ပိုေ၀းတဲ့ေနရာကို ဆက္သြားဖို႔က အခက္အခဲအမ်ားႀကီး ရွိပါတယ္” လို႔ KIA က တာ၀န္ရွိသူတဦးက ေျပာပါတယ္။
KIA နဲ႔ ကခ်င္လြတ္လပ္ေရးအဖြဲ႔ (KIO) က ေကာက္ယူထားတဲ့ စာရင္းေတြအရ KIA ထိန္းခ်ဳပ္နယ္ေျမထဲမွာ ဒုကၡသည္စခန္း စုစုေပါင္း ၂၁ ခုထိရွိၿပီး လူဦးေရက ၆၃၅၀၀ ခန္႔ ရွိမယ္လို႔ သိရပါတယ္။ KIA ထိန္းခ်ဳပ္နယ္ေျမအတြင္းက ဒုကၡသည္ အမ်ား စုကေတာ့ KIA ဌာနခ်ဳပ္တည္ရွိရာ လိုင္ဇာ အနီးတ၀ိုက္နဲ႔ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ နယ္စပ္တေလွ်ာက္မွာ လို႔သိရပါတယ္။ လိုင္ဇာ အနီး တ၀ိုက္က ဒုကၡသည္ စခန္းေတြကိုေတာ့ KIO က လွ်ပ္စစ္မီးနဲ႔ ဒုကၡသည္ ကေလးမ်ားရဲ႕ပညာေရးအတြက္ ေက်ာင္းေဆာက္ ေပးတယ္လုိ႔ ဆိုပါတယ္။ နယ္စပ္တေလွ်ာက္မွာေတာ့ KIO ရဲ႕ အကူအညီအျပင္ ႏုိင္ငံတကာ အဖြဲ႔အစည္းတခ်ိဳ႕ရဲ႕ အကူအညီနဲ႔ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံရဲ႕ အကူအညီတခ်ိဳ႕လည္း ရရွိေနတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။
“တ႐ုတ္က တိုက္႐ိုက္ ကူညီတာမ်ိဳးေတာ့ မလုပ္ဘူး။ ဘာသာေရးအရ ကူညီပါတယ္။ KBC လို အဖြဲ႔ေတြက တဆင့္လႉတယ္။ ေနာက္ ျပည္တြင္းက အဖြဲ႔ေလးေတြလည္း ဒီကို လႉတာေတြ ရွိပါတယ္။ အေထာက္အပံ့မ်ားလို႔ က်ေနာ္တို႔မွာ ေလာက္ငွတယ္ဆိုတာ မရွိပါဘူး။ လိုအပ္ခ်က္က အၿမဲ အဆိုးဆံုးအဆင့္မွာ ရွိေနတယ္” လို႔ လိုင္ဇာအနီး ဂ်ယ္ယန္း ဒုကၡသည္စခန္းက တာ၀န္ခံ ဦးဘရန္ေရွာင္က ေျပာပါတယ္။
KIO ထိန္းခ်ဳပ္နယ္ေျမအတြင္းက နမ္ခမ္ေဂ်ာ္စခန္း၊ ပေလာင္စခန္း၊ မဂါးယန္စခန္း စတဲ့စခန္းေတြနဲ႔ ပါေဟာင္၊ လူေဟာင္ စတဲ့ ေဒသေတြမွာ ဆိုးရြားတဲ့ အေျခအေနရွိေနၿပီးေတာ့ ျမန္မာတပ္မေတာ္ အစိုးရဘက္က တ႐ုတ္-ျမန္မာ နယ္စပ္ မွတ္တိုင္ ၆၊ မွတ္ တိုင္ ၈ ေဒသေတြဟာ အလြန္ေအးတဲ့ ေဒသေတြျဖစ္တဲ့အတြက္ အေျခအေန စိုးရိမ္ဖြယ္ရွိတယ္လို႔ ကခ်င္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကြန္ရက္က မအားခါန္က ေျပာပါတယ္။
“က်မတို႔ဘက္က အေထာက္အပံ့ မေရာက္ႏိုင္တဲ့ ေနရာေတြကို UNHCR (ဒုကၡသည္မ်ားဆိုင္ရာ မဟာမင္းႀကီးရုံး)၊ KBC, KNFS လို အဖြဲ႔ေတြကတဆင့္ ေထာက္ပံ့ေနပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်မတို႔ ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် သြားတာနဲ႔ေတာ့ မတူႏိုင္ဘူး။ KIA ဘက္ကိုလည္း က်မတို႔ အကူအညီေပးခ်င္ပါတယ္။ သူတို႔က လက္မခံတာေတာ့ က်မတို႔လည္း မတတ္ႏိုင္ဘူး” လို႔ ေဒၚေဘာက္ဂ်ာက ဆက္ေျပာ ပါတယ္။
ထိုင္းႏိုင္ငံအေျခစိုက္ ကခ်င္အမ်ိဳးသမီး အစည္းအ႐ံုး (KWAT) ကလည္း ကခ်င္ဒုကၡသည္မ်ားအတြက္ ကုလသမဂၢ အပါအ၀င္ ႏိုင္ငံတကာ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားရဲ႕ အကူအညီဟာ အေျခခံအစားအေသာက္ လိုအပ္ခ်က္ရဲ႕ ၄ ရာခိုင္ႏႈန္းသာ ရရွိေနတယ္လို႔ ၂၀၁၂ ေအာက္တိုဘာလ ၂ ရက္ေန႔ ရက္စြဲနဲ႔ အစီရင္ ခံစာတစ္ေစာင္ ထုတ္ျပန္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီ အစီရင္ခံစာမွာ KIO ထိန္းခ်ဳပ္နယ္ေျမ အတြင္းက စစ္ေျပးဒုကၡသည္ ၆ ေသာင္းေက်ာ္အတြက္ လိုအပ္တဲ့ အကူအညီရဲ႕ ၃ ရာခိုင္ႏႈန္းကို ကုလသမဂၢမွ ရရွိၿပီးေတာ့ ၁ ရာခိုင္ႏႈန္းဟာ ႏိုင္ငံတကာ NGO ေတြဆီက ရရွိတယ္လို႔ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။
“ကခ်င္ကို သူတို႔ကိုယ္တုိင္ သြားလႉဖို႔ လံုၿခံဳေရးအရ အဆင္မေျပဘူး။ ျပည္ေထာင္စု အစိုးရက ခြင့္မျပဳဘူးဆိုတာေတြက ဆင္ေျခ ေတြပါ။ တကယ္သြားႏိုင္ လုပ္ႏိုင္တဲ့ ျပည္တြင္း အဖြဲ႔အစည္းေတြကတဆင့္ ေထာက္ပံ့ရင္ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္” လို႔ ကခ်င္ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ကြန္ရက္မွ မအားခါန္က ဆိုပါတယ္။
ကခ်င္ျပည္နယ္အတြက္ ျပည္တြင္းကေန အျဖဴေရာင္တြဲလက္မ်ား၊ ကခ်င္ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ကြန္ရက္၊ စိမ္းေရာင္စို (မႏၲေလး)၊ ပန္းရဲ႕လမ္း အစရွိတဲ့ အဖြဲ႔ေတြက ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ အလႉေငြရွာေဖြတာ၊ ကိုယ္တိုင္ သြားေရာက္လႉဒါန္းတာေတြကို လုပ္ေနပါတယ္။
စစ္ပြဲကာလ တႏွစ္ေက်ာ္အၿပီး စစ္ေဘး ပုန္းေရွာင္သူေတြ ကိုယ့္အိမ္ကိုယ္ ျပန္ခ်င္ၾကေပမယ့္ ျမန္မာအစိုးရ တပ္မေတာ္ေရာ KIA ႏွစ္ဘက္စလံုးက စစ္ေရးအရ အေလွ်ာ့ေပးမယ့္ပံု မေပၚေသးပါဘူး။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆြးေႏြးပြဲ တရား၀င္ ေတြ႔ဆံုမႈေရာ၊ တရားမ၀င္ ေတြ႔ဆံုမႈပါဆိုရင္ ၁၀ ႀကိမ္အထိ လုပ္ခဲ့ၾကေပမယ့္ တိက်ေသခ်ာတဲ့ သေဘာတူညီခ်က္မ်ိဳး အခုအခ်ိန္ထိမရေသးဘဲ တဖက္နဲ႔တဖက္ သံသယ ႀကီးထြားေနဆဲျဖစ္ပါတယ္။
Ref: ဧရာ၀တီ
“ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အမ်ိဳးသမီးေတြ ဒီထက္ ေနာက္ေကာက္ က်န္လို႔ မရေတာ့ဘူး”
November 24, 2012
နယ္စပ္အေျခစိုက္ အင္အားစုမ်ားျဖင့္ ပူးေပါင္းဖြဲ႔စည္းထားေသာ ျမန္မာ့အေရး ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေရး အဖြဲ႔ (Burma Partnership) ၏ တာ၀န္ခံေဒၚခင္ဥမၼာသည္ ျမန္မာျပည္သို႔ ေအာက္တိုဘာ ၂၅ ရက္တြင္ လာေရာက္ ေလ့လာခဲ့သူျဖစ္သည္။ ေဒၚခင္ဥမၼာသည္ ထုိင္းႏုိင္ငံအေျခစိုက္ အမ်ိဳးသမီးမ်ား အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ – ျမန္မာ (WLB) ကို တည္ေထာင္ခဲ့သူ တဦးလည္း ျဖစ္သည့္အျပင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ အေ၀းေရာက္ညြန္႔ေပါင္း အစိုးရ (NCGUB) တြင္ အမ်ိဳးသမီး ေရးရာ တာ၀န္ခံအျဖစ္ ကုလသမဂၢ ႏွင့္ ႏိုင္ငံတကာ အစိုးရမ်ားအား ျမန္မာ့အေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ စည္းရံုးလႈံ႔ေဆာ္မႈမ်ား ေဆာင္ရြက္ခဲ့သူလည္း ျဖစ္သည္။
ေဒၚခင္ဥမၼာ၏ ျမန္မာျပည္တြင္း လတ္တေလ ာ ေလ့လာခ်က္မ်ားထဲမွ ျမန္မာျပည္တြင္ လက္ရွိျဖစ္ေပၚေနသည့္ လူ႔အခြင့္အေရး၊ အမ်ိဳးသမီး ေရးရာႏွင့္ ျမန္မာျပည္အေရး အေျခအေနတို႔ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ဧရာ၀တီ သတင္းေထာက္ နန္းဆိုင္ႏြမ္က ေတြ႔ဆံု ေမးျမန္းခဲ့ပါသည္။
ေမး။ ။ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ ေက်ာ္ ၾကာၿပီးမွ ျမန္မာျပည္ကို ျပန္ေရာက္လာတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဘယ္လို ထူးျခားမႈေတြ ေတြ႔ရလဲ။
ေျဖ။ ။ ျမင္ရတာကေတာ့ ဟိုႏွစ္ ၂၄ ႏွစ္ထက္ စာရင္ ဆက္သြယ္ေရး ေကာင္းလာတာ ေတြ႕ရတယ္။ လမ္းပန္း ဆက္သြယ္ေရး ေတြကေတာ့ ထင္သေလာက္ မေကာင္းဘူး။ ျပင္ပ အေဆာက္အဦးေတြ တိုးတက္လာတာေတာ့ ေတြ႔ရတယ္။ ရန္ကုန္ဆိုရင္ တခ်ိဳ႕ ဟာေတြ ဆုတ္ယုတ္သြားသာ ေတြ႔ရတယ္။ ဥပမာ – ရန္ကုန္ၿမိဳ႕လယ္ေခါင္၊ ဆူးေလး တ၀ိုက္ဆိုရင္ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ ၂၀ ထက္ က်မ ထင္ထားတာထက္ ပိုဆိုးေနတယ္။ ၿပီးေတာ့ ခ်မ္းသာတဲ့သူေတြက အရမ္းခ်မ္းသာ
ေနတယ္။ ဘာလဲဆိုေတာ့ တခါမွမၾကားဖူးတဲ့ သန္းေထာင္ခ်ီ ေပးၿပီးေတာ့ အိမ္ငွားတဲ့ ကိစၥပါပဲ။ သာမန္ျပည္သူေတြ အေျခခံ ျပည္သူေတြ ေန႔စဥ္ လုပ္စားေနရတဲ့ ဘ၀ကေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂၄ ႏွစ္နဲ႔ ဘာမွ မကြာပါဘူး။ သူတို႔ ၀င္ေငြနဲ႔ လူတန္းေစ့ေလး ေနႏိုင္စားႏိုင္ရင္ေတာ့ ေကာင္းတာေပါ့။ ဒါဆို တုိးတက္လာတယ္ ေျပာႏုိင္တယ္၊ ဒါေပမယ့္ အခုထိေတာ့ အဲဒီလို မေနႏိုင္ဘူး။
ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာရမယ္ဆိုရင္ က်မ ၀မ္းနည္းတာကေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ ၂၀ ေက်ာ္မွာ အေနာက္ႏိုင္ငံက စီးပြားေရး ပိတ္ဆို႔ထားတယ္လုိ႔ ေျပာေပမယ့္ ျမန္မာႏိုင္ငံကို စီးပြား မပိတ္ဆို႔ဘဲနဲ႔ စီးပြားေရး လာလုပ္တဲ့ တရုတ္လုိမ်ိဳးေတြလို ႀကီးႀကီးရွိေနသလို ေခ်းေငြေတြ၊ အလွဴေငြေတြ အမ်ားႀကီး ရွိပါတယ္။ က်မတို႔ႏိုင္ငံရဲ႕ သဘာ၀ သံယံဇာတ ေပါႂကြယ္၀မႈလည္း အခုခ်ိန္ထိ မဆင္းရဲေသးပါဘူး။ သူမ်ားႏိုင္ငံကိုေတာင္ ေရနံထုတ္ေရာင္းေနရ၊ သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႕ေတြ ထုတ္ေရာင္းေနရတာပဲ။ တကယ္ေေတာ့ မဆင္းရဲပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ျပည္သူေတြက ၂၄ ႏွစ္အတြင္း ဘာလုိ႔ သူမ်ားထက္ ေနာက္က် ဆင္းရဲ ေနေသးတာလဲ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္း လက္ထက္တုန္းက ထုတ္ေရာင္းတဲ့ တြင္းထြက္ ပစၥည္းနဲ႔ ယွဥ္လုိက္ရင္ ဘာမွ
မယွဥ္သာဘူး။ ဒါဆိုရင္ အဲဒီေရာင္းလုိက္တဲ့ ဟာေတြ ဘယ္သူ႔လက္ထဲ ေရာက္သြားတာလဲ ဆိုတာ ေမးခ်င္တယ္။
အဲဒီေလာက္ မဆင္းရဲသင့္ဘဲ ဆင္းရဲသြားတာဟာ ႏိုင္ငံတကာက စီးပြားေရး ပိတ္ဆို႔လို႔ မဟုတ္ဘူး။ ဘယ္သူေတြက ပိုခ်မ္းသာၿပီး ဘယ္သူ႔လက္ထဲ ေရာက္သြားလဲ။ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ေလယာဥ္ မဆင္းမီ ျမင္ရတဲ့ ေျမေတြၾကည့္ၿပီး ဒီေျမေတြ ဘယ္သူ႔လက္ထဲ ထက္ ေရာက္သြားမွာလဲ ဆိုတာ ေသြးပူေနရပါတယ္။
ေမး။ ။ ျမန္မာျပည္ကို လာရတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ကို ေျပာျပပါလား။
ေျဖ။ ။ အဓိကကေတာ့ ေလာေလာဆယ္ရွိေနတဲ့ အေျပာင္းအလဲကို က်မ ကိုယ္တိုင္ ျပည္သူဆီကေန ၾကားခ်င္တယ္၊ ျမင္ ခ်င္တယ္။ ရန္ကုန္မွာရွိတဲ့ ျပည္သူေတြဆီက ၾကားတာနဲ႔ နယ္မွာရွိတဲ့ ျပည္သူေတြဆီကရယ္၊ ၿပီးေတာ့ ဗမာနဲ႔ တိုင္းရင္းသားေတြ အၾကားမွာ ၾကားရတဲ့ စကားသံက မတူတာေတြ အမ်ားႀကီး ရွိတယ္။ က်မ ကိုယ္တိုင္ အဲဒီ အသံေတြကို ေသေသခ်ာခ်ာ မွတ္တမ္း ယူခ်င္လို႔၊ အဲဒါကို က်မ တာ၀န္ယူထားတဲ့ အတိုင္း ႏိုင္ငံတကာ အသိုင္းအ၀န္း အၾကားမွာ မွန္မွန္ကန္ကန္နဲ႔ ျပည္သူေျပာတဲ့ အတိုင္း မခၽြင္းမခ်န္ တင္ျပျခင္တယ္။
ေမး။ ။ ေဒၚခင္ဥမၼာအေနနဲ႔ ျမန္မာျပည္လာတဲ့ ဒီကာလအတြင္း ေရာက္ခဲ့တဲ့ၿမိဳ႕ ဘယ္ႏွၿမိဳ႕ ရွိလဲ။
ေျဖ။ ။ သြားတာကေတာ့ ရန္ကုန္အပါအ၀င္ ၃ ၿမိဳ႕ပါ။ မႏၱေလးနဲ႔ ေတာင္ႀကီးေပါ့။ ဒါေပမယ့္ မႏၱေလးတုန္းက ဆိုရင္ က်မဆီ ေရာက္လာတဲ့ သူေတြက မေကြး၊ ေနျပည္ေတာ္၊ စစ္ကိုင္း၊ ရွမ္းျပည္နယ္ (ေျမာက္ပိုင္း)၊ ကခ်င္ျပည္နယ္၊ ေနာက္ မႏၱေလး
ၿမိဳ႕အနီးတ၀ိုက္က လူေတြ အမ်ားႀကီးပါပဲ။ ေတာင္ႀကီးမွာဆိုရင္ ဟိုပံုး စတဲ့ အေ၀းႀကီးက လူေတာင္လာတယ္ ထင္ေတာင္ မထင္ဘူး။
ေမး။ ။ ရန္ကုန္အျပင္ ဘာျဖစ္လို႔ အဲဒီႏွစ္ၿမိဳ႕ကို ေရြးခ်ယ္ခဲ့တာလဲ။
ေျဖ။ ။ သီးသန္႔ႀကီး ေရြးလိုက္တာ မဟုတ္ဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုေတာ့ ျမန္မာျပည္မလာခင္က နယ္ကိုသြားဖို႔ စဥ္းစားၿပီးပါၿပီ။ ရန္ကုန္က ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ က်မေရာက္တဲ့အခါ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ NGO ေတြ၊ ၿပီးေတာ့ Civil Society ေတြ အားေကာင္းတယ္။ ေနာက္ အခြင့္အလမ္းေတြ အရမ္းမ်ားတယ္။ ဒါေပမယ့္ အၿမဲတမ္းေတာက္ေလွ်ာက္ က်မတို႔ ႏိုင္ငံျဖစ္ေနခဲ့တာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႀကီးျပႀကီးမွာ ရွိတဲ့ လူေတြနဲ႔ ေက်းလက္ေဒသမွာရွိတဲ့ ျပည္သူၾကားထဲမွာ၊ အထူးသျဖင့္ တိုင္းရင္းသားေဒသေတြမွာ ရွိတဲ့ တိုင္းရင္းသားျပည္သူေတြ ၾကားထဲမွာရတဲ့ အခြင့္အလမ္းေတြ အၿမဲတမ္းပဲ မယွဥ္ႏိုင္ေအာင္ ကြာဟခ်က္ႀကီးတယ္။
ဒီကာလမွာ က်မတို႔က ကိုယ့္ႏိုင္ငံ က ဟန္ခ်က္ညီညီနဲ႔ အားလံုးကို ဖြံ႔ၿဖိဳးေရး အတူတူ သြားႏိုင္ၾကဖို႔ ဆိုရင္ ဘယ္ေနရာမွ ခ်န္ခဲ့လို႔မရဘူး။ အထူးသျဖင့္ ဒီကာလမွာ ဖြ႔ံၿဖိဳးေရးတို႔၊ ဘာတို႔ဆိုရင္ ဦးစားေပး လုပ္ငန္းျဖစ္သြားၿပီ။ ဦးစားေပး လုပ္ငန္းက ဟိုအရင္တုန္းက ကမၻာ့ဘဏ္တို႔ ဘာတို႔ ေငြေခ်းၿပီး၊ ဖြ႔႔ံၿဖိဳးေရး အတြက္ဆုိၿပီး၊ တိုင္းရင္းသားေဒသ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးဆိုၿပီး လုပ္ခဲ့ၾကတာပဲ။ ဒါေပမယ့္ အခုထိ ဘာမွ မဖြံ႔ၿဖိဳးေသးဘူး။ အခုကာလမွာလည္း နာမည္ကေတာ့ ျပည္သူေတြ ဖြ႔ံၿဖိဳးေရး၊တိုင္းရင္းသားေဒသ မဖြ႔ံၿဖိဳးတဲ့ေနရာ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးေျပာၿပီးေတာ့ တကယ္လုပ္ရင္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္က ဘယ္သူလဲ၊ ဘယ္လို ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်မွာလဲ ဆိုတာ မူတည္တယ္။
က်မ စိတ္ပ်က္မိတာဘာလဲ ဆိုေတာ့ အခု ႏိုင္ငံတကာ အသိုင္းအ၀န္းက ေနၿပီး က်မတို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံကို အကူအညီေတြ အမ်ားႀကီး ေပးေနတဲ့အခ်ိန္မွာ အဲဒီေပးတဲ့ အကူအညီက ရန္ကုန္က ျပည္သူေတြပဲ သိလို႔ မရေတာ့ဘူး။ နယ္က လူေတြ၊
တုိင္းရင္းသား ျပည္သူေတြပါ သိဖို႔လိုတယ္။ ဖြ႔ံၿဖိဳးေရး လုပ္တဲ့ အခါမွာ တိုင္းရင္းသားေဒသကို အဓိက ပစ္မွတ္ထားၿပီး လုပ္ၾကမွာဆိုေတာ့ တိုင္းရင္းသား ျပည္သူေတြ၊ ေခါင္းေဆာင္ေတြ ကေန ပါ၀င္ဆံုးျဖတ္ဖို႔ လိုလာပါၿပီ။ ဘာျဖစ္လို႔လဲ
ဆိုေတာ့ သူတို႔ ေဒသက သူတို႔ အသိဆံုး၊ သူတို႔ ေရြးခ်ယ္ ေဆာင္ရြက္သင့္တယ္။ က်မကေတာ့ က်မသိတဲ့ သတင္း အခ်က္အလက္ေတြ သူတို႔ဆီပို႔တယ္၊ ေနာက္ၿပီး သူတို႔ဆီက ရွိတာေတြကို ယူသြားမယ္ဆိုတဲ့ ဆႏၵပါပဲ။
ေမး။ ။ က်မက အမ်ိဳးသမီး အခြင့္အေရးကို အဓိက လုပ္ေဆာင္ေနတယ္ ဆိုေတာ့ လက္ရွိ ျမန္မာျပည္က အမ်ိဳးသမီး ေတြကို ဘယ္လိုျမင္လဲ။
ေျဖ။ ။ ျမန္မာႏိုင္ငံက အမ်ိဳးသမီးေတြကို ေျပာမယ္ဆိုရင္ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး၊ ႏိုင္ငံေရး ဘ၀ေတြမွာ ပါ၀င္မႈ အမ်ားႀကီး နည္းေနေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ လာမယ့္ ကာလမွာ လမ္းပြင့္ႏိုင္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအ၀င္
ေလာေလာဆယ္ ႏိုင္ငံေရး ေလာကထဲမွာ ရွိေနတဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြ ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီေလာက္နဲ႔ မလံုေလာက္ေသးဘူး။ အထူးသျဖင့္ ႏုိင္ငံေရး က႑ဆိုတာ ႏိုင္ငံတခုရဲ႕ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းတစ္ခုရဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြကို ခ်တဲ့ ေနရာမ်ိဳးျဖစ္တယ္။
ဒါ ေၾကာင့္ လူဦးေရ တ၀က္ကို ကိုယ္စားျပဳတဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြ ပါ၀င္မႈ အားေကာင္းဖို႔ လုိအပ္တယ္။ လႊတ္ေတာ္မွာလား၊ ႏိုင္ငံေရး ပါတီမွာလား၊ အစိုးရ ဌာနေတြမွာလား၊ အဲဒီအထဲမွာ အမ်ိဳးသမီးေတြ ဒီထက္ အမ်ားႀကီး ပါ၀င္ဖို႔ လိုပါတယ္။ပါ၀င္လာေအာင္ အမ်ားႀကီး ႀကိဳးစားရအံုးမယ္။
တခ်ိန္တည္းမွာပဲ အခု ကာလမွာ စီးပြားေရး အရမ္းဆိုး၀ါးတဲ့ အခါက်ေတာ့ ဒီအမ်ိဳးသမီးေတြကို က်မျမင္ရတာ အရမ္း ၀မ္းနည္း တယ္။ ေလယာဥ္ကြင္းကေန စလာတဲ့ညမွာပဲ လမ္းမွာ စကတ္တိုနဲ႔ ကားတားတဲ့ ကေလးေတြ ငယ္ငယ္ေလးပဲ ရွိေသးတယ္။ အမွန္ေျပာရရင္ Sex Worker ဆိုတဲ့ ဘ၀နဲ႔ ရပ္တည္ေနတဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြရဲ႕ အခြင့္အေရးကို ယံုၾကည္တဲ့ လူတေယာက္အေနနဲ႔ အစ္မ လက္ခံတယ္။ အမ်ိဳးသမီး တေယာက္က ကိုယ့္ခႏၶာကိုယ္ကို ရင္းၿပီး လုပ္မယ္ဆိုရင္ေတာင္ သူ႔မွာလည္း ဂုဏ္သိကၡာ ရွိရ မယ္ေလ။ အဲဒီလိုလုပ္ႏိုင္ဖို႔ လူ႔အသိုင္းအ၀န္းက ဖန္တီး ေပးႏိုင္ရမယ္ေလ။ ေလာေလာဆယ္ ေတာ့ တို႔ႏိုင္ငံမွာရွိတဲ့ ဥပေဒ ေၾကာင္းအရ ျပင္ရမယ့္ ကိစၥေတြ၊ ျပည့္တန္ဆာ ဥပေဒဆိုတာ ရွိတယ္။ သူက မိ္န္းကေလးေတြကို ကာကြယ္ေပးတဲ့ ဥပေဒမဟုတ္ ဘဲနဲ႔ စီးပြားေရး မေကာင္းလို႔၊ ဘ၀နိမ့္က်လို႔ ႀကံဳသလို ဘ၀ ျဖတ္သန္းေနတဲ့ မိန္းကေလး တေယာက္ကို ဒီဥပေဒက မကာကြယ္ ေပးတဲ့အျပင္ သူက ပိုေတာင္ ဖိႏွိပ္သလို ျဖစ္ေနတယ္။ အဲဒီဥပေဒကို တို႔က မျဖစ္မေန အမွန္ ျပင္ရမယ့္ ဥပေဒပါဆို ေတာ့၊ Sex Worker ေတြကို တခ်ိဳ႕ႏိုင္ငံက တရား၀င္ ခြင့္မျပဳဘူး၊ တခ်ိဳ႕ႏိုင္ငံက တရား၀င္ ခြင့္ျပဳတယ္။ ဒါကတပိုင္းေပါ့။ ဒါ ဒီလူ႔ အသိုင္း အ၀န္းရွိ လူမႈအသိုင္းအ၀ိုင္းရဲ႕ ယဥ္ေက်းမႈ ထံုးစံအရ ဘယ္ေလာက္ လက္ခံလဲ။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔ကို ကာကြယ္ဖို႔ေတာ့ ႀကိဳး စားရမယ္။
အမ်ိဳးသမီး ဘ၀ေတြကို ျမႇင့္တင္ေပးဖို႔အတြက္ လိုအပ္တဲ့ သူတို႔ ေက်ာင္းတက္ဖို႔၊ ေက်ာင္းတက္ခြင့္ရရင္ Sex worker လုပ္ခ်င္မွ လုပ္ေတာ့မယ္၊ ေရြးခ်ယ္ခြင့္မရွိလို႔ အဲဒီလိုလုပ္တဲ့အတြက္ သူတို႔ကို ကာကြယ္ေပးဖို႔ အစိုးရ တရပ္ ရွိဖို႔၊ ဥပေဒရွိဖို႔ လုိပါတယ္။
ေမး။ ။ သမၼတ အိုဘားမား ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ၿခံထဲမွာ ေျပာသြားတဲ့ မိန္႔ခြန္းထဲကလို အမ်ိဳးသားနဲ႔ အမ်ိဳးသမီး တန္းတူညီမႈ တန္ဖိုးကိစၥကို ျမန္မာျပည္မွာ ဘယ္လိုျဖစ္ေနတယ္လို႔ ခံစားရလဲ။
ေျဖ။ ။ အမ်ိဳးသားနဲ႔ အမ်ိဳးသမီးဆိုတာ ခႏၶာေဗဒအရ တည္ေဆာက္ပံုခ်င္းသာ မတူတာပါ။ အမ်ိဳးသမီး တေယာက္က အထူးသျဖင့္ သား၊ သမီးေတြ၊ မ်ိဳးဆက္ျပန္႔ပြားေရး ကိစၥေတြအတြက္ အေရးပါသလို ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ပုခံုး ႏွစ္ဘက္ၾကား ေခါင္းေပါက္တဲ့ သူျဖစ္တယ္။ လူ႔ အသိုင္းအ၀န္းမွာ ေယာက္်ား မိန္းမ ၂ မ်ိဳး ၾကားထဲမွာ တမ်ိဳးထက္ တမ်ိဳးက ပို အခြင့္အေရး ရတယ္ဆိုတာ မျဖစ္သင့္ပါဘူး။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အမ်ိဳးသမီးေတြ ဒီထက္ ေနာက္ေကာက္ က်န္လို႔ မရေတာ့ဘူး။ ဒီထက္ပို ေနာက္ေကာက္က်န္ရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ အမိ်ဳးသားေတြ ဘယ္ေလာက္ ေတာ္ေတာ္ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈ က႑မွာ ဟန္ခ်က္ညီမႈ ရွိမွာမဟုတ္ဘူး။
ျမန္မာျပည္က အမ်ိဳးသားနဲ႔ အမ်ိဳးသမီး ခြဲျခားေနမႈကေတာ့ သမိုင္းေၾကာင္းအရ ေျပာရရင္ ေတာ္ေတာ္ရွည္မယ္။ သမိုင္းက
ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ေနျဖစ္ေနပါ၊ အခါကာလ သမိုင္းေၾကာင္းကို အေျခခံၿပီး အမ်ိဳးသမီးေတြ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး၊ ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ စီးပြားေရးက႑ အသီးသီးမွာ ဥပေဒေၾကာင္း ကာကြယ္မႈ အခြင့္အေရးေတြ နည္းေနတယ္၊ အရမ္းႀကီး ဖိႏွိပ္ ခံေနရေသးတယ္။ အဲဒါေတြကို အမ်ိဳးသားေတြရဲ႕ နားလည္မႈ၊ သိျမင္မႈ၊ ပံ့ပိုးမႈေတြ အမ်ားႀကီး လုိအပ္တယ္။ အမ်ိဳးသမီး ေတြရဲ႕ ဘ၀ ျမင့္မားလာဖို႔၊ အခြင့္အေရးရဖို႔ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းထဲမွာ ကိုယ္စြမ္းဉာဏ္စြမ္း ရွိတာနဲ႔အမွ် ေယာက္်ားေတြနဲ႔ တန္းတူ လူ႔အဖြဲ႔အစည္း ဖြ႔ံၿဖိဴးေရးအတြက္ ဘယ္ေလာက္အထိ လုပ္ေဆာင္ႏိုင္လဲ။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ အမ်ိဳးသားေတြ ကိုယ္တိုင္ နားလည္ေပးရမယ္၊ လမ္းဖြင့္ေပးရမယ္၊ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ ပ့ံပိုးေပးရမယ္။ အမ်ိဳးသမီးေတြကလည္း အမ်ိဳးသားေတြထက္
၂ ဆ၊ ၃ဆ ႀကိဳးစား လုပ္ေဆာင္သင့္တယ္။
လက္ရွိ ျမန္မာႏိုင္ငံက ပညာေရးစနစ္မွာ အမ်ိဳးသားအမွတ္နဲ႔ အမ်ိဳးသမီးအမွတ္ ကန္႔သတ္ခ်က္ ထားတဲ့အေပၚေရာ၊
အဲဒီစနစ္က ဘယ္ႏိုင္ငံမွ မရွိဘူး။ တခ်ိဳ႕ႏိုင္ငံက အမ်ိဳးသမီးနဲ႔ အမ်ိဳးသား လုပ္အားခ ခြဲတာေတာ့ ရွိတယ္။ အဲဒါေတာင္ ဥပေဒ ျပန္ျပင္ဖို႔ လုပ္ေနပါတယ္။ အဲဒီ အမွတ္ကိစၥလည္း ေျပာင္းရမယ္။ ေတာ္ေတာ္လည္း ခြဲျခားတာ ခံရတယ္။
ေမး။ ။ ျမန္မာျပည္က အမ်ိဳးသမီး ေရးရာ အဖြဲ႔ေတြနဲ႔ေရာ ေတြ႔ျဖစ္ေသးလား။
ေျဖ။ ။ ဒီတခါလာတာက အမ်ိဳးသမီး ေရးရာအတြက္ ဦးစားမေပးလိုက္ ရဘူး။ လူ႔အခြင့္အေရးကိုပဲ ဦးစားေပးလိုက္တယ္။ တုိက္ရိုက္ ပတ္သတ္ေနတဲ့ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ိဴးေဖာက္မႈေတြနဲ႔ပဲ မျဖစ္မေန ေဆြးေႏြး လုိက္ရပါတယ္။
ေမး။ ။ အစိုးရရဲ႕ လူ႔အခြင့္အေရး ေကာ္မရွင္နဲ႔ေရာ ေတြ႔ျဖစ္ေသးလား။
ေျဖ။ ။ သူတို႔ စဖြဲ႔ကတည္းက ေတြ႔ဖို႔ ႀကိဳးစားတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေတြ႔ခြင့္လည္း မေပးဘူး။ စာေတြလည္း အခါခါ တင္ပါတယ္၊ မရခဲ့ပါဘူး။ လူ႔အခြင့္အေရး ေကာ္မရွင္နဲ႔ ေတြ႔ခြင့္မရတဲ့ အေပၚ အစ္မအေနနဲ႔ ဘာေျပာခ်င္ပါသလဲ။ က်မတို႔ကို သူတို႔ အေနနဲ႔ တံခါးဖြင့္ေပးပါလို႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ လူ႔အခြင့္အေရးဆိုတဲ့ စကားကို သံုးၿပီးကတည္းက အာဏာရွင္ မဟုတ္ေတာ့ဘူးေလ။အာဏာရွင္ ဆိုရင္ေတာ့ ဘယ္သူ႔ကိုမွလည္း ေမးမေနေတာ့ဘူး။ ဒါေပမယ့္ လူ႔အခြင့္အေရးဆိုတဲ့ စကားလံုးကို ေျပာၿပီးေတာ့ ျပည္သူရဲ႕ အခြင့္ အေရးအေၾကာင္း ေျပာမယ့္ကိစၥကို တံခါးမဖြင့္ေပးရင္ေတာ့ ဒါဟာ တကယ္ကို ဟန္ျပ လုပ္ျပတာ ျဖစ္သြားၿပီ။ အဲဒါ မျဖစ္သင့္ဘူး။
ေမး။ ။ ျမန္မာျပည္ဟာ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖာက္မႈ အမ်ားႀကီး ခံေနရတဲ့ ႏိုင္ငံလို႔ ထင္လား၊ လက္ရွိ အေျခအေနကိုေရာ ဘယ္လိုျမင္ပါသလဲ။
ေျဖ။ ။ အရမ္းႀကီး ထူးထူးျခားျခား ေျပာလို႔ရတာကေတာ့ ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီးေတာ့ ေျပာခြင့္ဆိုခြင့္။ အရင္တုန္းကဆိုရင္ လၻက္ရည္ဆိုင္မွာ ႏိုင္ငံေရးအေၾကာင္း ေျပာခြင့္မရဘူး။ အခုဆိုရင္ ေျပာလုိ႔ရတယ္။ ဒါဟာ ေကာင္းပါတယ္။ ဒီထက္ပိုၿပီးေတာ့ စိတ္ကို ဒုန္းဒုန္းခ်လို႔ေတာ့ မရေသးဘူး။ ဥပေဒေၾကာင္းအရ ဖိႏွိပ္မႈ ဥပေဒေတြ ရွိေနေသးတယ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေန႔က ကိစၥ လုပ္သြားတဲ့ လူငယ္ေတြ ျဖစ္ေနတာေတြ၊ တရားဥပေဒ ရင္ဆိုင္ေနရတာေတြ၊ မျဖစ္သင့္ဘူးေလ။
ေမး။ ။ အေမရိကန္သမၼတ အုိဘားမား ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ထဲမွာ မိန္႔ခြန္းေျပာသြားတာဆုိေတာ့ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ႀကီး တံခါးျပန္ဖြင့္မယ္လို႔ ယုံၾကည္လား။
ေျဖ။ ။ အခုေတာ့ မခံစားရေသးဘူး။ ဒါေပမယ့္ ျပန္ဖြင့္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္တယ္။ ဖြင့္ပါေစလို႔ ဆုေတာင္းတယ္။ စိတ္မခ်မ္း သာတဲ့ ကိစၥတခုက မႏၱေလး ရတနာပံု တကၠသိုလ္၊ ေတာင္ႀကီးတကၠသိုလ္။ အျပင္ကၾကည့္ရင္ ဆိုင္းဘုတ္ တပ္ထားတာ မဆိုင္သူ မ၀င္ရဆိုတာ မျဖစ္သင့္ဘူး။ အဲဒါျမင္ရေတာ့ အရမ္း စိတ္မေကာင္းဘူး။ အကန္႔အကန္႔ ခြဲထားတယ္ဆိုတာ ေထာင္ပဲရွိတယ္။ တကၠ သိုလ္ဆိုတာ ႏိုင္ငံေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ လူ႔အသိုင္းအ၀န္းကို ေမြးထုတ္ေပးတဲ့ ေနရာမွာ အဲဒီလိုေတာ့ မလုပ္သင့္ဘူး။ အုိဘားမား လာၿပီးေနာက္မွာေတာ့ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ရင္ျပင္ကို ျပန္ဖြင့္မယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ မ်ိဳးဆက္ေတြရဲ႕ ေလွ်ာက္လမ္း ေျခခ်ရမယ့္ေနရာ ေတြမွာ ႀကိဳးေတြနဲ႔ ေႏွာင္ဖြဲ႔တဲ့အရာ စၿပီး ေျဖေဖ်ာက္မႈ ျဖစ္လာမယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။
ေမး။ ။ ေဒၚခင္ဥမၼာတို႔ တည္ေထာင္ထားတဲ့ ထုိင္းႏုိင္ငံ အေျခစိုက္ WLB က ျမန္မာျပည္မွာ အေျခစိုက္ဖို႔ ရွိပါသလား။
ေျဖ။ ။ ျမန္မာျပည္မွာ WLB အေျခစိုက္ဖို႔အတြက္ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဘက္ အားလံုးက ဆႏၵရွိပါတယ္။ လာမယ့္ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အစိုးရ အေနနဲ႔ ဘယ္ေလာက္အထိ မွန္မွန္ကန္ကန္ လုပ္ေဆာင္သြားလဲဆုိတာကို ၾကည့္ၿပီးေတာ့ ျပန္၀င္ လာမွာပါ။
Ref: ဧရာ၀တီ
စည္ပင္ တန္ဖိုးနည္း အိမ္ရာ ေဆာက္လုပ္ ေရာင္းခ်မည္
ညိမ္းျပည့္စုံ
November 24, 2012
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္ စည္ပင္သာယာေရး ေကာ္မတီက အလယ္အလတ္တန္းစား ျပည္သူမ်ားအတြက္ ရည္ရြယ္၍ ရန္ကုန္တိုင္း ေဒသႀကီးအတြင္း တန္ဖိုးနည္း အိမ္ရာမ်ား ေဆာက္လုပ္ေရာင္းခ် ေပးသြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း သတင္းရသည္။
အဆိုပါ တန္ဖိုးနည္းအိမ္ရာ စီမံကိန္းအတြက္ တင္ဒါေခၚယူ၍ ပုဂၢလိက ေဆာက္လုပ္ေရးလုပ္ငန္းမ်ားကို လုပ္ကိုင္ခြင့္ ေပးသြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္ စည္ပင္သာယာေရး ေကာ္မတီ တြဲဖက္အတြင္းေရးမႉး ဦးေက်ာ္စိုးဦးက ေျပာသည္။
ယင္း အိမ္ရာစီမံကိန္းမ်ားကို ဒဂံုၿမိဳ႕သစ္ေျမာက္ပိုင္းၿမိဳ႕နယ္တြင္ ဗိုလ္ဗထူး အိမ္ရာစီမံကိန္း၊ ဗိုလ္မင္းေရာင္ အိမ္ရာ စီမံကိန္း၊ ပင္လံု အိမ္ရာစီမံကိန္း စုစုေပါင္း အိမ္ရာစီမံကိန္း ၃ ခု၊ ဒဂံုၿမိဳ႕သစ္ေတာင္ပိုင္းၿမိဳ႕နယ္တြင္ ဧရာဝတီ အိမ္ရာစီမံကိန္းႏွင့္ ဒဂံုၿမိဳ႕သစ္ အေရွ႕ ပိုင္း ၿမိဳ႕နယ္တြင္ Housing Estate at University အမည္ျဖင့္ ေဆာင္ရြက္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။
တန္ဖိုးနည္းအိမ္ရာမ်ားအား ၂၀၁၅ ခုႏွစ္မွစ၍ အခန္းတခန္းလွ်င္ အနည္းဆုံး က်ပ္ သိန္း ၁၄၀ ခန္႔ သတ္မွတ္ထားၿပီး စရံေငြ က်ပ္ သိန္း ၂၀၊ ၃၀ ဝန္းက်င္ ႏွင့္ လစဥ္ က်ပ္ ၅ ေသာင္းခန္႔ကို ႏွစ္ရွည္ေပး အရစ္က်စနစ္ျဖင့္ ေရာင္းခ်ေပးသြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း စည္ပင္သာယာေရး ေကာ္မတီက ေျပာသည္။
အဆိုပါ အိမ္ရာစီမံကိန္းအား လစဥ္ အရစ္က်ေငြ ေပးသြင္းရံုျဖင့္ ေနအိမ္ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္မည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္၊ အိမ္ပြဲစားမ်ား၊ ဝယ္ ေရာင္း သမားမ်ား၏ ေစ်းကစားျခင္းေၾကာင့္ ေျမေစ်းျမင့္မားမႈမ်ားကို အထိုက္အေလ်ာက္ထိန္းႏိုင္မည္ျဖစ္ေၾကာင္းလည္း ဦးေက်ာ္စိုးဦးက ေျပာဆိုသည္။
“ရန္ကုန္မွာက ေနထိုင္သူ လူဦးေရ တိုးလာတာနဲ႔ အမွ် အိမ္ရာလိုအပ္ခ်က္ေတြ ပိုရွိလာတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အခုလို အိမ္ရာ စီမံကိန္း ကို ေဖာ္ေဆာင္တာပါ။ ဒီ အိမ္ရာစီမံကိန္းေၾကာင့္လည္း အလုပ္အကိုင္ အခြင့္အလမ္းမ်ား ရရွိလာႏိုင္မွာပါ”ဟု ၎က ဆိုသည္။
ရန္ကုန္တိုင္း ေဒသႀကီး လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ေဒၚညိဳညိဳသင္း က“ဒီ အိမ္ရာေတြကို ၁၅ ႏွစ္၊ ႏွစ္၂၀ အရစ္က်စနစ္နဲ႔ ေရာင္းခ်မွာ ဆိုေတာ့ တလကို ၅ ေသာင္း၊ ၆ ေသာင္းေလာက္ပဲ ေပးၿပီး ေနႏိုင္ ေတာ့မယ္။ ဒါက ျပႆနာမဟုတ္ဘူး။ ျပႆနာက ဘာလဲဆိုေတာ့ စရံေငြကို သိန္း၂၀၊ ၃၀ ေပးႏိုင္ဖို႔ပါ”ဟု ေျပာဆိုသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ စရံေငြေပးရမည့္ က်ပ္ သိန္း၂၀၊ ၃၀ အား ဘဏ္က ယံုၾကည္စြာျဖင့္ ေငြထုတ္ေခ်းရန္ မိမိဘက္ကလည္း ယံုၾကည္မႈ ရွိေစရန္ ႀကိဳတင္၍ ေငြစုေဆာင္းထားသင့္ေၾကာင္း ၎ကအႀကံေပး ေျပာၾကားသည္။
ထိုတန္ဖိုးနည္းအိမ္ရာ စီမံကိန္းကို ေျမဧက ၁၉၀ ဒသမ ၂၉ တြင္ အထပ္ျမင့္တိုက္ ၆ ထပ္မွ ၁၂ ထပ္ အေဆာက္အအံု ေပါင္း ၃၅၄ လံုး၊ အခန္းေပါင္း ၉၅၂၈ ခန္း တည္ေဆာက္သြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။
“ဒီစီမံကိန္းက အေျခခံလူတန္းစားေတြအတြက္ မဟုတ္ဘူး။ အလယ္အလတ္တန္းစားျပည္သူေတြအတြက္ ေဆာင္ရြက္မယ့္ စီမံ ကိန္းပဲျဖစ္တယ္။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီ စီမံကိန္းက ေကာင္းမြန္တယ္လို႔ ျမင္ပါတယ္”ဟု ေဒၚညိဳညိဳသင္းက ဧရာဝတီသို႔ ေျပာသည္။
ထို႔ျပင္ ႏိုင္ငံတကာတြင္လည္း အိမ္တလံုး ပိုင္ဆိုင္လိုသူမ်ားသည္ သိန္း၂၀၊ ၃၀ ခန္႔ စုေဆာင္းၿပီး ေငြေပးသြင္းကာ အရစ္က် ေငြေခ် စနစ္ျဖင့္ ၀ယ္ယူၾကသကဲ့သို႔ ယခု စည္ပင္မွ တည္ေဆာက္မည့္ တန္ဖိုးနည္းအိမ္ရာ၏ ႏႈန္းထားသည္ ႏို္င္ငံတကာမွ ႏႈန္းထားမ်ား အတိုင္းပင္ ျဖစ္သည္ ဟု ၎က ဆိုသည္။
တန္ဖိုးနည္းအိမ္ရာမ်ားသည္ သာမန္အေျခခံလူတန္းစားမ်ား ဝယ္ယူႏိုင္သည့္ ေစ်းႏႈန္းမ်ားမဟုတ္ဘဲ ေစ်းႏႈန္းျမင့္မားမႈ ေၾကာင့္ အလယ္အလတ္တန္းစား ျပည္သူမ်ားသာ ဝယ္ယူႏိုင္သည္ကို အမ်ားဆံုးျမင္ေတြ႕ေနရသည္။
ေတာ္ဝင္မိသားစုေဆာက္လုပ္ေရး ကုမၸဏီမွ ဦးကိုကိုေထြးက“တန္ဖိုးနည္းအိမ္ရာေတြ ေစ်းႀကီးတာက ေျမဖိုးေတြထည့္တြက္ ထား ရလို႔ပါ။ ေျမဖိုးကို ေစ်းသက္သက္သာသာရရင္၊ အစိုးရ က ေျမဖိုးမယူရင္၊ ေဆာက္လုပ္ေရးကုမၸဏီေတြကလည္း အ႐ႈံးခံၿပီး ေဆာက္ မယ္ ဆိုရင္ တန္ဖိုးနည္းအိမ္ရာ ေတြက ေစ်းသက္သာလာမွာပါ”ဟု ေျပာသည္။
အဆိုပါ တန္ဖိုးနည္းအိမ္ရာစီမံကိန္းႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး အိမ္ၿခံေျမ အက်ိဳးေဆာင္လုပ္ငန္း လုပ္ကိုင္ေနသူအမ်ားစုကလည္း စည္ပင္မွ တင္ဒါေပး၍ တည္ေဆာက္မည့္အိမ္ရာစီမံကိန္းသည္ အေျခခံလူတန္းစားမ်ားအတြက္ အဓိက ျဖစ္သင့္ၿပီး ယခု တန္ဖိုးထက္ နည္း သင့္ေၾကာင္း ေျပာဆိုၾကသည္။
Ref: ဧရာ၀တီ
အစိုးရက အရန္ဆန္ တန္ ၂ ေသာင္း ၀ယ္မည္
သန္႔စင္ၿငိမ္းခ်မ္း
November 24, 2012
ႏိုင္ငံေတာ္တြင္ အရန္ဆန္ ထားရွိေရးအတြက္ အစိုးရက တုိင္းေဒသႀကီး ၃ ခုမွ ဆန္တန္ခ်ိန္ ၂ ေသာင္း ၀ယ္ယူသြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ႏိုင္ငံေတာ္ အရန္ဆန္ထားရွိေရး ႀကီးၾကပ္မႈေကာ္မတီ၏ ထုတ္ျပန္ခ်က္အရ သိရသည္။
အရန္ဆန္အတြက္ ဧည့္မထ၊ ပုလဲသြယ္ႏွင့္ ဆင္းသြယ္လတ္ အမ်ဳိးအစားမ်ားကို ရန္ကုန္တုိင္းေဒသႀကီးမွ ဆန္တန္ခ်ိန္ ၁ ေသာင္း၊ ဧရာ၀တီတုိင္းေဒသႀကီးမွ တန္ ၆၀၀၀ ႏွင့္ ပဲခူးတုိင္းေဒသႀကီးမွ တန္ ၄၀၀၀ ၀ယ္ယူသြားမည္ ျဖစ္သည္။
လက္ရွိတြင္ အရန္ဆန္ထားရွိေရး ႀကီးၾကပ္မႈေကာ္မတီက တိုင္းေဒသႀကီး ၃ ခုတြင္ အရန္ဆန္အတြက္ တင္ဒါမ်ား ေခၚယူလွ်က္ရွိၿပီး ေစ်းႏႈန္းအဆိုျပဳလႊာမ်ားကို ယခုလ ၂၆ ရက္ ေနာက္ဆံုးထားကာ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဆန္စပါးအသင္းခ်ဳပ္သို႔ ေပးပို႔ရန္ ညႊန္ၾကားထားသည္။
သို႔ေသာ္ အရန္ဆန္ေကာ္မတီ၏ တင္ဒါစည္းကမ္း တင္းက်ပ္မႈေၾကာင့္ ဧရာ၀တီတိုင္းေဒသႀကီးရွိ ဆန္ကုန္သည္မ်ား တင္ဒါ ေလွ်ာက္ထားရန္ အခက္ေတြ႔ေနေၾကာင္း တိုင္းဆန္စက္လုပ္ငန္းရွင္အသင္းက ေျပာသည္။
“အရန္ဆန္ တင္ဒါစည္းကမ္းေတြက အရမ္းတင္းက်ပ္ေနေတာ့ ဒီကလူေတြ တင္ဒါ မတင္ရဲဘူး ျဖစ္ေနတယ္။ တင္ရမယ့္ရက္ကလည္း အရမ္းနီးကပ္ေနေတာ့ အခ်ိန္ကလည္း သိပ္မရဘူး။ တင္ဒါေအာင္ခဲ့ရင္ ဆန္ေတြကို ရန္ကုန္ပို႔ရမွာလား။ နယ္မွာသြင္းရမွာလား ဆိုတာလည္း မသိရဘူး။ ဒီလုိအခက္အခဲေတြ ရွိေနတယ္” ဟု ဧရာ၀တီတုိင္းေဒသႀကီး ျမန္မာႏိုင္ငံ ဆန္စက္လုပ္ငန္းရွင္မ်ားအသင္း ဥကၠ႒ ဦး၀င္းျမင့္လိႈင္က ဧရာ၀တီကို ေျပာသည္။
အရန္ဆန္ေကာ္မတီက ဧရာ၀တီတိုင္းမွ ဧည့္မထဆန္ တန္ ၅၀၀၀ ႏွင့္ ဆင္းသြယ္လတ္ဆန္ တန္ ၁၀၀၀ တင္ဒါေခၚယူထားရာတြင္ ဆန္မ်ားသိုေလွာင္မည့္ေနရာ ေဖာ္ျပမထားသည့္အတြက္ ဆန္လုပ္ငန္းရွင္မ်ားမွာ တင္ဒါေစ်းႏႈန္းသတ္မွတ္ ေလွ်ာက္ထားရန္ အခက္ေတြ႔ေနၾကေၾကာင္း သိရသည္။
တင္ဒါရရွိသူသည္ လုပ္ငန္းအတြက္ စေပၚေငြ ၁၀ သိန္း ေပးသြင္းရမည္ျဖစ္ၿပီး တင္ဒါစည္းကမ္း လုိက္နာျခင္းမရွိပါက ယင္းစေပၚေငြကို ဆန္ေကာ္မတီက သိမ္းယူမည္ျဖစ္သည္။
ထို႔အျပင္ ဆန္ေပးသြင္းရာတြင္ အရည္အေသြးမျပည့္မီဟု ေကာ္မတီက သတ္မွတ္ပါက ယင္းဆန္မ်ားကို ပုိင္ရွင္က ျပန္လည္ သယ္ယူသြားရမည္ျဖစ္ၿပီး ၃ ရက္အတြင္း အရည္အေသြးျပည့္မီသည့္ ကုန္ပစၥည္းျဖင့္ အစားထိုးေပးရမည္ ျဖစ္သည္။
ကုန္ပစၥည္းေပးသြင္းရာတြင္ သတ္မွတ္ခ်ိန္ထက္ ၃ ရက္ေနာက္က်ပါက ဒဏ္ေၾကးမ်ား ေပးေဆာင္ရန္ သတ္မွတ္ထားၿပီး ၄ ရက္ေနာက္က်ပါက အာမခံေငြ သိမ္းယူျခင္းအျပင္ လုပ္ငန္းရွင္ကိုပါ နာမည္ပ်က္စာရင္း သြင္းမည္ျဖစ္ေၾကာင္း တင္ဒါ စည္းကမ္းမ်ားတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။
“တင္ဒါစည္းကမ္းေတြက တဖတ္သတ္ျဖစ္ေနတယ္။ မွ်တမႈ မရွိဘူးေပါ့ဗ်ာ။ ဒီစည္းကမ္းေတြနဲ႔ဆိုရင္ ေဒသခံ ဆန္စက္လုပ္ငန္းရွင္ေတြ ကုန္သည္ေတြ အလုပ္မလုပ္ႏိုင္ၾကဘူး။ ေအာက္ေျခကလူေတြ အလုပ္မျဖစ္ဘဲ အထက္က ကုမၸဏီႀကီးေတြပဲ အလုပ္ျဖစ္မယ့္ ပံုစံမ်ဳိးျဖစ္ေနတယ္။ အရန္ဆန္က အလန္ဆန္ျဖစ္ေနတယ္ဗ်” ဟု ပုသိမ္ၿမိဳ႕မွ ဆန္စက္လုပ္ငန္းရွင္တဦးက ေျပာသည္။
ၿပီးခဲ့သည့္ႏွစ္တြင္ စပါးေစ်းႏႈန္း အလြန္အမင္း က်ဆင္းေနသည့္အတြက္ ေတာင္သူမ်ားအႀကီးအက်ယ္ အရႈံးေပၚခဲ့ၾကရာ ေစ်းႏႈန္းျပန္တက္လာေစရန္ ရည္ရြယ္၍ အစိုးရက ႏိုင္ငံေတာ္အတြက္ အရန္ဆန္မ်ား ၀ယ္ယူျခင္းျဖင့္ ေစ်းႏႈန္းထိန္းေပးခဲ့သည္။ ယမန္ႏွစ္၏ မိုးစပါးေစ်းႏႈန္းမွာ တင္း ၁၀၀ လွ်င္၂ သိန္း ၈ ေသာင္းက်ပ္သာ ေပါက္ေစ်း ရွိခဲ့သည္။
ယခုႏွစ္တြင္ ႏိုင္ငံေတာ္အရန္ဆန္ ၀ယ္ယူရျခင္းရည္ရြယ္ခ်က္ကို တိတိက်က် မသိရသည့္အတြက္ ေအာက္ေျခရွိ ေတာင္သူလယ္သမားမ်ားႏွင့္ ကုန္သည္စက္ပိုင္မ်ားအတြက္ အက်ဳိးရွိမည္ မထင္ေၾကာင္း ဦး၀င္းျမင့္လိႈင္က ေျပာသည္။
“သေဘာကေတာ့ ေဒသခံလုပ္ငန္းေတြ ေတာင္သူေတြ ေစ်းႏႈန္းတည္ၿငိမ္ေရးအတြက္ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ သူတို႔ရည္ရြယ္ခ်က္က ႏိုင္ငံေတာ္အတြက္ အရန္ဆန္သီးသန္႔ပဲ ၀ယ္တယ္ဆိုေတာ့ ႏိုင္ငံေတာ္ကေတာ့ အရန္ဆန္ေတြ ရသြားမွာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ က်န္တဲ့ေဒသေတြအတြက္ သူတို႔မွာ ရည္ရြယ္ခ်က္မပါရင္ က်န္တဲ့လူေတြ မရဘူးေပါ့” ဟု ေျပာသည္။
ႏိုင္ငံေတာ္အရန္ဆန္ ၀ယ္ယူျခင္းျဖင့္ ေစ်းကြက္အတြင္း ဆန္ႏွင့္စပါးေစ်းႏႈန္းမ်ား ျမင့္တက္လာဖြယ္ ရွိေနသည္ဟု သူက ဆိုသည္။ လက္ရွိတြင္ စပါးတင္း ၁၀၀ လွ်င္ ၄ သိန္း ၂ ေသာင္းက်ပ္ ေပါက္ေစ်း ရွိေနသည္။
ႏိုင္ငံေတာ္မွ လက္ရွိေခၚယူထားသည့္ အရန္ဆန္တင္ဒါအတြက္ ဧရာ၀တီတိုင္းမွ ေလွ်ာက္ထားလိုသူ နည္းပါးေနေၾကာင္း သိရသည္။
ယမန္ေန႔က ပုသိမ္ၿမိဳ႕ရွိ ဧရာပုသိမ္ ဆန္စပါးအထူးျပဳ ကုမၸဏီ႐ံုးခန္းတြင္ အရန္ဆန္၀ယ္ယူေရးအတြက္ အစည္းအေ၀းတရပ္ ျပဳလုပ္ခဲ့ရာ တိုင္းေဒသႀကီး ဆန္စက္လုပ္ငန္းရွင္ အသင္း၀င္မ်ားက တင္ဒါ စည္းကမ္းမ်ားႏွင့္ ပတ္သတ္၍ ေတာင္းဆိုခ်က္ ၈ ခ်က္ကို ေဖာ္ထုတ္ေတာင္းဆိုခဲ့ၾကသည္။
ဆန္မ်ားသိုေလွာင္မည့္ေနရာ သတ္မွတ္ေပးရန္၊ တင္ဒါပိတ္ရက္နီးကပ္ေန၍ ထပ္မံေရႊ႕ဆိုင္းေပးရန္ စသည္တို႔ အပါအ၀င္ ေတာင္း ဆိုခ်က္ ၈ ခ်က္ကို တုိင္းေဒသႀကီး၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဦးသိန္းေအာင္၊ ရန္ကုန္ရွိ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဆန္စပါးအသင္း အဖဲြ႔ခ်ဳပ္ႏွင့္ ေနျပည္ေတာ္ရွိ စီးပြားေရးႏွင့္ ကူးသန္းေရာင္း၀ယ္ေရး ၀န္ႀကီးဌာနမ်ားကိုပါ တင္ျပသြားမည္ဟု ဦး၀င္းျမင့္လိႈင္က ေျပာသည္။
ယမန္ႏွစ္တြင္ အစိုးရက တႏိုင္ငံလံုးမွ အရန္ဆန္တန္ခ်ိန္ ၄၅,၀၀၀ ၀ယ္ယူခဲ့သည္။ တိုင္းျပည္အတြင္း ေရႀကီးျခင္း၊ ငလ်င္လႈပ္ျခင္း၊ မုန္တုိင္းတိုက္ျခင္းစသည့္ သဘာ၀ေဘးဒဏ္မ်ား ႀကံဳေတြ႔ရသည့္အခါ အစိုးရက အရန္ဆန္မ်ားထုတ္ယူၿပီး ကယ္ဆယ္ေရးရိကၡာအျဖစ္ အသံုးျပဳေလ့ရွိသည္။
Ref: ဧရာ၀တီ








BBC News
VOA News
DVB News
RFA News
မဇၽၥိမ
ဧရာ၀တီ
ေန႔သစ္
သွ်မ္းသံေတာ္ဆင့္
ကရင္သတင္းစဥ္
ေကာင္းဝါ
ကခ်င္သတင္းစဥ္
ယေန႔ျမန္မာ
ကႏၱာရဝတီ တိုင္းမ္
ငုရင္ျပင္
႐ိုးမ (၃)
မိုးမခ
ဟစ္တိုင္
ဟံသာဝတီ
နိရဥၥရာ
ေခတ္လူငယ္
ၿမိဳ႕ေတာ္ပုသိမ္သတင္းစဥ္
ျမန္မာသတင္းရပ္ဝန္း
ရိုးရာေလး
Mandalay Gazette
People Media Voice
KIC News
BNI News
Burma Daily
Burma Digest
Burma Net
Kaladan
Network Media Group Rebound 88