တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ ဦးပူက်င့္ရွင္းထန္၏ သားကို ေထာင္ဒဏ္ (၃၃) ႏွစ္ ခ်မွတ္

ဇိုမီးအမ်ဳိးသားကြန္ဂရက္ ဥကၠ႒ ဦးပူက်င့္ရွင္းထန္၏သားျဖစ္သူ ကမ္လမ္ခုပ္ ေခၚ ကိုေက်ာ္စိုးအပါအ၀င္ (၃) ဦး ကို အင္းစိန္ေထာင္က ေထာင္ဒဏ္ႏွစ္ရွည္မ်ား ယေန႔ခ်မွတ္လိုက္ေၾကာင္း ဦးပူက်င့္ရွင္းထန္က ေခတ္ၿပိဳင္သို႔ ေျပာသည္။

“က်ေနာ့္သားကိစၥက တင္ထြန္းေအာင္ရယ္၊ က်ေနာ့္သား ကမ္လမ္ခုပ္ (၃၃) ႏွစ္စီ၊ တူျဖစ္သူ ကပ္ခန္႔ခြာလ္ က် ေတာ့ (၈) ႏွစ္ ဒီေန႔ခ်တယ္” ဟု ဦးပူက်င့္ရွင္းထန္က ေျပာသည္။

ကမ္လမ္ခုပ္မွာ ယမန္ႏွစ္ ေအာက္တိုဘာ (၂၈) ရက္တြင္ စက္တင္ဘာအေရးအခင္းႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး အဖမ္းခံရ ျခင္းျဖစ္သည္။ သားျဖစ္သူကို ေထာင္ဒဏ္ (၃၃) ႏွစ္ခ်မွတ္ေၾကာင္း မည္သို႔အတည္ျပဳခ်က္ရခဲ့ပါသနည္းဟု ေခတ္ၿပိဳင္က ေမးျမန္းရာ ဦးပူက်င့္ရွင္းထန္က “က်ေနာ္တို႔က အိမ္ကလူေတြကိုလည္း ၀င္ခြင့္မျပဳ၊ က်ေနာ္တို႔ ငွား ထားတဲ့ ေရွ႕ေနကိုလည္း ၀င္ခြင့္မျပဳ၊ သူတို႔က ေနာက္ဆံုး ေလွ်ာက္လဲခ်က္လုပ္ဖို႔ တရားခံကိုယ္တိုင္ စစ္ေဆးခံ တဲ့အခါမွာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ သက္ေသေခၚဖို႔ျဖစ္ျဖစ္ အဲဒါမ်ဳိးကို အခြင့္အေရး မေပးေတာ့ဘူး။ ဒီေန႔အမိန္႔ခ်မယ္ဆိုတာက ေတာ့ က်ေနာ့္နည္းက်ေနာ့္ဟန္နဲ႔ စံုစမ္းၿပီးသိတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ဂိတ္၀မွာ က်ေနာ့္တို႔နည္း က်ေနာ္တို႔ဟန္နဲ႔ သားတေယာက္က ေစာင့္ေနတယ္။ အဲဒီမွာ ရဲေတြရဲ႕ အကူအညီအရ တရား႐ံုးကို ေပါင္းစပ္ၿပီးေတာ့ ေနာက္ဆံုး မွာ သိရပါတယ္” ဟု ေျပာသည္။

ကိုဝိုင္း
REF:ေခတ္ၿပိဳင္

Read More...

Collapse...

အရွင္ဂမီၻရႏွင့္ တိုင္းရင္းသား လူငယ္မ်ားအား ႏွစ္ရွည္ ေထာင္ဒဏ္မ်ား ခ်မွတ္

ေရႊဝါေရာင္ သံဃာ့လႈပ္ရွားမႈ၏ ဦးေဆာင္သံဃာတပါးျဖစ္သည့္ အရွင္ဂမၻီရကို ရန္ကုန္ အင္းစိန္ေထာင္ရွိ အထူးတရား ႐ုံးက ေထာင္ဒဏ္ ၁၂ ႏွစ္ ခ်မွတ္ လိုက္ေၾကာင္း သိရသည္။

အရွင္ဂမၻီရ မိသားစုႏွင့္ နီးစပ္သူတဦးက “ေလာေလာဆယ္ ၁၂ ႏွစ္ခ်ထားတယ္၊ အခုခ်ထားတဲ့ ပုဒ္မေတြက ၅၀၅ (ခ) ၊ ၂၉၅ (က) ၂ႏွစ္စီ သံုးေနရာကစြဲတယ္၊ အားလံုးေပါင္း ၁၂ႏွစ္ခ်ထားတယ္။ အရွင္ဂမၻီရ အပါအဝင္ ၁၁ ဦးကို ဖမ္းဆီး ထားၿပီး စြဲထားတဲ့အမႈေပါင္းကေတာ့ မနည္းဘူး။ ေနာက္ရက္ေတြ ဆက္ၿပီး အမိန္႔ခ်ဖို႔ရွိတယ္” ဟု ေျပာသည္။

အသက္၂၉ ႏွစ္ရွိ ျမန္မာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ သံဃာ့တပ္ေပါင္းစု၏ ဦးေဆာင္ကိုယ္ေတာ္တပါးျဖစ္သည့္ အရွင္ဂမၻီရအား စစ္အစိုးရက ဖမ္းဆီးထားၿပီး တႏွစ္အၾကာတြင္ ေထာင္ဒဏ္ခ်မွတ္လိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။

အရွင္ဂမၻီရကိုလြန္ခဲ့သည့္ႏွစ္ စက္တင္ဘာလကေပၚေပါက္ခဲ့ေသာ ေရႊဝါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ႏိုဝင္ဘာလ ၄ ရက္ေန႔တြင္ မႏၱေလးတိုင္း စဥ့္ကိုင္ၿမိဳ႕၌ စစ္အာဏာပိုင္မ်ားက ဖမ္းဆီးခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

ထို႔အတူ မႏၱေလးတိုင္း သံဃာ့တပ္ေပါင္းစုမွ အရွင္ဦးေကလာသကိုလည္း ပုဒ္မ ၁၇ (၂၀) ၊ ၁၇ (၁) ၊ မတရားအသင္း ပုဒ္မ တုိ႔ျဖင့္ ေထာင္ဒဏ္ ၃၅ ႏွစ္ ယေန႔ခ်မွတ္လိုက္ေၾကာင္း သိရသည္။

အရွင္ဂမၻီရကို တရားမဝင္အဖြဲ႔အစည္းႏွင့္ဆက္သြယ္မႈ၊ အီလက္ထရြန္းနစ္ပုဒ္မ၊ အမ်ားျပည္သူ အထိတ္တလန္႔ျဖစ္ေစ မႈ၊ သာသာနာညႇိဳးႏြမ္းေစမႈ ၊ အေရးေပၚ စီမံခ်က္အက္ဥပေဒပုဒ္မ ၅ (ည)၊ မတရားအသင္းပုဒ္မ ၊ တရားမဝင္ နယ္စပ္ ျဖတ္ေက်ာ္သည့္ပုဒ္မ၊ ႏိုင္ငံေတာ္ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားမႈကို ထိခိုက္ပ်က္ျပားေစမႈ၊ လူငါးဦးထက္ပိုမိုစုေဝးမႈ၊ တရားမဝင္ပံုႏွိပ္ ထုတ္ေဝမႈ စသည့္ဥပေဒပုဒ္မမ်ားျဖင့္ တရားစြဲဆိုထားေၾကာင္း ၎အမႈလိုက္ေရွ႕ေနက ေျပာသည္။

အလားတူ လႈပ္ရွားတက္ႂကြသူ တိုင္းရင္းသားလူငယ္သံုးဦးကိုလည္း ရန္ကုန္အင္းစိန္ေထာင္ အထူးတရားရုံးက ႏွစ္ ရွည္ ေထာင္ဒဏ္ခ်မွတ္လိုက္ေၾကာင္း အင္းစိန္ေထာင္ ဝန္ထမ္းအသိုင္းအဝန္းႏွင့္ နီးစပ္သူတဦးက ေျပာသည္။

ခ်င္းတိုင္းရင္းသား ကပ္လွမ္ခုတ္ (ခ) ကိုေက်ာ္စိုးႏွင့္ ရခိုင္တုိင္းရင္းသား ကိုတင္ထူးေအာင္တုိ႔ကို တိုင္းရင္းသား လူငယ္မ်ားအား စည္း႐ုံးလႈပ္ရွားမႈျဖင့္ ေထာင္ဒဏ္ ၃၃ ႏွစ္စီ ခ်မွတ္လိုက္ေၾကာင္း အဆိုပါနီးစပ္သူက ေျပာသည္။

ခ်င္းတိုင္းရင္းသား အန္ေထာ္နီ (ခ) ကက္ခြမ္ကြာကိုလည္း ေထာင္ဒဏ္ ၈ ႏွစ္ခ်မွတ္လိုက္သည္ဟု အဆိုပါ နီးစပ္သူက ဆက္ေျပာသည္။

ကပ္လွမ္ခုတ္သည့္ တိုင္းရင္သားေခါင္းေဆာင္တဦးျဖစ္သည့္ ဦးက်င္ရွင္းထန္၏ သားျဖစ္ၿပီး အန္ေထာ္နီမွာ တူုျဖစ္ သည္။
“သူတို႔ဟာ အမႈေတြဒီေလာက္က်ဴးလြန္ထားတာမဟုတ္ဘဲနဲ႔ အခုလို ႏွစ္ရွည္အမိန္႔ခ်မွတ္တာဟာ တရားမွ်တမႈမရွိပါ ဘူး” ဟု ဦးက်င္ရွင္းထန္က ဧရာဝတီကို ေျပာသည္။

အဆိုပါတိုင္းရင္းသားလူငယ္ ၃ ဦးကို လြန္ခဲ့သည့္ႏွစ္ စက္တင္ဘာလ သံဃာ့လႈပ္ရွားမႈႏွင့္ပတ္သက္၍ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလကုန္ပိုင္းကတည္းက အာဏာပိုင္မ်ားက ဖမ္းဆီးခဲ့သည္။

REF:ဧရာဝတီ

Read More...

Collapse...

မင္းကုိႏုိင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားအား အစြန္အဖ်ား ေထာင္မ်ား ေရႊ႕ေျပာင္း ေရွ႕ေနႀကီး ဦးေအာင္သိန္းကို ပုသိမ္ေထာင္သို႔ေျပာင္း

အင္းစိန္ေထာင္မွ မအူပင္ေထာင္သို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ခံခဲ့ရေသာ ကိုမင္းကိုႏိုင္အပါအ၀င္ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ေက်ာင္းသား ေခါင္းေဆာင္ (၉) ဦးအနက္ (၈) ဦးကို နယ္စြန္နယ္ဖ်ားရွိ ေထာင္မ်ားသို႔ ယမန္ေန႔မနက္က ထပ္မံေျပာင္းေရႊ႕ လိုက္ေၾကာင္း ေျပာင္းေရႊ႕ခံရသူထဲတြင္ ပါ၀င္သည့္ ကိုေဌးႂကြယ္၏ ညီမ မမီမီႂကြယ္က ေခတ္ၿပိဳင္သို႔ေျပာသည္။

၎တို႔ (၉) ဦးကို ယခုလ (၁၁) ရက္ေန႔၌ မအူပင္ေထာင္က ေထာင္ဒဏ္ (၆၅) ႏွစ္စီ ခ်မွတ္ခဲ့ၿပီးေနာက္ အင္းစိန္ ေထာင္သို႔ (၁၅) ရက္ေန႔တြင္ ျပန္လည္ေခၚေဆာင္လာေၾကာင္း၊ (၁၆) ရက္ေန႔ မနက္အေစာပိုင္းတြင္ မိသားစုမ်ား အား ႀကိဳတင္အေၾကာင္းၾကားျခင္းမရွိဘဲ ယခုကဲ့သို႔ ႐ုတ္တရက္ ထပ္မံေျပာင္းေရႊ႕လိုက္ျခင္းျဖစ္သည္ဟု မမီမီႂကြယ္က ေျပာသည္။

ကိုမင္းကိုႏိုင္ႏွင့္ ကိုကိုႀကီးတို႔ႏွစ္ဦးကို က်ဳိင္းတံုေထာင္၊ ကိုေဌးႂကြယ္ကုိ ဘူးသီးေတာင္ေထာင္၊ ကိုျမေအးကုိ လြိဳင္ေကာ္ေထာင္၊ ကိုၿပံဳးခ်ဳိကုိ ေကာ့ေသာင္းေထာင္၊ ကိုေအာင္သူကုိ ပူတာအိုေထာင္၊ ကိုလွမ်ဳိးေနာင္ကုိ ျမစ္ႀကီးနားေထာင္ႏွင့္ ကိုေအာင္ႏိုင္ကုိ ကေလးေထာင္ စသည္ျဖင့္ အသီးသီး လူစုခြဲေရႊ႕ေျပာင္းလိုက္သည္။ ကိုဥာဏ္လင္းသည္ မအူပင္ေထာင္မွ အင္းစိန္ေထာင္သို႔ ေရႊ႕ေျပာင္းရာတြင္ပါေသာ္လည္း နယ္စြန္နယ္ဖ်ား ေထာင္မ်ားသို႔ ေရႊ႕ေျပာင္းရာတြင္မူ မပါ၀င္ေသးေၾကာင္း သိရသည္။

၎တို႔ (၉) ဦးကို ၿပီးခဲ့သည့္လကုန္ပိုင္း၌ တရား႐ံုးကို မထီမဲ့ျမင္ျပဳလုပ္သည္ဟုဆိုကာ ေထာင္ဒဏ္ (၆) လစီ ခ်မွတ္ၿပီးေနာက္ မအူပင္ေထာင္သုိ႔ ေျပာင္းေရႊ႕ခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္ မအူပင္ေထာင္က တရား႐ံုးတင္စစ္ေဆးျခင္း မျပဳဘဲ ေထာင္ဒဏ္ (၆၅) ႏွစ္စီခ်ခဲ့ ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္ဟု မမီမီႂကြယ္က ေျပာသည္။

၎က “က်မကေမးၾကည့္တာေပါ့ေနာ္။ ဒီမွာ တျခားသူေတြကို (၆၅) ႏွစ္ခ်တယ္လို႔ ဆိုေတာ့။ ဟုတ္တယ္တဲ့ ကိုေလးတို႔လည္း အတူတူပဲတဲ့။ ေထာင္ပိုင္႐ံုးခန္းထဲမွာပဲတဲ့။ တရားမွ်တတဲ့ တရားစီရင္ေရးေတာ့ မဟုတ္ဘူးေပါ့ ကြာတဲ့။ မအူပင္ေထာင္ပိုင္႐ံုးခန္းထဲမွာပဲ ဒီအတိုင္း ခ်လိုက္တယ္ေပါ့။ တရား႐ံုးမွာမဟုတ္ဘူး။ (၁၁) ရက္ (၁၁) လ (၁၁) နာရီကတဲ့။ အဲဒီလိုေျပာတယ္” ဟု ေျပာသည္။

ယခုလ (၁၁) ရက္၌ပင္ အင္းစိန္ေထာင္အတြင္း၌ ဖမ္းဆီးထားေသာ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ေက်ာင္းသားမ်ားျဖစ္သည့္ ကိုမင္းေဇယ်ာ၊ ကိုဂ်င္မီေခၚ ကိုေက်ာ္မင္းယု၊ ကိုအံ့ဘြယ္ေက်ာ္၊ ကိုမာကီးေခၚ ကိုေက်ာ္ေက်ာ္ေထြး၊ ႀကီးသန္း ေခၚ ကိုသန္းတင္၊ ကိုပ႑ိတ္ထြန္း၊ ကိုေဇယ်၊ ကိုသက္ေဇာ္၊ ကိုေဇာ္ေဇာ္မင္း၊ မနီလာသိန္း၊ မမာမာဦး၊ မီးမီးေခၚ မသင္းသင္းေအး၊ ႐ႊီးေခၚ မစႏၵာမင္း၊ မသက္သက္ေအာင္တို႔ (၁၄) ဦးကိုလည္း ေထာင္ဒဏ္ (၆၅) ႏွစ္ အသီးသီး ခ်မွတ္ခဲ့သည္။
ထို႔အျပင္ (၈၈) ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားအပါအ၀င္ ဒီမိုကေရစီအေရး ေထာက္ခံလႈပ္ရွားသူမ်ားကို ဥပေဒ အက်ဳိးေဆာင္ေပးေနၾကေသာ ေရွ႕ေနႀကီး (၂) ဦးျဖစ္သည့္ ဦးေအာင္သိန္းႏွင့္ ဦးခင္ေမာင္ရွိန္တို႔အား ယခုလ (၇) ရက္ေန႔က တရား႐ံုးကို မထီမဲ့ျမင္ျပဳသည္ဟူေသာ စြပ္စြဲခ်က္ျဖင့္ ေထာင္ဒဏ္ (၄) လစီ ခ်မွတ္ခဲ့ၿပီး အင္းစိန္ ေထာင္၌ ဖမ္းဆီးထားရာမွ ဦးေအာင္သိန္းကို ပုသိမ္ေထာင္သို႔လည္းေကာင္း၊ ဦးခင္ေမာင္ရွိန္ကို ေျမာင္းျမေထာင္ သို႔ လည္းေကာင္း ယမန္ေန႔က ေျပာင္းေရႊ႕လိုက္ေၾကာင္း မိသားစုႏွင့္ နီးစပ္သူတဦးက ေျပာသည္။

ကိုဝိုင္း
REF:ေခတ္ၿပိဳင္

Read More...

Collapse...

နအဖရဲ႕ ႏ်ဴကလီးယားအိပ္မက္ (၂) - ဂါမဏိ

ယူေရနီယမ္လႈပ္ရွားမႈမ်ား
ဗမာျပည္ရဲ႕ ယူေရနီယမ္သတၱဳသုိက္ေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ အရင္သတင္းေတြကို အတည္ျပဳေပးတဲ့ ေနာက္ထပ္ အခ်က္အလက္ေတြ ထပ္ထြက္လာပါတယ္။ စီးပြားေရးအရ တြက္ေျခကိုက္တဲ့ ယူေရနီယမ္သတၱဳ႐ိုင္းဟာ ေက်ာက္ၿဖံဳး၊ ေဖာင္းျပင္နဲ႔ ေက်ာက္ဆင့္ေဒသေတြမွာ ရွိေနပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ တနသၤာရီေတာင္ပိုင္း၊ ကရင္နီျပည္ (လြဳိင္ေကာ္ေဒသ)၊ ကခ်င္ျပည္ မိုးညႇင္းနဲ႔ ရွမ္းျပည္ ေတာင္ႀကီးအေနာက္ဖက္ေတြမွာလည္း ယူေရနီယမ္ စမ္းသပ္ ရွာေဖြေနပါတယ္။ ယူေရနီယမ္သတၱဳ႐ိုင္း ႀကိတ္ခြဲမႈကိုေတာ့ သပိတ္က်ဥ္းမွာ လုပ္ေဆာင္ေနပါၿပီ။ ဒါ့အျပင္ ႀကိတ္ခြဲၿပီးယူေရနီယမ္ (အဝါေရာင္ကိတ္မုန္႔)ကို ယူ-၂၃၅ အဆင့္ေရာက္ေအာင္ သန္႔စင္ျမႇင့္တင္ဖို႔ လုပ္ငန္းစဥ္ တခုကိုလည္း သပိတ္က်ဥ္းမွာ စလုပ္ေနၿပီလို႔ သတင္းရပါတယ္။ အခုအခါမွာ ဒီသပိတ္က်ဥ္းမွာ လုပ္ေနတာ အားလံုးကို ႏ်ဴကလီးယားတပ္ရင္း ၁ လို႔ ရည္ၫႊန္းသံုးစြဲေနၿပီျဖစ္ပါတယ္။

၂၀၀၆ ခု ႏွစ္ဦးပိုင္းတံုးက အဝါေရာင္ကိတ္မုန္႔ကို ေျမာက္ကိုးရီးယားႏိုင္ငံကို ေရာင္းခ်ခဲ့တဲ့အေၾကာင္း အတည္ျပဳ သတင္းရခဲ့ပါတယ္။ ၂၀၀၆ ဇူလိုင္မွာေတာ့ စစ္အစိုးရဟာ ေျမာက္ကိုးရီးယားဆီကေန ယူေရနီယမ္သန္႔စင္ အဆင့္ျမႇင့္ရာမွာသံုးဖို႔နဲ႔ ပလူတိုနီယမ္ ထုတ္လုပ္ရာမွာပါသံုးဖို႔ ႏ်ဴကလီးယား ဓာတ္လႈံ႔ကရိယာေတြ ဝယ္ယူခဲ့ပါ တယ္။ ဒီစက္ကရိယာအေၾကာင္းကို က်ေနာ္တို႔ တိတိက်က် မသိေသးေပမဲ့ တျခားသတင္း အခ်က္အလက္ေတြ အရ အမ်ားႀကီးျဖစ္ႏိုင္တာကေတာ့ စင္ထရီဖ်ဴ႕ဂ်္ (ဗဟိုဆြဲအားကရိယာ)ေတြ ပါဝင္ပါလိမ့္မယ္။ ေျမာက္ကိုးရီး ယား ႏ်ဴကလီးယားပါရဂူ အနည္းဆံုး တေယာက္ေလာက္ကေတာ့ အခု သပိတ္က်ဥ္းမွာ အလုပ္လုပ္ေနပါတယ္။

ေနာက္ထပ္ အတည္ျပဳႏိုင္တဲ့သတင္းကေတာ့ လြန္ေက်ာ္နားက စက်င္ေတာင္မွာ ႏ်ဴကလီးယားနဲ႔ ဆက္ႏြယ္ေန တဲ့ စစ္ဘက္သုေတသနဌာနတခု တည္ေဆာက္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ လြန္ေက်ာ္ေဒသမွာလည္း ႏ်ဴကလီးယား တပ္ရင္း တရင္းထားတယ္လို႔ သတင္းရထားပါတယ္။ ေက်ာက္ဆည္ၿမိဳ႕နယ္မွာေတာ့ အရပ္ဘက္ သုေတသန ဌာနတခု ဖြင့္ထားပါတယ္။ ေမၿမိဳ႕မွာလည္း ႐ုရွား ႏ်ဴကလီးယား ပါရဂူေတြက ျပည္ေတာ္ျပန္လာတဲ့ ပညာေတာ္ သင္ေတြကို မြမ္းမံသင္တန္းေတြ ေပးေနပါတယ္။

စစ္ဘက္ေခတ္မွီေရးနဲ႔ ေနျပည္ေတာ္ကာကြယ္ေရး
နအဖဟာ ေခတ္မွီလက္နက္ေတြ ဝယ္ယူရရွိဖို႔နဲ႔ မိမိရဲ႕လက္နက္ကိုင္တပ္ေတြကို ေခတ္မွီေအာင္လုပ္ဖို႔ အႀကီး အက်ယ္ ႀကိဳးစားေနပါတယ္။ အဲဒီလုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြထဲက ထူးထူးျခားျခား ဝယ္ယူမႈေတြကို ေအာက္ပါအတိုင္း ေဖာ္ထုတ္သိရွိရပါတယ္။

၂၀၀၂ ခုမွာ နအဖဟာ ေျမာက္ကိုးရီးယားႏိုင္ငံက ၁၂၂ မမ ေဟာင္ဝစ္ဇာ အေျမာက္ႀကီးေတြ ဝယ္ခဲ့ပါတယ္။ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ ေျမာက္ပိုင္း စက္မႈေကာ္ပိုေရးရွင္းဆီက ေလတပ္သံုး အႀကီးစားေရဒါ ၁၅ ခု ဝယ္ခဲ့ၿပီး မဂၤလာဒံု ေလတပ္စခန္း၊ နမ့္စန္ေလတပ္စခန္း၊ ရခိုင္ျပည္ အမ္းၿမိဳ႕နယ္ နတ္ေရကန္ေတာင္ထိပ္ ေရဒါစခန္း၊ ဟိုင္းႀကီးကၽြန္း ေရဒါစခန္း၊ ကိုကိုးကၽြန္းေရဒါစခန္းတို႔မွာ တပ္ဆင္ေနရာခ်ခဲ့ပါတယ္။ ပင္လယ္ျပင္နဲ႔ ကမ္းေျခလံုျခံဳေရးအတြက္ လည္း ဧရာဝတီတိုင္းထဲက ျပင္ဝိုင္း၊ တိတ္စြန္းနဲ႔ တာပင္ေမွာ္ကၽြန္းမ်ား၊ ရခိုင္ျပည္ထဲက ကၽြန္းသာယာ၊ ေမယု၊ မာန္ေအာင္နဲ႔ နံ႔သာကၽြန္းမ်ား၊ တနသၤာရီတိုင္းထဲက ကၽြန္း(၈)ကၽြန္းတို႔မွာ ေရတပ္သံုး ေရဒါေတြ တပ္ဆင္ခဲ့တယ္။ နအဖဟာ ႐ုရွားႏိုင္ငံကေန ၂၀၀၂ ခုထဲမွာဘဲ အမ္အိုင္ဂ်ီ-၂၉ (၁၀)စီးဝယ္ခဲ့ၿပီး ၂၀၀၅ ေဖေဖာ္ဝါရီမွာ ဒံုးပ်ံပစ္စင္ ေတြနဲ႔ ဒံုးပ်ံတင္ထရပ္ကားေတြ၊ ၂၀၀၆ ႏိုဝင္ဘာမွာ ၁၂၂ မမဒံုးပ်ံေတြနဲ႔ ၂၄၀ မမဒံုးပ်ံေတြ ဝယ္ခဲ့ပါတယ္။

နအဖဟာ ေရတပ္က စစ္ဗိုလ္ေတြကို အိႏၵိယနဲ႔ ႐ုရွားႏိုင္ငံေတြမွာ သင္တန္းတက္ခိုင္းထားပါတယ္။ အိႏၵိယမွာ သေဘၤာပံုစံတုနဲ႔ ေလ့က်င့္ေရး Ship Simulator သင္တန္း၊ ႐ုရွားမွာ ေရျပင္မွေရျပင္ အေျမာက္ပစ္နဲ႔ ဒံုးက်ည္ပစ္ သင္တန္းေတြ တက္ရပါတယ္။ ၂၀၀၇ စက္တင္ဘာမွာ နအဖဟာ သေဘၤာပစ္ ဒံုးက်ည္ပစ္စင္ (၂၈) ခုနဲ႔ တကြ ဆက္စပ္ဒံုးက်ည္ေတြကို အသုတ္လိုက္ ခြဲဝယ္ခဲ့ပါတယ္။ အိႏၵိယနဲ႔တ႐ုတ္ ႏွစ္ႏိုင္ငံစလံုးက ဗမာျပည္ကုိ လက္နက္ေတြ ေရာင္းလည္းေရာင္း၊ ေပးလည္းေပးေနပါတယ္။

၂၀၀၇ ခုမွ အိႏၵိယႏိုင္ငံက နအဖကို ၇၆ မမ နဲ႔ ၇၅ မမ ေတာင္ေပၚပစ္အေျမာက္ေတြနဲ႔ ေလေၾကာင္းရန္ ကာကြယ္ ေရး တပ္ရင္း (၁၀)ရင္းအတြက္ ၁၂၀ မမ ေလယာဥ္ပစ္ အေျမာက္ေတြ ေပးခဲ့ပါတယ္။ ၂၀၀၀ ခုမတိုင္ခင္က ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အေျမာက္စခန္းဌာနခ်ဳပ္ (ဝါ) အေျမာက္တပ္မ (၂)ခုဘဲရွိခဲ့ပါတယ္။ ၂၀၀၄ ခုေရာက္တဲ့အခါမွာ ေတာ့ အေျမာက္တပ္မ (၁၀)ခုနဲ႔ ဒံုးပ်ံတပ္မ (၁)ခုအထိ တိုးခ်ဲ႕ခဲ့ပါတယ္။

စစ္႐ံုးခ်ဳပ္ကို ပ်ဥ္းမနားေရႊ႕ၿပီးတဲ့ေနာက္ တိုင္းစစ္ဌာနခ်ဳပ္ေတြနဲ႔ ဆက္သြယ္ဖို႔ ဖိုင္ဘာေအာ့ပ္တစ္ (အလင္း ဖန္မွ်င္) ႀကိဳးေတြ အသံုးျပဳခဲ့ပါတယ္။ ေနျပည္ေတာ္ ကာကြယ္ေရးစည္းေၾကာင္း၊ ရန္ကုန္တိုင္းက ေရဒါစခန္းေတြ၊ ေလတပ္စခန္းေတြ၊ ေရတပ္စခန္းေတြ စသည္ျဖင့္ မဟာဗ်ဴဟာက်တဲ့ ေနရာေတြကို ဆက္သြယ္ဖို႔ ဂြင္က်ယ္ ကြန္ယက္ WAN တခုကို သံုးပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ပ်ဥ္းမနားကာကြယ္ေရးအတြက္ စကခ ၆ ရဲ႕တပ္ရင္း (၁၀)ရင္းကို ေဒသထဲမွာ ခ်ထားပါတယ္။ ပဲခူး႐ိုးမနဲ႔ တဆက္တည္းျဖစ္တဲ့ ပ်ဥ္းမနား ေတာင္ညိဳမွာ ေလယာဥ္ပစ္ တပ္ရင္း တရင္းထားၿပီး ေနာက္ေလယာဥ္ပစ္ တပ္ရင္းတရင္းကိုေတာ့ ဝဲႀကီးနဲ႔ သာဝတၳိအေရွ႕ဘက္မွာ ခ်ထားပါတယ္။ ေလယာဥ္ပစ္ ဒံုးက်ည္တခ်ဳိ႕ကိုလည္း ပ်ဥ္းမနားၿမိဳ႕ေပၚမွာ အေျခစိုက္ထားပါေသးတယ္။ ေနျပည္ေတာ္အတြက္ အပိုေဆာင္းလံုျခံဳေရးအျဖစ္ သံခ်ပ္ကာ တပ္ရင္း (၂) ရင္းကို ေပ်ာ္ဘြယ္နဲ႔ ပ်ဥ္းမနားၾကားမွာ တပ္ခ်ထားၿပီး အေျမာက္တပ္ရင္း (၃)ရင္းနဲ႔ အေျမာက္စခန္း ဌာနခ်ဳပ္ အမွတ္ ၉၀၁ ကို ပဲခူးတိုင္း ေဘာနက္ႀကီး-ဘုရားႀကီး ေဒသမွာ ခ်ထားပါတယ္။

အခ်က္ျပ ဆက္သြယ္မႈ လံုျခံဳေရးအတြက္ နအဖဟာ မိမိကိုယ္ပိုင္ ဝါယာလက္ (ႀကိဳးမဲ့) ဆက္သြယ္ေရးစနစ္ေတြ ေဖာ္ထုတ္ေနပါတယ္။ ၂၀၀၆ ခုမတိုင္ခင္က XD-D6M ဆက္သြယ္ေရး စက္ေတြကို သံုးခဲ့တယ္။ ဒီစက္ေတြဟာ လႈိင္းႏႈန္း .၀၁ မီတာကေန ၉၉ မီတာအထိ လႊင့္ႏိုင္ဖမ္းႏိုင္ၿပီး ဆက္သြယ္မႈကို အလြယ္တကူ ၾကားျဖတ္ဖမ္းယူလို႔ ရႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ နအဖဟာ တပ္မေတာ္ ပင္မဆက္သြယ္ေရး အလုပ္႐ံုကို စက္ကရိယာသစ္ေတြ ထုတ္လုပ္ေပးဖို႔ ၫႊန္ၾကားခဲ့ပါတယ္။ ၂၀၀၆ ခုမွာေတာ့ ပင္မ ဆက္သြယ္ေရး အလုပ္႐ံုက တ႐ုတ္နည္းပညာ အကူအညီနဲ႔ ႀကိဳးမဲ့ဆက္သြယ္ေရး စက္အသစ္တမ်ဳိး ထုတ္လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါကို 2006M1 လို႔ ယာယီ နာမည္ ေပးထားပါတယ္။ စက္အသစ္ေတြဟာ လႈိင္းႏႈန္း .၀၀၀၀၁ မီတာကေန .၀၀၀၀၉ မီတာအထိ ထုတ္လႊင့္ႏိုင္ပါ တယ္။ ဒီစက္သစ္ေတြနဲ႔ ပို႔လႊတ္တဲ့သတင္းေတြကို ၾကားျဖတ္ဖမ္းဖို႔ အေတာ့္ကို ခက္ခဲတယ္လို႔ ၾကားရပါတယ္။

နအဖဟာ ၇၆ မမ နဲ႔ ၁၂၀ မမ အေျမာက္ေတြ၊ ေမာ္တာေတြ၊ ၂၅ ေပါင္ဒါအေျမာက္နဲ႔ ၁၀၅ မမ ေဟာင္ဝစ္ဇာ အေျမာက္ေတြအတြက္လည္း ကိုယ္တုိင္ ခ်ိန္ရြယ္ပစ္ခတ္တဲ့ စနစ္ကို အစားထိုးဖို႔ ကြန္ပ်ဴတာေဆာ့ဖ္ဝဲ တီထြင္ ေဖာ္ထုတ္ေနပါတယ္။ ေျမျပင္ကေရာ ေဝဟင္ကပါ အကဲခတ္ စနစ္ေတြအတြက္ ေဆာ့ဝဲသုေတသနကိုလည္း ေဆာင္ရြက္ေနပါတယ္။

ကပစ ၁၆ နဲ႔ ၁၉ ကို အႀကီးအက်ယ္ ျပန္လည္မြမ္းမံ ျပင္ဆင္ပစ္လိုက္ၿပီး အပိုပစၥည္းေတြ ထုတ္လုပ္ႏိုင္ေအာင္ လုပ္ထားပါတယ္။ (တ႐ုတ္လက္နက္နဲ႔ ႐ုရွားလက္နက္ေတြဟာ အပိုပစၥည္းေတြနဲ႔ ပံုမွန္အစားထိုး လဲလွယ္ဖို႔လိုတဲ့ နာမည္ပ်က္ရွိၿပီး အပူပိုင္းရာသီဥတုမွာ လက္နက္ေတြကလည္း ပိုပ်က္စီး ယိုယြင္းလြယ္ပါတယ္။) တာလတ္ပစ္ ဒံုးပ်ံေတြ ထုတ္လုပ္ႏိုင္ဖို႔ နအဖဟာ တ႐ုတ္နဲ႔ ေျမာက္ကိုးရီးယား ပါရဂူေတြနဲ႔ ကပစ ၁၄ ကို ျပင္ဆင္မြမ္းမံခဲ့ပါ တယ္။ ကပစ ၁၄ ကို ၂၀၀၀ ျပည့္ႏွစ္မွာ မေကြးတိုင္း ငဖဲၿမိဳ႕နယ္မွာ တည္ေဆာက္ခဲ့ၿပီး အခု လည္ပတ္ထုတ္လုပ္ ေနၿပီလို႔ ယူဆရပါတယ္။ အဲဒီစက္႐ံုမွာ ခန္႔မွန္းေျခအားျဖင့္ စစ္အင္ဂ်င္နီယာ ၃၀၀၀ ေလာက္ အလုပ္လုပ္ ေနပါ တယ္။ (မွတ္ခ်က္။ အရင္က နအဖအေနနဲ႔ တာလတ္ပစ္ဒံုးပ်ံေတြ ထုတ္လုပ္ႏိုင္ဖို႔ ငါးႏွစ္ေလာက္ ၾကာအံုးမယ္လို႔ က်ေနာ္တို႔ ခန္႔မွန္းခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒါက ႐ုရွားလုပ္ ပဲ့ထိန္းဒံုးပ်ံေတြကို ဆိုလိုတာျဖစ္လို႔ သီးျခားစီမံကိန္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။)

နိဂံုး
နအဖအေနနဲ႔ ႏ်ဴကလီးယား လက္နက္ေတြကို သဲႀကီးမဲႀကီး ႀကိဳးပမ္းေနတာဟာ (တျခားစီမံကိန္းႀကီးေတြလည္း ရွိေသးတယ္) ထိုင္းႏိုင္ငံေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ တကမၻာလံုးက အထူးစိုးရိမ္ ပူပန္သင့္ပါတယ္။ ထိုင္းအစိုးရနဲ႔ ႏိုင္ငံ တကာ အသိုင္းအဝိုင္းက စစ္အုပ္စုအေပၚ ေခ်ာ့ျမႇဴေရးေပၚလစီ က်င့္သံုးေနတာကို လံုးဝေျပာင္းျပန္ လွန္ပစ္ဖို႔ လိုပါတယ္။ နအဖဟာ အဆိုးဆံုးအႏၲရာယ္ႀကီး ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကို ရပ္တန္႔ပစ္ရပါမယ္။ ႐ုရွားနဲ႔ တ႐ုတ္ ဗီတို အာဏာေတြ ပါေနတဲ့ လံုျခံဳေရးေကာင္စီဟာ ကိုင္တြယ္ႏိုင္စြမ္း မရွိတဲ့အတြက္ တျခားေရြးစရာ ေျဖရွင္းခ်က္ ရွိရပါ မယ္။ တကယ့္လက္ေတြ႔ ေျဖရွင္းႏိုင္တာက အေမရိကန္ တခုဘဲရွိၿပီး သူ႔တႏိုင္ငံတည္းကျဖစ္ေစ သို႔မဟုတ္ တျခား စိုးရိမ္ပူပန္တဲ့ ႏိုင္ငံေတြနဲ႔ (ထိုင္းႏိုင္ငံ?) ပူးတြဲ၍ျဖစ္ေစ ျမန္မာႏိုင္ငံက ျပည္သူေတြ မိမိတို႔ဖာသာ လြတ္ ေျမာက္ေအာင္ ႀကိဳးပမ္းေနတာကို ကူညီေပးဖို႔ လမ္းတခုဘဲ ရွိပါတယ္။ အဲဒီအတြက္ လိုအပ္သမွ် ဘာနည္းလမ္း ဘဲ ျဖစ္ျဖစ္ အသံုးျပဳရမွာျဖစ္ပါတယ္။

ရည္ၫႊန္း။ ။ အာဏာရွင္ေစာင့္ၾကည့္ေရးအဖြဲ႔ Dictator Watch မွ Roland Watson ေရး ၂၀၀၈ ၾသဂုတ္ ၇ ရက္စြဲပါ ႐ုရွား-ျမန္မာ ႏ်ဴကလီးယားေထာက္လွမ္းခ်က္ အစီရင္ခံစာ

Read More...

Collapse...

နအဖရဲ႕ ႏ်ဴကလီးယားအိပ္မက္ (၁) - ဂါမဏိ

နအဖရဲ႕ ရည္မွန္းခ်က္ပန္းတိုင္
ဗမာႏိုင္ငံဟာ ၂၀၂၀ ခုႏွစ္မွာ ႏ်ဴကလီးယားလက္နက္ေတြ ထုတ္လုပ္ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးပမ္းမယ္လို႔ ဗမာစစ္ အစိုးရရဲ႕ သိပၸံနဲ႔ နည္းပညာဝန္ႀကီးဆိုသူ ဦးေသာင္းက ၂၀၀၁ ခု ေမလအတြင္းက ရန္ကုန္မွာရွိတဲ့ ႏိုင္ငံေတာ္ ကာကြယ္ေရးတကၠသိုလ္မွာ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ဒီရည္မွန္းခ်က္ ေအာင္ျမင္ထေျမာက္သြားရင္ နအဖစစ္အုပ္စုဟာ အေရွ႕ေတာင္အာရွမွာ စစ္အင္အား အေတာင့္ဆံုးႏိုင္ငံ ျဖစ္သြားပါလိမ့္မယ္။ ဗမာျပည္ဟာလည္း "စတုတၳျမန္မာ ႏိုင္ငံေတာ္" အျဖစ္ အသြင္ေျပာင္းသြားၿပီး ထိုင္းႏိုင္ငံကို စစ္ေရးအရ ၿခိမ္းေျခာက္ႏိုင္စြမ္း ရွိလာပါလိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ နအဖဟာ ႏိုင္ငံတကာ လံုျခံဳေရးနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ဆိုးဆိုးဝါးဝါး အႏၲရာယ္ျပဳ ၿခိမ္းေခ်ာက္ေနၿပီျဖစ္ပါ တယ္။ နအဖရဲ႕ အသစ္စက္စက္ (၁၀) မီဂါဝပ္ ႏ်ဴကလီးယား ဓာတ္ေပါင္းဖိုကို ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့ သုေတသနလုပ္ငန္း အတြက္ ရည္ရြယ္တယ္လို႔ ေၾကညာထားတာဟာ လိမ္ညာမႈသက္သက္သာျဖစ္ပါတယ္။


စီမံကိန္းေနာက္ခံ
နအဖရဲ႕ ႏ်ဴကလီးယားလက္နက္ ထုတ္လုပ္ေရးစီမံကိန္းဟာ ၁၉၉၀ ခု နဝတေခတ္မွာ စတင္ခဲ့ပါတယ္။ နဝတ ဟာ ႏ်ဴကလီးယားနည္းပညာ ေဖာ္ထုတ္ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ ႐ူပေဗဒပါေမာကၡ ဦးဖိုးေစာ နဲ႔ တုိင္ပင္ေဆြးေႏြးခဲ့ပါတယ္။ ႏိုင္ငံျခား ပညာေတာ္သင္ေစလႊတ္ဖို႔ လူေရြးခ်ယ္ေရးကိစၥလည္း ေဆြးေႏြးခဲ့ပါတယ္။ ႏ်ဴကလီးယား နည္းပညာအတြက္ ဗိုလ္ေလာင္းေတြ ေလ့က်င့္ေမြးျမဴဖို႔ အစီအစဥ္ကိုေတာ့ ၁၉၉၇ ခု စစ္တကၠသိုလ္ ဗိုလ္ေလာင္းအပတ္စဥ္ ၄၂ နဲ႔ စတင္ခဲ့ပါတယ္။ ၂၀၀၀ ျပည့္ႏွစ္ မတိုင္ခင္မွာ နအဖဟာ ႐ုရွား ႏ်ဴကလီးယား ပညာရွင္ေတြကို ဖိတ္ေခၚၿပီး ဓာတ္ေပါင္းဖိုတည္ေဆာက္ေရး၊ ေနရာေရြးခ်ယ္ေရး၊ ပညာေတာ္သင္ ေတြ ေစလႊတ္ေရးကိစၥေတြ ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကပါတယ္။

က်ေနာ္တို႔ သတင္းရင္းျမစ္က ရတာက စစ္အုပ္စုဟာ ႏ်ဴကလီးယား နည္းပညာရဖို႔ ပထမဦးစြာ အိႏၵိယႏိုင္ငံကို အရင္ ခ်ဥ္းကပ္ခဲ့တယ္၊ အိႏၵိယကလည္း ပညာေတာ္သင္ေတြ လက္ခံဖို႔ေတာင္ သေဘာတူခဲ့ေသးတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဓာတ္ေပါင္းဖို လည္ပတ္မႈကို ႀကီးၾကပ္ေရးနဲ႔ ထိန္းခ်ဳပ္ေရးကိုပါ အိႏၵိယက ေတာင္းဆိုလာလို႔ နအဖက ဒီခ်ဥ္းကပ္မႈကို နားပစ္လိုက္ပါတယ္။

နအဖဟာ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ အကူအညီနဲ႔ ႐ုရွားနဲ႔ သေဘာတူညီမႈ ရခဲ့ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ႏ်ဴကလီးယား လက္နက္ေတြ ထုတ္လုပ္ႏိုင္ေအာင္ နည္းလမ္းေပါင္းစံုနဲ႔ ႀကိဳးစားဖို႔ တ႐ုတ္အစိုးရက နအဖစစ္အုပ္စုကို အၾကံေပးခဲ့ၿပီး ရည္မွန္း သတ္မွတ္ကာလ ၂၀၂၀ ေရာက္လို႔မွ ႏ်ဴကလီးယားလက္နက္ မထုတ္လုပ္ႏိုင္ေသးရင္ ဝယ္ယူဖို႔ အၾကံေပးခဲ့ပါ တယ္။ ၂၀၀၃ ခုမွာ စစ္အစိုးရဟာ ေျမာက္ကိုးရီးယားကို စစ္ဗိုလ္ အေယာက္(၃၀)ေစလႊတ္ၿပီး ႏ်ဴကလီးယား နည္းပညာ ေလ့လာသင္ယူေစခဲ့ပါတယ္။ ၂၀၀၆ မွာေတာ့ ဓာတ္ေပါင္းဖို တည္ေဆာက္ေရးအတြက္ လိုအပ္တဲ့ စက္ယႏၲရားေတြကို ေျမာက္ကိုးရီးယားဆီက စတင္ဝယ္ယူခဲ့ပါတယ္။ နအဖနဲ႔႐ုရွား ဆက္ဆံေရး ပ်က္ျပားသြားလို႔ ႏ်ဴကလီးယား စီမံကိန္းရပ္သြားတာမ်ဳိး မျဖစ္ရေအာင္ ေျမာက္ကိုးရီးယားနဲ႔ လမ္းေဖာက္ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။

နအဖဟာ ႏိုင္ငံျခား ပညာေတာ္သင္ေတြ စရိတ္အပါအဝင္ ႏ်ဴကလီးယားနည္းပညာ ရႏိုင္ဖို႔အတြက္ သဘာဝ သယံဇာတေတြကို ေရာင္းထုတ္ခဲ့ပါတယ္။ (အတည္ျပဳႏိုင္တဲ့ သတင္းတရပ္အရ ႐ုရွား တႏိုင္ငံတည္းမွာတင္ ပညာေတာ္သင္ ၄၆၀၀ ရွိတယ္လို႔ သိရပါတယ္။) သယံဇာတေတြ ေရာင္းထုတ္တဲ့အထဲမွာ ကခ်င္ျပည္ ဖားကန္႔ ေဒသ ကသိုင္းေတာင္က တူးေဖာ္တဲ့ သံ႐ိုင္းတန္ခ်ိန္ ၂၀၀၀၀ ပါတယ္လို႔လည္း သတင္းရခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အမ်ားသိၾကတဲ့အတိုင္း နအဖဟာ ၂၀၀၅ ခုမွာ ဘ႑ာေရး ျပႆနာေတြ ၾကံဳခဲ့ရၿပီး ႐ုရွားနဲ႔လုပ္ထားတဲ့ စီမံကိန္း ကို ရပ္နားလိုက္ရပါတယ္။ အခက္အခဲေတြ ေက်ာ္လႊားႏိုင္ခဲ့ၿပီးေနာက္ စီမံကိန္းကိုျပန္စခဲ့ပါတယ္၊ အခုအခါမွာ ေတာ့ နအဖဟာ ဘ႑ာေရးအရ ခုိင္မာေနပါၿပီ။ (ဒီလိုကံဇာတာတက္လာတဲ့ အေၾကာင္းရင္းက သိသာပါတယ္။ ရတနာ ဓာတ္ေငြ႔ပိုက္လိုင္းေၾကာင့္ ဗမာအစိုးရအတြက္ အနိမ့္ဆံုးအားျဖင့္ ႏွစ္စဥ္ ေဒၚလာသန္း ၂၀၀၀ ဝင္ေငြရေန ပါတယ္။)
နအဖဟာ အီရန္ႏိုင္ငံကေနလည္း အကူအညီရဖို႔ လွ်ဳိ႕ဝွက္ႀကိဳးပမ္းခဲ့တယ္လို႔ က်ေနာ္တို႔ဘက္က သတင္းထပ္ရခဲ့ ပါတယ္။ ဒီသတင္းက တျခားသတင္းရင္းျမစ္ေတြကရထားတဲ့ ဆက္ဆံမႈသတင္းကို အတည္ျပဳလိုက္တာျဖစ္ပါ တယ္။ ဒါ့အျပင္ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံကလည္း ၂၀၀၀ ျပည့္ႏွစ္မွာ ဓာတ္ေပါင္းဖိုကိုင္တြယ္ေရးဆိုင္ရာ ပါရဂူအဆင့္ ပညာသင္ဖို႔ ပညာေတာ္သင္ေတြ စလက္ခံေပးခဲ့ပါတယ္။ ဂ်ပန္႔အကူအညီနဲ႔ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္၊ မႏၲေလး တကၠသိုလ္နဲ႔ ေမၿမိဳ႕စစ္တကၠသိုလ္ေတြမွာ ႏ်ဴကလီးယားသိပၸံဌာနသစ္ေတြ ဖြင့္လွစ္ခဲ့ပါတယ္။

႐ုရွားေရာက္ပညာေတာ္သင္
၂၀၀၁ ခုမွာ ပထမအသုတ္ ပညာေတာ္သင္ စစ္ဗိုလ္ ၁၅၀ ကို စင္းလံုးငွား အယ္႐ိုဖလုတ္ ေလယာဥ္ေတြနဲ႔ မႏၲေလး တံတားဦးေလဆိပ္ကေန ႐ုရွားႏိုင္ငံကို ေစလႊတ္ခဲ့ပါတယ္။ နအဖပညာေတာ္သင္ေတြဟာ ကိုယ္သင္ မယ့္ ဘာသာရပ္ေပၚမူတည္ၿပီး ေမာ္စကိုနဲ႔ စိန္႔ပီတာစဘာ့ဂ္ၿမိဳ႕ေတာ္ေတြမွာရွိတဲ့ တကၠသိုလ္နဲ႔ သိပၸံဌာနအမ်ဳိးမ်ဳိး မွာ တက္ေရာက္ပညာသင္ၾကပါတယ္။ အဲဒီေက်ာင္းေတြထဲမွာ --

ေမာ္စကိုအင္ဂ်င္နီယာ႐ူပေဗဒတကၠသိုလ္ - MEPHI
ေမာ္စကိုအီလက္ထရြန္းနစ္နည္းပညာတကၠသိုလ္ - MIET
ေမာ္စကိုေလေၾကာင္းနည္းပညာတကၠသိုလ္ - MATI
ေမာ္စကိုေလေၾကာင္းသိပၸံ - MAI
ေဘာမင္းေမာ္စကိုအစိုးရနည္းပညာတကၠသိုလ္ - BMSTU
ေမာ္စကိုအပူနည္းပညာတကၠသိုလ္ - MITT
ေမာ္စကိုေဆာက္လုပ္ေရးအင္ဂ်င္နီယာသိပၸံ - MISI
ေမာ္စကိုအစိုးရသတၱဳတူးေဖာ္ေရးတကၠသိုလ္ - MSMU စသည္တို႔ ပါဝင္ပါတယ္။

MEPHI က ႏ်ဴကလီးယားသိပၸံသင္ေပးၿပီး MIET က ဒံုးပ်ံလမ္းေၾကာင္းထိန္းပညာ၊ MAI က ေလေၾကာင္းနဲ႔ အာကာသ ပညာေတြ၊ MATI က ၿဂိဳလ္တုလႊတ္ႏိုင္တဲ့ ဒံုးပ်ံတည္ေဆာက္ေရးနည္းပညာကို သင္ေပးပါတယ္။ ဒါ့ အျပင္ ဥမင္လႈိင္ေခါင္းတူး ဘာသာရပ္၊ ယူေရနီယမ္သတၱဳတူးေဖာ္ေရး ဘာသာရပ္နဲ႔ ယူေရနီယမ္သတၱဳ႐ိုင္း သန္႔စင္ေရး ဘာသာရပ္ေတြအတြက္ သီးျခားသင္တန္းေတြလည္း ရွိပါတယ္။

ဒီပညာေတာ္သင္ အမ်ားအျပားဟာ မေပ်ာ္ၾကဘူးလို႔ အတည္ျပဳ သတင္းရထားပါတယ္။ သူတို႔ဟာ ႐ုရွားကို ဇြတ္ အတင္း ေစလႊတ္ခံရတယ္၊ လစာက တအားနည္းတယ္၊ ရာသီဥတုက ၾကမ္းလြန္းလို႔ ဒုကၡေရာက္ရတယ္၊ က်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မႈက ခ်ဳိ႕ငဲ့တယ္လို႔ သိရပါတယ္။ သူတို႔ဟာ ေမာ္စကိုက ဗမာ သံ႐ံုးကိုသြားၿပီး တိုင္တန္း တင္ျပၾက၊ အိမ္ျပန္ခြင့္ရဖို႔ အသနားခံၾကေပမဲ့ (ထိုစဥ္က) ကကလွမ္းက သူတို႔ကို အပတ္စဥ္ ၫႊန္ၾကား ခ်က္ေတြပို႔ၿပီး သင္တန္းၿပီးေအာင္ တက္ဖို႔နဲ႔ ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕ ရည္မွန္းခ်က္ (ဝါ) ႏ်ဴကလီးယားလက္နက္ ထုတ္လုပ္ ေရးကို ျဖည့္ဆီးဖို႔ဘဲ တိုက္တြန္းခဲ့ပါတယ္။ တခါေတာ့ (ထိုစဥ္က) ႏိုင္ငံျခားေရး ဝန္ႀကီးဦးဝင္းေအာင္ ကိုယ္တိုင္ လာၿပီး ပညာေတာ္သင္ စစ္ဗိုလ္ေတြကို ပညာဆံုးခန္းတိုင္သင္ဖို႔ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ သိပၸံပညာရွင္ ႐ုရွားမ တေယာက္ကို လက္ထပ္ၿပီး ဗမာျပည္ျပန္လာႏိုင္သူ ဘယ္သူ႔မဆို ဆုခ်ီးျမႇင့္ဂုဏ္ျပဳမယ္ဆိုတဲ့ ဒုတပ္ခ်ဳပ္ ေမာင္ေအးရဲ႕ အမွာစကားကိုလည္း ပါးလိုက္ပါေသးတယ္။

၂၀၀၂ ခုမွာလည္း စစ္ေထာက္ခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဝင္းျမင့္နဲ႔ ေရတပ္ဦးစီးခ်ဳပ္၊ ေလတပ္ဦးစီးခ်ဳပ္နဲ႔ ပို႔ေဆာင္ေရးဝန္ႀကီး တို႔ဟာ ႐ုရွားႏိုင္ငံကိုသြားၿပီး ဝယ္ထားတဲ့ အမ္အိုင္ဂ်ီ-၂၉ တိုက္ေလယာဥ္ေတြကို ဗမာျပည္ ျပန္ေမာင္းလာဖို႔ အတြက္ နအဖ ေလတပ္ ေလယာဥ္မႉး အေယာက္ ၂၀ သင္တန္းေပးဖို႔ကိစၥ စီစဥ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ အေနနဲ႔ ေလယာဥ္တင္သေဘၤာေတြ ေရငုပ္သေဘၤာေတြဝယ္ဖို႔ လို မလိုလည္း ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကပါတယ္။ ၂၀၀၂ ဇူလိုင္လမွာ နအဖ သိပၸံနဲ႔နည္းပညာဝန္ႀကီး ေမာင္ေသာင္း ႐ုရွားႏိုင္ငံကိုသြားၿပီး ႏ်ဴကလီးယား ဓာတ္ေပါင္းဖို ဝယ္ယူတည္ေဆာက္ေရး သေဘာတူစာခ်ဳပ္ လက္မွတ္ထိုးခဲ့ပါေတာ့တယ္။

ဓာတ္ေပါင္းဖိုတည္ေနရာ
က်ေနာ္တို႔ဟာ အရင္ကေတာ့ ဓာတ္ေပါင္းဖိုတည္ေနရာကို သပိတ္က်ဥ္းနားက ေက်ာက္ပုထိုးလို႔ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ဒါကို အတည္မျပဳႏိုင္ေသးေပမဲ့ နအဖက တည္ေနရာ လွ်ဳိ႕ဝွက္ထားဖို႔ ႀကိဳးစားတဲ့အေၾကာင္း ေနာက္ထပ္ သတင္း ေတြ ရခဲ့ပါတယ္။ ဓာတ္ေပါင္းဖို တည္ေဆာက္ဖို႔ ပညာရပ္ သင္တန္းတက္ထားတဲ့ ပညာရွင္ေတြေတာင္ စက္႐ံု တည္ေနရာကို သိခြင့္မရၾကပါဘူး။ ၂၀၀၆ ဇြန္လမွာေတာ့ သတင္းေပါက္ၾကားမႈ တခုျဖစ္ခဲ့ၿပီး စီမံကိန္းမွာပါတဲ့ အရာရွိေတြ ေနျပည္ေတာ္ေခၚၿပီး စစ္ေၾကာေမးျမန္းခံခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ ဘာတင္းလ္လစ္တနာရဲ႕ ၂၀၀၆ ဇူလိုင္ထုတ္ အာရွတိုင္းမ္ ေဆာင္းပါးေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ လစ္တနာက မေကြးၿမိဳ႕အေရွ႕ဘက္က နတ္ေမာက္ၿမိဳ႕ နားမွာ ေျမာက္ကိုးရီးယားပညာရွင္ေတြ ေတြ႔ခဲ့တယ္လို႔ သတင္းေရးခဲ့လို႔ ျဖစ္ပါတယ္။

အခုေတာ့ ဒီ ၁၀ မီဂါဝပ္ ဓာတ္ေပါင္းဖိုကို မေကြးတိုင္း ၿမိဳင္ၿမိဳ႕နယ္ထဲမွာ တည္ေဆာက္ခဲ့တယ္ (သို႔မဟုတ္) တည္ ေဆာက္ဖို႔ ရည္ရြယ္ခဲ့တယ္လို႔ က်ေနာ္တို႔သိရပါၿပီ။ ဒါ့အျပင္ ဒီဓာတ္ေပါင္းဖိုဟာ ေရေလး heavy water ကိုသံုးမွာ ျဖစ္တယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ပလူတိုနီယမ္ အဆင့္ထိ ထုတ္ႏိုင္မယ္ဆိုတာလည္း သိရပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ အခုဆိုရင္ ျဖစ္ႏိုင္တဲ့ ဓာတ္ေပါင္းဖိုစက္႐ံုေနရာ ႏွစ္ခုရွိေနပါတယ္။ အဲဒါေတြကေတာ့ ၿမိဳင္ၿမိဳ႕နယ္နဲ႔ ေက်ာက္ပုထိုးတို႔ဘဲျဖစ္ပါတယ္။ အခုလို ကြဲျပားေနရတဲ့ အေၾကာင္းတခုကေတာ့ နအဖဟာ နဂိုမူလက စက္႐ံုကို မေကြးေဒသမွာတည္ဖို႔ စီစဥ္ခဲ့ေပမဲ့ ရာဝတီ မဂၢဇင္းက ေဖာ္ျပခဲ့သလို ငလ်င္စက္ကြင္းျဖစ္ေနလို႔ အစီအစဥ္ေျပာင္း လိုက္တာ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဘယ္လိုဘဲျဖစ္ျဖစ္ မေကြးေဒသဟာ ျဖစ္ႏိုင္ေျခတခု ျဖစ္ျမဲျဖစ္ေနၿပီး သပိတ္က်ဥ္းမွာ ျဖစ္ဖို႔ေတာ့ အင္မတန္ အလားအလာမ်ားေနပါတယ္။

ရည္ၫႊန္း။ ။ အာဏာရွင္ေစာင့္ၾကည့္ေရးအဖြဲ႔ Dictator Watch မွ Roland Watson ေရး ၂၀၀၈ ၾသဂုတ္ ၇ ရက္စြဲပါ ႐ုရွား-ျမန္မာ ႏ်ဴကလီးယားေထာက္လွမ္းခ်က္ အစီရင္ခံစာ

Read More...

Collapse...

လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရး၊ ကန္႕သတ္စစ္ပြဲႏွင့္ ႏိုင္ငံေရး ခ်ိန္ခြင္လွ်ာ

“ဘယ္လိုစစ္ပြဲမွာ သင္၀င္တိုက္ေနတယ္ဆိုတာ နားလည္ျခင္းဟာ ေအာင္ပြဲရဲ႕ ပထမဆံုးေျခလွမ္းပဲ”

(ဗိုလ္ခ်ဳပ္အန္တိုနီဇင္နီ)

နိဒါန္း
“ေတာ္လွန္ေရးတရပ္၏ ကံၾကမၼာသည္ ေတာ္လွန္သူမ်ား၏ အေတြးအေခၚျပတ္သားမွဳ၊ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခိုင္မာမွဳ၊ စနစ္တက် ေဆာင္ရြက္မွဳ တို႕အေပၚတြင္ တည္မွီေနသျဖင့္ အေတြးအေခၚရႈပ္ေထြးေဝဝါးမွဳမ်ားျဖင့္ ေတာ္လွန္ေရး၏ အရႈံးကို ကိုယ္တိုင္မဆံုးျဖတ္မိေစရန္ သတိျပဳရမည္” တဲ့။ ဒီစကားစုေလးကို စၾကားခါစက နည္းနည္းေတာ့ မရွင္းသလိုျဖစ္ေနခဲ့တယ္။ ေတာ္လွန္သူမ်ားကိုယ္တိုင္က ေတာ္လွန္ေရးအရွံဳးကို ဆံုးျဖတ္မိ သလို ျဖစ္တတ္တယ္ဆိုတာ ျဖစ္ႏိုင္ပါ့မလားဆိုျပီးပါ။ ေနာက္ပိုင္းက်ေတာ့ ႏိုင္ငံေရးခ်ိန္ခြင္လွ်ာညွိဖို႕မွာ အေရးၾကီးဆံုးျဖစ္တဲ့ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးအေပၚမွာ ဒီမိုကေရစီေတာ္လွန္ေရးသမားအခ်ိဳ႕ရဲ႕ ေျပာဆိုေဝဖန္သံေတြ ၾကားလာခဲ့ရ တယ္။ “လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရး ေခတ္ကုန္ေနျပီ”၊ “လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးလုပ္တာ ဦးေႏွာက္မရွိသူေတြပဲလုပ္တာ” ဆိုျပီး ေျပာဆိုသံေတြ ထြက္လာသလို “ဒီမိုကေရစီတိုက္ပြဲဆိုတာ လက္နက္နဲ႕တိုက္လို႕မရဘူး။ ညင္သာစြာ ေျပာင္းမွရတာ။ နအဖ အခင္း အက်င္းအတိုင္း လိုက္ေလွ်ာက္ျပီး ျဖည္းျဖည္းခ်င္းေျပာင္းယူရမွာ” ဆိုတဲ့ ဒူးေထာက္ေက်ာသပ္ခံေရး အေတြးအျမင္ေတြလည္း ထြက္ေပၚ လာပါတယ္။ ဒါေတြနဲ႕ပတ္သက္ျပီး လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရး၊ ကန္႕သတ္စစ္၊ ႏိုင္ငံေရးခ်ိန္ခြင္လွ်ာဆိုတဲ့ စကားလံုးေလးေတြကို သတိ သြားရမိပါတယ္။

လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးႏွင့္ဒီမိုကေရစီ
”မတရားမွဳဟာ ဥပေဒျဖစ္လာတဲ့အခါ ေတာ္လွန္ပုန္ကန္ရန္ လိုအပ္တယ္တဲ့”။ ဒီဥပေဒသဟာ ေရွးလြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာကတည္းက ကမၻာအရပ္ရပ္မွာ က်င့္သံုးခဲ့ၾကတဲ့ ဥပေဒသပါ။ ကမၻာေပၚမွာ ဖိႏွိပ္သူ လူတန္းစားဆိုတာရွိေနသေရြ႕ အဖိႏွိပ္ခံလူတန္းစားေတြ ရွိၾကစျမဲ ျဖစ္သလို၊ ဖိႏွိပ္သူေတြကို အဖိႏွိပ္ခံရသူေတြက ေတာ္လွန္ပုန္ကန္မႈဆိုတာဟာလဲ အခ်ိန္မေရြး ေပၚေပါက္ေနႏိုင္စျမဲပါပဲ။ အခ်ိဳ႕က ဒီမို ကေရစီေတာ္လွန္ေရးမွာ စစ္ပြဲဆိုတာ မလိုအပ္ပဲ ညင္သာစြာေျပာင္းလဲမွဳပဲ လိုအပ္တယ္လို႕ ဆိုတတ္ၾကပါတယ္။ လက္နက္မဲ့ ေတာ္လွန္ ေရး (Revolutions without arms) ဆိုတဲ့ သေဘာတရားကို ဦးစားေပးေဖာ္ျပတတ္ၾကပါတယ္။

သို႕ေပမယ့္လဲ ကမၻာတ၀ွမ္းက ဒီမိုကေရစီလိႈင္းလံုးၾကီးမ်ားကို ေလ့လာၾကည့္တာနဲ႕ ဒီမိုကေရစီကူးေျပာင္းမႈျဖစ္စဥ္နဲ႕ လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရး စစ္ပြဲမ်ားၾကားက ဆက္ႏြယ္မႈကို ေတြ႕ျမင္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ေယဘုယ်အားျဖင့္ ဒီမိုကေရစီအသြင္ကူးေျပာင္းမႈျဖစ္စဥ္ (Democratization) ကို ျဖစ္ေစႏိုင္တဲ့ ျပဌာန္းခ်က္ ေျခာက္ခ်က္ရွိပါတယ္။ ဒီေျခာက္ခ်က္ထဲမွာ transnational and international engagements including war ဆိုတဲ့အခ်က္ကို အေရးပါေသာ အခ်က္တခ်က္အျဖစ္ ပညာရွင္မ်ားက မီးေမာင္းထိုးျပထားၾကပါတယ္။

ကမၻာ့ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံၾကီးတခုျဖစ္တဲ့ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုရဲ႕ ပထမအဆင့္ ဒီမိုကေရစီ ေျပာင္းလဲမႈျဖစ္စဥ္ဟာ anti-imperial struggle တခုျဖစ္တဲ့ အေမရိကန္ေတာ္လွန္ေရးကေန စတင္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ အသြင္ကူးမႈ ဒုတိယအဆင့္က်ေတာ့ အေမရိကန္ ျပည္တြင္းစစ္ကေန ေပၚထြက္လာခဲ့တာ ျဖစ္တယ္လို႕ ပညာရွင္အခ်ိဳ႕ကဆိုခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု ဒီမိုကေရစီဟာ ေတာ္လွန္ေရးစစ္ပြဲအေပၚမွာ အေျချပဳေပၚေပါက္ခဲ့တာလို႕ ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ ဒီလိုပါပဲ။ ဥေရာပမွာဆိုရင္လဲ ျပင္သစ္ေတာ္လွန္ေရး (၁၇၉၈) ဟာ ေျမရွင္ပေဒသရာဇ္စနစ္နဲ႕ royal absolutist rule ကို ခ်ဳပ္ျငိမ္းျပီး၊ ဒီမိုကေရစီလမ္းေၾကာင္းကို ဦးတည္ေစခဲ့ပါတယ္။ ဥေရာပ ေတာင္ပိုင္းက ေပၚတူဂီႏိုင္ငံရဲ႕ ဒီမိုကေရစီေျပာင္းလဲမွဳျဖစ္စဥ္ဟာလဲ ေတာ္လွန္ေရးစစ္ပြဲအသြင္သ႑ာန္နဲ႕ ျဖစ္ပါတယ္။

အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၊ ဥေရာပနဲ႕ အျခားႏိုင္ငံမ်ားရဲ႕ ဒီမိုကေရစီေျပာင္းလဲမွဳျဖစ္စဥ္မ်ားကို ေလ့လာျပီး၊ ႏိုင္ငံေရးသုေတသီ Dankwart Rustow က ဒီမိုကေရစီဆိုတာ ပ႗ိပကၡေတြက ေမြးဖြားလာတာျဖစ္ျပီး၊ ကမၻာတ၀ွမ္းက ဒီမိုကေရစီေျပာင္းလဲမွဳ ျဖစ္စဥ္မ်ားစြာ မွာ ညင္သာစြာ ေျပာင္းလဲမႈရွားပါးေၾကာင္း ေျပာဆိုခဲ့ပါတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရး ေပါင္းစပ္ပါ၀င္မွဳမရွိပဲ ရရွိခဲ့ တဲ့ ေတာ္လွန္ေရးေအာင္ပြဲေတြကို ညႊန္းဆိုျပတဲ့အခါမွာ ေတာင္အာဖရိကႏိုင္ငံကို ဥပမာေပးတတ္ၾကပါတယ္။

သို႕ေပမယ့္ ေတာင္အာဖရိကႏိုင္ငံနဲ႕ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ Geopolitics အေနအထားလံုး၀မတူပါဘူး။ ႏိုင္ငံတကာ ဖိအားေပးမႈရဲ႕ ထိေရာက္ ႏိုင္မႈ အေျခအေနမတူသလို၊ ေဒသဆိုင္ရာလံုျခံဳေရး (regional security) ရွဳေထာင့္ကေန ရွဳျမင္သံုးသပ္မွႈ အေနအထားေတြလဲ မတူပါ ဘူး။ ျပီးေတာ့ ေတာင္အာဖရိက ဒီမိုကေရစီအသြင္ကူးေျပာင္းမႈျဖစ္စဥ္မွာ စတင္ခဲ့တာက incumbent de Klerk government အေနနဲ႕ ျဖစ္ျပီး၊ ၁၉၉၃ စက္တင္ဘာက်မွ ပါ၀ါခြဲေ၀ၾကားျဖတ္အစိုးရအဆင့္ကို တက္လွမ္းသြားခဲ့တာပါ။ ဒီလိုကူးေျပာင္းမႈျဖစ္စဥ္ဆိုတာက အာဏာရွင္ေတြဘက္က စတင္မွ ျဖစ္တာပါ။ စတင္လာေအာင္ တြန္းအားေပးမွဳေတြကလဲ ထိေရာက္စြာလုပ္ႏိုင္မွ ျဖစ္တာပါ။ ျမန္မာႏိုင္ငံ မွာက်ေတာ့ ႏိုင္ငံတကာဖိအားကလဲ ေတာင္အာဖရိကတုန္းကေလာက္ ထိေရာက္မႈရွိႏိုင္မွာမဟုတ္သလို၊ ျမန္မာနအဖရဲ႕ strategic doctrine ကလဲ အတိုက္အခံအျပီးသတ္ ေခ်မွဳန္းေရးျဖစ္တာေၾကာင့္၊ ဒီလိုဒီမိုကေရစီေျပာင္းလဲမႈျဖစ္စဥ္မ်ိဳး ျမန္မာျပည္မွာ လံုး၀ျဖစ္လာ စရာ အေၾကာင္းမရွိပါဘူး။

ေနာက္တမ်ိဳးျဖစ္တဲ့ နမ္ဘီးယား၊ ကမ္ေဘာဒီးယား ဒီမိုကေရစီေျပာင္းလဲမွဳျဖစ္စဥ္ေတြလို ႏိုင္ငံတကာက ၾကား၀င္လာျပီး၊ အျပည္ျပည္ ဆိုင္ရာ ႏိုင္ငံမ်ားပူးေပါင္းပါ၀င္တဲ့ ၾကားျဖတ္အစိုးရနဲ႕ ေျပာင္းလဲမွဳျဖစ္စဥ္စတင္ဖို႕ဆိုတာကလဲ ျဖစ္ႏိုင္ေခ်နည္းပါးပါတယ္။ ဒီေတာ့ အသြင္ကူးေျပာင္းမွဳျဖစ္စဥ္ အမ်ိဳးအစားေတြမွာက ႏွစ္မ်ိဳးပဲက်န္ပါတယ္။ အတိုက္အခံမ်ားက ဦးေဆာင္ေသာ ၾကားျဖတ္အစိုးရ (သို႕) ပါ၀ါ ရွယ္ယာၾကားျဖတ္အစိုးရမ်ားမွတဆင့္ ဒီမိုေျပာင္းလဲမွဳျဖစ္စဥ္ကို စတင္ဖို႕ပါ။ ဒီလိုၾကားျဖတ္အစိုးရေတြ စတင္ႏိုင္ဖို႕ လူထုတိုက္ပြဲပံုစံ၊ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရး အသြင္သ႑ာန္ေတြရဲ႕ အခန္းက႑ဟာ အလြန္ပဲ အေရးၾကီးလွပါတယ္။

ပါ၀ါရွယ္ယာပံုစံလုပ္မည္ထားဦး။ တပ္မေတာ္က တပ္မွဴးမ်ားနဲ႕ တပ္မ်ား၊ လူထုနဲ႕ ပူးေပါင္းလာႏိုင္ဖို႕က ၾကိဳတင္စည္းရံုး nominate လုပ္ထားဖို႕ေတြ လိုအပ္သလို၊ ထြက္လာႏိုင္ေအာင္ လမ္းခင္းေပးဖို႕လဲ အလြန္ကို လိုအပ္လွပါတယ္။ ယခုလက္ရွိ ျမန္မာစစ္တပ္ရဲ႕ တပ္ဖြဲ႕စည္းပံု၊ ကြပ္ကဲပံုေတြက လူထုတိုက္ပြဲအသြင္တမ်ိဳးတည္းအေနနဲ႕မွာ ပူးေပါင္းႏိုင္ဖို႕ အခြင့္အလမ္းနည္းပါးပါတယ္။ ျငိမ္းခ်မ္းေရး အဖြဲ႕မ်ားမွာလဲ ဒီလိုအေျခအေနပါပဲ။ ရင္ဆိုင္ထိန္းခ်ဳပ္အေနအထားနဲ႕ လွဳပ္ရွားခြင္က်ဥ္းတဲ့ အေနအထားေတြမို႕ စစ္မ်က္ႏွာအားလံုး ဖြင့္လွစ္ထားမွသာ အခြင့္အလမ္းသာျပီး၊ အာဏာရွင္ကို ပူးေပါင္းတိုက္ပြဲ၀င္ႏိုင္မယ့္ အေျခအေနျဖစ္လာပါမယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာ့ဒီမို ကေရစီေရးအတြက္ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးဟာ အလြန္ပဲ အေရးၾကီးတဲ့ အေနအထားမွာ ရွိေနပါတယ္။ ဒီလိုအေျခအေနမ်ိဳးမွာ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးမဟုတ္ပဲ လက္နက္မဲ့ေတာ္လွန္ေရးပဲ လုပ္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ ရန္သူနဲ႕ တိုက္ပြဲ၀င္မယ့္ အေနအထားဟာ ကန္႕သတ္စစ္ပြဲ ပံုသ႑ာန္မ်ိဳးျဖစ္သြားပါျပီ။

ကန္႕သတ္စစ္ပြဲ
စစ္မဟာဗ်ဴဟာေရးရာမွာ အလံုးစံုစစ္ပြဲ နဲ႕ ကန္႕သတ္စစ္ပြဲ သေဘာတရားေတြဟာ အလြန္ပဲ အေရးပါလွပါတယ္။ အလံုးစံုစစ္ပြဲဆိုတာက အဆံုးသတ္ေအာင္ပြဲကိုရဖို႕အတြက္ ရည္ရြယ္ခ်က္၊ တိုက္ပြဲ၀င္မွဳ၊ စီးပြားေရးအရင္းအျမစ္နဲ႕ လူထုအင္အားေတြအေပၚမွာ ကန္႕သတ္ခ်က္ လံုး၀မထားပဲ တိုက္ပြဲ၀င္တဲ့ စစ္ပြဲသ႑ာန္ျဖစ္ပါတယ္။ ကန္႕သတ္စစ္ပြဲဆိုတာကေတာ့ အဆံုးသတ္ေအာင္ပြဲကို မရည္ရြယ္ထားပါဘူး။ တေကြ႕မွာ Bargained termination ကို ဦးတည္တာျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ရည္ရြယ္ခ်က္၊ တိုက္ပြဲ၀င္မွဳ၊ အင္အားစတာေတြအေပၚမွာ တမင္တကာ ကန္႕သတ္ခ်က္ေတြထားရွိျပီးမွ တိုက္ပြဲ၀င္တာပါ။ ဒီလိုတမင္တကာ ကန္႕သတ္ခ်က္ထားတာဟာ မ်ားေသာအားျဖင့္ တိုက္ပြဲ၀င္မွဳနည္းလမ္းေတြမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဥပမာ- ဗံုးေတာ့ၾကဲမယ္၊ ႏူးကလီးယားဗံုးမဟုတ္ရဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေပါက္ကြဲအားျပင္းထန္တဲ့ conventional bomb ေတာ့ ျဖစ္ရမယ္ဆိုတာမ်ိဳးေတြပါ။ ဒါေပမယ့္ ဒီလိုကန္႕သတ္စစ္ပြဲဆင္ႏႊဲတဲ့အခါမွာ အေရးၾကီးဆံုးျပႆနာ တရပ္ကိုေတာ့ ရင္ဆိုင္ရတတ္ပါတယ္။ စစ္ပြဲၾကာရွည္မွဳရဲ႕ strain ေတြပါ။

ႏိုင္ငံတႏိုင္ငံနဲ႕ တႏိုင္ငံၾကားမွာ ကန္႕သတ္စစ္ပြဲ မဟာဗ်ဴဟာကို security calculus ေပၚအေျခခံတြက္ခ်က္ ခ်မွတ္တတ္ၾကပါတယ္။ ျပည္တြင္းေတာ္လွန္ေရးမ်ားမွာက်ေတာ့ ကန္႕သတ္စစ္ပြဲဆင္ႏႊဲဖို႕က အလြန္ပဲခက္ခဲလွပါတယ္။ အေမရိကန္ျပည္တြင္းစစ္ (၁၈၆၁-၆၅) နဲ႕ ႏိုက္ဂ်ီးရီးယား- ဘီယာဖရင္စစ္ပြဲ (၁၉၆၇- ၇၀) စစ္မ်ားမွာ အလံုးစံုစစ္ပြဲမဟာဗ်ဴဟာကိုပဲ ခ်မွတ္ခဲ့ရပါတယ္။ အလံုးစံုစစ္ပြဲျဖစ္တာမို႕ စစ္ဆင္ေရးတခုရဲ႕ အေရးၾကီးဆံုးက႑ေတြျဖစ္တဲ့ Objectives, means, targets, arena ေလးမ်ိဳးစလံုးမွာ deliberate restraint ေတြ မထားခဲ့ၾကပါဘူး။ တခါ စစ္ပြဲတခုမွာ တဘက္ရန္သူရဲ႕ဗ်ဴဟာကိုလဲ အဓိကဦးစားေပးစဥ္းစားရမွာျဖစ္ပါတယ္။ တဘက္ရန္သူက အလံုးစံု ေခ်မွဳန္းေရးစစ္ ဆင္ႏႊဲေနတဲ့အခ်ိန္မွာ “လက္နက္မဲ့ေတာ္လွန္ေရးပဲလုပ္မွာ၊ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးမလုပ္ဘူး”၊ “အၾကမ္းမဖက္ေသာ နည္းတခုကိုပဲ က်င့္သံုးျပီးတိုက္ပြဲ၀င္မွာ” ဆိုတာေတြက စစ္ဆင္ေရးေတြကို ကန္႕သတ္လိုက္သလို ျဖစ္သြားတာေၾကာင့္ ခ်ိန္ခြင္လွ်ာ မညီမွ်ပဲ ျဖစ္သြားေစႏိုင္ပါတယ္။ ကိုယ္အားသန္ရာ တိုက္ပြဲသ႑ာန္မ်ိဳးစံုနဲ႕ တိုက္ပြဲ၀င္ၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ႏိုင္ငံေရးခ်ိန္ခြင္လွ်ာ
ဓာတုေဗဒညီမွ်ျခင္းတခုလို ဓာတ္သတၱဳမ်ားနဲ႕ တိုင္းတာရတာမဟုတ္တဲ့အတြက္ ႏိုင္ငံေရးခ်ိန္ခြင္လွ်ာ ညီမွ်ျခင္းကို တြက္ခ်က္တိုင္းတာရ တာ အလြန္ပဲ ခက္ခဲလွပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးသိပၸံပညာရွင္ မိုင္ကယ္အီလြိတ္ဗိတ္မင္ကေတာ့ ေတာ္လွန္ေရးကာလရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးပါ၀ါညီမွ်ျခင္း ကို stable stateအေျခအေနမွာ 10= 10 နဲ႕ သတ္မွတ္ခဲ့ျပီး၊ X(-Y)+ A+B-C= X(-Z)+D+E – F ကို ေရးဆြဲခဲ့ပါတယ္။ A, B, C, D, F ဆိုတာက law, order, justice, corruption, expression နဲ႕ stabilityစတဲ့ အခ်က္ေတြျဖစ္ျပီး၊ X ကေတာ့ မူရင္း stable state အေျခ အေနကိန္းညႊန္းကို ဆိုထားပါတယ္။ (-Y) နဲ႕ (-Z) ကေတာ့ ပါ၀ါညီမွ်မွဳ ေျပာင္းလဲလာတာေတြကို ညႊန္ျပတာျဖစ္ပါတယ္။

သူ႕ညီမွ်ခ်င္းအရ 9=11 အေျခအေနဟာ ရန္သူရဲ႕ ပါ၀ါက်ဆင္းတဲ့ ပထမအဆင့္ျဖစ္ျပီး၊ 8= 12 အေျခအေနကေတာ့ ဒုတိယအဆင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ 7=13 အေျခအေနကေတာ့ ေတာ္လွန္ေရးအင္အားစုမ်ား (revolution apparat) ညီညြတ္စြာနဲ႕ ဖြဲ႕စည္းေပၚေပါက္ရမယ့္ အေျခအေနျဖစ္ျပီး၊ တိုက္ပြဲသ႑ာန္မ်ိဳးစံုဆင္ႏႊဲရင္း 3= 17 အေျခအေနမွာ ရန္သူရဲ႕ state apparat လံုး၀ျပိဳလဲမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလို အေျခအေနမ်ိဳးမွာ ၾကားျဖတ္အစိုးရတခု ခ်က္ခ်င္းေပၚေပါက္လာဖို႕ လိုအပ္လွပါတယ္။

သမိုင္းေၾကာင္းအရ ျမန္မာ့ ႏိုင္ငံေရးပါ၀ါညီမွ်ခ်င္းဟာ ၁၉၈၈ မွာ 3= 17 အေျခအေနအထိ ျဖစ္သြားခဲ့ဖူးပါျပီ။ ၾကားျဖတ္အစိုးရ အခ်ိန္နဲ႕ အညီ ေပၚေပါက္ရန္ ေႏွာင့္ေႏွးခဲ့မွဳေၾကာင့္ ရန္သူက ျငိမ္ပိအဖြဲ႕အေနနဲ႕ ပါ၀ါညီမွ်ျခင္းကို ျပန္ညွိယူသြားခဲ့တာပါ။ ဒီလိုညွိသြားျခင္းအားျဖင့္ ခ်ိန္ခြင္လွ်ာက ရန္သူ႕ဘက္ကို အေလးအနည္းငယ္ ျပန္သာသြားပါတယ္။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ နအဖဟာ stable state ကိုေတာ့ လုပ္ႏိုင္ စြမ္း မရွိပါဘူး။

အုပ္ခ်ဳပ္ေရးညံ့ဖ်င္းမွဳ၊ လာဘ္စားမွဳ၊ စီးပြားေရးေပၚလစီမႏိုင္နင္းမွဳ စတဲ့ အေထြေထြအားနည္းခ်က္ေတြေၾကာင့္ အခုဆိုရင္ ႏိုင္ငံေရး ခ်ိန္ခြင္လွ်ာက 7=13 အေျခအေနကို ေက်ာ္လြန္လာျပီျဖစ္ပါတယ္။ 3=17 အေျခအေနျဖစ္သြားႏိုင္ေရးကေတာ့ ေတာ္လွန္ေရးအင္အားစု မ်ားရဲ႕ ညီညြတ္မွဳ၊ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးႏွင့္ လူထုတိုက္ပြဲကို စနစ္တက်ေပါင္းစပ္ႏိုင္မွဳ၊ လူထုစည္းရံုးေရးစြမ္းရည္ စတာေတြ အေပၚမွာ မူတည္ေနပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္လြတ္ေျမာက္ေရး၊ တရားမွ်တညီညြတ္ေသာ ဖယ္ဒရယ္ႏိုင္ငံေတာ္သစ္ ေပၚထြန္းလာေရး၊ ဒီမိုကေရစီစနစ္ အျမစ္ တြယ္ ရွင္သန္လာေအာင္ ေဖာ္ေဆာင္ႏိုင္ေရးတို႕မွာ အေရးၾကီးဆံုးျဖစ္တဲ့ လက္ရွိဒီမိုကေရစီ ေတာ္လွန္ေရးရဲ႕ အဆံုးအျဖတ္တိုက္ပြဲကို ျပတ္သားေသာ အေတြးအေခၚ၊ ခိုင္မာေသာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္၊ စနစ္က်ေသာ ေဆာင္ရြက္ခ်က္ေတြနဲ႕ ပူးေပါင္းတိုက္ပြဲ၀င္ရင္း၊ အရွံဳးနဲ႕ ျပိဳလဲမွဳကို ဦးတည္ေစႏိုင္တဲ့ အေတြးအေခၚရွဳပ္ေထြးေ၀၀ါးမွဳမ်ားကိုလည္း ဖယ္ရွားပစ္ၾကပါစို႕လို႕ ေရးသားတင္ျပအပ္ပါတယ္။

ခင္မမမ်ိဳး (၅၊ ၁၁၊ ၂၀၀၈)

REF: http://www.khinmamamyo.blogspot.com

Read More...

Collapse...

Strategic Doctrine ႏွင့္ ကမၻာ့အေရး၊ ျမန္မာ့အေရး

ခုတေလာ တီဗြီသတင္းေတြမွာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေရဒီယိုမွာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ တကၠသိုလ္ ေကာ္ရီဒါေတြမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ၾကားေနရ တတ္တဲ့ စကားလံုးေလးတခုရွိပါတယ္။ ျမဴးနစ္စာခ်ဳပ္ ဆိုတာပါပဲ။ ဒါနဲ႕အတူတြဲၿပီး နာမည္ႀကီးေနတာကေတာ့ တခ်ိန္က ၿဗိတိန္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း ခ်န္ဘာလိန္အေၾကာင္းပါပဲ။ ခ်န္ဘာလိန္ မွားတယ္၊ မွန္တယ္နဲ႕ ျငင္းခုန္ေန ၾကတဲ့ အသံေတြက ေနရာအႏွံ႕ပါပဲ။ ဒီျဖစ္ရပ္ေတြနဲ႕ အဓိက ဆက္စပ္ေနတဲ့ strategic doctrine အေၾကာင္း ေရးသားတင္ျပခ်င္ပါတယ္။

ျမဴးနစ္ႏွင့္ ခ်န္ဘာလိန္

ခ်ိန္ဘာလိန္အေၾကာင္းမေျပာခင္ ဟိုလြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္းခုနစ္ဆယ္တိတိက ယခုလို အပတ္ထဲ၊ အတိအက် ဆိုရ ရင္ေတာ့ (၁၉၃၈) ခု၊ စက္တင္ဘာ (၂၉) ရက္ေန႕မွာ ခ်ဳပ္ဆိုခဲ့တဲ့ ျမဴးနစ္စာခ်ဳပ္ေလးအေၾကာင္း အရင္ ၾကည့္ၾက ရေအာင္ပါ။ (၁၉၃၈) ခု၊ စက္တင္ဘာလက ၿဗိတိသွ်၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ခ်န္ဘာလိန္နဲ႕ ဂ်ာမန္ေခါင္းေဆာင္ ႀကီး ဟစ္တလာတို႕ Berchtesgaden မွာ ေတြ႕ဆံုခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီမွာ ဟစ္တလာက ဂ်ာမနီရဲ႕ Sudetenland ကို သိမ္းပိုက္ဖို႕အစီအစဥ္ကို ၿဗိတိန္က မေထာက္ခံရင္ ခ်က္ကိုစလိုဗက္ကီးယားကို က်ဴးေက်ာ္မယ္လို႕ ခ်န္ဘာလိန္ ကို ျခိမ္းေခ်ာက္ခဲ့ပါတယ္။

ဒီျဖစ္ရပ္ကို ခ်န္ဘာလိန္က ျပင္သစ္၊ ခ်က္ကိုစလုိဗက္ကီးယားနဲ႕ ေဆြးေႏြးၿပီးတဲ့အခါ ဒီကိစၥဟာ လက္ခံနို္င္ဖြယ္ ရာမရွိဘူးလို႕ အေၾကာင္းျပန္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီအခါမွာ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးဟစ္တလာအတြက္ အက်ပ္ရိုက္သြားပါေလ ေရာ။ ၿဗိတိန္နဲ႕ျပင္သစ္ဟာ စစ္မျဖစ္ခ်င္ဘူးဆိုတာကိုလဲ သူကသိထားျပန္ေလတယ္။ ၿပီးေတာ့ သူတြက္ဆထား လိုက္တာက ဒီႏွစ္ႏိုင္ငံကေတာ့ ဆိုဗီယက္ယူနီယံနဲ႕ ပူးေပါင္းမွာမဟုတ္ဘူးေပါ့။

ဒီလိုအေျခအေနမွာ ၀င္ၿပီး အႀကံေပးလုပ္သူကေတာ့ အီတလီဖက္ဆစ္ေခါင္းေဆာင္ႀကီး မူဆိုလိုနီပါပဲ။ သူက ဒီျပႆနာကို ေျဖရွင္းဖို႕အေကာင္းဆံုးနည္းလမ္းက ဂ်ာမနီ၊ ျပင္သစ္၊ အီတလီ၊ ၿဗိတိန္ႏိုင္ငံေတြအေနနဲ႕ ကြန္ဖရင့္ တခုက်င္းပဖို႕ပဲဆိုၿပီး အၾကံေပးတယ္။ ဟစ္တလာက မူဆိုလိုနီစကားကို ေနရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို နားေထာင္ တာေတြ႕ရတယ္။ အခုဒီကိစၥမွာလဲ သူကနားေထာင္တာပဲ။

ဒီလိုနဲ႕ ၁၉၃၈၊ စက္တင္ဘာလ (၂၉) ရက္မွာ ျမဴးနစ္စာခ်ဳပ္ႀကီး ေပၚေပါက္လာေတာ့တယ္။ စာခ်ဳပ္အရ ခ်န္ဘာလိန္နဲ႕ ျပင္သစ္ Daladier တို႕က ဂ်ာမနီဟာ Sudetenland ကို သိမ္းပိုက္ႏိုင္ေၾကာင္း၊ သေဘာတူညီခဲ့ ၾကတယ္။ အျပန္အလွန္အေနနဲ႕ ဥေရာပထဲမွာ ေနာက္ထပ္ နယ္ေျမေတာင္းဆိုမွဳေတြ မလုပ္ဖို႕ ဟစ္တလာကလဲ ကတိေပးခဲ့တယ္။ ခ်က္ကိုစလိုဗက္ကီးယားက ထကန္႕ကြက္ေတာ့ ခ်န္ဘာလိန္က ၿဗိတိန္ဟာ Sudetenland အတြက္နဲ႕ စစ္အျဖစ္ခံမွာ မဟုတ္ဘူးလို႕ ဆိုခဲ့တယ္။ အဲဒီအထိတုန္းကေတာ့ အေကာင္းပဲ။ သူ႕ကိုလဲ စစ္ကို ေရွာင္ႏိုင္တယ္ဆိုၿပီး တခ်ိဳ႕ ေကာင္းခ်ီးၾသဘာေတြေပးလို႕။

အဲ - သိပ္မၾကာပါဘူး။ ၁၉၃၉၊ မတ္လလဲေရာက္ေရာ၊ ဂ်ာမန္စစ္တပ္ႀကီးက ခ်က္ကိုစလိုဗက္ကီးယားကို သိမ္း လိုက္ပါေလေရာ။ ေနာက္မ်ားမၾကာမီ ဒုတိယကမၻာစစ္ႀကီးလဲ ျဖစ္လာပါေရာ။ ဒီေတာ့မွ ခ်န္ဘာလိန္ဟာ ဟစ္တလာက မယံုရဘူးဆိုတာသိသြားျပီး၊ သူ႕ရဲ႕ appeasement ေပၚလစီမွားသြားတယ္ဆိုတာ သိပါေလေရာ တဲ့။ လူအမ်ားက ခ်န္ဘာလိန္ကို ၀ိုင္းအျပစ္တင္ၾကပါေလေရာ။

ဟိုတခ်ိန္တုန္းကေတာ့ ဒီျဖစ္ရပ္ၾကားေျပာၾကတိုင္း ကြ်န္မလဲ အျပစ္တင္တာပဲ။ ၿဗိတိသွ်၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ႀကီးျဖစ္ၿပီး ဒီေလာက္ေတာင္ပဲ အယံုလြယ္ရလားလို႕။ အဲ - စစ္မဟာဗ်ဴဟာေလ့လာေရးနဲ႕ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ လံုျခံဳေရး ေက်ာင္းသူျဖစ္လာၿပီး strategic doctrine ကို ေလ့လာၿပီးတဲ့အခါက်ေတာ့ ကြ်န္မခ်န္ဘာလိန္ကို နားလည္မွဳရွိ သြားတယ္။ သူမွန္တယ္၊ မွားတယ္ ဆိုတာကို မေျပာခ်င္ေတာ့ေပမယ့္ သူဒီလိုဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်ရတဲ့အေၾကာင္းဟာ ဘာေၾကာင့္ဆိုတာကို သတိထားမိသြားတာေၾကာင့္ပါ။ အဲဒီအခ်ိန္ၿဗိတိန္ႏိုင္ငံရဲ႕ ႏိုင္ငံေတာ္လံုျခံဳေရး၊ စစ္ေရး၊ ႏိုင္ငံျခားေရးမူ၀ါဒေတြအေပၚမွာ သက္ေရာက္မွဳရွိေနတဲ့ strategic doctrine က offensive strategy မဟုတ္ပဲ defensive strategy ျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ပါပဲ။ အဲဒီလိုအခ်ိန္မွာ ဟစ္တလာကို ထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္လိုက္ရင္ အားနည္းခ်က္ေတြရွိေနေသးတာကို တြက္ဆၿပီး ဒီဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို သူခ်ခဲ့တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံတခုမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ အဖြဲ႕အစည္းတခုမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ strategic doctrine ရွိရပါတယ္။ ဒီလိုရွိမွလဲ မွန္ကန္တဲ့ နည္းဗ်ဴဟာေတြကို ဆက္လက္ခ်မွတ္ႏိုင္မွာပါ။ စစ္ေအးကာလအတြင္းက ေနတိုးရဲ႕ strategic doctrine ကို ဆက္ၿပီး ၾကည့္ၾကရ ေအာင္ပါ။

ေနတိုးႏွင့္ 'flexible response' strategic doctrine

ေနတိုးလို႕ လူအမ်ားအတိုေကာက္ေခၚေလ့ရွိတဲ့ North Atlantic Treaty Organizations (NATO) ဆိုတာဟာ ၁၉၄၉ခု၊ ေအၿပီလ (၄) ရက္ေန႕မွာ ခ်ဳပ္ဆိုခဲ့တဲ့ North Atlantic Treaty ပါ ရည္မွန္းခ်က္ေတြကို အေကာင္ အထည္ေဖာ္ေနတဲ့ alliance organization တရပ္ပါ။ စစ္ေအးကာလအတြင္းမွာ ေနတိုးရဲ႕ အခန္းက႑က ေတာ္ေတာ္ႀကီးမားခဲ့ပါတယ္။ ဒီအခ်ိန္တုန္းက ေနတိုးက်င့္သံုးခဲ့တဲ့ strategic doctrine က flexible response ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီ doctrine ကို အဆင့္သံုးဆင့္နဲ႕ ေရးဆြဲထားပါတယ္။ နယူးကလီးယားလက္နက္ေတြရွိတာနဲ႕တင္ ခ်က္ခ်င္းကာ ေရာ စစ္ျဖစ္တာနဲ႕ နယူးကလီးယားလက္နက္ သံုးစြဲမယ္ဆိုတာမ်ိဳးမဟုတ္ပါဘူး။ သံုးသင့္တဲ့ အဆင့္ေရာက္မွ သံုး မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီမွာ ပထမအဆင့္က direct defense ပါ။ ဆိုဗီယက္က နယူးကလီးယားလက္နက္မသံုးပဲ conventional forces ေတြပဲ သံုးျပီး တိုက္ခိုက္လာခဲ့ရင္ ဒီလိုအလားတူ တပ္ေတြနဲ႕ပဲ ျပန္လည္တိုက္ခိုက္တာပါ။ ဥပမာ - ဆိုဗီယက္တပ္ေတြ အေနာက္ဂ်ာမနီကို က်ဴးေက်ာ္လာခဲ့ရင္ ေနတိုးတပ္ေတြမွ ျပန္လည္ခုခံတိုက္ခိုက္ ျခင္းပါ။

ဒီအဆင့္မွာမွ မရေတာ့ဘူးဆိုရင္ေတာ့ ဒုတိယအဆင့္ျဖစ္တဲ့ Deliberate Escalation အဆင့္ကို ေရာက္ပါမယ္။ ဒီအဆင့္ကေတာ့ အကယ္၍မ်ား ဆိုဗီယက္တပ္မ်ားက ေနတိုးတပ္မ်ားကို ေခ်မွဳန္းႏိုင္တဲ့ သြင္ျပင္ရွိေနမယ္ဆိုရင္ နယူးကလီးယား လက္နက္အနည္းငယ္ကို အကန္႕အသတ္နဲ႕ သံုးတဲ့အဆင့္မ်ိဳးပါ။ တတိယအဆင့္ကေတာ့ ေၾကာက္စရာအေကာင္းဆံုးပါပဲ။ General nuclear response ပါ။ အလံုးစံုေသာ ေခ်မွဳန္းေရးပါပဲ။ mutual assured destruction scenario နဲ႕ အနည္းနဲ႕အမ်ား ဆက္စပ္ေနပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ စစ္ေအးကာလမွာ အေမရိကန္ျပည္ေတာင္စု က်င့္သံုးခဲ့တဲ့ containment ဆိုတဲ့ ေပၚလစီအေၾကာင္း အနည္းငယ္တင္ျပခ်င္ပါတယ္။ ဒီေပၚလစီက ဒုတိယကမၻာစစ္ကာလအၿပီးမွာ ဆိုဗီယက္ရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးထိန္းခ်ဳပ္မွဳ ေအာက္ကို က်ေရာက္သြားေသာႏိုင္ငံမ်ားရဲ႕ ဒိုမီႏိုသက္ေရာက္မွဳကို ရပ္တန္႕ဖို႕ ေပၚေပါက္လာခဲ့တဲ့ ေပၚလစီျဖစ္ ပါတယ္။ ဒီေပၚလစီရဲ႕ အေျခခံကို George Cannan ဆိုတဲ့ အေမရိကန္သံတမန္တေယာက္က စတင္ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေပၚလစီက Negotiation နဲ႕ compromise ကိုအေျခခံတဲ့ appeasement ေပၚလစီနဲ႕ အျမစ္လွန္ ေခ်မွဳန္းေရးကို အေျခခံတဲ့ rollback ေပၚလစီၾကားမွာရွိတဲ့ ေပၚလစီျဖစ္ပါတယ္။ အလံုးစံုေခ်မွဳန္းေရးအထိ ဆက္မသြားပဲ ေနရာတခုမွာပင္ ရပ္ေနလိုက္ျခင္းမ်ိဳး ျဖစ္ပါတယ္။ ၁၉၆၄ တုန္းက အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုမွာ republican candidate, Barry Goldwater က ဘာေၾကာင့္ အႏိုင္မတိုက္တာလဲလို႕ containment ေပၚလစီကို challenge လုပ္ေတာ့ ဒီမိုကရက္တစ္ candidate, President Johnston က အႏိုင္တိုက္ဖို႕လုပ္လိုက္ရင္ နယူး ကလီးယားစစ္ပြဲကို risk လုပ္လိုက္သလိုျဖစ္မွာေပါ့လို႕ ေျဖခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လဲ ဗီယက္နမ္စစ္ပြဲကာလမွာ လာအိုထိ ၀င္ေရာက္ၿပီး ေထာက္ပံ့ေရးလမ္းေၾကာင္းျဖတ္ဖို႕ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တေယာက္ရဲ႕ ပရိုပိုဆာကို အေမရိကန္ သမၼတက ပယ္ခ်ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေပၚလစီက ႏိုင္ငံျခားေရးေပၚလစီဆိုေပမယ့္ ႏိုင္ငံတြင္းပဋိပကၡမ်ားမွာလဲ အသံုးျပဳတတ္ၾကပါတယ္။

စစ္ေအးကာလတေလွ်ာက္မွာ ေနတိုးက flexible response doctrine ကို က်င့္သံုးၿပီး၊ defensive အေနနဲ႕ပဲ ေနခဲ့ပါတယ္။ အဲ - စစ္ေအးကာလၿပီး ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ေနတိုးလဲ offensive strategy ကို က်င့္သံုးလာပါ တယ္။ ဥပမာ - ၁၉၉၅ မွာျဖစ္ခဲ့တဲ့ ေဘာ့စနီးယား၊ ဟာဇီဂိုးဗီးနား ဗံုးက်ဲမွဳ (code name- Operation Deliberate Force) ၊ ၁၉၉၉ မွာ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ယူဂိုဆလားဗီးယား ဗံုးက်ဲမွဳ (code name- Operation Allied Force) စတာေတြ ပါ။ ဒီအပိုင္းေတြနဲ႕ကေတာ့ Humanitarian Intervention နဲ႕ ပတ္သက္တာမို႕ အေသးစိတ္ကို ေနာက္ ေဆာင္းပါးမ်ားမွာ ေဖာ္ျပေပးပါမယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ စစ္ေအးကာလၿပီး ေနာက္ပိုင္းမွာ အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ား (အထူး သျဖင့္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ) ရဲ႕ strategic doctrine က Preemptive strategy ကို ဦးစားေပးလာပါတယ္။

အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုႏွင့္ Preemptive Strategic Doctrine Preemptive doctrine ဆိုတာက ရန္သူက ကိုယ့္ကိုလာမတိုက္မီ ကိုယ္က ရန္သူကို ဦးေအာင္ေခ်မွဳန္းရမယ္ဆိုတဲ့ သေဘာတရားအေပၚမွာ အေျခခံထားပါ တယ္။ ဒါေပမယ့္ မည္းမည္းျမင္တိုင္းရန္သူဆိုၿပီး တိုက္ခ်င္တိုင္းလိုက္တိုက္ေနလို႕ေတာ့ မရပါဘူး။ တဘက္ကေန လံုေလာက္တဲ့ ၿခိမ္းေခ်ာက္မွဳ အတိုင္းအတာရွိေနမွ တိုက္လို႕ရတာမ်ိဳးျဖစ္ပါတယ္။ ဥပမာ - ေျခာက္ရက္ၾကာ စစ္ပြဲလို႕ နာမည္ႀကီးခဲ့တဲ့ ၁၉၆၇ ခုႏွစ္၊ အာရပ္ - အစၥေရးစစ္ပြဲဟာ Preemptive စစ္ပြဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒီတုန္းက အီဂ်စ္သမၼတနာဆာဟာ ကုလသမၼဂၢအေရးေပၚတပ္ေတြကို ဖယ္ရွားၿပီး၊ ေထာင္ေပါင္းခ်ီတဲ့တင့္ကားေတြ၊ သိန္းခ်ီ ေနတဲ့ စစ္သားေတြကို အစၥေရးနယ္စပ္အနီးကို ေစလႊတ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အစၥေရးက သူ႕ႏိုင္ငံေတာ္လံုုျခံဳေရး အတြက္ Preemptive war ကို စတင္ဆင္ႏႊဲခဲ့ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ Preemptive strategic doctrine ကို တခ်ိဳ႕က Preventive strategic doctrine နဲ႕ မွားတတ္ၾကပါ တယ္။ Preventive strategic doctrine ကက်ေတာ့ ရန္သူဘက္က ၿခိမ္းေခ်ာက္မွဳ အတိုင္းအတာ မေပၚလြင္ ေသးပဲ ရန္သူကိုစတင္ တိုက္ခိုက္တာျဖစ္ပါတယ္။ Future threat လို႕ဆိုေပမယ့္ ႏိုင္ငံတကာဥပေဒမ်ားနဲ႕ ကမၻာ့ လူထုက ဒါကို လက္မခံၾကပါဘူး။ အေမရိကန္နဲ႕ မဟာမိတ္တပ္မ်ား အာဖဂန္နစ္စတန္ႏိုင္ငံကို တိုက္ခိုက္မွဳ အေပၚမွာ ကန္႕ကြက္သံမ်ားမၾကားရေပမယ့္ အေမရိကန္နဲ႕ ၿဗိတိန္ႏိုင္ငံတို႕ရဲ႕ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္ အီရတ္ႏိုင္ငံ တိုက္ခိုက္မွဳမွာက်ေတာ့ ကန္႕ကြက္သံမ်ားထြက္လာၾကပါတယ္။ အာဖဂန္နစ္စတန္ကိစၥမွာ Preemptive strategic doctrine ကို သံုးထားေပမယ့္ အီရတ္ကိစၥမွာက်ေတာ့ ဘြတ္ခ်္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးက Preemptive လို႕ ဆိုေပမယ့္ Preventive လို႕ ယူဆသူမ်ားက အမ်ားအျပား ေပၚထြက္ေနပါတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ စစ္ပြဲတခုကို justified လုပ္ရတာဟာ အခက္ခဲဆံုးကိစၥတခုပဲျဖစ္ပါတယ္။ ပညာရွင္မ်ားကေတာ့ debate ေတြ ဆက္လုပ္ေနၾက ဆဲပါပဲ။

အဓိကေျပာလိုတဲ့အေၾကာင္းအရာကေတာ့ ႏိုင္ငံေရး၊ စစ္ေရး၊ ႏိုင္ငံျခားေရးဆိုင္ရာမ်ားကို အဓိက လႊမ္းမိုး သက္ေရာက္ေနတဲ့ strategic doctrine ရဲ႕ အေရးပါမွဳကိုပဲျဖစ္ပါတယ္။ strategic doctrine ဟာ ႏိုင္ငံတကာ ေရးရာမ်ားနဲ႕ ႏိုင္ငံတရပ္အတြက္သာမက အဖြဲ႕အစည္းမ်ားအတြက္ပါ အေရးႀကီးပါတယ္။ အဖြဲ႕အစည္းတခု အေနနဲ႕ ကိုယ့္ရင္ဆိုင္ဆင္ႏႊဲေနတဲ့ စစ္မ်က္ႏွာအသီးသီးအတြက္ strategic doctrine လိုအပ္ပါတယ္။ ကို္ယ္နဲ႕ ရင္ဆိုင္ရမယ့္ရန္သူရဲ႕ ကိုယ့္ကို မဟာမိတ္ျပဳေနတဲ့ တိုင္းျပည္အဖြဲ႕အစည္းမ်ားရဲ႕ strategic doctrine ကို ေသခ်ာသိရွိနားလည္ဖို႕လိုအပ္လွပါတယ္။

လက္ရွိျမန္မာအေရးႏွင့္ strategic doctrine

ကြ်န္မအျမင္ကိုေျပာရရင္ ကြ်န္မတို႕ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးရဲ႕ ဦးေဆာင္ပါတီတရပ္ျဖစ္တဲ့ အန္အင္ဒီပါတီရဲ႕ Strategic Doctrine က defensive ျဖစ္ၿပီး၊ နအဖရဲ႕ အမ္အယ္ဒီအေပၚမွာ ေတာက္ေလွ်ာက္ က်င့္သံုးလာခဲ့တာကေတာ့ containment ျဖစ္ပါတယ္။ အန္အယ္ဒီကို မတရားအသင္းေၾကျငာၿပီး အၿပီးသတ္ roll back လုပ္လိုက္တဲ့အခါမွာ ေျမေအာက္ဆင္းသြားၿပီး လူထုေတာ္လွန္ေရးကို trigger လုပ္လိုက္သလို ျဖစ္သြားမွာစိုးတာရယ္၊ အန္အယ္ဒီ ရွိေနျခင္းအားျဖင့္ စစ္ေခါင္းေဆာင္အခ်င္းခ်င္း ကြဲျပားမွဳအေပၚမွာ အန္အယ္ဒီကို ဘံုရန္သူထားရွိၿပီး မကြဲေအာင္ ထိန္းထားဖို႕ရယ္၊ ႏိုင္ငံတကာကလက္ခံလာႏိုင္မယ့္ ေရြးေကာက္ပြဲတခု အေျခအေနအေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ မလုပ္ႏိုင္ေသးခဲ့တာအတြက္ရယ္ေၾကာင့္ အန္အယ္ဒီအေပၚမွာ containment strategic doctrine ကို အသံုးျပဳ ေနခဲ့တာျဖစ္တယ္။ ေနာက္ျပန္ၿပီး compromise strategy ကိုသြားဖို႕ နအဖမွာအစီအစဥ္မရွိႏိုင္ပဲ ေရွ႕ဆက္တက္ တဲ့ rollback strategy အလံုးစံုေခ်မွဳန္းေရးကိုသာ အစီအစဥ္ရွိႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ အန္အယ္ဒီအေနနဲ႕ compromise ထိုင္ၿပီး ေတာင္းဆိုေနျခင္းဟာ ျဖစ္လာႏိုင္ဖြယ္မရွိေၾကာင္း အမွန္တရားကို လက္ခံဖို႕လိုအပ္ေနၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ျငိမ္းခ်မ္းစြာနဲ႕ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးေျဖရွင္းေရးဟာ ျမန္မာျပည္အတြက္ အေကာင္းမြန္ဆံုးေသာ solution ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ Frederick the Great ဆိုခဲ့ဖူးတဲ့ "Negotiations without arms are like music without instrument” ဆိုတာလိုပဲ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာနဲ႕ ထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္မေတြ႕ပဲ ဒီမိုကေရစီေတာင္းေနတာကို နအဖ က အမွဳေတာင္ထားမွာမဟုတ္ပါဘူး။

အျခားေသာအတိုက္အခံမ်ားအေပၚမွာေတာ့ နအဖက rollback strategy ကို ေတာက္ေလွ်ာက္က်င့္သံုး လာခဲ့ တာျဖစ္ပါတယ္။ ဆင္ေျပာင္ႀကီးသြားတဲ့လမ္းကို ဒီေလာက္ရွင္းေနရဲ႕နဲ႕ ဒိုင္ယာေလာ့ခ္ပဲ ထိုင္ေအာ္ေန လို႕က ေတာ့ ဘာမွျဖစ္လာမွာမဟုတ္ပါဘူး။ ေအာ္သူမ်ားပဲ အခ်ိန္ကုန္ပါလိမ့္မယ္။ compromise လုပ္ရမယ္လို႕ တခ်ိဳ႕ ဆိုတတ္ၾကပါတယ္။ compromise ဆိုတာက လက္ခုပ္ႏွစ္ဘက္တီးမွ ျမည္လာမယ့္ကိစၥပါ။ လက္ခုပ္မတီးခ်င္တဲ့ နအဖလက္ကို အတင္းသြားဆြဲျပီး တီးေနလို႕ကေတာ့ compromise မျဖစ္လာပဲ ေခါင္းပုတ္ႏွစ္သိမ့္ခံလိုက္ရတာပဲ ျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္။ တပ္ဦးပါတီက defensive strategy ကိုသံုးလာတာ ရာစုႏွစ္ေတြ ခ်ီေနၿပီျဖစ္ပါတယ္။ ဒီ doctrine က ၾကာၾကာသံုးတာမ်ားရင္ offensive မလုပ္ရဲေတာ့ပဲ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ဒါကိုနားလည္ၿပီး အျပစ္တင္ မွဳမဟုတ္ပဲ confrontation အတြက္ ၀န္းရံေပးျခင္း (သို႕) ၀န္းရံရင္လဲ မထႏိုင္ျဖစ္လာတဲ့အခါ ခဏေနာက္ခ်န္ ထားၿပီး၊ လုပ္သင့္တာကို ဆက္လက္လုပ္ကိုင္သြားျခင္းမ်ားလုပ္ၾကဖို႕ တပ္ဦးပါတီမဟုတ္တဲ့ အျခားေသာအဖြဲ႕ အစည္းမ်ားမွာ တာ၀န္ရွိပါတယ္။

ႏိုင္ငံတကာအကူအညီဆိုတာမွာလဲ collective security ဆိုတဲ့ strategic doctrine အေပၚမွာ အေျခခံထားတဲ့ ယူအင္မွာ အားနည္းခ်က္ေတြ အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္။ တႏိုင္ငံခ်င္းစီကေနဆိုရာမွာလဲ သူတို႕ရဲ႕ strategic doctrine ေတြမွာ offensive strategy နည္းပါတယ္။ ႏိုင္ငံတကာဥပေဒမ်ားအရ Humanitarian Intervention ဆိုတာျဖစ္လာဖို႕ကလဲ အေတာ္ကို ခဲယဥ္းလွပါတယ္။ ဒီေတာ့ ကြ်န္မတို႕အေနနဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ strategic doctrine တခု ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ ရွိေနဖို႕လိုအပ္ေနပါၿပီ။

ျပည္တြင္းလူထုတိုက္ပြဲကိုျပၿပီး၊ ႏိုင္ငံတကာ၀င္ေပးပါဆိုၿပီး ေတာင္းဆိုမယ့္ doctrine လား၊ ယူအင္နဲ႕ ျပည္ပက ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္ေပးပါလို႕ ထိုင္ေအာ္ေနမယ့္ doctrine လား၊ နအဖကို compromise လုပ္ရမယ္ဆိုၿပီး ေခါင္းပုတ္ေက်ာသပ္သြားခံမယ့္ doctrine လား၊ လူထုတိုက္ပြဲနဲ႕ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရး တြဲစပ္ၿပီး ေတာ္လွန္ေရး အရွိန္ေရာက္လာခ်ိန္မွာ ခြဲထြက္ပူးေပါင္းလာမယ့္ တပ္ကလူတခ်ိဳ႕နဲ႕ ၾကားျဖတ္အစိုးရဖြဲ႕စည္းၿပီး ဒီမိုကေရစီလမ္းေၾကာင္းေပၚသြားမယ့္ doctrine လား။ ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ ေရြးခ်ယ္ဆံုးျဖတ္ၾကဖို႕ လိုၿပီျဖစ္ပါတယ္။ ရန္သူ႕အေျခအေနၾကည့္ၿပီး flexible response သံုးမည္ဆိုလွ်င္လဲ လိုအပ္သည့္အဆင့္မ်ားကို ေဖာ္ထုတ္သင့္ ၾကၿပီျဖစ္ပါတယ္။

နိဂံုးခ်ဳပ္ဆိုရရင္ strategic doctrine ဟာ စစ္ေရး၊ စီးပြားေရး၊ ႏိုင္ငံေရးရာကိစၥမ်ားမွာ အေရးပါလွေသာ ေက်ာရိုး မ႑ိဳင္တရပ္ျဖစ္တာမို႕ ေရရာတိက်ေသာ strategic doctrine မရွိရင္ တိုက္ပြဲေဖာ္ေဆာင္မွဳနဲ႕ နည္းဗ်ဴဟာမ်ား ဟာ ျပန္႕က်ဲေနၿပီး၊ ပစ္မွတ္ကို မထိေရာက္ႏိုင္ပဲျဖစ္တတ္ပါေၾကာင္း ေရးသားလိုက္ရပါတယ္။


ေတာ္လွန္ေရးသစၥာျဖင့္။
ခင္မမမ်ိဳး (၁၊ ၁၀၊ ၂၀၀၈)
REF: www.naytthit.com

Read More...

Collapse...

ကြ်န္မတို႔ဘာေတြျပင္ဆင္ထားျပီးျပီလဲ

ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဒီမိုကေရစီရရင္ဆိုတဲ့စကားလံုးကို ကြ်န္မတို႔ေတြ ေျပာေလ့ရွိၾကပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ျပည္ပ မွာ ႏိုင္ငံေရးလုပ္ေနရင္း ေမြးရပ္ေျမကို လြမ္းဆြတ္ၾကတဲ့အခါ၊ ေမြးရပ္ေျမအေၾကာင္း ေျပာဆိုၾကတဲ့အခါမွာ ေျပာဆိုေလ့ရွိၾကပါတယ္။ စစ္အစိုးရေၾကာင့္ တိုင္းျပည္ႀကီး ရစရာမရွိေအာင္ ပ်က္စီးေနတာေတြ၊ တိုးတက္မႈ မရွိပဲ ဆုတ္ယုတ္ေနတာေတြကို ေတြးမိတဲ့အခါတိုင္း ေဒါသေတြထြက္မိၾက၊ အားမရေတြလည္းျဖစ္ေနၾကနဲ႕ အေတာ္ပဲစိတ္ပင္ပန္းရပါတယ္။ တကယ္ပါ။ ကြ်န္မကိုယ္ေတြ႔မွာဆိုရင္ ျမန္မာျပည္အေၾကာင္း ေတြးမိရင္း အိပ္ပ်က္ခဲ့ရတဲ့ ညေတြ၊ ရထားဘူတာေက်ာ္သြားတာေတြ၊ ဘတ္စ္ကားမွတ္တိုင္ေက်ာ္သြားတာေတြ၊ ၀မ္း နည္းမ်က္ရည္က်မိတာေတြ၊ စိတ္ဆိုးမာန္ဆိုးနဲ႔ နံရံကိုလက္သီးနဲ႔ ထထိုးမိတာေတြ၊ အိမ္ထဲက ပစၥည္းေတြကို ေကာက္ေပါက္မိတာေတြ ျဖစ္ခဲ့ရတာ အမ်ားႀကီးပါ။ လက္သီးကိုက်စ္က်စ္ဆုပ္္ၿပီး၊ ၀မ္းနည္းေၾကကြဲမႈေတြကို နာက်ည္းမႈခြန္အားအေနနဲ႔ ေျပာင္းျဖစ္ခဲ့ရတဲ့ အႀကိမ္ေတြလည္း မေရတြက္ႏိုင္ေအာင္ပါ။ ဒါေပမယ့္ - ကြ်န္မ တို႔ေတြ ဒီလိုျဖစ္ေနရံုနဲ႔ ဒီပြဲက ၿပီးသြားမွာလား ------ ။

အေျဖကရွင္းပါတယ္။ မဟုတ္ပါဘူး။ ကြ်န္မတို႔ေတြ လုပ္ႏိုင္တာလုပ္ရင္း ျပင္ဆင္စရာရွိတာေတြကို ျပင္ဆင္ ရင္း အနာဂတ္ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံေတာ္သစ္အတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အျပည့္ထားၾကရမွာပါ။ တကယ္တမ္းက် ေတာ့ ဒီမိုကေရစီရရင္ဆိုတဲ့စကားလံုးကို ကြ်န္မတို႔အလြယ္တကူ ေျပာတတ္ၾကေပမယ့္ ကြ်န္မတို႔အခု စစ္ အာဏာရွင္စနစ္ကို ျဖဳတ္ခ်ျပီး ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံလို႔ ေၾကညာလိုက္ရံုနဲ႔ ဒီမိုကေရစီအျပည့္အ၀ရွိတဲ့ ႏိုင္ငံ ခ်က္ခ်င္းျဖစ္လာမွာမဟုတ္ပါဘူး။ ဒါဟာ ကနဦးဒီမိုကေရစီအသြင္ကူးေျပာင္းမႈ (Initial Democratization) ပဲရွိပါေသးတယ္။ ကြ်န္မတို႔ရဲ႕ ေနာင္ေတာ္မ်ိဳးဆက္ေတြ အသက္ေပးျပီး ေတာင္းဆိုခဲ့ၾကတဲ့ ဒီမိုကေရစီဆိုတဲ့ စနစ္ၾကီး ေရရွည္တည္တံ့ဖို႔အတြက္ Democratic Consolidation ဆိုတဲ့အဆင့္ၾကီး ေအာင္ျမင္လာေအာင္ ကိုပါ ဆက္လက္လုပ္ကိုင္ၾကဖို႔ ကြ်န္မတို႔မွာ သမိုင္းေပးတာ၀န္ရွိပါတယ္။ “မုန္႔ဆီေၾကာ္က ဘယ္ေနမွန္းမသိ။ ႏႈတ္ခမ္းနာနဲ႔တည့္ပါ့မလား“ ဆိုၿပီး လုပ္ေနတယ္လို႔ ကြ်န္မကို ဆိုခ်င္လဲဆိုၾကပါ။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္တေန႔ တာအခ်ိန္ဇယားကို ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ျပီးမွ ညအိပ္ေလ့ရွိတဲ့ ကြ်န္မ၊ ေလးငါးႏွစ္မွာေျဖသင့္တဲ့ စာေမးပြဲကို လည္း အခုကတည္းက ႀကိဳတင္ေရြးခ်ယ္ေလ့ရွိတဲ့ကြ်န္မ၊ မလြန္ဆန္ႏိုင္ေသာ ကံၾကမၼာဆိုး တစံုတရာ ေၾကာင့္ ခ်ထားတဲ့စီမံကိန္းလြဲေခ်ာ္သြားရင္ လုပ္သင့္တဲ့ Back up plan နဲ႔ ကိုယ္သြားမယ့္လမ္းေၾကာင္းေပၚ မေရာက္ေရာက္ေအာင္ တစိုက္မတ္မတ္နဲ႔ ျပန္တက္ေလ့ရွိတဲ့ ကြ်န္မအတြက္ေတာ့ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္မႈဆိုတာ ကို အေလးအနက္ အလြန္အမင္းထားတတ္တာ အက်င့္ျဖစ္ေနလို႔ ဒီပို႕စ္ေလးကို ေရးျဖစ္တာပါ။

စစ္မဟာဗ်ဴဟာေလ့လာေရးမွာေရာ၊ စီးပြားေရးဗ်ဴဟာမွာေရာ၊ ေစ်းကြက္ဗ်ဴဟာမွာေရာ အလြန္ပဲအေရးႀကီး တဲ့ ဆန္းစစ္ခ်က္တခုရွိပါတယ္။ SWOT analysis လို႔ အတိုေကာက္ေခၚေလ့ရွိပါတယ္။ Strengths, Weaknesses, Opportunities, Threats ပါ။ ကိုယ့္ဘက္ကိုေရာ၊ ရန္သူဘက္ (ယွဥ္ၿပိဳင္ဘက္) ကိုပါ ဒီဆန္းစစ္ခ်က္လုပ္ၿပီးမွ မဟာဗ်ဴဟာတခုကို ခ်မွတ္အေကာင္အထည္ေဖာ္ရပါတယ္။ လူတိုင္းလူတိုင္းဟာ အားနည္းခ်က္နဲ႔ မကင္းႏိုင္ၾကပါဘူး။ ဘယ္သူမွ ၿပီးျပည့္စံုေသာလူရယ္လို႔ မရွိပါဘူး။ ဒီလိုပဲတေယာက္နဲ႔ တေယာက္ အားသားခ်က္ေတြကလဲ မတူျပန္ပါဘူး။ သူ႕အားနည္းခ်က္မွာ ကိုယ္ကအားသာၿပီး comple -ment ျဖစ္သြားရင္ေတာ့ ေအာင္ျမင္မွဳဟာ အထြတ္အထိပ္ပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္လဲ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈဆိုတာက လိုအပ္တာပါ။ ယံုၾကည္ခ်က္တူ၊ လမ္းေၾကာင္းတူတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းေတြဆိုရင္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈရွိမွလဲ ပိုျပီး ထိေရာက္မွုဆိုတာ ျဖစ္ေစႏိုင္ပါတယ္။ ဒီလိုပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈဆိုတာကို မေရာက္ခင္ လူတုိင္းလူတိုင္း၊ အဖြဲ႔အစည္းတိုင္းဟာ ကိုယ့္အားနည္းခ်က္ကို ကိုယ့္ဘာသာသိေနဖို႔လဲ လိုအပ္ပါတယ္။ ဒါကိုေထာက္ျပ ေျပာဆိုတာကိုလဲ ဟုတ္မွန္တယ္ဆိုရင္ အမွန္အတိုင္း လက္ခံျပဳျပင္တတ္ႏိုင္ဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ မွန္ရင္ခံခက္ ျဖစ္တတ္တယ္ဆိုေပမယ့္ ဇြတ္မွိတ္ျပီး ငါတို႕ကိုမေစာ္ကားနဲ႕လို႔ ထိုင္ေျပာေနတာထက္ သူေျပာရေအာင္ ငါတို႔ ကျဖစ္ေနသလားဆိုတာ အရင္ဆန္းစစ္ဖို႔လိုအပ္ပါတယ္။ ကိုယ့္အားနည္းခ်က္ကို ကိုယ္မသိရင္ေတာ့ ပစ္မွတ္ ကို ထိဖို႔မလြယ္ပါဘူး။

ဥပမာေျပာရရင္ ကြ်န္မ ေသနတ္ပစ္တဲ့အခါတိုင္းမွာ အားနည္းခ်က္တခုရွိတယ္။ ခလုတ္ညွစ္လိုက္တိုင္း ေသနတ္ေျပာင္းက ခါသြားတယ္။ မၿငိမ္ဘူး။ ျဖစ္သင့္တာထက္ ပိုဆိုးတာကိုေျပာတာပါ။ ခါသင့္တာထက္ခါ ေတာ့ ပစ္မွတ္လြဲတယ္။ target card ကိုထိေပမယ့္ အလယ္ဗဟိုကို မထိဘူး။ ဒီေတာ့ ကြ်န္မ သူငယ္ခ်င္းက အားနည္းခ်က္ကိုေထာက္ျပပါတယ္။ လူဆိုတာကေလ အတၱမ်ိဳးႀကီးပဲရွင့္။ ကိုယ့္ကိုလာေျပာေတာ့ နည္းနည္း ေတာ့ စိတ္ထဲကသိကေအာင့္ျဖစ္သား။ ဒါေပမယ့္ ဟုတ္ေနေတာ့လဲ လက္ခံရတာေပါ့။ ဒါကို ဘယ္လိုလုပ္ႏိုင္ မလဲ ဆက္ေမးရတယ္။ ကြ်န္မရဲ႕အဓိက Goal က ပစ္မွတ္ဗဟိုကို ထိဖို႔ေလ။ သူငါ့ကို ဒီလိုေျပာတယ္ဆိုၿပီး သူနဲ႔ သြားျငင္းဖို႔၊ ရန္ျဖစ္ဖို႔မဟုတ္ဘူးကို။ မွန္သည္ျဖစ္ေစ၊ အျမင္မွားၿပီး ေျပာတာျဖစ္ေစ၊ သူဒီလိုေျပာလာၿပီ ဆိုရင္ေတာ့ အေၾကာင္းတခုခုရွိလို႔ပဲျဖစ္တယ္။ အဲဒီအေၾကာင္းရင္းကိုသာ အရင္ေဆြးေႏြးသင့္တယ္ မဟုတ္ လား။ ဒီလိုပဲေျပာၾကရင္း၊ အၾကံဥာဏ္ေတာင္းရင္းနဲ႔ ပစ္မွတ္ခ်ိန္တဲ့အခါမွာ ပံုမွန္ထက္ နဲနဲေလးျမွင့္ခ်ိန္ဖို႔ သူကအၾကံေပးလာတယ္။ ကြ်န္မလုပ္ၾကည့္တယ္။ ထိတယ္။ အလယ္ဗဟို တိတိပဲ။ သူေျပာတာမွားျပီး ပစ္မွတ္ကိုပါ လံုး၀မထိေတာ့တာလဲ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ႏိုင္တာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္ကို ေျပာလာၿပီဆိုရင္ေတာ့ သူ႔ အျမင္နဲ႔ သူ႕အၾကံကိုလည္း ထည့္သြင္းစဥ္းစားသင့္တယ္။ ဒါကို ကြ်န္မဆိုလိုတာပါ။

ဒီေတာ့ အဲဒီဥပမာေလးကို ႏွလံုးမူၿပီး၊ ျပည္ပေရာက္ အတိုက္အခံတေယာက္အေနနဲ႔ ျပည္ပေရာက္အတိုက္ အခံေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ျမင္တာေျပာၾကည့္မယ္ေနာ္။ ကြ်န္မတို႔ေတြ အခ်ိန္ေတြကို ထိေရာက္တာမွာ မသံုးပဲ အလဟႆ ျဖဳန္းပစ္ေနၾကတယ္။ လိုအပ္တဲ့ ျပင္ဆင္မွဳေတြလည္း မလုပ္ပဲ ပြဲလမ္းသဘင္မ်ားစြာနဲ႔ ဟိုေနရာ စုစု၊ ဒီေနရာစုစု အခ်ိန္ကုန္ေနၾကတယ္။ ဒီလို ကြ်န္မေျပာမယ္။ ကြ်န္မကိုလာမျငင္းခင္မွာ ကုိယ့္ဘာသာ ကိုယ္ဟုတ္လား၊ မဟုတ္လား အရင္ျပန္ေမးၾကည့္ပါေနာ္။ မဟုတ္ဘူးဆိုရင္ေတာ့ အခ်က္အလက္ အခိုင္ အမာနဲ႔ ျပန္လာေျပာပါ။ ကြ်န္မဒီအျမင္ကို ရုတ္သိမ္းေပးပါ့မယ္။

ပထမဆံုးအေနနဲ႔ လုပ္ငန္းအေကာင္အထည္ေဖာ္ေရးအေၾကာင္းကို စေျပာၾကရေအာင္။ ျပည္ပေရာက္ အတိုက္အခံအမ်ားစုက ကိုယ့္ဘာသာကို ေတာ္လွန္ေရးသမားလို႔ စိတ္ႀကီး၀င္ေနတတ္ၾကတယ္။ တကယ္ လုပ္ႏိုင္တာက်ေတာ့ campaign ပဲျဖစ္တယ္။ ေတာ္လွန္ေရးနဲ႔ ကင္ပိန္းကို မကြဲျပားၾကဘူး။ ျမန္မာျပည္ရဲ႔ ေတာ္လွန္ေရးဟာ ျမန္မာျပည္တြင္းနဲ႕ ျမန္မာ့ေျမထဲက ေတာထဲမွာပဲရွိတယ္။ ျပည္ပေရာက္လာရင္ေတာ့ ဆႏၵျပပြဲနဲ႔ သက္ဆိုင္ရာအစိုးရေတြကို lobby လုပ္တာ၊ ျမန္မာပြဲလမ္းသဘင္ေတြလုပ္တာပဲရွိတယ္။ ေတာ္လွန္ေရး ဆိုတာ မရွိဘူး။ ဒီအခ်က္ဟာ ေတာ္လွန္ေရးရဲ႕အဓိက လိုအပ္ခ်က္မဟုတ္ဘူး။ ေတာ္လွန္ေရး ကို ေထာက္ကူမေပးတာပဲရွိတယ္။ မေထာက္ကူရင္ေကာျဖစ္မလားလို႔ ျပန္ျငင္းခ်င္ျငင္းပါ။ ဒါေပမယ့္ အမ်ားစု က ေထာက္ကူတာပဲလုပ္ေနေတာ့ ေမွာ္ဆရာ လူေသေကာင္ အသက္သြင္းတာ ေျခေထာက္ႀကီးပဲ ေထာင္ေန သလိုျဖစ္ေနတယ္။ တကိုယ္လံုးက မၾကြလာဘူး။ ပိုဆိုးတာက ဒါေတြကို အလုပ္ၾကီးတခုအေနနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာ ဖိအားဆိုတာႀကီးကိုပဲ လံုး၀အားကိုးျပီး၊ ဒါကမွ ျမန္မာျပည္အတြက္ ႏိုင္ငံေရးလုပ္ေနတာ၊ ေတာ္လွန္ေရးလုပ္ ေနတာလို႔ လြဲမွားစြာ ထင္လာတဲ့အခ်က္ပဲ။ တကယ္တမ္းက်ေတာ့ ေတာ္လွန္ေရးတခုရဲ႕ အေရးႀကီးတဲ့ pillar ေတြျဖစ္တဲ့ political pillar, social-economic pillar, cultural- spiritual pillar, military pillar ေတြမွာ လံုး၀အားနည္းသြားတယ္။ အားလံုးက international pillar ကိုပဲ အာရံုစိုက္လာၾကတယ္။ အေရးႀကီးဆံုး ေျမေအာက္ကလာပ္စည္းအစုအဖြဲ႕ေတြကို နက္နက္ရွိဳင္းရွိဳင္း အေကာင္အထည္ မေဖာ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ေျမေပၚ လိုင္း အိုဂ်ီမွာပဲ အားလံုးစုပံုကုန္တယ္။ ဒီအထဲမွာလဲ ကိုးဆယ္ရာခိုင္ႏွဳန္းေလာက္က ျပည္ပအေျခစိုက္ျပီး ဆယ့္ႏွစ္လရာသီမရိုးႏိုင္ေသာ ပြဲမ်ားျဖစ္တဲ့ လြတ္လပ္ေရးပြဲ၊ ေတာ္လွန္ေရးေန႔ဆႏၵျပပြဲ၊ သၾကၤန္ပြဲ၊ ေဒၚစု ေမြးေန႔ပြဲ၊ ရွစ္ေလးလံုးဆႏၵျပပြဲ၊ စက္တင္ဘာအာဏာသိမ္းႏွစ္ပတ္လည္ပြဲ၊ ဒီဇင္ဘာလူ႕အခြင့္အေရးနဲ႔ ဆႏၵျပ ပြဲေတြလုပ္ေနတာနဲ႔ပဲ အလုပ္ရွဳပ္ေနၾကတယ္။ အစည္းအေ၀းေတြမွာလဲ ႏိုင္ငံေရးလမ္းစဥ္တရပ္ကို ခ်ျပၾက၊ ေဆြးေႏြးၾက၊ ေတာ္လွန္ေရး အရွိန္ျမင့္လာေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ အေျဖရွာၾကတာ မဟုတ္ပဲ ဘယ္ပြဲမွာ ဘယ္သူက အခမ္းအနားမွဴး လုပ္မယ္၊ စကားတက္ေျပာမယ္၊ ထုတ္ျပန္ေၾကညာခ်က္ေတြ ထုတ္မယ္ဆိုတာ ေတြနဲ႕ပဲ ၿပီးသြားၾကတာ မ်ားတယ္။ ဒီထုတ္ျပန္ေၾကညာခ်က္ေတြဆိုတာကလဲ ဟိုအဖြဲ႕အစည္းကထုတ္လိုက္၊ ဒီအဖြဲ႕အစည္းက ထုတ္လိုက္နဲ႕ ျပန္ျခံဳၾကည့္ရင္လဲ ဒါေတြပါပဲ။ တႏွစ္လဲဒါပဲ၊ ေနာက္တႏွစ္လဲဒါပဲ၊ template သေဘာထားျပီး ရက္စြဲေလးေတြ ေျပာင္းတာပဲရွိတယ္။ ဒါေတြလုပ္ဖို႕ ေပးဆပ္လိုက္ရတဲ့အခ်ိန္ေတြ၊ အင္အား ေတြေနရာမွာ တျခားပိုမိုထိေရာက္တဲ့လုပ္ရပ္ေတြျဖစ္ျဖစ္၊ ျမန္မာျပည္အနာဂတ္အတြက္ ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္မွဳ ေတြျဖစ္ျဖစ္လုပ္ရင္ အင္အားျပဳန္းတီးမႈ ျဖစ္ေနတာေတြ ေလ်ာ့သြားမလားပဲ။ ဒီၾကားထဲ မညီညြတ္မွဳေတြနဲ႔ ဆႏၵျပပြဲကိုေတာင္ ဟိုတဖြဲ႕က တနာရီ၊ ဒီတဖြဲ႕က ႏွစ္နာရီလို႔ လုပ္ေနၾကတာ ေသခ်ာေတြးၾကည့္ရင္ ရွက္ဖို႔ အလြန္ေကာင္းတဲ့ကိစၥ။ ျမန္မာ့အေၾကာင္းကို ကမာၻလွည့္ ေဖာ္က်ဴးျပေနၾကသလိုပဲ။

တပ္ေပါင္းစုတခုသာရွိရင္ Pubic Relations ဌာနအေနနဲ႔ ထုတ္ျပန္ေၾကညာခ်က္တခုကိုပဲ ေခါင္းစည္းတခုနဲ႔ ထုတ္လိုက္၊ လုပ္ငန္းေဖာ္ေဆာင္ေရးဌာနအေနနဲ႔ သက္ဆိုင္ရာႏိုင္ငံကိုယ္စီမွာ ပြဲေတြက်င္းပလိုက္ လုပ္လိုက္ တာနဲ႔တင္ အခု လူတေသာင္းေလာက္လုပ္ေနတဲ့အလုပ္ေတြက လူတရာေလာက္လုပ္တာနဲ႔တင္ ၿပီးကိုၿပီး တယ္။ သက္ဆိုင္ရာႏိုင္ငံကအႀကီးအကဲေတြ ေနရာကလဲ စဥ္းစားၾကည့္ပါ။ အေစာင္ေစာင္တက္လာေနတဲ႔ ထုတ္ျပန္ခ်က္ေတြကို တကယ္ေရာဖြင့္ဖတ္ၾကပါ့မလားလို႔ ေတြးၾကည့္ၾကပါ။ ေျပာမေကာင္းလို႔သာ မေျပာၾက တာ။ ျမန္မာေတြဘယ္လိုျဖစ္ေနလဲဆိုတာ သူတို႕က သိမွသိျဖစ္ေနျပီ။

ေနာက္တခုက ပ႐ိုပိုဆာကိစၥ။ ႏိုင္ငံေရးတင္မဟုတ္ဘူး။ လူသားခ်င္းစာနာမႈနဲ႔ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးလုပ္တဲ့ အဖြဲ႕ေတြမွာေတာင္ leaking bucket ဆိုတဲ့ သေဘာတရားရွိတယ္။ အတိုဆိုရရင္ေတာ့ ေပးတဲ့သူေတြဆီၤက ေန လက္ခံသူေတြဆီမေရာက္ခင္ၾကားမွာ အေထြေထြကုန္က်စရိတ္ေတြေပါ့။ ဒီအထဲမွာ ၀န္ထမ္းစရိတ္က အႀကီးဆံုး။ ဒါေၾကာင့္လဲ တခ်ို႕လုပ္ငန္းႀကီးေတြမွာ downsizing လုပ္လာၾကတာပါ။ ၿပီးေတာ့ လုပ္မယ့္ အလုပ္ကို ထိေရာက္မႈျဖစ္ဖို႔ရာမွာလဲ အလုပ္ခြဲေ၀မႈဆိုတာရွိရတယ္။ ဘက္ေပါင္းစံုမွာ လုပ္ၾကရမယ္။ အခု ကြ်န္မတို႕ေတြက ပရိုပိုဆာတင္ၿပီး က်လာရင္ လုပ္ၾကတာေတြက ဟိုအဖြဲ႕ကလဲဒါပဲ။ ဒီအဖြဲ႕ကလဲ ဒါပဲ။ Project planning ဌာနတခုထားျပီး လိုအပ္တဲ့က႑ေတြကို ခြဲေ၀ခ်ေပးမႈလုပ္လိုက္ရင္ တဖြဲ႕က civil society အတြက္လုပ္၊ တဖြဲ႕က ဒီမိုကေရစီပညာေပးေရးလုပ္၊ တဖြဲ႕က ကင္ပိန္းလုပ္၊ တဖြဲ႕က မွတ္တမ္းျပဳစု ေရးလုပ္နဲ႕ ပိုၿပီး ေနရာမက်ႏိုင္ဘူးလား။ overlapping ျဖစ္တဲ့ဧရိယာေတြကို ေလွ်ာ့ခ်ႏိုင္တာေပါ့။ ေနာက္ၿပီး ခရီးသြားကုန္က်စရိတ္ေတြ။ ဒါလုပ္ဖို႔ကိုပဲ ဟိုအဖြဲ႕က အဲဒီေနရာတခါသြား၊ ဒီအဖြဲ႕က တခါထပ္သြားနဲ႔။ ဟိုလူ ကတခါသြား၊ ဒီလူကတခါသြားနဲ႔။ သူ႔ေနရာနဲ႔သူ ေဒသဆိုင္ရာ in-charge ေတြထားလိုက္ရင္ အဆင္မေျပဘူး လား။ အဲလိုဆိုရင္လဲ ကုလားထိုင္လုေနၾကမွာေပါ့။ ကိုယ့္ျမန္မာအေၾကာင္း မသိဘူးလားလို႔ေတာ့ ကြ်န္မကို မေျပာပါနဲ႕။ ဒါေတြလုပ္ေနလို႔ အက်ိဳးမွမရွိတာ။ က်ဆံုးသြားတဲ့ ရဲေဘာ္ေတြ၊ ေထာင္ထဲကရဲေဘာ္ေတြ မ်က္ႏွာေထာက္ျပီး ဒီေလာက္ေတာ့ သေဘာထားႀကီးသင့္တယ္ ထင္တာပဲ။ ဒီလိုပဲ ဟိုတမ်ိဳး၊ ဒီတမ်ိဳးနဲ႔ ပြစာက်ဲေနလို႔ကေတာ့ ဘယ္လိုလုပ္ျပီး united force ကိုရမွာလဲ။ လူ႕ဘီလူးႀကီးကို ေျခေထာက္သြားကုပ္ လိုက္၊ လက္သြားပုပ္လိုက္၊ ကလိသြားထိုးလိုက္ပံုစံမ်ိဳးျဖစ္ေနမွာေပါ့။ အားလံုးက အားနဲ႔မာန္နဲ႔ တၿပိဳင္တည္း တြန္းလွဲျပီး တက္ဖိသတ္မွ ရမွာကိုး။

ကဲ - ဒါေတြကထားပါေတာ့။ ျမန္မာျပည္မတိုးတက္လို႔ ကြ်န္မတို႔ေတြ ယူၾကံဳးမရစိတ္ဆိုးေနၾကရတာ မဟုတ္ လား။ ဒီေတာ့ စစ္အာဏာရွင္ျပဳတ္က်ၿပီး ဒီမိုကေရစီစနစ္ အေကာင္အထည္ေဖာ္တဲ့အခါ ျမန္မာျပည္ တိုး တက္ေအာင္ လုပ္ဖို႔ကိုေကာ ကြ်န္မတို႔ ဘာေတြျပင္ဆင္ထားၿပီးၿပီလဲ။ ဒီမိုကေရစီဆိုတာက ဥံဳဖြ - တိုင္းျပည္ တိုးတက္ေစသတည္း လုပ္ေပးႏိုင္တဲ့ မႏၱန္မဟုတ္ဘူးေနာ္။ ဒီမိုကေရစီစနစ္ဆိုတာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္း ဂ်ီဒီပီ တက္လာမွာမဟုတ္ဘူး။ မီးမလင္းတဲ့တိုင္းျပည္ ခ်က္ခ်င္းမီးလင္းလာမွာမဟုတ္ဘူး။ တဲထဲကလူေတြ ခ်က္ခ်င္းလက္ငင္းတိုက္ေပၚေရာက္သြားမွာမဟုတ္ဘူး။ ဒါေတြျဖစ္ဖို႔ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ တိုင္းျပည္ကုိ တည္ ေဆာက္ၾကရမယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီမိုကေရစီစနစ္ရွိေနျခင္းအားျဖင့္ အာဏာဟာ ျပည္သူရဲ႕ လက္ထဲမွာ ရွိတယ္။ တိုင္းျပည္တိုးတက္ေရး မလုပ္ေပးႏိုင္တဲ့အစိုးရ၊ လူတဦးခ်င္းစီရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာကို မေလးစားတဲ့ အစိုးရမ်ိဳးကို ျပည္သူက ျဖဳတ္ခ်ပိုင္ခြင့္ရွိတယ္။ ဒီေတာ့ လူေတြဟာ ကိုယ့္ကံၾကမၼာကို ကိုယ္ဖန္တီးပိုင္ခြင့္ရွိတယ္။ ဒီေတာ့ သူမ်ားေတြ တိုင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္တာမေကာင္းတဲ့ အေၾကာင္းေတြကို ၿမိန္ေရယွက္ေရ ထိုင္ေျပာထိုင္ဆဲေနၾကတဲ့ ကြ်န္မတို႔ ဒီမိုသမားေတြ၊ ကိုယ္ယံုၾကည္တဲ့ ဒီမိုစနစ္ေဖာ္ေဆာင္ရင္းနဲ႔ တိုင္းျပည္တိုးတက္ေအာင္မလုပ္ႏိုင္လို႔ Democratic consolidation မျဖစ္ပဲ reverse democratization ျဖစ္သြားလို႔ကေတာ့ ကြ်န္မတို႔ ႀကိဳးဆြဲခ် သတ္ေသဖို႔ပဲ ေကာင္းလိမ့္မယ္။ လူဆိုတာ ကိုယ္လုပ္ခဲ့တဲ့အလုပ္ကို တာ၀န္ခံရမယ္၊ တာ၀န္ယူရမယ္ေလ။ ဒီေတာ့ ကြ်န္မတို႔ေတြ ပြဲႀကိဳက္ေမာင္၊ ပြဲႀကိဳက္မယ္ေတြ ျဖစ္ေနတာတင္မဟုတ္ပဲ တလွမ္းတိုးျပီး စနစ္တက် ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ၾကဖို႔ေကာ မလိုအပ္ဘူးလား။

ႏိုင္ငံတိုင္း၊ ႏိုင္ငံတိုင္းရဲ႕ ၀န္ႀကီးအဖြဲ႕ေတြမွာ၊ အစိုးရဌာနဆိုင္ရာေတြမွာ သက္ဆိုင္ရာက႑အလိုက္ ကြ်မ္းက်င္သူေတြကို ေပၚလစီေတြေရးဆြဲဖို႔၊ သံုးသပ္ဖို႔ ေထာင္နဲ႔ခ်ီ၊ ေသာင္းနဲ႔ခ်ီၿပီး ခန္႕ထားၾကတာ။ အေမရိကန္ႏိုင္ငံမွာဆို ေပၚလစီမေျပာနဲ႔၊ တျခားႏိုင္ငံအစိုးရအဖြဲ႕၀င္ေတြ၊ ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ ေျပာဆိုပံု၊ လုပ္ကိုင္ပံု၊ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ပံုေတြကိုပါ အေသးစိတ္ေလ့လာတဲ့ ပညာရွင္ေတြ စီအိုင္ေအမွာ ခန္႔ ထားတာ။ ဒီေတာ့မွလဲ သံတမန္ေရးရာဆက္ဆံမႈေတြမွာ ေဆာင္ရန္၊ ေရွာင္ရန္ေတြကို ဆံုးျဖတ္ႏိုင္တာေပါ့။ ဒါေတြရွိဖို႕ ေနေနသာသာ။ ႏိုင္ငံတႏိုင္ငံ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မွဳအတြက္ အရမ္းကိုအေရးႀကီးတဲ့ ေနရာေတြအတြက္ ကိုေတာင္ ကြ်မ္းက်င္ေအာင္ေလ့လာထားသူေတြ ကြ်န္မတို႔ဘယ္ေလာက္ ရွိေနလို႔လဲ။ အမ်ားစုက ေျပာလိုက္ ရင္ ေဒၚစုကိုပဲ လက္ညွိဳးထိုးေနၾကတယ္။ အစိုးရအဖြဲ႕ဆိုတာ တေယာက္တည္း တတ္ေန၊ သိေနလို႔ရတာ မဟုတ္ဘူး။ ၿပီးေတာ့ အဲဒီအခ်ိန္မွာတက္လာမယ့္ အစိုးရအဖြဲ႕၀င္ ၀န္ႀကီးေတြနဲ႕တင္ ၿပီးသြားတာမဟုတ္ဘူး။ ဒီကိစၥမ်ိဳးေတြကို တေယာက္တည္းလုပ္ရတာ မဟုတ္ဘူး။ Think Tank ေတြ အမ်ားႀကီးလိုအပ္တယ္။

ေပၚလစီေရးရာ ကြ်န္မကေျပာေတာ့ တေယာက္ကေျပာဘူးတယ္။ ခင္ဗ်ားက၀န္ႀကီး႐ူး ႐ူးေနတာလားတဲ့။ ဒီကိစၥ တက္လာတဲ့ပါတီကပဲ ေျပာရမွာ။ ခင္ဗ်ားေျပာစရာမလိုဘူးတဲ့။ ဒီစကားမ်ိဳးကိုသာၾကားရင္ အခု ယူေက က Government Economic Department မွာ economic analyst ေတြ၊ senior economic adviser ေတြ လုပ္ေနၾကတဲ့ ကြ်န္မသူငယ္ခ်င္းေတြ၊ ဆရာမေတြ သတ္မ်ားေသသြားၾကမလားပဲ။ ဒီမိုကေရစီရရွိေရးဆိုတဲ့ စကားလံုးရယ္၊ နအဖလူသတ္တယ္၊ နအဖမေကာင္းဘူးဆိုတဲ့ စကားေတြရယ္တင္မကပဲ ဒီမိုကေရစီစနစ္ကို တကယ္အေကာင္အထည္ေဖာ္ခ်င္သူေတြအေနနဲ႕ လက္ရွိဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံေတြရဲ႕ အစိုးရယႏၱရားေတြ ဘယ္လိုလည္ပတ္ေနလဲဆိုတာကို ႀကိဳတင္မေလ့လာထားသင့္ၾကဘူးလား။ ဘယ္လိုအေျခအေနမ်ိဳးမွာ ဘယ္လိုေပၚလစီေတြ ခ်လိုက္တယ္၊ ဘယ္ေပၚလစီေတြက ဘယ္လိုအခါမ်ိဳးမွာ failure ျဖစ္တတ္တယ္ ဆိုတာေတြကို ႀကိဳတင္သိထားျခင္းဟာ အနာဂတ္ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံအတြက္ အက်ိဳးျဖစ္ထြန္းႏိုင္တယ္ မဟုတ္ ဘူးလား။

ကြ်န္မတို႔ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ လယ္ယာစိုက္ပ်ိဳးေရးႏိုင္ငံျဖစ္တယ္။ ဒီလိုႏိုင္ငံမ်ိဳးအတြက္ Land Reform လုပ္သင့္ မလုပ္သင့္၊ Agricultural Exports ေတြကို enlarge လုပ္ႏိုင္မယ့္နည္းလမ္းေတြ၊ Agriculture Price Policy ေတြကို ကြ်န္မတို႔ေတြ ႀကိဳတင္ေလ့လာမထားသင့္ဘူးလား။ တခါစက္မွဳလယ္ယာကို စနစ္တက်ေျပာင္းတဲ့ အခါ Rural to Urban migration ျဖစ္မယ္။ ဒီအတြက္ industrialization ျဖစ္ေနဖို႔လိုမယ္။ ဒီေတာ့ Industrialization via import substitution လုပ္သင့္မလုပ္သင့္ဆိုတာကိုေကာ ကြ်န္မတို႔ေတြ မေဆြးေႏြး သင့္ၾကဘူးလား။

ကဲ - ကြ်န္္မတို႔ေတြက နအဖ စစ္အသံုးစရိတ္ၾကီးတာကိုပဲ ထိုင္ေျပာေနၾကတယ္။ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံက်ရင္ အခု တပ္မွာရွိေနတဲ့ manpower ကို civilian production တက္လာေအာင္ ဘယ္လို conversion လုပ္မလဲ။ ဘယ္လို Retooling လုပ္မလဲဆိုတာ ႀကိဳေလ့လာထားတာ မေကာင္းဘူးလား။ တခါ ကာကြယ္ေရး အသံုး စရိတ္ေလွ်ာ့မယ္ဆိုရင္ ဘယ္က႑ေတြမွာ ပိုတိုးမလဲ၊ ပိုေလ်ာ့မလဲစသည္ျဖင့္ public expenditure policy ေတြကို ႏိုင္ငံတခုခ်င္းစီအလိုက္ ႏိႈင္းယွဥ္သိေနသူေတြရွိေနရင္ မေကာင္းဘူးလား။ Domestic resources ေတြကို ဘယ္လို mobilize လုပ္ၾကမလဲ၊ လူ႕စြမ္းအားအရင္းအျမစ္ ဖြံ႕ၿဖိဳးမွဳျဖစ္ေအာင္ ေရရွည္၊ ေရတို စီမံကိန္းေတြ ဘယ္လိုခ်သင့္ၾကသလဲဆိုၿပီး စဥ္းစားတာကလဲ နအဖေတြ ခိုးေနၾကတာပဲ၊ ပညာေရးလဲ စုတ္ ျပတ္ေနျပီဆိုျပီး ထိုင္ေျပာေနတာထက္ ပိုအက်ိဳးရွိတယ္။ ႏိုင္ငံတကာမွာ ဘာေတြျဖစ္ခဲ့ၾကသလို႔ ဘယ္လို လုပ္ခဲ့ၾကသလဲသိမွ ေကာင္းတဲ့နမူနာေတြ သံုးႏိုင္ေတာ့မွာေပါ့။

ဒီလိုပဲ foreign resources ေတြကို ဘယ္လို mobilize လုပ္မလဲ၊ International trade မွာ အာဆီယံနဲ႔ ကုန္သြယ္မႈဆိုင္ရာေတြ၊ တရုတ္၊ အိႏၵိယတို႔နဲ႕ ကစားရမယ့္ trade game ဆိုင္တာေတြကို ႀကိဳၿပီး ေလ့လာ ထားရင္ေရာ အာဆီယံက နအဖကိုကူညီေနတယ္၊ တရုတ္က ကူညီေနတယ္။ သူတို႔ကိုမကူညီေအာင္ ကင္ပိန္းလုပ္ရမယ္ေျပာေနတာထက္ ပိုအက်ိဳးရွိပါလိမ့္မယ္။ သူတို႔က lobby လုပ္လို႔ကေတာ့ ေနာင္မ်ိဳးဆက္ ေျခာက္ဆယ္ေလာက္အထိ ထူးမျခားနားပါပဲ။ မယံုရင္ပံုျပင္မွတ္ပါေတာ့။ စမ္းခ်င္ရင္လဲ ဆက္သာစမ္းၾကပါ။ လုပ္ေနသူမ်ားကို ေ၀ဖန္လိုျခင္းအလ်ဥ္းမရွိပါေၾကာင္း။ ဒီမိုသမားပီသစြာ လြတ္လပ္စြာေျပာဆိုႏိုင္ေသာ အခြင့္ အေရးကိုသာ အသံုးခ်ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

ၿပီးေတာ့တခါ အာဏာရွင္ႏိုင္ငံကေန ဒီမိုႏိုင္ငံေျပာင္းထားတဲ့ႏိုင္ငံတိုင္းမွာ civil-military relationship ကို ပံုမွန္ျပန္ျဖစ္ေအာင္ အေတာ္ပဲလုပ္ယူႀကိဳးစားၾကရပါတယ္။ ဒီအတြက္လဲ တတ္သိနားလည္သူမ်ားစြာ လိုအပ္ ပါတယ္။ ႏိုင္ငံတခုရဲ႕ ဖြဲ႕စည္းပံုေရးရာေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႕ေရာ က်ြန္မတို႕ဒီမိုေတြ Administrative law ကို စပယ္ရွယ္လစ္ ဘယ္သူေတြ လုပ္ထားၾကပါသလဲ။ ကြ်န္မတို႔အၾကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေရရြတ္ေနတဲ့ လူ႕အခြင့္ အေရးနဲ႔ ဆိုင္ရာေတြမွာေကာ ပညာရွင္ေတြ လက္ခ်ိဳးေရတြက္လို႔ေတာင္ ရပါေသးရဲ႕လား။

တျခားနယ္ပယ္ေတြကလဲအမ်ားႀကီးပဲ။ ဆက္ေျပာေနရင္ဒီပိုစ္႕ကၿပီးမွာ မဟုတ္ပါ။ ခင္ဗ်ားက စာအုပ္ႀကီးပဲ။ စာအုပ္ေတြပဲ အားကိုးမေနနဲ႕။ စာအုပ္နဲ႕လက္ေတြ႔ မတူတာအမ်ားႀကီးလို႔ ေျပာခ်င္လဲေျပာပါ။ အမွန္ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဒီသီအိုရီေတြကို လက္ေတြ႔မွာ apply လုပ္ရတဲ့ နယ္ပယ္ေတြအမ်ားႀကီးပါ။ အထူးသျဖင့္ စီးပြားေရး နဲ႔ လူမွဳေရးေပၚလစီေတြမွာပါ။ environment policy, regional and urban policy, income distribution policy, taxation policy, public expenditure policy, monetary policy, fiscal policy, macroeconomic reform, competition policy, microeconomic reform စတာေတြမွာ အေျခခံ သီအိုရီမပါပဲ ေျပာခ်င္ရာေျပာၿပီး လုပ္ခ်င္ရာလုပ္ၾကည့္ၾကပါလားကြယ္ရို႕။ အခုျမန္မာျပည္မွာ လက္ေတြ႕ျဖစ္ ေနတာေတြက သက္ေသပဲမဟုတ္လား။ ယူေကက Government Economic Department တို႔၊ Govern -ment Actuary Department တို႔မွာ အနဲဆံုး မဟာဘြဲ႕ရထားသူေတြမွ အလုပ္ေလွ်ာက္လို႔ရတာ အလကား သတ္မွတ္ထားတာ ဟုတ္ႏိုင္ပါ့မလား။

ျမန္မာျပည္ထဲမွာ ပညာရွင္ေတြ မရွိဘူးလို႔မဆိုခ်င္ပါ။ သို႔ေပမယ့္ အသိပညာရွင္ေတြထက္စာရင္ အတတ္ ပညာရွင္ေတြျဖစ္တဲ့ ဆရာ၀န္၊ အင္ဂ်င္နီယာ၊ ကြန္ျပဴတာပညာရွင္မ်ားက ပိုမ်ားေနပါတယ္။ ျပည္ပမွာ ပညာနဲ႔ အသက္ေမြးသူမ်ားမွာလဲ သူတို႔ေတြပဲမ်ားပါတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာကေတာ့ ပညာေရးအဆင့္အတန္းကို ႏွိမ့္ခ် ထားလို႔ ထားပါေတာ့။ ျပည္ပေရာက္ေနၿပီဆိုလွ်င္ေတာ့ အတတ္ပညာရွင္မ်ားသာမက ျမန္မာ အသိပညာရွင္ မ်ားလဲ အင္ႏွင့္အားႏွင့္ ေပၚထြန္းသင့္ၾကၿပီ။ သက္ဆိုင္ရာနယ္ပယ္တခုခ်င္းဆီမွာ ကြ်မ္းက်င္သူအုပ္စုမ်ား လည္း ခိုင္ခိုင္မာမာရွိသင့္ၾကၿပီ။ ျမန္မာ့အေရးကြ်မ္းက်င္သူဆိုတာႏွင့္ ရွိသမွ် နယ္ပယ္အားလံုး ကြ်မ္းက်င္ သည္ဟု မည္သူမွ်မဆိုႏိုင္။ မည္သည့္တကၠသိုလ္၀က္ဆိုဒ္ကိုမဆိုဖြင့္ၾကည့္ပါ။ ပါေမာကၡအမည္မ်ား ရွာၾကည့္ ပါ။ ေဘးမွာ Research Interests ဆိုတာ အျမဲပါပါတယ္။ သူစိတ္၀င္စားေသာ၊ ကြ်မ္းက်င္ေသာ နယ္ပယ္ မ်ားသာ ကိုယ္စီသီးသန္႔ရွိၾကပါတယ္။ ဘယ္သူမွ ရွိသမွ်ေနရာစံု မကြ်မ္းက်င္ႏိုင္။ ပညာရပ္တခုတည္းမွာပဲ ကိုယ္သုေတသနလုပ္ေနေသာ နယ္ပယ္ကိုသာ ကြ်မ္းက်င္ၾကတာပါ။ ဘြဲ႕ဆိုတာက ပညာရပ္ဆိုင္ရာကို ေယဘုယ်သိျခင္းသာျဖစ္ၿပီး၊ မဟာဘြဲ႕ဆိုတာက အနည္းငယ္ပိုသိလာျခင္းပါ။ ပါရဂူဘြဲ႕ဆိုတာက်ေတာ့ ပညာရပ္ဆိုင္ရာပင္လယ္ထဲက ေရအိုင္ငယ္တခုအေၾကာင္းကို အေသးစိတ္ေလ့လာမိျခင္းသာရယ္ပါ။ တကယ္သိဖို႔ရန္မွာလဲ ဘ၀တေလွ်ာက္လံုး ဆက္လက္ေလ့လာၾကရတာ။ လုပ္ငန္းခြင္ထဲ ၀င္တာဆိုရင္လဲ ကိုယ္လုပ္ရတဲ့ အေတြ႕အၾကံဳမ်ားအေပၚ အေျခခံၿပီးမွသာ ကြ်မ္းက်င္မႈဆိုတာ ျဖစ္လာႏိုင္တာပါ။ ႏိုင္ငံသားဆိုင္ရာကန္႔သတ္ခ်က္မ်ားေၾကာင့္ အစိုးရအဖြဲ႕မ်ားအတြင္းသို႔ ၀င္ေရာက္မလုပ္ကိုင္ႏိုင္လွ်င္ထား၊ Knowledge ေတာ့ရွိရပါမယ္။ ျပည္ပေရာက္၀န္ႀကီးမ်ားကလဲ Human Resources Development အတြက္ ပါလီမန္မ်ား၊ သက္ဆိုင္ရာကြ်မ္းက်င္မွဳနယ္ပယ္ဌာနမ်ားတြင္ Internship မ်ားလုပ္ႏိုင္ဖို႔ တရား၀င္ ေတာင္းဆို မႈမ်ားလုပ္သင့္ၾကပါတယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္လုံျခံဳေရးတို႔၊ အမ်ိဳးသားေထာက္လွမ္းေရးဌာနတို႔ မဟုတ္ရင္ေတာ့ အျခားဌာနမ်ားအတြက္ အကူအညီေပးၾကပါလိမ့္မယ္။

ျမန္မာမ်ား ကိုယ့္ေျခေထာက္ေပၚကိုယ္ရပ္ႏိုင္ရန္အတြက္ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ထားသင့္သည္ျမင္ပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ က ေျပာၾကတယ္။ ခင္ဗ်ား ဘာမွေျပာမေနနဲ႕။ ဒီမိုကေရစီရရင္ ႏိုင္ငံတကာက ပညာရွင္ေတြကို ငွားသံုးမွာ ေပါ့တဲ့။ ျမတ္စြာဘုရား။ ဒီမိုကေရစီရလိုက္တာနဲ႔ပဲ ႏိုင္ငံရဲ႕ သံုးစြဲႏိုင္စြမ္းအားေတြ မိုးေပၚက က်လာမွာမို႔လား။ ႏိုင္ငံတကာက ေခ်းေငြေတြ ယူရဦးမွာ။ တသိန္းေလာက္ေခ်းၿပီး ရွစ္ေသာင္းေလာက္ကို ျပည္ပပညာရွင္ေတြ ငွားရမ္းသံုးဖို႔မ်ား သံုးၾကေတာ့မလို႔လား။ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္နဲ႔ပဲ ယွဥ္ၿပီးေတြးၾကည့္ၾကပါ။ ျမန္မာျဖစ္တဲ့ ကိုယ္တိုင္ေတာင္ ရေနတဲ့တလေဒၚလာေျခာက္ေထာင္ေလာက္ကိုစြန္႔ၿပီး ဒီမိုကေရစီျမန္မာႏိုင္ငံသစ္မွာ တလ သံုးရာေလာက္နဲ႔ သြားလုပ္ႏိုင္ပါ့မလားဆိုတာ။ သူ႕ကိုငွားရင္ေတာ့ ေပးတန္သေလာက္ေပးရေတာ့ မွာေပါ့။ ဆင္ဖိုးထက္ခြ်န္းဖိုးႀကီးေနရင္ မခက္ပါပေကာလား။ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့တမ်ိဳး။ ကမၻာ့ဘဏ္တို႔၊ အိုင္အမ္အက္ဖ္တို႔ ဆီမွာ ေပၚလစီေတြ ပက္ကက္လိုက္ပါလာမွာပဲ။ သူတို႔၀င္လာတာနဲ႔ အားလံုးၿပီးေရာတဲ့။ အမေလး။ လြယ္လိုက္ၾကတာ။ သူတို႔ဆီက ပေရာဂ်က္ေတြခ်ေပးဖို႔ ပေရာဂ်က္စီမံခ်က္ေတြ တင္ရပါတယ္ရွင့္။ အခ်ိန္နဲ႔ အညီလဲ ေပၚလစီဆန္းစစ္ခ်က္ေတြ တင္ရပါတယ္။ ဒါေတြက ကင္ပိန္းေလးလုပ္ဖို႔ ပ႐ိုပိုဆာေလးေရးတာ ေတြနဲ႔တင္ မရဘူးရွင့္။ ကဲ- project planning လုပ္ဖို႔၊ forecasting လုပ္ဖို႔၊ Development policy analysis လုပ္ဖို႔ အေျခခံက်တဲ့ econometrics ပိုင္းမွာ ေလ့က်င့္သင္ၾကားထားသူေတြ။ ဘယ္မွာလဲ။ modeling လုပ္ဖို႔ actuary ေတြ။ ၿပီးေတာ့ ဒီပက္ကက္ေတြေနာက္မွာ political string ေတြက အမ်ားႀကီး။ လက္တင္ အေမရိကတို႔၊ အာဖိရိကတို႔မွာ ျဖစ္ေနတဲ့ ဥပမာေတြကိုလည္း ေလ့လာၾကည့္ၾကပါဦး။ World Social Forum တို႔၊ European Social Forum တို႔ေတြကို ႏွစ္စဥ္ လူသန္းေပါင္းမ်ားစြာတက္ၿပီး ဘာေၾကာင့္ က်င္းပေနၾက သလဲဆိုတာကိုလဲ သြားၾကည့္ၾကပါဦး။ World Trade Organization နဲ႔ပတ္သက္တဲ့ implications ေတြကို လဲ ေလ့လာၾကည့္ၾကပါဦး။ အားလံုးအထင္၀ိုင္းၾကီးေနၾကတဲ့ အေမရိကန္ႏိုင္ငံက မက္ဆီကိုနဲ႕ ဘယ္လို trade game ေတြ ကစားသြားသလဲ ဆိုတာလဲ ေလ့လာၾကပါဦး။ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံႀကီးျဖစ္တဲ့ အိႏၵိယႏိုင္ငံႀကီး ဘာေၾကာင့္ poverty သံသရာက မထြက္ႏိုင္ေသးတာလဲဆိုတဲ့ အေၾကာင္းေတြကိုလဲ ရွာၾကပါဦး။ ကိုယ့္ႏိုင္ငံ ရဲ႕ ကံၾကမၼာကိုမ်ား ဒီလိုပဲ ႏိုင္ငံျခားသားေတြ ငွားသံုးျပီး၊ သူတို႔လက္ထဲကိုပဲ ၀ကြက္အပ္လိုက္ၾကေတာ့မလို႔ လား။

ဒီေတာ့ တခ်ိဳ႕ အခ်ိဳ႕ကိစၥမ်ားက ထိုင္ေျပာေန႐ံု၊ ဆဲေန႐ံုနဲ႔ အက်ိဳးမထူးပါ။ သူ႕ပေထြးေတြကို ကာကြယ္ေပး ေနတယ္ဆိုၿပီး မွတ္ခ်က္ထဲမွာ ကြ်န္မကို ထပ္ျပီး လာေျပာမေနၾကဖို႔လဲ ႀကိဳတင္ေတာင္းပန္ပါတယ္။ ေျပာေန တာကို ဂရုစိုက္လို႔ေတာ့မဟုတ္ပါ။ ကြ်န္မအေမရဲ႕ ကိုယ္က်င့္တရားကို ကြ်န္မယံုၾကည္တာမို႔ ရယ္ေနရံုပဲ ရွိတာပါ။ ကြ်န္မကို လာရမ္းေနလို႕လဲ အက်ိဳးမရွိေၾကာင္းကိုသာ ေျပာခ်င္တာပါ။ အခု အႏွစ္ ႏွစ္ဆယ္အတြင္း မွာ ဒါေတြလုပ္ရင္းပဲ အခ်ိန္ကုန္ခဲ့ၾကတယ္မဟုတ္လား။ နအဖဆဲလိုက္၊ ကိုယ့္အခ်င္းခ်င္း ဆဲလိုက္၊ သူ ဘာေကာင္လဲ - ငါဘာေကာင္လဲေျပာလိုက္၊ သံုးေယာက္ေလာက္ရွိရင္ တဖြဲ႕ခြဲေထာင္လိုက္၊ ကုလားထိုင္လု လိုက္၊ အခ်င္းခ်င္းေတြ႕ရင္ သူကဘာလုပ္ခဲ့တာ။ ငါကဘယ္ေလာက္ ေပးဆပ္ခဲ့ရတာ ေျပာလိုက္၊ ေနာက္ ကြယ္ကေန ဟိုလူမေကာင္းဘူး၊ ဒီလူမေကာင္းဘူးဆိုျပီး အတင္းအုပ္လိုက္၊ ပြဲေတြလုပ္လိုက္၊ တို႔အေရးသြား လုပ္လိုက္၊ ၾကံဳရာက်ပန္းအလုပ္လုပ္လိုက္၊ စုဖြဲ႕ျပီး စားလိုက္၊ ေသာက္လိုက္၊ ျငင္းခုန္လိုက္၊ ပြဲလန္႔ရင္ ခဏ ဖ်ာခင္းလိုက္၊ ပ႐ိုပိုဆာေလးတင္လိုက္၊ တစိုက္မတ္မတ္ လမ္းစဥ္မခ်ပဲ ဟိုခုန္လိုက္၊ ဒီကူးလိုက္ႏွင့္ အခ်ိန္ ကုန္ခဲ့ၾကတာက အမ်ားအျပား။ တကၠသိုလ္တခုထဲမွာ ကြန္ဖရင့္လို႔ အႀကီးအက်ယ္ေခါင္းစဥ္တပ္ၿပီး လာသူ မ်ားကို ေကာ္မတီ in - charge ေရြးခိုင္းရင္း တေန႕လည္လံုးကုန္သြားသည္လဲ ၾကံဳဖူးပါရဲ႕။ ဖိုရမ္လို႔ ေခါင္း စဥ္တပ္ ေဆြးေႏြးၾကၿပီး၊ ခ်မွတ္လိုက္ေသာ လမ္းစဥ္မ်ားႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာၾကာသည္အထိ ဘာမွျဖစ္လာတာ မရွိသည္ကိုလည္း ေတြ႔ဖူးပါရဲ႕။

လုပ္ေနတဲ႔ တိုက္ပြဲ၀င္လမ္းေၾကာင္းမွာကလဲ ေပၚလစ္ဗ်ဴရိုမရွိ။ တေယာက္တေပါက္။ တင္ခ်င္တဲ့လိုင္း ေကာက္တင္ေနၾကတာပဲ ေတြ႕ေနရပါတယ္။ အနာဂတ္အတြက္က်ေတာ့လဲ ဟိုနားတေယာက္စ၊ ဒီနား တေယာက္စမွလြဲ၍ ပညာရပ္ဆိုင္ရာနယ္ပယ္တိုင္းတြင္ ဖြဲ႕စည္းထားေသာ အုပ္စုမ်ားမရွိ။ ယူဂ်ီနည္းကို က် ျပန္ေတာ့လည္း စနစ္တက် အေကာင္အထည္ေဖာ္ျခင္းမရွိ။ သတင္းဦးေျပာခ်င္ေဇာႏွင့္ အၿပိဳင္အဆိုင္ ကိုယ့္ လူ ကိုယ္ျပန္သတ္ေနၾကတာ မေကာင္းပါ။ သူတို႔က တကယ္တိုက္ပြဲ၀င္ေနရတာပါ။ စစ္ေျမျပင္မွာပါ။ ကြ်န္မ တို႔က အေ၀းကေန လက္နက္ႀကီး ပစ္ကူေပးတာေလာက္ပဲ လုပ္ႏိုင္တာပါ။ ဒီဂရီအတြက္မွားၿပီး အေျမာက္ ဆန္က ကိုယ့္တပ္ေပၚ ကိုယ္ျပန္က်တာမ်ိဳးကေတာ့ မျဖစ္သင့္ပါ။ သတင္းဌာနအခ်ိဳ႕ကလည္း ေတာ္လွန္ေရး လို လွ်ိဳ႕၀ွက္သင့္တာလွ်ိဳ႕၀ွက္၊ ေဖာ္သင့္တာေဖာ္ မလုပ္ၾကပါ။ ဒီမိုကေရစီရၿပီးသားႏိုင္ငံမ်ားမွာ က်င့္သံုးသည့္ မီဒီယာပံုစံကို စစ္အာဏာရွင္စနစ္တြင္းတြင္ ပိတ္မိေနသည့္ ျပည္တြင္းလူမ်ားအတြက္ သြားသံုးေနၾကတာေတြ ျမင္ေနရပါတယ္။ စက္တင္ဘာေတာ္လွန္ေရးတုန္းက မစုစုေႏြး အခုလွည္းတန္းကိုသြားေနၿပီဟု မီဒီယာတခု က ေၾကညာလိုက္ရေတာ့ အံ့ၾသလို႔မဆံုး။ အဲဒီလို prominent leader မ်ိဳးဆိုတာ ရုတ္တရက္ ဘြားကနဲေပၚ သြားလိုက္သည္က ပိုမေကာင္းဘူးလား။ အခုေတာ့ ဘာမွေတာင္မစရေသး။ အသင့္လာေစာင့္ကုန္တာနဲ႕ ေျပးရပါေရာလား။ ၿပီးေတာ့ သတင္းပို႔၊ သတင္းယူစနစ္။ အခုေတာင္ အေပၚထပ္က ျမင္ေနရပါတယ္လို႔ တိုက္႐ိုက္ေျပာတာမ်ိဳးက သတင္းဘယ္ေလာက္ခိုင္မာတယ္ဆိုတာ သိသာေပမယ့္ နအဖေထာက္လွမ္းေရး ေတြအတြက္ လူရွာရတာ ပိုမလြယ္ကူုသြားဘူးလား။ အနီးကပ္ ဓာတ္ပံုေတြကို ရိုက္တင္ၾကတာကေကာ ျပည္ပကလူေတြသိရေတာ့ ဘာအက်ိဳးပိုထူးသြားသလဲ။ သိရသေလာက္ စက္တင္ဘာေတာ္လွန္ေရးေၾကာင့္ ဆိုၿပီး ျပည္တြင္းမွာ တိုက္ပြဲ၀င္ဖို႔ျပန္၀င္သြားတဲ့ ျပည္ပေရာက္ျမန္မာ ဘယ္သူမွမရွိပါ။ အလြန္ဆံုးသံ႐ံုးေရွ႕ သြားတာေလာက္ပဲရွိတာပါ။ သံရံုးေရွ႕ကေတာ့ တေယာက္သြားသြား၊ ႏွစ္ေယာက္သြားသြား။ ဆႏၵျပပြဲျဖစ္ သည္ဆိုလွ်င္ၿပီးတာပဲ။ ဒီအတြက္နဲ႔ ျပည္တြင္းက အဖိုးတန္တဲ့ ကိုယ့္ကလာပ္စည္းကို စေတးလိုက္စရာတဲ့ လား။ ျပည္တြင္းမွာ ပူးေပါင္းလာႏိုင္ဖြယ္ရွိတဲ့ တပ္မေတာ္အရာရွိေတြကိုလဲ နာမည္တပ္ၿပီးကို nominate လုပ္စရာတဲ့လား။ ေခါင္းျပဴလာတဲ့လိပ္ အထဲျပန္၀င္သြားမွာေပါ့။ ဒီလိုကိစၥမ်ိဳးဆိုတာ ျဖစ္သြားၿပီးမွ လူသိခံရ တာ။ ဒါေတာင္ေအာင္ျမင္မွ။ မေအာင္ျမင္ေသးလဲ ဆက္ၿပီးအတြင္းစည္းမွာ ကလာပ္စည္းျမွဳပ္ေပးထားတာက ပိုမေကာင္းဘူးလား။

ကြ်န္မက ျမင္သည့္အျမင္ကို အမွန္အတိုင္းေျပာျခင္းပါ။ တကယ္ေတာ့ ကြ်န္မတို႔ေတြအားလံုးက တိုက္ပြဲျဖစ္ ရာ စစ္ေျမျပင္ကိုခြာျပီး ပါးစပ္ေသနတ္ပစ္ေနၾကတယ္ဆိုတာ ကိုယ့္မသိစိတ္ထဲမွာ ကိုယ္သိေနၾကပါတယ္။ အခြင့္အေရးသမား မဟုတ္ဘူးဆိုရင္ေပါ့။ ဒါကို ဟန္ကိုယ့္ဖို႔ ဟန္ေရးျပၿပီး တခ်ိန္က ေအာင္ျမင္မႈအတိုင္း အတာရခဲ့တဲ့ ရွစ္ေလးလံုးအိပ္မက္ထဲက ႏိုးမထြက္ႏိုင္ပဲ အထည္ႀကီးပ်က္ေတြ ခ်မ္းသာခဲ့တဲ့အခ်ိန္ကို ျပန္ေျပာေနသလိုမ်ိဳး တသသနဲ႔ အထည္ႀကီးပ်က္ႏိုင္ငံေရးကို လုပ္ေနၾကတာပါ။ ပိုၿပီးျဖစ္သင့္တာက က်ဆံုး သြားသူေတြကို ေထာက္ထားၿပီး၊ ဘယ္လိုအခ်ိန္မွာ လမ္းစဥ္ေတြခ်ခဲ့သလဲ၊ ဘယ္လို triggering event ေတြ ျဖစ္ခဲ့လဲ၊ လူထုစည္းရံုးေရးကို ဘယ္လိုလုပ္ခဲ့ၾကလဲ၊ ဘာအမွားေတြ လုပ္ခဲ့ၾကလဲဆိုတာေတြကို ျပန္လည္သံုး သပ္ သင္ခန္းစာယူၿပီး ေအာင္ပြဲကိုဦးတည္မယ့္ ေျခလွမ္းေတြကိုသာ လွမ္းသင့္ၾကတာပါ။ ဟန္ေရးျပဖို႔ အခ်ိန္ လဲမဟုတ္သလို၊ ကိုယ့္ကိုကိုယ္လိမ္ေနၾကဖို႔အခ်ိန္လဲ မဟုတ္ၾကေတာ့ပါ။ ဘာေၾကာင့္၊ ညာေၾကာင့္ ဆင္ေျခ ေတြ ေပးေနရမယ့္ အခ်ိန္လဲမဟုတ္ပါ။ စာေမးပြဲေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ကြ်န္မျမင္တဲ့ အျမင္တခုကေတာ့ ေအာင္ျခင္း၊ ရွံဳးျခင္းဟာ အေၾကာင္းမဟုတ္။ကိုယ္တကယ္ ႀကိဳးစားျပင္ဆင္လုပ္ကိုင္ခဲ့ျခင္းကသာ အေၾကာင္း ျဖစ္တယ္လို႔ပဲ ျမင္ပါတယ္။

ကဲ - ကြ်န္မေမးပါဦးမယ္။ အခုအႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ ေတာ္လွန္ေရးခရီးတေလွ်ာက္မွာ ကြ်န္မတို႔ေတြ လုပ္သင့္တာ ေတြ တကယ္လုပ္ခဲ့ၾကၿပီးၿပီလား။ ျပင္ဆင္သင့္တာေတြ တကယ္ျပင္ဆင္ခဲ့ၾကၿပီးၿပီလား။ ဒီလိုေမးလို႔ ဒီလို ေျပာလို႔ ခင္ဗ်ားကဘာလဲ။ ဘာကိစၥ ဆရာလာလုပ္ေနတာလဲဆိုရင္ေတာ့လဲ အမွန္အတိုင္းပင္ေျဖပါမယ္။ ကြ်န္မလဲ ဘာမွမဟုတ္ပါ။ ျမန္မာျပည္ကိုတိုးတက္ေစခ်င္တဲ့၊ ျမန္မာ့ေတာ္လွန္ေရးကို ေအာင္ပြဲရေစလိုတဲ့၊ ျမန္မာျပည္မွာ က်ေနေသာ မ်က္ရည္စက္ေတြကို ခန္းေျခာက္ေစလိုတဲ့၊ ကြ်န္မျမန္မာပါဆိုတဲ့စကားကို ကမၻာ မွာ ဂုဏ္ယူစြာ လက္မေထာင္ေျပာခ်င္တဲ့ လူငယ္တဦးသာျဖစ္ပါေၾကာင္း။

ခင္မမမ်ိဳး (၃၀၊ ၆၊ ၂၀၀၈)
REF: http://khinmamamyo.blogspot.com

Read More...

Collapse...

အန္အယ္ဒီ ႏွဳတ္ထြက္လူငယ္မ်ား ဦး၀င္းတင္ႏွင့္ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြး

၆ ႏုိ၀င္ဘာ ၂၀၀၈

အမ်ိဳးသား ဒီမုိကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္မွ ႏွဳတ္ထြက္လူငယ္ (၂၀) ၀န္းက်င္သည္ အဖဲ႔ြခ်ဳပ္ ဗဟုိ အလုပ္အမွဳေဆာင္ အဖြဲ႔၀င္ ဦး၀င္းတင္အား ႏို၀င္ဘာ ၅ ရက္ေန႔က ၄င္း၏ေနအိမ္သုိ႔ သြားေရာက္ေတြ႔ဆုံျပီး ေရွ႕လုပ္ငန္းစဥ္မ်ား ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကသည္။
အန္အယ္ဒီလူငယ္ ၁၀၀ ေက်ာ္ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္မွ ႏွဳတ္ထြက္ေၾကာင္း သတင္းထြက္ျပီး မၾကာခင္ ႏွဳတ္ထြက္ လူငယ္မ်ားက ဦး၀င္းတင္ထံ သြားေရာက္ေတြ႔ဆုံၾကျခင္း ျဖစ္သည္။ ယင္းသုိ႔ ေတြဆုံရျခင္းမွာ မၾကာခင္က အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ လူငယ္မ်ားအတြင္း ေနရာဌာန အေျပာင္းအေရႊ႕မ်ားအေပၚ မေက်နပ္သည့္ လူငယ္မ်ားက ၄င္းတုိ႔၏ ေရွ႕ဆက္လုပ္မည့္ လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားကုိ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ဗဟုိ အလုပ္အမွဳေဆာင္ အဖြဲ႔၀င္ ဦး၀င္းတင္ထံ သြားေရာက္ တင္ျပခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္ဟု လူငယ္တဦးက ေျပာသည္။


ဦး၀င္းတင္က လူငယ္မ်ားအား -
‘က်န္ေတာ့္အေနနဲ႔ ဥကၠဌ ဦးေအာင္ေရႊနဲ႔ စကားေျပာျဖစ္ခဲ့တယ္။ ဥကၠဌကုိေျပာခဲ့တာက ဒီ လူငယ္ေတြကုိ ထုတ္ပစ္တာကုိ လက္မခံႏုိင္သလုိ ႏွဳတ္ထြက္လႊာေတြကုိလည္း အတည္မျပဳဖုိ႔ ေျပာခဲ့တယ္။ အခုလုိအခ်ိန္မ်ိဳးမွာ ထုတ္ပစ္တယ္ဆုိတာ မေကာင္းဘူး။ အဲဒီအတြက္ အတူ တြဲလုပ္စရာရွိတဲ့ ကိစၥေတြကုိ လူငယ္အခ်င္းခ်င္း ညွိႏႈိင္းျပီး အင္အားေတြကုိ ဘယ္လုိသုံးမလဲ ဆုိတာ စဥ္းစားၾကရမွာျဖစ္တယ္။ ဆုိလုိတာက လူငယ္အခ်င္းခ်င္း အျပိဳင္အျဖစ္ လုပ္မေနၾကပဲ ဘယ္ေလာက္ထိ တြဲလုပ္ႏုိင္မလဲ ဆုိတာကုိသာ စဥ္းစားၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဖြဲ႔ ခ်ဳပ္ကုိလည္း ေျပာခဲ့ပါတယ္။ အခုအျပင္ကုိ ေရာက္ေနတဲ့ အင္အားစုေတြကုိ ျပန္တြဲႏုိင္သေလာက္ ျပန္တြဲ ေခၚပါ။ လူငယ္အၾကံေပး အဖြဲ႔ကုိလည္း ေျပာခဲ့တယ္ ဒါကေတာ့ ဒီအတုိင္း ထုိင္မေနပဲ လက္ရွိ ျဖစ္ေနတ့ဲ လူငယ္ကိစၥေတြမွာ တတ္ႏုိင္သမွ် ေျဖရွင္းႏုိင္ဖုိ႔ အၾကံျပဳခဲ့ပါတယ္” ဟု လူငယ္မ်ားအား ျပန္လည္ ေျပာၾကားခဲ့သည္။

သို႔ေသာ္ ဦး၀င္းတင္၏ တင္ျပခ်က္္မ်ားကုိ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္မွ စဥ္းစားမည့္ လကၡဏာ မရွိေၾကာင္း ႏွဳတ္ထြက္ လူငယ္မ်ားက ေျပာသည္။ ယင္းေနာက္ လူငယ္မ်ားက ၄င္းတုိ႔ သိရွိလုိသည့္ ကိစၥရပ္မ်ားႏွင့္ ျဖစ္ေစခ်င္သည့္ ကိစၥမ်ားကုိ ျပန္လည္ေျပာၾကားရာ ယခင္ ေအာက္ျမန္မာျပည္ လူငယ္တာ၀န္ခံ ကုိခင္ထြန္းက “က်ေနာ္္တုိ႔အေနနဲ႔ ကေတာ့ လူငယ္အဖြဲ႔ကုိ ျပန္ဖြဲ႔မယ္ဆုိရင္ အသက္(၃၅)ႏွစ္ေအာက္ လူငယ္မ်ားျဖင့္သာ ျပန္လည္ဖြ႔ဲ စည္းသင့္ေၾကာင္း၊ အခု ျပန္ဖြဲ႔လုိက္တဲ့ လူငယ္မ်ားဟာ လည္းအသက္ (၄၀)ပတ္၀န္းက်င္ လူငယ္မ်ားျဖစ္ေနျပီး တကယ္တန္း လူငယ္ကုိ ျပန္လည္ ဖြဲ႔စည္းသင့္တာက အသက္(၃၅)ႏွစ္ေအာက္ လူ ငယ္မ်ားျဖင့္သာ ျပန္လည္ဖြဲစည္း သင့္တယ္” ဟု ဦး၀င္းတင္အား ျပန္လည္ ရွင္းလင္းတင္ျပခဲ့သည္။

ဆက္လက္ၿပီး လူငယ္မ်ားအေနႏွင့္ ပါတီသက္တမ္း အႏွစ္(၂၀)လုံးလုံး ပါတီစည္းကမ္းအတုိင္း ေနခဲ့ေၾကာင္း သုိ႔ေသာ္လည္း ယခုအခ်ိန္မွာ လက္မခံႏုိင္ေတာ့ေၾကာင္း လူငယ္မ်ား၏ အၾကိမ္ၾကိမ္ အျပဳသေဘာေဆာင္သည့္ တင္ျပခ်က္မ်ားကုိ ဦးေအာင္ေရႊက အၾကိမ္ၾကိမ္ ပါယ္ခ်ခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ယခုလုိ ဆုံးျဖတ္ခဲ့ရတာ ျဖစ္ေၾကာင္း စသျဖင့္ ဦး၀င္းတင္အား တင္ျပခဲ့ၾကသည္ဟု သိရသည္။
ႏွဳတ္ထြက္လူငယ္မ်ားသည္ ကေလးစစ္သားကိစၥ၊ အဓမၼ လုပ္အားေပးခုိင္းသည့္ ကိစၥမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး ကုလသမဂၢသို႔ စာေပးပုိ႔ရန္ စီစဥ္ေနသည္ဟုပါ စုံစမ္းသိရသည္။

ျမင့္မုိးေဇာ္

Ref: ေခတ္ၿပိဳင္

Read More...

Collapse...

အိုဘားမား ေအာင္ပြဲခံေၾကာင္း မက္ကိန္းေၾကညာ

ေအာက္တုိဘာ ၅။ ေအပီ

ရီပတ္ဘလစ္ကန္ သမၼတေလာင္း ဂၽြန္မက္ကိန္းသည္ ဒီမုိကရက္ သမၼတေလာင္း ဘားရက္ အုိဘားမားကုိ အႏုိင္ေပးလုိက္ျပီး အိုဘားမားသည္ သူကုိယ္တုိင္ႏွင့္ သူ႔တုိင္းျပည္အတြက္ ၾကီးျမတ္ေသာ အရာတစ္ခုကုိ ရရွိလုိက္ေၾကာင္း ေထာပနာျပဳလုိက္သည္။
ဇနီးသည္ စဲန္ဒီႏွင့္ ဒုသမၼတေလာင္းအျဖစ္ တြဲဖက္အေရြးခံသူ ဆာရာေပၚလင္းတုိ႔ ျခံရံလ်က္ အရီဇုိးနားျပည္နယ္၊ ဖီးနစ္ျမိဳ႕ ဘဲလ္တီမုိး ဟုိတယ္အျပင္မွေန၍ မက္ကိန္းသည္ ေထာက္ခံသူမ်ားအား ည ၉ နာရီေက်ာ္တြင္ စကားေျပာၾကားသည္။ “အေမရိကန္ ျပည္သူေတြက ေျပာလုိက္ၾကပါျပီ။ သူတုိ႔ဟာ သဲသဲကြဲကြဲ ေျပာလုိက္ၾကပါျပီ”ဟု ဆုိသည္။

အုိဘားမား အႏုိင္ရေၾကာင္း ေၾကညာေနေသာ မက္ကိန္းႏွင့္
ေဘးမွ ရပ္ေနေသာ ဒုသမၼတေလာင္း ျပိဳင္ပြဲဝင္ ဆာရာေပၚလင္း

အေနာက္ဘက္ ကမ္းေျခေဒသမ်ားတြင္ မဲဆႏၵေပးျခင္း အျပီးသတ္ျပီးေနာက္ အီလီႏြိဳက္ျပည္နယ္ အထက္လႊတ္ေတာ္ ကုိယ္စားလွယ္ အုိဘားမား၏ မဲမ်ား ေရတြက္ျပီးေနာက္ ေအာင္ျမင္ေၾကာင္း ထင္ရွားျပီးေနာက္ ျပိဳင္ပြဲကုိ မက္ကိန္းက အုိဘားမား အႏုိင္ရေၾကာင္း ေျပာၾကားျပီး အဆံုးသတ္လုိက္ျခင္း ျဖစ္သည္။

မက္ကိန္းက သူ႔အား ေထာက္ခံသူမ်ားကုိ မေက်နပ္စရာတခ်ိဳ႕ ခံစားရတာ သဘာ၀ပါ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ဒီလုိ ခံစားရေပမယ့္ အေရးနိမ့္ျခင္းဟာ ကၽြန္ေတာ့္ အေရးနိမ့္မႈသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ခင္ဗ်ားတုိ႔ အေရးနိမ့္တာ မဟုတ္ပါဘူး”ဟု ႏွစ္သိမ့္သည္။ ေရြးခ်ယ္ခံ သမၼတ အုိဘားမားကုိ ကူညီသြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္းလည္း မက္ကိန္းက ကတိျပဳသည္။

မဲဆြယ္ကာလအတြင္း မက္ကိန္းက အုိဘားမားအား သမၼတျဖစ္ရန္ အေတြ႔အၾကံဳ နည္းပါးလြန္းသူအျဖစ္ ေဝဖန္ခဲ့ေသာ္လည္း ယခု အရီဇုိးနား အထက္လႊတ္ေတာ္အမတ္ မက္ကိန္းသည္ ရွည္လ်ားခက္ခဲလွတဲ့ ရွည္လ်ားခက္ခဲတဲ့ ဒီျပိဳင္ပြဲမွာ သူ႔ရဲ႕ ေအာင္ျမင္မႈဟာ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ သူ႔အစြမ္းသတၱိနဲ႔ ၾကံ႕ၾကံ႕ခံႏုိင္ရည္ကုိ ေလးစားမိေစပါတယ္”ဟု ေျပာၾကားသည္။

ဒီမုိကရက္ ပါတီတြင္း ဆန္ခါတင္ သမၼတေလာင္း ျပိဳင္ပြဲတြင္ အုိဘားမားသည္ သမၼတေဟာင္း ဘီလ္ကလင္တန္၏ ဇနီးျဖစ္သူ အမ်ိဳးသမီး ပရိသတ္၏ ေထာက္ခံမဲမ်ား ရရွိထားေသာ အထက္လႊတ္ေတာ္အမတ္ ဟီလာရီ ကလင္တန္ကုိ အၾကိတ္အနယ္ ယွဥ္ျပိဳင္ခဲ့ရျပီးေနာက္ ဟီလာရီ ေနာက္ဆုတ္သြားျပီး ဒီမုိကရက္ သမၼတေလာင္း ျဖစ္လာခဲ့သည္။ မဲဆြယ္ကာလအတြင္းတြင္လည္း အေတြ႔အၾကံဳ နည္းပါးမႈ၊ ဘာသာေရး စြပ္စြဲမႈ စေသာ ေဝဖန္မႈမ်ား ရင္ဆုိင္ခဲ့ရသည္။

ဘာရက္အိုဘားမား(Barack Obama) ဟာ လူမည္းဖခင္(ကင္ညာႏိုင္ငံ - Kenya)နဲ႔ လူျဖဴမိခင္ (အေမရိကန္၊ ကင္းဆတ္ျပည္နယ္- Kansas)တို႔ ႏွစ္ဦးက ေမြးဖြားလာတဲ့သူျဖစ္ပါတယ္။
ႏို၀င္ဘာ ၄၊ ၂၀၀၈ ႏွစ္မွာ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုရဲ႕ ၄၄ ဦးေျမာက္ သမၼတ ျဖစ္သြားပါၿပီ။

Ref: ဟစ္တိုင္

Read More...

Collapse...

ျမန္မာႏိုင္ငံအေရွ႕ဖက္ေဒသ၌ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္မႈမ်ားရွိေနဆဲ ယခင္ထက္ပို၍ လ်ိဳ႕၀ွက္ၿပီး စနစ္တက် က်ဴးလြန္ေန

၅ ႏုိ၀င္ဘာ ၂၀၀၈

နအဖစစ္အစိုးရက ဒီမိုကေရစီ ေတာင္းဆိုဆႏၵျပသူမ်ားကို ပစ္ခတ္ႏွိွမ္နင္းခဲ့ၿပီး ႏွစ္ေပါင္း (၂၀) ၾကာၿပီးေနာက္ ယခုကာလတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံအေရွ႕ဖက္ ေဒသမ်ား၌ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္မႈႏွင့္ လက္နက္ကိုင္ပဋိပကၡ မပ်ံ႕ပြားေရးဆိုင္ရာဥပေဒ ခ်ဳိးေဖာက္မႈ စသည့္ ရာဇ၀တ္မႈ က်ဴးလြန္မႈ မ်ားသည္ ယခင္ကထက္ပို၍ လ်ိဳ႕၀ွက္စြာ စနစ္တက် ျဖစ္ေပၚေနသည္ဟု ထိုင္းျမန္မာနယ္စပ္၌ အကူ အညီေပးေရးလုပ္ငန္းမ်ား လုပ္ေဆာင္ေနေသာ the Thailand Burma Border Consortium (TBBC) အဖြဲ႔ အစီရင္ခံစာမွာ ေဖာ္ျပထားသည္။

ယခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလတြင္ ထုတ္ျပန္ခဲ့ေသာ စာမ်က္ႏွာ (၇၀) ပါ Internal Displacement and International Law in Eastern Burma အမည္ရွိ အစီရင္ခံ၌ ယင္းသို႔ ေဖာ္ျပထားျခင္းျဖစ္သည္။

TBBC သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံအေရွ႕ဖက္ရွိ ေဒသခံ တိုင္းရင္းသား အဖြဲ႔အစည္းမ်ားႏွင့္ ပူးေပါင္း၍ လြန္ခဲ့သည့္ (၆) ႏွစ္မွစ၍ ျပည္တြင္း အိုးမဲ့အိမ္မဲ့ ဒုကၡသည္မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ အခ်က္အလက္ စုေဆာင္းၿပီးတင္ျပေနသည့္ အဖြဲ႔ျဖစ္သည္။ ယခုႏွစ္တြင္လည္း နအဖ၏ အခြင့္အေရးခ်ဳိးေဖာက္မႈမ်ားကို ျပည္သူမ်ားအေပၚ ရက္ရက္စက္စက္ က်ဴးလြန္ေနသည့္ အေျခအေန ေဘာင္အတြင္းမွခ်ဥ္းကပ္ စုေဆာင္းခဲ့ၿပီးမႈမ်ားကို ျပဳလုပ္ၿပီး ထပ္မံ ထုတ္ျပန္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ အဆိုပါေဒသအတြင္း လူ႔အခြင့္အေရးႏွင့္ လက္နက္ကိုင္ပဋိပကၡ မပ်ံ႕ပြားေရးဆိုင္ရာ ဥပေဒ ခ်ဳိးေဖာက္မႈမ်ားသည္ ႏိုင္ငံတကာ ရာဇ၀တ္မႈေျမာက္ေၾကာင္း တင္ျပခဲ့သည္။

ကရင္ျပည္ေျမာက္ပိုင္း၊ ရွမ္းျပည္နယ္ေတာင္ပိုင္း၊ ကရင္နီျပည္နယ္ စသည့္ေဒသမ်ားသည္ ရာဇ၀တ္မႈ အဓိကခ်ဳိးေဖာက္ခံရသည့္ ေနရာမ်ားျဖစ္ၿပီး စစ္ပြဲမ်ားေၾကာင့္ ထြက္ေျပးရျခင္း၊ ေက်း႐ြာမ်ား အဓမၼေ႐ႊ႕ေျပာင္းျခင္း၊ အဓမၼ လုပ္အားေပးခိုင္းေစျခင္း၊ အဓမၼ ေငြေကာက္ခံျခင္း၊ ေျမယာမ်ားသိမ္းျခင္း၊ အဓမၼစိုက္ပ်ဳိးခိုင္းျခင္း၊ လယ္ယာစိုက္ခင္းမ်ားသို႔ သြားလာျခင္းႏွင့္ ေစ်းကြက္အတြင္း ၀င္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္ျခင္းကို တင္းက်ပ္ထားျခင္း စသည္တို႔ေၾကာင့္ မိသားစု ဘ၀မ်ား အတြက္ ၀င္ေငြမ်ားထိခိုက္ၿပီး လူဦးေရအားလံုး အေပၚလည္း မတည္ၿငိမ္ျဖစ္ေစေၾကာင္း TBBC က အစီရင္ခံစာအတြင္း ေထာက္ျပထားသည္။

မည္သည့္အရပ္သားကိုမဆို လ်ဳိ႕၀ွက္၍ စနစ္တက် တိုက္ခိုက္မႈမ်ားရွိပါက ႏိုင္ငံတကာဥပေဒအရ ျပည္သူမ်ားအေပၚ ရက္ရက္စက္ က်ဴးလြန္ေနသည့္ အေျခအေနမ်ဳိးႏွင့္ အက်ဳိး၀င္ေၾကာင္း၊ အရပ္သားကို တိုက္ခိုက္သည္ဆိုရာတြင္ စစ္ေရးအရသာမကပဲ အစိုးရ၏ မူ၀ါဒေအာက္၌ လူသတ္မႈ က်ဴးလြန္ျခင္း၊ ေက်းကၽြန္သဖြယ္ ခိုင္းေစျခင္း၊ အဓမၼ ေ႐ႊ႕ေျပာင္းေနရာခ်ထားျခင္း၊ ၫွင္းပမ္းႏိွပ္စက္ျခင္း၊ မုဒိန္းက်င့္ျခင္း စသည္တို႔လည္း အႀကံဳး၀င္ေၾကာင္း TBBC ကအခ်က္အလက္ႏွင့္တကြ ေထာက္ျပထားသည္။

ကုိ၀ုိင္း

Ref: ေခတ္ၿပိဳင္

Read More...

Collapse...

မစၥတာ ဂန္ဘာရီ ျမန္မာျပည္လာရန္ စစ္အစိုးရဖိတ္ၾကား

ႏိုဝင္ဘာ ၃၊ ၂၀၀၈

ကမာၻ႔ကုလသမဂၢ အေထြေထြအတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္၏ ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ အထူးအႀကံေပးအရာရွိ မစၥတာ အီဗရာဟင္ ဂန္ဘာရီကို ယခုလေနာက္ဆံုးအပတ္ (သို႔မဟုတ္) ဒီဇင္ဘာလဆန္းပိုင္းတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ လာေရာက္ရန္ စစ္အစိုးရက ဖိတ္ၾကားလိုက္သည္။

မစၥတာ ဂန္ဘာရီ

မစၥတာ ဂန္ဘာရီ ခရီးစဥ္ႏွင့္ပတ္သက္၍ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ၊ နယူးေယာက္ၿမိဳ႕ ကုလသမဂၢ ဌာနခ်ဳပ္ရွိ တာဝန္ရွိသူမ်ားက လြန္ခဲ့သည့္ ၾသဂုတ္လခရီးစဥ္ကဲ့သို႔ ထပ္မံ ႀကံဳေတြ႔မည္ကိုလည္း စိုးရိမ္လ်က္ ရွိသည္။

လြန္ခဲ့သည့္ ၾသဂုတ္လက မစၥတာ ဂန္ဘာရီ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ေရာက္ရွိေနစဥ္ ကာလအတြင္း နအဖ စစ္ေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေ႐ႊႏွင့္ ေတြ႔ဆံု ခြင့္မရသကဲ့သို႔ ျမန္မာ့ ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ကလည္း ေတြ႔ဆံုရန္ ျငင္းပယ္ခဲ့သည္။
မစၥတာ ဂန္ဘာရီႏွင့္ စစ္အစိုးရ၏ ကုလသမဂၢကိုယ္စားလွယ္ ဦးေက်ာ္တင့္ေဆြ တို႔ ေတြ႔ဆံုခဲ့အၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ လာေရာက္ရန္ ဖိတ္ၾကားခံရျခင္း ျဖစ္သည္။ မစၥတာ ဂန္ဘာရီက ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ သြားေရာက္မည့္ ေန႔ရက္ အတိအက်ကိုမူ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုျခင္း မရွိေသးေပ။

မစၥတာ ဂန္ဘာရီ၏ ယခုအႀကိမ္ခရီးစဥ္သည္လည္း ၾသဂုတ္လခရီးစဥ္ကဲ့သို႔ မေအာင္ျမင္မႈမ်ားႏွင့္ ထပ္မံႀကံဳေတြ႔ရဦးမည္ဟု ကုလသမဂၢ အရာရွိမ်ားက ယံုၾကည္ေနၾကသည္။

လြန္ခဲ့သည့္ ၾသဂုတ္လ မစၥတာ ဂန္ဘာရီ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ ျပန္သြားအၿပီး အတိုက္အခံပါတီျဖစ္သည့္ အန္အယ္လ္ဒီ အပါအဝင္ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုမ်ားက ၎အား ေဝဖန္မႈမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့ၾကသည္။ မစၥတာ ဂန္ဘာရီ၏ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဒီမိုကေရစီေရး ႀကိဳးပမ္းမႈမ်ားသည္ အလုပ္မျဖစ္၊ လက္ဆုပ္လက္ကိုင္ျပႏိုင္သည့္ တိုးတက္မႈ တစံုတရာမရွိဟု အန္အယ္လ္ဒီ ပါတီက ေၾကညာခ်က္ ထုတ္ျပန္ကာ ေဝဖန္ခဲ့သည္။

မစၥတာ ဂန္ဘာရီသည္ ကုလသမဂၢ လက္ေထာက္အတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ တာ၀န္ယူထားစဥ္ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္ ေမလ ႏွင့္ ႏို၀င္ဘာလ မ်ားမွစတင္၍ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ၂ ႀကိမ္ သြားေရာက္ခဲ့ၿပီး အေထြေထြ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္၏ ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ အထူးအႀကံေပး ပုဂၢိဳလ္တာ၀န္ျဖင့္ လြန္ခဲ့သည့္ႏွစ္ စက္တင္ဘာလမွ ယခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လ ေနာက္ဆံုးအႀကိမ္အထိ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ၄ ႀကိမ္ သြားေရာက္ခဲ့သည္။

Ref: ဧရာ၀တီ

Read More...

Collapse...

၂၀၀၇ ေရႊ၀ါေရာင္လႈပ္ရွားမႈ ဗြီဒီယိုမ်ား

ဤေနရာတြင္ ႏွိပ္၍ၾကည့္ပါ

• Monks Revolution Continue in Burma


• Burmese Poet Aung Way call for People action


• Saffron Revolution


• Thinking of You


• Myanmar activists on the run (06.Nov.2007)


• Burma Protests to Toxicity by System of A Down


• Free Burma


• Buddhist Monks Leading Protest In Rangoon Burma


• Monks Praying Soldiers Shooting In Burma


• Violent Crack Down On Protesting Monks In Burma


• Monks Revolution Continue to Third Day in Burma


• Brutal record of september massacre in Rangoon


• Rangoon, Burma - September 27.2007


• 
  Monks Revolution Continue in Burma


• 
  The Buddhist Killer Part(1)


• 
  The Buddhist Killer Part(2)


• 
  Monks brace for crackdown (Burma )


• 
  Monk tells of ordeal(Burma)


• 
  Suu Kyi meets junta (Burma) (26/10/07)


• 
  October Challenge

Read More...

Collapse...

သံုးသိန္းတေသာင္း

သိပၸံႏွင့္ နည္းပညာ၀န္ၾကီးဌာန စတင္တည္ေထာင္ခဲ့သည့္ အခ်ိန္မွစ၍ ၀န္ၾကီးဦးေသာင္း တေယာက္ထဲမွ တာ၀န္ယူခဲ့သည္မွာ ဆယ္စုႏွစ္ေက်ာ္ ၾကာေညာင္းခဲ့ပါျပီ..၊ န-အ-ဖ စစ္အစိုးရ သမိုင္းမွာ ၀န္ၾကီးဌာနတခုထဲမွာ အရွည္ၾကာဆံုး တာ၀န္ယူခဲ့တဲ့ သက္ေတာ္္ရွည္ အမတ္ၾကီးလို႔ ဆိုနိဳင္ေလာက္ပါေပတယ္.၊ တပ္ခ်ဴပ္ၾကီး သန္းေရြနဲ႔ တျမိဳ႕ထဲ ေက်ာက္ဆည္ သားခ်င္း ျဖစ္သလို္၊ ဒုခ်ဴပ္-ေမာင္ေအး ႏွင့္လည္း D.S.A အပတ္စဥ္ ( ၁ ) မွာ Same Batch ေတြလည္း ျဖစ္ပါတယ္..။

ဦးေသာင္းဟာ D.S.A 1st Batch ရဲ႕ BC(Best Cadet)ကိုလည္း ရခဲ့တယ္၊ ျပီးခဲ႔တဲ့ ၂၀၀၇-Sep: ေရြ၀ါေရာင္ေတာ္လွန္ေရး ဘုန္းၾကီးအေရးအခင္းမွာ စစ္အစိုးရ၏ အၾကမ္းဖက္မႈတြင္ အထက္ျမန္မာျပည္မွာ စက္မႈ(၁)၀န္ၾကီး ေအာင္ေသာင္း၊ ေအာက္မွာ ဦးေသာင္းဟု လည္းေကာင္း စစ္အစိုးရ၏ အၾကံေပးပေရာဟိတ္ တဦးအျဖစ္ ထင္ရွားခဲ့ သူလည္းျဖစ္သည္။ စစ္အစိုးရ အဖဲြ႔ထဲမွာေတာင္ ဦးေသာင္း ျပီးလ်ွင္ အားလံုးျပီးတယ္.. အဲသေလာက္ထိ ဦးေသာင္းက ပိုင္တယ္.. ဦးေသာင္း မ်က္ေစာင္းထုိးခံရမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီး ေတြေတာင္ ေၾကာက္ရ ဆိုဘဲ.. တပ္ခ်ဳပ္ၾကီး အိမ္ေနာက္ေဖး ေပါက္က ၀င္ျပီး ေဒၚႀကိဳင္ႀကိဳင္ကို သြားသြားေညွာင့္ တယ္တဲ့ အတို႔ အေထာင္ ေကာင္းတဲ့ ၀န္ၾကီးတေယာက္ပါ..။

သိပၸံ ႏွင့္ နည္းပညာ ၀န္ၾကီးဌာနတြင္ သံုးသိန္းတေသာင္း ဟု ေျပာစမွတ္တခု ရွိသည္။ ကြန္ပ်ဳတာ ေက်ာင္းသားမ်ားက အစ သိၾကသည္.. ဆိုလိုသည္မွာ.. သံုးသိန္းဆိုသည္မွာ ေဒါက္တာ ေဒၚနီလာသိန္း..(ပါေမာကၡခ်ဳပ္ ရန္ကုန္ ကြန္ပ်ဳတာ တကၠသိုလ္- Ph;D, S'pure).၊ ေဒါက္တာေဒၚသႏၲသိန္း..( ကဓိက- ရန္ကုန္ကြန္ပ်ဳတာ တကၠသိုလ္- Korea ၌ Post Ph:D တက္ေနဆဲ) ေနာက္တေယာက္က ေဒါက္တာ ေဒၚရတနာသိန္း (ကဓိက- ရန္ကုန္ ကြန္ပ်ဳတာ တကၠသိုလ္-Local Ph:D) စသည့္ ညီအမသုံးေဖာ္ႏွင္႔... တေသာင္း ကေတာ့ ၀န္ၾကီး ဦးေသာင္း…။

ေဒါက္တာ ေဒၚနီလာသိန္း၏ လက္မွတ္ျဖင္႔ မႏၱေလးကြန္ပ်ဴတာ တကၠသိုလ္ B.C.Sc (Hons:) ဘဲြ႔ လက္မွတ္တြင္ Bachelor ႏွင္႔ Bechelor ဟု စာလံုးေပါင္းအမွား ျဖင့္ထုတ္ေပးသည္..၊ အလြန္ရုပ္ပ်က္ ဆင္းပ်က္ နိဳင္ေသာ အမွားအယြင္း ျဖစ္သည္..၊ ၄င္းကိစၥျဖင္႔ တာ၀န္ရွိသူ အခ်ဳိ႕ကို ၀န္ၾကီးက Action ယူသည္၊ ေဒၚနီလာသိန္း မပါ…၊ စီမံထူးခြ်န္(တတိယ) အဆင့္ပင္ ဦးေသာင္း၏ ေထာက္ခံမႈျဖင့္ ရလိုက္ေသးသည္..၊ ညီ အမသံုးေယာက္လံုး ဦးေသာင္း၏ ေျမွာက္စား ခ်ီးျမင့္ျခင္းကို အလြန္ခံရသည္..၊ နယ္ ေက်ာင္းမ်ားသို႔ ဦးေသာင္း ေရာက္လွ်င္ပင္ ေဒၚနီလာသိန္း မည္ကဲ့သို႔ ေတာ္ေၾကာင္း၊ တတ္ေၾကာင္း ေျပာရသည္မွာ ဦးေသာင္း အတြက္ မေမာနိဳင္ မပန္းနိဳင္ရွာ..၊ မိသားစုခ်င္းလည္း အလြန္နီးကပ္စြာ ဆက္ဆံမႈရိွသည္၊ မည္ကဲ႔သို႔ အေလ်ာ္အစား ရိွသည္မသိ..။

၀န္ၾကီးဦးေသာင္း ေျမွာက္စားခ်ီးျမင္႔မႈ အလြန္ေကာင္းသည္.၊ M.I.Sc/ M.A.Sc 1st Beach, 2nd Beach မ်ားကိုလည္း ဦးေသာင္း ေျမွာက္စားခဲ့သည္..၊ Ph: D ဆင္းလာျပီ ဆိုလ်င္ နယ္ကြန္ပ်ဴတာ တကၠသိုလ္မ်ားတြင္ ေက်ာင္းအုပ္ ေပးသည္။ Ph;D 1st Beach ေတြ ဆင္းလာေတာ့ 1st Beach Ph:D မ်ားကိုေျမွာက္ စားသည္ 2nd Beach ဆင္းလာေတာ့ 1st Beach ေတြ ေျမာင္းထဲေရာက္သည္.. မ တည္ျမဲေသာ သခၡၤါရသေဘာကို ဦးေသာင္းေအာက္ တြင္ ပို၍ တရားရေစသည္။ M.I.Sc / M.A.Sc 1st Beach, 2nd Beach မ်ားကိုလည္း ဦးေသာင္း ေျမွာက္စားခဲ႔သည္..ယခုေတာ့ ၄င္းတို႔ ေဘးဖယ္ခံ ေျမာင္းထဲမွာ..။ သူၾကိဳက္ရင္ ၾကိဳက္သလို-သူသေဘာၾကတံုးကေတာ့ တမ်ဳိး.. ဦးေသာင္းက စိတ္ အေျပာင္းအလဲ ျမန္သည္..။ အာဏာရွင္သန္းေရြ၏ လူယုံတပည့္ ပီသစြာ.. သ-ပ-န တြင္ အာဏာရွင္ဆန္သည္..။ မည္သည့္ ကိစၥမဆို သူ႔စိတ္ တခုတည္းျဖင့္ အဆင္ျခင္မဲ့ ဆံုးျဖတ္သည္..။ ဌာနဆိုင္ရာ DE Report က မတင္ရေသး ဦးေသာင္းက Action ယူျပီးျပီ..။ စိတ္ထင္ရာ စိုင္းသည့္ လုပ္ရပ္ျဖစ္သည္…။

ျမန္မာစကားတြင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ေဖာ္ မသူေတာ္ ဆိုေသာ္စကားကို လူတိုင္းၾကားဘူးၾက ေပလိမ့္မည္..အဘမည္မွ် အလုပ္လုပ္ရသည္.. ငါဘယ္လို Admin ေကာင္းသည္.. အဘ ရွိလို႔ မင္းတို႔ ေျမာင္းထဲမေရာက္တာ.. နင္တို႔ကို အဘက ေျမာင္းထဲကေန ဒီေနရာ ေရာက္ေအာင္ တင္ထားရတာ.. ေက်ာင္းတိုင္းေရာက္တိုင္း -သ-ပ-န ၀န္ထမ္းမ်ား ႏွင့္ ေတြ႔တိုင္း- ဦးေသာင္း ေျပာေနၾက…၊ သူေတာ္တာ လူတိုင္းသိေစခ်င္သည္.. သူမၾကိဳက္ သူမ်ားကို နံမည္တတ္ျပီး.. လူပုံအလယ္ မေကာင္းေျပာသည္..လူၾကီးလူေကာင္း အဂၤါရပ္ႏွင့္ ကိုက္ညီမႈ၊ ၀န္ၾကီး တေယာက္၏ ဂုဏ္သိကၡာ ဦးေသာင္းတြင္ လံုး၀မရွိ..၊ တပ္ခ်ဳပ္ၾကီး သန္းေရြ၏ ေနာက္ခံျဖင့္ ၾကီးက်ယ္ေနသူသာ ျဖစ္သည္.. အစိုးရအဖဲြ႔၀င္ လူၾကီးမ်ား.. ထိပ္ပိုင္း လူၾကီးမ်ား ဦးေသာင္း ဘာမွမဟုတ္ ဘာမွမတတ္ ဆိုတာ အားလံုးအသိ ခုေတာ့ မၾကာေတာ႔ပါဘူး.. သူ႔သမိုင္းႏွင့္သူ သြားေတာ့မွာပါ.. သူရဲ႕ အခ်စ္ေတာ္ ညီမ ၃- ေယာက္ေတာ့ အေတာ္ခံစားရမွာပါ.. အျခား သ-ပ-န ၀န္ထမ္းေတြ အတြက္ေတာ့ ၀မ္းေျမာက္စရာပါ.. ေနာက္ဆံုးၾကားသိရတဲ့ သတင္း ကေတာ့ ေနျပည္ေတာ္မွာ သန္းေရြက ၀န္ၾကီးအဖဲြ႔ အစီးအေ၀းေခၚျပီး.. ၀န္ၾကီးေတြကို ထြက္ခိုင္္းၿပီး အခုကထဲက ပါတီနိဳင္ငံ ေရးလုပ္ခိုင္းတယ္.. ၾကံဖြတ္ကို ပါတီတခု အျဖစ္ မၾကာခင္ ေျပာင္းမယ္.. ဦးေသာင္း လည္းပါသြားျပီ..။ သ-ပ-န နဲ႔ ငေသာင္းကေတာ့ ေရစက္ကုန္ေတာ့ မွာပါ..။ ျပီးေတာ့ စစ္အစိုးရလည္း အိုးစားကြဲ ေတာ႔မွာပါ..။
ကံ ကံ၏ အက်ဳိးတဲ့ သူတို႔မိုက္ျပစ္နဲ႔ သူတို႔ လူမိုက္တို႔ လားရာလမ္း ျမန္းရေတာ့မွာပါ…။

Read More...

Collapse...

ကုလ လူ႔အခြင့္အေရးအရာရွိက ျမန္မာ့အေရးကို မ်ိဳးဆက္အလိုက္ လုပ္ရမယ္ လို႔ေျပာ

ေအာက္တိုဘာ ၂၄ရက္၊ ၂ဝဝ၈

ကုလ လူ႔အခြင့္အေရး အရာရွိ မစၥတာ ကြမ္တားနားက ျမန္မာျပည္မွာ ဒီမိုကေရစီ ရရွိဖို႔ဆိုရင္ မ်ိဳးဆက္အလုိက္ လုပ္ကိုင္ရမွာ ျဖစ္တယ္လို႔ ေအာက္တိုဘာ ၂၃ ရက္ေန႔ မွာ ေျပာၾကားလိုက္ ပါတယ္။

ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ လူ႔အခြင့္အေရး ဆိုင္ရာကိစၥေတြကို ကုလအေထြေထြ ညီလာခံမွာ ရွင္းလင္း ေျပာၾကားစဥ္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဆိုင္ရာ ကုလ လူ႔အခြင့္အေရး အရာရွိက အခုလို ေျပာၾကားလိုက္တာ ျဖစ္ပါတယ္။

မစၥတာ ကြမ္တားနားဟာ ကုလသမဂၢ အေထြေထြညီလာခံ တတိယ ေကာ္မီတီ (လူမွဳေရး၊ လူသားခ်င္းဆိုင္ရာနဲ႔ ယဥ္ေက်းမွဳ) ရဲ႕ေဆြးေႏြးပြဲမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံေရးနဲ႔ ဆိုင္ရာမ်ားကို ေအာက္တိုဘာ ၂၃ ရက္ေန႔က တင္ျပ ေဆြးေႏြးခဲ့ ပါတယ္။ အဲဒီလို တင္ျပရာမွာ “အရပ္သားအစိုးရတရပ္ ျဖစ္ေပၚ လာဖို႔အတြက္ အခ်ိန္လိုပါတယ္။ သူတို႔ (ျမန္မာစစ္အစိုးရ) ဟာ အဲဒီအတြက္ ျပင္ဆင္ျခင္း မရွိပါဘူး။ သူတို႔ဟာ စစ္အတြက္ပဲ ျပင္ဆင္ေနပါတယ္။“ လို႔ ထည့္သြင္း ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။

မစၥတာ ကြမ္တားနားဟာ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ေမလမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ လူ႔အခြင့္အေရး ကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္ ခန္႔အပ္ျခင္း ခံခဲ့ရပါတယ္။ သူ႔ရဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ ပထမဦးဆံုး ခရီးစဥ္ဟာ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လ ၿပီးဆံုးခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီ ခရီးစဥ္ရဲ႕ အစီရင္ခံစာကို ေအာက္တိုဘာ ၈ ရက္ေန႔ မွာ ထုတ္ျပန္ခဲ့ၿပီး လြတ္လပ္စြာ ထုတ္ေဖာ္ေျပာၾကားျခင္း၊ သက္၀င္ ယံုၾကည္ျခင္းနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ စုရံုးျခင္းေတြအတြက္ သက္ဆိုင္ရာ ဥပေဒ မ်ားကို ျပင္ဆင္ဖို႔ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားအားလံုး လႊတ္ေပးဖို႔ အပါအ၀င္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲ မတိုင္ခင္ လူ႔အခြင့္အေရးဆိုင္ရာ အဓိက လိုအပ္ခ်က္ ေတြကို ျဖည့္ဆည္းဖို႔ စတဲ့ အခ်က္ေတြကို ေဖာ္ျပထားပါတယ္။

မစၥတာ ကြမ္တားနားဟာ စက္တင္ဘာလအတြင္းက ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းက်ေနသူ ၇ ဦး ျပန္လႊတ္ေပးမွဳကို အသိအမွတ္ ျပဳေပမယ့္လည္း ျမန္မာစစ္အစိုးရရဲ႕ ဖမ္းဆီးထားမွဳေအာက္မွာ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ၂၀၀ ေက်ာ္ ရွိေနေၾကာင္း ထုတ္ေဖာ္ ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။ ဒီ ပုဂၢိဳလ္ေတြဟာ သူတို႔ရဲ႕ ယံုၾကည္ခ်က္ေတြကို ထုတ္ေဖာ္ ေျပာၾကားတဲ့ အတြက္ အဖမ္းခံေနရတာ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ သူတို႔ကို ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲ လုပ္ငန္းစဥ္ေတြမွာ ပါ၀င္ခြင့္ ျပဳရမွာ ျဖစ္ေၾကာင္း မစၥတာ ကြမ္တားနားက သူ႔ရဲ႕ စက္တင္ဘာ ၂၃ ရက္ေန႔ သတင္းစာ ရွင္းလင္းပြဲမွာ ထုတ္ေဖာ္ ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။

ကုလ အေထြေထြ ညီလာခံမွာ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ လူ႔အခြင့္အေရး အေျခအေနမ်ားနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး မစၥတာ ကြမ္တားနားက အစီရင္ခံ တင္ျပခဲ့တဲ့ အေပၚ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေရး အဖြဲ႔မွ ကိုဘိုၾကည္က “မစၥတာ ကြမ္တားနားက သူ႔ လုပ္ပိုင္ခြင့္ အေနအထားက ေနၿပီး အစြမ္းကုန္ လုပ္ကိုင္ေနတယ္လို႔ ယံုၾကည္ပါတယ္။ သူက ပညာရွင္ တေယာက္ ျဖစ္တဲ့အတြက္ အခ်ိဳ႕ကိစၥေတြမွာ ပညာရွင္ဆန္ဆန္ အႀကံေပးတာေတြ ရွိတယ္။ အဲဒီ အႀကံေပးခ်က္ေတြကို နအဖ အစိုးရအေနနဲ႔ စဥ္းစားၿပီး အေကာင္အထည္ ေဖာ္မယ္ဆိုရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ လူ႔အခြင့္အေရး တိုးတက္ေရးအတြက္ ေကာင္းဖို႔ ျဖစ္လာမွာပဲ ျဖစ္တယ္။

လူ႔အခြင့္အေရး တိုးတက္လာမွ ဒီမိုကေရစီ အုတ္ျမစ္က အေျခခိုင္မွာ ျဖစ္တယ္။ လူ႔အခြင့္အေရး တိုးတက္မွဳ မရွိဘူး၊ ဥပေဒ စိုးမိုးေရး မရွိဘူးဆိုရင္ ဘယ္ႏိုင္ငံမွာမွ ဒီမိုကေရစီ အေျခခိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ လူ႔အခြင့္အေရး တိုးတက္မွဳ မရွိဘူး၊ ဥပေဒ စိုးမိုးေရး မရွိဘူး၊ ဒါဟာ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံကို ဦးတည္ေနပါတယ္လို႔ လံုး၀ ေျပာလို႔ မရတဲ့ အေျခအေန ျဖစ္ပါတယ္။“ လို႔ ဘားမားတူေဒးကို ေျပာၾကားသြားခဲ့ပါတယ္။

Ref: Burma Today News

Read More...

Collapse...