Wednesday, January 21, 2009

ဦးသန္႔တို႔ေခတ္ - ပညာေရႊအိုး

အဂၤါေန႔၊ ဇန္နဝါရီလ 20 2009

(၁)

ဦးသန္႔ၾကီး ရာျပည့္ၿပီဆိုေတာ့ ျပည္တြင္းျပည္ပ စာေပနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးေလာကမွာ လႈပ္ရွားမႈေတြ ေတြ႔လာရပါ တယ္။ ကုလသမဂၢအဖဲြ႔ၾကီးကေတာင္ မလုပ္စဖူး တံဆိပ္ေခါင္းထုတ္မယ္လို႔ ဆိုလာပါတယ္။

ဂ်ာနယ္တခုမွာ ဦးသန္႔ ကိုယ္ေရးအတၳဳပၸတၱိထဲက ေကာက္ႏုတ္ဘာသာျပန္ေနတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး အေတြးအျမင္စာေစာင္မွာ သံအမတ္ေဟာင္း ဦးသက္ထြန္းက ဦးသန္႔နဲ႔ပတ္သက္တဲ့ အေၾကာင္းအခ်က္ေတြ ကို ေရးလာပါတယ္။ ဦးသန္႔နဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးေနဝင္းတို႔ၾကားက ဆက္ဆံေရးအေၾကာင္းကိုလည္း ပိုၿပီး သိလာရ ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ အရင္တုန္းက ၾကားဖူးခဲ့ၾကသလို ဦးႏုလူမို႔လို႔၊ မနာလိုလို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္းက ဦးသန္႔ကို ၾကည့္မရ ဘူးတို႔၊ တူတူတန္တန္ ဂုဏ္မျပဳဘူးတို႔ဘာတို႔ ဆိုတာေတြနဲ႔ ကြာျခားေနတာကို သတိျပဳမိသေပါ့။ ကုလသမဂၢ ႐ံုးခ်ဳပ္က ဦးႏုရဲ႕ သတင္းစာရွင္းလင္းပဲြအေၾကာင္း တစြန္းတစ အရင္က ေတြ႔ဖူးေပမယ့္ ျမန္မာလိုမဟုတ္တဲ့ အတြက္ ျမန္မာျပည္မွာ သိၾကဖို႔ မလြယ္လွပါဘူး။

ဒီအေၾကာင္းေတြ ျမန္မာ မီဒီယာမွာ ေဖာ္ျပခြင့္ ရလာတာဟာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္း လုပ္ခဲ့တာ ဒုိ႔နဲ႔ မဆုိင္ဘူးလုိ႔ ျပခ်င္ပုံ ရွိပါရဲ့။ တဖက္မွာလည္း သူ႔တူမလုိ ခင္တဲ့ စုစု (ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္)နဲ႔ ဆက္စပ္ျပီး သူ႔ကုိ အျငိဳး ေျပၾကေသးဟန္ မရပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဦးသန္႔ မ်က္ႏွာဖုံးနဲ႔ မဂၢဇင္းကုိ စိစစ္ေရးက ရစ္ေနတာေပါ့။

(၂)

ဒါေတြအသာထား၊ ဦးသန္႔ ဦးသန္႔နဲ႔ ေျပာေနၾကေတာ့ ဦးသန္႔အေၾကာင္းနဲ႔ ဦးသန္႔ ေရးတဲ့စာေတြ ျမန္မာျပည္ မွာ လူငယ္ေတြ ဘယ္ေလာက္ ဖတ္ဖူးမွတ္ဖူးၾကသလဲဆိုတာ သိခ်င္မိပါတယ္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကိုေတာင္ ျပည္တြင္းမီဒီယာမွာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေဖာ္ျပခြင့္မရတာမို႔ ဦးသန္႔ဆိုတာ ဦးႏုနဲ႔ေတာင္ ကဲြၾကပါမလား မသိပါဘူး။

တကၠသိုလ္စိန္တင္ေရးတဲ့ ကမၻာ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ဗိသုကာ စာအုပ္ေလာက္ပဲ ျမန္မာစာအုပ္ဆိုင္ေတြမွာ ျမင္ေနရ တာပါ။ အေထာက္ေတာ္လွေအာင္ ျပန္ဆိုတဲ့ ဗမာ့ဦးသန္႔တို႔၊ ဦးသန္႔၏ စာတို႔၊ ျပည္ေတာ္သာမွတ္တမ္းတို႔ ဆိုတာေတြကို အေဟာင္းဆုိင္ေမႊတဲ့ ပရိသတ္ေလာက္ပဲ သိၾကပါေတာ့တယ္။ စေလအညာက ေျပြဆရာ၊ ထူးဆန္းေသာ ကိုေရႊအုပ္တို႔၊ From My School Window တို႔ ဆိုတာေတြကေတာ့ ထားလုိက္ပါေတာ့။

ဒီစာေတြကို ဖတ္ခြင့္ရခဲ့ရင္ျဖင့္ လြန္ခဲ့တဲ့ အႏွစ္၇၀ ေက်ာ္ ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚ ေတာၿမိဳ႕ကေလးက ေက်ာင္းအုပ္ ဆရာၾကီး တေယာက္ရဲ႕ စိတ္ကူးစိတ္သန္း၊ အေတြးအေခၚေတြဟာ ဘာေၾကာင့္မ်ား ဒီေလာက္ ထက္ျမက္ၿပီး ေခတ္ေရွ႕ေျပးေနတာလဲဆိုတာ အံ့ၾသၾကလိမ့္မယ္။ ၿပီးေတာ့ ဆိုရွယ္လစ္ဘက္ယိမ္းတဲ့ သခင္ေအာင္ဆန္းနဲ႔ လစ္ဘရယ္ပညာတတ္ျဖစ္တဲ့ ဦးသန္႔တို႔ ေက်ာင္းဝတ္စံု ရွိသင့္၊ မရွိသင့္ ျငင္းၾကတာကလည္း စိတ္ဝင္စား စရာပါပဲ။

(၃)

လက္ဝဲသမားေတြကေတာ့ ဦးသန္႔ဟာ ဦးႏု လက္သံုး ပညာရွိၾကီးပါပဲ၊ ဗိုလ္ေနဝင္း ေဒါက္တာေမာင္ေမာင္ကို မေသမခ်င္း ဂုတ္ခြစီးသလို အစီးခံရတဲ့သူပါလို႔ ဆိုၾကလိမ့္မယ္။ ဦးသန္႔ေရးတဲ့ ျပည္ေတာ္သာမွတ္တမ္းၾကီးမွာ ကြန္ျမဴနစ္ေသာင္းက်န္းမႈကို ေတာ္ေတာ္အျပစ္ဆိုထားတာကိုး။ ဦးနုရဲ့ လူထုေအာင္သံ၊ စာေပဗိမာန္၊ စြယ္စုံ က်မ္း၊ ျပည္ေတာ္သာစတဲ့ ပေရာဂ်က္ၾကီးေတြကုိ ျပန္ၾကည့္ရင္ ဦးသန္႔နဲ႔ ကင္းႏိုင္တာမွ မဟုတ္ဘဲကလား။ ဦးသန္႔ျပန္ၾကားေရး အတြင္းဝန္၊ ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ အတြင္းဝန္ဘဝ အသက္ ၄၀-၅၀ အတြင္းက ေဆာင္ရြက္ခ်က္ ေတြကုိ ေဇာ္ဂ်ီ၊ မင္းသုဝဏ္၊ ေမာင္ထင္၊ ေဒါက္တာထင္ေအာင္၊ ဦးခင္ေဇာ္ (K) စတဲ့ ေခတ္ျပိဳင္ ပညာရွင္ မ်ိဳးဆက္ေတြရဲ႕ စြမ္းေဆာင္ခ်က္ေတြနဲ႔ ဆက္စပ္ၾကည့္မွ ပုိျပီး ႐ုပ္လုံးၾကြလာမွာပါ။

ဆ႒သဂၤါယနာေခတ္၊ ႏုိင္လြန္ေခတ္ မီလိုက္သူ မ်က္ႏွာၾကီး အသိုင္းအဝိုင္းကေတာ့ ဦးသန္႔အရင္ ကုလ သမဂၢမွာ ျမန္မာသံအမတ္ လုပ္သြားတဲ့ ဂ်ိမ္းစ္ဘယ္ရင္တန္သာ ဟမ္းမားရႈိး ေသတာကို မီလိုက္ရင္ ဦးသန္႔ အတြင္းဝန္ခ်ဳပ္ ျဖစ္မွာမဟုတ္ဘူးလို႔ ဆိုၾကပါတယ္။

တကယ္ေတာ့လည္း ဦးသန္႔ ဒီလိုျဖစ္လာတာကေတာ့ အဲဒီအခ်ိန္က ျမန္မာျပည္ရဲ႕ 'ဘက္မလိုက္' တက္ႂကြ တဲ့ ႏုိင္ငံျခားေရးဝါဒ ေက်းဇူးေၾကာင့္၊ ၿပီးေတာ့ ဦးႏုရဲ႕ ကမၻာ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ စုိက္ထုတ္တဲ့ ဥႆဟေတြ နဲ႔လည္း ဆုိင္ပါတယ္။ ပင္ကိုေတာ္တဲ့လူမို႔ ၁ဝ ႏွစ္တိတိ ကုလသမဂၢမွာ ေတာင့္ခံႏုိင္တာကေတာ့ ဦးသန္႔ စြမ္း လုိ႔ပါပဲ။ ဒီေခတ္ဒီအခါမွာေတာ့ ျမန္မာေတြ မုိးပံ်ေအာင္ေတာ္ေနေပမယ့္ ျမန္မာအစိုးရရဲ႕ သိကၡာက်မႈေၾကာင့္ ကမၻာမွာ နလံထူလွေတာ့တာ မဟုတ္ပါဘူး။

ဦးသန္႔နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေနာက္ထပ္ေျပာမိၾကတာက သန္႔ရွင္း၊ တည္ၿမဲ ကဲြတဲ့အခ်ိန္မွာ သူ ျမန္မာျပည္မွာ ရွိေန ခဲ့ရင္ ဦးႏုက သူ႔ကုိ ပထစထဲပါခုိင္းမွာပဲ ဆိုတာပါ။ ဦးခ်မ္းသာ၊ ဦးခ်စ္ေဖတုိ႔လို ICS ၾကီးေတြေတာင္မွ ပထစၾကီးေတြျဖစ္လာ၊ ေနာက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကေတာ္ ေဒၚခင္ၾကည္ေတာင္မွ ပထစအတြက္ ဝင္မဲဆြယ္ေပးခဲ့ရ တာ မဟုတ္လား။ ဦးသန္႔ဟာ ျပန္ၾကားေရး၊ ပညာေရး စတဲ့ ေနရာေတြမွာ ေဒါက္တာဧေမာင္လိုပဲ ဦးႏုရဲ႕ ေပၚလစီေတြကို ေဖာ္ေဆာင္ေနရပါလိမ့္မယ္။

ႏိုင္ငံေရးထဲ မဝင္ဘဲ အတြင္းဝန္ ဆက္လုပ္ေနရင္လည္း ၆၂ အာဏာသိမ္းၿပီးေနာက္ပိုင္း ေစာေစာစီးစီး နားရ ဖို႔ ရွိပါတယ္။ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီရဲ႕ ျပန္ၾကားေရး၊ ပညာေရးနဲ႔ စီးပြားေရးမွာ ဓာတ္ၾကမ္း႐ိုက္တဲ့ စစ္ဆုိရွယ္ လစ္မူေတြနဲ႔ ဦးသန္႔ဟာ ဘယ္လိုမွ မအပ္စပ္လို႔ပါပဲ။ အဲဒီလို ေစာေစာအနားယူလိုက္ရင္လည္း ကုလသမဂၢ ကို သူ ေရာက္သြားမွာပါပဲ။ ေဒါက္တာသာလွတို႔၊ ေဒါက္္တာညီညီတို႔လိုေပါ့။

(၄)

စိတ္ကူးယဥ္လို႔မရတဲ့ သမုိင္းမွာေတာ့ ျဖစ္ခဲ့တာေတြကိုပဲ ၾကည့္ရမွာပါ။ အတြင္းဝန္လုပ္ခဲ့တဲ့ ဦးသန္႔ဟာ အတြင္းဝန္ခ်ဳပ္ျဖစ္လာေတာ့လည္း ကုလသမဂၢဗ်ဴ႐ုိကရက္ ယႏၲရားၾကီးကို ႏုိင္ႏုိင္နင္းနင္း ထိန္းခ်ဳပ္သြားခဲ့ တာပါပဲ။ ေက်ာင္းဆရာ၊ သတင္းစာဆရာ ေနာက္ခံကလာသူမို႔ ဆက္ဆံေရးညက္တာကလည္း စစ္ေအး အထြဋ္အထိပ္ေရာက္တဲ့ ၆ဝ ျပည့္လြန္ႏွစ္ေတြက ကမၻာ့အခင္းအက်င္းမွာ အသံုးက်လွပါတယ္။ က်ဴးဘား၊ ေျမာက္ေဘာ္နီယို စတဲ့ ကိစၥေတြမွာ ဦးသန္႔ ဝင္လို႔ရေပမယ့္ ပရက္ဂ္အေရးအခင္းလို၊ အစၥေရးလို၊ ဗီယက္နမ္ လို ကိစၥမ်ဳိးမွာေတာ့ ဦးသန္႔လည္း မရွင္းႏုိင္ခဲ့ပါဘူး။ အင္အားၾကီးေတြ ေလွ်ာ့ေပးမွ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆိုတာ ေပၚ လာရတာ မဟုတ္လား။

ရင္နာစရာေကာင္းတာက ကမၻာ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ တည္ၿငိမ္မႈရဖို႔ ၾကိဳးပမ္းခဲ့တဲ့ ဦးသန္႔ဟာ ျမန္မာ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရး အတြက္ေတာ့ ထိထိေရာက္ေရာက္ မပံ့ပိုးႏိုင္ခဲ့တာပါပဲ။

ဦးသန္႔ အတြင္းဝန္ခ်ဳပ္ျဖစ္တဲ့ ၁၉၆၁-၇၁ ခုႏွစ္ဟာ ျမန္မာျပည္မွာ ဒီမုိကေရစီ ဆိတ္သုဥ္းၿပီး ျပည္တြင္းစစ္ အရွိန္ တက္ေနတဲ့အခ်ိန္ပါပဲ။ ေျမေပၚႏုိင္ငံေရး လႈပ္ရွားမႈေတြအားလံုးဟာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ေအာက္မွာ လူးလြန္႔လို႔မရဘဲ ႏိုင္ငံေရးလုပ္ခ်င္တဲ့သူေတြဟာ ျမန္မာ့ဆိုရွယ္လစ္လမ္းစဥ္ပါတီကုိ ဝင္ဖို႔ကလဲြၿပီး တျခား လမ္း မရွိတဲ့အခ်ိန္လည္း ျဖစ္ပါတယ္။ (၂ဝ၁ဝ ခုႏွစ္မွာ ပါတီစံုေရြးေကာက္ပဲြလုပ္မယ့္ နအဖ ကေတာ့ ေတာ္လွန္ေရးအစိုးရထက္ ပါးနပ္တယ္ေျပာမလား၊ အရပ္သားမ်က္ႏွာတပ္ၿပီး စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးသစ္ ထူေထာင္ မယ့္ေနရာမွာေတာ့ ၁၉၇၄ နဲ႔ ၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပဲြဟာ ကြာလွမယ္ မထင္ပါဘူး။)

ေျမေပၚေျမေအာက္ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြနဲ႔ အာဏာသိမ္းစစ္ေကာင္စီ ညိႇႏႈိင္းပဲြေတြမွာ (၁၉၆၃၊ ၁၉၆၈) ဦးသန္႔ အေနနဲ႔ ပါဝင္ပါရေစလို႔ ေတာင္းဆိုသံ မၾကားခဲ့ရဖူးပါဘူး။ ဒါကလည္း အေမရိကန္၊ ဆိုဗီယက္ ႏွစ္အုပ္စုလံုးရဲ႕ ေထာက္ခံမႈကို ယူႏုိင္တဲ့ ဗိုလ္ေနဝင္းရဲ႕ ႏုိင္ငံျခားေရးေပၚလစီေၾကာင့္ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ကြန္ျမဴနစ္ၿခိမ္းေျခာက္ မႈကို 'ေမြး' မထားႏုိင္တဲ့ လက္ရွိ အစိုးရလက္ထက္မွာေတာ့ ဒီလို အားလံုး 'မီးေသ'တဲ့ အခြင့္အေရးမ်ဳိး မရႏိုင္ ေတာ့ပါဘူး။

(၅)

အခုလို ရာျပည့္တဲ့ အခမ္းအနားကို အခြင့္ယူၿပီး ဦးသန္႔စာေတြ ျပန္ထုတ္ဖို႔၊ ဦးသန္႔ Institute ကေနၿပီး ျပည္တြင္းျပည္ပက ျမန္မာႏုိင္ငံသား ျမန္မာလူငယ္ေတြအတြက္ ပညာေရး၊ လူမႈေရး အေထာက္အပံ့ေတြပါ လုပ္သြားဖို႔ အားထုတ္ၾကလိမ့္မယ္လို႔ ယူဆပါတယ္။

ဦးသန္႔၊ ဦးညြန္႔ (ECAFE) ၊ ဦးေရႊမရ၊ ေဒၚသန္းဧ စတဲ့ ျမန္မာပညာတတ္ေတြ ကုလသမဂၢမွာ ဘုန္းၾကီးခဲ့တဲ့ ေခတ္ကို လြမ္းမိပါေသးရဲ႕။ နာဂစ္ျဖစ္တဲ့ အခ်ိန္တုန္းက ကုလသမဂၢမွာ ဦးသန္႔လိုလူမ်ဳိး ရွိခဲ့ရင္လို႔ ေတြးမိသူ ေတြ နည္းမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ လက္ရွိ ကုလသမဂၢက ျမန္မာဝန္ထမ္းေတြကလည္း စစ္အစိုးရနဲ႔ ကဏၬေကာစ တုိက္ဝ့ံၾကတာမွ မဟုတ္ဘဲကိုး။ အမ်ဳိးသားပညာေရးက ေမြးထုတ္ေပးလုိက္တဲ့ မ်ဳိးခ်စ္ပညာတတ္ လူတန္း စားကေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာ မ်ဳိးတုန္းခါနီးၿပီထင္ပါရဲ႕ေလ။



ပညာေရႊအိုး
REF: မဇၩိမ

Read More...

စည္းကမ္းျပည့္ဝေသာ သတင္းမ်ားနဲ႔ Hip hop ငိုၿငီးသံမ်ား - ေနသန္ေမာင္

ေနသန္ေမာင္
အဂၤါေန႔၊ ဇန္နဝါရီလ 20 2009

ယူဂ်ီလို႔ အတိုေကာက္ေခၚလို႔ရတဲ့ (Underground) Rap သီခ်င္းေတြ ျမန္မာျပည္က လူငယ္ထုေတြၾကားမွာ ပ်ံ႕ႏွံ႔ေနတာ သိပ္မၾကာေသးပါဘူး။ ခန္႔မွန္းေျခအရ ဆိုရင္ေတာ့ (Third Generation) လို႔ သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ ဟစ္ပ္ေဟာ့ပ္ (Hip hop) ဂီတရဲ႕ တတိယမ်ဳိးဆက္ဆိုသူ ဆယ္ေက်ာ္သက္လူငယ္ေတြ ၿပီးခဲ့တဲ့ ၂ ႏွစ္ အတြင္းေလာက္မွာ စတင္ခဲ့တာလို႔ ဆိုႏိုင္ပါတယ္။

ေရာ့ခ္သီခ်င္းေတြ အၿပိဳင္းအ႐ိုင္း ဆူေလာင္ပြက္ခဲ့တဲ့ ၁၉၉ဝ ျပည့္လြန္ႏွစ္ေတြ အၿပီးမွာ အက္ဆစ္အဖဲြ႔ရဲ႕ Rap သီခ်င္းေခြနဲ႔အတူ ျမန္မာျပည္က ၂၁ ရာစု ဂီတလူငယ္ မ်ဳိးဆက္ေတြဟာ ဒီေဂ်စက္ေတြ၊ မိုက္ခ႐ိုဖုန္းေတြ၊ ဘရိတ္ဒန္႔ေတြနဲ႔အတူ ေပါ့ပ္ Pop သီခ်င္းအမ်ားစု ေခတ္စားတဲ့ ျမန္မာျပည္မွာ ဘြားခနဲ ေပၚလာတာပါ၊

Hip hop မ်ဳိးဆက္ရဲ႕ ပထမမ်ဳိးဆက္ျဖစ္တဲ့ အက္ဆစ္အဖဲြ႔၊ သီအိုရီအဖဲြ႔တို႔ဟာ နည္းမ်ဳိးစံုနဲ႔ တိုက္ခိုက္ခံၿပီးမွ သူတို႔ရဲ႕ အမာခံပရိသတ္ လူငယ္အမ်ားစုရဲ႕ လက္ခံမႈေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ Rap လမ္းေၾကာင္းက မထင္ မွတ္ဘဲ တံခါးပြင့္ခဲ့ပါတယ္။ အသစ္ အသစ္ထြက္လာတဲ့ သီခ်င္းစီးေၾကာင္းထဲမွာ ဆယ္ေက်ာ္သက္ ၿမီးေကာင္ ေပါက္ မိန္းကေလးေတြရဲ႕ အသည္းစြဲက ထြန္းထြန္း၊ စိုင္းစိုင္းခမ္းလိႈင္၊ ရဲေလး၊ ေဂ်မီတို႔ဟာ ၂ဝဝ၃ ခုႏွစ္က ေန ဒီေန႔အထိ စင္ေပၚမွာ ေနရာယူထားဆဲ၊ ပရိသတ္ကို ဖမ္းစားထားဆဲ။

ရဲေလး၊ ေဂ်မီမ်ဳိးဆက္ကို Hip hop ရဲ႕ ဒုတိယမ်ဳိးဆက္လို႔ ေခၚမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဒီကေန႔ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ Rapper ေပါက္စေတြျဖစ္တဲ့ ေက်ာ္ထြဋ္ေဆြ၊ ေဂ်ာက္ဂ်က္တို႔ရဲ႕ VIP ဟာ တတိယမ်ဳိးဆက္ ျဖစ္လာပါမယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ျမန္မာျပည္က Rap / Hip hop ယဥ္ေက်းမႈဟာ Revolution တခုအေနနဲ႔ တြန္းကန္ ႐ုန္းထြက္ေနရလို႔ပါပဲ။

Hip hop ဂီတယဥ္ေက်းမႈရဲ႕ ခရီးအစဟာ ေဟာင္းႏြမ္းေဆြးေျမ႕ေနတဲ့ လူ႔အသိုင္းအဝိုင္းရဲ႕ စိတ္အခ်ဥ္ေပါက္ မႈ၊ တံခါးပိတ္ဝါဒေၾကာင့္ အျမင္က်ဥ္းေျမာင္းမႈ၊ ေခတ္မမီေတာ့တဲ့ လူ႔အသိုင္းအဝိုင္းအတြင္းက စံႏႈန္းနဲ႔ တရား မွ်တမႈ မရွိတဲ့ ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ လူေနမႈစနစ္ၾကားမွာ အေတာ္ကေလး တိုက္ခိုက္ေခ်မႈန္းခံခဲ့ရပါတယ္။

ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ ၁၉၈၈ ဒီမိုကေရစီေရး လႈပ္ရွားမႈေနာက္ပိုင္းမွ ေမြးဖြားလာတဲ့ ျမန္မာျပည္က ဒီ မ်ဳိးဆက္ သစ္ဟာ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ရာေကာင္းတဲ့ စိတ္အခ်ဥ္ေပါက္ေနတဲ့ လူတန္းစားၾကားထဲမွာ လူးလြန္႔ၾကီးျပင္းခဲ့ရ သူေတြပါ။ သူတို႔ရဲ႕အေဖာ္ဟာ ဂီတျဖစ္လာတယ္။ ဒီဂီတကေနတဆင့္ သူတို႔ရဲ႕အသံေတြ ခံစားခ်က္ေတြက တစတစ ေဖာ္ထုတ္ဖို႔ ၾကိဳးစားလာၾကတယ္။

လူ ၅ ေယာက္ထက္ပိုၿပီး (အထူးသျဖင့္ လူငယ္ေက်ာင္းသားေတြ) စုေဝးလို႔မရတဲ့ စစ္ဖိနပ္ေအာက္က တိုင္းျပည္မွာ ဒီလူငယ္ေတြဟာ Hip hop ဂီတနဲ႔ လူငယ္ထုေတြကို ေသာင္းနဲ႔ခ်ီၿပီး စုစည္းခဲ့တယ္။ ၿပီးေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ ခံစားခ်က္ေတြကို ဖလွယ္ၾကတယ္။ ပိတ္ေလွာင္မြန္းက်ပ္ေနတဲ့ ေခတ္ဆိုးၾကီးထဲမွာ သူတို႔အတြက္ အခ်စ္အေၾကာင္း၊ အသည္းကြဲတဲ့အေၾကာင္းေတြ၊ သူငယ္ခ်င္းေတြ ညီညြတ္ၾကပါလို႔သာ ဒီအေၾကာင္းေတြကို သီခ်င္းစပ္ဆိုခဲ့ၾကတယ္။

ကိုယ္ပိုင္သံစဥ္ မဖန္တီးႏိုင္ဘဲ ေကာ္ပီသီခ်င္းေတြနဲ႔ လူတလံုးသူတလံုးျဖစ္ေနတဲ့ ေရာ့ခ္၊ ေပါ့ပ္ သီခ်င္းေတြ ထက္စာရင္ ျမန္မာလူငယ္စစ္စစ္ေတြက ကိုယ္ပိုင္ဖန္တီးတဲ့ ျမန္မာဟန္ Rap သီခ်င္းေတြက ဘယ္လိုပဲ အတားအဆီးေတြရွိရွိ စင္ေပၚေရာက္လာခဲ့တာပါပဲ။

၄-၅ ႏွစ္ ကေလးေတြကအစ စိုင္းစိုင္းခမ္းလိႈင္သီခ်င္း မဖြင့္ျပရင္ ထမင္းမစားၾကတဲ့အထိ Hip hop လိႈင္းလံုး က အေတာ္ကို ၾကီးခဲ့ပါတယ္။ ျပည္ပက ျမန္မာႏိုင္ငံေရး အသိုင္းအဝိုင္းၾကားမွာေတာ့ Hip hop ကို ထင္ထင္ ေပၚေပၚပဲျဖစ္ျဖစ္၊ လွ်ဳိ႕ဝွက္ၿပီးေတာ့ပဲျဖစ္ျဖစ္ အားမေပးပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ျပည္ပမွာရွိတဲ့ ျမန္မာလူငယ္တစုက ေနၿပီး (Myanmar Future Generation – MFG) အဖဲြ႔အျဖစ္ ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ တိုက္႐ိုက္ပတ္သက္တဲ့ သီခ်င္းေတြ အယ္လ္ဘမ္တခ်ပ္စာမက အင္တာနက္ေပၚကေန လႊင့္တင္လိုက္တဲ့ ၂ဝဝ၃ ခုႏွစ္ကစၿပီး ဟုတ္ၿပီကြဆိုကာ အားေပးခဲ့တာပါ။

MFG ရဲ႕သီခ်င္းေတြဟာ ျမန္မာျပည္မွာ Underground သီခ်င္းေတြအျဖစ္နဲ႔ အရွိန္ျပင္းျပင္း ပ်ံ႕ႏွံ႔ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ပိုင္း စစ္အစိုးရဆန္႔က်င္ေရး သီခ်င္းတိုင္းမွာ Hip hop ဂီတက တစတစ ေနရာယူခဲ့ပါတယ္။ ၂ဝဝ၇ ေရႊဝါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးထဲမွာ ရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြေနာက္က တက္တက္ၾကြၾကြ အားေပးခဲ့ၿပီး အေျပာင္းအလဲကို ေတာင္းဆိုခဲ့တဲ့ လူငယ္ေက်ာင္းသားေတြဟာ ဒီ Hip hop မ်ဳိးဆက္ပါပဲ။

ဆံပင္ကို အေရာင္ဆိုးၿပီး နားႏွစ္ဖက္စလံုးမွာ နားကပ္ပန္ထားတဲ့ ဆယ္ေက်ာ္သက္ ဒီလူငယ္ေတြဟာ သူတို႔ ဘဝမွာ အင္မတန္ စက္ဆုတ္ရြံရွာဖြယ္ေကာင္းတဲ့ ႏိုင္ငံေတာ္ ယုတ္မာမႈၾကီးကို သူတို႔မ်က္လံုးေတြနဲ႔ တပ္အပ္ ျမင္ခဲ့ၾကသူေတြပါ။ သူတို႔ဟာ အင္တာနက္ေခတ္က ျမန္မာ့အနာဂတ္ သူရဲေကာင္းေတြပါ။

Generation Wave ဆုိၿပီး Hip hop မ်ဳိးဆက္က ေဇယ်ာေသာ္၊ ရန္ရန္ခ်န္းတို႔ဟာ စစ္အစိုးရဆန္႔က်င္ေရး ဂီတလႈပ္ရွားမႈထဲမွာပါခဲ့လို႔ ေထာင္ခ် ဖမ္းဆီးခံခဲ့ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီလူငယ္ေတြရဲ႕ ဂီတပံုစံကို မၾကိဳက္တာ နဲ႔ သူတို႔ရဲ႕ ျဖစ္တည္မႈနဲ႔ ခံစားခ်က္ေတြ၊ ရပ္တည္႐ုန္းကန္ရတဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္ကို ဂ႐ုမထားဘဲ သူတို႔ကို လူလတ္ပိုင္းနဲ႔ လူၾကီးပိုင္းေတြက မၾကိဳက္ၾကပါဘူး။

တက္ကႏိုတီးလံုးေတြနဲ႔ ျမန္မာသံေတြကို ေရာစပ္ထားတဲ့ သားစိုးရဲ႕ Rap ပံုစံကေတာ့ ျမန္မာဟန္ေတြ အေတာ္ကို လႊမ္းေနတာမို႔ တႏိုင္ငံလံုးက ၾကိဳက္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ Hip hop ရဲ႕ အရသာစစ္စစ္ကို ေျခလွမ္းစိတ္စိတ္ ရွာလာတဲ့ မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြအတြက္ကေတာ့ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ဆင္ဆာယဥ္ေက်းမႈေအာက္ မွာ အသက္ရႉက်ပ္လာတာကေတာ့ အမွန္ပါပဲ။

ဒီေတာ့ Underground သီခ်င္းေတြဆိုရင္း သူတို႔ရဲ႕ ဂီတမွတ္တိုင္ေတြကို စၿပီး မွတ္ေက်ာက္တင္ဖို႔ လံုးပမ္း တာပါပဲ။ အဲဒီသီခ်င္းအမ်ားစုဟာ ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ မပတ္သက္ပါဘူး။ စစ္အစိုးရကို ဆန္႔က်င္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔ျမင္ေနရတဲ့ ေဟာင္းႏြမ္းစုတ္ျပတ္ေနတဲ့ အေတြးအေခၚေတြ၊ ေငြရွိမွသာ အဆင္ေျပမယ္၊ ဘယ္သူေသေသ ငေတမာရမယ္ဆိုတဲ့ လိႈင္းလံုးေတြကို ဟားတိုက္ဖို႔ ၾကိဳးပမ္းတာပါပဲ။

ဒီသီခ်င္းေတြရဲ႕ စာသားေတြက ျပည္တြင္းက သိကၡာေတာ္အင္မတန္ၾကီးတဲ့ လူတန္းစားေတြအတြက္က ေတာ့ ညစ္ညမ္းသီခ်င္းေတြပါပဲ။ လိင္ဆိုင္ရာသီခ်င္းေတြ၊ ေန႔စဥ္ျမင္ေတြ႔ေနရတဲ့ လူငယ္ေတြၾကားက စကား လံုးေတြဟာ သီခ်င္းထဲေရာက္ေတာ့ ေအာက္တန္းစားေတြအျဖစ္ သမုတ္ခံရပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္လည္း ဒီ သီခ်င္းေတြကို Underground အျဖစ္ ထုတ္တာပါ။ ဒီေလာက္ ညစ္ပတ္တယ္ ႐ုန္႔ရင္းၾကမ္းတမ္းတယ္ဆိုတဲ့ သီခ်င္းေတြဟာ ဘာ့ေၾကာင့္ လူငယ္ေတြၾကားထဲ အင္မတန္ပ်ံ႕ႏွံ႔ၿပီး လူၾကိဳက္မ်ားေနတာလဲ။

အေျဖကေတာ့ သူတို႔ရင္ကို ထိလို႔ပါပဲ၊ သူတို႔ခံစားခ်က္ကို ေရာင္ျပန္ဟပ္လို႔ပါပဲ၊ VIP အဖဲြ႔က ေက်ာ္ထြ႗္ေဆြ၊ ေဂ်ာက္ဂ်က္တို႔ရဲ႕ Rap သီခ်င္းေတြဟာ ျပည္တြင္းေရာ ျပည္ပမွာပါ အခုထိ ပ်ံ႕ႏွံ႔ေအာင္ျမင္ေနတုန္းပါပဲ။ မိုက္႐ိုင္းတယ္ထင္ရင္၊ မၾကိဳက္ရင္ နားမေထာင္႐ုံပါပဲ။ ဒီလို အယုတၱအနတၱ သီခ်င္းေတြ ရွိေနသင့္ရဲ႕လား ဆိုၿပီး ဂ်ာနယ္ စာမ်က္ႏွာထက္ကေန ဆင္ဆာအဖဲြ႔ လူၾကီးမင္းမ်ားထံ တခုခုလုပ္ၾကပါဆိုၿပီး ေဆာ္ၾသေပးပါ တယ္။ ရြာေဆာ္လုပ္ပါတယ္။

ျပည္ပက တခ်ဳိ႕သတင္းဌာနေတြကလည္း ဒီေလသံေနာက္ကိုလိုက္ၿပီး ဟုတ္တာေပါ့၊ မိုက္႐ိုင္းတဲ့သီခ်င္းေတြ မရွိသင့္ဘူး၊ ဒီကေလးေတြ မဆိုေစနဲ႔ဆိုၿပီး တတ္ေရာင္ကား အဆိုေတာ္ဆိုသူေတြကို ဗ်ဴးၾကပါတယ္။ သူ႔ အရပ္နဲ႔ သူ႔ဇာတ္ကေတာ့ အံကိုကိုက္လို႔။

ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕ တာဝန္ရွိသူမ်ားက ထံုးစံအတိုင္း ေဂ်ာက္ဂ်က္ကို ေခၚယူသတိေပးၿပီး ေနာက္မလုပ္ဖို႔ ဆံုးမပါ တယ္။ လြတ္လပ္မႈဆိုတာ မီးရထားသံလမ္းေပၚမွာ အဝတ္ထြက္လွန္းတာ မဟုတ္ေပမယ့္ ဒီကေန႔ ျမန္မာ ျပည္က လူငယ္ေတြ ရင္ဆိုင္ေနရတဲ့ပံုစံနဲ႔ သူတို႔ရဲ႕ ခံစားခ်က္ေတြေတာ့ နည္းနည္းေလးျဖစ္ျဖစ္ နားလည္ေပး သင့္ပါတယ္။

သူတို႔ဟာ တခ်ိန္လံုးၾကီးေတာ့ သတင္းဂ်ာနယ္ေတြက ေျပာသလို ညစ္ညမ္းသီခ်င္းေတြခ်ည္းပဲ ဆိုေနၾကမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ္မၾကိဳက္တာနဲ႔ လူငယ္ေတြရဲ႕ ခပ္က်ဥ္းက်ဥ္းေလးပဲရွိတဲ့ လုပ္ပိုင္ခြင့္ေတြကို ၿခိမ္းေျခာက္မႈ ေတြ၊ အေၾကာက္တရားေတြနဲ႔ လိုက္ဖံုးအုပ္ဖို႔ ၾကိဳးစားေနတာက အင္မတန္ ရွက္ဖို႔ေကာင္းတဲ့ အျဖစ္ပါပဲ။

စစ္ဖိနပ္ေအာက္မွာ အားလံုးကို ျပားျပားဝပ္ေနေအာင္ ေထာင့္ေစ့ေနေအာင္ ဖိႏွိပ္ေနတဲ့ၾကားက အဖိႏွိပ္ခံရသူ အခ်င္းခ်င္းကိုေတာင္ အတို႔အေထာင္လုပ္ၿပီး တမူး၊ တပဲသာရွိတဲ့ လြတ္လပ္ခြင့္ေတြ လိုက္ၿပီး ပိတ္ဆို႔ဖို႔ စဥ္းစားေနတဲ့ အေတြးအေခၚဟာ ေနျပည္ေတာ္ကေျပာတဲ့ စည္းကမ္းျပည့္ဝေသာ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ေတာ့ ထိုက္တန္ပါလိမ့္မယ္။

Revolution တခုဟာ ဘယ္ေနရာမွာမဆို ေပၚလာတတ္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြါးေရး၊ လူမႈေရး၊ ဂီတ၊ အႏု ပညာ စတဲ့ အလႊာအသီးသီးမွာ တခ်ိန္မဟုတ္ တခ်ိန္ေတာ့ ေပၚတတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခ်ိန္ၾကာလာတာ နဲ႔အမွ် Evolution ျဖစ္ေပၚလာၿပီး သမိုင္းရဲ႕တိုးတက္မႈကို သ႐ုပ္ခြဲရတာပါ။ ကိုယ္မၾကိဳက္တာနဲ႔ ပိတ္လိုက္ဟ၊ တားလိုက္ဟ၊ ဒါမ်ဳိးေတာ့ လက္ခံလို႔မျဖစ္ဘူးဆိုတဲ့ အေတြးအေခၚရွိတဲ့ လူေတြဟာ ဒီမိုကေရစီရဲ႕ တန္ဖိုးေတြ နဲ႔ ေျဖာင့္ေျဖာင့္ၾကီး သြားေနတာဆိုတာ သတိခ်ပ္သင့္ပါတယ္။

Underground သီခ်င္းေတြ ထြက္လာတာကို မၾကိဳက္လို႔ အတို႔အေထာင္လုပ္ သတင္းေရးလိုက္ေပမယ့္ ဒီလို သီခ်င္းမ်ဳိးကို ဖန္တီးသူ၊ ၾကိဳက္သူ လူငယ္ေတြရဲ႕ ေျခလွမ္းေတြကို သင္းသပ္သလို မလုပ္သင့္ပါဘူး။ ဒီ ေလာက္ကေလးေတာင္ ေခတ္အေတြးအေခၚနဲ႔ အျမင္က်ယ္မႈမရွိဘဲ သတင္းေတြနဲ႔ လူသတ္ေနၾကပါတယ္။ အနာဂတ္ျမန္မာျပည္မွာ ေနာင္ အႏွစ္ ၂ဝ က်ရင္ ေပၚထြက္လာမယ့္ မ်ဳိးဆက္ဟာ လြန္ခဲ့တဲ့ အႏွစ္ ၂ဝ ကလို ပဲ ခိုင္းတာလုပ္၊ ေခၚရင္လာ၊ ခံမေျပာတဲ့ ခပ္ႏုံႏံု ခပ္အအ မ်ဳိးဆက္ေတြကို ဒီေန႔ဖန္တီးေနၾကတယ္။

ပကတိအမွန္တရားရဲ႕ ရက္စက္မႈကို မသတီဘူးဆိုရင္ ျမန္မာျပည္က လူငယ္ေတြဟာ အေၾကာက္တရားရဲ႕ ေထာင္ထဲမွာ သူတို႔ထက္ အဆတရာမက အေၾကာက္ၾကီးတဲ့ လူၾကီးေတြနဲ႔ ဝမ္းနည္းစရာ ေနထိုင္ၾကရဦးမွာ ပါ။ ညစ္ညမ္းသီခ်င္းေတြပါကြာ၊ အဆင့္မရွိဘူးဆိုရင္လည္း ''ေရႊမႈန္ၾကဲတဲ့ ဖဲေမြ႔ရာေပၚဝယ္ ခ်စ္တလင္းေဖာ္ မယ္'' ဆိုတဲ့ စည္းကမ္းျပည့္ဝၿပီး နားခံသာတဲ့ သီခ်င္းမ်ားသာဆိုၿပီး တိုင္းျပည္ကို ခင္ဗ်ားတို႔ပဲ ခ်စ္ၾကပါေတာ့။ ။



ေနသန္ေမာင္
(ေနသန္ေမာင္သည္ ယခင္က သတင္းအယ္ဒီတာအျဖစ္ တာဝန္ယူခဲ့သူျဖစ္ၿပီး၊ ယခုအခါ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု ေျမာက္ကာ႐ိုလိုင္းနား တကၠသိုလ္တြင္ ႐ုပ္ရွင္၊ ဗီဒီယို ထုတ္လုပ္ေရးႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးသိပၸံ ဘာသာရပ္မ်ား သင္ယူေနသူ ေနာက္ဆံုးႏွစ္ ေက်ာင္းသားတဦးျဖစ္သည္။)

REF: မဇၩိမ

Read More...

သမၼတသစ္ အိုဘားမားအတြက္ စကားလက္ေဆာင္

Tuesday, 20 January 2009

ယေန႔ ၾကမ္းသစၥာ ဆိုမည့္ အေမရိကန္ သမၼတသစ္ အိုဘားမား၏ ျမန္မာႏိုင္ငံ အေပၚ ထားရွိမည့္ အနာဂတ္ ႏိုင္ငံျခားေရးမူဝါဒႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ မည္သို႔ရွိသည္ကို ဧရာဝတီမဂၢဇင္းက အေမရိကန္ အေျခစိုက္ ျမန္မာ့အေရး လႈပ္ရွားသူမ်ားအဖြဲ႕၏ အမႈေဆာင္ ဒါ႐ိုက္တာ ဦးေအာင္ဒင္ႏွင့္ ေတြ႕ဆံု၍ ေမးျမန္း ခဲ့ပါသည္။

ေမး။ ။ ကိုေအာင္ဒင္အေနနဲ႔ သမၼတအိုဘားမားကို ဘယ္လိုစကားမ်ိဳး ပါးခ်င္ပါသလဲ။

ေျဖ။ ။ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ သမၼတအိုဘားမားကို ျမန္မာစစ္အစိုးရအေပၚ အေရးယူထားတဲ့ စီးပြားေရး ပိတ္ ဆို႔မႈ အစီအစဥ္ ဆက္လက္ကိုင္စြဲ ထားေစခ်င္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ အားေကာင္းတဲ့ ေဆြးေႏြးညႇိႏႈိင္းႏိုင္မႈ အင္အားကို အသံုးခ်ၿပီး ႏိုင္ငံတကာ အဖြဲ႕အစည္းေတြကို စည္း႐ံုးလို႔ ျမန္မာစစ္အစိုးရကို ဖိအားေပးေစခ်င္ပါ တယ္။ ႏိုင္ငံတကာ အဖြဲ႕အစည္းေတြအေနနဲ႔ တေယာက္တမ်ိဳးေျပာေနတာထက္ အားလံုး ညီညီညြတ္ညြတ္နဲ႔ စစ္အစိုးရအေပၚမွာ တသံတည္းထြက္တာမ်ိဳး ျဖစ္ေစခ်င္တာပါ။ က်ေနာ္ယံုပါတယ္ သမၼတ အိုဘားမား၊ ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီးျဖစ္လာမယ့္ ဟီလာရီကလင္တန္နဲ႔ ကမၻာ့ကုလသမဂၢအတြက္ အေမရိကန္အၿမဲတမ္း ကိုယ္စားလွယ္ ေဒါက္တာဆူဆန္႐ိုက္စ္တို႔ သံုးဦးစလံုး ဒီကိစၥကိုတတ္ႏိုင္မယ္လို႔ ယံုၾကည္ပါတယ္။ အထက္ လႊတ္ေတာ္အမတ္ Tom Lantos ရဲ႕ ျမန္မာ့ေက်ာက္မ်က္ဥပေဒ (၂၀၀၈) အရ ပထမအဆင့္အေနနဲ႔ က်ေနာ္ တုိ႔ ယုံၾကည္ကုိးစားႏုိင္တ့ဲသူတေယာက္ကုိ သမၼတ အုိဘားမားက သူ႔ရဲ႕ ျမန္မာျပည္ေရးရာ အထူး ကုိယ္စား လွယ္အျဖစ္ တာ၀န္ေပးေစခ်င္ပါတယ္။ ဒါကုိ အထက္လႊတ္ေတာ္ကလည္း အျမန္ဆုံး အတည္ျပဳေစခ်င္ပါ တယ္။


ကိုေအာင္ဒင္

ေမး။ ။ ခုတက္မယ့္ အေမရိကန္ အစိုးရသစ္ကို ျမန္မာ့အေရးနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ခင္ဗ်ားအေနနဲ႔ ဘယ္ ေလာက္ထိ ေမွ်ာ္လင့္ႏိုင္မယ္ ထင္ပါသလဲ။ ဘုရ္ွအစိုးရရဲ႕ မူဝါဒနဲ႔ ဘယ္လိုကြာျခားမယ္လို႔ ထင္ပါသလဲ။ ျမန္မာစစ္အစိုးရနဲ႔ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးေရးေကာ ပိုလုပ္ျဖစ္မယ္လို႔ ထင္ပါသလား။

ေျဖ။ ။ ခု အေမရိကန္သမၼတအျဖစ္ အေရြးခံရတဲ့ အိုဘားမားနဲ႔ ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီးျဖစ္လာမယ့္ ဟီလာရီကလင္တန္တို႔ ၂ ေယာက္စလံုးဟာ သူတို႔ အထက္လႊတ္ေတာ္မွာ တာဝန္ထမ္းခဲ့စဥ္ ကာလ တေလွ်ာက္လံုး ျမန္မာျပည္ ဒီမိုကေရစီ လႈပ္ရွားမႈနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ အားသြန္ခြန္စိုက္ ေထာက္ပံ့ေပးခဲ့သူေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာလည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအဝင္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြကို လႊတ္ေပးဖို႔၊ စစ္အစိုးရနဲ႔ ေဒၚစုေခါင္းေဆာင္တဲ့ ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုေတြၾကားမွာ အဓိပၸာယ္ ျပည့္ဝၿပီး ဒီမို ကေရစီ အသြင္ေဆာင္တဲ့ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးေရးေတြ ျဖစ္ေပၚလာဖို႔အတြက္ ဆက္လက္ၿပီး စစ္အစိုးရကို သိသိသာသာ ဖိအားေပးႏိုင္လိမ့္မယ္လို႔ က်ေနာ္ကေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။ ေနာက္တခုက ခုတက္မယ့္ အေမရိကန္အစိုးရဟာ ႏိုင္ငံတကာအဖြဲ႕အစည္းေတြကို ပိုမုိစုစည္းႏိုင္ၿပီး ျမန္မာ ျပည္သူလူထုဘက္က အတူ တကြ ရပ္တည္ဖို႔၊ ျမန္မာစစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြကို ေျပာဆိုရာမွာ တသံတည္းထြက္ၾကဖို႔ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္လိမ့္မယ္လို႔ လည္း က်ေနာ္ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။

ေမး။ ။ ဘုရွ္နဲ႔ သူ႔ဇနီးတို႔အေနနဲ႔ ျမန္မာျပည္အေရးကို ထူးထူးျခားျခား ေဆာင္ရြက္ခဲ့တယ္လို႔ေကာ ျမင္ပါ သလား။

ေျဖ။ ။ သမၼတ ဘုရွ္နဲ႔ သူ႔ဇနီးတို႔ဟာ ျမန္မာျပည္သူလူထုအတြက္ သူတို႔စြမ္းေဆာင္ႏိုင္သေလာက္ အေကာင္းဆံုး လုပ္သြားခဲ့ပါတယ္။ သူတို႔ တဦးခ်င္း ပုဂၢိဳလ္ေရးအရ ျမန္မာျပည္နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ပါဝင္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သလိုပဲ ျမန္မာျပည္ဆိုတာကို အေမရိကန္ႏိုင္ငံျခားေရး မူဝါဒအစီအစဥ္ရဲ႕ ဦးစားေပးေနရာမွာ ထိပ္တန္းက ပါဝင္လာေအာင္ စြမ္းေဆာင္ေပးခဲ့ပါတယ္။ သမၼတ ဘုရွ္ဟာ သူတာဝန္ထမ္းေဆာင္ခ်ိန္ရဲ႕ ေနာက္ဆံုး အခ်ိန္ေတြမွာေတာင္မွ ျမန္မာျပည္ကို ႏိုင္ငံတကာက ပိုမိုအာ႐ုံစိုက္လာေအာင္ ထပ္ခါတလဲလဲ မီးေမာင္းထိုးျပခဲ့တယ္။ ေနာက္တက္မယ့္ အစုိးရအေနနဲ႔လည္း ျမန္မာျပည္အေရးကို ဆက္လုပ္သြားႏုိင္ဖို႔ ျပင္ ဆင္ေပးခဲ့ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔အတြက္ အက်ိဳးအျမတ္အမ်ားႀကီး ရလိုက္တာပါ။ သူ သမၼတရာထူးကို စြန္႔ခြာ သြားတဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာေတာင္ က်ေနာ္တို႔နဲ႔အတူ ဆက္လက္ရွိေနဦးမယ္လို႔ က်ေနာ္ကေတာ့ ယံုၾကည္ပါ တယ္။

ေမး။ ။ ဘယ္လိုအေၾကာင္းေၾကာင့္ မိုက္ကယ္ဂရင္းကို ျမန္မာျပည္အေျခစိုက္ အေမရိကန္ သံအမတ္ အျဖစ္ ေရြးခ်ယ္ေစလႊတ္တယ္လို႔ ထင္ပါသလဲ။

ေျဖ။ ။ ေဒါက္တာ မိုက္ကယ္ဂရင္းကို က်ေနာ္တကယ္ပဲ ေလးစားပါတယ္။ က်ေနာ္ကေတာ့ သူ႔ကို ျမန္မာ ျပည္အတြက္ အေမရိကန္အထူး ကိုယ္စားလွယ္တဦးအျဖစ္ တကယ္ကို ေမွ်ာ္လင့္မိပါတယ္။ အိုဘားမား အေနနဲ႔လည္း သူသမၼတအျဖစ္ တာဝန္ယူမယ့္အခ်ိန္မွာ မိုက္ကယ္ဂရင္းကိုပဲ ဆက္လက္ၿပီး ေရြးခ်ယ္သြား လိမ့္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။

ေမး။ ။ ျမန္မာျပည္ထက္ အမ်ားႀကီးဆိုးရြားတဲ့ အာဖဂန္နစၥတန္၊ ေျမာက္ကိုရီးယား၊ ဒါဖာ၊ အီရတ္၊ ပါကစၥတန္ ႏိုင္ငံေတြက ေရွ႕မွာရွိေနေတာ့ ျမန္မာျပည္ဆိုတာ အေမရိကန္အတြက္ ဦးစားေပး အစီအစဥ္ထဲ မွာ မပါဝင္ႏိုင္ဘူးလို႔ က်ေနာ္တို႔ အားလံုး သိထားၾကပါတယ္။ ဒီေတာ့ ခင္ဗ်ားအေနနဲ႔ လာမယ့္ အေမရိကန္ အစိုးရသစ္ဆီကေန ဘာမ်ား ထူးထူးျခားျခား အာ႐ံုစိုက္ ေမွ်ာ္လင့္ႏိုင္မယ္လို႔ ထင္ပါသလဲ။

ေျဖ။ ။ ဒါအမွန္ပါပဲ။ အိုဘားမားအေနနဲ႔ ဆိုးရြားတဲ့ ႏိုင္ငံေပါင္းမ်ားစြာရဲ႕ ကိစၥရပ္ေတြကို ကိုင္တြယ္ရမွာပါ။ က်ေနာ္တို႔အေနနဲ႔ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ အေျခအေနမွန္ေတြကို လႊတ္ေတာ္မွာ မျပတ္တင္ျပရင္း သူ႔ကို အၿမဲ သတိ ေပးေနရမွာေပါ့။ က်ေနာ္တို႔ကေတာ့ အထက္လႊတ္ေတာ္မွာေကာ ေအာက္လႊတ္ေတာ္မွာပါ ပံုစံႏွစ္မ်ိဳးနဲ႔ ျမန္မာ့အေရးကို ပိုမိုသိရွိ လုပ္ေဆာင္လာေအာင္ ေထာက္ပံ့ေပးေနမယ့္ သူေတြပါပဲ။ က်ေနာ္ယံုၾကည္တာ တခုက အိုဘားမားအေနနဲ႔ သူ႔ရဲ႕ ႏိုင္ငံျခားေရးမူဝါဒအစီအစဥ္မွာ ျမန္မာ့အေရးကို အေႏွးနဲ႔အျမန္ ဦးစားေပး ေဆာင္ရြက္ေအာင္လို႔ လႊတ္ေတာ္က ကူညီေပးလိမ့္မယ္ ဆိုတာပါပဲ။

ေမး။ ။ တကယ္လို႔မ်ား ျမန္မာျပည္မွာ ေရႊဝါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးလိုမ်ိဳး အဓိကက်တဲ့ အေရးေတာ္ပံု တခု ထပ္ျဖစ္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ အေမရိကန္ အစိုးရသစ္ရဲ႕ ပိုမိုအာ႐ံုစိုက္အေလးေပးမႈကို ခံရလိမ့္လို႔ ခင္ဗ်ား ထင္လား။

ေျဖ။ ။ ဒါကေတာ့ ထံုးစံပါပဲ။ ရက္စက္ ႐ိုင္းစိုင္းတဲ့ အစိုးရေတြကို အၾကမ္းမဖက္ဘဲ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ဆႏၵျပသူ ေတြ အေနနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာရဲ႕ အာ႐ံုစိုက္မႈ၊ ေထာက္ပံ့အားေပးမႈေတြကို ေမွ်ာ္လင့္တာကေတာ့ ထံုးစံပါပဲ။ ျမန္မာျပည္သူလူထုအတြက္ ႏိုင္ငံတကာရဲ႕ ေထာက္ပံ့အားေပးမႈ၊ တၿပိဳင္နက္တည္းမွာ ျမန္မာစစ္အစိုးရ အေပၚ ႏိုင္ငံတကာရဲ႕ ဖိအားေတြ ဆက္လက္သက္ေရာက္ေနေစဖို႔က ျမန္မာျပည္တြင္းက ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုေတြရဲ႕ အားတင္းလုပ္ေဆာင္ႏိုင္မႈေတြေပၚမွာ အမ်ားႀကီး မူတည္ေနပါတယ္။ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံက ေတာ့ ျမန္မာဒီမိုကရက္ေတြကို ေထာက္ပံ့အားေပးၿပီး ျမန္မာ စစ္အစိုးရကို ဖိအားေပးေနတဲ့ ႏိုင္ငံတကာ အသိုင္းအဝန္းမွာ အဓိက်တဲ့ အခန္းက႑ကေန ဆက္လက္ ပါဝင္ေနမွာပါ။



REF: ဧရာဝတီ

Read More...

ေဒၚစုႏွင့္ ေတြ႔ခြင့္ရေရး ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ထံ အယူခံတင္မည္

နန္းေဒ၀ီ
အဂၤါေန႔၊ ဇန္နဝါရီလ 20 2009

နယူးေဒလီ (မဇိၥ်မ)။ ။ ေနအိမ္ အက်ယ္ခ်ဳပ္ က်ခံေနရသည့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ေတြ႔ခြင့္ရေရး အတြက္ သူ၏ ေရွ႕ေန ဦးၾကည္၀င္းက ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးသိန္းစိန္ထံ မၾကာမီ အယူခံစာ တင္သြားမွာ ျဖစ္သည္။

"အခု တင္မယ့္ဟာက အယူခံအဖြဲ႔အၾကီးအကဲက ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ဗ်။ သတင္းတပ္ဖြဲ႔အဆင့္က က်ေနာ္တို႔ကို ခြင့္ မျပဳဘူးဆိုေတာ့။ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ဆီကို အက်ဳိးနဲ႔ အေၾကာင္းနဲ႔ ေဖာ္ျပၿပီးေတာ့ ေလွ်ာက္မယ္။ ဒီရက္ပိုင္းအတြင္း မွာပဲ တင္မယ္" ဟု ဦးၾကည္၀င္းက ေျပာသည္။

လြန္ခဲ့သည့္ ၁၀ ရက္ခန္႔က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ေတြ႔ဆံုခြင့္ရေရးအတြက္ ရန္ကုန္ ရဲသတင္းတပ္ဖြဲ႔သို႔ ေတာင္းဆိုခဲ့ေသာ္လည္း မေအာင္ျမင္ခဲ့ေပ။

ဦးၾကည္၀င္းက "နံပါတ္ ၁ အခ်က္က အယူခံလႊာကုိ ေနျပည္ေတာ္မွာ က်ေနာ္တို႔ ၉ ၊ ၁၀ ၊ ၂၀၀၈ မွာ တင္ခဲ့ ၿပီးၿပီဆိုတာကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို သတင္းပို႔ဖို႔။ က်ေနာ္တို႔ တင္တာေလာက္ပဲ သူ သိမယ္။ လက္ခံ လား၊ ဘာလားဆိုတာ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ပါ သိသည္ျဖစ္ေစ၊ မသိသည္ျဖစ္ေစ report type လုပ္ရမွာပါ။ နံပါတ္ ၂ က တပ္မေတာ္ ဥပေဒအရ convening of the court (တရား႐ုံးဖြဲ႔စည္းျခင္း) ဆိုတာရွိတယ္။ အဲဒီအဆင့္ကို က်ေနာ္တို႔ မေတြ႔ေသးဘူးေပါ့ေနာ္။ သူတို႔ဆီက ဘာမွ မသိရေသးဘူး။ အဲဒါေတြ တင္ျပဖို႔ ေဒၚစုနဲ႔ ေတြ႔ဖို႔ လိုတာပါ" ဟု ေျပာသည္။

လြန္ခဲ့သည့္ ႏွစ္ ၂၀ အတြင္း အက်ယ္ခ်ဳပ္ သက္တမ္း ၁၃ ႏွစ္ေက်ာ္ ထိန္းသိမ္းခံရသည့္ အမ်ဳိးသား ဒီမို ကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ေခါင္းေဆာင္သည္ အက်ယ္ခ်ဳပ္သက္တမ္း ေက်ာ္လြန္ေနသည့္အေပၚ ေရွ႕ေန ဦးၾကည္၀င္း မွတဆင့္ ၿပီးခဲ့သည့္ႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလ ၉ ရက္ေန႔က ေနျပည္ေတာ္သို႔ အယူခံတင္ခဲ့သည္။

သို႔ေသာ္ အယူခံလႊာအေပၚ စစ္အစိုးရက ျငင္းပယ္ခဲ့ေၾကာင္း အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖဲြ႔ခ်ဳပ္ (လြတ္ေျမာက္ နယ္ေျမ) က ေျပာဆိုခဲ့ေသာ္လည္း ဦးၾကည္၀င္းကမူ ယေန႔ထိတိုင္ တစံုတရာ အေၾကာင္းၾကားျခင္း မရွိေသး ေၾကာင္း ေျပာသည္။

"အာဏာပိုင္ေတြက တကယ္ျငင္းတယ္ဆိုရင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို တိုက္႐ုိက္အေၾကာင္းၾကားျခင္း ျဖစ္ ေစ၊ သြားတင္တဲ့ က်ေနာ့္ကို အေၾကာင္းၾကားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အခုက အျပင္မွာ ေကာလာဟလေတြ ၾကား ေနရတာ။ က်ေနာ္ နားမလည္ဘူး" ဟု သူက ေျပာသည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးသိန္းစိန္ ေခါင္းေဆာင္သည့္ အယူခံ၀င္အဖြဲ႔ထံ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ေတြ႔ဆံုခြင့္ရရွိေရး အတြက္ ေတာင္းခံသည့္အေပၚ အေရးတယူ တံု႔ျပန္လိမ့္မည္ထင္ေၾကာင္း ဦးၾကည္၀င္းက ေျပာသည္။

ၿပီးခဲ့သည့္ႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ၁၁ ရက္ေန႔က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ေရွ႕ေနဦးၾကည္၀င္းတို႔ ေနာက္ဆံုး အၾကိမ္ ေတြ႔ဆံုခြင့္ရခဲ့သည္။



REF: မဇိၥ်မ

Read More...

သမၼတသစ္ အုိဘားမား ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေခတ္သစ္ လမ္းခင္းမည္

21 January 2009

ေျပာင္းလဲမႈေတြကို ျဖစ္ေစရမယ္ဆုိတဲ့ ေႂကြးေၾကာ္သံကုိ သမၼတမဲဆြယ္စဥ္ ကာလတေလွ်ာက္လုံးမွာ မစၥတာ အုိဘားမားက ေျပာလာခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ သမၼတသစ္အျဖစ္ သူက်မ္းက်ိန္ၿပီးေနာက္ မစၥတာအုိဘားမား ရာထူးလက္ခံမိန္႔ခြန္း ေျပာပါတယ္။ အဲဒီမိန္႔ခြန္းဟာ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုရဲ႕ လက္ရွိအေျခအေနေတြကို ထင္ဟပ္ေဖာ္ျပေနၿပီး အေမရိကန္ ႏုိင္ငံျခားေရးမူ၀ါဒအသစ္ကိုပါ ၿခဳံငုံေဖာ္ျပထားတယ္၊ ဒါ့အျပင္ အေမရိကန္ ႏုိင္ငံသားေတြရဲ႕ ႏုိင္ငံသားအခြင့္အေရး၊ တန္းတူညီမွ်မႈ စတာေတြကိုလည္း စံနမူနာျပဳ ေဖာ္ျပထားတဲ့ သမုိင္း ၀င္ မိန္႔ခြန္းတရပ္ျဖစ္တယ္လို႔ ဗြီအိုေအျမန္မာပုိင္းဌာနမႉး ဦးသန္းလြင္ထြန္းက သုံးသပ္တင္ျပေပးထားပါတယ္။

“သမၼတအျဖစ္ က်မ္းသစၥာက်ိန္ဆုိဖူးတဲ့ အေမရိကန္ႏုိင္ငံသား ၄၄ ဦး ရွိသြားခဲ့ပါၿပီ။ ဒီက်မ္းသစၥာက်ိန္ဆုိပြဲ ေတြဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာ၀ေျပာတဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာ ျဖစ္ခဲ့ဖူးသလို မုန္တုိင္းထန္ ၾကမ္းတမ္းတဲ့ အခ်ိန္ကာလ ေတြမွာလည္း ျဖစ္ခဲ့ဖူးပါတယ္” လို႔ သမၼတသစ္ ဘရက္ခ္အုိဘားမားက ေျပာသြားပါတယ္။


သမၼတသစ္ အုိဘားမား မိန္႔ခြန္းေျပာၾကားေနစဥ္။ဇန္န၀ါရီ ၂၀၊ ၂၀၀၉။

ဒါဆုိ သူက လက္ရွိ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုရဲ႕အေျခအေနကို ဘယ္လုိတင္ျပခဲ့ပါသလဲ။

“က်ေနာ္တို႔ႏုိင္ငံဟာ စစ္ပြဲတရပ္နဲ႔ ရင္ဆုိင္ေနရပါတယ္။ ေနရာအႏွံ႔မွာ ျဖန္႔ၾကက္ေနတဲ့ အၾကမ္းဖက္မႈေတြ၊ မုန္းတီးမႈေတြနဲ႔ ရင္ဆုိင္ေနရပါတယ္။ ႏုိင္ငံရဲ႕စီးပြားေရးဟာလည္း အလြန္႔ကို ခ်ည့္နဲ႔ေနပါတယ္။ ဒါေတြဟာ တာ၀န္မဲ့သူေတြ၊ ေလာဘရမၼက္ႀကီးသူေတြရဲ႕ အျပစ္အျပင္ ႏုိင္ငံေတာ္ကို ေခတ္သစ္ကာလတခုဆီ တက္ လွမ္းဖုိ႔ ျပင္ဆင္ႏုိင္ေရးမွာ ခုိင္မာတဲ့ သႏၷိ႒ာန္ေတြကို မခ်မွတ္ႏုိင္ခဲ့တဲ့ က်ေနာ္တုိ႔အားလုံးရဲ႕ အျပစ္လုိ႔လည္း ဆုိႏုိင္ပါတယ္” လို႔ သမၼတအုိဘားမားက သုံးသပ္တင္ျပသြားပါတယ္။

ဒီစိန္ေခၚမႈနဲ႔ ျပႆနာေတြအားလုံးကုိ ရင္ဆုိင္ရာမွာ အခ်ိန္တုိတုိအတြင္း လြယ္လြယ္ကူကူ ေျပေပ်ာက္သြား မွာ မဟုတ္ေပမယ့္ ဒါေတြအားလုံးကို မလြဲမေသြ ရင္ဆုိင္ေျဖရွင္းသြားႏုိင္မွာပဲဆုိတာကို အေမရိကန္ႏုိင္ငံသား တုိင္း သိထားၾကပါလို႔လည္း သူက ဆုိလိုက္ပါတယ္။

မိန္႔ခြန္းရဲ႕ ေနာက္တပိုင္းမွာေတာ့ ကမၻာ့ေရးရာေတြအၾကား အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုရဲ႕ အခန္းက႑ကုိ သူ က ေထာက္ျပထားပါတယ္။ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုဟာ ကမၻာေပၚမွာ အႂကြယ္၀ဆုံးနဲ႔ အင္အားအႀကီးဆုံး ႏုိင္ငံတခု ျဖစ္ဆဲပါလို႔ သူက ဆုိပါတယ္။ ကမၻာ့စြမ္းအင္နဲ႔ စီးပြားေရးရာေတြမွာ အေရးပါမႈအျပင္ ဥပေဒစုိးမုိးမႈ နဲ႔ လူသားတုိ႔ရဲ႕ အခြင့္ေရးရာမ်ားကို အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုကို ကနဦး တည္ေထာင္ခဲ့တဲ့ ဖခင္ႀကီးမ်ား
ခ်မွတ္ထားခဲ့တဲ့အတုိင္း အစဥ္အဆက္ လုိက္နာ ျပန္႔ပြားေအာင္ ေဆာင္ရြက္သြားရမွာပဲ ျဖစ္တယ္လို႔လည္း သူက ဆုိပါတယ္။

“ဒီလုိျပ႒ာန္းခ်က္ေတြမွာ ပါ၀င္တဲ့ အခြင့္အေရးေတြကို ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္မႈအေရးမွာ က်ေနာ္တုိ႔ ဘယ္လုိအေၾကာင္းနဲ႔မွ ပ်က္ကြက္မွာမဟုတ္ပါဘူး။ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုဟာ လူသားဂုဏ္သိကၡာနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈကို လုိလားသူ၊ ႏုိင္ငံတုိင္း ႏုိင္ငံတုိင္းမွာရွိေနတဲ့ လူႀကီးလူငယ္၊ က်ားမ မေရြး အားလုံးအတြက္ မိတ္ေဆြျဖစ္တယ္ဆုိတာကိုလည္း သိထားၾကပါ” လို႔ သမၼတအုိဘားမားက ေျပာပါတယ္။

အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုဟာ ခရစ္ယာန္၊ မြတ္ဆလင္၊ ဂ်ဴး၊ ဟိႏၵဴ စတဲ့ ဘာသာေပါင္းစုံယုံၾကည္သူတုိ႔၊ မယုံ ၾကည္သူတုိ႔ စုေပါင္းထားတဲ့ ႏုိင္ငံတခုလည္းျဖစ္တာမို႔ ယဥ္ေက်းမႈ၊ ဘာသာစကားေပါင္းစုံတို႔ရဲ႕ လႊမ္းမုိးျပဳျပင္ မႈကို ခံေနရတဲ့ ႏုိင္ငံတခုလည္းျဖစ္ပါေၾကာင္း၊ ကမၻာႀကီးဟာ တျဖည္းျဖည္း က်ဥ္းေျမာင္း ေပါင္းစပ္လာတာနဲ႔ အမွ် တူညီတဲ့လူသားတန္ဖိုးေတြ အားလုံးအတြက္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေခတ္သစ္တခုဆီကို အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုက လမ္းခင္းေပးသြားမွာျဖစ္တယ္လုိ႔လည္း သူကဆုိပါတယ္။

မြတ္ဆလင္ဘာသာ၀င္တို႔အတြက္လည္း သမၼတအုိဘားမားက အထူးတလည္ အခ်က္တခုကို ထည့္သြင္း ေျပာၾကားသြားခဲ့ပါတယ္။

“က်ေနာ္တုိ႔အားလုံးဟာ တဦးနဲ႔တဦး အျပန္အလွန္ေလးစားမႈ၊ ႏွစ္ဖက္အက်ဳိးတူကိစၥေတြအေပၚ အေျခခံၿပီး နည္းလမ္းသစ္နဲ႔ ေရွ႕ကုိ ဆက္သြားရမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ျပႆနာေတြကို မ်ဳိးေစ့ခ် ဖန္တီးေနတဲ့ ကမၻာအႏွံ႔က မြတ္ဆလင္ေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ ျဖစ္သမွ် လူေနမႈျပႆနာေတြအားလုံးကုိ အေနာက္ႏုိင္ငံေတြအေပၚ ပုံခ်ေန ၾကတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေတြအေနနဲ႔ သိထားရမွာက ျပည္သူေတြဟာ အဲဒီလို အျပစ္ပုံခ် မ်ဳိးဆက္ႀကဲေနတာေတြ
ထက္စာရင္ ဒီအေၾကာင္းေတြေၾကာင့္ သူတို႔ဘ၀ေတြမွာ ပ်က္စီးနစ္နာခဲ့ရမႈေတြအေပၚမွာပဲ ပိုၿပီး ခင္ဗ်ားတုိ႔ ရဲ႕လုပ္ရပ္ေတြကို ဆုံးျဖတ္ၾကမွာျဖစ္ပါတယ္။”

“အဂတိလုိက္စားမႈနဲ႔ အာဏာကို မတရားစြဲကုိင္ထားၾကသူေတြ၊ အတုိက္အခံေတြကိုႏႈတ္ပိတ္ ႏွိပ္ကြပ္ေနသူ ေတြ အားလုံးအေနနဲ႔ ခင္ဗ်ားတုိ႔အားလုံးဟာ ကမၻာ့သမုိင္းရဲ႕စာရင္းတဖက္မွာ ရွိေနၿပီဆုိတာကုိ သိထားၾကပါ။ ဒါေပမယ့္လည္း ခင္ဗ်ားတို႔အေနနဲ႔ က်စ္က်စ္ပါေအာင္ဆုပ္ထားတဲ့ လက္သီးေတြကို ျဖည္ၿပီး က်ေနာ္တုိ႔နဲ႔ လက္တြဲဖုိ႔ လုိလားပါတယ္ဆုိရင္ေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔က လက္ကမ္းသြားမွာျဖစ္ပါတယ္” လို႔လည္း
သမၼတသစ္ အုိဘားမားက ေျပာၾကားလိုက္ပါတယ္။

ဒါဟာ သူ႕ရဲ႕ ႏုိင္ငံျခားေရးမူ၀ါဒ အႏွစ္ခ်ဳပ္ကို ပထမဦးဆုံး သမၼတမိန္႔ခြန္းမွာ ထည့္သြင္းေျပာၾကားသြားတာပါ။

လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၆၀ ေတာင္ မျပည့္ခင္ကာလက အေမရိကားမွာ လူျဖဴေတြနဲ႔အတူ စားေသာက္ဆုိင္မွာ တန္းတူေတာင္ ၀င္ထုိင္ခြင့္မရခဲ့တဲ့ အာဖရိကလူမည္းတဦးနဲ႔ အေမရိကန္ လူျဖဴအမ်ဳိးသမီးတဦးတို႔ရဲ႕သား ဟာ အခုအခါမွာေတာ့ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုရဲ႕ ၄၄ ဦးေျမာက္ သမၼတသစ္ ျဖစ္လာခဲ့ပါၿပီ။

အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုရဲ႕ ပထမဦးဆုံး အာဖရိကႏြယ္ဖြား သမၼတသစ္ ဘရက္ခ္အိုဘားမားရဲ႕ သမၼတ ရာထူးလက္ခံ မိန္႔ခြန္းဟာ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုရဲ႕ ႏုိင္ငံသားအခြင့္အေရး၊ လူသားတန္ဖုိး၊ တန္းတူညီမွ်မႈ စတာေတြအားလုံးကို ေဖာ္က်ဴးတဲ့ သမုိင္း၀င္မိန္႔ခြန္းလည္း ျဖစ္ပါတယ္။



REF: ဗီြအိုေအ

Read More...

ဘရက္ခ္အုိဘားမား ၄၄ ဦးေျမာက္ အေမရိကန္သမၼတသစ္ ျဖစ္လာ

21 January 2009

အေမရိကန္ေတြအေနနဲ႔ မိမိနဲ႔အတူ ႏုိင္ငံတာ၀န္၊ ကမၻာ့တာ၀န္ယူရင္း ေခတ္သစ္ထဲကို ၀င္ၾကပါစို႔လုိ႔ သမၼတ ဘရက္ခ္ အုိဘားမား (Barack Obama) က တုိက္တြန္းလုိက္ပါတယ္။ အေမရိကန္ႏုိင္ငံ စီးပြားေရး အက်ပ္ အတည္း၊ အခက္အခဲမ်ားနဲ႔ ၾကာျမင့္ေနတဲ့ စစ္ပြဲႏွစ္ပြဲ ဆင္ႏႊဲေနရတဲ့အခ်ိန္ အဲဒါေတြ ေက်ာ္လႊားႏုိင္ေရး အေမရိကန္ေတြ အတူတကြ လုပ္ေဆာင္ၾကပါလို႔လည္း သမၼတျဖစ္လာသူ ဘရက္ခ္အုိဘားမားက ေျပာဆုိ သြားပါတယ္။


အေမရိကန္သမၼတသစ္ ဘရက္ခ္ အုိဘားမားႏွင့္
ဇနီးသည္ မစ္ရွဲလ္ အိုဘားမား။ ဇန္န၀ါရီ ၂၀၊ ၂၀၀၉။

၀ါရွင္တန္ၿမိဳ႕ေတာ္ အမ်ဳိးသားရင္ျပင္မွာ လူတသန္းေက်ာ္ တက္ေရာက္တဲ့ ပရိသတ္ႀကီးကို အေမရိကန္ႏုိင္ငံ ရဲ႕ ၄၄ ဦးေျမာက္ သမၼတအျဖစ္ က်မ္းသစၥာက်ိန္ဆုိရင္း ဘရက္ခ္အုိဘားမားက အဲဒီလုိ ထည့္သြင္းေျပာဆုိ သြားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ သူက အေမရိကန္ႏုိင္ငံရဲ႕ ပထမဆုံး အာဖရိကႏြယ္ဖြားသမၼတ ျဖစ္ပါတယ္။

အေမရိကန္ႏုိင္ငံရဲ႕ စီးပြားေရးဟာ ေလာဘရမၼက္နဲ႔ စုေပါင္းလြဲေခ်ာ္မႈမ်ားေၾကာင့္ အက်ပ္အတည္း ျဖစ္ရ တယ္၊ အိမ္ျဖဴေတာ္ကိုေရာ ကြန္ဂရက္စ္လႊတ္ေတာ္ကိုပါ ဒီမုိကရက္တို႔ လႊမ္းမုိးထားတဲ့အခ်ိန္ ႏုိင္ငံေရး အျငင္းပြားမႈေတြ ေဘးဖယ္ထားကာ ႏုိင္ငံရဲ႕စီးပြားေရးဖြံ႕ၿဖဳိးမႈ တုိးတက္ဖို႔၊ အလုပ္အကုိင္သစ္မ်ား ဖန္တီးဖို႔ လွ်င္ျမန္ရဲ၀ံ့စြာ လုပ္ေဆာင္ၾကရလိမ့္မယ္လို႔လည္း သမၼတဘရက္ခ္အိုဘားမားက ေျပာဆုိသြားပါတယ္။

ႏုိင္ငံျခား၀ါဒမ်ားနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ အီရတ္ႏုိင္ငံကေန တာ၀န္ရွိစြာထြက္ခြာၿပီး အာဖဂန္နစၥတန္ႏုိင္ငံမွာ ၿငိမ္းခ်မ္း ေရး ရေစရမယ္၊ အေမရိကန္ရဲ႕စိတ္ဓာတ္ဟာ ႀကံ့ႀကံ့ခုိင္မာ အင္အားႀကီးလို႔ မၿဖိဳခြင္းႏုိင္ဘူး၊ အဲဒါေၾကာင့္ အၾကမ္းဖက္သမားမ်ားကို အႏုိင္ယူရမယ္လို႔လည္း ကတိျပဳ ေျပာဆုိသြားပါတယ္။



REF: ဗီြအိုေအ

Read More...

ႏုိင္ငံေတာ္ကာကြယ္ေရးတကၠသိုလ္ဆင္းေတြ အရပ္ဘက္မွာ ၫႊန္ခ်ဳပ္အဆင့္သာေပးမည္

၂၀ ဇန္န၀ါရီ ၂၀၀၉

ရန္ကုန္ ႏုိင္ငံေတာ္ကာကြယ္ေရးတကၠသိုလ္ သင္တန္းသားအေရအတြက္ မ်ားေနသည့္အတြက္ သင္တန္း ဆင္း စစ္အရာရွိမ်ားကုိ ယခင္က တပ္မမွဴး၊ တုိင္းမွဴးရာထူးမ်ား တုိက္႐ုိက္ေပးရာမွ ယခုအခါ အရပ္ဘက္ ဌာနမ်ားတြင္ ၫႊန္ခ်ဳပ္အဆင့္မ်ိဳးသာ ေပးေတာ့မည္ဟု သင္တန္းသားတဦးက ေျပာသည္။


“ခုေတာ့ ႏုိင္ငံေတာ္ကာကြယ္ေရးတကၠသိုလ္ သင္တန္းသားက (၁၃၂) ဦးေတာင္ ရွိေနတဲ့အတြက္ မင္းတို႔ အကုန္လုံးေတာ့ တုိင္းမွဴး၊ တပ္မမွဴး အကုန္မျဖစ္ေတာ့ဘူး၊ ဒါေပမယ့္ မင္းတုိ႔ ႏုိင္ငံေတာ္ကာကြယ္ေရး တကၠသိုလ္ဆင္းေတြကုိပဲ ေနာင္မွာ ၫႊန္ခ်ဳပ္တုိ႔ ဦးေဆာင္ၫႊန္ၾကားေရးမွဴးတုိ႔ ေပးမယ္၊ တျခားသူေတြ မေပး ဘူး” ဟု သင္တန္းဆရာက ေျပာသည့္အတြက္ စစ္ဘက္ရာထူးႀကီးႀကီးမွန္းထားသည့္ သင္တန္းသားမ်ား စိတ္ပ်က္ကုန္သည္ဟု သင္တန္းသားတဦးက ေျပာသည္။

ႏုိင္ငံေတာ္ကာကြယ္ေရးတကၠသိုလ္ သင္တန္းကုိ ယခင္က တပတ္လွ်င္ ဗိုလ္မွဴးႀကီးအဆင့္ (၃၀) မွ (၅၀) ၾကားသာ လက္ခံေလ့ရွိေသာ္လည္း ယခုအခါ (၁၀၀) ေက်ာ္သည္ထိ သင္တန္းသား မ်ားျပားလာသည့္ အတြက္ တပ္မမွဴး၊ တုိင္းမွဴးရာထူးမ်ား မေပးႏုိင္ျခင္း ျဖစ္သည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သူေရႊမန္း (ၾကည္း ၁၁၅၃၄) ဆုိလွ်င္ ႏုိင္ငံေတာ္ကာကြယ္ေရးတကၠသိုလ္ သင္တန္းအမွတ္စဥ္ (၁) ဆင္းျဖစ္ၿပီး အဆုိပါသင္တန္းတက္စဥ္က တမခ (၆၆) မွ ဗိုလ္မွဴးႀကီးရာထူးႏွင့္ တက္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ယေန႔ ျမန္မာစစ္ေခါင္းေဆာင္ အေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ႏုိင္ငံေတာ္ကာကြယ္ေရး တကၠသိုလ္ သင္တန္းအမွတ္စဥ္ (၁) ဆင္းျဖစ္သည္။ နအဖ အတြင္းေရးမွဴး (၁) ဒု-ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သီဟသူရ တင္ေအာင္ျမင့္ဦးသည္လည္း ႏုိင္ငံေတာ္ကာကြယ္ေရးတကၠသိုလ္ သင္တန္းအမွတ္စဥ္ (၁) ဆင္းျဖစ္သည္။

စီးပြားကူးသန္း၀န္ႀကီး ဗိ္ုလ္မွဴးခ်ဳပ္ တင္ႏုိင္သိန္းသည္ ႏုိင္ငံေတာ္ကာကြယ္ေရး တကၠသိုလ္ သင္တန္း အမွတ္ စဥ္ (၄) ဆင္းျဖစ္သည္။ နအဖ အမိန္႔စာအခ်ဳိ႕ကုိ နအဖ အတြင္းေရးမွဴးအျဖစ္ လက္မွတ္ထုိးထုတ္ေနသည့္ ေနျပည္ေတာ္ၫႊန္ခ်ဳပ္ ဗိုလ္မွဴးႀကီး သန္႔ရွင္းသည္လည္း ႏုိင္ငံေတာ္ကာကြယ္ေရးတကၠသိုလ္ သင္တန္း အမွတ္စဥ္ (၆) ဆင္းျဖစ္သည္။

ျမန္မာစစ္အစိုးရသည္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲေနာက္ပုိင္း အရပ္ဘက္ဌာနဆုိင္ရာမ်ားတြင္ ေရာက္ရွိေနသည့္ စစ္အရာရွိမ်ားကုိ ေလွ်ာ့ခ်ေတာ့မည္ျဖစ္ရာ မၾကာခင္ အရပ္ဘက္ စစ္အရာရွိမ်ား၏ စြမ္းေဆာင္ရည္ကုိ ျပန္ သုံးသပ္ေတာ့မည္ဟု ေနျပည္ေတာ္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္႐ုံးႏွင့္ နီးစပ္သည့္အရာရွိတဦးက ေျပာသည္။
အရပ္ဘက္ရွိ စစ္အရာရွိမ်ား၏ စြမ္းေဆာင္ရည္ကုိ ျပန္သုံးသပ္ၿပီးေနာက္ ထူးခၽြန္သူမ်ားကုိသာ ထားၿပီး က်န္ စစ္အရာရွိမ်ားကုိ ပင္စင္ေပးမည္ဟုလည္း စုံစမ္းသိရသည္။



REF: ေခတ္ၿပိဳင္

Read More...

Tuesday, January 20, 2009

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ “အမွန္တရားစိတ္ဓာတ္ ႏႈိးေဆာ္သူဆု” ရ

၂၀ ဇန္န၀ါရီ ၂၀၀၉

စစ္အစိုးရကုိ တုိက္ပြဲ၀င္ရာ၌ ျမန္မာျပည္သူမ်ားအား ဦးေဆာင္ခဲ့မႈအတြက္ အေမရိကန္ႏုိင္ငံရွိ Realizing the Dream အဖြဲ႕မွ “အမွန္တရားစိတ္ဓာတ္ ႏႈိးေဆာ္သူဆု” (Trumpet of Conscience Award) ကုိ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား ေပးအပ္လုိက္သည္။

Trumpet of Conscience ဆိုသည္မွာ ကြယ္လြန္သူ လူမဲေခါင္းေဆာင္ ေဒါက္တာ မာတင္လူသာကင္း၏ ၁၉၆၇ ခု ႏုိ၀င္ဘာႏွင့္ ဒီဇင္ဘာတြင္ ေဟာေျပာခဲ့သည့္ နာမည္ေက်ာ္ လူ႕အခြင့္အေရးဆုိင္ရာ မိန္႔ခြန္း ေပါင္းခ်ဳပ္ကုိ ေခၚဆုိသည့္အမည္ျဖစ္သည္။ ၁၉၆၈ ခုႏွစ္ ေဒါက္တာ မာတင္လူသာကင္း အလုပ္ႀကံခံရၿပီး ေနာက္ပုိင္း သူ၏ မိန္႔ခြန္းေပါင္းခ်ဳပ္ကုိ အမွန္တရားစိတ္ဓာတ္ ႏႈိးေဆာ္သူ (Trumpet of Conscience) အမည္ျဖင့္ ထုုတ္ေ၀ႏုိင္ခဲ့သည္။

REF: ေခတ္ၿပိဳင္

Read More...

လူ႔အခြင့္အေရး၏ တျခားတဖက္မ်က္ႏွာ - ဂါမဏိ

၂ဝဝ၈ ခု ဒီဇင္ဘာ ၁ဝ ရက္မွာ လူ႔အခြင့္အေရးေၾကညာစာတမ္း ႏွစ္ ၆ဝ ျပည့္ အခမ္းအနားေတြ တကမၻာလံုးမွာ က်င္းပ ခဲ့ပါတယ္။ လူ႔သမိုင္းမွာ ပထမဆံုးအျဖစ္ လူ႔အခြင့္အေရးေတြကို အျပည့္အစံု စနစ္တက် ေဖာ္ထုတ္လိုက္ႏိုင္တာ ကုလသမဂၢရဲ႕ ဧရာမေအာင္ျမင္မႈႀကီးတခု ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုေဖာ္ထုတ္လိုက္ႏိုင္တဲ့ ၁၉၄၈ ခုကစၿပီး ကမၻာ့ျပည္သူေတြအဖို႔ အာဏာရွင္ စနစ္ေတြ၊ ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈေတြကို ရင္ဆိုင္ရာမွာ အေရးပါအစြမ္းထက္တဲ့ လက္နက္တခု ရလာခဲ့ပါတယ္။



အာဏာရွင္စနစ္အမ်ဳိးမ်ဳိးေအာက္ ျပားျပားေမွာက္ေနရတဲ့ ကမၻာ့ျပည္သူေတြဟာ ကုလသမဂၢကထုတ္ျပန္တဲ့ လူ႔အခြင့္အေရး အခ်က္ ၃ဝ ကို အသံုးခ်ၿပီး အခြင့္အေရးေတာင္းဆိုဖို႔ အင္မတန္အသံုးတည့္ အက်ဳိးရွိခဲ့ပါတယ္။ ၇၅ မ်ဳိးဆက္ ေက်ာင္းသား ေခါင္းေဆာင္ ကိုျမင့္ေအးနဲ႔တကြ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ဝင္ေတြ၊ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြ အပါအဝင္ အတိုက္အခံႏိုင္ငံေရးသမားေတြ၊ လႈပ္ရွားတက္ႂကြသူေတြရဲ႔ တပင္တပန္းအနစ္နာခံ စည္းရံုးပညာေပးမႈေတြေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ မွာလည္း ၁၉၆၂ ခု၊ ၁၉၇၄ ခုေတြထက္စာရင္ ဒီလို လူ႔အခြင့္အေရးေတြကို နားလည္သိျမင္မႈေတြဟာ အတိုင္းအတာတခုထိ ျမင့္ တက္လာခဲ့ပါတယ္။ ျပည္သူလူထုေတြအေနနဲ႔ လူ႔အခြင့္အေရးေတြ နားလည္လာ၊ ေတာင္းရေကာင္းမွန္းသိလာလို႔ နအဖ စစ္ အာဏာရွင္ေတြ မခံမရပ္ႏိုင္ျဖစ္ၿပီး ကိုျမင့္ေအးတို႔ကို မဆီမဆိုင္ ဗံုးခြဲမႈပုဒ္မ တပ္ အမႈဆင္ေထာင္ခ်ရတဲ့အဆင့္ထိ ျဖစ္လာပါ တယ္။

ဒါေပမဲ့ လူ႔အခြင့္အေရးဆိုတာ ဒဂၤါးျပားတျပားရဲ႕ ဘက္တဘက္သာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆိုလိုတာကေတာ့ လူ႔အခြင့္အေရးအေၾကာင္း ေျပာရံုနဲ႔ မလံုေလာက္ေသးပါဘူး။ လူ႔အခြင့္အေရးကိုသိဖို႔ မလြဲမေသြလိုအပ္တဲ့အျပင္ လူ႔တာဝန္ဝတၱရားကိုပါသိမွ အေျပာင္း အလဲ ျဖစ္ေျမာက္ႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ လူ႔အခြင့္အေရးနဲ႔ လူ႔တာဝန္ဟာ ခြဲလို႔မရပါဘူး။ ဒီေတာ့ လူ႔တာဝန္ဝတၱရားေတြက ဘာ ေတြလဲ။ ဘာသာေရးနယ္ပယ္မွာ လူ႔တာဝန္ဝတၱရားေတြကို သက္ဆိုင္ရာဘာသာေတြအလိုက္ ေဖာ္ထုတ္ထားတာေတြ ရွိပါ တယ္။ ဥပမာ—ဗုဒၶဘာသာမွာ ငါးပါးသီလ၊ ျဗဟၼစိုရ္တရားေလးပါး၊ ခရစ္ယာန္ဘာသာမွာ ပညတ္ေတာ္ဆယ္ပါးတို႔ဟာ လူ႔ တာဝန္ေတြကို ေလာကုတၱရာနည္းအရ သတ္မွတ္ေပးထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာမွာ ေလာကီေရးအတြက္လည္း မဂၤလာ တရား ၃၈ ပါး၊ မင္းက်င့္တရား ၁ဝ ပါးဆိုတာ ရွိပါေသးတယ္။

ေခတ္သစ္ႏိုင္ငံေရးနယ္ပယ္မွာေတာ့ လူ႔တာဝန္ဝတၱရားဆိုတာ မတရားတဲ့လုပ္ရပ္ေတြ၊ ေဖာက္ျပန္ဆိုးယုတ္တဲ့ အုပ္စိုးသူေတြ၊ မွားယြင္းတဲ့ စနစ္ေတြ၊ မတရားတဲ့အမိန္႔အာဏာနဲ႔ ဥပေဒေတြကို ဖီဆန္တိုက္ဖ်က္ ေခ်မႈန္းဖို႔ျဖစ္ပါတယ္။ တခုေျပာစရာရွိတာက ႏိုင္ငံေရးအေရာင္အေသြး မတူရင္မတူသလို မတရားမႈ၊ ေဖာက္ျပန္ဆိုးယုတ္မႈ၊ မွားယြင္းမႈကို သတ္မွတ္ျပ႒ာန္းခ်က္ ကြဲလြဲႏိုင္ တာ ရွိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ လူသားတုိင္းရဲ႕ေမြးရာပါဆင္ျခင္ဉာဏ္နဲ႔ မတရားမႈ၊ ယုတ္မာမႈ အနိမ့္ဆံုးစံေတြကို သတ္မွတ္လို႔ရပါတယ္၊ မခဲယဥ္းပါဘူး။


အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ လူ႔အခြင့္အေရးေၾကညာစာတမ္း စကားခ်ီးပိုင္းမွာေတာ့ လူ႔အခြင့္အေရးေတြကို ထိန္းသိမ္း ကာကြယ္မေပး ရင္ တရားလက္လြတ္ ႏွိပ္စက္ကလူျပဳအုပ္စိုးမႈနဲ႔ ဖိႏွိပ္ညာဥ္းပန္းမႈတို႔ကို ေနာက္ဆံုး မလႊဲမေရွာင္သာ လက္နက္စြဲကိုင္ ေတာ္ လွန္ပုန္ကန္ရမယ္ဆိုတဲ့ လူ႔တာဝန္ဝတၱရားကို ေယဘုယ်က်က် ေထာက္ျပထားပါတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊ ဦးတင္ဦးနဲ႔ ဦးဝင္းတင္တို႔ကလည္း “မတရားတဲ့ အမိန္႔အာဏာဟူသမွ် တာဝန္အရ ဖီဆန္ၾက” ဆိုၿပီး လူ႔တာဝန္ကို မီးေမာင္းထိုးျပဖူးပါ တယ္။

ကုလသမဂၢဟာ လူ႔အခြင့္အေရးေတြကိုဘဲ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ လူ႔အခြင့္အေရးေၾကညာစာတမ္းအျဖစ္ စာနဲ႔ေပနဲ႔ ေဖာ္ထုတ္ခဲ့ၿပီး လူ႔တာဝန္ဝတၱရားေတြကိုေတာ့ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ လူ႔တာဝန္ဝတၱရားေၾကညာစာတမ္းအျဖစ္ တိတိက်က် အေသးစိတ္ ေဖာ္ ထုတ္မေပးခဲ့ပါဘူး။ ပညာရွင္တခ်ဳိ႕ေျပာတာက အဲဒီ ၁၉၄၈ ခု ကာလတံုးက ကြန္ျမဴနစ္ႏိုင္ငံေတြကို ထိုးႏွက္ အပုပ္ခ်ဖို႔ဘဲ ရည္ရြယ္ခဲ့တာျဖစ္လို႔ လူ႔အခြင့္အေရး သက္သက္ကိုဘဲ ေဖာ္ထုတ္သတ္မွတ္ခဲ့တာလို႔ ဆိုပါတယ္။ လူ႔တာဝန္ဝတၱရားေတြကိုပါ ေဖာ္ထုတ္လိုက္ရင္ ကြန္ျမဴနစ္ႏိုင္ငံေတြတင္မကဘဲ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံအစိုးရမ်ား မဟုတ္တာလုပ္တာေတြ၊ အထူးသျဖင့္ အဲဒီ ကာလက နယ္ခ်ဲ႕ကိုလိုနီစနစ္က်င့္သံုးတာေနေတြကိုပါ သက္ဆုိင္ရာျပည္သူလူထုေတြက ျပည္သူ႔စြမ္းအားနည္းနဲ႔ တုိက္ပြဲဝင္ တြန္းလွန္ပစ္တာေတြ ျဖစ္လာမွာစိုးလို႔ မေဖာ္ထုတ္ခဲ့တာလို႔ ဆိုၾကပါတယ္။

လူ႔အခြင့္အေရးတဖက္တည္းကိုေျပာရင္ ရသင့္ရထိုက္တာကို ေျပာတာဘဲျဖစ္ေနၿပီး ရဖို႔နည္းလမ္းမပါ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ေအာက္ ကေန လက္ျဖန္႔ေတာင္းတာ၊ ငိုျပတာ အဓိကျဖစ္ေနပါတယ္။ သူမ်ားေပးသနားမွ ရမယ့္သေဘာ ေရာက္ေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္သူေတြအတြက္ လူ႔အခြင့္အေရးေတြကို ကုလသမဂၢက လုပ္ေပးမွရမလိုလို၊ ဂမ္ဘာရီလုပ္ေပးမွ ရမလိုလို၊ ဒါမွမဟုတ္ လည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လုပ္ေပးမွဘဲ ရမလိုလို ေတြးျမင္ကုန္ၾကပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ လူတုိင္းမွာ လူ႔အခြင့္အေရးေတြ ခံစားရရွိႏိုင္ခြင့္ရွိသလို၊ ဒီလူ႔အခြင့္အေရးေတြ ပိတ္ပင္ခ်ဳိးေဖာက္ေနသူ ဘယ္သူကိုမဆို ဖယ္ရွားရွင္းလင္းပစ္ဖို႔ လူ႔တာဝန္လည္း လူတိုင္းလူတိုင္းမွာ ေသခ်ာေပါက္ရွိေနပါတယ္။

အနိမ့္ဆံုးဥပမာျပရရင္ ကိုယ့္မ်က္စိေရွ႕မွာ အမ်ဳိးသမီးတေယာက္ကို လူဆိုးတေယာက္က မုဒိမ္းက်င့္ေနတာေတြ႔ရင္ “ေဟ့လူ၊ ခင္ဗ်ား လူ႔အခြင့္အေရးကို မေဖာက္ဖ်က္ပါနဲ႔” လို႔ဘဲ ဝိုင္းေအာ္ေနမွာလား။ တရားေဟာ ေျဖာင္းျဖ နားခ်ေနမလား။ “ခင္ဗ်ား အမ်ဳိးသမီးအခြင့္အေရး ေဖာက္ဖ်က္တာကို ျပင္းျပင္းထန္ထန္ကန္႔ကြက္ရႈတ္ခ်တယ္” လို႔ဘဲ ထိုင္ေၾကညာေနမွာလား။ (ဒီထက္ ပိုဆိုးတာကေတာ့ “ခင္ဗ်ား အခုလို လုပ္တဲ့အခါမွာ ကြန္ဒြမ္သံုးသင့္တယ္”လို႔ ေျပာတာပါဘဲ။) အဲဒါေတြထက္စာရင္ ရဲစခန္းကို ဖံုးဆက္တိုင္တာ တစံုတရာေတာ့ အဓိပၸာယ္ရွိပါေသးတယ္။ ဒါေပမဲ့ ရဲေတြေရာက္လာတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ မုဒိမ္းေကာင္ဟာ ရည္မွန္းခ်က္ၿပီးေျမာက္သြားလို႔ ေအးေအးေဆးေဆး စီးကရက္ထုိင္ေသာက္ေနတာဘဲ ေတြ႔ရမွာျဖစ္ၿပီး မိန္းကေလးချမာမွာ ေတာ့ အပ်ဳိရည္ပ်က္ၿပီးသြားတာ သို႔မဟုတ္ ကိုယ္ဝန္ရသြားတာ သို႔မဟုတ္ အနိမ့္ဆံုးအားျဖင့္ ခႏၶာကိုယ္ဒဏ္ရာ စိတ္ဒဏ္ရာ ရ သြားတာဘဲ အဖတ္တင္သြားေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ မုဒိမ္းေကာင္ကို အေရးယူႏိုင္ဖို႔အတြက္လည္း လံုခ်ည္ေတြ ထမိန္ေတြ ဓာတ္ခြဲခန္းပို႔ရပါအံုးမယ္။ (ေရြးေကာက္ပြဲရႈံးသြားတဲ့ အေမရိကန္ ရီပတ္ဘလစ္ကန္ပါတီ ဒုသမတေလာင္း မဆာရာပါလင္းဟာ မုဒိမ္းက်င့္ခံရတဲ့ မိန္းကေလးေတြရဲ႕ ကိုယ္ဝန္ဖ်က္ခ်ခြင့္ကို ဆန္႔က်င္ရံုမက မုဒိမ္းမႈအတြက္ ဓာတ္ခြဲစစ္ေဆးခကို မုဒိမ္းက်င့္ခံရ တဲ့ အမ်ဳိးသမီးက က်ခံရမယ္လို႔ေတာင္ ေပၚလစီခ်ခဲ့ဖူးေသးတယ္။)

ဒါေၾကာင့္ ဒီလိုေနရာမွာ လူ႔အခြင့္အေရးကို အသိအမွတ္ျပဳဖို႔ ေဟာေျပာေဆာ္ၾသမေနဘဲ ေတြ႔ျမင္သိရွိသူေတြက လူ႔တာဝန္ ဝတၱရားနဲ႔အညီ မုဒိမ္းသမားကို ဝိုင္းသမရမွာျဖစ္ပါတယ္။ အနည္းဆံုး ၄-၅ ခ်က္ေလာက္ ဝိုင္းျဗင္းၿပီးမွ ရဲစခန္းပို႔သင့္ပါတယ္။ ဒါမွသာ လူ႔တာဝန္ေက်မွာျဖစ္ပါတယ္။

လူ႔အခြင့္အေရးကိုဘဲ တဖက္ေစာင္းနင္းအမႊန္းတင္ေနတဲ့ အေနာက္ႏိုင္ငံတခ်ဳိ႕မွာ လမ္းၾကားထဲ ပန္းျခံထဲ မုဒိမ္းက်င့္ေန၊ အက်င့္ခံရတဲ့ မိန္းကေလးက ရုန္းကန္ေအာ္ဟစ္ေနတာကို ျဖတ္သြားျဖတ္လာေတြက ကိုယ္နဲ႔မဆိုင္သလိုဘဲ မ်က္ႏွာလႊဲသြားၾက တဲ့အေၾကာင္း အဲဒီႏိုင္ငံေတြ ေရာက္သြားသူေတြဆီက ျပန္ၾကားရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ လူ႔အခြင့္အေရးနဲ႔ လူ႔တာဝန္ မွ်မွ်တတ အားေပးတဲ့ တျခားအေနာက္ႏိုင္ငံေတြမွာေတာ့ ခုနလိုသတင္းမ်ဳိး သိပ္မၾကားရပါဘူး။

၁၉၆၄ ခု မတ္လတံုးက အေမရိကန္ႏိုင္ငံ နယူးေယာက္ၿမိဳ႕မွာ ကစ္တီဂ်ီႏိုဗိစ္ဆိုတဲ့ (၂၉) ႏွစ္အရြယ္ အမ်ဳိးသမီးတေယာက္ကို မုဒိမ္းက်င့္ လူသတ္သြားတာ အိမ္နီးနားခ်င္း (၃၈) ေယာက္က ေတြ႔ျမင္ (သို႔မဟုတ္) ေအာ္ဟစ္အကူအညီေတာင္းသံ ၾကားခဲ့ ေပမဲ့ ရဲေတာင္ ဖံုးဆက္မတိုင္ဘဲ ကိုယ္နဲ႔မဆိုင္သလိုေနခဲ့လို႔ နယူးေယာက္တိုင္းမ္ သတင္းစာႀကီးမွာ ဟိုးေလးတေက်ာ္ သတင္း ပါလာခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၈၃ မတ္လက မက္ဆာခ်ဴးဆက္ျပည္နယ္ ဘက္ဒ္ဖို႔ဒ္ၿမိဳ႕မွာလည္း (၂၁)ႏွစ္အရြယ္ မိန္းကေလးတေယာက္ ကို အရက္ဆိုင္ ဘိလိယက္ခံုေပၚ အမ်ဳိးသား (၆) ေယာက္ မုဒိမ္းက်င့္ေနတာ ဆိုင္မွာ အရက္ေသာက္ေနသူ (၁၅) ေယာက္ ေလာက္က ဝိုင္းၾကည့္ေနခဲ့ပံုကို ေနာက္ပိုင္းမွာ ရုပ္ရွင္အျဖစ္ေတာင္ ျပန္ရိုက္ခဲ့ရပါတယ္။ ၂ဝဝ၇ ၾသဂုတ္လမွာလည္း မင္နီ ဆိုးတားျပည္နယ္ စိန္႔ေပါလ္ၿမိဳ႕မွာ (၂၆)ႏွစ္အရြယ္ အမ်ဳိးသမီးတဦးကို ေလွခါးေဟာခန္းထဲ ရိုက္ႏွက္ထိုးႀကိတ္ၿပီး မုဒိမ္းက်င့္ေန တာကို အိမ္နီးနားခ်င္း (၁ဝ) ေယာက္ေလာက္က ထြက္ၾကည့္ စူးစမ္းခဲ့ေပမဲ့ ဘယ္သူကမွ မတားဆီးခဲ့ဘဲ တနာရီေက်ာ္ၾကာမွ သာ တစံုတေယာက္က ရဲကိုေခၚခဲ့ပါတယ္။

၁၉၈ဝ ခုတံုးက အိႏၵိယႏိုင္ငံမွာ ေယာက်္ား (၂၂) ေယာက္ကေန (၃) ပတ္ၾကာေအာင္ အုပ္စုလိုက္ မုဒိမ္းက်င့္ခံခဲ့ရ၊ ရြာထဲ ကုိယ္ တံုးလံုးခြၽတ္ လမ္းေလွ်ာက္ျပရၿပီးေနာက္ ဖူလန္ေဒဝီဟာ ေငြမ်ားတရားႏိုင္ ဘက္လိုက္တရားဥပေဒရဲ႕အကူအညီကို ဘယ္လိုမွ မရႏိုင္တာသိလာလို႔ ဓားျပဗိုလ္လုပ္ၿပီး သူမကိုမုဒိမ္းက်င့္တဲ့ ေယာက္်ား (၂၂) ေယာက္စလံုးကို တေယာက္ၿပီးတေယာက္ လိုက္ သတ္ပစ္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၆၈-၆၉ ခုႏွစ္ေတြေလာက္ကလည္း ရွမ္းျပည္ ပင္းတယ-ရြာငံ-ရပ္ေစာက္-မိုးလံုးဟိန္းေဒသမွာ အုပ္စုလိုက္မုဒိမ္းက်င့္ခံရတဲ့ ပအိုဝ္းအမ်ဳိးသမီးတေယာက္က ဓားျပဗိုလ္လုပ္ၿပီး သူ႔ကို မုဒိမ္းက်င့္ခဲ့တဲ့ ေယာက္်ားေတြနဲ႔ ဘက္လိုက္တဲ့ရြာသူႀကီးေတြ၊ ရဲေတြကို ျပန္လိုက္သတ္ခဲ့တဲ့အျဖစ္ ရွိခဲ့ဖူးပါတယ္။

လူ႔တာဝန္ကိုထည့္မေျပာဘဲ လူ႔အခြင့္အေရးကိုသာ ေစာင္းေပးေနသေရြ႕ အာဏာရွင္ေတြ၊ ကိုယ္က်ဳိးရွာသမားေတြကုိ ဖယ္ရွား ေရးဟာ သူ႔တာဝန္လိုလို ကိုယ့္တာဝန္လိုလို၊ ျပည္တြင္းက အဲန္အယ္လ္ဒီ စီအာပီပီတာဝန္လိုလို ျပည္ပက စင္ၿပိဳင္အစိုးရ တာဝန္လိုလို၊ ကုလသမဂၢတို႔ ႏိုင္ငံတကာတရားရံုးတို႔တာဝန္လိုလို၊ တရုတ္တာဝန္လိုလို အေမရိကန္တာဝန္လိုလိုနဲ႔ ဇာတ္ေမ်ာ ႀကီး ျဖစ္ေနမွာပါဘဲ။


ဂါမဏိ
REF: ေန႔သစ္

Read More...

ျမစ္၀ကြ်န္းေပၚသြား မွတ္တမ္း - ၾကည္ေဝ

Monday, 19 January 2009

က်ေနာ္ မေန႔က ျပန္ေရာက္ပါတယ္။ ေရာက္ေရာက္ခ်င္း အီးေမးလ္ ပို႔မလို႔ပါဘဲ။ ကိုယ္ေတြ လက္ေတြ နာေန တာနဲ႔ ေဆးေသာက္ျပီး နားေနရတယ္။ လမ္းက ေတာ္ေတာ္ ဆိုးေသးတာကိုး။

ေတြ႕တာ ျမင္တာေတြကေတာ့ အမ်ားၾကီးပဲ။ အေတြ႕အၾကံဳသစ္ေတြလည္း ရတယ္။ တခါသြား တမ်ိဳး မရိုး။ က်ေနာ္က ေျမာင္းျမထိကို ရန္ကုန္ကေန အေ၀းေျပးကားစီးသြားတယ္၊ ေျမာင္းျမကေန လပြတၱာထိကို ဆိုင္ကယ္တကၠစီ စီးသြားတယ္။ လပြတၱာကေန ရြာေတြကို စက္ေလွထပ္စီးသြားရတယ္။

အဲဒီမွာ ရန္ကုန္ကေန ေျမာင္းျမအထိ လမ္းတေလွ်ာက္လံုး ျပႆနာမရွိေပမယ့္ ေျမာင္းျမအ၀င္မွာ လမ္းခြဲ ဂိတ္ ရွိတယ္။ အဲဒီဂိတ္က ပုသိမ္ကေန ေငြေဆာင္ ေခ်ာင္းသာသြားရင္ တဘက္လမ္းကေန သြားရသလို၊ ေျမာင္းျမ လပြတၱာသြားမယ္ဆိုရင္ ဒီဘက္လမ္းကေနသြားရမယ္ဆိုတဲ့ လမ္းခြဲပဲ။ ေခ်ာင္းသာ၊ေငြေဆာင္ဘက္ သြားမယ့္ လမ္းေပၚမွာရွိတဲ့ကားေတြကို မစစ္ဘူး။ ဒီဘက္က ေျမာင္းျမသြားမယ့္ကားတိုင္းကို စစ္တယ္။

ကားေပၚမွာ ႏိုင္ငံျခားသား ပါလာသလားဆိုတာကို အရင္စစ္တယ္။ ပါလာတယ္ဆိုရင္ အဲဒီေနရာကေန လွည့္ျပန္ခိုင္းတယ္။ တခ်ိဳ႕ ႏိုင္ငံျခားသားေတြက ပုဆိုး၀တ္ျပီး လာတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔က ဗမာစကား ေလးငါးခြန္း ေမးတယ္။ အဲဒီမွာ ႏိုင္ငံျခားသားမွန္းေပၚတာပဲ။ ဒါဆို အဲဒီကေန ခ်က္ျခင္းလွည့္ျပန္ရတာ ပဲ။ျပီးေတာ့ အဲဒီ ႏိုင္ငံျခားသားကို ေခၚလာတဲ့သူကို ျပႆနာရွာေတာ့တာပဲတဲ့။

အဲဒီဂိတ္က လပြတၱာထဲကို လြယ္လြယ္ကူကူ ၀င္လုိ႔မရေအာင္ ခ်ထားတဲ့ဂိတ္ပဲ။ အဲဒီဂိတ္မွာ မွတ္ပံုတင္ျပရ တယ္။ လူနဲ႔ မွတ္ပံုတင္နဲ႔ တုိက္စစ္တယ္။ နယ္ခံရုပ္မေပါက္တဲ့သူကို ဘာအလုပ္လုပ္လဲ ေမးတယ္။ ဘာျဖစ္ လို႔ လပြတၱာကို သြားမလဲေမးတယ္။ သတင္းေထာက္ဆိုရင္ အဲဒီဂိတ္ကေန ေနာက္ေၾကာင္း လွည့္ျပန္ရတယ္ တဲ့။

လြန္ခဲ့တဲ့ ေျခာက္လျပည့္တုန္းက ဖလား၀ါးနယူးစ္ဂ်ာနယ္က သတင္းေထာက္ တေယာက္သြားတာ အဲဒီဂိတ္ ကေန ေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွည့္ရတယ္လို႔ သူတုိ႔ အယ္ဒီတာကေျပာတယ္။ လပြတၱာကိုသြားခ်င္တဲ့ သတင္း သမားေတြအဖို႔ အဲဒီဂိတ္ကုိ ဘယ္လိုနည္းနဲ႔ ျဖတ္မလဲဆိုတာ ထည့္စဥ္းစားဖို႔လို္တယ္။

အိုင္အန္ဂ်ီအို အဖြဲ႕ေတြနဲ႔လိုက္ရင္ေတာ့ရတယ္။ ဒါေပမယ့္ သိတဲ့အတိုင္းပဲ သတင္းသမားဆိုတာက ေတြ႕တဲ့ ျမင္တဲ့အတိုင္းေရးေတာ့ သူတို႔လိမ္ေနတာေတြ ၊ ဖိမ့္ထားတာေတြ ေပၚသြားမွာစိုးလို႔ထင္ပါရဲ႕ ဘယ္ အိုင္အန္ ဂ်ီအိုအဖြဲ႕ကမွ မေခၚခ်င္ၾကဘူး။ သူတို႔ကေတာ့ လပြတၱာျမိဳ႕ေပၚမွာ အစစ္အေဆးမရွိ သြားလာလို႔ရတယ္။ အက္စ္ဘီ (ရဲ အထူးသတင္းတပ္ဖြဲ႕) က အစ သူတုိ႔ကိုအေရးေပးတယ္ေလ။ သူတုိ႔နဲ႔ညေနတိုင္း အရက္ ေသာက္ျပီး ကာရာအိုေက ဆိုလို႔ရတာကိုး။

အဲဒီဂိတ္ကို ျဖတ္ရင္ေတာ့ အိုင္အန္ဂ်ီအိုက ကားေတြနဲ႔ ျဖတ္ရင္ အစစ္ေဆးမရွိဘူး။ ဒီအတိုင္း လိုင္းကားနဲ႔ သြားတယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေထာက္ခံစာျပရတယ္။ ေထာက္ခံစာပါမလာရင္ အဲဒီဂိတ္ကေန ျပန္ရတယ္။ အဲဒီဂိတ္ မွာ စစ္ေဆးတာ တခါတရံမွာ ၄၅ မိနစ္ေလာက္ ၾကာတတ္တယ္တဲ့။

အဲဒီဂိတ္လြန္လို႔ ေျမာင္းျမေရာက္သြားျပီဆိုရင္ လပြတၱာကိုသြားဖို႔ ပထမအဆင့္ေအာင္ျမင္သြားျပီလို႔ ေျပာလို႔ ရတယ္။ ဒါေပမယ့္ လပြတၱာျမိဳ႕ထဲမွာ ရဲေတြ၊ ေထာက္လွမ္းေရးေတြနဲ႔ အင္ေဖာ္မာေတြကလည္း ေျခခ်င္းလိမ္ ေနၾကေတာ့ လပြတၱာကေန မုန္တိုင္း ထိထားတဲ့ရြာေတြဆီကို ဘယ္လိုနည္းနဲ႔၀င္မလဲဆိုတာလည္း ထပ္ စဥ္းစားရတယ္။

ေျမာင္းျမကေန လပြတၱာကို ကားစီးသြားရင္ ၄ နာရီခြဲေလာက္ စီးရတယ္။ ဆိုင္ကယ္နဲ႔ဆိုရင္၂ နာရီခြဲေလာက္ စီးရတယ္။ ကားစီးသြားရင္ လမ္းမွာဂိတ္ေတြကို မွတ္ပံုတင္ထပ္ျပေနရေတာ့ က်ေနာ္က ဆိုင္ကယ္တကၠစီ စီးဖို႔ စဥ္းစားတယ္။ စရိတ္ကေတာ့ ပိုၾကီးတယ္။ ဆိုင္ကယ္တကၠစ္ီက တေယာက္ကို က်ပ္ ၁ ေသာင္း ၂ ေထာင္ ေပးရတယ္။ ကားခကေတာ့ ေခါင္းခန္းကစီးရင္ ၄ ေထာင္၊ ေနာက္ခန္းကစီးရင္ ၂ ေထာင္ပဲ ေစ်း သက္သာသလို လမ္းၾကမ္းျပီး ဖုန္ထူေတာ့ ေနာက္ခန္းခ စီးတဲ့သူေတြက ဖုန္ေတြလူးျပီး ေမ်ာက္ရုပ္ေပါက္ၾက တာပဲ။

ဆိုင္ကယ္လည္း အဲဒီလိုပါပဲ။လမ္းေတြက ခ်ိဳင့္ေတြနဲ႔ ျပည့္ေနေတာ့ ဖင္နဲ႔ ခံုနဲ႔ ထိတယ္ကို မရွိေတာ့ဘူး။ တလမ္းလံုး ေျမာက္တက္ေနတာပဲ ေတာ္ေတာ္အီတယ္။ ဒါေပမယ့္ လပြတၱာကို၀င္တဲ့ ရန္ကုန္က လူ ေတာ္ ေတာ္မ်ားမ်ားက ဆိုင္ကယ္ပဲစီးၾကတာလို႔ သိရတယ္။ ဆိုင္ကယ္က ပိုပင္ပန္းေပမယ့္ အစစ္အေဆးမရွိဘူး။ အခ်ိန္တိုတယ္ေလ။

ဒါေပမယ့္ တခု သံသယရွိစရာရွိတယ္။ လမ္းတေလွ်ာက္လံုး တကၠစီသမားက က်ေနာ့္ကိုေမးတယ္။ ဘာ အလုပ္လုပ္လဲ၊ လပြတၱာ ဘယ္ေနရာကိုသြားမွာလဲ၊ ဘာလုပ္ဖို႔လဲ အဲဒီလိုပဲ အစ္ေနတာ အဲဒီေလာက္ ေမးေန ေတာ့ သူ႔အေပၚမွာ သံသယရွိလာတယ္။ သူ႔အေၾကာင္းကိုျပန္ေမးၾကည့္ေတာ့ ငတိက လည္တယ္။ အေပၚယံ ေလာက္ပဲေျပာတယ္။ သူ႔ဆီကပဲ ေမးခြန္းေတြ ဆက္တိုက္လာတယ္။ လပြတၱာေရာက္မွ ျမိဳ႕ခံတခ်ိဳ႕ကို ေမးၾကည့္ေတာ့ က်ေနာ္စီးလာတဲ့ဆိုင္ကယ္က ၾကံ႕ဖြံ႕ဆိုင္ကယ္မွန္းသိရတယ္။

အစိုးရက ဆိုင္ကယ္တကၠစီ အဖြဲ႕ထဲမွာ ၾကံ႕ဖြံ႕ေတြကို ဆိုင္ကယ္တကၠစီ ဆြဲခိုင္းထားတယ္။ ေျပာရရင္ေတာ့ အင္ေဖာ္မာေပါ့။ သူတို႔ကို ဆိုင္ကယ္ေတြကို အေၾကြးနဲ႔ေရာင္းေပးထားတယ္။ တေန႔ဘယ္ေလာက္သြင္းရ မယ္၊ လပြတၱာနယ္ထဲကို ဘယ္သူေတြ၀င္တယ္ဆိုတာ သိေအာင္လုပ္ေပးထားတာလို႔ နယ္ခံေတြက ေျပာျပ ၾကတယ္။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ က်ေနာ္ကလည္း အဲဒီဆိုင္ကယ္ကို သြားငွားမိလ်က္သား ျဖစ္ေနတယ္ေလ။

လမ္းမွာ စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းတာက ေလေဘးဒုကၡသည္ စခန္း၂ ခု အခုခ်ိန္ထိရွိေနေသးတယ္ဆိုတာကို ေတြ႕ရတာပဲ။ အဲဒီမွာ လပြတၱာမေရာက္ခင္ ၁၀ မိုင္အလိုမွာ ၾကာကန္ဆိုတဲ့ စခန္းရွိတယ္၊ အဲဒီရြာမွာ ဒုကၡ သည္ ၂၅၀ ေလာက္ရွိေသးတယ္။ ေနာက္ ၇ မိုင္အလိုမွာလည္း ပိႏၷဲေတာဆိုတဲ့စခန္းရွိတယ္။ အဲဒီမွာလည္း လူ ၃၀၀ ေလာက္ ရွိေသးတယ္။ လမ္းမေပၚကေန လွမ္းၾကည့္ရင္ တာေပၚလင္အမိုးျပာေတြနဲ႔ မိုးထားတဲ့ တဲအိမ္ေလးေတြကို ျမင္ေနရတယ္။ ျမိဳ႕နဲ႔လွမ္းျပီး လမ္းမေပၚကေန ေတာ္ေတာ္ေလး၀င္ရမယ္။ အဲဒီစခန္းေတြ ကို အစိုးရကဘယ္သူမွ ေပးမ၀င္ဘူး။ အိုင္အန္ဂ်ီအိုေတြက လွဴခ်င္ရင္ ျမိဳ႕ေပၚမွာဖြင့္ထားတဲ့ အလွဴလက္ခံတဲ့ ေနရာမွာပဲ လွဴရတယ္။

က်ေနာ္ စံုစမ္းလို႔ရသေလာက္သိရတာကေတာ့ အဲဒီထဲက ဒုကၡသည္ေတြက ဗမာေတြမ်ားတယ္။ စစ္တပ္က ေကၽြးထားျပီး ခိုင္းေနတယ္။ ပစၥည္းသယ္ခိုင္းတယ္။ လမ္းေဖာက္တဲ့အခါမွာ ခိုင္းေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ အလုပ္ မရွိတဲ့အခါ မေကၽြးလို႔ စခန္းကလူတခ်ိဳ႕ ေဘးနားကရြာေတြမွာ သြားေတာင္းစားရတယ္လို႔လည္းၾကားရတယ္။

အရင္က ႐ြာသားေတြကို လမ္းေဖာက္တဲ့ေနရာမွာ၊ ပစၥည္းသယ္တဲ့ေနရာေတြမွာခိုင္းေပမယ့္ က်ေနာ္တုိ႔ သတင္းတက္သြားျပီးတဲ့ေနာက္မွာ ရြာသားေတြကိုမခိုင္းေတာ့ဘူးတဲ့။ ျပီးေတာ့ မီဒီယာေတြကိုေျပာတဲ့ေကာင္ ေတြ သတ္ပစ္မယ္လို႔လည္း ၾကိမ္းထားတယ္။ အခုရြာသားေတြက ဘယ္သူေမးေမး လုပ္အားေပးနဲ႔ပတ္သက္ ျပီး ဘာမွမေျပာရဲဘူးလို႔ပဲ ေျဖၾကတယ္။ ေနာက္ လပြတၱာျမိဳ႕ထဲအ၀င္မွာ အက္စ္ဘီက စစ္တယ္။ အဲဒီမွာ လပြတၱာကို ညေရာက္ေတာ့ ထမင္းစားျပီး ပင္လယ္ထဲကို ညတြင္းခ်င္းထြက္ခဲ့ၾကတယ္။ မုန္တိုင္းထိထားတဲ့ ရြာေတြကိုေရာက္ဖို႔အတြက္ လပြတၱာဆိပ္ကမ္းကေန ၄ နာရီၾကာေအာင္ ေမာင္းရတယ္။ အရင္ဆံုး ေရြးျမစ္ကို ျဖတ္ရတယ္၊ ျပီးေတာ့ပင္လယ္၊ ျပီးေတာ့ ျပန္မေလာ့ျမစ္ေပါ့။ အဲဒီမွာ ေတာ္ေတာ္ေအးတယ္။ က်ေနာ္လည္း ေအးလြန္းေတာ့ ၀တ္ထားတဲ့ အေႏြးထည္အျပင္ ေက်ာပိုးအိိတ္ထဲမွာထည့္လာတဲ့ အေႏြးထည္ေတြေရာ၊ ဦးထုပ္ေတြေရာ မာဖလာေတြေရာ အကုန္လံုးထုတ္၀တ္ရေတာ့တယ္။ ဂ်င္းေဘာင္းဘီဆိုရင္လည္း ၂ ထပ္ ထပ္၀တ္ရတယ္။ အမွန္ေတာ့ ပင္လယ္ဆိုတာ ေႏြးရမွာ။ ဒါေပမယ့္ အခု အေတာ့္ကို ေအးတာ။ ေအးလြန္း ေတာ့ အရိုးအဆစ္ေတြထံုျပီး ကိုက္လာတယ္။ အဲဒီမွာ ရြာသားေတြရဲ႕ ေျပာျပခ်က္အရဆိုရင္ နာဂစ္မတိုင္ခင္ တုန္းက ဒီေလာက္မေအးဘူး။ ပင္လယ္ကလည္း ေႏြးတယ္တဲ့။ ခုလို နာဂစ္ျဖစ္ျပီးမွ အရမ္းေအးလာတာ။ သစ္ပင္ေတြလည္းမရွိေတာ့ ေလကလည္းတိုက္၊ ေအးကလည္းေအးနဲ႔ပဲ။

အဲဒီလို ေအးပံုေအးနည္းမ်ိဳး နားလည္ေအာင္ ဘယ္လိုေျပာရမလဲ မသိဘူး။ ေအးလြန္းေတာ့ ရြာျမန္ျမန္ ေရာက္ပါေစလို႔ ဆုေတာင္းရတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကံမေကာင္းဘူး။ ႐ြာကို မနက္ ၅ နာရီမွပဲ ေရာက္တယ္။

က်ေနာ္တို႔အဖြဲ႕ စက္ေလွနဲ႔ ည ၁၀ နာရီမွာ ထြက္လာေပမယ့္ လမ္းမွာ ပန္ကာက်ိဳးသြားတဲ့ စက္ေလွတစင္း ကို ေတြ႔လို႔ ကူျပီးေခၚလာေပးရေတာ့ မနက္ ၅ နာရီမွ ကရင္႐ြာတရြာကို ေရာက္တယ္။ အဲဒီရြာမွာ တပ္မ ၆၆ ရွိတယ္။

အဲဒီရြာမွာ အန္ဂ်ီအို အဖြဲ႕ေတြကတူးေပးေနတဲ့ ေရတြင္း သံုးတြင္းရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီက ထြက္တဲ့ေရက ေသာက္ဖို႔ လုံး၀မသင့္ေလ်ာ္ဘူး။ ေရကေနာက္ေနတဲ့အျပင္ ေရထဲကို လက္ဖက္ေျခာက္ ခတ္လိုက္တဲ့အခါ ေရကမည္းျပီးတက္လာတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔ မည္းျပီးတက္လာတာလဲဆိုတာကို ပညာရွင္ေတြရဲ႕အကူအညီနဲ႔ အေျဖထုတ္ဖို႔ လိုတယ္။ ရြာသားေတြကေျပာေတာ့ နာဂစ္ေၾကာင့္ ေရေတြခုလို ျဖစ္ကုန္တာတဲ့၊ အရင္က ေရက ဒီေလာက္မဆိုးဘူးတဲ့။ အခုေလာေလာဆယ္မွာေတာ့သူတို႔ ခံထားတဲ့ မိုးေရေတြကို ေသာက္ၾကတယ္။ သူတို႔မွာ လက္က်န္မိုးေရေတြရွိေပမယ့္ ဒီလကုန္ရင္ မိုးေရကုန္ျပီ။ ေသာက္ေရကိစၥ ျပႆနာျဖစ္ေနျပီ။

အဲဒီေသာက ေရျပႆနာက ရြာတိုင္းၾကံဳေနရတာပဲ။ က်ေနာ္ သိပံၸကုန္းၾကီးကေန ဆားခ်က္၊ ပိေတာက္ကုန္း၊ သေျပခ်ိဳင္၊ ေရတြင္းကုန္း၊ အမတ္ကေလး၊ ၀ဲေဒါက္ အဲဒီရြာၾကီးေတြကို ေရာက္ခဲ့တယ္။ ေရျပႆနာရွိတယ္။ နာဂစ္မတိုင္ခင္တုန္းက ေရကန္ေတြက နာဂစ္ေၾကာင့္ ပ်က္စီးသြားတယ္။ တခ်ိဳ႕ကန္ေတြက ေရငန္ေတြကို စုပ္ထုတ္ျပီးျဖစ္ေပမယ့္ ခုခ်ိန္ထိ ျပန္သံုးလို႔မရေသးတဲ့ အေျခအေနျဖစ္ေနေသးတယ္။

တခ်ိဳ႕ေတာ့ အဲဒီ မေကာင္းတဲ့ေရကိုပဲ သံုးေရအျဖစ္ သံုးေနၾကရျပီ။ သူတို႔မွာေရြးခ်ယ္စရာမွ မရွိတာေလ။

သူတို႔ ၾကံဳေနရတဲ့ အခက္အခဲေတြကို အကူအညီေပးမယ့္လူေတြ သိဖို႔လိုတယ္။ ေရကိစၥက ျမန္ျမန္ေျဖရွင္း ေပးဖို႔ အေရးၾကီးေနျပီ။ ျပည္တြင္းက အဖြဲ႕အစည္းတခ်ိဳ႕က ေရတြင္းေတြ လိုက္တူးေပးေနေပမယ့္ လိုအပ္ေန တဲ့ပမာဏက သိပ္ၾကီးေနေတာ့ အားလံုးက၀ိုင္းကူမွျဖစ္မယ့္ အေနအထားေတြျဖစ္ေနတယ္။

ေနာက္ က်ေနာ္ ေရာက္ခဲ့တဲ့ ပိေတာက္ကုန္းနဲ႔ ၀ဲေဒါက္ကေတာ့ သရဲေျခာက္တဲ့႐ြာလို႔ နာမည္ၾကီးတယ္။ အဲဒီ ရြာမွာ အရင္က လူ ၅၀၀ ေက်ာ္ေလာက္ရွိတာ။ အခု လူ ၁၀၀ ၀န္းက်င္ေလာက္ပဲ က်န္ေတာ့တယ္။ ၇၅ ရာႏႈန္းေလာက္ ေသကုန္က်တယ္လို႔ ေျပာၾကတယ္။

ပိေတာက္ကုန္းကိုဆိုရင္ တျခားအနီးအနားက ရြာေတြက ဘယ္သူမွ အဲဒီရြာကို မသြားရဲၾကဘူး။ သရဲေျခာက္ လြန္းလို႔တဲ့၊ ခရစၥမတ္ေန႔တုန္းက ဆိုရင္ အဲဒီရြာက ဘုရားေက်ာင္းအပ်က္မွာ ေခါင္းေလာင္းထိုးသံေတြ ညံေန တာ တညလံုးပဲတဲ့။ အနားက ရြာေတြကေတာင္ ၾကားရတယ္။ ေနာက္ျပီး အဲဒီနားမွာ လူသံေတြ ေလွ်ာက္သြားေနတဲ့အသံေတြ စကားသံေတြၾကားရတာကေတာ့ ညတိုင္းပဲလို႔ေျပာၾကတယ္။ အဲဒီ ရြာမွာ ေနတဲ့ သူေတြကေတာ့ သူတို႔အမ်ိဳးေတြ သူတို႔ကိုလာလာႏႈတ္ဆက္တာပဲ၊ သူတုိ႔ကေတာ့ မေၾကာက္ဘူးလုိ႔ ေျပာၾကတယ္။

က်ေနာ္ ေရာက္ခဲ့တဲ့ရြာေတြမွာ အိုင္အန္ဂ်ီအိုအဖြဲ႕ေတြက အလုပ္လုပ္ဖို႔ ပိုက္ဆံေခ်းေပးၾကလုိ႔ အိမ္ဆိုင္ေတြ ဘာေတြဖြင့္ျပီး အေရာင္းအ၀ယ္ေတာ့ စေနတာ ေတြ႕ရတယ္။

ေနာက္တခုကေတာ့ ရြာတိုင္းလိုလိုမွာ အရက္ဆိုင္ေတြရွိေနျပီး ညေနဆိုရင္ေယာက်္ားေတြက အရက္ ေသာက္ျပီး ငိုငိုေနတဲ့ ကိစၥပဲ။ အရက္ေသာက္ျပီး နာဂစ္တုန္းက အေၾကာင္းေတြေျပာျပီး ငိုၾက ရယ္ၾကနဲ႔၊ ရြာမွာ ရွိတဲ့လူေတြရဲ႕ ၈၀ ရာခုိင္နႈန္းက အရက္သမားေတြ ျဖစ္ကုန္တာေတြ႕ရတယ္။ သူတို႔ အေျပာကေတာ့ သူတို႔ ဆံုးရႈံးသြားတဲ့ မိသားစုေတြကို ဘယ္လိုမွ ေမ႔မရဘူး၊ အရက္မေသာက္ဘဲနဲ႔ မအိပ္ႏုိင္ဘူးတဲ့။ အရက္ကို တမူးေသာက္ၾကတာပဲ။ ေန႔ခင္းမွာေတာ့ အလုပ္ေတြသိမ္းၾကံဳးလုပ္ျပီး ေနတယ္တဲ့။

ညေနေစာင္းလို႔ အလုပ္သိမ္းျပီဆိုတာနဲ႔ အရက္ဆိုင္၀င္ အရက္၀ယ္ျပီး ျပန္ၾကတယ္ေလ။ သူတုိ႔ အရက္ဖိုး ေပးတာကလည္း စိတ္၀င္စားဖို႔ေကာင္းတယ္။ သူတို႔ရလာတဲ့ ငါးေတြ၊ ပုစြန္ေတြကို အရက္ဖိုးအေနနဲ႔ ေပး တယ္။ တခ်ိဳ႕ကလည္း ခြဲတမ္းရတဲ့ဆန္ကို ေပးတယ္ေလ။ အရက္ဆိုင္ေတြကေတာ့ အလုပ္အျဖစ္ဆံုးပဲ၊ တခ်ိဳ႕မိန္းမေတြကလည္း အရက္၀င္ေသာက္ၾကတာ ေတြ႕ရတယ္။ အခုခ်ိန္ထိ အဲဒီနာဂစ္ျဖစ္တဲ့ ညက အေၾကာင္းေတြကိုေျပာရင ္ခ်ံဳးပြဲခ်ငိုတဲ့သူေတြ ရွိေနေသးတယ္။

ျပီးေတာ့ အစားအေသာက္ကလည္း တိရိစာၧန္သာသာေလာက္ပဲ စားရေသာက္ရတာပဲ။ ယူအန္အဖြဲ႕ေတြက ၁ ေယာက္ကို တလကို ဆန္ ၅ ျပည္ ေပးတယ္။ အဲဒီ ၅ ျပည္နဲ႔ ေလာက္ေအာင္ စားၾကတယ္။ ဟင္းကေတာ့ သိတဲ့အတိုင္းပဲ ငါး၊ ပုစြန္၊ ကဏန္းပဲေပါ့။ ၾကက္သားဆိုတာ မစားရတာ ၈ လရွိျပီတဲ့ ။ ၀က္သားကေတာ့ ရြာထဲမွာေပၚရင္ တရြာလံုး မွ်စားၾကတယ္။ အခု သူတို႔ရြာေတြမွာ ဘံုစနစ္ကိုပဲ သံုးေနၾကတယ္။ အခုလို ခ်မ္း တဲ့ကာလမွာ ေစာင္မရွိတဲ့သူက ရွိတဲ့သူနဲ႔ မွ်ျခံဳရတယ္။ အေႏြးထည္ကိုလည္း မွ်၀တ္ၾကတယ္။ အဲဒီလိုပဲ အစ စ အရာရာမွာ ဘံုစနစ္ေပါ့။ လူစင္စစ္ကေန တိရိစၧာန္စနစ္ကို ေရာက္သြားရတဲ့သေဘာလို႔ပဲ က်ေနာ္ ခံစား လာရတယ္။

အထူးသျဖင့္ ကေလးေတြရဲ႕ အေျခအေနနဲ႔ အနာဂတ္ကို ေတြးမၾကည့္ရဲဘူး။ ေက်ာင္းရွိေပမယ့္ ေက်ာင္းျပန္ တက္တဲ့ကေလးက သံုးပံု ၁ ပံုပဲရွိတယ္။ က်န္တဲ့ကေလးေတြက ငါးရွာ၊ ဖားရွာတယ္။ ျပီးရင္ အရက္ေသာက္ လာတယ္။ သူတို႔ေရွ႕က လူၾကီးေတြလုပ္တဲ့အတိုင္း လိုက္လုပ္ၾကတယ္။ အဲဒါကို အခြင့္ေကာင္းယူျပီး ကေလးေတြကို ပင္လယ္ထြက္ျပီး ငါးဖမ္းတဲ့အခါ ေခၚသြားတဲ့ အလုပ္ရွင္ေတြ ရွိလာတာေတြ႕ရတယ္။ ကေလးဆိုေတာ့ လုပ္အားခက တရက္ ကို က်ပ္ ၃၀၀ နဲ႔ စားဖို႔ ငါးအနည္းအပါးေပးရတယ္။ လူၾကီး တေယာက္ကို ပင္လယ္ေခၚရင္ တရက္ကို ၃၀၀၀ ေပးရတယ္။ ငါးမွ်ေပးရတယ္။ အရက္တိုက္ရတယ္ေလ။

ေနာက္ျပီး ကေလးက ခိုင္းသမွ် အကုန္လုပ္ေပးတယ္။ အႏၲရာယ္မ်ားတယ္ မမ်ားတယ္ မသိဘူး။ အလုပ္ရွင္ ခိုင္းတာ မွန္သမွ် လုပ္ေပးၾကတယ္ဆိုေတာ့ အလုပ္ရွင္ေတြက လူၾကီးေတြကို မေခၚေတာ့ဘူး။ ရွစ္ႏွစ္အရြယ္ ေလာက္ဆိုရင္ပဲ သူတို႔ခိုင္းလို႔ရေနျပီဆိုျပီး ကေလးေတြကို အလုပ္သမားေတြအျဖစ္ ေခၚသံုးေနၾကတယ္။

ေနာက္တခုကေတာ့ တပ္ေတြက ရြာထဲက မိဘမဲ့ကေလးေတြကို စစ္သားအေနနဲ႔ စုေဆာင္းေနတဲ့ ကိစၥပဲ။ ကရင္အဖြဲ႕က ကေလး ၂ ေယာက္ပါသြားလို႔ လပြတၱာက အက္စီဘီကို ေျပာျပီး ျပန္ေတာင္းတာ ကရင္ေလး ၂ ေယာက္ေတာ့ ျပန္ရလာတယ္။ သူတို႔နဲ႔ အတူပါသြားတဲ့ ဗမာ ၃ ေယာက္ကေတာ့ ျပန္မရဘူးလို႔ သိရတယ္။

ေနာက္ ေတာင္သူေတြ၊ ေရလုပ္သားေတြ အဆင္မေျပေသးတဲ့ အေျခအေန။ စပါးစိုက္ထားတာက ေလးပံု ၁ ပံု ေလာက္ပဲ ေအာင္ၾကတယ္။ အဲဒါကလည္း အေၾကြးျပန္ဆပ္ရမွာနဲ႔ ေနာက္လာမယ့္ ရာသီအတြက္ မ်ိဳးစပါး အတြက္ေတာင္ အဆင္မေျပၾကဘူး။ သူတုိ႔က လယ္ေတြအတြက္ ကၽြဲေတြ၊ ႏြားေတြ လိုတယ္လို႔ေျပာတယ္။ ျပီးခဲ့တဲ့ ရာသီတုန္းက ကၽြဲေတြ၊ ႏြားေတြလွဴၾကတယ္လုိ႔ ေျပာေပမယ့္ သူတုိ႔ တေကာင္မွ မရၾကဘူးတဲ့။

လယ္ထြန္စက္ခ်ေပးတာလည္း တရြာကို ၁ စက္၊ ၂ စက္ေလာက္ခ်ေပးတာဆိုေတာ့ လယ္သမားေတြက လယ္ထြန္ဖို႔အတြက္ အလွည့္ေရာက္ေအာင္ေစာင့္ရတာနဲ႔ စက္ခ်ေပးတဲ့အခ်ိန္ ေနာက္က်တာနဲ႔ အဆင္မေျပ ၾကဘူး။ အခုေတာ့ အဲဒီစက္ေတြကိုလည္း သက္ဆိုင္ရာက ျပန္သိမ္းသြားတယ္လို႔ ေျပာတယ္။ သူတို႔ကို ခဏ လာျပတဲ့သေဘာပဲ ရွိတယ္တဲ့ေလ။ ရြာသားတိုင္းမွာ အေၾကြးရွိၾကတယ္။ ဘယ္သူမွလည္း ျပန္ဆပ္ႏိုင္မယ့္ အေျခအေနမရွိၾကဘူး။

သူတုိ႔ေတြကေတာ့ ဘာကိုမွ သိပ္ေၾကာက္ပံုလည္း မရေတာ့ဘူး၊ ျပီးေတာ့ ေနာက္ႏွစ္အတြက္ဆိုတာလည္း သိပ္မစဥ္းစားၾကေတာ့ဘူး။ ရွိတာေလးစား၊ ျဖစ္သလိုေလး ေနေနၾကတာပဲ။ ျပီးေတာ့ သူတို႔ေတြရဲ႕ မ်က္လံုး ေတြမွာ ဘာေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မွ မရွိေတာ့ဘူး။ ေနမထူးေသမထူးဘ၀မ်ိဳးနဲ႔ သူတို႔ ဘာကိုမွ ေၾကာက္ပံုမရေတာ့ ဘူးေလ။ သူတို႔မွာ ဘ၀ဆိုတာလည္း ေပ်ာက္ေနျပီကိုး။



ၾကည္ေဝ
REF: ဧရာဝတီ

Read More...

၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးအဖြဲ႕မ်ား ကံၾကမၼာ - ၁ - ဗုိလ္ထက္မင္း

၁၉ ဇန္န၀ါရီ ၂၀၀၉
နအဖရဲ ႔ အေျခခံဥပေဒအရ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးရင္ တခုတည္းေသာ တပ္ မေတာ္ ရွိရမည္ဆုိတဲ့ သတ္မွတ္ခ်က္ရွိတာမို႔ အပစ္ရပ္ တုိင္းရင္းသား လက္နက္ ကိုင္ေတြကို လက္နက္ျဖဳတ္သိမ္းခိုင္းမလား၊ ဒါမွ မဟုတ္ တပ္မေတာ္ရဲ႕ကြပ္ကဲမႈ ေအာက္ထဲကို ဆြဲထည့္မလားဆုိတာ နအဖအေနနဲ႔ အက်ပ္အတည္းျဖစ္ေန တာ ေတြ႕ရပါတယ္။

နအဖဟာ တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕ေတြနဲ႔ ပထမဦးဆံုး ၿငိမ္းခ်မ္းေရးယူခဲ့စဥ္က ေပၚေပၚတင္တင္ မလုပ္ရဲဘဲ သံသယရွိစြာနဲ႔ တုိးတုိးတိတ္တိတ္လုပ္ေနရာမွ ႏုိင္ငံေရး အျမတ္ထုတ္တဲ့အေနနဲ႔ စိတ္ဓာတ္ စစ္ဆင္ေရးနဲ႔ ၀ါဒျဖန္႔ နည္းဗ်ဴဟာတရပ္အျဖစ္ အဲဒီသတင္းကို ဦးစားေပး ေခါင္းႀကီးပိုင္းေတြမွာ တခမ္းတနား လုပ္လာၾကပါေတာ့တယ္။

တကယ္တမ္းက်ေတာ့ နအဖရဲ႕သေဘာထား မမွန္တာေတြ၊ ကတိပ်က္ကြက္တာ ေတြ၊ တိုင္းရင္းသားအဖြဲ႕ အခ်င္းခ်င္း အခြင့္အေရးေပးရာမွာ ဘက္လိုက္မႈရွိတာ ေတြ၊ လက္နက္နဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆုိၿပီး အမွန္ေတာ့ ဦးက်ိဳးေအာင္ နာမ္ႏွိမ္ေအာင္ လုပ္ခဲ့ပံုေတြ၊ တုိင္းရင္းသားအဖြဲ႕ေတြက ဘိန္းေၾကာင့္ရရွိလာတဲ့ တရားမ၀င္ ေငြမည္းမ်ားကုိ ေငြျဖဴျဖစ္ေရး စစ္အာဏာရွင္ေတြနဲ႔ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ၾကပံုေတြ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအဖြဲ႕နဲ႔ နအဖ ရဲ ႔ သေဘာတူညီထားခ်က္ (၁၄) ခ်က္မွာ အမ်ားစုကုိ ေဖာက္ဖ်က္ၾကပံု စတာေတြကို တင္ျပသြားပါမယ္။

ပထမဦးဆံုး ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ခဲ့တဲ့ ဖံုက်ားရွင္း ဦးစီးေသာ ရွမ္းေျမာက္ အထူးေဒသ (၁) ကုိးကန္႔ တိုင္းရင္း သား လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕နဲ႔ ဦးစုိင္းလင္းေခါင္းေဆာင္တဲ့ ရွမ္းအေရွ႕ မိုင္းလားေဒသ အထူးေဒသ (၄) အပစ္ အခတ္ ရပ္စဲေရးအဖဲြ႕တုိ႔ဟာ သူတို႔ကို ျမန္မာတပ္မေတာ္ လက္ေအာက္သုိ႔ တပ္ရင္းအလိုက္ စုစုစည္းစည္း သြင္းပါ။ တပ္ရဲ႕အဆင့္၊ ရာထူး၊ လစာမ်ားကုိခံစားၿပီး ျမန္မာစစ္တပ္ရဲ႕အမိန္႔အတုိင္း နာခံမယ္လ႔ို အဆိုျပဳခဲ့ ဖူးပါတယ္။

စစ္႐ံုးမွာရွိေနတဲ့ မ်ိဳးဆက္သစ္ လူငယ္တပ္မေတာ္ အရာရွိမ်ားက ဒီအတုိင္းဆို လက္ခံသင့္ေၾကာင္း ေမွ်ာ္လင့္ ေနၾကေပမယ့္ မူလက မယံုသကၤာေတြရွိေနၾကတဲ့ တင္းမာတဲ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္အခ်ိဳ႕က လက္မခံဘဲ တဦးခ်င္း ခြဲ ထုတ္ကာ ျမန္မာတပ္မေတာ္ တပ္ရင္းေတြရဲ႕လက္ေအာက္ကို ျဖန္႔ခြဲေစလႊတ္မွာျဖစ္ေၾကာင္း ျပန္ၾကားခဲ့ပါ တယ္။ ကိုးကန္႔နဲ႔ ရွမ္းတပ္ေတြက တပ္ရင္းအလိုက္သာ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္လိုတဲ့အတြက္ ညႇိမရဘဲ စိတ္ ပ်က္စရာ ပ်က္ျပယ္သြားခဲ့ရပါတယ္။

နအဖဟာ ၂၀၀၇ သံဃာ့အေရးအခင္း မတုိင္ခင္က အႏၲရာယ္အရွိဆံုး အနီးကပ္ရန္သူစာရင္း (၅) မိ်ဳး သတ္မွတ္ထားပါတယ္။

နံပါတ္ (၁) ကေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေဟာင္းခင္ၫြန္႔ႏွင့္ ေထာက္လွမ္းေရးျပဳတ္မ်ား၊
နံပါတ္ (၂) ကေတာ့ KNU, KNPP ႏွင့္ လက္နက္ကိုင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ား၊
နံပါတ္ (၃) ကေတာ့ အပစ္ရပ္ လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႕အစည္းမ်ား၊
နံပါတ္ (၄) ကေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ NLD အဖြဲ႕ဝင္မ်ား၊
နံပါတ္ (၅) ကေတာ့ မင္းကိုႏိုင္ႏွင့္ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ေက်ာင္းသားမ်ားတုိ႔ပဲ ျဖစ္ၾကပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ အဆင့္ နံပါတ္ (၃) အျဖစ္ အပစ္ရပ္ တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္အဖဲြ႕မ်ားအား လွ်ိဳ ႔၀ွက္စြာ သတ္မွတ္ထားတာကိုက သံသယစိတ္ရွိၿပီး သတိထားေနတာ သိသာလြန္းလွပါတယ္။

အဲဒီ အပစ္ရပ္ တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကုိင္အဖြဲ႕ထဲမွာ နအဖရဲ႕အေၾကာက္ရြံ႕ဆံုးအဖဲြ႕ကေတာ့ ၀ျပည္ ေသြးစည္းညီၫြတ္ေရးတပ္မေတာ္ UWSA “၀” အဖဲြ႕ပင္ ျဖစ္ပါတယ္။


ရန္သူေတြျဖစ္ခဲ့တဲ့ UWSA “၀” အဖြဲ႔က တကယ္ေတာ့ ဗကပ ကြန္ျမဴနစ္ အမာခံေတြျဖစ္ခဲ့ကာ မိုင္းေယာင္း သိမ္းပိုက္ခဲ့စဥ္က ခ်င္း (၃) တပ္ရင္း အိမ္ေထာင္သည္လိုင္း ရဲေမမ်ားကို မုဒိမ္းက်င့္ခဲ့သူမ်ားျဖစ္ၿပီး ဒီမိုကေရစီ ကို မလိုလားသူမ်ား ျဖစ္ပါတယ္။

န၀တ တက္လာစဥ္က ဘိန္းဘုရင္ ခြန္ဆာရဲ႕ MTA တပ္ဖြဲ႕၀င္မ်ားဟာ အင္အားႀကီးမားတာေၾကာင့္ နအဖက အေသအလဲ တုိက္ခိုက္ေနခဲ့ရပါတယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ “၀” တပ္ဖြဲ႕ေတြဟာ မ႐ိုးသားတဲ့ အႀကံအစည္မ်ားနဲ႔ နအဖဘက္ကို ၀င္ေရာက္ကူညီၿပီး MTA ခြန္ဆာတပ္ဖြဲ႕မ်ားကုိ တုိက္ခိုက္ေပးခဲ့ပါတယ္။

တဖန္ နအဖကလည္း မ႐ုိးသားတဲ့ အႀကံအစည္မ်ားျဖင့္ ခြန္ဆာ လက္နက္ခ်ၿပီးတဲ့အခါမွ “၀” တပ္ဖြဲ႕တုိ႔ကုိ ထုိင္းႏုိင္ငံအား Buffer Zone ၾကားခံထားလို၍ လည္းေကာင္း၊ MTA မွ ခြဲထြက္ SSA ဗိုလ္မွဴးႀကီး ရြက္ဆစ္ တပ္ဖြဲ႕ေတြကို တုိက္ခိုက္ခိုင္းလုိ၍လည္းေကာင္း ထုိးေကၽြးခဲ့ျပန္ပါတယ္။

UWSA တပ္ဖြဲ႕ေတြရဲ ႔ အႀကံအစည္မ်ားကေတာ့ ျပည္နယ္ဖြဲ႕လို႔ရေအာင္ (၆) ၿမိဳ ႔နယ္ ရရွိေရးအတြက္ ရွမ္း အမ်ိဳးသမီးမ်ားကို ေငြေၾကးအင္အားသံုး၍ တမ်ိဳး၊ လက္နက္အားကိုး အႏိုင္က်င့္၍တဖံု အတင္းအက်ပ္ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံရာမွ လူဦးေရ တုိးပြားေစၿပီး “၀” အင္ပါယာကို တုိးခ်ဲ႕ေစပါတယ္။

UWSA “၀” ေတြဟာ ရွမ္းျပည္နယ္ကို “၀ါး” မ်ဳိရန္ ႀကံစည္ေနၿပီး အမ်ိဳးသားညီလာခံမွာ ရွမ္းျပည္နယ္မႀကီးရဲ ႔ တုိက္႐ိုက္အုပ္ခ်ဳပ္မႈေအာက္တြင္ မေနလိုေၾကာင္းႏွင့္ ဗဟုိက တုိက္႐ိုက္အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ ရွမ္းျပည္နယ္မွ ခြဲထြက္ ၿပီး သီးျခားျပည္နယ္ သတ္မွတ္ေပးဖုိ႔ အမ်ိဳးသားညီလာခံက်င္းပေနခ်ိန္ ေတာင္းဆုိခဲ့ပါတယ္။ တနည္းေျပာရ ရင္ ၀ျပည္နယ္ခြဲထြက္ခြင့္ ေတာင္းခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ စစ္အစုိးရဘက္က လက္မခံခဲ့ပါဘူး။

တဖန္ ရွမ္းျပည္နယ္ေတာင္ပိုင္း ထုိင္း-ျမန္မာ နယ္စပ္ေတြမွာ ခ်ထားတဲ့ “၀” တပ္ဖြဲ႕ေတြဟာ သူတုိ႔ရဲ ႔ အင္အားကုိ တုိးခ်ဲ႕ကာ အခိုင္အမာ ေျခကုပ္စခန္းမ်ား တည္ေဆာက္ခဲ့တာမို႔ နအဖလည္း လန္႔ျဖန္႔ကာ နယ္စပ္က UWSA ေတြ ျပန္႐ုပ္သိမ္းဖို႔ ႀတိဂံတုိင္းစစ္ဌာနခ်ဳပ္ တုိင္းမွဴးက အမိန္႔ေပးတာေတာင္ ပထမဦးဆံုး အႀကိမ္ “အာခံ” ခဲ့သူမ်ားျဖစ္ပါတယ္။

တဖန္ AK – 47 လက္နက္စက္႐ံုမ်ားနဲ႔ ေလယာဥ္ပစ္ ဒံုးပ်ံမ်ားအပါအ၀င္ လက္နက္မ်ားတပ္ဆင္ကာ UWSA “၀” တပ္ဖြဲ႔၀င္ အင္အား (၂၀,၀၀၀) ေက်ာ္ ရွိလာဖုိ႔ ေယာက်္ားေလးေတြကို အရြယ္ေရာက္သူတုိင္း စစ္မႈထမ္း ခိုင္းခဲ့ပါတယ္။ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံႏွင့္ နီးစပ္စြာ ထိေတြ႕ဆက္ဆံခဲ့ရာ ျမန္မာႏုိင္ငံ ဒီမုိကေရစီ ရခဲ့ရင္ေတာင္ ထႂကြ ေသာင္းက်န္းမယ့့္ အရင္ဆံုး သူပုန္မ်ားလုိ႔ ဆုိရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ နအဖဟာ ကိုယ္ေမြးတဲ့ေမ်ာက္ ကိုယ့္ျပန္ေျခာက္တာ ခံေနရၿပီး ႏိုင္ငံတကာမွ မူးယစ္ေဆး၀ါး ျပစ္မႈအျဖစ္ ၀ရမ္းထုတ္ ဆုေငြထုတ္ထားတာေတာင္ ေပါက္ယူခ်မ္း၊ ေ၀ေရွာက္ခန္း စတဲ့ “၀” ေခါင္းေဆာင္ မ်ားကို ဖမ္းဖုိ႔ တာ၀န္ပ်က္ကြက္ခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ပုိင္းမွာ နအဖနဲ႔ ေပါင္းၿပီး “၀” အဖြဲ႔ေတြရဲ ႔ စီးပြားေရး ေသာင္းက်န္းပံုေတြကို ဆက္လက္တင္ျပသြားပါ့မယ္။ တကယ္ေတာ့ နအဖဟာ ဘိန္းဘုရင္ ခြန္ဆာဆီမွ “ေငြမည္း” မ်ား ရရွိခဲ့လို႔ အလိုတူ အလိုပါ အႀကိဳက္ေတြ႕သြားၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။

နအဖ ဒုတိယေခါင္းခဲတဲ့ အဖြဲ႕ကေတာ့ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ (NMSP) ျဖစ္ၿပီး အမ်ိဳးသား ညီလာခံမွာကတည္းက တင္းမာစြာ တု႔ံျပန္တာ ခံခဲ့ရပါတယ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး လုပ္ခဲ့စဥ္က NMSP ဥကၠ႒ ႏိုင္ေရႊက်င္ကုိ တပ္ခ်ဳပ္ ဗုိလ္သန္းေရႊကိုယ္တုိင္ လက္ခံႀကိဳဆုိခဲ့ရျခင္းမွာ KNU ကုိ ထိန္းခ်ဳပ္ႏုိင္ေအာင္ ေမွ်ာ္မွန္းတာရယ္၊ ထိုင္းနယ္ စပ္ႏွင့္ ဆက္စပ္ေနၿပီး ပင္လယ္ကမ္းေျခ ထြက္ေပါက္ကို ပိုင္စုိးတာရယ္၊ KIA ႏွင့္ UWSA ကဲ့သုိ႔ ေနာက္ပိုင္း မလံုၿခံဳတဲ့ အေနအထားမရွိတာေၾကာင့္ အခ်ိန္မေရြး ေတာထဲ ျပန္ေရာက္သြားႏုိင္တာမို႔ စည္း႐ံုးျခင္း ျဖစ္ပါ တယ္။
ယခုလည္း အမ်ိဳးသားညီလာခံမွာ နအဖက တုိင္းရင္းသားအဖြဲ႕ေတြ (အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး ၁၃ ဖြဲ႕) တင္ျပခဲ့ တဲ့ ကိုယ္ပိုင္အခြင့္အေရး ျပ႒ာန္းခ်က္မ်ားကို မလိုက္ေလ်ာခဲ့လို႔ တိုင္းရင္းသားအဖြဲ႕ေတြရဲ႕ ကိုယ္စီ ရင္ထဲမွာ ေတာ့ မေက်နပ္မႈေတြ အသီးသီး အနည္းနဲ႔အမ်ား ရွိေနၾကပါတယ္။

နအဖရဲ႕ တတိယ အစုိးရိမ္ရဆံုး ေနာက္တဖြဲ႕ကေတာ့ ကခ်င္လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္ (KIA) ျဖစ္ၿပီး ရွမ္းျပည္နယ္ေျမာက္ပိုင္း KIA တပ္ဖြဲ႔၀င္ေတြကို နအဖ စစ္တပ္က အေၾကာင္းမဲ့ ပစ္သတ္တဲ့ကိစၥမွာ အစာ မေၾက ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

KIA ဟာ အမ်ိဳးသားညီလာခံတက္ေနတဲ့ အခ်ိန္အခိုက္အတန္႔မွာ အဲဒီကိစၥျဖစ္တာရယ္၊ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ခင္ၫြန္႔ နဲ႔ MI အဖြဲ႕ အေရးယူ ဖ်က္သိမ္းခဲ့ရလို႔ အသစ္ဖြဲ႕စည္းလုိက္တဲ့ “စရဖ” အႀကီးအကဲ ဗုိလ္ျမင့္ေဆြရဲ႕ ကိုင္ တြယ္ေျဖရွင္းမႈ ညံ့ဖ်င္းတာရယ္ေၾကာင့္ ေက်နပ္မႈမရွိဘဲ တင္းမာမႈ အထြဋ္အထိပ္ ေရာက္ေနခဲ့ပါတယ္။

KIA မွ ဒု-ဥကၠ႒ ေဒါက္တာ တူးဂ်ာကိုယ္တုိင္ နအဖ အႀကီးအကဲေတြကို စစ္႐ံုးမွာ ေတြ႔ခြင့္ရဖုိ႔ အခ်ိန္ၾကာျမင့္ စြာ ေစာင့္ေနရလုိ႔ စိတ္မရွည္ႏိုင္ေတာ့ဘဲ ေဒါသတႀကီး တုံ႔ျပန္ေတာ့မွ ဒု-တပ္ခ်ဳပ္ ဗုိလ္ေမာင္ေအးက ၀င္ ေရာက္ ေျဖရွင္းေပးလိုက္ရပါတယ္။

နအဖရဲ ႔ မေျပလည္ႏိုင္ေသးတဲ့ KNU ႏွင့္ Gentleman Agreement လည္း ယခုအခါ အလွမ္းေ၀းသြားၿပီ ျဖစ္ ပါတယ္။

KNU ရဲ႕ဗဟုိဌာနခ်ဳပ္ မာနယ္ပေလာကို တိုက္ခိုက္ႏိုင္ရန္ လမ္းျပေပးရတဲ့ ေက်းဇူးကုိ ေထာက္ထားၿပီး DKBA ကုိေတာ့ နယ္စပ္ဂိတ္မ်ားမွာ “အစာ” ခ်ေႂကြးကာ ေျမႇာက္စားလိုက္ျပန္ၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ KNU မွာ ယခင္က အရာခံဗိုလ္ အဆင့္သာရွိခဲ့ၿပီး DKBA မွာ စစ္ဦးစီးခ်ဴပ္ ျဖစ္ေနတဲ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္သန္းနဲ႔ ယခင္က ဆရာ့ ဆရာႀကီးမ်ားျဖစ္ခဲ့တဲ့ နအဖနဲ႔ ပူးေပါင္းထားေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ထိန္ေမာင္၊ ရင္းမွဴး ဒု-ဗိုလ္မွဴးႀကီး သမူဟဲ၊ ဖဒိုေအာင္ဆန္း စတဲ့အဖြဲ႕ေတြရဲ႕ ရပ္တည္ေရး၊ စား၀တ္ေနေရး၊ ကရင္ျပည္နယ္ လုပ္ပိုင္ခြင့္ အာဏာခြဲေ၀မႈ ျပႆနာမ်ားကို နအဖဟာ ရင္ဆုိင္ေနရဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ ရင္းမွဴး ဒု-ဗိုလ္မွဴးႀကီး ေစာသမူဟဲနဲ႔ အဖြဲ႕ေတြ လက္နက္အားလံုးခ်ၿပီးမွ အလံုးစံု အလင္း၀င္ ခဲ့ဲတဲ့ ျဖစ္စဥ္အေပၚ နအဖက တအံ့တၾသ ျဖစ္ခဲ့ရၿပီး တဂူထဲက ျခေသၤ့ႏွစ္ေကာင္ ျဖစ္ေသာ ဗုိလ္ေမာင္ေအးနဲ႔ ဗုိလ္ခင္ၫြန္႔တုိ႔ကေတာင္ တခါမွ မတြဲစဖူးတြဲလာကာ သူ႔အား ႀကိဳဆိုခဲ့ရဖူးပါတယ္။

ေစာသမူဟဲကိုေတာင္ ဦးစားမေပးဘဲ DKBA ဟာ “ဖား” တာ ေတာ္လြန္းရာမွာ ကရင္အခ်င္းခ်င္းေတာင္ သတ္ေပးလို႔ နအဖက မ်က္ႏွာသာေပး ဘက္လိုက္တာ သိသာလွပါတယ္။

နအဖအေနနဲ႔ အပစ္ရပ္အဖြဲ႕ေတြကို ကိုင္တြယ္ရာမွာ ဘက္လိုက္မႈမ်ားနဲ႔ ေသြးခြဲမႈမ်ား ရွိေနပါတယ္။ အခြင့္ အေရး နည္းနည္းေပးမိရင္ေတာင္ သတင္းေပါက္ၾကားမႈရွိတာေၾကာင့္ တခ်ိဳ႕ကို ဒီထက္ပုိၿပီး သာသာထုိးထုိး အခြင့္အေရး ပိုေပးထားလို႔ အပစ္ရပ္အဖြဲ႕အတြင္းမွာလည္း မေက်နပ္မႈ ရွိေနၾကေၾကာင္း သိရပါတယ္။



ဗိုလ္ထက္မင္း
REF: ေခတ္ၿပိဳင္

Read More...

ေန႔စဥ္သတင္းမ်ား

႐ိုဟင္ဂ်ာအမႈ ထိုင္း စံုစမ္းေဖာ္ထုတ္မည ္
မာတင္လူသာကင္းဆု ေဒၚစုဆြတ္ခူး
လူ႔အခြင့္အေရး ေရွ႕ေန အဖမ္းခံရ
စီးပြားက် ျမန္မာ အလုပ္သမားတုိ႔ ျပည္ေတာ္ မျပန္ႏုိင္
ဖမ္းဆီးခံ ေရနံေျမလုပ္သားမ်ား မိသားစုႏွင့္ ေတြ႔ခြင့္မရ
ေရႊ၀ါေရာင္ ဆရာေတာ္ အရွင္ဂမၻီရ အစာငတ္ခံ ဆႏၵျပေန
ဆုိင္ကယ္ထိခုိက္မႈေၾကာင့္ေနျပည္ေတာ္တြင္ တေန႔ လူ (၈) ဦးႏႈန္းေသ
ေဂ်ာက္ဂ်က္ ၀န္ခံကတိထုိးရ ဆင္ဆာမဲ့ေခြႏွင့္ မပတ္သက္ဟုေျပာ
အစိုးရဗန္တုိ အခမဲ့ပြဲၾကည့္သူနည္း
စစ္အစိုးရက ျမန္မာ့ေရလုပ္ငန္း အတြက္ ငါးဖမ္းေလွ(၁၀၀၀၀) ေထာက္ပံ့မည္
ပင္လယ္ထဲ ေမာင္းထုတ္ခံရတဲ့ ျမန္မာ႐ိုဟင္ဂ်ာကိစၥ ထိုင္းအစိုးရ စံုစမ္းစစ္ေဆးမည္
ပင္လယ္ျပင္ေမ်ာ ျမန္မာႏွစ္ဦး ၾသစေၾတးလ် ကမ္းေျခေစာင့္တပ္ ကယ္တင္
အေမရိကန္ သမၼတသစ္ အုိဘားမား က်မ္းသစၥာက်ိန္ဆုိပြဲ ယေန႔က်င္းပမည္
ကမၻာ့ေခါင္းေဆာင္မ်ားကို သမၼတဘုရွ္ ေနာက္ဆုံးႏႈတ္ဆက္
ကေလးစစ္သားစုေဆာင္းမႈအေပၚ တားျမစ္ခဲ့သူကို ၀တၱရားေႏွာင့္ယွက္မႈျဖင့္ ေထာင္ခ်

Read More...

SSA (ေတာင္ပိုင္း) ႏွင့္ နအဖ တပ္မ်ား တိုက္ပဲြမ်ားျဖစ္ပြား

သန္းထုိက္ဦး
တနလၤာေန႔၊ ဇန္နဝါရီလ 19 2009

ခ်င္းမုိင္ (မဇၥ်ိမ)။ ။ ရွမ္းျပည္တပ္မေတာ္ (ေတာင္ပုိင္း) တပ္မ်ားႏွင့္ စစ္အစိုးရတပ္မ်ား ယခုလအတြင္း ရွမ္း ျပည္ ေတာင္ပိုင္း ၿမိဳ႕နယ္ ၃ ခုအတြင္း တိုက္ပြဲမ်ား ဆက္တိုက္ျဖစ္ပြားခဲ့ေၾကာင္း အဖဲြ႔တာ၀န္ရွိသူတဦး အဆိုအရ သိရသည္။

ရွမ္းျပည္္နယ္ ေတာင္ၾကီးခ႐ိုင္အတြင္းရွိ ပင္လုံ၊ ဟိုပုန္း၊ မိုင္းကုိင္ၿမိဳ႕နယ္မ်ားတြင္ ယခုလ ၁၂ ရက္မွ ၁၅ ရက္ အထိ ရွမ္းျပည္တပ္မေတာ္ (ေတာင္ပုိင္း) – SSA တပ္ဖြဲ႔၀င္မ်ားႏွင့္ ေျခလ်င္တပ္ရင္း (ခလရ) ၆၄ ၊ ေျချမန္ တပ္ရင္း (ခမရ) ၅၁၃ တပ္မ်ားအၾကား တုိက္ပဲြမ်ား ျဖစ္ပြားခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

"က်ေနာ္တို႔ လွည့္ကင္းနဲ႔ သူတို႔ (စစ္တပ္) လွည့္ကင္းနဲ႔ သြားတိုးၿပီးေတာ့ ျဖစ္ၾကတယ္။ ထိပ္တိုက္ သြားတိုး လို႔ ျဖစ္တဲ့တိုက္ပြဲမ်ဳိးပါ" ဟု SSA ေျပာခြင့္ရပုဂၢဳိလ္ ဗိုလ္စိုင္းဆုိင္မိန္းက မဇၩိမကုိ ေျပာသည္။

ယခုလ ၁၂ ရက္ေန႔က မိုင္းကုိင္ၿမိဳ႕နယ္ အေနာက္ဘက္ ေတာတြင္းတေနရာ၌ နံနက္ ၉ နာရီမွ မြန္းလြဲ တနာ ရီ အထိ ၄ နာရီအၾကာ တိုက္ပဲြျဖစ္ရာ၊ အစုိးရတပ္မွ လူဦးေရ ၅၀ ခန္႔ ပါ၀င္သည့္အနက္ တဦးေသဆံုးၿပီး ၅ ဦး ဒဏ္ရာရသြားေၾကာင္း သူက ဆက္ေျပာသည္။ SSA (ေတာင္ပိုင္း) တပ္ဖြဲ႔မွ တဦး ဒဏ္ရာရရွိခဲ့သည္ဟု ဆုိ သည္။

တုိက္ပြဲျဖစ္ရာ မိုင္းကုိင္ေဒသမွာ ေတာင္ၾကီးၿမိဳ႕ႏွင့္ မိုင္ ၁၀၀ ခန္႔ အကြာတြင္ တည္ရွိသည္။

တိုက္ပြဲမ်ားျဖစ္ၿပီးေနာက္ ႏွစ္ဖက္အေျခအေနမွာ တပ္အင္အား တိုးခ်ဲ႕ျခင္းမရိွသလို၊ ယခုအခါ အေျခအေန မ်ား တည္ၿငိမ္ေနသည္။

၁၉၉၆ ခုႏွစ္တြင္ အင္အားေကာင္းသည့္ ခြန္ဆာဦးေဆာင္သည့္ မုံးတိုင္း Mongtai တပ္မေတာ္သည္ ျမန္မာ စစ္အစိုးရထံ လူဦးေရ ၂ ေသာင္းေက်ာ္ျဖင့္ လက္နက္ခ်သြားခဲ့သည္။

ခြန္ဆာ လက္နက္ခ်ခဲ့ၿပီးေနာက္ ဗိုလ္မွဴးၾကီး ယြတ္စစ္ ဦးေဆာင္သည့္အဖြဲ႔က သီးျခားခြဲထြက္၍ SSA ကို တည္ေထာင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။



REF: မဇၥ်ိမ

Read More...

နာဂစ္ဒဏ္ နာလန္ထူေရး (၃-၄) ႏွစ္ၾကာႏုိင္ဟု ကုလမွန္း

၁၉ ဇန္န၀ါရီ ၂၀၀၉ျမန္မာႏုိင္ငံမွ နာဂစ္မုန္တုိင္းဒဏ္ထိသူမ်ားအား လုံး၀နာလန္ထူေအာင္ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရး လုပ္ရမည္ဆုိ လွ်င္ (၄) ႏွစ္ခန္႔ထိ အခ်ိန္ယူရႏုိင္သည္ဟု ကုလသမဂၢအရာရွိတဦးက ေျပာသည္။

အကူအညီေငြ ရသည့္အတုိင္းအတာေပၚ မူတည္ၿပီး နာဂစ္မုန္တုိင္းဒဏ္ထိသူမ်ားအား လုံး၀နာလန္ထူ ေအာင္ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးမွာ (၃) ႏွစ္မွ (၄) ႏွစ္ထိ ၾကာႏုိင္သည္ဟု ကုလသမဂၢ ဌာနေနကုိယ္စားလွယ္ လည္းျဖစ္၊ လူမႈေရးညႇိႏႈိင္းမႈတာ၀န္ခံလည္းျဖစ္သူ Bishow Parajuli က ရန္ကုန္ IRIN ကုလသတင္းဌာနသို႔ ေျပာသည္။

၂၀၀၉ ဧၿပီလထိ နာဂစ္ အေရးေပၚကယ္ဆယ္ေရးႏွင့္ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရး ရန္ပုံေငြ အေမရိကန္ ေဒၚလာ (၄၇၇) သန္း လုိမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ကုလသမဂၢအဖြဲ႕ (၁၃) ဖြဲ႕ႏွင့္ အန္ဂ်ီအုိ (၂၃) ခုကုိယ္စား ကုလသမဂၢက ၿပီးခဲ့သည့္ ဇူလုိင္လအတြင္း ေမတၱာရပ္ခံခဲ့ရာ ေတာင္းခံေငြ၏ (၆၄) ရာႏႈန္းသာ ရရွိေသးသည္။

REF: ေခတ္ၿပိဳင္

Read More...

Monday, January 19, 2009

အေမရိကားႏွင္႔ အလုပ္ခြင္ စစ္ပြဲ - ဇာမဏီ႐ိုင္း (လူထုအသံ)

အေမရိကားမွာ ျပည္သူေတြ အလုပ္လက္မဲ႔ ျဖစ္ေန ၾကတာဟာ မၾကာမီ အနားယူေတာ႔မဲ႔ ရီပါပလစ္ကင္ ဘုရွ္ အစိုးရရဲ႕ စီမံခန္႔ခြဲမႈ ညံ႕ဖ်င္းတာရယ္၊ သူ႔ရဲ႕ စီးပြားေရး မဟာဗ်ဴဟာအမွားကို ျပဳျပင္ျခင္းမရွိပဲ တရားေသ လက္ကိုင္ထား ေခါင္းမာတာရယ္၊ စစ္စရိတ္ေထာင္းလို႔ ျဖစ္ရတာလို႔ အေမရိကန္ ျပည္သူေတြက ေပၚယံရွပ္ ၿပီး ရႈျမင္ၾကပါတယ္။

ဒီ စီပြားေရး လဲၿပိဳမႈဂယက္ ေနာက္ဆက္တြဲကို အေမရိကားေရာက္ ျမန္မာေတြလည္း အဲဲဒီအရွိန္ကို ခံစား စံစားၾကရတာပါပဲ၊ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ အေနာက္ဖက္အျခမ္းမွာေတာ႔ ဝါရွင္တန္ျပည္နယ္ ဆီအက္တယ္လ္ၿမိဳ႔ မွာ အေျခစိုက္တဲ႔ ဘိုးရင္း ေလယာဥ္ကုမၼဏီက အလုပ္သမားေတြ အရင္အလုပ္စ ျပဳတ္ၾကပါတယ္၊ မိုက္ခရို ခ်စ္ ပေရာ႔က္ဆက္ဆာေတြထုတ္တဲ႔ အင္တယ္လ္ကုမၼဏီက သူေတြလဲ အနားေပး ခံရလိုခံရ၊ ကမာၻေက်ာ္ ႏိုက္ကီဖိနပ္ ကုမၼဏီက တခ်ဳိ႕လဲ အလုပ္ျဖဳတ္ခံထိၾကပါတယ္၊ တခ်ဳိ႕ မလဲၿပိဳပဲ ယိုင္နဲ႔နဲ႔ျဖစ္သြားတဲ႔ အေမရိ ကန္ ကုမၼဏီတခ်ဳိ႕ေတြေတာ႔ မကၠဆီကို၊ တရုတ္နဲ႔ ဗီယက္နမ္ကို ေရႊ႔သြားၾကပါတယ္၊ လြန္ခဲ႔တဲ႔ ၂ ပါတ္ ေက်ာ္က သမတဘုရွ္ဟာ ေအဘီစီ ရုပ္ျမင္သံၾကားမွာ သူ႔ စီးပြားေရးဗ်ဴဟာ မွန္တယ္လို႔ကို သူ႔ရဲ႔ ေနာက္ဆံုး အခ်ိန္အထိ ခုခံေျပာဆိုေနပါေသးတယ္။


အေမရိကန္ႏုိင္ငံမွာ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ တႏွစ္လံုးအတြက္ အလုပ္လက္မဲ့ ျဖစ္ခဲ့ရသူ စုစုေပါင္း ၂.၆ သန္းနီးပါး ရွိ ေနၿပီး ၿပီးခဲ႔တဲ႔ႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ တလထဲမွာပဲ အလုပ္လက္မဲ့ ၅၂၄,၀၀၀ ရွိေန ပါၿပီလို႔ အေမရိကန္အစုိးရရဲ႕ အလုပ္သမားေရးရာဆုိင္ရာဌာနက ေၾကညာခ်က္ ထုတ္ျပန္ခဲ့တယ္၊ ယခင္ႏွစ္က အလုပ္ေလွ်ာ့ခ်သည့္ ႏႈန္း ထားမွာ ၁၉၄၅ ေနာက္ပိုင္းတြင္ အဆိုးရြားဆံုးျဖစ္ကာ အေမရိကန္ အလုပ္သမား အစည္းအရံုးမွ ထုတ္ေဖၚ ေျပာၾကားရာ၌ အမ်ိဳးသား အလုပ္လက္မဲ့ႏႈန္းမွာ ဒီဇင္ဘာလက ၇.၂ ရာႏႈန္းသို႔ ေရာက္ရွိခဲ့ျပီး ၁၆ ႏွစ္အတြင္း အျမင့္ဆံုးျဖစ္ကာ ႏုိ၀င္ဘာလက ၆.၈ ရာႏႈန္းထက္ စာပါက အညႊန္းကိန္း အေတာ္ကို ေထာင္တက္သြားျခင္း ျဖစ္သည္လို႔ ေဖၚျပသြားပါတယ္။

အခု စာေရးသူက အေမရိကန္ႏိုင္ငံအတြင္း ေနထိုင္ၾကတဲ႔သူမ်ား၊ ေရာက္လာလတၱ႔ံေသာ ျမန္မာ ႏိုင္ငံသား မ်ားအတြက္ အေျခခံၿပီး ေရးသားမွာျဖစ္သလို အေျခခံ အလုပ္သမားေတြအေၾကာင္းကို ေဇာင္းေပးမွာ ျဖစ္ပါ တယ္၊ အေမရိကန္ အစိုးရက လူသားခ်င္း စာနာေထာက္ထားတယ္လို႔ ကမာၻအလယ္မွာ ေျပာၿပီး ျမန္မာ႔ စစ္ေျပး ဒုကၡသည္ေတြကို နယ္စပ္ေဒသကေန အလံုးအရင္းနဲ႔ ေခၚယူတာဟာ တခ်ဳိ႕ေနရာမွာ ရည္ရြယ္ခ်က္ ေတြ ရွိေနပါတယ္၊ သတင္းတပုဒ္အရ သံုးသပ္ရယင္ ၿပီးခဲ႔တဲ႔ ႏွစ္လည္ပိုင္းေလာက္က အေမရိကန္ ႏိုင္ငံ တခြင္ တရားမဝင္ ေနထိုင္သူေတြကို လိုက္လံဖမ္းဆီး ေနရပ္ျပန္ပို႔တဲ႔ စစ္ဆင္ေရး လုပ္ပါတယ္၊ တကၠဆတ္ ျပည္နယ္က နာမည္ေက်ာ္ အမဲသားသတ္ စက္ရံုႀကီးတခုမွာ တရားမဝင္တဲ႔နည္းနဲ႔ အလုပ္လာလုပ္ၾကတဲ႔ အိမ္နီးခ်င္း မကၠဆီကို၊ ဂြာတီမာလာ စတဲ႔ လက္တင္ အေမရိကား နိုင္ငံသား အေတာ္မ်ားမ်ား ဖမ္းဆီးျခင္း ခံ ရလို႔ အဲဒီ တကၠဆတ္ ဟူစတန္က သားသတ္ စက္ရံု ပိတ္လိုက္ရပါတယ္၊ ဒီလိုနဲ႔ ၂လအၾကာ ခ်ိန္သားကိုက္ ေျပာရမလားပဲ၊ တကၠဆတ္ ဟူစတန္ကို ျမန္မာျပည္နယ္ နယ္စပ္ေဒသက ကရင္အမ်ဳိးသားေတြ တေလွႀကီး ေရာက္လာလို႔ စက္ရံု ျပန္ဖြင္႔ႏိုင္ခဲ႔ရၿပီလို႔ နယူးေယာက္ ထိုင္းသတင္းစာမွာ ေဖၚျပထားတာကို ျပန္ေျပာင္း သံုး သပ္ရယင္ျဖင္႔ ေခတ္သစ္ေက်းကၽြန္ေတြ အေမရိကန္ႏိုင္ငံက ကမာၻ႔အလယ္မွာ ယဥ္ေက်းစြာနဲ႔ လူသားခ်င္း စာနာတယ္လို႔ နာမည္ေကာင္းယူ တံဆိပ္တပ္လိုက္ျခင္းခံရတယ္လို႔ ထင္သာျမင္သာရွိရပါတယ္။

အမွန္ေတာ႔ ဒီလိုရႈျမင္ခ်က္ဟာ ေအာက္ေဖၚျပပါ အခ်က္အလက္ေတြက အေထာက္ကူျပဳပါ႔မယ္၊ အေမရိ ကန္ ႏိုင္ငံသားလို႔ေခၚတဲ႔ ေဒသခံမ်ားမွာ ပညာတတ္လူတန္းစား ပြားမ်ားလာတာနဲ႔အမွ် စက္မႈႏိုင္ငံျဖစ္တဲ႔ အေမရိကန္ စီးပြာေရးရဲ႕ ေဒါက္တိုင္ေတြျဖစ္တဲ႔ Manufacturing အပိုင္းက အေျခခံ အလုပ္သမား လိုအပ္ ခ်က္ေတြ မ်ားျပားလာပါတယ္၊ ဒီလိုအပ္ခ်က္ေတြအတြက္ ကမာၻေပၚက စစ္ျဖစ္တဲ႔ေဒသ၊ သဘာဝ ေဘးကပ္ ဆိုးေတြ က်ေရာက္ရာေဒသက ဒုကၡသည္ေတြကို ႏွစ္စဥ္လူဦးေရ ေျခာက္ေသာင္းခြဲနီးပါးေလာက္ ေခၚယူ တင္သြင္းလာၿပီး အလုပ္သမားလိုအပ္ခ်က္ကို ျဖည္႔ဆည္းပါေတာ႔တယ္၊ ဒီထက္ အနဲငယ္ျမွင္႔တဲ႔ အတန္း အစား လိုအပ္ခ်က္ေတြကို DV လို႔ လူသိမ်ားတဲ႔ ဂရင္းကဒ္ ထီ ဆိုတဲ႔ အစီစဥ္နဲ႔ ဘြဲ႔ရမွတို႔ အဂၤလိပ္လို နားလည္ေရးဖတ္ႏိုင္မွတို႔ ပညတ္ခ်က္ေတြနဲ႔ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံထဲ ဆြဲေခၚသြင္းခဲ႔တာပါပဲ၊ အေတာ္အတန္ ေဖါက္ထြက္ႏိုင္တဲ႔သူမ်ားမွ အေမရိကားမွာ လူလူသူသူ ရပ္တည္ေရးအတြက္ အလုပ္လုပ္ရင္း ေက်ာင္းတက္၊ ဘြဲ႔ရမွ ေကာ္လံျဖဴ ေလာကထဲ ဝင္တိုးႏိုင္ၾကမွာပါ။

ဒီလို အေမရိကန္ စီးပြားေရးက်ဆင္းမႈရဲ႕ ေနာက္ဆက္တြဲမွာ အေျခခံ အလုပ္သမားေတြသာ အရင္ ထိခိုက္ ၾကရတာပါ၊ ကမာၻအရပ္ရပ္က တေသာေသာဝင္လာၾကတဲ႔ လူမ်ဳိးစံု အေမရိကားမွာ ကုမၼဏီေတြ အလုပ္ အကိုင္ေတြက အနားေပး ခံလိုက္ရတဲ႔ အလုပ္သမားမ်ား အခ်ဳိ႕ရဲ႕ အလုပ္အကိုင္ ရွာေဖြမႈ အဓိက ျပႆနာ ကေတာ႔ ဘာသာစကား ျပႆနာပါ၊ အဂၤလိပ္စာ၊ စကား၊ မေရးမဖတ္ မေျပာႏိုင္ဖူး၊ အတိုင္းအထြာေတြ၊ ဘလူးပရင္႔ မဖတ္တတ္ဖူး၊ ကြန္ျပဴတာ အေျခခံသံုးနည္းကို ကီးဘုတ္ေလာက္မွ မယဥ္ပါးတဲ႔သူေတြဟာ စက္မႈဖြ႔ံၿဖိဳးတဲ႔ႏိုင္ငံႀကီးမွာ “ကိုယ္ဟာ လူၾကမ္းေလးပါ” သီခ်င္း ဆိုျပစရာမလိုတဲ႔ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း လူၾကမ္း အလုပ္ေတြ ပဲ လုပ္ရမွာမို႔ အလုပ္ရွားပါးခ်ိန္မွာ အင္တာဗ်ဴးေလာက္မွ ကိုယ္တိုင္ မဗ်ဴးႏိုင္ဖူး၊ အြန္လိုင္းကေန အပလီေကးရွင္း မတင္ႏိုင္ဖူးဆိုယင္ေတာ႔ သူမ်ားနဲ႔ သူတင္ကိုယ္တင္ အလုပ္မရွာႏိုင္ေတာ႔ပါဖူး၊ ဒီေတာ႔ အခု ႏွစ္ပိုင္းအတြင္းမွာ ေရာက္လာတဲ႔ လူသစ္မ်ားအဖို႔ကေတာ႔ အေတာ္အတန္ ကသီလင္တ ဒုကၡေရာက္ၾကရၿပီး ( ဒုကၡေရာက္တယ္ ဆိုတာကလည္း စားဖို႔ေနဖို႔ ေထာက္ပံ႔ေၾကး ေလာက္ငွယံု အတိသာရၿပီး အပိုေငြ လံုးဝ.. လံုးဝကို မရွိတာကို ေျပာတာပါ ) ေနသားၾက သူေတြေတာင္မွ အထက္ပါ အခ်က္အလက္ေတြမွာ ထိေန ၿငိ ေနရင္၊ အလုပ္ေကာင္းေတြကို အလုပ္အကိုင္ ရွာေဖြေရးကုမၼဏီေတြကသာ လက္ဝါးႀကီး အုပ္ထားတတ္တဲ႔ ဒီလိုႏိုင္ငံမ်ဳိးမွာ ေျပာမဆံုးေပါင္ ေတာသံုးေတာင္ပါပဲ။

ဥပမာ အေမရိကားမွာ နာမည္ႀကီးကုမၼဏီေတြျဖစ္တဲ႔ ဘိုးရင္း၊ မိုက္ခရိုေဆာ႔(ဖ္)၊ အင္တယ္လ္၊ ႏိုက္ကီ၊ မဲလ္ရစ္၊ တက္ထေရာနစ္၊ ဆစ္ကို၊ စတဲ႔နည္းပညာ ကုမၼဏီေတြကို ပါတ္သက္ရာ ပါတ္သက္ေၾကာင္းနဲ႔ အလုပ္ရဖို႔ ဝင္ယင္ဝင္၊ မဝင္ယင္ အလုပ္အကိုင္ရွာေဖြေရး ကုမၼဏီေတြျဖစ္တဲ႔ အိတ္စပရက္၊ စတတ္ဖိုင္ဒါ၊ ေဂ်ာ႔ဘ္ဒင္ဂိုတို႔လို စသျဖင္႔တို႔က ခ်ဳပ္ကိုင္ထားတတ္ၾကပါတယ္၊ အပလီေကးရွင္း၊ စီဗြီ၊ ရဇူးမင္းကို သူတို႔ဆီ မွာ တင္ရပါမယ္၊ အြန္လိုင္းကတင္လဲ ရပါတယ္၊ အင္တာဗ်ဴးၿပီးလို႔ အလုပ္ရလို႔ကေတာ႔ လုပ္ခရဲ႕ နာရီတိုင္း မွာ တမတ္၊ ငါးမူး ျဖတ္ေနေတာ႔တာပါပဲ၊ အေမရိကားထံုးစံအတိုင္း အစမ္းခန္႔ ၃လ ကေန ၆လ အၾကာမွာ ျဖတ္စားေလ႔ရွိၿပီး အၿမဲတမ္းခန္႔မွ ေငြျဖတ္တာ ရပ္ပါတယ္၊ ဒီလိုနံမည္ေက်ာ္ ကုမၼဏီေတြကလဲ ပညာရွင္ဆို ပညာရွင္မို႔လို႔၊ အလုပ္သမားဆို အလုပ္သမားမို႔လို႔ အခြင္႔အလမ္းေတြ ခံစားခြင္႔ေတြက သူမတူေအာင္ ေကာင္းတတ္ပါတယ္။ ဒီေတာ႔ ဥပေဒေဘာင္အတြင္းက ျဖတ္စား လပ္စားၾကတာ အရင္းရွင္ စီးပြားေရး စနစ္ရဲ႕သရုပ္သကန္ပါ။

အေမရိကန္ အစိုးရသတ္မွတ္ႏႈန္းထားကေတာ႔ လူတိုင္း ပံုမွန္ ၁ ရက္ ၈ နာရီနဲ႔ ၅ ရက္ နာရီ ၄၀ လုပ္ရမွာပါ၊ တရက္ ၁၂ နာရီလုပ္ရတဲ႔ အလုပ္ဆို ယခုအပါတ္ ၄ ရက္လုပ္ရၿပီး၊ ေနာက္တပါတ္မွာ ၃ ရက္ပါ၊ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံရဲ႕ Floor Level လို႔ေခၚတဲ႔ အေျခခံအလုပ္သမားမ်ားဟာ ၁ နာရီ လုပ္ခကေတာ႔ ျပည္နယ္အလိုက္ ကြာျခားၿပီး ၈ ေဒၚလာကေန ၁၂ ေဒၚလာအထိ ပ်မ္းမွ်ႏႈန္းထား ယခုႏွစ္မွာ တရားဝင္ရွိေနပါတယ္၊ ၿပီးခဲ႔တဲ႔ တပါတ္က ေရဒီယိုအင္တာဗ်ဴးတခုမွာ အခ်ိန္မလံုေလာက္မႈေၾကာင္႔ ထင္ပါတယ္၊ ထင္ေယာင္ထင္မွား ေျဖ ထားတာတခု ေထာက္ျပခ်င္ပါတယ္၊ အလုပ္ျပဳတ္သြားသူက အလုပ္လုပ္တုန္းက ၁ ပါတ္ကို ေဒၚလာ ၂၅၀ ရ ပါတယ္၊ အလုပ္အနားေပးခံရေတာ႔ ေဒၚလာ၂၄၀ ေက်ာ္ေလာက္ အစိုးရနဲ႔ ကုမၼဏီက ေထာက္ပံ႔ထားတယ္လို႔ ေျဖေတာ႔၊ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ ျပင္ပကသူေတြက အလုပ္မလုပ္ပဲေနတာ ပိုကိုက္တယ္လို႔ ျမင္မိမွာမို႔ပါ။

အမွန္က အင္တါဗ်ဴး ေျဖၾကားသူဟာ ၃ ႏွစ္ဆက္တိုက္ အလုပ္လုပ္ခဲ႔ေတာ႔ သူမ အခြန္ေတာ္ ထမ္းခဲ႔တဲ႔ ေငြ ေတြထဲက၊ ပင္စင္ယူရင္ သံုးဖို႔စုထားေပးတဲ႔ ေငြေတြထဲကေန ျပန္ထုတ္ေပးေနတာပါ၊ အလုပ္မလုပ္ခဲ႔ဖူးသူ အခြန္ေတာ္ မထမ္းခဲ႔ဖူးသူေတြကိုေတာ႔ ခံစားခြင္႔အက်ဴိးမရွိပါ၊ သိပ္ခက္ခဲလြန္းလို႔ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းနဲ႔ ၿငိရင္ ခံစားခြင္႔ေပးခဲ႔ရင္လဲ ေႏွာင္ႀကိဳးနဲ႔ပါ၊ မိမိ အလုပ္လုပ္တဲ႔အခါ တေျဖးေျဖးနဲ႔ အစိုးရက ျပန္ႏႈတ္ယူသြားပါတယ္၊ အလုပ္က အနားေပးခံရသူေတြ အက်ဳိးဆက္ရဲ႕ေနာက္ကြယ္မွာ အလုပ္သမားေရးရာရံုးက ႀကိဳးကိုင္ထားၿပီး ၁ ပါတ္ကို ၁ ႀကိမ္ အလုပ္ ဘယ္မွာရွာေနေၾကာင္း အနည္းဆံုး အလုပ္ရွာ ကုမၼဏီ ၅ ခုေလာက္ ရပို႔တ္လုပ္ရပါ တယ္၊ လိုအပ္ယင္ အလုပ္ခြင္ ကၽြမ္းက်င္မႈသင္တန္းေတြ တက္ရပါတယ္၊ ေနာက္ ကိုယ္႔ဟာကို မရွာႏိုင္ေတာ႔ ဖူးဆိုယင္ Job counselor ၊ Job Coach ၊ Case Manager/ Worker တို႔က ရွာေပးတဲ႔အလုပ္ကို လုပ္ရပါ မယ္၊ အေမရိကားမွာ အလုပ္မရွိယင္ ရပ္တည္ဖို႔ မလြယ္ပါ၊ အစိုးရကလည္း အေၾကာင္းမဲ႔ ေငြမေပးထားပါ၊ အေမရိကန္ေတြ ေျပာေနၾက စကားမ်ားလိုပါပဲ "Nothing get free, Anywhere !" ပါပဲ။

အထက္က ေရးသားေဖၚျပခ်က္မ်ားဟာ Laid Off လို႔ေခၚတဲ႔ အလုပ္က အနားေပးခံရသူမ်ားအတြက္ပါ၊ အလုပ္ခြင္ကေန ကိုယ္ဟာကိုယ္ ထြက္လာခဲ႔တာေတြ၊ ဖိုင္းယားလို႔ေခၚတဲ႔ အလုပ္ခြင္မႈခင္း ျပစ္ဒါဏ္ထိသူ ေတြကေတာ႔ ယင္းခံစားခြင္႔မ်ားမရွိပါ၊ မ်ားေသာအားျဖင္႔ လူၾကမ္းအလုပ္ေတြကို စိုက္ပ်ဳိးေရး ဥယ်ာဥ္ၿခံေျမ လုပ္ငန္းမ်ား၊ သားသတ္စက္ရံု၊ သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ငန္းမ်ား၊ စားေသာက္ကုန္လုပ္ငန္းမ်ား၊ အထည္အလိပ္ ခ်ဳပ္လုပ္ျခင္း လုပ္ငန္းမ်ား၊ အာရွစားေသာက္ဆိုင္လုပ္ငန္းမ်ား၊ စသျဖင္႔ 3D လုပ္ငန္းေတြမွာ လုပ္ကိုင္ရတာ မ်ားပါတယ္။

ေကာ္လံျပာ လူၾကမ္းဘဝ ေဖါက္ထြက္ခ်င္သူမ်ားအတြက္ကိုေတာ႔ အလုပ္အကိုင္ေလးတခု ၿမဲေအာင္လုပ္၊ ေပးရမဲ႔လစဥ္ေၾကး အေၾကြးေတြ မွန္မွန္ ရက္မလြန္ေအာင္ေပး၊ ကြန္ျမဴနတီေက်ာင္းေတြမွာ အသက္ေမြးဝမ္း ေက်ာင္းဆိုင္ရာ ေက်ာင္းကေလးတက္၊ ျမန္မာေတြ ျဖစ္ေလ႔ျဖစ္ထရွိတဲ႔ အိမ္တြင္းအၾကမ္းဖက္မႈေတြကို ေရွာင္၊ အရက္ေသာက္ၿပီး ကားမေမာင္းနဲ႔၊ မသိတာကိုေမး ဗဟုသုတရွာမွီး၊ ဥပေဒကိုေလးစား လိုက္နာႏိုင္ခဲ႔ ရင္ ေဂ်ာ႔ရွ္ ဒဘယူလ္ဘုရွ္ ဖန္တီးခဲ႔တဲ႔ အလုပ္ခြင္စစ္ပြဲေတြကို အခြင္႔အလန္းေတြနဲ႔ ေက်ာ္လႊားႏိုင္မွာပါ၊

အိပ္မက္တိုင္းျပည္လို႔ေခၚတဲ႔ အေမရိကားဟာ အမွန္ေတာ႔ လူေတြထင္ထားသလို ေရႊမိုးေငြမိုးေတြ ရြာခ်တဲ႔ ႏိုင္ငံမဟုတ္ပါဖူး ႀကိဳးစားျခင္း အခြင္႔အလမ္းေတြရွိတဲ႔ႏိုင္ငံပါ၊ ေသခ်ာတာဆို႔လို႔ ဘင္ဂ်မင္ ဖရန္ကလင္ သမိုင္းဝင္ေျပာခဲ႔တဲ႔ “ အေမရိကားရဲ႕ ေသခ်ာျခင္းဆိုတာ Tax နဲ႔ Death" ပဲရွိတယ္ ဆိုတာကိုေတာ႔ မွတ္ သားထားရမွာပါ။ ။



ဇာမဏီ႐ိုင္း
REF: လူထုအသံ

Read More...

အေပၚသို႔