မွတ္ပံုတင္ ျပႏိုင္ေတာ့လည္း ေရႊသိမ္းခ်င္ျပန္တယ္

ဧၿပီလ ၂၉ ရက္ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္

အယ္ဒီတာခင္ဗ်ား...

က်ေနာ္တုိ႔ ကခ်င္ျပည္နယ္က ပူတာအိုခ႐ုိင္၊ ေခါင္လန္ဖူးေဒသဆုိတာ တကယ္ေခါင္းပါးတဲ့ ေနရာေဒသ ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔နယ္က စပါးအထြက္နည္းလို႔ ဘုိးစဥ္ေဘာင္ဆက္ ဆန္ဒုမ့္ေတာင္ႀကီး ေက်ာ္ၿပီး အသြားအျပန္ ၁၀ ရက္က ေန ၁၃ ရက္ရွိတဲ့ ေနာင္မြန္းၿမိဳ႕နယ္၊ မေဂြဇ စခန္းကေန ေခါင္လန္ဖူးၿမိဳ႕ေပၚမွာရွိတဲ့ ဌာနဆုိင္ရာ ႏုိင္ငံေတာ္ ဝန္ထမ္းေတြအတြက္ ရိကၡာ (ဆန္၊ ဆီ၊ ဆား) ေတြကုိ ႏွစ္တုိင္း တႏွစ္လွ်င္ ၂ ခါထက္ မနည္း မိမိရိကၡာျဖင့္ အခမဲ့ ထမ္းၿပီး ႏုိင္ငံေတာ္ အစုိးရကုိ ပံ့ပုိးလာခဲ့တဲ့ တုိင္းရင္းသားလူမ်ဳိးေတြ ျဖစ္ပါတယ္။

က်ေနာ္တို႔က ဗမာစကား ေကာင္းေကာင္း မေျပာတတ္ပါဘူး။ ေတာင္ေပၚမွာဘဲ ႀကီးျပင္းခဲ့ပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ကေတာင္ေပၚကေန ၃ ၊ ၄ ေခါက္ေလာက္ ၿမိဳ႕ေပၚကုိ လာရပါတယ္။ အဲဒီအေခါက္တုိင္းမွာလည္း တေနရာမဟုတ္ရင္ တေနရာ အစုိးရဂိတ္ေတြမွာ မွတ္ပံု တင္ျပလုိက္တာနဲ႔ ေတာင္ေပၚသားမွန္း သိလုိက္တာနဲ႔ အမ်ဳိးမ်ဳိး ခ်ိန္းေျခာက္ ပုိက္ဆံ ေတာင္းပါတယ္။ ပစၥည္းေတြကုိ လုယူတယ္။ ၿပီးေတာ့ ကား သမားေတြလည္း ကားခေတြ ပုိယူေလ့ရွိ ပါတယ္။

လြန္ခဲ့တဲ့ ဧၿပီလ ၂၄ ရက္ တနလၤာေန႔မွာ က်ေနာ္တို႔ ကခ်င္တုိင္းရင္းသား ရဝမ္လူမ်ဳိး အမ်ဳိးသား ၂ ဦး၊ အမ်ဳိးသမီး ၃ ဦးတုိ႔က ေခါင္လန္ဖူးၿမိဳ႕နယ္ ခ်န္လမ္ေဒသကေန တရုတ္နယ္စပ္ ကမ္ပုိင္တီ ကားလမ္း အတုိင္း ျမစ္ႀကီးနားၿမိဳ႕သုိ႔ေက်ာင္းသူ/ေက်ာင္းသားေတြကုိ လုိက္ပုိ႔ခဲ့ပါတယ္။

က်ေနာ္တို႔ ငါးဦးမွာ ကမ္ပုိင္တီကေန ျမစ္ႀကီးနားထိ “ဂ်ီးေဖာ့ေျမ” ေမာ္ေတာ္ယာဥ္အသင္းက ကခ်င္အထူးေဒသ (၁) ကန္ပုိင္တီ-ဝုိင္းေမာ္-ျမစ္ႀကီးနား အေဝးေျပးဆြဲတဲ့ ကားနဲ႔ က်ပ္ ၂ သိန္း ေပးၿပီး လာခဲ့ပါ တယ္။

ျမစ္ႀကီးနားၿမိဳ႕ ဧရာဝတီျမစ္ ျဖတ္ကူးတဲ့ ဗလမင္းထင္ တံတား (ဝုိင္းေမာ္ ဘက္ျခမ္း)က အစုိးရရဲ႕ စစ္ေဆးေရးဂိတ္ ေရာက္တဲ့အခါ ရဲတပ္ၾကပ္တဦးနဲ႔ ရဲတပ္သား ၄ ဦးတုိ႔က ကားေပၚကေန ဆင္းခုိင္း ၿပီး ႏုိင္ငံသားမွတ္ပံုတင္ စစ္ေဆးစဥ္ ရုိင္းရုိင္းစုိင္းစုိင္း ေျပာဆုိ စစ္ေဆးခဲ့ပါတယ္။

က်ေနာ္တုိ႔က ေခါင္လန္ဖူးၿမိဳ႕နယ္က ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ေက်ာင္းသား လုိက္ပုိ႔ရင္း ပစၥည္း နည္းနည္းပါးပါး လာဝယ္တာ ျဖစ္ေၾကာင္း ေကာင္းေကာင္း မြန္မြန္ရွင္းျပခဲ့ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ သူတုိ႔က က်ေနာ္တို႔ဆီက ေရႊ ၄၊ ၅ က်ပ္သား ေတြ႔တဲ့အခါ “ဒီေရႊေတြက ႏုိင္ငံေတာ္ အစုိးရမွ လံုးဝ တားျမစ္ထားတဲ့ ပစၥည္းျဖစ္တယ္။ လံုးဝ ဒါေတြကုိ တားဆီးဖုိ႔ အထက္က အမိန္႔ရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သိမ္းတာျဖစ္တယ္” ဆုိၿပီး ေရႊ ပါသမွ်ကုိ သိမ္းယူခဲ့ပါတယ္။

က်ေနာ္တုိ႔ ေဒသမွာက ဆန္စပါး စုိက္လုိ႔ မေကာင္းတဲ့ ေရခဲေတာင္ ေဒသမွာ ေနထုိင္ၾကတဲ့အတြက္ ဘုိးစဥ္ေဘာင္ ဆက္ကေန အခုထိ ေရႊတူးၿပီး ရရွိတဲ့ ေရႊေတြနဲ႔ ဆန္ကို လဲလွယ္စားေသာက္ေနရ တာ ျဖစ္ပါ တယ္။

ေခါင္လန္ဖူးၿမိဳ႕နယ္ ခ်န္လမ္ေဒသကေန ပူတာအုိလမ္းအတုိင္း သြားမယ္ဆုိရင္ ေတာေတာင္ အထပ္ထပ္ကုိေက်ာ္လြားၿပီး လႏွင့္ ခ်ီၿပီး သြားရတာေၾကာင့္ က်ေနာ္တုိ႔ အျမဲတမ္းသြားေနတဲ့ ကမ္ပုိင္တီ-ဆဒံုးကားလမ္းအတုိင္း လာရတာ ျဖစ္ပါတယ္။

က်ေနာ္တို႔ေဒသက ပညာေရး အလြန္နိမ့္က်လို႔ ကေလးေတြ ပညာေရးအတြက္ ျမစ္ႀကီးနားၿမိဳ႕ေပၚ ေက်ာင္းထားတာ ျဖစ္လုိ႔ လမ္းစရိတ္လည္း ၾကီးမားတာေၾကာင့္ “ေက်းဇူးျပဳၿပီး ေရႊ မသိမ္းပါနဲ႔ ေရႊသိမ္းမယ္ ဆုိရင္ က်ေနာ္တုိ႔ကုိ သတ္ပစ္တာနဲ႔ တူေၾကာင္း၊ ဒီေရႊ ေရာင္းၿပီး ကေလး ေက်ာင္းစရိတ္ သံုးရမယ္။ မသိမ္းေပးပါနဲ႔” လို႔ အႀကိမ္ႀကိမ္ ေတာင္းခံခဲ့ေပမယ့္ ေနာက္ဆံုး ဒဏ္ေငြအေန နဲ႔ က်ပ္ေငြ ၉၀,၀၀၀ (ကိုးေသာင္း) အတင္း ေတာင္းခံလုိ႔ ေပးလုိက္ရပါတယ္။

ပုိက္ဆံ ေပးတဲ့အခ်ိန္မွာ ဒီစစ္ေဆးေရးဂိတ္က တပ္ၾကပ္ (အဲဒီမွာ ရာထူးအႀကီးဆံုး) ဆုိသူက ကားေနာက္ဖက္ကုိ ေခၚသြားၿပီး သူ႔ရဲေဘာ္ေတြ မေတြ႔ေအာင္ ေပးခုိင္းပါတယ္။ “ရဲေဘာ္ေတြကို မေျပာလုိက္နဲ႔” လုိ႔ ေျပာၿပီး ပုိက္ဆံ ယူသြားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္ပဲ ေၾကကြဲရတယ္။

ေခါင္လန္ဖူးၿမိဳ႕ေန ေတာင္ေပၚသားတဦး

Ref: မဇၥ်ိမ

Read More...

Collapse...

ဆရာမ တေယာက္အတြက္ ေလ်ာ္ေၾကး

ၾသဂုတ္လ ၂၇ ရက္ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္

ငယ္စဥ္က က်မရဲ့အိမ္မက္ဟာ ပညာတတ္ေအာင္သင္ၿပီး မိဘေတြကို ေကာင္းေကာင္း ထားႏိုင္ေစမယ္လို႔ ရည္မွန္းခဲ့ တာပါ။ အဲဒီေခတ္က က်မတို႔နယ္ တခုလံုးမွာ ကြန္ပ်ဴတာေက်ာင္း ဝင္ခြင့္ရတာဆိုလို႔ က်မတေယာက္ပဲ ရွိပါတယ္။ ေမြးရပ္ေျမမွာ ေတာ့ ဂုဏ္ေဆာင္သူတေယာက္ ျဖစ္ခဲ့သလို ေနာက္က ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြ အတြက္လည္း စံျပတေယာက္ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ က်မ မိဘေတြဟာလည္း သာမန္ ဝန္ထမ္းေတြျဖစ္ေပမယ့္ ကုန္က်စရိတ္ ႀကီးလွတဲ့ ဒီေက်ာင္းကို ၇ ႏွစ္ ေက်ာ္သည္ထိ ထားေပးခဲ့ပါ တယ္။

Master (မဟာ)ဘြဲ႔ ရၿပီးေနာက္မွာ က်မဟာ ကြန္ပ်ဴတာတကၠသိုလ္မွာ လစာ သံုးေသာင္းေက်ာ္္နဲ႔ စတင္ၿပီး ေလးႏွစ္ေက်ာ္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ပါတယ္။ ခန့္စာ ရတုန္းကဆို မိဘေတြမွာ သူတို႔သမီး တကၠသိုလ္ဆရာမ ျဖစ္ၿပီဆိုၿပီး အတိုင္းမသိ ေပ်ာ္ခဲ့ ပါတယ္။

တာဝန္ ထမ္းေဆာင္စဥ္ ကာလတေလွ်ာက္လံုး နယ္စြန္နယ္ဖ်ားပါမက်န္ က်ရာအရပ္မွာ ဝန္ထမ္းစည္းကမ္းနဲ႔အညီ ေနထိုင္ခဲ့ သလို တပည့္ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေတြ အေပၚမွာလည္း တတ္သည့္ပညာ အိတ္သြန္ဖာေမွာက္ သင္ခဲ့ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ ကြန္ပ်ဴတာ တကၠသိုလ္ဆရာမ အလုပ္ဟာ မိသားစု က်မဘဝမွာ တကၠသိုလ္ဆရာမ ဆိုတာ တခုကလြဲရင္ အရာအား လံုး ဆံုးရံႈးၿပီး စိတ္ဓာတ္လည္း တေျဖးေျဖး က်လာခဲ့ပါတယ္။ အဆင္ေျပတဲ့ သူေတြအတြက္သာ သင့္ေတာ္တယ္ ဆိုတာ အလုပ္ လုပ္ေနရင္းနဲ႔မွ သိလာခဲ့ပါတယ္။

တာဝန္ထမ္းေဆာင္စဥ္ ကာလတေလွ်ာက္လံုး က်မ မိဘေတြကပဲ လစဥ္ ေငြပို႔ခဲ့ရတယ္။ အိမ္က ပို႔တဲ့ ေငြကို သြားထုတ္ရတိုင္း မ်က္ရည္က်ခဲ့ရပါတယ္။

ဝန္ထမ္း စလုပ္တုန္းကေတာ့ တေန႔ Ph.d တက္မယ္လို႔ ေတြးခဲ့ေပမယ့္ေလ Ph.d ၿပီးဖို႔အျပင္ကို ၁၅ သိန္း အသားတင္
ေပးရတယ္ဆိုတာနဲ႔တင္ အဲဒီအစီအစဥ္ကို ဖ်က္ခဲ့ပါတယ္။

ေလးႏွစ္ေက်ာ္မွ လစာ ငါးေသာင္းေက်ာ္ ရေပမယ့္ အဲဒီလစာနဲ႔ မေလာက္ေတာ့ က်မကိုယ္တိုင္ အလုပ္ထြက္မယ္ ေျပာေပ မယ့္ မိသားစုက သူတို႔ပို႔ေပးပါ့မယ္ ဆိုၿပီး တားခဲ့ၾကတယ္။

က်မဘဝမွာ တကၠသိုလ္ဆရာမ ဆိုတာ တခုကလြဲရင္ အရာအားလံုး ဆံုးရံႈးၿပီး စိတ္ဓာတ္လည္း တေျဖးေျဖး က်လာခဲ့ ပါတယ္။ က်မ အိမ္ေထာင္က်ၿပီးျပန္ေတာ့ က်မကိုယ္ပိုင္ မိသားစုအတြက္လည္း ဘာတခုမွ ကူညီေပးႏိုင္ခဲ့တာ မရွိသလို မိသားစုကပဲ ဝိုင္းၿပီး ေငြပို႔ေပးခဲ့ရပါတယ္။ တာဝန္က်တဲ့အရပ္နဲ႔ အိမ္နဲ႔ ေဝးကြာတာေၾကာင့္ က်မ မိသားစုဆီ တခါသြားဖို႔ဆိုရင္ လစာ ႏွစ္လ စာဟာ အသြားစရိတ္ပဲ ရွိခဲ့တာပါ။ ဒါေတြကို ေတြးမိတိုင္း ငါ့ေၾကာင့္ မိသားစုေတြ အားလံုး ဝန္ထုတ္ဝန္ပိုး ျဖစ္ရတယ္လို႔ ခံစား ရၿပီး ငိုရပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ က်မ မိသားစုမွာလည္း ေငြေရးေၾကးေရး အဆင္မေျပဘဲ ေၾကြးတင္ေနခဲ့ရျပန္တယ္။ ဒါေပမယ့္ က်မအတြက္ လစဥ္ေငြ ပံုမွန္ေရာက္ေအာင္ ပို႔ေပးခဲ့ပါတယ္။ က်မ မိဘေတြဘက္မွာလည္း ပင္စင္ယူသြားေတာ့ ရတဲ့ပင္စင္နဲ႔ ျခံေသးေသး ဝယ္ၿပီး အိမ္ကိုေတာ့ ေခ်းငွားၿပီးေဆာက္ခဲ့ရတယ္။

အေဖအေမတို႔မွာလည္း အိမ္ေဆာက္ရတဲ့ သူတို႔အေၾကြးေတြနဲ႔ၾကားက သမီးကို ေငြမွ်ပို႔မယ္လို႔ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ က်မ အသက္ ၃ဝ နား အရြယ္ထိ မိဘေတြ မိသားစုေတြရဲ့ အကူအညီနဲ႔ပဲ ဒီအလုပ္ကို ဆက္ခဲ့ရတာပါ။ အလုပ္ေျပာင္းဖို႔ ကလည္း နီးစပ္ရာ ကြန္ပ်ဴ တာ တကၠသိုလ္ေတြ မရွိသလို ဝန္ထမ္းအေျပာင္းဆိုတာ အားလံုးသိၾကသလို မလြယ္ကူ ပါဘူး။ အလုပ္တခုရဖို႔ မလြယ္တာေရာ၊ တတ္ထားတဲ့ပညာကို ႏွေျမာတာေရာေၾကာင့္ တျခားဝန္ႀကီးွဌာနကို ေျပာင္းခ်င္ ေပမယ့္လည္း ဒီလိုလုပ္လို႔မရဘူးလို႔ သိထားပါ တယ္ရွင္။ ေနာက္ပိုင္း က်န္းမာေရးပါ မေကာင္းေတာ့ ဆရာမ အလုပ္က ထြက္ခဲ့ရပါတယ္။

အလုပ္ထြက္ၿပီး ေဆးကုေနစဥ္မွာပဲ က်မ တာဝန္ ေနာက္ဆံုးထမ္းေဆာင္ခဲ့တဲ့ ကြန္ပ်ဴတာ တကၠသိုလ္ကေန ေလ်ာ္ေၾကး ေငြ ေတာင္းစာေတြ ေရာက္လာေတာ့တာပါပဲ။ မိဘေတြ၊ မိသားစုေတြ၊ ေမာင္ႏွမေတြဆီ ဒီစာေတြေရာက္လာပါတယ္။ ေလးႏွစ္ေက်ာ္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့တာေတာင္ Master နဲ႔အလုပ္ထြက္လို႔္ ဆိုၿပီး သိန္း ၃ဝ ေက်ာ္ အေတာင္းခံရပါတယ္။

ဒီေလာက္ က်န္းမာေရးပါ ထိေလာက္သည္ထိ ေပးဆပ္ခဲ့တာေတာင္ ဒီလိုလုပ္ပါလားဆိုၿပီး အရမ္းကို စိတ္ပ်က္မိပါ တယ္။ ဒီ Master ကိုေတာင္ အိမ္က ဆင္ထားတာေလးေတြ ထုခြဲၿပီး ၿပီးခဲ့ရတာပါ။ ခု ဒီအလုပ္ကေန ထြက္လို႔ အေလ်ာ္ေတာင္းတာမွာ ခ်မ္းသာလို႔ ေပးႏိုင္တဲ့သူေတြမွာ ျပသာနာမျဖစ္ေပမယ့္ အဆင္မေျပလို႔မွ အလုပ္ထြက္ထားတဲ့ က်မတို႔လို သူေတြအတြက္ အရမ္း ကို လြန္ပါတယ္။

အသက္ႀကီးၿပီး ပင္စင္စား မိဘႏွစ္ပါးမွာ အိမ္ေဆာက္တာနဲ႔တင္ အေၾကြးကိစၥေၾကာင့္ စိတ္ညစ္ေနရတာပါ။ ေလ်ာ္ေၾကး အေၾကြး ေတာင္းတာက တေခါက္မွာေတာ့ ပတ္ဝန္းက်င္မွာ က်မမိဘေတြကို အရွက္ရေအာင္ ေျပာဆိုသြားခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီေန႔မွာပဲ က်မ မိခင္က နဂို ေရာဂါအခံကလည္း ရွိေတာ့ ေဆး႐ုံတင္ခဲ့ရပါတယ္။ မိဘ ေဆး႐ုံတင္တယ္ ၾကားေတာ့ ေနမေကာင္းတဲ့ က်မလည္း အေမ့ဆီ သြားဖို႔ လုပ္ပါတယ္။ အဲဒီအေျခအေနမွာေတာင္ အဲဒီ ေလ်ာ္ေၾကးကိစၥက ေဆး႐ုံထိ လာေတာင္းမယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

စဥ္းစားၾကည့္ပါရွင္…။ ဒီလိုအေျခအေနမွာ က်မ ဘာဆက္လုပ္ရမလဲ။ က်မလိုပဲ ဘဝတူ သူငယ္ခ်င္းဆရာမေတြလည္း အဲလို ျပႆနာေတြနဲ႔ ရင္ဆိုင္ေနရလို႔ စိတ္ဓါတ္က်ဆင္းၿပီး မိသားစုေတြပါ စိတ္ညစ္ေနရပါတယ္။

အျမဲပဲ အေၾကြးေတာင္းသလို ေတာင္းေနတာေတြကို ေျဖရွင္းေပးေစလိုပါတယ္။ မိဘေပးလိုက္တဲ့ ပညာအေမြနဲ႔ အလုပ္မွာလည္း ၾကိဳးစားခဲ့တဲ့ အသီးအပြင့္ရဲ့ရလဒ္က ဒါပဲလားရွင္။

ဒါေၾကာင့္ သက္ဆိုင္ရာ လူႀကီးမ်ားအေနနဲ႔ ဒီျပႆနာေတြကို လူသားခ်င္းစာနာၿပီး ေျဖရွင္းေပးေစလိုပါတယ္။ က်မလို ဘဝတူ ညီအမမ်ားလည္း ဒီျပႆနာေတြေၾကာင့္ စိတ္ဆင္းရဲရျခင္းမွ ကင္းေဝးေစလိုပါတယ္ရွင္…။

ဆရာမေဟာင္းတဦး

Ref: မဇၥ်ိမ

Read More...

Collapse...

သာတူညီမွ် တက္လမ္းဖြင့္ေပးေစခ်င္

ၾသဂုတ္လ ၁၅ ရက္ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္

က်မ ကေတာ့ နည္းပညာ တကၠသိုလ္တခုက ကထိက ဆရာမတဦး ျဖစ္ပါတယ္။ က်မတို႔ ဝန္ႀကီးဌာနမွာ ဇူလိုင္လတုန္း က ရာထူးတိုးေတြနဲ ့ပတ္သက္တဲ့ စည္းမ်ဥ္းေတြ ကန္႔သတ္ခ်က္ေတြပါတဲ့ စာနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေျပာခ်င္လို႔ပါ။

က်မ ကထိကရာထူးရထားတာ ၾကာလွပါၿပီ။ ME ဘြဲ႔ပဲဆိုရင္ ကထိကအထိပဲ ေပးမယ္ဆိုၿပီး ျဖစ္သြားေတာ့ က်မတို႔လို ME ကထိက ေတြဟာ တသက္လံုး ရာထူးမတိုးေတာ့ဘူး ျဖစ္သြားပါၿပီ။

PhD ဘြဲ႔ကိုေတာ့ ပေရာ္ဖက္ဆာ ရာထူးထိ Time scale နဲ႔ ေပးထားၿပီး က်န္တာ Vacancy ေပၚ မူတည္ၿပီးေပးသြားမယ္ လို႔ ေျပာထားပါတယ္။ PhD ဘဲြ႔ရေတြကို က်မတို ့ME ဘြဲ႔ရဆရာေတြကပဲ သင္ေပးလာခဲ့တာပါ။ တပည့္ေတြအေပၚ မနာလိုရာ ေရာက္မလားေတာ့ စိုးရိမ္မိပါတယ္။

လက္ရွိ AP ရာထူး ရထားၾကၿပီး ခုစနစ္အရဆိုရင္ ေနာင္ ႏွစ္ႏွစ္ သံုးႏွစ္ေလာက္ဆို ပေရာ္ဖက္ဆာ ရာထူးေတြရၾကေတာ့ ေပမယ့္ က်မတိုက်ေတာ့ ကထိက ရာထူးမွာ ရပ္သြားပါၿပီတဲ့။ ေနာက္ပိုဆိုးတာက စီမံခန္႔ခြဲေရးဘက္မွာ တာဝန္ ထမ္းေဆာင္ ေနတဲ့ သာမန္ဘြဲ႔ရ ဝန္ထမ္းေတြကို က်ေတာ့လည္း ဒုၫႊန္မႉး (AP ႏွင့္ ရာထူးတူ) အထိ ေပးထားျပန္ပါ တယ္ အဲဒီေတာ့ Engineering Master (ME) ဘြဲ႔က သာမန္ဘြဲ႔ေလာက္ေတာင္ ရာထူးမရႏိုင္ ျဖစ္သြားျပန္ပါတယ္။

အတို ခ်ဳပ္ေျပာရရင္ေတာ့

(၁) ဘယ္ဝန္ထမ္းကိုမွ အျပစ္မရွိဘဲ လစ္လပ္ေနရာလဲ ရွိလ်က္နဲ႔ ရာထူးတိုးရပ္သြားတာမ်ိဳး မျဖစ္ေစခ်င္ပါ။

(၂) ႏိုင္ငံျခားပညာသင္ႏွင့္ ေလ့လာေရးခရီးမ်ား ေစလႊတ္ရာတြင္ ထပ္ကာတလဲလဲ သြားေနရသူမ်ားရွိသလို တေခါက္မွ် မသြားရေသးသူမ်ားအားလည္း စဥ္းစားေပးေစခ်င္ပါတယ္။

(၃) ႀကိဳးစားခဲ့ရတာခ်င္းမတူ၊ ဆယ္တန္းအမွတ္ခ်င္းမတူ၊ တက္ခဲ့ရတဲ့ ႏွစ္ေတြလည္းမတူတဲ့ ဝန္ထမ္းေတြကို အတူတူေလာက္နီးနီး တန္းၫႇိထားတာလည္း ျပန္စဥ္းစားေစခ်င္ပါတယ္။

(၄) ဝန္ထမ္းမ်ား ေျပာင္းေရႊ႕ျခင္းဆိုင္ရာ ကိစၥမ်ားကိုလည္း ၿမိဳ႕ေပၚႏွင့္ နယ္ မွ်တစြာ စဥ္းစားေပးေစခ်င္ပါတယ္။
(၅) အိမ္ေထာင္သည္ ဝန္ထမ္းမ်ား ေနစရာအခက္အခဲမ်ားကိုလည္း စဥ္းစားေပးေစခ်င္ပါတယ္။

ကထိကတဦး

Ref: မဇၥ်ိမ

Read More...

Collapse...

တိုးလိုးတန္းလန္း ေျမာင္းႀကီး တာဝန္ယူမယ့္သူ မရွိေသး

ၾသဂုတ္လ ၁၄ ရက္ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္

က်ေနာ္/က်မတို႔သည္ ရန္ကုန္တိုင္း၊ လမ္းမေတာ္ၿမိဳ႕နယ္၊ အမွတ္ ၉ ရပ္ကြက္၊ မင္းရဲေက်ာ္စြာရိပ္သာ၊ တိုက္အမွတ္ ၅၊ ၆၊ ၇၊ ၈ တို႔တြင္ ေနၾကသည့္ ဝန္ထမ္္း မိသားစုမ်ား ျဖစ္ပါသည္။

ထိုတိုက္ ေလးတိုက္မွာ ဝင္းအတြင္းတြင္ ရွိၿပီး အျပင္သို႔ ထြက္ေသာ အေပါက္ ႏွစ္ခု ရွိပါသည္။

လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ႏွစ္ခန္႔က ေဇာ္ဂ်ီလမ္းဖက္သို႔ထြက္ေသာ ထြက္ေပါက္အား စည္ပင္မွ ေျမတူးစက္ျဖင့္ ေရေျမာင္း လာေရာက္ တူး ေဖာ္ ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဝင္းအတြင္းသို႔ ကားအဝင္အထြက္မ်ား ရပ္ဆိုင္းကာ ယာယီတံတား ထိုးၿပီး လူမ်ားသာ ဝင္ထြက္ႏိုင္ရန္ ျပဳလုပ္ခဲ့ရသည္။

သို႔ရာတြင္ ထိုေရေျမာင္းမွာ ဆက္လက္တူးေဖာ္ျခင္း မျပဳေတာ႔ဘဲ တပိုင္းတစႏွင့္ ရပ္တန္႔သြားခဲ့ပါသည္။

တူးလက္စ ေရေျမာင္းထဲတြင္ တေန႔ထက္တေန႔ အမိႈက္မ်ား၊ ေရဆိုးမ်ားႏွင့္ ျပည့္လွ်ံလာကာ အနံ႔အသက္ဆိုးမ်ားျဖင့္ ျခင္ေပါက္ ဖြားရာ ေနရာႀကီးလည္း ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။ တံတား အခိုင္အမာ ျပဳလုပ္ရန္ အတြက္လည္း ထိုေရေျမာင္းအား မည္သို႔ ဆက္လက္ လုပ္ကိုင္မည္ကို မသိေသာေၾကာင့္ တံတားအသစ္လည္း မျပဳလုပ္ႏိုင္ခဲ့ပါ။ မီးေဘး အႏၲရာယ္ က်ေရာက္ခဲ့ပါကလည္း ကားဝင္ ထြက္ရန္ အေပါက္ တခုတည္း ရွိသျဖင့္ မ်ားစြာ အခက္ၾကံဳႏိုင္ပါသည္။

ထိုကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး လြန္ခဲ႔ေသာ တႏွစ္ခန္႔က သက္ဆိုင္ရာဌာနမ်ားသို႔ စာျဖင့္ အေၾကာင္းၾကားျခင္း၊ လူကိုယ္တိုင္ သြား ေရာက္ ေတြ႔ဆံုျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ္လည္း မည္သူကမွ ယေန႔အထိ တာဝန္ယူ ေဆာင္ရြက္ေပးျခင္း မရွိေသး ေၾကာင္း ထပ္မံ တင္ျပအပ္ပါသည္။

Ref: မဇၥ်ိမ

Read More...

Collapse...

ေဒါက္တာေလးေတြရဲ႕ အခက္အခဲက

ဇြန္လ ၁၄ ရက္ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္

သို ့
အယ္ဒီတာရွင့္

က်မ ကေတာ့ ရန္ကုန္ေဆးတကၠသိုလ္ (၁) က ၂၀၁၁ ခုႏွစ္မွာ ေဆးပညာဘြဲ႔ ရရွိထားတဲ့ ဆရာ၀န္တဦး ျဖစ္ပါတယ္။ အခု ေျပာျပ ခ်င္တာက ဆရာ၀န္ေတြကို သတ္မွတ္ထားတဲ့ Education Clearance (EC) အေၾကာင္းပါ။

ဆရာ၀န္တေယာက္ ဘယ္လို အေၾကာင္းေၾကာင့္ပဲ နုိင္ငံျခားထြက္ထြက္ ၁၀ သိန္း ေပးေလ်ာ္ၿပီးမွ သြားရမယ္လို ့ သတ္မွတ္ထား ပါတယ္။ ၁၀ သိန္းဆိုတဲ့ ေငြက အထူးကု ဆရာ၀န္ႀကီးေတြ၊ ေဆးခန္းႀကီးေတြမွာ လူနာ လက္မလည္ေအာင္ ၾကည့္ေနရတဲ့ ဆရာ ၀န္ႀကီးေတြ အတြက္ မေျပာပေလာက္တဲ့ေငြ ဆိုေပမယ့္ က်မတို႔လို ေက်ာင္းၿပီးခါစ ဆရာ၀န္ေပါက္စေတြ အတြက္က်ေတာ့ မတတ္ ႏုိင္ေလာက္တဲ့ ေငြေၾကးပါ။

ဆရာ၀န္တိုင္းကလည္း အထက္တန္းလႊာ၊ လူဂုဏ္တန္ေတြရဲ႕ သားသမီးေတြမွ မဟုတ္ၾကတာ။ မိဘက ပံံံ့ပိုးမေပးနုိင္ တဲ့ ဆရာ၀န္ေတြ အမ်ားၾကီးပါ။ ေဆးေက်ာင္း တက္တဲ့ ေတာက္ေလွ်ာက္ Guide လုပ္ၿပီး စာအုပ္ဖိုးနဲ ့က်ဴရွင္လခကို ရွာ၊ ေက်ာင္း ၿပီးျပန္ေတာ့လည္း နိုင္ငံေတာ္က နွစ္နဲ႔ခ်ီၿပီး အလုပ္မေပးနုိင္။ ကိုယ္ပိုင္ေဆးခန္း ဖြင့္ဖို့ အရင္းအနွီး မရိွ။ ပုဂၢလိက ေဆးရံုေတြ ေပးတဲ့ လစာကလည္း အမ်ား ဆံုး ၁၂၀,၀၀၀ နဲ ့၁၈၀,၀၀၀ ပဲ ဆိုေတာ့ စား၀တ္ေနေရးက အေတာ္ကို ခက္ခဲပါတယ္။

ႏိုင္ငံျခား အလုပ္အကိုင္ေတြ၊ ႏိုင္ငံျခား တကၠသိုလ္ေတြက ဘြဲ႔လြန္ တက္ေရာက္ဖို႔ ပညာသင္ ေထာက္ပံ့ေၾကး (scholarship) ေပးရင္ ေတာင္ ဒီ ၁၀ သိန္းကို မေပးႏုိင္လို႔ သြားခြင့္ မရိွဘူးဆိုေတာ့ က်မတို ့လူငယ္ဆရာ၀န္ ေတြအတြက္ တကယ္နစ္နာပါတယ္။ ျမန္မာ ျပည္မွာ တျခားတကၠသိုလ္ေတြရဲ့ EC က ေသာင္းဂဏန္းပါပဲ။ ဆရာ၀န္ေတြကို ၁၀ သိန္းလို ့ အဆတရာ ကြာျခားသတ္မွတ္ထား ေပမယ့္ အထူးကုမဟုတ္တဲ့ ဆရာ၀န္ တေယာက္ရဲ႕ တလ၀င္ေငြဟာ ေငြက်ပ္ ႏွစ္သိန္းထက္ မပိုပါဘူး။ ဒီ ႏွစ္သိန္းဆိုတဲ့ေငြက ေန စရိတ္နဲ႔ စားစရိတ္ကို ေလာက္ငွဖို႔ေတာင္ အနိုင္နိုင္ပါ။ မေျပလည္တဲ့၊ ဆင္းရဲတဲ့ ဆရာ၀န္ေတြရဲ႕ အနာဂတ္လမ္းကို ပိတ္လိုက္သလိုပါပဲ။

ဒီကိစၥကို သက္ဆိုင္္သူ၊ တာ၀န္ရိွသူေတြအေနနဲ ့ထိထိေရာက္ေရာက္ ကူညီ ေဆာင္ရြက္ေပးေစလိုပါတယ္။ ဆရာ၀န္တိုင္း အခက္အခဲ မရိွ ေပးေဆာင္ႏိုင္မယ့္ EC ပမာဏကို ေျပာင္းလဲသတ္မွတ္ေပးဖို႔ လူငယ္ဆရာ၀န္ အားလံုးရဲ႕ ကိုယ္စား ေတာင္းဆိုအပ္ပါတယ္။

Ref: မဇၥ်ိမ

Read More...

Collapse...

ဇရပ္လွရြာမွ လာတဲ့စာ

8/27/2011


(အယ္ဒီတာထံ ေပးစာ)

ရခိုင္ျပည္နယ္ ရေသ့ေတာင္ျမိဳ႕နယ္ ဇရပ္လွေက်းရြာမွ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး ဦးသာထြန္းေအာင္သည္ အာဏာ ပါ၀ါ ကို အသံုးခ်ျပီး ေက်းရြာသားမ်ားႏွင့္ ဘုန္းၾကီးအၾကား

သို႕

အယ္ဒီတာ

ေက်းရြာနဲ႕ သာသာနာကို ဖ်က္ဆီးေနေသာ အတြင္းေရးမွဴးတဦးအား ျပည္နယ္အစိုးရမွ ထိေရာက္စြာ အေရးယူေပးပါရန္ အယ္ဒီတာမွ တဆင့္တင္ျပျခင္း။

ရခိုင္ျပည္နယ္ ရေသ့ေတာင္ျမိဳ႕နယ္ ဇရပ္လွေက်းရြာမွ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး ဦးသာထြန္းေအာင္သည္ အာဏာ ပါ၀ါ ကို အသံုးခ်ျပီး ေက်းရြာ သား မ်ားႏွင့္ ဘုန္းၾကီးအၾကား အထင္အျမင္လြဲေအာင္ လုပ္ေဆာင္ကာ ဘုန္းၾကီးမ်ားကို သီတင္းမသံုးႏိုင္ေအာင္ နည္းမ်ိဳးစံုသံုးကာ သာသာနာကို ဖ်က္ဆီး ေနပါသည္။


ဦးသာထြန္းေအာင္သည္ ၁၃၇၂ ခု တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေက်ာ္ ၃ ရက္ေန႕တြင္ ရြာသားမ်ားက ရြာရံပံုေငြ ရရွိေရး အတြက္ စုေပါင္း ေမြးျမဴ ထားေသာဆိတ္မ်ားကို တေကာင္လွ်င္ က်ပ္ေငြ ၇၀၀၀ ျဖင့္ ေရာင္းစားျပီး ရြာသားမ်ားကို ျပႆနာရွာပါသည္။ ရြာသားမ်ားက မေက်နပ္၍ ၎ဆိတ္မ်ားကို လိုက္ရွာေသာ အခါ ဇရပ္လွ ေက်းရြာအနီးအနားရွိ အလယ္ရြာတြင္ ျပန္လို႕ဖမ္းဆီးရမိပါသည္။ ၎ကိစၥကို ေျဖရွင္းေပးဖို႕ ေတာင္းဆိုရန္ အတြက္ ေက်းရြာသားမ်ားက ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းတြင္ အစည္းအေ၀း လုပ္ခဲ့ပါသည္။ ယခုကဲ့သို႕ အစည္း အေ၀း လုပ္သည္ကို ေက်းရြာသားမ်ားႏွင့္ ဘုန္းၾကီးက သူ႕ကို သတ္ရန္ ၾကံစည္သည္ဟု ယူဆကာ ဘုန္းၾကီးကို ျပႆနာရွာပါသည္။ သို႕ေသာ္လည္း အဆိုပါ ျပႆနာတြင္ ရပ္သူရြာသားမ်ားက ဘုန္းၾကီးဖက္မွ ပါသျဖင့္ ဦးသာ ထြန္းေအာင္၏ သာသနာဖ်က္ စီမံကိန္း သည္ ေနာက္ဆုတ္ခဲ့ရပါသည္။

၁၃၇၂ ခု နေတၱာ္ လျပည့္ေက်ာ္ ၆ ရက္ေန႕တြင္ ၾကံံ့ဖြံ႕ပါတီ ရေသ့ေတာင္အမတ္ ဦးသိန္းေမာင္ထံမွ ေက်းရြာတြင္ စာသင္ေက်ာင္း ေဆာက္လုပ္ရန္အတြက္ ေပးေသာ က်ပ္ေငြ ၅ သိန္းကိုလည္း စာသင္ေက်ာင္း မေဆာက္ဘဲ သူ တဦးတည္း ကိုယ္က်ိဳး အတြက္ အသံုးျပဳ ခဲ့သည္။ ၎ကို ေက်းရြာသားမ်ားက မေၾကနပ္၍ ဆူပူမႈ ျဖစ္ပြားခဲ့ရပါ သည္။ ယခုကဲ့သို႕ ဆူပူမႈျဖစ္ပြားရျခင္းသည္ ဘုန္းၾကီးမွ ၾကံစည္ျခင္းျဖစ္သည္ဟု သူက ယူဆကာ ဘုန္းၾကီးကို ေနာက္ထပ္ ျပႆနာရွာပါသည္။ ယခုကဲ့သို႕ ျပႆနာရွာေနသည္ကို စစ္ေတြ နႏၵာရာမွ ဆရာေတာ္ၾကီးက ေျဖရွင္း ေပးေသာ္လည္း ျပႆနာမွာ ေက်ေအးသြားျခင္းမရွိဘဲ ဆက္လက္ ၾကီးထြားလာခဲ့ရသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ေက်းရြာတြင္ ဘုန္းေတာ္ၾကီးမ်ားမွာ သူ၏ မေကာင္းၾကံစည္မႈမ်ားေၾကာင့္ တပါးျပီးတပါး ေက်ာင္းေျပာင္း ေနၾက ရပါသည္။

ယခုအခါ ဦးသာထြန္းေအာင္သည္ ၾကံံ့ဖြံပါတီ ရေသ့ေတာင္အမတ္ ဦးသိန္းေမာင္ထံမွ စာသင္ေက်ာင္း ေဆာက္လုပ္ရန္ေပးေသာ က်ပ္ေငြ ၅သိန္းျဖင့္ စာသင္ေက်ာင္းကို မလုပ္သည့္အျပင္ ယခင္က တည္ေဆာက္ ထားေသာ စာသင္ေက်ာင္းကိုလည္း ျဖိဳဖ်က္ျပီး အဖိုးတန္သစ္ မ်ားကို ေရာင္းစား ထားပါသည္။

ယခုကဲ့သို႕ စာသင္ေက်ာင္းကို ျဖိဳဖ်က္ေရာင္းစားလိုက္သည့္အတြက္ ေက်းရြာရွိ ကေလးငယ္မ်ားမွာ ယာယီ တည္ေဆာက္ထားေသာ မိုးမလံုေလမလံု စာသင္ေက်ာင္းတြင္ စာသင္ေနၾကရပါသည္။ သူ၏ စာသင္ေက်ာင္း မ်ားကို ျဖိဳဖ်က္ျပီး သစ္မ်ားကိုေရာင္းစားျခင္းသည္ ေက်းရြာရွိ ကေလးငယ္မ်ားကို ပညာ မသင္ႏိုင္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ျပီး ဖ်က္ဆီးေနျခင္းသာ ျဖစ္ပါသည္။

ေက်းရြာတြင္ အရက္ေသစာ ေရာင္းစားျခင္းကို ပိတ္ပင္ထားေသာ္လည္း ဦးသာထြန္းေအာင္က သူ၏အာဏာကို သံုးကာ အရက္ဆိုင္ မ်ားဖြင့္ျပီး "တခ်က္ခုတ္ႏွစ္ခ်က္ျပတ္" ဆိုသည့္အတိုင္း ကိုယ္က်ိဳးအတြက္ ၀င္ေငြရသလို အျခားတဖက္မွာ ေက်းရြာရွိ လူငယ္လူ လတ္ပိုင္း မ်ားကို ဖ်က္စီး ေနျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

အထက္ပါ အေၾကာင္းအရာမ်ားေၾကာင့္ ေက်းရြာတြင္ ကေလးငယ္မ်ား ပညာ ေကာင္းမြန္စြာ မသင္ၾကားႏိုင္ျခင္း၊ ေက်းရြာလူထုအတြင္း စည္းရံုးမႈပ်က္ျပားေစျခင္း၊ ေက်းရြာလူငယ္မ်ားကို "လူပယ္လူေတ" မ်ားျဖစ္ေအာင္ အရက္ ဆိုင္ဖြင့္ျခင္း၊ ရြာဦး ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမ်ားတြင္ ဘုန္းေတာ္ၾကီးမ်ား တာရွည္ မခံႏိုင္ေအာင္ ဖန္တီး လုပ္ေဆာင္ေနေသာ ဦးသာထြန္းေအာင္အား ထိေရာက္စြာ အေရးယူေပးပါရန္ အယ္ဒီ တာမွတဆင့္ သက္ဆိုင္ ရာ ျပည္နယ္ တာ၀န္ရွိသူမ်ား သိရွိေအာင္ ေရးသား တင္ျပလိုက္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

ေက်းရြာမပ်က္စီးမျပိဳကြဲေစလိုေသာ ေက်းရြာသားမ်ား
ဇရပ္လွရြာ

Ref: နိရဥၥရာ

Read More...

Collapse...

ႏိုင္ငံေတာ္ သန္မဒက်ီး ၏ ေမတၱာစာ

- ၁၉ ၊၈၊၂၀၁၁

ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာႏိုင္ငံေရး တက္ၾကြသူ၊ ၾကြတက္သူ၊ ႏိုးၾကားသူ၊ ၾကားႏိႈးသူ၊ လႈပ္ရွားသူ၊ လုပ္စားသူ၊ အဖဲြ႔အစည္းမ်ား၊ လူပုတ္ဂိုလ္မ်ားကို က်န္းမာ ခ်မ္းသာေစေၾကာင္း ဦးစြာ ႏႈတ္ခြန္း ဆက္လိုက္ပါတယ္။

လြန္ခဲ့တဲ့ ၾသဂုတ္လ (၁၇)ရက္ေန႔က ေနပူေတာ္မွာ က်ေနာ္ ေတြ႔ဆံု ေျပာၾကားလိုက္တဲ့ မိန္းခြန္းမွာ ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ား အေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ျပန္လာႏိုင္ဖို႔ က်ေနာ္တို႔ စဥ္းစားေပးမွာ ျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ျပန္လာခဲ့ပါလို႔ ဖိတ္ေခၚတာေတာင္ မဟုတ္ပဲ စဥ္းစားေပးမွာ ျဖစ္ပါတယ္လို႔ ေျပာၾကားလိုက္ရံုနဲ႔ ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာ ႏိုင္ငံေရး သမားေတြ အဖဲြ႔အစည္းေတြၾကား “ ႀကိဳဆုုိတယ္ .. မႀကိဳဆုုိဘူး.... ျပန္မယ္.. မျပန္ဘူး.... ေစာင့္ၾကည့္မယ္... စဥ္းစားဦးမယ္... မိန္းမနဲ႔ တိုင္ပင္ဦးမယ္...ေယက္်ား နဲ႔ တိုင္ပင္ဦးမယ္... ယံုၾကည္တယ္... မယံုၾကည္ဘူး...” စသျဖင့္ သေဘာထား အမ်ဳိးမ်ဳိး ကဲြျပားခဲ့သလို တဦး အေပၚတဦး အယံုအၾကည္ေတြ ကင္းမဲ့ၾက… နားလည္မႈေတြ လဲြၾက..နဲ႔ အေတာ္ေလးကို အားရဖြယ္ ေတြ႔ျမင္ရပါတယ္။

ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာရရင္ ဒီတခ်က္တည္းနဲ႔တင္ က်ေနာ္တို႔ လုပ္ရပ္ အေတာ္ေလး ေအာင္ျမင္ တာမို႔ ၀မ္းေျမာက္ မိပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လည္း ဆိုေတာ့ ဘာမွ လုပ္ေပးတာ မဟုတ္ေသးပဲ နဲ႔ေတာင္ အေတာ္ႀကီးကို ေသြးကဲြကုန္လို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒုတိယ အဆင့္အေနနဲ႔ က်ေနာ္တို႔ သေဘာထားႀကီးပါတယ္ ဆိုၿပီး ႏိုင္ငံတကာကို ျပသႏိုင္တာမို႔ ထပ္ဆင့္ ေက်နပ္မိပါတယ္။

က်ေနာ္ ဒီစကားေျပာတဲ့အခါ ပစ္မွတ္က အမ်ားႀကီးကို ထိပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔က “ေစတနာ ေကာင္းနဲ႔ ခြင့္လႊတ္ ႏိုင္တာေတြကို ခြင့္လႊတ္ေပးမယ္၊ ျပန္လာခဲ့ပါ” ဆိုရဲ႕သားနဲ႔ မျပန္လာရင္လည္း က်ေနာ္တို႔ သေဘာထား ႀကီးတာကို ျပႏိုင္တာမို႔ ေအာင္ျမင္ပါတယ္။ အဲ.. က်ေနာ္ေျပာတာ အဟုတ္ထင္ၿပီး ျပန္လာရင္ေတာ့.. “ကိုယ့္ထိုက္နဲ႔ကိုယ့္ကံ” “အမိုက္ နင့္ျပင္ ရွိဦးမလား” လို႔သာ သေဘာထား ခဲ့ၾကဖို႔ လိုပါတယ္။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ က်ေနာ္ေျပာလိုက္တဲ့စကားေၾကာင့္ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ ျပန္လာမယ့္ သူမ်ား အတြက္ ပိုၿပီး ၀မ္းသာႏိုင္ေအာင္ က်ေနာ္တို႔ စီစဥ္ ေဆာင္ရြက္ေပးမယ့္ အစီအစဥ္ မ်ားကိုလည္း တဆက္တည္း ေျပာၾကား ေပးပါ့မယ္။ ျပည္ပက ျပန္လာသူေတြ အတြက္ က်ေနာ္တို႔ ေထာင္ေတြကို တိုးခ်ဲ႕ ေဆာက္လုပ္ေပးပါ့မယ္။ ယခင္က အင္းစိန္ေထာင္၊ သာယာ၀တီေထာင္၊ ျမစ္ႀကီးနားေထာင္၊ စစ္ေတြေထာင္၊ သရက္ေထာင္ စသျဖင့္ ႏိုင္ငံအႏွံ႔ ေထာင္ေတြပဲ ရွိခဲ့ပါတယ္။ ယခု ႏိုင္ငံတကာေထာင္ ေတြအျဖစ္ အေမရိကန္ျပန္မ်ား အတြက္ “အေမရိကန္ ေထာင္”၊ ၾသစေတးလ် ျပန္မ်ားအတြက္ “ၾသစေတးလ်ေထာင္” ၊ ဂ်ပန္က ျပန္လာသူေတြအတြက္ “ဂ်ပန္ေထာင္”၊ ထိုင္းက ျပန္လာသူေတြ အ တြက္ “ယုိးဒယားေထာင္”..“ကိုးရီးယားေထာင္၊ မေလးရွားေထာင္” စသျဖင့္ သီးသီးသန္႔သန္႔ စီစဥ္ေပးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါတင္ပဲလား သမ္မဒက်ီးရယ္ ဆိုရင္ေတာ့.. ရွိပါေသးတယ္။ ေထာင္ထဲမွာ ႏိုင္ငံအလိုက္ အထူး အစီအစဥ္ ရွိပါတယ္။ ဥပမာ- မေလးရွားအတြက္ အဖဲြ႔၀င္ေတြ ေဖါေဖါသီသီ ထုတ္ခြင့္ေပးပါ့မယ္။ ဂ်ပန္က သံရံုးေရွ႕ ေန႔စဥ္ လာေအာ္သူေတြ ၀ါသနာမပ်က္ အဆင္ေျပေစဖို႔ ေန႔စဥ္ မိနစ္ ၃၀ စိတ္တိုင္းက် “အားလုုုံး ေကာင္းပါသည္ခင္ဗ်ား” ေအာ္ခြင့္ အစီအစဥ္၊ အေမရိကန္က လူေတြအတြက္ “ဖိနပ္ေပါက္ အားကစားကြင္း”၊ ယိုးဒယားျပန္ေတြ အတြက္ အရက္ဆိုင္၊ ကာရာအိုုေကနဲ႔ လက္ေ၀ွ႔ကြင္း၊ ေဘာ္လုုံး ကြင္း(အေသး) စသျဖင့္ ေထာင္တြင္းမွာ စီစဥ္ေပးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါတင္ပဲလား သမ္မဒက်ီးရယ္ ဆိုရင္ေတာ့.. ရွိပါေသးတယ္။ ဂ်ာနယ္ထုတ္တာ ၀ါသနာပါတဲ့ သူေတြအတြက္ ေထာင္တြင္း ဂ်ာနယ္၊ ေထာင္တြင္း နံရံကပ္ စာေစာင္ေတြနဲ႔ ေထာင္တြင္း မီဒီယာ သမားမ်ား၊ ေထာင္တြင္း ဘေလာ့ဂါမ်ား၊ ေထာင္တြင္း စီေဘာက္သမားမ်ား၊ ကိုယ့္ဘက္ေတာ္သား အခ်င္းခ်င္း အားပါးတရ အျပင္းအထန္ ျပစ္ျပစ္ ႏွစ္ႏွစ္၊ ပိုးစုုိးပက္စက္ သြားပုတ္ ေလလြင့္ ေရးသား ႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ပုုံပါမွ အားရသူေတြ အတြက္လည္း (ဗ်ဴးသူေရာ၊ အဗ်ဴးခံသူေရာ) ဖက္ရွင္ လွလွေလးေတြ ၀တ္ၿပီး အေရမရ အဖတ္မရ အၿပိဳင္အဆုိင္ကုိယ္ရည္ေသြး တီးလုုံးေတြတီးႏုုိင္ဖုုိ႔ ေထာင္တြင္း တီဗြီအသံ လႊင့္ဌာနလည္း ထားေပးပါ့မယ္။ (DVJB = Drunken Voice of Jails in Burma.... လုုိ႔ နာမယ္တပ္ခြင့္ ေတာင္ ေပး..ဦး..မွာ.....)

ဒါတင္ပဲလား သမ္မဒက်ီးရယ္ ဆိုရင္ေတာ့.. ရွိပါေသးတယ္။ ေထာင္တြင္းမွာ အန္ဂ်ီအိုေတြ မအို တအိုေတြလည္း ထားေပးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေငြေၾကးလည္း အလွဴခံခြင့္၊ ပေရာဂ်က္ေရးခြင့္၊ ပရိုပိုဇယ္ ေရးခြင့္ေတြ ေပးၿပီး အန္ဂ်ီ မအို တအိုေတြထံ တင္ျပခြင့္ ေပးထားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အန္ဂ်ီအိုေတြ ရွိျခင္း အားျဖင့္၊ ေငြေၾကးေတြ ကိုင္တြယ္ အသံုးျပဳျခင္းအားျဖင့္ သူတို႔ အခ်င္းခ်င္း က်ေနာ္တုုိ႔ ဘာမွ လုပ္စရာမလိုပဲ ကဲြၾက ၿပဲၾက၊ ေဆာ္ၾက ႏွက္ၾကနဲ႔ အလြန္ကို ေပ်ာ္စရာ ေကာင္းေစခ်င္လို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ေငြစာရင္းေတြကို ရွင္းမရ၊ ေငြစာရင္း ရွင္းတမ္းေတာင္းရင္း မာန္ဖီၾက၊ “အလွဴေငြေကာက္ရင္ ငါတုိ႔ အဖဲြ႔နဲ႔ ငါနဲ႔ေတာ့ မထည့္ႏိုင္ ေပမယ့္ အဖဲြ႔၀င္သစ္ ေလးေတြဆီက ေတာင္းေပးမယ္” ဆိုၿပီး ထမိန္ရည္ပူလာ လွ်ာလဲႊၾက တာမ်ဳိးကလည္း အင္မတန္မွ ၾကည္ႏူးစရာ ေကာင္းလွတာကိုး ခင္ဗ်။

ဒါတင္ပဲလား သမ္မဒက်ီးရယ္ ဆိုရင္ေတာ့.. ရွိပါေသးတယ္။ ျပည္ပက ျပန္လာသူေတြကို ရံပံုေငြပဲြေတြ လုပ္ခြင့္လည္း ျပဳမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါလည္း ဆိုခဲ့သလို ကဲြေစ ျပဲေစတဲ့နည္းလမ္း တခုကိုး ခင္ဗ်။ အႏွစ္ ၂၀ေက်ာ္ က်ေနာ္တို႔ကို ျပည္ပကေန ဘာမွ ထိထိေရာက္ေရာက္ မလုပ္ႏိုင္တာ ဒီလို အခ်က္ေတြလည္း ပါတာမို႔ ျပည္တြင္းမွာလည္း သူတို႔ကို ဒါေတြ ဆက္လုပ္ခြင့္ျပဳမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါတင္ပဲလား သမ္မဒက်ီးရယ္ ဆိုရင္ေတာ့.. ရွိပါေသးတယ္။ အစားအေသာက္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး နံနက္စာ၊ ေန႔လည္စာေတြ အျပင္ ညစာကိုလည္း အရက္၀ိုင္းေတြ ဘာေတြ ဖန္တီး ေပးထားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ေထာင္တြင္း သက္သာဆိုင္၊ ေထာင္တြင္း ကာရာအိုေက၊ အႏွိပ္ခန္း စသျဖင့္ ထားရွိေပးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ့္ေငြနဲ႔ကိုယ္ စိတ္တိုင္းက် မူးယစ္ေပ်ာ္ပါးၿပီး ႏိုင္ငံေရး ေဆြးေႏြး ေဆာင္ရြက္ႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါတင္ပဲလား သမ္မဒက်ီးရယ္ ဆိုရင္ေတာ့.. ရွိပါေသးတယ္။ က်ေနာ္တို႔ အစိုးရသစ္ရဲ႕ ေစတနာေတြေပါ့ ခင္ဗ်ာ။ အျပင္ကေန တိုင္းျပည္ ေကာင္းေအာင္ ဘာလုပ္မယ္ ညာလုပ္မယ္ ေျပာေနမယ့္ အစား လက္ေတြ႔ က်က် လုပ္ႏိုင္ေအာင္ ျပည္ပက ျပန္လာသူေတြကို လမ္းတံတား ေဆာက္တာေတြ၊ အုတ္သယ္၊ ခဲသယ္ခြင့္ (တခ်ဳိ႕ သေဘာထား ေျပာ႔ေျပာင္း သူေတြကုုိဆုုိ ရဲဘက္စခန္းမွာ ေက်ာက္ထုုခြင့္ ေတြကို) ျပည့္ျပည့္၀၀ ေပးၿပီး ႏုိင္ငံေတာ္သစ္ကို တည္ေဆာက္ေစမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါတင္ပဲလား သမ္မဒက်ီးရယ္ ဆိုရင္ေတာ့.. ရွိပါေသးတယ္။ (ေလသက္သက္) တိုက္ပဲြ ေပ်ာ္မ်ား အတြက္ကေတာ့ ျပန္လာရင္ တပ္မေတာ္အတြက္ ေပၚတာ လိုက္ခြင့္၊ အေသခံ လူသား မိုင္းရွင္း သမားအျဖစ္ မိုင္းနင္းခြင့္လည္း တစ္၀ႀကီး ေပးမွာျဖစ္ပါတယ္။
ယခု ေျပာေနတာေတြက က်ေနာ္ တကယ္ကို ေစတနာထားၿပီး ေဆာင္ရြက္ ေပးမွာေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျပန္လာမယ္ ဆိုရင္ အားမနာတမ္း အသက္ကို ဖက္နဲ႔ထုပ္ၿပီး ျပန္လာ ႏိုင္ပါၿပီ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္း သတင္းေကာင္း ပါးအပ္ပါတယ္ခင္ဗ်ား။

ႀကီးစြာေသာေမတၱာျဖင့္
“ဒါတင္ပဲလား” သမ္မဒက်ီး

ေမာင္ကုိဦး
၁၉ ၊၈။၂၀၁၁။

Read More...

Collapse...

နိဗၺာန္ယာဥ္ဝယ္ဖို႔ ရပ္ကြက္ထဲ ေငြေကာက္

ၾသဂုတ္လ ၁၆ ရက္ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္

အယ္ဒီတာရွင့္

ရန္ကုန္တုိင္း ဒဂံုၿမိဳ႕သစ္ေျမာက္ပိုင္းၿမိဳ႕နယ္မွာ ျပည္ေထာင္စုၾကံ့ခုိင္ေရးနဲ႔ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးပါတီက ရပ္ကြက္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႉး ေတြကုိ ေခၚၿပီး နိဗၺာန္ယာဥ္ဝယ္ဖို႔အတြက္ တရပ္ကြက္ကို က်ပ္ ၅ ေသာင္းစီ ေကာက္ခံခိုင္းေနပါတယ္။

လက္ရွိ ၾကံ့ခုိင္ေရးပါတီက ရပ္ကြက္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႉးေတြကုိ ခုိင္းေနၿပီး ၾကံ့ဖြ႔ံပါတီက အာဏာျပတာသာျဖစ္တဲ့အတြက္ က်မတို႔က မေက်နပ္ ျဖစ္ေနၾကတာပါ။ ဘာလို႔လဲဆုိေတာ့ ၾကံ့ခုိင္ေရးက ပါတီေလ၊ ပါတီႏုိင္ငံေရး ကင္းရွင္းရမယ္ ဆုိၿပီး အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ေတြခန္႔ၿပီး သူတုိ႔ လူပဲ ခန္႔ၿပီးေတာ့ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႉးေတြကုိ ႀကံ့ခုိင္ေရးၾသဇာနဲ႔ ဒီလုိပဲ ျပည္သူ လူထုကုိ ေကာက္ခံခုိင္းတာ မေက်နပ္တာေပါ့ေနာ္။

အုပ္ခ်ဳပ္ေရးေတြကလည္း ခ်က္ခ်င္းေနာက္ေန႔ စေနေန႔မွာ လုိက္ေကာက္တယ္။ ျပည္သူေတြကေန မျပည့္ေတာ့ ခ်ဲဒုိင္ေတြ၊ သူတို႔နဲ႔ မကင္းတဲ့ လူေတြဆီကေနလုိက္ေကာက္တယ္။

အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ လူေတြကလည္း ဘာျဖစ္လုိ႔ ပါတီအေနနဲ႔ ခုိင္းတာကို ဒီလုိလုပ္ဆုိတာ မသိဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္ မေက်နပ္ဘူး။ ၾကံ့ခုိင္ေရး က ဗုိလ္က်တာပဲ ထင္တယ္။ သူတုိ႔ၾသဇာ အာဏာလည္း မေပ်ာက္ေသးဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္ အစုိးရေတာင္မွ ျပည္သူ တင္တဲ့ အစုိးရျဖစ္တယ္လို႔ သတ္မွတ္ထားၿပီးရင္ ရပ္ကြက္ကလည္း ျပည္သူလူထုတင္တဲ့ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးပဲ ျဖစ္ရမယ္ေလ။ ဒီေတာ့ ပါတီကေန အုပ္ခ်ဳပ္ေရးသမားကုိ ဘာျဖစ္လုိ႔ ခုိင္းခြင့္ရွိတာလဲဆုိတာ မေက်နပ္လို႔ ေျပာတာပါရွင့္။

ဒဂံုၿမိဳ႕သစ္ ေျမာက္ပိုင္းသူ

Ref: မဇၥ်ိမ

Read More...

Collapse...

ဦးေအးျမင့္(လမ္းျပၾကယ္)၏ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သုိ႔ ေနာက္ဆုံးေပးစာ

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ခင္ဗ်ား ...

ဒီစာကို ေလးေလးစားစားျဖင့္ ေရးသားလိုက္ပါတယ္။ ယခုစာေရးခ်ိန္ ထိ ေလးစားလ်က္ပါ။ ေအာက္ပါေမးခြန္း မ်ားကို ေသေသခ်ာခ်ာ စဥ္ စားၿပီး ေျဖေစလိုပါတယ္။
(၁) ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို ဆန္႔က်င္ရန္ တိုက္တြန္း မိန္႔ၾကားခဲ့လို႔ မဲ မေပးဘဲေနခဲ့သူမ်ားအတြက္ ဘာလုပ္ ေပးခဲ့ ၿပီးၿပီလဲ၊ ျပင္ဆင္ထားၿပီ လား။
(၂) VOA, RFA, BBC, DVB အသံလႊင့္ဌာနမ်ားက ေဒၚစုနဲ႔ အန္အယ္လ္ဒီကို အမႊန္းတင္ လြန္းတဲ့ အရိွန္ကို မီေအာင္ ေဒၚစု လိုက္မလုပ္ ႏိုင္ျခင္းကို ျပည္သူလူထုက နားလည္ေပး ေနတာ သိပါရဲ႕လား။
(၃) ေဒၚစုအေနနဲ႔ ျပည္သူလူထုရဲ႕ေလးစားၾကည္ညိဳမႈကိုသာ ခံယူတတ္ၿပီး ျပည္သူလူထု အတြက္ ဘာမွ်လုပ္မ ေပးႏိုင္တာကို သတိျပဳမိပါရဲ႕လား။
(၄) လယ္ယာေျမကိစၥ၊ မတရားဥပေဒမဲ့အႏုိင္က်င့္ခံရေသာကိစၥမ်ားကို ေအာက္ေျခ အေရာက္ ကိုယ္တိုင္ဆင္း ၿပီး သြားေရာက္ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးျခင္း ရိွခဲ့ပါသလား (ဒီအခ်က္ဟာ အဓိက ႏုိင္ငံေရးတိုက္ကြက္ဆိုတာ သိေစခ်င္တယ္)။
(၅) ၁၉၉၀ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္၊ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဖြဲ႔စည္းပုံဆန္႔က်င္ေရး၊ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ကုိယ္စားျပဳေကာ္မတီ၊ ပင္လုံညီလာခံ၊ တိုင္းျပည္အတြက္ ေကာင္းစား မည္ဆိုလွ်င္ (ၾကံ႕ဖြံ႔ပါတီ) ကိုေတာင္ လက္တြဲႏိုင္ပါတယ္ ဆိုေသာစကားမ်ား ေျပာၾကား ထုတ္ေဖာ္ခဲ့ေသာကိစၥ တခုမွ် မေအာင္ျမင္ခဲ့သည္ကို ျပန္ လည္သုံးသပ္မိ ပါသလား။
(၆) ယခု ေဒၚစုနဲ႔ အန္အယ္လ္ဒီပါတီ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို ဆန္႔က်င္တာ မေအာင္ ျမင္ဘူး၊ အစိုးသစ္ေပၚ လာၿပီိ။ မိမိမႀကိဳက္တဲ့ အစိုးရသစ္ကို ဘာလုပ္မလဲ။
(ရ) ျမင့္ေသာေနရာမွေနေသာ ေဒၚစုက အျခားႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားကို စတင္ဖိတ္ေခၚ ေဆြးေႏြးရမည့္အစား ေဒၚစုကို ေတြ႔ခြင့္ေတာင္းေနရျခင္းသည္ ႏိုင္ငံေရးဆုံး႐ံႈး မႈတရပ္ ျဖစ္ခဲ့သည္ကို သတိထားမိပါသလား။

ဦးေအးျမင့္ (လမ္းျပၾကယ္)

Ref;Dr Lun Swe

Read More...

Collapse...

NLD ပါတီႏွင့္ CRPP သို႔ လမ္းျပၾကယ္မွ အိပ္ဖြင့္ေပးစာ

၂၀၁၀ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ (၁၄) ၇က္

ျပည္သူလူထုက အားကိုးျပီး ေလးထားေနၾကသည့္ စြမ္းအားကို ဘယ္လို ျမႇင့္တင္ ေပးရမလဲ ဆိုတဲ့အခ်ိန္ တနည္း ေျပာရ၇င္ ေနာက္ဆုံးအခ်ိန္ ေရာက္ရွိေနပါၿပီ။ သို႔ေလာသို႔ေလာ ေတြေ၀ေနရမည့္အခ်ိန္ မဟုတ္ေတာ့ ေလလႈိင္းက ေနျပီး တိုင္းျပည္ကို ကယ္တင္ရွင္ၾကီး သဖြယ္ လုပ္ေနျခင္း -ေနာက္ ၁ ခုက ေဒၚစုက မွာလိုက္တယ္ ေျပာလိုက္တယ္ ဆိုျပီး မိမိ တစ္ဦးတည္း ဆႏၵကို ထည့္သြင္းျပီး ႏိုင္ငံေရး လုပ္ေနေသာေရွ႕ေနၾကီး ဦးဥာဏ္၀င္း လုပ္ရပ္ ရပ္တန္းက ရပ္သင့္ျပီလို႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။

၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲကို သပိတ္ေမွာက္ေၾကာင္း NLD က ေၾကညာလိုက္ေတာ့ ျပည္သူ လူထုက ၀မ္းသာ သြားၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ ႏႈတ္ကသာ ေျပာျပီး လက္ေတြ႔က်က် အလုပ္ အေျပာႏွင့္ ညီေအာင္ မလုပ္ခဲ့ဘူး ေၾကညာခ်က္ေတြ ထုတ္ေနတာလည္း ဂုိေဒါင္ႏွင့္ ထည့္ထားရတာ အမ်ားၾကီး ျဖစ္ေနျပီ လက္ေတြ႔က်က် အေကာင္အထည္ မေဖာ္ႏိုင္လို႔ - ေရြးေကာက္ပြဲ ဇြတ္အတင္း လုပ္လာရင္ ဘာလုပ္သင့္လဲ ဆိုတာကို ထည့္သြင္း မစဥ္းစားေတာ့ဘူးလား အသက္ေတြလည္း ၾကီးလို႔ ေသရမွာ မေၾကာက္ရေတာ့မည့္ အရြယ္ေတြ ေရာက္ေနၾကပါျပီ ျပတ္သားေသာ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကို ခ်ေပးေစလိုပါတယ္။

တိုင္းျပည္အေျပာင္းအလဲျဖစ္ေအာင္ လုပ္မည့္သူ၏ ဦးေဆာင္မည့္ေနာက္ကိို အသက္ႏွင့္ ေထာင္ကိုရင္းျပီး စြန္႔ၾကမည့္ သူေတြ အမ်ားၾကီး ရွိေနတယ္ ဆိုတာ သတိေပးလိုက္ရပါတယ္။

ဦးေအးျမင့္ (လမ္းျပၾကယ္)

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား ယုံၾကည္ေလးစားလွ်က္

Read More...

Collapse...

Private ေက်ာင္းမ်ားရဲ႕ ေသြးစုပ္ျခယ္လွယ္ပုံ

ထြဋ္ျမတ္ခိုင္
13 June 2010 17:14

Private School ေတြဖြင့္ေတာ့ M.sc.MA ရထားတဲ့ မိန္းကေလး ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ဝမ္းသာၾကပါတယ္။ Private School ေတြက M.Sc M.A ရထားတဲ့ သူေတြကို ဆရာမအျဖစ္ Study Guide အျဖစ္ ခန္႔မယ္လို႔ seven days news ဂ်ာနယ္မွာ အတိအလင္း ေျပာထားတာကို ဖတ္ခဲ့ရလို႔ပါ။

အဲဒီထဲမွာ ကြ်န္မလည္း တစ္ေယာက္ အပါအ၀င္ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ကြ်န္မက M.Sc ရထားတဲ့ သူကိုး။ မဟာ ျမကြ်န္း သာ (MMAC) ဆိုတဲ့ ေက်ာင္းက M.Sc M.A ေတြကို ဆရာမ အျဖစ္ study guide အျဖစ္ ေခၚပါတယ္။ ကြ်န္မလည္း ၀င္ေလွ်ာက္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆရာမ အျဖစ္ အေရြး ခံရပါတယ္။ အရမ္း နာမည္ၾကီး ေနတဲ့ ေက်ာင္းမို႔ အရမ္း အထင္ၾကီးျပီး ေလွ်ာက္ခဲ့တာပါ။ ေနစရာ စားစရာ ေပးျပီး လစာကို ၄၅၀၀၀ မွ ၈၀၀၀၀ ထိ ေပးမယ္လို႔ ေျပာခဲ့ ပါတယ္။ ကြၽန္မတို႔လို ပညာသာတတ္ျပီး ကိုယ့္၀မ္းစာကို ကိုယ့္ဘာသာ ရွာစားေနရတဲ့ မိန္းကေလးေတြ အတြက္ေတာ့ မဟာ့မဟာ အခြင့္အေရးပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဒါေတြက အိမ္မက္ပဲ ျဖစ္ခဲ့တာ။ အလုပ္ ေလွ်ာက္လႊာကို လက္ခံတဲ့ ေနရာက ၆မိုင္ခြဲမွာ ႐ွိတဲ့ မူၾကိဳ တစ္ခုမွာပါ။ မူၾကိဳ ကလည္း စင္ကာပူ သင္ရိုးအတိုင္း သင္တဲ့ မူၾကိဳမို႔ အထင္ ၾကီးစရာ အင္မတန္ ေကာင္းပါတယ္။ မူၾကိဳေတာင္ ဒီေလာက္ အဆင့္ျမင့္ရင္ private school က ပိုေတာင္ သားနားမယ္လို႔ ထင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါနဲ႔ပဲ ကြ်န္မ အေရြးခံ ရပါတယ္။ အလုပ္ အတြက္ စာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ရမယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ တလကို ၄၅၀၀၀ နဲ႔ ၃ ႏွစ္ စာခ်ဴပ္ ရပါတယ္။ စာခ်ဴပ္ထဲမွာလဲ ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အခ်က္ေတြသာ ပါျပီး သင္ၾကားေရး တာ၀န္ခံ ဆရာမ ဆိုတဲ့ ရာထူးနဲ႔ ခ်ဴပ္တာပါ။ စာခ်ဴပ္ ခ်ဴပ္ျပီးတာနဲ႔ ျမရိပ္မာလာ ဆိုတဲ့ အေဆာင္ကို ေခၚသြားပါတယ္။အဲဒီမွာ စျပီးေတြ႔တာ ပါပဲ။ ေပ ၁၀၀ ပတ္လည္ေတာင္ မရွိတဲ့ ျခံ၀င္းထဲမွာ ႏွစ္ထပ္ တိုက္ ၂ လံုး ၊ ဂိုေထာင္ လိုလို အခန္း ၂ ခန္း၊ စာသင္ေဆာင္၂ ခုနဲ႔ ေရကန္ ၁ ကန္ ေတြ႔ရပါတယ္။ ႏွစ္ထပ္တိုက္ ၂ လံုး ကေတာ့ ေက်ာင္းသူေတြ ေနတဲ့ အေဆာင္ပါ။ ဂိုေထာင္ လိုလို အခန္းကေတာ့ ဆရာမမ်ား အတြက္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဂိုေထာင္ တခုမွာ ဆရာမ ၄ ေယာက္ ေနရပါတယ္။ မိုးတြင္း ေရာက္ရင္ ခုတင္ ေျခေထာက္ထိ ေရျမဳပ္တဲ့ အခန္းေတြပါ။

ကြၽန္မ ေတြ႔ခဲ့ရတဲ့ ဖိႏွိပ္မႈနဲ႔ ခ်ဴပ္ခ်ယ္ ခံရမႈ မ်ားကို ေအာက္မွာ ဆက္ေရးထားပါတယ္။

* (၁) တိုးတက္ေနတဲ့ ေခတ္ထဲမွာ သတင္းစာ မဖတ္ရဘူးတဲ့။
* (၂) ေရဒီယို နားမေထာင္ ရဘူးတဲ့။
* (၃) MP3 MP4 လက္ကိုင္ဖုန္း သံုးခြင့္ မျပဳဘူးတဲ့။
* (၄) မိမိ မိသားစု အသိုင္းအ၀ိုင္းက မိမိထံသို႔ ဖုန္းဆက္ခြင့္ မရွိပါတဲ့။ လာေရာက္ ေတြ႔ခြင့္ မရွိ ပါတဲ့။
* (၅) သန္႔ရွင္းေရးနဲ႔ ပန္းပင္ ေရေလာင္းတာကို အလွည့္က် လုပ္ရပါတယ္။
*(၆) ညဘက္ ေရတင္တာကို အလွည့္က် ေစာင့္ရ ပါတယ္။( ေက်ာင္းသူမ်ားရဲ႕ေရခ်ိဳးခန္း ထဲကို ထည့္တာပါ)
* (၇) ေက်ာင္းသူမ်ားရဲ႕ အခန္းကို room service ၀င္ေပးရပါတယ္။
* (၈) ဂိတ္ေပါက္ ေစာင့္ရပါတယ္။
* (၉) ဆရာမမ်ား တေန႔ကို ေရတခါပဲ ခ်ိဳးရမယ္လို႔ စည္းကမ္း ထုတ္ထား ပါတယ္။

ေရခ်ိဴးရတဲ့ ေနရာကို ေျပာျပပါမယ္။
လူႏွစ္ရပ္ ေလာက္ရွိတဲ့ ေရကန္နဲ႔ ျခံစည္းရိုး အုတ္နံရံၾကား လူတကိုယ္ ၀င္စာရွိတဲ့ ေနရာမွာ ခ်ိဳးရတာပါ။ လူ ႏွစ္ရပ္ ေလာက္ရွိတဲ့ ေရကန္မွာ ေရက တစ္ေတာင္ေလာက္ပဲ ရွိတာကို ပံုးမွာ ၾကိဳးတပ္ျပီး ငင္ခ်ိဳး ရတာပါ။ မ်က္နွာ သစ္ဖို႔ ေရက အမိႈက္ေတြနဲ႔ သံေခ်းေရပါ။ တစ္ႏွစ္ပတ္လံုး မိုးတြင္းက လြဲလို႔ က်န္တဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာ ဒီလိုပဲ သံုးရပါတယ္။ ဒါဟာ လိမ္ညာမႈပါပဲ။ ဒါဟာ အိမ္ေဖာ္ေတြ လုပ္ရတဲ့ အလုပ္မ်ိဴးေတြပါ။ ဆရာမ ဆိုတဲ့ နာမည္တပ္ျပီး အိမ္ေဖာ္ လုပ္ခိုင္းတာပါ။ စာခ်ဳပ္မွာ မပါတဲ့ အခ်က္ေတြကို အခိုင္းခံရေပမယ့္ စာခ်ဳပ္ ဆိုတာၾကီးကို ေၾကာက္လို႔ မထြက္ရဲတဲ့ သူေတြ အမ်ားၾကီးပါ။ မဟာျမကြ်န္းသာ ဆိုတဲ့ ဒီ private school က ပညာတတ္ အမ်ိဳးသမီးေတြကို ျပင္ပနဲ႔ အဆက္အသြယ္ ျဖတ္ေတာက္ျပီး အက်ဥ္းခ် ကြ်န္ျပဳထားတာ ျပည္တြင္း လူကုန္ကူးမႈ လို႔ေတာင္ ေျပာလို႔ ရပါတယ္။ တိုးတက္ေနတဲ့ နည္းပညာ ေခတ္ၾကီးထဲမွာ သတင္းစာ မဖတ္ရ ဆိုတာ ေတာ္ေတာ္ ဆိုး၀ါးတဲ့ အခ်က္ပါ။ စီးပြားေရးအရ ၾကည့္ရင္လည္း ပိုက္ဆံ ရစရာရွိတဲ့ ေက်ာင္းသူေတြ ကိုေတာ့ ေကာင္းေကာင္း ထားျပီး ပိုက္ ဆံေပးရမယ့္ ဆရာမ( တနည္း ၀န္ထမ္း၊ အလုပ္သမား) ကိုေတာ့ ဖိႏွိပ္ထားတာ အရင္းရွင္ စနစ္ကို က်င့္သံုး တာ ပါပဲ။ အရမ္းေကာင္းျပီး အဆင့္ျမင့္ ပါတယ္လို႔ နာမည္ၾကီး ေနတဲ့ မဟာ ျမကြ်န္းသာ private school ကိုေတာ့ ပညာတတ္ မိန္းကေလးမ်ား မေလွ်ာက္မိ ပါေစနဲ႔။ အမွားၾကီး မွားမွာ စိုးရိမ္လို႔ပါ။ နီးစပ္ရာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို ေျပာျပျပီး forward လုပ္ေပးၾကပါလို႔ အကူအညီ ေတာင္းပါတယ္။ ေက်းဇူး တင္ပါတယ္။

Ref: ေမာကၡ

Read More...

Collapse...

ဦးညြန္႔ေရႊသုိ႔ ျပန္ၾကားခ်က္ (၂)

သံဃာေတာ္မ်ားႏွင့္ ႏိုင္ငံေရး

ဦးညြန္႔ေရႊရဲ႕ ဘုန္းႀကီးေတြ ႏိုင္ငံေရးမလုပ္ရဆိုတဲ့ အယူအဆကို န၀တ/ နအဖ မိစၦာစစ္အုပ္စုကေတာ့ လက္ခေမာင္းခတ္ၿပီး ေထာက္ခံမွာပါ။ ဗမာလူမႈႏိုင္ငံေရးဘ၀ (Socio-politic) ကို နားလည္သူေတြ၊ ဗမာ့သမိုင္း ျဖစ္စဥ္ကို နားလည္ၿပီး အမ်ဳိးဘာသာ သာသနာကို ထိမ္းသိန္းေစာင့္ေရွာက္လိုသူေတြကေတာ့ လက္မခံပါဘူး။ ဘုန္းႀကီးေတြ ႏိုင္ငံေရးလုပ္သင့္၊ မလုပ္သင့္ဆိုတာ အဲဒီပုဂၢိဳလ္ရဲ႕ ဗမာ့ႏိုင္ငံေရးသမို္င္းအျမင္ အတိမ္အနက္၊ လက္ရွိ ဗမာျပည္ႏိုင္ငံေရးအေပၚမွာ ထင္ျမင္သုံးသပ္ခ်က္နဲ႔ ယေန႔ ရဟန္းသံဃာေတြ ပါ၀င္ပတ္သက္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံေရးအတိုင္းအတာကို နားလည္သေဘာေပါက္မႈအေပၚ အေျခခံၿပီး ကြဲလြဲသြားတာပါ။

"ႏိုင္ငံေရးဆိုတာ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ ျပင္းထန္ၿပီး ဗုဒၶ၀ါဒနဲ႔ ဆန္႔က်င္လို႔ ဗမာလူထုက ဘုန္းႀကီးေတြ ႏုိင္ငံေရးလုပ္တာ မႀကိဳက္ဘူး" လို႔ ေကာက္ခ်က္ျပဳတယ္။ အဲဒီမွာ လူထုကို ဆြဲသုံးလိုက္ပါတယ္။ ဘယ္လူထုကို ဆိုလိုပါသလဲ။ အဆီတ၀င္း၀င္း စိန္နားကပ္ေရာင္ တေျပာင္ေျပာင္နဲ႔ ေသနတ္လက္ၾကားက မခ်တဲ့ စစ္အုပ္စုနဲ႔ အေပါင္းပါ လက္တဆုပ္စာေသာ သူမ်ားကို ဆိုလိုပါသလား။ ဒါဆိုရင္ေတာ့ မွန္ပါတယ္။ လြတ္ေျမာက္ရာလမ္းကို ရာစုတ၀က္ေက်ာ္ ေမွ်ာ္ေနတဲ့ ဆင္းရဲသားနင္းျပား မ်ားရာစုႀကီးကို ဆုိရင္ေတာ့ တက္တက္စင္ေအာင္ လြဲသြား ပါၿပီ။

၂၀၀၇ ခုႏွစ္ စက္တာဘာလတုန္းက လမ္းမေတြအေပၚမွာ တို္င္းျပည္အတြင္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ႏုိင္ငံေရး ေဆြးေႏြးပဲြေတြ ေပၚေပါက္ေရး အတြက္ ေမတၱာပို႔ စီတန္း လမ္းေလွ်ာက္ေနၾကတဲ့ သံဃာေတာ္ေတြကို ၀ိုင္းရံ အားေပးေနတဲ့ သိန္းခ်ီတဲ့ လူေတြ၊ စားေသာက္ဖြယ္ရာ ၀တၳဳေလးေတြကို တတ္စြမ္းသမွ် လွဴဒါန္းေနတဲ့ သူေတြ၊ အိမ္ႀကိဳအိမ္ၾကား လမ္းႀကိဳလမ္းၾကား ျပတင္းေပါက္၊ ၀ရံတာေတြကေန မ်က္ရည္ လည္ရဲႊနဲ႔ အားေပးပူေဇာ္ ကန္ေတာ့ေနၾကတဲ့ လူေတြကို ဦးညြန္႔ေရႊ မကန္းမျမင္ ျဖစ္သြားတယ္ ထင္ပါတယ္။ ဒါမွမဟုတ္ အဲဒီသူေတြဟာ ဗမာလူထု အစစ္ မဟုတ္ဘူးလို႔ ျမင္ပုံရတယ္။

ႏိုင္ငံေရးဟာ ေလာဘ၊ ေဒါသ ျပင္းထန္ထူေျပာတယ္ဆိုတာ မွန္သင့္သေလာက္ မွန္ပါတယ္။ အၾကြင္းမဲ့ မွန္တရား ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး၊ ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ ျဖစ္ေတာ္စဥ္ေတြထဲက ဘ၀မ်ားစြာမွာ ႏုိင္ငံေရးသမား၊ ေခါင္းေဆာင္ (ဘုရင္၊ မင္းဆရာ၊ အမတ္၊ စစ္သူႀကီး စသည္) အျဖစ္နဲ႔ အမ်ား အက်ဳိးေဆာင္ၿပီး ပါရမီ ျဖည့္ခဲ့ရပါတယ္။ ဒီလိုပဲ လူအမ်ား ၾကည္ညဳိ ေလးစားတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ဆိုတာ ႏိုင္ငံေရးသမားတေယာက္ဆိုတာ မေမ့ဖို႔ လိုအပ္ပါ တယ္။ အခြင့္အာဏာ၊ ဥစၥာဓနနဲ႔ ေက်ာ္ေဇာ တိကၠမ ဆိုတဲ့ လူတကာ လိုခ်င္တပ္မက္တဲ့ အရာေတြ ရႏုိင္တဲ့၊ ရွိေနတဲ့ ႏိုင္ငံေရးေလာကမွာ အခြင့္အေရးသမားေတြ၊ အေခ်ာင္ သမားေတြ ေပါမ်ား က်င္လည္ၾကတာ သဘာ၀ပါ။ အခြင့္အေရးသမား၊ အေခ်ာင္သမား မ်ားေနတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္ဟာလည္း သူတို႔ရဲ႕ အတၱေလာဘမေကာင္းမႈေတြနဲ႔ ညစ္ႏြမ္းသြား ရတာလည္း ဓမၼတာပါပဲ။ အဲဒါေၾကာင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက "ႏုိင္ငံေရးဆုိတာ အိမ္လိုပါပဲ၊ ဂ်ပိုး သူခိုးေတြေနရင္ ဒုစ႐ိုက္ေဂဟာ ျဖစ္ၿပီး၊ ရဟန္း သူေတာ္စင္ေတြ ေနရင္ ေက်ာင္းအာရာမ္ပါပဲ"၊ "ႏိုင္ငံေရးဆိုတာ တကယ္တမ္း အမ်ဳိးသားအက်ဳိး၊ အမ်ားအက်ဳိးအတြက္ လုပ္မယ္ဆိုရင္ သူေတာ္စင္ေတြ လုပ္တဲ့အလုပ္၊ အာဇာနည္ေတြ လုပ္တဲ့ အလုပ္" လို႔ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ စိတ္သာရွင္ေစာ ဘုရားေဟာ ဆိုသလို စိတ္ေစတနာသာလွ်င္ အရင္းခံပါ တယ္။ ဒုစ႐ိုက္ထူေျပာတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္ထဲကပဲ စိတ္ေကာင္း ေစတနာေကာင္းနဲ႔ အလုပ္လုပ္ရင္ အက်ဳိးမ်ားႏိုင္တာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက သက္ေသပါပဲ။

က်ေနာ္လည္း က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ရဟန္းသံဃာေတြကို လူမူေရး၊ ႏိုင္ငံေရးမွာ မလိုအပ္ဘဲ ယွက္တင္ေထြးေရာေနတာ မႀကိဳက္ပါဘူး။ အထူးသျဖင့္ အာဏာႏုိင္ငံေရးမွာ ပတ္သက္တာ မသင့္ေတာ္ဘူးလို႔ ျမင္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးသမား ေတြရဲ႕ အသုံးခ်ခံရၿပီး သာသနာညစ္ႏြမ္းမွာကို စိုးရိမ္ပါတယ္။ သို႔ေသာ္ ဆရာ (သာသနာ) နဲ႔ ဒကာ (ျပည္သူ) ေရနဲ႔ ၾကာဆုိသလို ခြဲျခားလို႔ေတာ့ မရႏုိင္ပါဘူး။ တခါတခါမွာ လူမႈေရးျပႆနာေတြက သာသနာကို လြမ္းမိုး ထိခိုက္တတ္ပါတယ္။ ေရျမင့္မွ ၾကာတင့္တယ္။ ၾကာျမင့္မွ ေရကန္တင့္တယ္ပါတယ္။

ရွစ္ေလးလုံးကာလက တျပည္လုံး အုံၾကြေတာ္လွန္ေတာ့ ဖက္ဆစ္ေန၀င္းက ေကာက္ေကာက္ က်စ္က်စ္၊ ယုတ္ ယုတ္မာမာနဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အာဏာကို ႐ုပ္သိမ္းၿပီး အက်ဥ္းေထာင္ေတြ ထဲက ရာဇ၀တ္သားေတြကို လႊတ္ပစ္ပါ တယ္။ ရပ္ရြာေအးခ်မ္းသာယာေရး၊ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးကို တာ၀န္ရွိတဲ့ အစိုးရဆိုသူေတြကိုယ္တိုင္ ပက္စက္ ယုတ္မာ၊ ခ်ဳိးေဖာက္ ဖ်က္ဆီးတာပါ။ တျပည္လုံး ေျခာက္ျခားသြားရတယ္။ ဒီေတာ့ ရပ္ရြာေနျပည္သူေတြရဲ႕ လုံၿခဳံေရး၊ ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ေရး တာ၀န္ေတြဟာ ရပ္ရြာအသီးသီးက ရဟန္းသံဃာေတြရဲ႕ ပခုံးေပၚ အလိုလို က်ေရာက္သြားတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ သံဃာေတာ္ေတြဟာ ၀ါတြင္းဥပုသ္သီတင္းေတြကို ဖ်က္ၿပီး အဲဒီတာ၀န္ေတြ ကို မၿငီးမျငဴ ယူခဲ့ၾကတယ္။ သံဃာေတာ္ေတြသာ အဲသလို တာ၀န္မယူခဲ့ရင္ စစ္အုပ္စုရဲ႕ ေကာလာဟလ ပေယာဂနဲ႔ ျပည္သူေတြအၾကား အထင္လြဲ၊ အျမင္မွားၿပီး ဘယ္လိုအ႐ုပ္ဆိုး အက်ည္းတန္မႈေတြ ျဖစ္မယ္ဆိုတာ ေတြးေတာင္ မေတြး၀ံ့စရာပါ။ တခ်ဳိ႕ေဒသေတြမွာေတာ့ ျဖစ္ခဲ့တယ္လို႔ စိတ္မေကာင္းစြာ ၾကားရပါတယ္။

ႏုိင္ငံေရးဆိုတာ လူေတြရဲ႕ စားမႈ၊ ေနမႈ၊ ဆက္ဆံမႈ၊ စီမံခန္႔ခြဲမႈ စတဲ့ အေရးရာေတြပဲ လုိ႔ဆိုၾကေတာ့ အထက္က ဘုန္းႀကီးေတြရဲ႕ လုပ္ရပ္ကိုလည္း ႏုိင္ငံေရးလို႔ ဆိုရမွာပါ။ သံဃာေတာ္ေတြ ဒီလိုႏုိင္ငံေရးလုပ္တာကို ဘယ္လို လူေတြက ဘယ္လုိသေဘာနဲ႔ ကန္႔ကြက္ၾကမလဲ။ ကန္္႔ကြက္တဲ့သူေတြဟာ သက္ဆိုင္ရာ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းထဲမွာ ဘယ္ဘ၀၊ ဘယ္အေျခအေန ေရာက္ေနသလဲဆိုတာ ဒီေန႔ ဗမာျပည္အေျခအေနနဲ႔ စစ္အုပ္စစ္ရဲ႕အေနအထားက ျပယုဂ္ပါပဲ။ ဗမာစစ္အုပ္စုဟာ အာဏာပုလႅင္ေပၚမွာ အက်ဥ္းက်ေနတဲ့ အေျခအေနမ်ဳိးပါ။ ေသနတ္ကို လက္က မခ်ရဲဘူး။ ဘုန္းႀကီးလည္းေၾကာက္ရ၊ ေက်ာင္းသားလည္းေၾကာက္ရ၊ အလုပ္သမားလည္းေၾကာက္ရ၊ ယုတ္စြအ ဆုံး သူတို႔ရဲ႕လက္ကိုင္တုတ္လို ျဖစ္ေနတဲ့ စစ္ဗိုလ္စစ္သားလည္း ေၾကာက္ေနရတဲ့ အေျခအေန။ စစ္ဗိုလ္ စစ္ သားေတြ ၀မ္းမ၀လုိ႔ ခိုးဆိုးလုယက္၊ စည္းကမ္းပ်က္ေနတာေတြကို အစိုးရလုပ္ၿပီး အေရးမယူရဲတဲ့ အေျခအေနပါ။

ႏိုင္ငံေရးဆိုတာ အထက္လႊာ (Upper stage) ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ လူမႈႏိုင္ငံေရးဘ၀ထဲက ႏိုင္ငံေရး (သို႔မဟုတ္) အေျခခံ ႏိုုင္ငံေရးလို႔ အၾကမ္းဖ်င္း ခြဲၾကည့္ဖို႔လိုပါတယ္။ အထက္လႊာႏုိင္ငံေရး ဆိုတာကေတာ့ ႏိုင္ငံေတာ္အတြင္း စီမံ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး၊ ဥပေဒျပဳေရး အာဏာေတြ ခြဲေ၀အပ္ႏွင္းတာ၊ ခြဲေ၀အပ္ႏွင္းဖုိ႔အတြက္ လူထုေရြးေကာက္ပြဲေတြ က်င္းပတာနဲ႔ အဲသလို ေရြးေကာက္တင္ေျမႇာက္ခံႏုိင္ဖို႔ (သို႔မဟုတ္) ယွဥ္ၿပိဳင္ဖို႔ ၀ါဒ၊ ေဒသ၊ လူမ်ဳိးနဲ႔ ပုဂၢိဳလ္ေရး အေျခခံမ်ားနဲ႔ ပါတီေတြဖြဲ႕ၿပီး စည္း႐ုံးေဆာင္ရြက္တဲ့ ႏိုင္ငံေရးအမ်ဳိးအစားပါ။ ဒီႏုိင္ငံေရးမွာေတာ့ ျပင္းထန္တဲ့ ၿပိဳင္ဆိုင္မႈေတြ၊ အာဏာနဲ႔ယွဥ္တဲ့ ေဖာက္ျပန္မႈေတြ၊ စာရိတၱပ်က္ျပားမႈေတြနဲ႔ ေ၀ဖန္စရာ မ်ားလွပါတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဆိုလိုတဲ့ ရဟန္း သံဃာေတြ ပါ၀င္ပတ္သက္ဖို႔ မသင့္ေတာ္ဘူးလို႔ ယူဆၾကတာ ဒီလို ႏုိင္ငံေရးမ်ဳိး ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေပမဲ့ တိဘက္၊ ဘူတန္နဲ႔ သီရိလကၤာက ဘုန္းႀကီးရဟန္းမ်ားကေတာ့ ဒီႏိုင္ငံေရးထဲမွာလည္း ပါ၀င္ပတ္သက္ေန တာ ေတြ႔ရပါတယ္။ လူထုကလည္း လက္ခံၿပီး ေထာက္ခံမဲ ေပးၾကတယ္။ လက္ရွိ သီရိလကၤာလႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ဗုဒၶဘာသာဘုန္းႀကီး ၉ ပါး ရွိေနပါတယ္။ ဘူတန္မွာဆိုရင္ ပါလီမန္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္ မက်င့္သုံးမီ လြန္ခဲ့တဲ့ ၅ ႏွစ္ကအထိ ႏုိင္ငံစီမံအုပ္ခ်ဳပ္ေရးေတြကို လားမားဘုန္းႀကီးေတြကပဲ ကိုင္တြယ္ေဆာင္ရြက္ခဲ့ၾကတာ ေတြ႔ရတယ္။
ဒုတိယ လူမႈႏုိင္ငံေရးဘ၀ဆိုတာက ျပည္သူေတြရဲ႕ သာေရးနာေရးကစလို႔ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးနဲ႔ ပညာေရးအဆုံး လူေတြရဲ႕ ေနမႈထုိင္မႈ လူမႈဆက္ဆံေရးေတြ အက်ဳံး၀င္ပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ကေတာ့ လူမႈေရးအသင္းအဖြဲ႔ေတြ ဖြဲ႔စည္းၿပီးေတာ့ နယ္ပယ္အလိုက္ အမ်ားနဲ႔ဆိုင္တ့ဲ လုပ္ငန္းေတြကုိ ခြဲျခားေဆာင္ရြက္ၾကတယ္။ ဒီေခတ္မွာေတာ့ တခ်ဳိ႕က အေသးစား ႏိုင္ငံေရး (Micro-politic) လို႔ ေခၚၾကသလို လူမႈဖူလံုေရး ႏိုင္ငံေရး (Welfare Politic) ေခၚၾကၿပီး တခ်ဳိ ့ကေတာ့ လူထုႏိုင္ငံေရး (Civic Politic) လို႔ အမ်ဳိးမ်ဳိး နာမည္တပ္္ ေခၚၾကတယ္။ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းတခု တည္တံ့ဖုိ႔၊ ေအးခ်မ္းတည္ၿငိမ္မႈအတြက္ လူ႔အဖြဲ႔အစည္း၀င္ေတြၾကားမွာ အားလုံးေလးစားလုိက္နာရတဲ့ လူမႈ ဆက္ဆံေရး ပုံသ႑ာန္တရပ္ လိုအပ္ပါတယ္။ အဲဒီလူမႈဆက္ဆံေရး ပုံစံကို ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ဖို႔အတြက္ အဓိက မ႑ိဳင္ႏွစ္ရပ္ ရွိပါတယ္။ အဲဒါေတြကေတာ့ ၾကည္ညဳိေလးစား လိုက္နာရတဲ့ ကိုးကြယ္ယုံၾကည္မႈ (ဘာသာေရး) ဆိုင္ရာ အဆုံးအမ ၾသဇာနဲ႔ ေလးစားခန္႔ညား လိုက္နာလိုက္ရတဲ့ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး (မင္း၊ အစိုးရ ႏုိင္ငံ ေရး) ဆိုင္ရာ စည္းကမ္းဥပေဒ အာဏာျဖစ္တယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္လည္း တခ်ဳိ႕လူ႔အဖြဲ႔အစည္း (ႏုိင္ငံ) ေတြမွာ သူတုိ႔ ကိုးကြယ္တဲ့ ဘာသာေရး (ခရစ္ယာန္၊ အစၥလာမ္၊ ဟိႏၵဴ စသည္) နဲ႔ ဘာသာေရးဆိုင္ရာ ပုဂၢိဳလ္ေတြ ႏုိုင္ငံေရးထဲ မွာ ထဲထဲ၀င္၀င္ ပတ္သက္ေနတာ ေတြ႔ရပါတယ္။

ဒီကေန႔ တည္ရွိေနတဲ့ ဗမာ့လူမႈႏိုင္ငံေရးဘ၀ကို ပုဂံေခတ္က စခဲ့တယ္။ ဘာသာေရးဘက္က အရွင္အရဟံနဲ႔ ႏုိင္ငံေရးဘက္က ဘုရင္ အေနာ္ရထာတို႔ ဦးေဆာင္ၿပီး မ်ဳိးေစ့ခ်ခဲ့တယ္။ အမ်ဳိးဘာသာ သာသနာရယ္လို႔ အေျခခံ ခဲ့တယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ဗုဒၶ၀ါဒနဲ႔ ရဟန္းသံဃာေတြရဲ႕ ၾသဇာဟာ ဗမာ့လူမႈႏိုင္ငံေရးဘ၀ထဲမွာ စူးစူးေရာက္ေရာက္ လႊမ္းမိုးေနတယ္။ ဒါေပမဲ့လည္း မွတ္သားစရာေကာင္းတ့ဲ အခ်က္က ရဟန္းသံဃာေတြဟာ လူမႈႏိုင္ငံေရးထက္ ေက်ာ္လြန္ၿပီး ႏုိင္ငံေရးနဲ႔ ပတ္သက္ျခင္း မျပဳခဲ့တာကို ေတြ႔ရတယ္။ အာဏာ အ၀န္းအ၀ိုင္း (Power Platform) နဲ႔ ကင္းႏိုင္သမွ် ကင္းေအာင္ေနၾကတယ္။

ဗမာ့လူမႈႏိုင္ငံေရးဘ၀ (သို႔မဟုတ္) အေျခခံႏုိင္ငံေရး ပ်က္ယြင္းလာခ်ိန္ေတြမွာ၊ အမ်ဳိးဘာသာ သာသနာနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ထိပါးေႏွာင့္ယွက္ အႏၱရာယ္က်ေရာက္လာခ်ိန္မွာေတာ့ ေခတ္အဆက္ဆက္က ရဟန္းေတာ္ေတြ ဟာ မ်ဳိးေစာင့္တရား လက္ကိုင္ထားၿပီးေတာ့ ေရွ႕တန္းက ပါ၀င္ခဲ့ၾကတာ သမိုင္းသာဓက အမ်ားအျပားရွိပါတယ္။ ပုဂံျပည္မွာ လူမႈႏိုင္ငံေရးဘ၀ ပုံစံထူေထာင္ၿပီး မၾကာမတင္ကာလမွာပဲ ႏိုင္ငံအုပ္ခ်ဳပ္ေရး အာဏာ (ဘုရင္၊ ႏိုင္ငံ ေရး) ဘက္က ေဖာက္ျပန္မွားယြင္းခ်က္ကို ဘာသာေရးၾသဇာ (ရဟန္းသံဃာ) ဘက္က ၀င္ေရာက္တည့္မတ္ခဲ့ရ ပါတယ္။ စေလငေခြး ေခၚ နရသူဘုရင္နဲ႔ အရွင္အရဟံကို ဆက္ခံတဲ့ ပ့ံသကူမေထရ္ၾကားက ပဋိပကၡျဖစ္တယ္။ ဘုရင္နရသူက သူႀကီးဘုရား ရြာသားေကာင္းမႈလုပ္ဖို႔ ဓမၼရံႀကီးဘုရား တည္ပါတယ္။ ဘုရားတည္ရာမွာ ျပည္သူ ေတြကို အဓမၼခိုင္းေစပါတယ္။ ျပည္သူအမ်ား အလုပ္အကိုင္ပ်က္ ပင္ပန္းဆင္းရဲၾကတယ္။ ဒါကို ပံ့သကူမေထရ္က တားျမစ္ပါတယ္၊ ဘုရင္က သူေကာင္းမႈလုပ္တာလို႔ အေၾကာင္းျပတယ္။ ပံ့သကူမေထရ္က ရည္ရြယ္ရင္း ေကာင္း မႈပင္ ျဖစ္ေသာ္လည္း ျပည္သူအမ်ား ဆႏၵမပါဘဲ အဓမၼခိုင္းေစတာ၊ ျပည္သူေတြ ပင္ပန္းဆင္းရဲျခင္း ျဖစ္ေစလို႔ ေကာင္းမႈမေျမာက္ ဆင္းရဲျခင္း အကုသိုလ္သာျဖစ္တယ္လို႔ ဆုံးျဖတ္ပါတယ္။ ဒါကို ဘုရင္က အေလွ်ာ့မေပး အာခံလို႔ ပံ့သကူမေထရ္က ဘုရင့္ဆြမ္းကို လက္မခံ သပိတ္ေမွာက္ပါတယ္။ အမ်က္ေဒါသႀကီးၿပီး ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္္တဲ့ ဘုရင္ နရသူက ငါဟာ ေရေျမ႕ရွင္ျဖစ္လုိ႔ ျပည္အလုံးက ဆြမ္းသည္ ငါ့ဆြမ္းပဲျဖစ္တယ္၊ ပုဂံတ၀ွန္းက ဆြမ္းလည္း မစားရလို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒီေတာ့ ပံ့သကူမေထရ္က ေကာင္းၿပီ၊ ဒါဆို ငါ ပုဂံျပည္မွာ မေနဆိုၿပီး သီဟုိဠ္ကို ၾကြဖို႔ျပင္ပါတယ္။ ဒီတင္ပဲ ပုဂံျပည္သူေတြ ဆူပူအုံၾကြၾကပါတယ္။ ျပည္တင္းလို႔ မင္းမခံႏိုင္ျဖစ္ၿပီး သီဟိုဠ္ၾကြဖို႔ ေလွေပၚေရာက္ေနတဲ့ ပံ့သကူမေထရ္ကို ဥပါယ္တံမ်ဥ္နဲ႔ မူးမတ္ေတြက ျပန္လည္ ပင့္ဖိတ္ၿပီး ဘုရင္က ၀န္ခ်ေတာင္းပန္ရပါတယ္။ အဓမၼေစခိုင္းခံရတဲ့ ျပည္သူေတြ ခ်မ္းသာရာရခဲ့ပါတယ္။ ဒီသာဓကကို ရဟန္းသံဃာေတြက ဦးေအာင္ဆန္းဦးနဲ႔ မိသားစုကို ပတၱနိကၠဳဇၨန သပိတ္ကံေဆာင္တာနဲ ့ ႏႈိင္းယွဥ္ၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။

ေနာက္သာဓကတခုကေတာ့ အင္း၀ေခတ္က အျဖစ္အပ်က္ပါ။ အင္း၀အင္အား ခ်ိနဲ႔လို႔ သိႏၷီေစာ္ဘြား သိုဟန္ ဘြားက သိမ္းပို္က္စိုးစံပါတယ္။ သိုဟန္ဘြားက ဗုဒၶဘာသာ၀င္ တေယာက္ မဟုတ္ပါဘူး။ ရက္စက္တဲ့ သိုဟန္ ဘြားရဲ႕ အုပ္ခ်ဳပ္မႈေအာက္မွာ ဒီေန႔ စစ္အာဏာရွင္ေခတ္လိုပဲ ျပည္သူအေပါင္း ဒုကၡအတိ ဆင္းရဲေရာက္ၾကရ တယ္။ ဒီေန႔ စစ္အုပ္စုလိုပဲ မိစၦာအယူရွိတဲ့ သိုဟန္ဘြားဟာ သံဃာ့အစည္းအ႐ုံးႀကီးကို သူ႔ထီးနန္းအာဏာ အတြက္ အႏၱရာယ္လို႔ ျမင္ပါတယ္။ သံဃာေတြကို လိမ္လည္ပင့္ဖိတ္ၿပီး အစုလိုက္အၿပဳံလိုက္ သတ္ျဖတ္ပါတယ္။ ဘုရားပုထုိးေက်ာင္းကန္မ်ားကို ဖ်က္ဆီးပါတယ္။ ဒီတင္ ေထရ္ႀကီး၀ါႀကီးသံဃာေတြ စုေ၀းတိုင္ပင္ၿပီး ဘာသာ သာသနာကို ေစာင့္ေရွာက္ဖုိ႔ သေဘာတူ ဆုံးျဖတ္ၾကတယ္။ သံဃာေတာ္မ်ားရဲ႕ အစီအမံနဲ႔ မင္းႀကီးရန္ေနာင္ ဦးေဆာင္ၿပီး သိုဟန္ဘြားကို ဥပါယ္တံမ်ဥ္နဲ႔ ဖိ္တ္ေခၚသုတ္သင္ပစ္ခဲ့ရပါတယ္။ ရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြ၊ မူးမတ္ ျပည္သူေတြနဲ႔ ေပါင္းၿပီး မင္းဆိုးမင္းညစ္ကို သုတ္သင္ဖယ္ရွားကာ အမ်ဳိးဘာသာ သာသနာကို ေစာင့္ေရွာက္ခဲ့တဲ့ သာဓကတခု ျဖစ္ပါတယ္။

အဂၤလိပ္လက္ေအာက္ ကြ်န္သေဘာက္ဘ၀ကေန လြတ္ေျမာက္ဖို႔ ေတာ္လွန္အားထုတ္ခဲ့ရာမွာလည္း သံဃာ ေတာ္မ်ား ေရွ႕တန္းက ပါ၀င္ခဲ့ၾကတယ္။ အဂၤလိပ္သိမ္းၿပီးစ နယ္ခ်ဲ႕ဆန္႔က်င္ေရး လႈပ္ရွားမႈေတြ၊ ေနာက္ပိုင္း အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရး လႈပ္ရွားမႈေတြမွာလည္း သံဃာေတာ္ေတြ ပါ၀င္ခဲ့ၾကတယ္။ အမ်ဳိးသား လြတ္ေျမာက္ ေရး ဥပေဒတြင္း တုိက္ပြဲေတြကို ၀ိုင္အမ္ဘီေအ ဗုဒၶဘာသာကလ်ာဏယု၀အသင္းလို႔ ေခၚတဲ့ ဘာသာေရး အေျခခံတဲ့ အသင္းအဖြဲ႔က စတင္ခဲ့တယ္ဆိုတာ အထူးသတိျပဳရမယ့္ အခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။

ဘုန္းမီးေနလ ေတာက္ပေနတဲ့ ကိုလိုနီေခတ္ဦးမွာ ဗမာလူ႔အဖြဲ႕အစည္းရဲ႕ အထက္တန္းလႊာလို႔ ဆုိရမယ့္ တခ်ဳိ႕ ဗမာဘုရင္ရဲ႕ ၿမိဳ႕စားရြာစားေဟာင္းေတြ၊ သူေ႒းသူၾကြယ္ ကုန္သည္ပြဲစားေတြဟာ နယ္ခ်ဲ႕အဂၤလိပ္ေတြကို အထင္ႀကီး ႐ိုက်ဳိးၿပီး သူတို႔ သားသမီးေတြကို ဘိုနာမည္မွည့္၊ အဂၤလိပ္ေက်ာင္းထားၿပီး ၿမိဳ႕အုပ္ ၀န္ေထာက္ စတဲ့ ကိုလိုနီလက္ပါးေစ ကြ်န္ေခါင္းရာထူးေတြ ရဖို႔ အားထုတ္ေနၾကတယ္။ ေအာက္ေျခေတာရြာေတြမွာလည္း ဘာ မဟုတ္တဲ့ သာမန္ပုလိပ္ကေလးကိုေတာင္ ဗမာသူႀကီးေတြက ပုလိပ္ေတာ္မင္းလို႔ေခၚၿပီး ဘုရားထူး ဒူးတုပ္ ခစား ေနရတဲ့အထိ စိတ္ဓာတ္ခ်ဳိးႏွိမ္ခံခဲ့ရတယ္၊ စိတ္ဓာတ္ေတြ ေသးသိမ္နိမ့္က်သြားခဲ့ရတယ္။ အဲဒီေလာက္ နိမ့္က် ေနတဲ့ အမ်ဳိးသားဇာတိမာန္ကို ျပန္လည္ႏိုးထေစခဲ့တာ ရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြ ျဖစ္တယ္။ ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမ က ဦးေဆာင္ပါတယ္။ ဆရာေတာ္ရဲ႕ ကရက္ေဒါက္ ျပန္သြားဆိုတဲ့ ဘုရင္ခံကိုေတာင္ စိန္ေခၚေမာင္းထုတ္တဲ့ စာဟာ အခုခ်ိန္မွာ သာမန္လို႔ ထင္ရေပမယ့္ အဲဒီအခ်ိန္ကေတာ့ ဗမာတျပည္လုံး တုန္လႈပ္သြားေစခဲ့တယ္။ ျပည္သူအမ်ား စိတ္ႀကီး၀င္ ေသြးေျမာက္ေစခဲ့တယ္၊ အမ်ဳိးသားဇာတိမာန္ေတြ ျပန္လည္ႏိုးၾကားထၾကြလာခဲ့တယ္။

အမ်ဳိးဘာသာ သာသနာဆိုတဲ့ မ်ဳိးေစာင့္တရား ၀ံသာႏုလႈပ္ရွားမႈေတြကို ဦးေဆာင္ခဲ့တာ သံဃာေတြပဲျဖစ္တယ္။ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းေတြဟာ အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရး တိုက္ပြဲ၀င္ အေရးေတာ္ပုံတပ္သားေတြအတြက္ ခုိလႈံရာ စခန္းေတြ ျဖစ္လာတယ္၊ သပိတ္စခန္းေတြ ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ေနာက္ပိုင္းကာလ ဂ်ီစီဘီေအေခတ္ လႈပ္ရွား မႈေတြ၊ တို႔ဗမာအစည္းအ႐ုံး လႈပ္ရွားမႈေတြမွာလည္း ဦးေဆာင္ နာယကအျဖစ္ ဆရာေတာ္ႀကီးေတြ ကိုယ္တိုင္ ပါ၀င္ ေဆာင္ရြက္ ခဲ့ၾကတယ္။ အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရးတုိက္ပြဲ အရွိန္ျမင့္မားလာခ်ိန္မွာ ရဟန္းေတာ္ေတြအေန နဲ႔ မသင့္ေတာ္တဲ့ လုပ္ငန္းေတြ ေပၚလာတာေၾကာင့္ တခ်ဳိ႕သံဃာေတြ လူထြက္ေဆာင္ရြက္တယ္။ လြတ္လပ္ေရး ရၿပီးေတာ့ အမ်ားစု ရဟန္းျပန္၀တ္ၾကတယ္။ ရဲေဘာ္သုံးက်ိပ္၀င္ ဗိုလ္မွဴးေအာင္ဟာ အဲဒီထဲက တဦးျဖစ္တယ္။ ထင္ရွားတဲ့ ဆရာေတာ္ေတြကေတာ့ ဦး၀ိစာရ၊ သက္ပန္းဆရာေတာ္၊ အဘယာရာမဆရာေတာ္၊ ဗားကရာ ဆရာေတာ္နဲ႔ ကိုးထပ္ႀကီးဆရာေတာ္ ဦးေၪယ်တို႔ ျဖစ္တယ္။ ဆရာေတာ္ႀကီးေတြ ပူးေပါင္းပါ၀င္လာႏိုင္ဖို႔အတြက္ ဆရာႀကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိုင္း ကိုယ္တိုင္က ေတာင္းပန္ေလွ်ာက္ထားခဲ့တာ ျဖစ္တယ္။ ဗမာ့သမိုင္းအစဥ္ အဆက္ကို က်က်နန ေလ့လာမယ္ဆိုရင္ အမ်ဳိး ဘာသာ သာသနာကို ေစာင့္ေရွာက္ဖုိ႔အတြက္ အေျခခံႏုိင္ငံေရး (၀ါ) လူမႈႏိုင္ငံေရးမွာ ပါ၀င္ခဲ့ၾကတဲ့ ရဟန္းပုဂၢိဳလ္အေျမာက္အျမားနဲ႔ အျဖစ္အပ်က္ သာဓကေတြ အမ်ားႀကီးပါ။ က်မ္းျပဳေပဖြဲ႔ရင္ အတြဲေတြ အမ်ားႀကီးရမွာပါ။

၁၉၆၂ ခုႏွစ္က စခဲ့တဲ့ ဒီေန႔ စစ္အာဏာရွင္ေတြေခတ္ဟာ အမ်ဳိး ဘာသာ သာသနာကို အဆုံးစြန္ ထိပါး ေနွာင့္ယွက္ခံရတဲ့ ေခတ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဆုတ္ယုတ္ပ်က္စီးျခင္းမ်ားစြာနဲ႔ ရင္ဆိုင္ေနရတဲ့ အေျခအေန ျဖစ္ပါတယ္။ ကာလဆိုးတခု ျဖစ္ပါတယ္။ ျပည္သူအမ်ား ရက္စက္စြာ ဖမ္းဆီးသတ္ျဖတ္ ႏွိပ္ကြပ္ခံေနရတယ္။ ဆင္းရဲ က်ပ္တည္းမႈေၾကာင့္ သာသနာကို ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္မႈေတြ ယုတ္ေလ်ာ့လာတယ္။ သာသနာအတြင္းမွာ သုသီလ ရဟန္းေကာင္းေတြ ဖိႏွိပ္ခံေနရၿပီး၊ မင္းေျမာင္စိုးကပ္ ဒုႆီလေတြ စိုးမိုးခ်ယ္လွယ္ေနတယ္။ ဗုဒၶ၀ါဒကို ဖ်က္ဆီးေနတဲ့ ဓမၼ၀ိဟာရီ ဦးၪာဏရဲ႕ မိုးျပာဂိုဏ္းလို႔ေခၚတဲ့ ပစၥဳပၸန္ကမၼ၀ါဒကို မသိမသာ ခ်ီးေျမႇာက္ေနတယ္။ လူအမ်ားဟာလည္း ဆင္းရဲၾကပ္တည္းမႈဒဏ္ေၾကာင့္ သက္သာရာ သက္သာေၾကာင္း ဘုရားရွင္တားျမစ္တဲ့ စုန္း၊ နတ္၊ ကေ၀၊ ေဗဒင္၊ နကၡတ္ေတြအေပၚ ပိုၿပီးကိုင္းညြတ္လာတယ္။ တကယ့္ကို အမ်ဳိး ဘာသာ သာသနာ ပ်က္စီး ကိန္းဆိုက္ေနတဲ့ အေျခအေန ကာလဆိုး ျဖစ္ပါတယ္။

က်ေနာ္တို႔ ရွစ္ေလးလုံးကာလက ပထမအခ်ီ အစုလိုက္အၿပဳံလိုက္ ပစ္ခတ္သတ္ျဖတ္ခံရၿပီးတဲ့ေနာက္ ေဆး႐ုံႀကီး ၀င္းထဲမွာ ႏိုင္ငံေရးတရားပြဲေတြ ျပန္စပါတယ္။ အဲဒီထဲမွာ သရက္ေတာေက်ာင္းတိုက္က အရြယ္လတ္ ဦးဇင္း တပါး ပါပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔က ဦးဇင္းညဳိလို႔ ေခၚပါတယ္။ ဦးဇင္းညိဳရဲ႕ ေဟာေျပာခ်က္ေတြကို ပရိသတ္အမ်ားက ႏွစ္ေထာင္းအားရၾကတယ္။ ဦးဇင္းညိဳက "က်ဳပ္တို႔ ဘုန္းႀကီးဆိုတာ ဗိုက္ျပႆနာကို လူထုအပ္ထားၿပီး သာသနာ့၀န္ကို ထမ္းေနတာ၊ တိုင္းျပည္ဆင္းရဲလို႔ လူေတြၾကပ္တည္းရင္ ဘုန္းႀကီးနဲ႔ ေခြး အရင္ဆုံးငတ္တာပဲ။ ဗိုက္ေဟာင္းေလာင္းနဲ႔ သာသနာ့၀န္ကို မထမ္းႏုိင္ဘူး။ ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္သူမရွိရင္ သံဃာေရာ သာသနာပါ မတည္တံ့ႏုိင္ဘူး။ အဲဒီလို သာသနာကို ထိမ္းသိန္းေစာင့္ေရွာက္ဖို႔ ပစၥည္းေလးပါး ေထာက္ပံ့ေနတဲ့ ဒါယကာ ဒါယိကာမေတြရဲ႕ ဆင္းရဲဒုကၡကို လက္ပိုက္ၾကည့္မေနႏိုင္လို႔၊ ေက်းဇူးတုံ႔ျပန္ဖို႔ ဒီအလုပ္ကို လုပ္တယ္။ သာသနာကို ေစာင့္ေရွာက္ဖို႔ ဒီ အလုပ္ကို လုပ္တယ္" လို ့ ဦးဇင္းညိဳက ေဟာခဲ့တယ္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကလည္း အာဏာရွင္စနစ္ ဖ်က္သိမ္းေရးအတြက္ "ဒုတိယ အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရး" ဆိုတဲ့ ေၾကြးေၾကာ္သံနဲ႔ တုိုက္ပြဲ၀င္ေနတာ ျဖစ္တယ္။ ဒုတိယ အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရး တုိက္ပြဲမွာ ရဟန္း ငယ္ေတြသာမက ဆရာေတာ္ႀကီးေတြ၊ က်မ္းတတ္ေပတတ္ တိပိဋက ဆရာေတာ္ေတြကိုယ္တိုင္ ပါ၀င္ေနၾကတာ ျဖစ္တယ္။ ဗုဒၶဘာသာအေရၿခဳံ မိစၦာစစ္အုပ္စုက ဆရာေတာ္ႀကီးေတြကို သကၤန္းဆြဲခြ်တ္ ေထာင္ခ်ၿပီး စာေရး မျပႏုိင္ေလာက္ေအာင္ အမိုက္ဆုံး၊ အရမ္းဆုံး၊ အပက္စက္ဆုံး နည္းေတြနဲ႔ ႏွိပ္စက္ေစာ္ကား ခ်ဳိးႏွိမ္ဆက္ဆံ ခဲ့တာကို တကမၻာလုံး အသိျဖစ္တယ္။

တကယ္ေတာ့ ျပည္သူေတြကို ႏိုင္ငံေရး စိတ္မ၀င္စားေအာင္၊ အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးျပၿပီး ႏုိင္ငံေရးမလုပ္ရလို႔ ပိတ္ပင္တာဟာ ေဖာက္ျပန္တဲ့ အုပ္စုိးသူေတြရဲ႕ ကိုယ္က်ဳိးစီးပြား ကာကြယ္ေရးလုပ္ရပ္ ျဖစ္တယ္။ အေၾကာင္းက ေတာ့ ျပည္သူေတြ ႏိုင္ငံေရး စိတ္၀င္စားၿပီး ႏိုင္ငံေရး အသိအျမင္ေတြ ျမင့္မားလာရင္ သူတို႔ရဲ႕ ေဖာက္ျပန္တဲ့ လုပ္ရပ္ေတြ၊ ျပန္သူကို မ်က္စိပိတ္ နားပိတ္ၿပီး ေသြးစုပ္အျမတ္ထုတ္တာေတြကို သိျမင္လာမွာ၊ သူတို႔အာဏာကို ထိခိုက္လာမွာ စုိးရိမ္တဲ့အတြက္ ျဖစ္တယ္။

ဘုန္းႀကီးေတြ ႏုိင္ငံေရးမလုပ္ရ၊ ေက်ာင္းသားေတြ ႏိုင္ငံေရးမလုပ္ရ၊ ၀န္ထမ္းေတြ ႏုိင္ငံေရးမလုပ္ရ၊ ဟိုလူမလုပ္ရ၊ ဟိုဟာမလုပ္ရ ပိတ္ပင္မႈေတြ အမ်ဳိးမ်ဳိးလုပ္တယ္။ ၀န္ထမ္း ႏိုင္ငံေရးမလုပ္ရ ဆိုတာေတာင္ ေရွ႕ေနာက္မညီဘဲ တပါတီစနစ္တုန္းက ၀န္ထမ္းေတြ ပါတီမ၀င္မေနရ လုပ္တယ္။ မျငင္းသာလုိ႔ ပါတီစံုစနစ္ကုိ လက္ခံလုိက္ရၿပီး ၿပိဳင္ဘက္ပါတီေတြ ေပၚလာေတာ့ ႏုိင္ငံေရးမလုပ္ရေတာ့ဘူးလို႔ ပိတ္ျပန္တယ္။ တခါ ၀န္ထမ္းပဲျဖစ္တဲ့ စစ္ဗိုလ္ ေတြက်ေတာ့ လုပ္ႏိုင္တယ္၊ လုပ္ရမယ္လို႔ ဆိုျပန္တယ္။ အရွက္မရွိ မ်က္ႏွာေျပာင္တုိက္ၿပီး အမ်ဳိးသားေရး တာ၀န္လို႔ တံဆိပ္ကပ္လိုက္ေသးတယ္။ တိုင္းျပည္ဘ႑ာကို ကိုယ့္အိတ္ကပ္ထဲ ထည့္ခ်င္သလို ထည့္ႏိုင္တဲ့ အေခ်ာင္ႏႈိက္ၿပီး ရထားတဲ့ အာဏာရဲ႕ အရသာကို သိေနၿပီကိုး။

ဒီေန႔ေခတ္လို ေပြလီ႐ႈတ္ေထြးေနတဲ့ ကမၻာ့ႏုိင္ငံေရး အခင္းအက်င္းမွာ ျပည္သူေတြ ႏိုင္ငံေရးကို ပိုၿပီးစိတ္၀င္စားဖုိ႔ လိုတယ္၊ ပိုၿပီးႏိုးၾကားဖို႔ လိုတယ္။ ႏိုင္ငံေရးအျမင္ ျမင့္မားေနဖုိ႔ လိုပါတယ္။ ႏိုင္ငံတိုင္း ႏိုင္ငံတိုင္းက ကိုယ္က်ဳိး စီးပြားကို ေရွ႕တန္းတင္ၿပီး ၿပိဳင္ဆိုင္မႈေတြ ျမင့္မားေနတ့ဲ ေခတ္ျဖစ္တယ္။ ၀ါဒေတြ၊ စနစ္ေတြ ေနာက္တန္း ေရာက္ သြားၿပီး ႏုိင္ငံတုိင္းက ကုိယ္က်ဳိးစီးပြားအတြက္ ႏုိင္ငံတုိင္းနဲ႔ေပါင္းၿပီး တျခားႏုိင္ငံေတြအေပၚ ခ်ဳပ္ကုိင္အျမတ္ထုတ္ ဖုိ႔ အားထုတ္ေနၾကတ့ဲ အခ်ိန္ျဖစ္တယ္။ လက္ရွိ ဗမာ့ႏုိင္ငံေရး အၾကပ္အတည္းအေပၚ အိမ္နီးခ်င္းနဲ႔ ကမၻာ့ႏုိင္ငံ ေတြရဲ႕ ရပ္တည္ခ်က္သေဘာထားက သာဓကျဖစ္တယ္။ နယ္ခ်ဲ႕စနစ္၊ ကိုလိုနီစနစ္ရဲ႕ အေျခခံအေၾကာင္း တရားဟာ ေစ်းကြက္အေျခခံ ေရာင္း၀ယ္မႈက အျမတ္ထုတ္ယူတဲ့ စီးပြားေရးစနစ္ ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေစ်းကြက္ (ႏိုင္ငံ၊ နယ္ေျမ) ေတြကို တဦးထဲ ေမာင္ပိုင္စီးဖို႔ ကုမၸဏီေတြ အၿပိဳင္ႀကိဳးစားၾကရင္းက ကိုလိုနီနယ္ခ်ဲ႕စနစ္ ျဖစ္ေပၚလာရတယ္။

ဒီေန႔ေခတ္မွာေတာ့ တခ်ိန္တုန္းကလို စစ္တပ္ႀကီးေတြနဲ႔ ၀င္သိမ္း၊ ကိုယ္တိုင္ အစိုးရေထာင္ၿပီး သိမ္းပိုက္နယ္ေျမ (ေစ်းကြက္) ကို ထိန္းခ်ဳပ္တာမ်ဳိးေတြ အေတာ္နည္းသြားပါၿပီ။ ဒါေပမဲ့ ကမၻာ့ႏိုင္ငံငယ္ေတြရဲ႕ လုံၿခဳံေရးဟာ အရင္ကထက္ပိုၿပီး ၿခိမ္းေျခာက္ခံေနရတယ္။ ေခတ္မီ သိပၸံနည္းပညာေတြရဲ႕ ပံ့ပိုးမႈနဲ႔ ပိုၿပီး အားေကာင္းတဲ့၊ ပိုၿပီး ရက္စက္တဲ့ ေစ်းကြက္ထိန္းခ်ဳပ္ေရးပုံစံ ကိုလိုနီလက္သစ္၀ါဒ (Neo-Colonialism) ေပၚလာတယ္။ နည္းပရိယာယ္ ပိုၿပီး ၾကြယ္၀တယ္။ နည္းပညာ အရင္းအႏွီး၊ ေငြေၾကးအရင္းအႏွီးေတြကိုကိုင္ၿပီး ႏုိင္ငံငယ္ေတြနဲ႔ ႏုိင္ငံငယ္ေတြက ျပည္သူေတြရဲ႕ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး၊ ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာကိုေတာင္ ထိန္းခ်ဳပ္လာတယ္။ ယဥ္ေက်းမႈ ဓေလ့ ထုံးစံေတြအထိ ၿခိမ္းေျခာက္ခံေနရတယ္။

ဒီေတာ့ ျပည္သူေတြ ႏုိုင္ငံေရး မႏိုးၾကားရင္၊ ႏိုင္ငံ့အေရးကို လက္တဆုပ္စာ လူတစုကသာ ထင္ရာစိုင္း ခ်ယ္လွယ္ေနရင္ အဲဒီလူ႔အဖြဲ႔အစည္း (ႏုိင္ငံ၊ ျပည္သူ) ဟာ ၿပိဳကြဲေပ်ာက္ကြယ္သြားမွာ မလြဲမေသြျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျပည္သူေတြ ႏိုင္ငံေရး စိတ္မ၀င္စားႏိုင္ေအာင္လုပ္သူ၊ ပိတ္ပင္သူ၊ ဟိုအေၾကာင္းျပ ဒီအေၾကာင္းျပနဲ႔ ဟိုလူဒီလူေတြကေတာ့ ႏိုင္ငံေရးမလုပ္သင့္ဘူးလို႔ ေျပာဆိုစည္း႐ုံးေနျခင္းဟာ အမ်ဳိးသားပ်က္သုဥ္းျခင္းကို လုပ္ ေဆာင္ေနျခင္း ျဖစ္တယ္၊ အမ်ဳိးသားသစၥာေဖာက္ လမ္းစဥ္ျဖစ္တယ္၊ အမ်ဳိးသားသစၥာေဖာက္ေတြပဲ ျဖစ္တယ္။

ခြ်င္းခ်က္မပါတဲ့ ဥပေဒဟာ မျပည့္စုံဘူးလို႔ ဆိုၾကပါတယ္။ လူ႔အဖြဲ႕အစည္းရဲ႕ အခက္အလက္သာျဖစ္တဲ့ တရားဥပေဒမွာေတာင္ ခြ်င္းခ်က္ရွိဖို႔လိုအပ္ရင္ လူမႈကိစၥ အ၀၀တို႔ အက်ဳံး၀င္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံေရးမွာ ယတိျပတ္ အဆိုမရွိႏိုင္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ရဟန္းသံဃာေတြ ႏိုင္ငံေရးမလုပ္ရလို႔ အၾကြင္းမဲ့ဆိုရင္ အဲဒါမွားပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးမွာ ဘယ္သူဘယ္ပုဂၢဳိလ္ေတြ ဘယ္အတိုင္းအတာထိ ပါ၀င္ ပတ္သက္သင့္တယ္ ဆိုတာ ႐ႈပ္ေထြး နက္နဲတဲ့ ပုစၧာတခုပါ။ ေသခ်ာတာကေတာ့ လူ႔ေဘာင္ ေလာကထဲမွာသာ တည္ရွိေနတဲ့ ရဟန္း သံဃာေတြလည္း ႏိုင္ငံေရးရဲ႕အက်ဳိး သက္ေရာက္မႈကို ႏွီးႏြယ္ခံစားရသလို တစုံတရာ အတိုင္းအတာ အထိလဲ ပါ၀င္ ပတ္သက္ေနရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ရဲေဘာ္ေက်ာ္သန္း
Kyaw_than2004@yahoo.com

Read More...

Collapse...

လူသတ္သမား နိဗၺာန္ပုိ႔တဲ့ ဦးညြန္႔ေရႊသို႔ ျပန္ၾကားခ်က္

February 15, 2010

အိတ္ဖြင့္စာ-

"လူသတ္သမား နိဗၺာန္သြားသတဲ့ မိုက္လုံးႀကီးေပ ေမာင္ညြန္႔ေရႊ" ဦးညြန္႔ေရႊရဲ႕ စာေတြ ကိုဖတ္ၿပီး အလိုလို ေခါင္းထဲ ၀င္လာတဲ့ သံေပါက္ပါ။

မိတ္ေဆြတခ်ဳိ႕ရဲ႕ တိုက္တြန္းခ်က္နဲ႔ ဦးညြန္႔ေရႊရဲ႕ စာေတြကို လိုက္ဖတ္မိပါတယ္။ အစ ပိုင္းေတာ့ ဟုတ္မလိုလိုနဲ႔ အဆုံးသတ္က်ေတာ့ ဦးညြန္႔ေရႊဟာ ဟင္းအိုးေမႊတဲ့ ေယာက္မျဖစ္ သြားတယ္။ ေယာက္မဆိုတာက ေမႊေနတဲ့ဟင္း ဘယ္ေလာက္ ေကာင္းေကာင္း ဆိုးဆိုး ခ်ဳိ၊ ခ်ဥ္၊ ငန္၊ ဖန္၊ စပ္၊ ခါး ဘာအရသာမွ မသိႏိုင္ဘူးေလ။

သူစာေတြက ၾကည့္လိုက္ရင္ က်မ္းကိုးက်မ္းခံေတြနဲ႔ ဆိုေတာ့ အေတာ္ ဟုတ္သလိုပဲ။ အႏွစ္ခ်ဳပ္ ေတာ့မွ ေျပာပုံက ဗုဒၶ ဘာသာေကာင္း ပီပီ တဖက္သားကို သိသြားပါေစေတာ့ ဆုိတဲ့ ေစတနာထက္ ငါသိငါတတ္ မာနသံ ထူလြန္းသလို၊ တရားေကာက္ပုံက ခါးေတာင္းက်ဳိက္ တျခား ဖင္တျခားပဲ။ အေၾကာင္းနဲ႔ အက်ဳိးကို ဆက္စပ္ ဆင္ျခင္တာ မဟုတ္ပဲ ကိုယ္ေျပာခ်င္တဲ့ အခ်က္ကို အေထာက္အခံ ျဖစ္မဲ့ အခ်က္အလက္ေတြကိုပဲ လိုသလို ဆြဲစပ္ထားတဲ့ ဆင္ေျခေတြပဲ။ ယုတၱိေဗဒ သေဘာနဲ႔ ေျပာရရင္ အေဖါက္ျပန္ဆုံး ဆင္ေျခတည္ေဆာက္မႈပဲ။ ဆင္ေျခဆိုတာ အခ်က္အလက္ (နိဒါန္း) ေတြကို အေျခခံ တြက္ဆ ဆင္ျခင္ၿပီး အက်ဳိးတရား (နိဂုံး) ဆြဲယူရ တယ္။ ဦးညြန္႔ေရႊကေတာ့ ကိုယ္ေျပာခ်င္တဲ့ နိဂုံးအတြက္ အခ်က္အလက္ နိဒါန္းေတြကို ရွာၿပီး ျဖည့္ထားတဲ့ ဆင္ေျခ ယုတၱိေတြပဲ ျဖစ္တယ္။ လူဗိန္းေျပာ ေျပာရရင္ေတာ့ ႏြားေရွ႕ထြန္က်ဴး ဆင္ေျခ ယုတၱိေတြပဲ။

လူသတ္သမား ဒုစ႐ုိက္ေကာင္ေတြလည္း နိဗၺာန္ေရာက္ႏိုင္တယ္ ဆိုတာ ေျပာခ်င္ေဇာ နဲ႔ ေလာႀကီးၿပီး မွားသြားတယ္ ထင္ပါတယ္္။ န၀တ/ နအဖ စစ္မိစၦာ မင္းဆရာေတြရဲ႕ အယူ အေကာက္ နဲ႔ တထပ္တည္း သြားတူေနတယ္၊ မဆီမဆို္င္ ကြန္ျမဴနစ္ေတြ၊ ဘာသာမဲ့ေတြကိုပါ ဆြဲထည့္ ပုတ္ခတ္ လိုက္ေသးတယ္။ တကယ္ေတာ့ မိစၦာ စစ္အုပ္စုဟာ ႏိုင္ငံေရး ႏုိးၾကားတဲ့ ရဟန္းသံဃာတို႔ ကြန္ျမဴနစ္တို႔ကို ေသမေလာက္ ေၾကာက္ၾကတယ္။

ဦးညြန္႔ေရႊရဲ႕ စာေတြကိုသတၳဳ ခ်ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ႏွစ္ခ်က္ပဲေတြ႔ပါတယ္။ တိုက္ဆိုင္စြာပဲ အဲဒီႏွစ္ခ်က္စလုံးက ဒုစ႐ုိက္ ဆယ္ပါးကို ေျပာင္ေျပာင္ ေျမာက္ေျမာက္ ထမင္းစားေရေသာက္ က်ဴးလြန္ေနၾကတဲ့ သန္းေရႊ စစ္အုပ္စုရဲ႕ သေဘာ စရိုက္နဲ႔ဆႏၵကို ထင္ဟပ္ေနတယ္။ ဗိုလ္ေန၀င္း ကစလို႔ ယေန႔အထိ စစ္အာဏာရွင္ အဆက္ဆက္ကို သူတို႔ရဲ႕ ဘာသာေရး အေပၚ က်ဴးလြန္ ေဖာက္ဖ်က္မႈေတြ အတြက္ ဒိုင္ခံ ဆင္ေျခရွာ တရားေထာက္ ေပးေနရတဲ့ လူပ်ံေတာ္ ဘုန္းႀကီးလူထြက္ သာသနာဖ်က္ ဦးအံ့ေမာင္ရဲ႕ အယူအေကာက္ေတြနဲ႔ အတူတူပါပဲ။

(၁) ဒုစရုိက္ဆယ္ပါး ႀကိဳက္ရာက်ဴးလြန္ တရားက်င့္ၿပီး ကြ်တ္ခ်ိန္တန္ကြ်တ္မယ္။ (၂) ရဟန္းသံဃာေတြ ႏို္င္ငံေရးမလုပ္ရဆိုတာပဲ ျဖစ္တယ္။

ဦးညြန္႔ေရႊ ေက်ာင္းသားဘ၀က ကြန္ျမဴနစ္ေတြကို အထင္ႀကီးၿပီး ဘာသာမဲ့ လုပ္ဖူး တယ္လို႔ ၀န္ခံထားတယ္၊ အခုေတာ့ အဲဒီအရာေတြကို ဆန္႔က်င္ ကဲ့ရဲ႕လာတယ္။ ဗုဒၶ၀ါဒနဲ႔ ကြန္ျမဴနစ္ စနစ္ရဲ႕အေျခခံ မာ့က္စ္၀ါဒကို ဘယ္လုိ သေဘာေပါက္ထားလို႔ ဒီလိုျဖစ္သြားရ တာလဲ။ အေတြးအျမင္ ယုံၾကည္ခ်က္ ေျပာင္းလဲတယ္ဆိုတာ (၁) အမွန္တကယ္ နားလည္သေဘာေပါက္မႈ ေျပာင္းလဲျခင္းေၾကာင့္ ေျပာင္းလဲျခင္း၊ (၂) လိုဘ တခုခုရေလႏိုးနဲ႔ ေလာဘအေျခခံတဲ့ ေျပာင္းလဲျခင္း၊ (၃) အသက္ေဘးကို ေၾကာက္ရြံ႕လို႔ ေျပာင္းလဲျခင္းနဲ႔ (၄) စိတ္ေန႐ူးသြပ္ ေဖာက္ျပန္မႈေၾကာင့္ ေျပာင္းလဲျခင္းရယ္လို႔ ရွိပါတယ္။ ဦးညြန္႔ေရႊရ့ဲ ေျပာင္းလဲျခင္းက ဘယ္အမ်ဳိးစားလဲ၊ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ဆန္းစစ္ဖုိ႔ လိုပါတယ္။

နားလည္မိသေလာက္ ေျပာရရင္ ဗုဒၶ၀ါဒဟာ ကိုးကြယ္ယံုသက္သက္ ဘာသာ မဟုတ္ပါဘူး။ လိုက္နာ က်င့္ႀကံရတဲ့ က်င့္စဥ္ လမ္းစဥ္ေတြပါ ပါတယ္။ လုိက္နာက်င့္ၾကံ ဖုိ႔လုိတယ္။ ေလာကီ အတြက္ေရာ၊ ေလာကုတၱရာ အတြက္ပါ က်င့္ႀကံစရာ လမ္းစဥ္ေတြကို ေဖာ္ထုတ္ထားတဲ့ ဗုဒၶ ဘုရားရွင္ရဲ႕ တရားေတြပါ။ တကၠသိုလ္ေတြမွာ အေတြးေခၚဒႆန ေတြကို သင္တဲ့အခါမွာ အျခားဘာသာေတြ အယူ၀ါဒေတြကိုို ပံုမွန္ ေလ့လာတဲ့ပုံစံနဲ႔ သင္ၾကား ပို႔ခ် ေသာ္လည္း ဗုဒၶ၀ါဒ ကိုေတာ့ အသုံးခ် အေတြးအေခၚ (Apply Philosophy) လို႔ ခြဲျခား သတ္မွတ္ သင္ၾကားပို႔ခ်ပါတယ္။ ေခတ္အဆက္ဆက္က ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား ကလည္း ခက္မသုံးျဖာနဲ႔ သာသနာရယ္လုိ႕ပဲ ေျပာဆုိ သုံးႏႈန္းၾကပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာလို႔ သုံးႏႈန္း ခဲပါတယ္။ အဲဒါေတြကေတာ့ (၁) ပရိယတၱိ၊ (၂) ပဋိပတၱိ၊ (၃) ပဋိေ၀ဓရယ္လို႔ သုံးမ်ဳိးကြဲပါတယ္၊ ဘယ္လမ္းကိုလိုက္လို႔ ဘယ္က်င့္စဥ္ကို က်င့္ခ်င္ပါသလဲ။ ေနာက္ ဗုဒၶ၀ါဒဟာ ဥာဏ္ကစား ရတဲ့၊ ေ၀ဖန္ဥာဏ္သုံးရတဲ့ ေၾကာင္းက်ဳိးဆက္ တရား၀ါဒ ျဖစ္ပါတယ္။ ၀ိဘဇၨ၀ါဒ ျဖစ္ပါတယ္။ ကာလာမသုတ္ဟာ ဗုဒၶရဲ႕၀ိဘဇၨ၀ါဒ ေၾကျငာခ်က္လို႔ ေျပာရမွာပါ။

ထို႔အတူပဲ မာ့က္စ္၀ါဒကလဲ အေၾကာင္းက်ဳိးဆက္ ဆင္ျခင္ရတဲ့ ၀ါဒျဖစ္တယ္။ ပကတိ ဘာ၀ အေျခအေန အေၾကာင္းတရား ေတြကို အေျခခံၿပီး ေလာကသဘာ၀ကို ခ်ဥ္းကပ္တယ္။ ယုတၱိက်တဲ့ အေျဖကိုယူၿပီး ေလာကလူ႔ရြာ သာယာေရး ေနနည္း ထိုင္နည္းေတြကို သေဘာတရား ထုတ္ထားတဲ့ ေလာကီေရး သက္သက္ ၀ါဒျဖစ္တယ္။ ဦးညြန္႔ေရႊ ကိုးကားေနတဲ့ မဟာဂႏၶာ႐ုံ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက သူ႔ရဲ႕စာအုပ္တအုပ္ (အနာဂါတ္သာသနာေရး ထင္ပါတယ္) မွာ ဆိုရွယ္လစ္ ကြန္ျမဴနစ္၀ါဒကို ေလာကီးေရးမွာ သမမွ်တ အရွိဆုံးလို႔ ေျပာထား ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေဖါက္ျပန္တဲ့အုပ္စိုးသူေတြက ဆရာေတာ္ႀကီးကို ကြန္ျမဴနစ္လို႔စြပ္စြဲ ခဲ့ေၾကာင္း ဆရာေတာ္ရဲ႕ တဘ၀ သာသနာ စာအုပ္မွာ ေဖာ္ျပထားတယ္။ ဒီလိုပဲ ဗုဒၶ၀ါဒနဲ႔ မာ့က္စ္၀ါဒရဲ႕ အေျခခံ တူညီခ်က္ေတြကို ႏႈိင္းယွဥ္ျပခဲ့တဲ့ ဆရာေတာ္ေတြ၊ လူပုဂၢိဳလ္ေတြ ကမၻာမွာေရာ ဗမာမွာပါ အေျမာက္အမ်ား ေပၚထြက္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီထဲမွာ ရာဟုလာသံကစၥည္းတို႔ ဆရာႀကီး ေရႊဥေဒါင္းတုိ႔ဟာ ထင္ရွားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း အမ်ဳိးသား လြတ္ေျမာက္ေရး တုိက္ပြဲေတြ မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း အပါအ၀င္ ကြန္ျမဴနစ္၀ါဒ လက္ခံသူ ေခါင္းေဆာင္မ်ားနဲ႔ ေထရ္ႀကီး ၀ါႀကီး ဆရာေတာ္ေတြ လက္တြဲ လုပ္ႏိုင္ခဲ့ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဗမာျပည္လို ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ သီရီလကၤာမွာ မာက္စ့္၀ါဒီ JVP ပါတီမွာ ဘုန္းႀကီး အေျမာက္အမ်ား ပါတီ၀င္ ျဖစ္ေနတာ ေတြ႔ရတယ္။

ကြန္ျမဴနစ္ေတြဟာ ကိုးကြယ္ရာဘာသာမရွိေပမဲ့ သူတို႔သက္၀င္ယုံၾကည္ရာ အေတြး အေခၚရွိတယ္၊ ၀ါဒရွိတယ္။ ေလာကလူ႔ရြာမွာ အျပန္အလွန္ ေလးစားမႈ၊ တန္းတူညီမွ်မႈကို အေျခခံတဲ့ လူမူအက်င့္အႀကံ စည္းကမ္းေတြ စံေတြရွိတယ္။ ေလာကအက်ဳိး အမ်ားအက်ဳိး အတြက္ ဘ၀ကို တိတိက်က် ထိထိေရာက္ေရာက္ အသုံးခ်ဖို႔ လမ္းညြန္ပါတယ္။ အိႏိၵယဟာ ဒီမိုကေရစီ ႏိုင္ငံျဖစ္ပါတယ္။ ဗဟိုနဲ႔ ျပည္နယ္ အစိုးရေတြကို လူထု ေရြးေကာက္ပြဲေတြနဲ႔ ေရြးခ်ယ္ တင္ေျမာက္ ဖြဲ႔စည္းပါတယ္။ မၾကာေသးမီက အသက္ (၉၅) ႏွစ္အရြယ္မွာ ကြယ္လြန္ သြားတဲ့ ကြန္ျမဴနစ္ေခါင္းေဆာင္ မစၥတာ ဂ်ဳိတီဘာဆူး (Jyoti Basu) ဟာ အေနာက္ဘဂၤလား ျပည္နယ္မွာ လူထု ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔ (၁၉၇၇) ခုႏွစ္မွာ အာဏာရခဲ့တယ္၊ (၂၀၀၁) ခုႏွစ္မွာ သူ႔ပါတီက တျခားရဲေဘာ္ကို အာဏာ လြဲေျပာင္းေပးသည္ အထိ (၂၃) ႏွစ္ အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့ပါတယ္။ ခုထိလည္း သူ႔ပါတီက အာဏာရထား ဆဲပါပဲ။ အယူအစြဲၾကီးတ့ဲ ဟိႏၵဴေတြက (၇)ႀကိမ္ဆက္တိုက္ ေရြးေကာက္တာကုိ ခံယူခ့ဲရပါတယ္။

ျပည္သူလူထုအမ်ားစုရဲ႕ ယုံၾကည္မႈကို (၇)ႀကိမ္ ဆက္တိုက္ ႏွစ္အားျဖင့္ (၃၅)ႏွစ္ အပ္ႏွင္း ခံရတယ္ဆိုတာ အံ့မခန္း မွတ္တမ္း ျဖစ္ပါတယ္။ သူ မကြယ္လြန္မီ နာမက်န္း အခ်ိန္မွာေရာ၊ ကြယ္လြန္ၿပီး အခ်ိန္မွာပါ ကြန္ျမဴနစ္ မဟုတ္တဲ့ သမၼတ တို႔၊ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္တို႔ အာဏာရ ကြန္ဂရက္ပါတီ ဥကၠ႒ ဆိုနီယာဂႏၵီ အပါအ၀င္ ႏိုင္ငံတ၀ွန္းက ေခါင္းေဆာင္ေတြ တတ္သိ ပညာရွင္ေတြက လာေရာက္ သတင္းေမးၾက၊ ဂါရ၀ျပဳၾကပါတယ္။

ဒီလို ကာလရွည္ၾကာလူထုရဲ႕ ယုံၾကည္ကိုးစားမႈ၊ တတ္သိနားလည္တဲ့ ေခါင္းေဆာင္ ေတြရဲ႕ ၾကည္ညိဳ ဂါရ၀ျပဳမႈ ဆိုတာ လူမႈ ဆက္ဆံေရး ဘ၀ရဲ႕ အျမင့္ဆုံး တန္ဘိုး ဂုဏ္ေတြ မဟုတ္ပါလား။ ဒီလိုအျမင့္ဆုံး လူမႈတန္ဘိုးေတြ ဂုဏ္ေတြကို ရယူႏိုင္ခဲ့တဲ့ မစၥတာ ဘာဆူးကို ေထာက္ခ်င့္ျခင္း အားျဖင့္ တခ်ိန္က ဦးညြန္႔ေရႊ အထင္ႀကီးခဲ့တဲ့ ကြန္ျမဴနစ္ေတြရဲ႕ ေနထိုင္မႈ စံစည္းကမ္း ဆိုတာ အခု ဦးညြန္႔ေရႊ ေတြးထင္ေနသလို ကဲ့ရဲ႕ ႐ႈတ္ခ်ဖြယ္ မဟုတ္၊ ေလးစား ၾကည္ညိဳဖြယ္ေတြ ရွိေနတယ္ ဆိုတာကို လက္ခံ သင့္ပါတယ္။

ဘာသာမဲ့ေတြကိုလည္း ကဲ့ရဲ႕စရာလို႔ ဦးညြန္႔ေရႊ ျမင္ပုံရတယ္။ ကမၻာမွာ ကြန္ျမဴနစ္မဟုတ္တဲ့ ကိုးကြယ္ရာ ဘာသာမထား၊ မရွိတဲ့ ဘာသာမဲ့ေတြ သန္းနဲ႔ခ်ီၿပီး ရွိပါတယ္။ ေခတ္မီ သိပၸံနည္း ပညာေတြ တိုးတက္လာေလ တိုးပြားေလပါပဲ။ ဘာသာမဲ့( Non-Religion, Atheist, Free Thinker ) ဆိုတာကိုက ဘာသာတခု၊ ဘ၀ေနထိုင္မႈ ပုံစံတခုအေနနဲ႔ တစထက္တစ လက္ခံ လာၾကပါၿပီ၊ အဲဒီပုဂၢိဳလ္မ်ားဟာ ပညာအေျခခံလည္း ေကာင္းၿပီး ၾကြယ္၀တဲ့ အသိတရားနဲ႔ ကိုယ္ပိုင္ဆင္ျခင္တုံတရားေတြ အေပၚမွာ သူတို႔ရဲ႕ ဘ၀ကို တည္ေဆာက္ ထားၾကတယ္။ သဘာ၀တရားကို ခ်စ္ျမတ္ႏုိးတယ္၊ လူသားျဖစ္မႈကို တန္ဘိုး ထားတယ္၊ သက္ရွိသက္မဲ့ေတြရဲ႕ ျဖစ္တည္မႈကို အသိအမွတ္ျပဳ ေလးစားတယ္၊ ဒီအခ်က္ေတြ အေပၚ အေျခခံၿပီး သူတို႔ရဲ႕ ဘ၀ေနထိုင္မႈ စံကို ထူေထာင္ထားတယ္။ ႏွစ္ဆယ္ရာစုရဲ႕ အေတာ္ဆုံး သိပၸံပညာရွင္ႀကီး အဲလ္ဘတ္ အိုင္စတိုင္းတို႔၊ ေတြးေခၚရွင္ ယန္းေပါဆတ္တို႔၊ ဘာထရန္ရတ္ဆယ္တို႔ဟာ ဘာသာမဲ့ေတြျဖစ္တယ္။

အမ်ားထင္ေနတဲ့ အေနာက္တိုင္း႐ုပ္ရွင္ေတြထဲက အ႐ူးခ်ီးပန္း ပရမ္းပတာ လူရမ္းကား ေတြဟာ စံက်တဲ့ ဘာသာမဲ့ေတြ မဟုတ္ပါဘူး။ အၾကမ္းစား ဘာသာမဲ့ လို႔ ေျပာရင္ေတာ့ ရေလ မလားမသိပါ။ အဲဒီပုဂၢဳိလ္မ်ားဟာ ဘုရားစကားနဲ႔ ေျပာရရင္ စစ္အုပ္စုလို သံသရာ ၀န္ေလးတဲ့ နိဗၺာန္မွ အခ်ည္းႏွီးေသာ ဗာလာနံ လူမိုက္ေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ စိတ္အား ကိုယ္အား သန္စြမ္းတဲ့ ဘ၀အစိတ္အပိုင္းမွာ တရားလက္လြတ္ စိတ္ထင္တိုင္းႀကဲ ေနထိုင္ က်င့္ႀကံတယ္၊ အစြမ္းအစ ခြန္အားေတြ ယုတ္ေလ်ာ့ လာခ်ိန္မွာ ကိုယ့္ရဲ႕မေကာင္းမႈ အကုသိုလ္ ေတြကို သတိရ ေၾကာက္ရြံ႕လာၿပီး နီးစပ္ရာဘာသာတရားေတြမွာ ခိုလႈံေလ့ရွိၾကပါတယ္။ သူတို႔ကို ဘာသာမဲ့ လို႔ ေျပာလို႔မရပါဘူး၊ ဘ၀ကို တိရိစၦာန္မ်ားလို ေကာင္းမႈ( ကုသိုလ္ ) မေကာင္းမႈ (အကုသိုလ္) မခြဲျခား စိတ္ႀကိဳက္ ေပ်ာ္ပါးမႈ သက္သက္ ပရမ္းပတာ အသက္ရွင္ေနထိုင္တဲ့ အႏၶပုထုဇဥ္မ်ား လို႔ပဲ ေျပာရမွာျဖစ္ပါတယ္။

တကယ္စံက်တဲ့ ဘာသာမဲ့ဆိုတာ ဘ၀လမ္းညြန္ အေတြးအေခၚရွိတယ္။ ကိုယ္ပိုင္ဘ၀ ေနထိုင္မႈ စံ စည္းကမ္းေတြ ရွိတယ္။ တမလြန္ အက်ဳိးကို မေမွ်ာ္ကိုးဘဲ ယုံၾကည္ခ်က္အတြက္ အရာရာကို စြန္႔လႊတ္ဖို႔ အဆင္သင့္ရွိတယ္။ ဗုဒၶရဲ႕အဆုံးအမကို တိုက္႐ိုက္ၾကားနာခြင့္ မရ ေသာ္လည္း ဗုဒၶ၀ါဒအႏွစ္ခ်ဳပ္ သူေတာ္ေကာင္းတရားေတြကို သူ႔နည္းသူ႔ဟန္နဲ႔ ဆင္ျခင္ ေတြ႕ရွိ ၿပီး က်င့္ႀကံ ေနထိုင္ေနၾကသူ အမ်ား ေလာကႀကီးထဲမွာ ရွိေနတတ္ပါတယ္။ ဘုရားေဟာ က်မ္းဂန္မ်ားမွာလည္း သာသနာပ ကာလမွာ ေပၚထြန္းခဲ့ၾကတဲ့ ပေစၥကဗုဒၶေတြ အေၾကာင္း၊ သူေတာ္ေကာင္းတရား က်င့္ႀကံသူေတြ အေၾကာင္း ပုံ၀တၳဳေတြ အမ်ားႀကီးရွိ ပါတယ္။ ေဂါတမ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကိုယ္တိုင္က သစၥာေလးပါး အၿမိဳက္တရားကို ဆရာမကူဘဲ သယမၻဴဥာဏ္နဲ႔ ထိုးထြင္းသိျမင္ ရွာေဖြ ေတြ႔ရွိခဲ့တာပါ။ ဗုဒၶ၀ါဒ အႏွစ္သာရ သစၥာေလးပါး တရားဆိုတာ ဗုဒၶက ဖန္တီးခ့ဲတာ ဖန္ဆင္းခဲ့တာ မဟုတ္ပါဘူး၊ ရွာေဖြ ေတြ႔ရွိခဲ့တာပါ။ သစၥာေလးပါး အၿမိဳက္တရားဆိုတာ မူလကတည္းက ရွိေနၿပီးသား ပရမတ္တရား ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအေျခခံကို နားလည္လက္ခံတယ္ဆိုရင္ ဗုဒၶထားခဲ့တဲ့ သာသနာရဲ႕ အျပင္အပမွာလည္း သူေတာ္ေကာင္း တရားေတြ (အျပည့္အစုံမဟုတ္ေသာ္လည္း) ကို သိျမင္ က်င့္ႀကံေနသူေတြ ရွိေနတယ္ဆုိတာ ကို လက္ခံယုံၾကည္ဖုိ႔ မခက္ေတာ့ပါဘူး။ ေရဆိုတာ ေရပါပဲ၊ ျမစ္ေခ်ာင္းကပဲရရ ေရတြင္း ေရကန္ကပဲရရ ေရရဲ႕သဘာ၀ကေတာ့ အတူတူပါပဲ။

ဒီေတာ့ ကြန္ျမဴနစ္ေတြ ဘာသာမဲ့ေတြ အပါအ၀င္ ကိုယ္မသိတဲ့၊ ကိုယ္နဲ႔ အယူကြဲျပား တဲ့ သူေတြကို ေ၀ဘန္ခ်င္ရင္ သူတို႔ အေၾကာင္း သူတို႔အယူကို အရင္ သိေအာင္လုပ္ပါ ၿပီးမွ အဆိုးအေကာင္းကို အတၱစြဲ ကင္းကင္းနဲ႔ ေ၀ဘန္ပါ၊ ခ်ီးမြမ္းပါ၊ ကဲ့ရဲ႕ပါ။ ဒီလိုမွ မဟုတ္ရင္ေတာ့ အတိတ္ဘ၀က ပေစၥကဗုဒၶါကို(မသိဘဲ) မီ႐ႈိ႕သတ္မိခဲ့တဲ့ ဥတိႏၷမင္းမိဘုရား သာမာ၀တီနဲ႔ အေပါင္းအပါေတြရဲ႕ ကံၾကမၼာဆိုးမ်ဳိးနဲ႔ ႀကဳံရပါလိမ့္မယ္။ သိမွတ္ျခင္း၊ ဆင္ျခင္ျခင္း၊ ေတြးေခၚ ျခင္း၊ ေကာက္ခ်က္ ဆြဲယူဆျခင္း၊ သေဘာတရား ထုတ္ႏုတ္ျခင္းဆိုတာ သတၱ၀ါအားလုံးထက္ ထူးကဲတဲ့ လူသားရဲ႕ ၀ိေသသအရည္အေသြးပါ။ ဒီလို ျမင့္မားတဲ့ ကိစၥေတြကို ေဆြးေႏြးတင္ျပ ေနတဲ့ ဦးညြန္႔ေရႊဟာ ကိုယ္ဥာဏ္မမီလို႔ ဒါမွမဟုတ္ ကိုယ္သိတာနဲ႔ မကိုက္လို႔ တျခားကြဲျပားတဲ့ အျမင္ေတြ ဘ၀စံေတြကို ကဲ့ရဲ႕႐ႈတ္ခ်စရာလို႔ ျမင္ေနရင္ " ေျမာက္ေက်ာင္းဘုန္းႀကီးက ကႀကီး ေရးကသတ္ရွိေသးတယ္" ဆိုတဲ့ အျဖစ္မ်ဳိး ေရာက္သြားမွာ စိုးရိမ္ပါတယ္။

ေဖါက္ျပန္တဲ့ အုပ္စိုးသူ အဆက္ဆက္ဟာ သူတို႔နဲ႔ မေပါင္းတဲ့ ႏိုင္ငံေရးစကား ေျပာတဲ့သူေတြကို ကြန္ျမဴနစ္လို႔ တံဆိပ္ကပ္တယ္၊ ကိုယ္အခြင့္အေရး ေျပာတဲ့ တိုင္းရင္းသားကို ခြဲထြက္ေရး သမား နယ္ခ်ဲ႕ အလိုေတာ္ရိလို႔ သမုတ္တယ္။ လြတ္လပ္ေရးရၿပီး ထဲက အုပ္စိုးသူ အဆက္ဆက္က ျပည္သူကို မိႈင္းတိုက္တဲ့ တံဆိပ္ကပ္ အပုပ္ခ် ႏိုင္ငံေရး ျဖစ္တယ္။ သူတို႔ရဲ႕ ေဖါက္ျပန္မႈေတြကို ဖုံးကြယ္ဖို႔ ျပည္သူကို ကြန္ျမဴနစ္တေစၧ ခြဲထြက္ေရး သရဲနဲ႔ ေျခာက္လွန္ခဲ့တယ္။ ျပည္သူအမ်ားက ဒီေဖါက္ျပန္ေရး သမားေတြရဲ႕ တံဆိပ္ကပ္ အပုတ္ခ် ႏိုင္ငံေရးက မလြတ္ေျမာက္ႏိုင္ေသးပဲ၊ ကြန္ျမဴနစ္တေစၧ ခြဲထြက္ေရးသရဲကို ဘုမသိဘမသိ အခုထိ ေၾကာက္လွန္႔ ေနဆဲပဲ။ ျပည္သူမ်ားအၾကားက ေသြးကြဲမႈရဲ႕အရင္းခံ အေၾကာင္းတရားပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဦးညြန္႔ေရႊ ကိုယ္တိုင္လည္း ဒီအပုပ္ခ် နိဳင္ငံေရးက မလြတ္ေျမာက္နိုင္ေသးဘူး လုိ႔ ယူဆတာေၾကာင့္ ဦးညြန္႔ေရႊ စကားနဲ႔ေျပာရရင္ ေလနဲ႔ ၀မ္းနဲ႔ ကြဲသြားေအာင္ ဒီေလာက္ ရွည္ရွည္ေျပာေနရတာပါ။

တကယ္တမ္း ကဲ့ရဲ႕႐ႈတ္ခ်႐ုံတင္မက ဆန္႔က်င္တိုက္ဖ်က္ပစ္ရမွာက ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ဘုန္းရွင္ ကံရွင္လို႔ တလြဲထင္ၿပီး ငါသာပဓာန၊ တိုင္းျပည္တြင္းက ေလာကသဘာ၀ ဓနမွန္သမွ် ငါသာ လွ်င္စံစားမယ္၊ အာခံသူမွန္သမွ် ရက္စက္ယုတ္မာ နည္းစုံစြာနဲ႔ ေခ်မႈန္းတာဟာ တရား တယ္လို႔ ယူဆေနတဲ့ လူ႔ေဘာင္ေလာကကို အ႐ုပ္ဆိုး အက်ည္းတန္ေစတဲ့ န၀တ/ နအဖလို အတၱ၀ါဒီ၊ အဓမၼ၀ါဒီ မိစၦာေတြပဲျဖစ္တယ္။ အဲဒီမိစၦာေတြကို မင္းလိုလိုက္ မင္းႀကိဳက္ေဆာင္ ေနတဲ့ ဒုႆီလ အလဇၨီေတြပဲျဖစ္တယ္။

ဒီေန႔ တိုင္းျပည္နဲ႔လူမ်ဳိးေပၚသာမက သာသနာနဲ႔ ရဟန္းသံဃာေတြ အေပၚမွာပါ သတ္ျဖတ္ခိုးဆိုး အဓမၼ အမႈေတြကို က်ဴးလြန္ ေနသူဟာ န၀တ/ နအဖ စစ္အုပ္သာ ျဖစ္ပါတယ္။ လူထုရဲ႕ အသက္အိုးအိမ္ စည္းစိမ္ လယ္ယာေျမေတြကို သတ္ျဖတ္ လုယက္တယ္။ အာခံတယ္ ထင္ရင္ ရဟန္းသံဃာကအစ ဖမ္းဆီးသတ္ျဖတ္ ႏွိပ္ကြပ္္တယ္။ ေရွးဘုရားေတြကို ျပဳျပင္သလို နဲ႔ ႒ာပနာတိုက္ေဖာက္ လူထုကို အဓမၼျပင္ခိုင္း ေျခာက္လုံးျပဴး ခါးထုိး ေရစက္ခ်တယ္။ တန္ခိုးႀကီး ဘုရားမွန္သမွ်က ေဂါပကေတြမွာ လက္ပါးေစေတြ သြင္းၿပီး ဘုရားဘ႑ာေတြကို ခိုး၀ွက္ေနတယ္။ ပရိယတိၱစာေမးပြဲေတြမွာ ၀င္စြက္ဖက္တယ္ ဖ်က္ဆီးတယ္။ သံဃာ့အစည္း အ႐ုံးထဲမွာ သူလ်ဴိသြင္းၿပီး ၿဖိဳခြဲတယ္။ ဒုႆီလေတြကို ခ်ီးေျမာက္ၿပီး၊ သုသီလ ရဟန္းေတြကို ခ်ဳိးႏွိမ္တယ္။ ဒီလို ဒုစ႐ိုက္ေတြကို က်ဴးလြန္ေနတာ ကြန္ျမဴနစ္ေတြ ဘာသာမဲ့ေတြ ဘာသာျခားေတြ မဟုတ္ပါဘူး၊ န၀တ/ နအဖ စစ္အုပ္စုသာ ျဖစ္တယ္။ သာသနာကိုဖ်က္ဆီး ေနတဲ့ မိစၦာဟာ ဗိုလ္သန္းေရႊနဲ႔ အေပါင္းပါ မ်ားသာျဖစ္တယ္။

တကယ္ေတာ့ အဆက္ဆက္ေသာ ဗမာစစ္အုပ္စုေခါင္းေဆာင္မ်ားဟာ ဗုဒၶဘာသာကို အေရၿခဳံၿပီး ဗမာ လူ႔ေဘာင္ ေလာကႀကီးကို အ႐ုပ္ဆိုး အၾကည္းတန္ေအာင္ ဖ်က္ဆီးေနတဲ့ အဓမၼ၀ါဒီ မိစၦာေတြျဖစ္တယ္။ သာသနာဖ်က္ေတြ ျဖစ္တယ္။

သို႔ေသာ္လည္း သူတို႔ဟာ မီ႐ိုးဖလာဗုဒၶဘာသာမိဘမ်ားက ေပါက္ဖြားခဲ့ေတာ့ ဗုဒၶရဲ႕ အဆုံးအမကို တစုံတရာ သိမွတ္ ယဥ္ပါးၾကတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ အဓမၼလုပ္ရပ္ေတြကို ဒုစ႐ုိက္အျဖစ္ သိျမင္ၿပီး သူတို႔အတြင္းစိတ္ (လိပ္ျပာ)က ေျခာက္လွန္႔တယ္။ ဒီေတာ့ သူတို႔အတြက္ စိတ္သက္သာရာ ရဖို႔ စိတ္ေျဖဖို႔ ဦးအံ့ေမာင္လို ဘုန္းႀကီးလူထြက္ သာသနာဖ်က္ေတြ၊ သားသုံးသားနဲ႔ သတ္ျဖတ္ကြပ္ညွပ္ ၾသ၀ါဒေပးခဲ့တဲ့ စာသာသိ၊ တရားမရွိတဲ့ ၾကက္ခတ္၀ိုင္း ဘုန္းႀကီးလို ပုဂၢိဳလ္ေတြကို အားထားရပါတယ္။ မင္းပါးစိုးကပ္ အတၱ၀ါဒီ အလဇၨီမ်ားကလည္း မိစၦာေတြရဲ႕ ဒုစ႐ုိက္မႈေတြကို က်မ္းကိုးက်မ္းခံေတြနဲ႔ မင္းလိုလိုက္ မင္းႀကိဳက္ေဆာင္ ေထာက္ခံ ေပးၾကတယ္။ ဦးညြန္႔ေရႊ ယူေကာက္တဲ့ လူသတ္သမား နိဗၺာန္ေရာက္တယ္ဆိုတာ အဲဒီအလဇၨီ ေတြက မိစၦာေတြကိုေပးတဲ့ တရားအယူအေကာက္နဲ႔ တထပ္တည္းတူပါတယ္။ သတိထားပါ အယူအေကာက္မွားရင္ အပယ္လားတတ္ပါတယ္။

ဦးညြန္႔ေရႊေျပာတဲ့ လူသတ္သမား အရက္သမားနဲ႔ ကာမဂုဏ္သမားေတြလည္း အျမင္ မွန္ရလို႔ တရားက်င့္ရင္ နိဗၺာန္ ေရာက္ႏိုင္တယ္ ဆိုတာ မွန္သေယာင္နဲ႔ တက္တက္စင္လြဲပါ တယ္၊ မွားပါတယ္။ ဦးညြန္႔ေရႊရဲ႕ စကားထဲမွာကိုဘဲ " အျမင္မွန္ရၿပီး အက်င့္မွန္ရင္" ဆိုတဲ့ စကား ကတၱားျခား ထားတာကို သတိမူပါ။ လူသတ္သမား နိဗၺာန္ မေရာက္ႏိုင္ပါဘူး။ လူသတ္ သမား အျဖစ္ကေန ေျပာင္းလဲသြားတဲ့ အျမင္မွန္ရသူ အက်င့္မွန္သူသာ နိဗၺာန္ေရာက္ႏိုင္ ပါတယ္။ အျမင္မွန္ရသူ အက်င့္မွန္သူဟာ လူသတ္သမား မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ လူသတ္သမား ဆိုတာ သူ႔ရဲ႕ အတိတ္ျဖစ္ပါတယ္။ သူေတာ္စင္တိုင္းမွာ အတိတ္ရွိသလို ဒုစ႐ိုက္ရာဇ၀တ္သား ေတြမွာလည္း အနာဂါတ္ရွိတယ္ (Every Saint has past, Every criminal has future) ဆို တဲ့ စကားလိုေပါ့။ သို႔ေသာ္ အဲဒီသူေတာ္စင္၊ အျမင္မွန္ရလို႔ အက်င့္မွန္သူဟာ သူ႔ရဲ႕အတိတ္နဲ႔ ကင္းလြတ္ခြင့္ရွိသလား၊ မရွိပါဘူး။ သူ႔ရဲ႕အတိတ္က ေကာင္းမႈ မေကာင္းမႈအလိုက္ စံစား ခံစား ရပါတယ္။ ၀ဋ္ေၾကြးၾကမၼာကို ဘုရား ရဟႏၱာမ်ားေသာ္မွ မေရွာင္လြဲႏိုင္ဘူးလို႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ဆရာမ်ား က မျပတ္သြန္သင္တာခံခ့ဲ ရပါတယ္။ မဟာ ပရိနိဗၺာန သုတ္မွာ အတိတ္ကံေၾကြး ေၾကာင့္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကိုယ္တိုင္ ပရိနိဗၺာန္ စံ၀င္ခါနီးမွာ ေရၾကည္ေတာ္ေသာက္ခြင့္ မရခဲ့ ဘူးလို႔ ဆိုပါတယ္။

ဗုဒၶသာသနာ ဗုဒၶ၀ါဒဟာ ခုိလႈံကိုးကြယ္ရာသက္သက္ ဘာသာမဟုတ္၊ က်င့္ႀကံပြားမ်ားရာ လမ္းစဥ္လို႔ အထက္ တေနရာမွာ ေျပာခဲ့ၿပီးပါၿပီ၊ လူပိန္းေျပာနဲ႔ ဥပမာေဆာင္ ရရင္ ရလာတဲ့ ကိုယ့္ဘ၀ ကိုယ့္အစြမ္းအစကို အဟုတ္ႀကီးထင္ၿပီး က်ားဆိုးႀကီးေတြကို သြားစ သြားကစား က်ားဆိုးႀကီး ၏ေတြ ႏိုးလာမွ ေၾကာက္လန္႔တၾကား ေျပး၀င္ခိုလႈံစရာ ရဲတုိက္ (ကိုးကြယ္ရာ ဘာသာ) မဟုတ္ပါဘူး။ ဗုဒၶတရား ဗုဒၶ၀ါဒဟာ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ မာန္မာန ဆိုတဲ့ က်ားဆိုးႀကီးေတြရဲ႕ လကၡဏာက ဘယ္လိုရွိတယ္၊ ဘယ္လိုေနရာမ်ဳိးမွာ ရွိတတ္တယ္၊ ဘယ္လုိေရွာင္ကြင္းၿပီးေတာ့ လိုရာခရီး (နိဗၺာန္)ကို ဘယ္လို သြားရတယ္ဆိုတာ လမ္းညြန္ ေဟာၾကားထားတဲ့ လမ္းညြန္တရားျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္သူမဆို ဗုဒၶဘုရားရွင္ရဲ႕ သြန္သင္ခ်က္ ေတြကို မ်က္ကြယ္ျပဳၿပီး ထင္ရာႀကဲက်င့္ႀကံ၊ ဒီ က်ားဆိုးႀကီးေတြကို သြားစ သြားကစားလို႔ သူတို႔ရဲ႕ အကိုက္ ခံရရင္ေတာ့ ဒုစ႐ိုက္ဆယ္ပါး အကုသိုလ္ ဒဏ္ရာ အနာမ်ားနဲ႔ ဘ၀ဆုံးပါး အပါယ္ လားရေတာ့တာပါပဲ။ ဗုဒၶ၀ါဒဟာ အရပ္စကားနဲ႔ ေျပာရရင္ ေလာကဓံမွာ ကိုယ္ျဖစ္ ကိုယ္ခံပါပဲ။ ကိုယ္လုပ္ရင္ ကို္ယ္ခံရမွာ မလြဲပါဘူး။ ဒီေတာ့ ဦးညြန္႔ေရႊရဲ႕ လူသတ္သမား နိဗၺာန္ေရာက္တယ္ဆိုတာ ဘုရား၀ါဒ နဲ႔ လုံး၀ ဆန္႔က်င္တဲ့ သံသရာ၀န္ေလးေၾကာင္း လူသတ္ အားေပးမိစၦာ အယူ၀ါဒ သာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအေၾကာင္းနဲ႔ စပ္လ်ဥ္းၿပီး ဓမၼပဒ၀တၳဳေတာ္ ယမက၀ဂ္ စကၡဳပါလမေထရ္ ၀တၳဳမွာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က..

မေနာပုဗၺဂၤမာ ဓမၼာ၊ မေနာေသ႒ာ မေနာမယာ။
မႏုႆာေစ ပဒုေ႒န၊ ဘာသတိ၀ါ ကေရာတိ၀ါ။
တေတာနံ ဒုကၡမေႏြတိ၊ စကၠံ ၀ဟေတာ ပဒံ။ လို႔ ေဟာခဲ့ပါတယ္။

အဓိပၸါယ္က ေလာကျဖစ္စဥ္တရားတို႔တြင္ စိတ္သာလွ်င္ ျပ႒ာန္းျခင္းရွိကုန္၏။ စိတ္ သာလွ်င္ ေရွ႕ေဆာင္ အႀကီးအမႈး ျဖစ္၏၊ စိတ္ျဖင့္သာ ၿပီးကုန္၏။ ဖ်က္ဆီးလိုေသာ စိတ္ျဖင့္ ေျပာဆိုျခင္း၊ ျပဳမူျခင္း၊ ရွိသည္ျဖစ္အံ့။ ထိုသုိ႔ေသာေျပာဆုိ ျပဳမူျခင္း၏ မေကာင္းမႈသည္ ထမ္းပိုး ထမ္းေသာ ႏြား၏ ေျခရာခြက္ေနာက္သို႔ လွည္းဘီးသည္ ထပ္ၾကပ္မကြာ လုိက္သည့္ နည္းတူ ဒုကၡဆင္းရဲသည္ ထိုမေကာင္းမႈ၏ ေနာက္သုိ႔ အစဥ္သျဖင့္လိုက္၏။ အလားတူပဲ ေကာင္းမႈ ကုသိုလ္နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ မ႒ကု႑ရီ ၀တၳဳမွာ..

မေနာပုဗၺဂၤမာ ဓမၼာ၊ မေနာေသ႒ာ မေနာမယာ။
မနသာေစ ပသေႏၷန၊ ဘာသတိ၀ါ ကေရာတိ၀ါ။
တေတာနံ သုခမေႏြတိ၊ ဆာယာ၀ အနပါယိနီ။

အဓိပၸါယ္က တရားဓမၼကၡႏၶာအေပါင္းတို႔တြင္ စိတ္သာလွ်င္ ျပ႒ာန္းျခင္းရွိကုန္၏၊ စိတ္သာလွ်င္ အႀကီးအမႈး ရွိကုန္၏၊ စိတ္ျဖင့္သာ ၿပီးကုန္၏။ သဒၶါ၊ ေစတနာစိတ္ျဖင့္ ေျပာဆိုျခင္း ျပဳမူျခင္းရွိ ေသာ ထိုေကာင္းမႈသည္၊ အရိပ္သည္ ကို္ယ့္နဲ႔မကြာ လိုက္ပါသကဲ့သို႔ သုခခ်မ္းသာသည္ ထိုေကာင္းမႈႏွင့္ အစဥ္သျဖင့္လိုက္၏။

မေကာင္းမႈဟူသည္ ဆိတ္ကြယ္ရာမရွိ။ ကိုယ့္ရဲ႕ အကုသိုလ္တရားမ်ားမွ ေျပၿငိမ္းလြတ္ ေျမာက္ရာ မရွိဆိုတာ ထင္ရွားေလာက္ပါၿပီ။ ဒီေတာ့ လူသတ္သမား နိဗၺာန္မသြားႏိုင္၊ သြားႏိုင္တယ္ ဆိုတဲ့ တရား မွားတယ္ဆို ထင္ရွားပါတယ္။
(ေနာက္တပိုင္းမွာ ရဟန္းသံဃာေတြ ႏုိင္ငံေရး လုပ္သင့္ မလုပ္သင့္ ဆက္လက္ ေဆြးေႏြးပါမယ္)

ရဲေဘာ္ေက်ာ္သန္း
Kyaw_than2004@yahoo.com

Read More...

Collapse...

တပ္ႏွင့္ ျပည္သူ ဘဝတူ (၂)

သူငယ္ခ်င္းေရ
ကိုယ္ရဲ႕ပထမစာကို ဖတ္ပီးေလာက္ပီးလုိ႔ ယံုၾကည္ပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းဆီကို စာတိုက္ကလည္း မပို႔ခ်င္ဘူးေလ။ တပ္ရင္းက ဖြင့္ေဖာက္ဖတ္ပီးမွ သူငယ္ခ်င္းတို႔ဆီ ေရာက္တယ္ဆိုတာ ကိုယ္တိုင္လည္း စစ္သားတဦး ျဖစ္ခဲ့ဘူးသူမို႔ သိေနတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လူႀကံဳေကာင္းနဲ႔ ပို႔ေပးတာ၊ တို႔ႏိုင္ငံရဲ႕ လူ႔အခြင့္ေရး ခ်ိဳးေဖာက္မႈဟာ ျပည္သူထဲက ျပည္သူ ျဖစ္တဲ့ ဒို႔တပ္မေတာ္သားေတြပါ ခ်ိဳးေဖာက္ခံေန ရတာပါ။ ဘယ္အခ်က္ေတြ ခ်ိဳးေဖာက္ ခံေနရတယ္ ဆိုတာကို ပိုပီးရွင္းေအာင္ ကိုယ္ထပ္ေျပာမယ္ သူငယ္ခ်င္း။ ကမၻာ့ ကုလသမဂၢရဲ႕အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ လူ႔အခြင့္ေရး ေက်ညာစာတမ္း အပိုဒ္ (၃) နဲ႔ (၁၂) ပဲ သူငယ္ခ်င္း။

အပိုဒ္ (၃)မွာ - လူတိုင္းတြင္ အသက္ရွင္ရပ္တည္ခြင့္၊ လြတ္လပ္ခြင့္ႏွင့္ လံုၿခံခြင့္ရွိသည္။
အပိုဒ္(၁၂)မွာ - မည္သူ႔ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ ကိစၥမ်ား၊ မိသားစုႏွင့္ သက္ဆိုင္ေသာ ကိစၥမ်ား၊ ေနအိမ္ႏွင့္ စာေပးစာယူ ကိစၥမ်ားတို႔ကိုမွ ဥပေဒအရ မဟုတ္ေသာ ၀င္ေရာက္ စြက္ဖက္ မခံေစရ။ ထို႑အျပင္ ထိုသူ႔ ဂုဏ္သိကၡာကို ပုတ္ခတ္ပိုင္ခြင့္မရွိ။ လူတိုင္းတြင္ ထိုသို႔စြက္ဖက္ျခင္းမွ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ပုတ္ခတ္ခံရ ျခင္းကို ေသာ္လည္းေကာင္း ဥပေဒအရ ကာကြယ္ပိုင္ခြင့္ရွိသည္။...လို႔ ေဖာ္ျပထားတယ္ေလ။

အခုလို မိမိတို႔ရဲ႕စာကိုေဖာက္ဖတ္ခံရျခင္းဟာ သူငယ္ခ်င္းတို႔ရဲ႕လြတ္လပ္ခြင့္နဲ႔လံုၿခံဳမႈကို ထိပါးတာပါပဲ။ ဥပေဒရ မဟုတ္ဘဲ မိမိရဲ႕ လူ႔အခြင့္ေရး(ေမြးရာပါ အခြင့္ေရး)ကို ဝင္ေရာက္ စြက္ဖက္တာပါပဲ။

သူငယ္ခ်င္း
ဒီလိုခ်ိဳးေဖာက္မႈနဲ႔တပ္တြင္းအေရးယူခံရတဲ့ အရာရွိငယ္ေတြက ရဲေဘာ္ေတြအထိ ျဖစ္စဥ္ေတြကို နင္လည္ သိပီးသာပါ။ အဲဒီ ေက်ညာစာတမ္းရဲ႕ေနာက္ဆံုးအပိုဒ္ ၃၀ မွာ-
ႊ

ဤစာတမ္းပါ အခြင့္အေရးမ်ားႏွင့္ လြတ္လပ္ခြင့္မ်ားကို ဖ်က္လိုဖ်က္ဆီးျဖစ္ေစမည့္ လုပ္ငန္း လုပ္ရပ္မ်ားအား မည္သည့္ႏိုင္ငံ၊ မည္သည့္ အဖဲြ႔အစည္း၊ မည္သည့္ လူပုဂၢိဳလ္ကမွ ကိုယ္တိုင္ လုပ္ေဆာင္ခြင့္ ပါ၀င္လုပ္ေဆာင္ခြင့္ မရွိေၾကာင္း ဤေၾကညာစာတမ္းက အတိအလင္း ေၾကညာသည္။ ... လို႔ေဖာ္ျပထားေသးတယ္။

ဒါေပမဲ့ မင္းတို႔ငါတို႔ရဲေဘာ္ေတြနဲ႔တည္ေဆာက္ထားတဲ့ တပ္မေတာ္ကို ခုတံုးလုပ္ပီး ကိုယ္က်ိဳးစီး ပြားရွာေနတဲ့ စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြ ကေတာ့ မလိုက္နာဘူးဆိုတာ မင္းတို႔ ငါတို႔နဲ႔ ႏိုင္ငံသိ ကမၻာသိပါပဲ။ ျပည္သူေတြလည္း အဲဒီအခ်က္ေတြ ခ်ိဳးေဖာက္ ခံေနရတာပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ တပ္နဲ႔ ျပည္သူ ဘဝတူေတြပဲ ဆိုတာ ရွင္းပါတယ္ကြာ။ အဲဒီကိစၥကို ေနာက္မွ ဆက္ေျပာေတာ့မယ္။ နင့္ကို အဓိကေျပာခ်င္တာ ရွိတယ္။

ေျပာခ်င္တာက အခုလ ေဖေဖၚဝါရီ ၁၃ ရက္ေန႔က ဒို႔တပ္မေတာ္ရဲ႕ဖခင္၊ လြတ္လပ္ေရးဖခင္၊ အမ်ိဳးသား ေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၊ သခင္ေအာင္ဆန္းရဲ႕ အသက္ ၉၅ ႏွစ္ျပည့္တဲ့ ေန႔ပဲ။ ဒို႔လူမ်ိဳးေတြရဲ႕ ထူးျခားတယ္လို႔ ယူဆတဲ့ ေမြးေန႔ ေမြးရက္ ဆံုတဲ့ႏွစ္နဲ႔ ေမြးေန႔ပဲ သူငယ္ခ်င္း။ လက္ရွိ စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြ ကေတာ့ မသိက်ိဳးခ်င္ျပဳမွာပါ။

အလြန္စိတ္ပ်က္ဝမ္းနည္းမခံခ်င္စရာ ေကာင္းပါတယ္။ တကယ္ဆို သူလို ကမၻာက ေလးစားခံရတဲ့ ႏိုင္ငံ့ဖခင္ တစ္ေယာက္ရဲ႕ ေမြးေန႔ကို ခမ္းခမ္းနားနားနဲ႔ ႏိုင္ငံနဲ႔အဝွမ္း က်င္းပ ေပးသင့္တာေပါ့။ တပ္မေတာ္ထဲမွာဆို ပိုလို႔ေတာင္ လုပ္ေပး ရဦးမွာေနာ္။ သူတည္ေထာင္ခဲ့လို႔ ေပၚထြန္းလာတဲ့ တပ္မေတာ္ေၾကာင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉႀကီး ျဖစ္ေနရပါ လားဆိုတာကို မင္းတို႔ တပ္ခ်ဳပ္ႀကီး သတိရဖို႔ ေကာင္းတယ္။ ဒီအေဖေၾကာင့္ သားျဖစ္လာပီး အေမြ ဆက္ခံ ေနရပါလားဆိုတာ မေမ့သင့္ဘူးကြာ။ တို႔ေတြလည္း ဒါေၾကာင့္ ရဲေဘာ္ရယ္လို႔ ျဖစ္္လာတာေပါ့။ တို႔အားလံုးသူကို သတိရပီး သူျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ တပ္မေတာ္ကို ျဖစ္ေအာင္ ဆက္လက္ သယ္ပိုးဖို႔ တာဝန္ရွိတယ္ဆိုတာ မင္းလဲသိပါတယ္။

ငါမင္းနဲ႔အတူတပ္ထဲမွာရွိစဥ္တံုးက မင္းေျပာျပခဲ့တဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္စကားေလးကို မွတ္မိေနတယ္ သူငယ္ ခ်င္း။ မင္း မ.ဆ.လ ပါတီက ထုတ္တဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ မိန္႔ခြန္း မ်ားစာအုပ္ကို ဖတ္ပီး ေျပာခဲ့တာေလ။ တပ္နဲ႔ ပတ္သက္ပီး ေျပာခဲ့တာေပါ့။

“စစ္တပ္ဟာတိုင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွာ ဝင္မစြက္ဖက္ရဘူး။ စြက္ဖက္ရင္ အာဏာရွင္ စစ္တပ္ ျဖစ္သြားမယ္။ စစ္တပ္ဟာ တိုင္းျပည္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးမွာ ဝင္မပါရဘူး၊ ဝင္ပါရင္ ဖက္စစ္အာဏာရွင္ စစ္တပ္ ျဖစ္သြားမယ္။ ဒီလိုစိတ္မ်ိဳး ရွိေနသူေတြ အခုထဲက ျပင္ၾကပါ” လို႔ေျပာခဲ့တာေနာ္။

သူငယ္ခ်င္းေရ
ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔ထိုင္းႏိုင္ငံမွာတပ္မေတာ္စတင္ဖြဲ႔ခဲ့တဲ့ ၁၉၄၂ ခုကဆို အခု တို႔တပ္မေတာ္ သက္တမ္းက ၆၈ ႏွစ္ေတာင္ ရွိပီးေနာ္။ ဗိုလ္ေနဝင္း အာဏာသိမ္းခဲ့တဲ့ ၆၂ ခုက ၈၈ ထိက အာဏာရွင္ စစ္တပ္ေပါ့၊ ၈၈ ကေန ဒီဖက္ထိကေတာ့ ဖက္ဆစ္ အာဏာရွင္စစ္တပ္ ျဖစ္ေနပီေနာ္ သူငယ္ခ်င္း။ တို႔ဖခင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ေျပာခဲ့တာနဲ႔ စိစစ္ ၾကည့္လိုက္တာပါ။

တပ္မေတာ္ သက္တမ္းရဲ႕ သံုးပုံ ႏွစ္ပံု ေက်ာ္ျဖစ္တဲ့ ၄၈ ႏွစ္ဟာ အာဏာရွင္၊ ဖက္ဆစ္ အာဏာရွင္ စစ္တပ္အျဖစ္ ျဖတ္သန္း ခဲ့တာပဲေနာ္။ သူငယ္ခ်င္းေရ.. သားသၼီးဝတ္ ငါးပါးမွာပါတဲ့ ေစာင့္ေလမ်ိဳးႏြယ္ ဆိုတဲ့ စကားအတိုင္း တို႔ဖခင္ ျဖစ္ေစလိုတဲ့ ျပည္သူခ်စ္တဲ့ တပ္မေတာ္ျဖစ္ဖို႔ မင္းတို႔လို အမႈထမ္းဆဲ တပ္မေတာ္သားေတြမွာေရာ ငါတို႔လို တပ္မေတာ္သား ေဟာင္းေတြမွာပါ တာဝန္ ရွိတယ္ေနာ္။

သူငယ္ခ်င္းေရ
ဒီေတာ့မင္းတို႔ကလည္းတပ္တြင္းမွာ ေမြးေန႔ေမြးရက္ဆံုေနတဲ့ တပ္မေတာ္ ဖခင္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႕ ၉၅ ႏွစ္ေျမာက္ ေမြးေန႔ကို ကိုယ့္အစီစဥ္နဲ႔ကိုယ္ က်င္းပေစခ်င္တယ္။ ငါတို႔လဲ ျပင္ပကေန က်င္းပရင္းနဲ႔ ဖေအကို ေျခစံုကန္ေနတဲ့ သားမိုက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးတို႔ လူတသိုက္ကို ဆံုးမသတိေပးရ ေအာင္လား။

ငါတုိ႔ မိသန္းေအးက ေျပာမွာပဲ၊ သူ႔အေၾကာင္းေလးေတာင္ ေမးေဖာ္မရဖူးလို႔။ ေျပာလိုက္ပါကြာ၊ အစဥ္ မင္းကို သတိရျခင္းနဲ႔ အတူ သူ႔ကိုလည္း သတိရေနေၾကာင္း။ သူရဲ႕ ပဲျပဳပ္နဲ႔ မွ်စ္ေႀကာ္ကို အၿမဲ သတိရေနပါတယ္လို႔။ အခုေရာ မင္းတို႔ ပဲျပဳပ္နဲ႔ မွ်စ္ေႀကာ္ေတာင္ စားႏိုင္ေသးရဲ႕လား သူငယ္ခ်င္း၊။

မင္းတို႔တပ္မိသားစုအေပါင္းကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ က်မၼာ ခ်မ္းသာၿပီး ေဘးဘယာ ကင္းေဝးလုိ႔ စစ္မွန္တဲ့ ျပည္သူ႔ တပ္မေတာ္ကို တည္ေဆာက္ႏိုင္သူမ်ား ျဖစ္ၾကပါေစလို႔ ဆုမြန္ေကာင္း ေတာင္းလိုက္ပါတယ္။

မင္းတို႔ကိုခင္တဲ့
မင္းတို႔ကခင္တဲ့
ေႏွာင္းလူ

Read More...

Collapse...

တပ္နဲ႔ ျပည္သူ ဘဝတူ (၁)

သူငယ္ခ်င္းေရ

တို႔ေတြခြဲခြာခဲ့ေဝးကြားခဲ့ၾကတာ အခုဆို အႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ပီေနာ္။ သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ ကိုယ္က ေဖာင္ႀကီးအမွတ္ ( ၁ ) ေလ့က်င့္ေရးမွာ စေတြ႔ၾကတာေလ။ သင္တန္းပီးလို႔ တာဝန္က်တဲ့ တပ္က်ျပန္ေတာ့လဲ အတူပဲဆိုေတာ့ တအူတံုဆင္း ညီအရင္းလို ျဖစ္ခဲ့ၾကရတယ္။ ဒါေပမဲ့ တို႔ရဲေဘာ္ေတြရဲ႕ ဘဝဟာျပည္သူေတြရဲ႕ ဘဝ ေတြလိုပါပဲ၊ ငတ္တလဲ ျပတ္တလဲနဲ႔ ေနရတာ။ ဒီၾကားထဲ ေရွ႕တန္းက ျပန္ေရာက္ျပန္ေတာ့ လစာကို အထက္အရာရွိေတြ သုံးထားတာနဲ႔ ႀကံဳရေသးေပါ့။ တို႔ရဲေဘာ္ေတြနဲ႔ စစ္တပ္ကို ခါးပိုက္ထဲ ထည့္ထားတဲ့ စစ္အာဏာရွင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြ ကေတာ့ တိုင္းျပည္ရဲ႕ ကယ္တင္ရွင္ အျဖစ္ ဟစ္ေႂကြးပီး၊ ခ်မ္းသာေနတယ္။ တိုင္းျပည္နဲ႔ လူထုက ဆင္းရဲေနရတယ္။ ကမၻာ့ အဆင္းရဲဆံုး ျဖစ္ခဲ့ရတာ သူငယ္ခ်င္းလဲ သိပါတယ္။

ဒါေတြ- မခံႏုိင္ေတာ့တဲ့အဆုံး ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ အတူ ျပည္သူ တစ္ရပ္လံုးက အာဏာရွင္စနစ္ က်ဆံုးပါေစ၊ တစ္ပါတီစနစ္ ဖ်က္သိမ္းပါ။ ပါတီစံု ဒီမိုကေရစီနဲ႔ ၾကားျဖတ္ အစိုးရကို ေတာင္းဆို ခဲ့ၾကေတာ့တာေပါ့။ ဒီတံုးက သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ကိုယ္ လက္ခုပ္တီး ေထာက္ခံခဲ့တာ မွတ္မိေနေသးတယ္ သူငယ္ခ်င္း။

ေနာက္ျပည္သူဘဝနဲ႔ထပ္တူေနတဲ့ ေလတပ္၊ ေရတပ္၊ ကပစ အစရွိတဲ့ ရဲေဘာ္ေတြ ျပည္သူေတြနဲ႔ ပူးေပါင္းပီး ခ်ီတက္ ေတာင္းဆိုခဲ့ၾကတယ္။ တပ္မ ( ၂၂ ) က ဗိုလ္ႀကီး စိုင္းဝင္းေက်ာ္ ဆိုသူလည္း ဒီမုိကေရစီဘက္ ပူးေပါင္းသြားတယ္။ ခလရ (၁၆ ) ေမွာ္ဘီတပ္ရင္းက တပ္စိတ္ တစ္စိတ္ပါ ပူးေပါင္းသြားတယ္။ သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ ကိုယ္လည္း ျပည္သူနဲ႔ လက္တြဲဖို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကတယ္။

ဒါေပမဲ့ အဲဒီတုန္းက သူငယ္ခ်င္းက ရက္သားသာ ရွိေသးတဲ့ သားနဲ႔ ဇနီးေၾကာင့္ က်န္ေနခဲ့ရတယ္။ ကိုယ္ကေတာ့ လိုက္ပါ သြားခဲ့တယ္ေလ။ အဲဒီတံုးက ျပည္သူနဲ႔ေတြ႔ရင္ ေရလို ဆက္ဆံရမယ္ ဆိုတဲ့ က်င့္ဝတ္ အတိုင္း ေနခဲ့တဲ့ အခ်ိဳ႕တပ္ရင္းက တပ္ခြဲေတြ၊ တပ္ရင္းေတြ၊ တပ္ရင္းမႉးေတြ အေရးယူ ခံခဲ့ရတာ သူငယ္ခ်င္း အသိပါ။

သူငယ္ခ်င္းေရ-ေနာက္လာတဲ့ေမာင္ပုလဲ ဒိုင္းဝန္းထက္ကဲ ဆိုသလို အခုသူငယ္ခ်င္းတို႔ တပ္ခ်ဳပ္ႀကီး လက္ထက္မွာ တိုင္းျပည္နဲ႔ ျပည္သူဟာ ငရဲရွစ္ထပ္ ေအာက္ဆံုးကို ေရာက္ေနရသလိုပါပဲ။ သူငယ္ခ်င္းတို႔လို ဆရာႀကီးေတြနဲ႔ ဗိုလ္မႉးႀကီး အဆင့္ထိဟာလဲ ျပည္သူနဲ႔ ဘဝတူ ခံစား ေနၾကရတာပါပဲ။ သူငယ္ခ်င္းဆို စစ္သက္ ၂၈ႏွစ္ေလာက္ ရွိေနတာေတာင္ ထြက္ခြင့္လဲမရ။အၿငိမ္းစားလဲ မရနဲ႔ တေပေပနဲ႔ ခံေနရတယ္လို႔ ၾကားပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ရဲေဘာ္ေတြ မခံႏိုင္သလို သူတို႔ အထက္အရာရွိေတြလည္း မခံႏိုင္ေတာ့လို႔ အခုဆို တပ္တြင္း ေတာင္းဆိုမႈေတြ၊ ထြက္ခြင့္ေတြ တင္ေနၾကတယ္လို႔ တပ္သတင္းေတြ အေတာ့္ကို က်ယ္္က်ယ္ျပန္ျပန္႔ ထြက္လာ ေနတယ္ေနာ္။ သူငယ္ခ်င္းကပိုသိမွာပါေလ။

အဲဒီသတင္းထက္ပိုပီး စိတ္ဝင္စားဖို႔ေကာင္းတဲ့ တပ္သတင္းတခု ထြက္လာတယ္ သူငယ္ခ်င္း။ လားရႉိးၿမိဳ႕မွာ၂၄.၁.၁၀ေန႔ ညနဲ႔ ၂၅.၁.၁၀ မနက္ပိုင္းမွာ ျဖစ္ခဲ့တာပါ။ တပ္မိသားစုမ်ားရဲ႕ ပန္ၾကားလႊာကို လက္ေရးနဲ႔ေရးပီး၊ အေရွ႕ေျမာက္တိုင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္ ပတ္ဝန္းက်င္၊ တိုင္းလမ္းတေလ်ာက္၊ တပ္မိသားစုေတြ ေနထိုင္ရာ ဘူတာေစ်း၊ ဗ်ဴဟာလမ္းနဲ႔ အျခားေနရာ အေတာ္မ်ားမွာ ကပ္သြားတယ္။ အဲဒီမွာ----

တပ္နဲ႔ျပည္သူ၊ ဘဝတူ၊ အတူလက္တြဲ၊ ဒို႔ေအာင္ပြဲ
စားဝတ္ေနမႈ ဖူလံုေရး၊ ခ်က္ခ်င္းေျဖရွင္းေပး
ေတြ႔ဆံု ေဆြးေႏြး အေျဖရွာေရး၊ လက္ေတြ႔ဦးစားေပး---- လို႔
ေရးထား ေတာင္းဆိုထားတယ္ သူငယ္ခ်င္း။

သူငယ္ခ်င္းေရ-တပ္မိသားစုရဲ႕ပန္ၾကားလႊာဟာ လက္ေတြ႔ ကိုယ္တို႔ႏိုင္ငံရဲ႕ ပကတိ အေျခေနကို ထင္ဟပ္ ျပတာပါပဲ။ သူငယ္ခ်င္းလဲဲ အခုလို ျပည္သူက တပ္ကို ရြ႔ံ႕ေၾကာက္မုန္းတီး ေနတာကို အရင္လို ပ်ိဳတိုင္း ႀကိဳက္တဲ့ ႏွင္းဆီခိုင္ တပ္အျဖစ္ ေျပာင္းလဲႏိုင္ဖို႔၊ ဘဝတူ တပ္နဲ႔ျပည္သူ၊ အတူလက္တြဲပီး ေအာင္ပြဲဆီကို သြားဘုိ႔၊ စိတ္တူ၊ ယံုၾကည္ခ်က္ တူသူေတြနဲ႔ လက္တြဲ ေဆာင္ရြက္ဖို႔ လုပ္ေနပီလို႔ ကိုယ္ယံုၾကည္တယ္ သူငယ္ခ်င္း။

မိသန္းေအးကိုလဲငါက သတိရတယ္လို႔ ေျပာလိုက္ပါ။ သူငယ္ခ်င္းတို႔ တမိသားစုလံုး ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ က်မၼာ ခ်မ္းသာလုိ႔ ေဘးဘယာ အေပါင္းက ကင္းေဝးကာ ဘဝတူ ျပည္သူေတြရဲ႕ အက်ိဳးကို ေအာင္ျမင္စြာ သယ္ပိုး ႏိုင္ပါေစလို႔ ေမတၱာပို႔သ လိုက္ပါတယ္။

သတိရခင္မင္လ်က္
ေႏွာင္းလူ

Read More...

Collapse...