ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ကမၻာ့ကုလသမဂၢ အေထြေထြ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္၏ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဆိုင္ရာ အထူးအႀကံေပးပုဂၢိဳလ္ မစၥတာ အီဗရာဟင္ ဂန္ဘာရီအား မေတြ႕ဆုံခဲ့ျခင္းသည္ ကုလသမဂၢ၏ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈ မရွိျခင္းကုိ ထင္ရွားစြာ သိျမင္ေစလို၍ျဖစ္ေၾကာင္း ျပည္တြင္း ျပည္ပရွိ အတိုက္ အခံမ်ားႏွင့္ ေလ့လာသူမ်ားက ေျပာဆိုသည္။
အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္(အန္အယ္လ္ဒီ) ျပန္ၾကားေရးအဖြဲ႕မွ ေဒါက္တာ၀င္းႏိုင္က“က်ေနာ့္အယူအဆအရ မစၥတာ ဂန္ဘာရီနဲ႔ ေတြ႕ဆုံမႈမရွိတာဟာ ဂန္ဘာရီ တဦးတည္းတင္မကဘူး၊ ကုလသမဂၢ ကို ပါ Message ေပးတာ ပဲ၊ ျပည္သူလူထု ကိုလည္း ေပးတာ၊ ေတြ႕ဆုံ ေဆြးေႏြးပြဲေတြဟာ ဘာမွ ထိေရာက္မႈ မရွိဘူးဆိုတာ၊ ေနာက္တခုက ကုလသမဂၢရဲ႕ ေဆာင္႐ြက္ မႈေတြဟာ အခ်ိန္ ကာလေတြသာ ရွည္လ်ားလာတာ တိုင္းျပည္အတြက္ လက္ဆုပ္လက္ကိုင္ ျပစရာ ထိေရာက္တဲ့ အက်ိဳး သက္ေရာက္မႈေတြ မည္မည္ရရ မရွိဘူးဆိုတာကို ျပခ်င္တာ”ဟု ေျပာဆိုသည္။
လြန္ခဲ့သည့္အပတ္ ဗုဒၶဟူးေန႔က မစၥတာ ဂန္ဘာရီသည္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ေတြ႕ဆုံရန္ အစီအစဥ္ ပ်က္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။
ယခုကဲ့သို႔ ေတြ႕ဆုံရန္ ျငင္းပယ္ခဲ့ျခင္းသည္ စစ္အစိုးရ ေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေ႐ႊကိုယ္တိုင္က မစၥတာ ဂန္ဘာရီကို မေတြ႕ဆုံျခင္းမွာ အေၾကာင္းတစ္ေၾကာင္း ျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း ျမန္မာ့အေရး ေလ့လာသူ မ်ားက ေျပာဆိုသည္။
“တိုးတက္မႈ နည္းပါးတာကို အားမရလို႔ ကုလသမဂၢကိုေရာ စစ္အစိုးရကိုပါ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က အထင္အရွား သိျမင္ေစလိုတဲ့ သေဘာလို႔ ထင္ပါတယ္”ဟု ျမန္မာ့အေရး ေလ့လာသူ ၿဗိတိသွ်လူမ်ိဳး သတင္းေထာက္ လယ္ရီေဂ်ဂင္ ကေျပာသည္။
လြန္ခဲ့သည့္ ၾသဂုတ္ ၂၂ ရက္ေန႔က မစၥတာ ဂန္ဘာရီ ၏ လက္ေထာက္ ၂ ဦးက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ေနအိမ္ေရွ႕သို႔ သြားေရာက္၍ မစၥတာ ဂန္ဘာရီ က ေတြ႕ဆုံလိုေၾကာင္း လက္ကိုင္ စပီကာျဖင့္ ဟစ္ေအာ္ အသံျပဳ ေခၚဆိုေသာ္လည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ေတြ႕ဆုံျခင္း မရွိေၾကာင္း စစ္အစိုးရ သတင္း မီဒီယာမ်ားက ထုတ္ျပန္ခဲ့သည္။
ယမန္ေန႔က ထုတ္ေ၀ေသာ ျမန္မာ့အလင္း သတင္းစာတြင္ ျပန္ၾကားေရး၀န္ႀကီး ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ ေက်ာ္ဆန္းက ၎တို႔အေနႏွင့္ ေတြ႕ဆုံႏိုင္ရန္ အစြမ္းကုန္ ေဆာင္႐ြက္ေပးေသာ္လည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ျငင္းဆိုျခင္းအေပၚ မ်ားစြာစိတ္မေကာင္း ျဖစ္ရေၾကာင္းႏွင့္ မစၥတာ ဂန္ဘာရီအား နားလည္ပါေၾကာင္း ေဖာ္ျပထားသည္။
မစၥတာ ဂန္ဘာရီ၏ ျမန္မာႏိုင္ငံ ခရီးစဥ္ႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး စိတ္ပ်က္ဖြယ္ျဖစ္ေၾကာင္း အေနာက္တိုင္း သံတမန္ တဦးကလည္း ေျပာဆိုသည္။ “စစ္အစိုးရက မစၥတာ ဂန္ဘာရီနဲ႔ သူမ ေတြ႕ဆုံဖို႔အတြက္ အေလးထားမႈနည္းပါးလို႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ က အခုလို ျငင္းပယ္တာ ျဖစ္ႏိုင္တယ္”ဟု ၎ က ေျပာသည္။
ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ကုိယ္စားျပဳေကာ္မတီ အတြင္းေရးမႉး ဦးေအးသာေအာင္ကလည္း အန္အယ္လ္ဒီ ကို ၂၀၁၀ ေ႐ြးေကာက္ ပြဲ၀င္ရန္ႏွင့္ ယင္းေ႐ြးေကာက္ပြဲသည္ လြတ္လပ္၍ တရားမွ်တမည္ျဖစ္ေၾကာင္း မစၥတာ ဂန္ဘာရီက ေျပာဆိုျခင္းသည္ ကုလ သမဂၢမွ လုပ္ေဆာင္ရမည့္ လုပ္ငန္းမဟုတ္ေၾကာင္း၊ ကုလသမဂၢက စစ္အစိုးရ အလိုက် မ်ားသာ လုပ္ေဆာင္ ေနျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာဆိုသည္။ “မစၥတာ ဂန္ဘာရီဟာ စစ္အစိုးရ ကုိယ္စားလွယ္နဲ႔ တူေနပါတယ္”ဟုလည္း ၎က ေ၀ဖန္သည္။
မစၥတာ ဂန္ဘာရီသည္ ၎၏ ယခုခရီးစဥ္ အတြင္း ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ားကို လႊတ္ေပးရန္ ေဆြးေႏြးေျပာ ဆိုျခင္းမရွိ ေၾကာင္းႏွင့္ ႏိုင္ငံေရး အေျခအေနတိုးမႈ မရွိေၾကာင္း လယ္ရီေဂ်ဂင္က ေျပာသည္။
“က်ေနာ္ထင္ပါတယ္၊ ဒီခရီးစဥ္က သူ႔ရဲ႕ေနာက္ဆုံး ခရီးစဥ္ပဲျဖစ္ပါလိမ့္မယ္”ဟု လယ္ရီေဂ်ဂင္ ကဆိုသည္။
မစၥတာ ဂန္ဘာရီသည္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ေတြ႕ဆုံခြင့္ရရန္ ေသာၾကာေန႔တြင္ ၿပီးဆုံးမည့္ ၎၏ ခရီးစဥ္ကို စေနေန႔ အထိ တရက္ ထပ္မံတိုးလိုက္ၿပီး ယင္း စေနေန႔တြင္ပင္ စစ္အစိုးရ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သိန္းစိန္ ႏွင့္ ေတြ႕ဆုံခြင့္ရခဲ့ ေသးသည္။
မစၥတာ ဂန္ဘာရီ၏ ၆ ရက္ၾကာခရီးစဥ္သည္ ကုလသမဂၢ အေထြေထြညီလာခံႏွင့္ ကုလသမဂၢ အေထြေထြ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ တို႔၏ ညႊန္ၾကားမႈျဖင့္ ျမန္မာ့အေရးအတြက္ ၎လုပ္ေဆာင္ရန္ ရွိသည္မ်ားကို ဆက္လက္လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ ရန္ သြားေရာက္ျခင္း ျဖစ္ၿပီး စစ္အစိုးရ အပါအ၀င္ တျခားေသာ ႏိုင္ငံေရး အစုအဖြဲ႕မ်ား အားလုံး ႏွင့္ ေတြ႕ဆုံခြင့္ရ ရန္ ေမွ်ာ္လင့္ထားေၾကာင္း ကုလသမဂၢ၏ ထုတ္ျပန္ခ်က္တြင္ ပါရွိသည္။
မစၥတာ ဂန္ဘာရီ၏ ယခုခရီးစဥ္သည္ စစ္အစိုးရ၏ ဖိတ္ၾကားခ်က္အရ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ သြားေရာက္ျခင္းျဖစ္ၿပီး လြန္ခဲ့သည့္ ေမလ အတြင္းကပင္ စီစဥ္ထားေသာ္လည္း နာဂစ္ ဆိုင္ကလုန္းမုန္တိုင္း တိုက္ခတ္မႈေၾကာင့္ စစ္အစိုး ရက ႏိုင္ငံ တ၀န္း ကယ္ဆယ္ေရး လုပ္ငန္းမ်ားႏွင့္ အလုပ္မ်ားေနသည့္အတြက္ အခ်ိန္ ေ႐ႊ႕ဆိုင္းခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။
မစၥတာဂန္ဘာရီသည္ ယခုႏွစ္ မတ္လ ၆ ရက္ေန႔က ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ေနာက္ဆုံးအႀကိမ္ ေရာက္ရွိခဲ့ၿပီး ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ အတြင္း ကလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ၂ ႀကိမ္ လာေရာက္၍ စစ္အစိုးရ ေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအ၀င္ အန္အယ္လ္ဒီ ဗဟုိ အလုပ္မႈေဆာင္အဖြဲ႕၀င္မ်ား၊ တိုင္းရင္းသား ကိုယ္စားလွယ္မ်ားႏွင့္ ေတြ႕ဆုံ ေဆြးေႏြးခဲ့ သည္။ ယင္း ခရီးစဥ္ႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ကုလသမဂၢ အေထြေထြ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ မစၥတာ ဘန္ကီမြန္းက တိုးတက္မႈ နည္းပါး၍ စိုးရိမ္ ေၾကာင္း ထုတ္ေဖာ္ ေျပာၾကားခဲ့ဖူးသည္။
ဧရာ၀တီ
ၾသဂုတ္ ၂၅၊ ၂၀၀၈
Read More...
Collapse...
ဦးေက်ာ္သူ (ရုပ္ရွင္သရုပ္ေဆာင္)''ဟာ ... မင္းတို႕က တတ္လည္း တတ္ႏိုင္ရဲ႕သားနဲ႕၊ ပိုက္ဆံလည္းရွိသားနဲ႕ ဘာလုိ႕ ဒီနာေရးကူညီမႈအသင္းကိုမွ သြားၿပီး အကူအညီေတာင္းရတာလဲ''
''ဘာျဖစ္လို႕ ကိုယ္ပိုင္အေခါင္း (Coffin) နဲ႕ မီးမသၿဂိဳလ္တာလဲ''
စသည္ ... စသည္ စကားသံမ်ား၊ တီးတိုးသံမ်ားသည္
ကြၽန္ေတာ့္ အေဒၚဝမ္းကြဲေတာ္ သူ၏ နာေရးကိစၥတြင္ အေဒၚ၏ သားျဖစ္သူ၊ ကြၽန္ေတာ္၏ ညီဝမ္းကြဲအား သူတို႕၏ ပတ္ဝန္းက်င္ အသိုင္းအဝိုင္း တစ္ခ်ိဳ႕မွ ေျပာၾကားလိုက္ေသာ စကားရပ္မ်ားပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။ ကြၽန္ေတာ္၏ ညီဝမ္းကြဲမွ ကြၽန္ေတာ့္အား ျပန္လည္၍ ပူေဆြးေသာက အပူမီးမ်ားထဲမွ အားယူကာ တီးတိုး ျပန္လည္ေျပာျပ၍ ကြၽန္ေတာ္သိလိုက္ရျခင္းပင္။
ဤတြင္ ကြၽန္ေတာ့္တြင္ ရွင္းျပရန္ တာဝန္ရွိလာသည္။ ကြၽန္ေတာ့္ ကိုယ္ပိုင္ဉာဏ္၊ ကိုယ္ပိုင္ အသိႏွင့္ ရွင္းျပသည္ထက္ ကြၽန္ေတာ္တို႕၏ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးျဖစ္ေသာ၊ ကြၽန္ေတာ္တို႕ ၾကည္ညိဳ ေလးစားေသာ မႏၲေလးၿမိဳ႕၊ ျဗဟၼစုိရ္ေက်ာင္းတိုက္ ဆရာေတာ္ႀကီး မဟာဓမၼကထိက ဗဟုဇန ဟိတဓရ ဘဒၵႏၲတိကၡ ေဟာၾကားခဲ့ေသာ ယႆ သတို႕သား တရားေတာ္ထဲမွ လူမ်ား အယူသီး ပံုမ်ား၊ အစြဲႀကီးပံုမ်ား၊ တလြဲဆံပင္ေကာင္းမႈမ်ားကို ထုတ္ႏႈတ္ရွင္းျပပါမည္။ ဆရာေတာ္ႀကီးသည္ ဤယႆ သတို႕သား အရဟတၱဖိုလ္တည္ခန္း တရားေတာ္ကို အမ်ိဳး၊ ဘာသာ ၊ သာသနာ အတြက္ ေဟာၾကားျခင္းပင္ျဖစ္သည္။
ဗုဒၶဘာသာျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားသည္ ရတနာသံုးပါးကို ၾကည္ညိဳေလးစား ဦးခိုက္ၾကေသာ္လည္း ကံႏွင့္ ပတ္သက္၍ ယံုၾကည္မႈ အားနည္းမႈမ်ားကို ေတြ႕ရသည္။ ဗုဒၶျမတ္စြာ ဘုရားရွင္သည္ ေကာင္းတာလုပ္ ေကာင္းက်ိဳးေပးမည္၊ မေကာင္းတာလုပ္ မေကာင္းမႈမ်ား အက်ိဳးရမည္ဟူ၍ ေဟာၾကားခဲ့ေတာ္မူသည္။ မိမိ၏ ကံသာလွ်င္ မိမိ၏ ကိုယ္ပိုင္ပစၥည္း၊ ကိုယ္ပိုင္ဥစၥာမ်ားျဖစ္သည္။ ေကာင္းက်ိဳး၊ ဆိုးက်ိဳး တို႕သည္ ကံတရားေပၚ၌သာ တည္ေလသည္ဟူ၍ ျမတ္စြာဘုရားရွင္၏ ေဒသနာေတာ္မ်ားရွိခဲ့သည္။ သို႕ေသာ္ လူအမ်ားစုသည္ နာေရးကိစၥမ်ားတြင္ အယူသီးၾကသည္။ နာေရးကိစၥေၾကာင့္ စီးပြားပ်က္တယ္၊ လူေသတတ္တယ္၊ ထိခိုက္နစ္နာမယ္၊ ပ်က္စီးဆံုး႐ႈံး တတ္တယ္၊ နိမိတ္မေကာင္းမႈေတြျဖစ္ေစတယ္ ... စသည္ ... စသည္ျဖင့္ ဘိုးေဘးဘီဘင္ လက္ထက္ကတည္းက အယူသီးမႈမ်ား၊ အ႐ိုးစြဲမႈမ်ား၊ အမွားစြဲမ်ား ရွင္သန္လာခဲ့သည္။
ယေန႕ေခတ္ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားသည္ အဆင္း၊ အနံ႕၊ အသံ၊ အရသာ၊ အေတြ႕အထိ ဟူေသာ အာ႐ံုငါးပါးထဲတြင္ နစ္မြန္းေနၾကကာ မိမိကိုယ္ကို မိမိတို႕ သုဘ (သို႕မဟုတ္) မဂၤလာဟု ထင္ေန ၾကသည္။ ျမင္ေနၾကသည္။ အမွန္စစ္စစ္ ရွင္သူ၊ ေသသူတို႕ အားလံုးသည္ အသုဘ (သို႕မဟုတ္) အမဂၤလာမ်ားသာ ျဖစ္ေတာ့သည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ မိမိတို႕အားလံုး ေရမခ်ိဳးဘဲႏွင့္ ရက္ေပါင္း (ႏွစ္ဆယ္) ခန္႕ ေနၾကည့္ေသာ္ မိမိတို႕ ခႏၶာမွ အပုပ္နံ႕မ်ား တေထာင္းေထာင္း ထြက္ေနေတာ့မည္။ ႐ုပ္တရား၊ နာမ္တရား အားလံုးသည္ အသုဘခ်ည္းပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။ မည္သည့္အရာမွ တည္ျမဲမႈကို မေဆာင္ႏိုင္ေခ်။
ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ လူမ်ား ၉၆ ပါးေသာ ေရာဂါျဖစ္ပြားရျခင္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေရွးယခင္ကာလ ကမၻာဦးစကာလတြင္ လိုခ်င္တပ္မက္မႈေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚေသာေရာဂါ၊ ဆာေလာင္မြတ္သိပ္ျခင္း ေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚေသာ ေရာဂါ၊ အိုမင္းရင့္ေရာ္မႈေရာဂါ ဟူ၍ သံုးမ်ိဳးသာရွိခဲ့သည္ဟူ၍ ေဟာၾကား ခဲ့သည္။ ဤတြင္မွ တိရစၧာန္မ်ားကို သတ္ျဖတ္စားေသာက္ျခင္းမွ အစျပဳ၍ ေရာဂါ ၉၆ ပါးတို႕သည္ လူတို႕တြင္ ျဖစ္ေပၚလာရေတာ့သည္။ ျမတ္စြာဘုရားသည္ လူမသာကို အိမ္ထဲသို႕၊ ရပ္ကြက္ထဲသို႕ သြင္းရာ၌ 'ခိုက္သည္' ဟူ၍ မေဟာၾကားခဲ့ပါ။ အမွန္စင္စစ္ တိရစၧာန္မသာ (ဥပမာ - ၾကက္၊ ဝက္၊ ပုရစ္...) ကို ဝမ္းဗိုက္အတြင္းသို႕ သြင္းမွသာ ခိုက္မည္ျဖစ္သည္။ ဒူလာအေညာင္းေရာဂါသည္, သည္ ၾကက္သားစားၾကည့္၊ ေသြးတိုးေရာဂါရွိလွ်င္ ဝက္သာစားၾကည့္၊ ပုရစ္စားၾကည့္လွ်င္ ေသသည္အထိ ခိုက္မည္ ျဖစ္သည္။ ဦးေႏွာက္ေသြးေၾကာျပတ္၍ ေသသည္အထိ ခိုက္မည္ျဖစ္သည္။ ဤတြင္ျမတ္စြာဘုရား၏ အယူႏွင့္ လူအေတာ္မ်ားမ်ား၏ အယူတို႕သည္ ဆန္႕က်င္ဘက္ျဖစ္ေနေတာ့သည္။
ဆံုးပါးသြားတဲ့ လူမသာကို အိမ္ထဲမသြင္းေကာင္းဘူး၊ အိမ္ေရွ႕က မျဖတ္ရဘူး၊ အိမ္ေပါက္ဝက မထုတ္ရဘူး ဟူ၍ အယူသီးမႈမ်ားႏွင့္ ႐ႈပ္ေထြးေနေတာ့သည္။ ရြာအျပင္ဘက္တြင္ ေသလွ်င္ ရြာထဲ မသြင္းရဘူး၊ အရပ္အျပင္ဘက္တြင္ ေသလွ်င္ အရပ္ထဲမသြင္းေကာင္းဘူး။ သြင္းလွ်င္ ရြာနာတယ္၊ အရပ္နာတယ္၊ အိမ္သူ အိမ္သားေတြ ခိုက္တယ္ဟူ၍ မည္သည့္ က်မ္းဂန္တြင္မွ မပါရွိပါ။ သို႕ေသာ္ အားလံုး, အားလံုးနီးပါး အယူသီးမႈက စိုးမိုးလႊမ္းျခံဳမႈကို ခံေနရသည္။ ဤသို႕ဆိုလွ်င္ မနက္တိုင္း , မနက္တိုင္း အိမ္ရွင္မမ်ား ေစ်းမွ အျပန္ကိုၾကည့္လိုက္ေစခ်င္သည္။ ျခင္းေတာင္းေလးႏွင့္ ေစ်းဝယ္ ၿပီး ျပန္လာသည့္အခါတြင္ ေျခေထာက္ေလး ႏွစ္ေခ်ာင္းကို ေစ်းျခင္းေတာင္းအတြင္းမွ အေပၚေပၚေအာင္ ဟင္းသီးဟင္းရြက္မ်ားကို ေအာက္မွ ခုကာျပန္လာပံုကို ေတြ႕ၾကရမည္ျဖစ္သည္။ ဤေျခေထာက္ကား ၾကက္၊ ဝက္...စသည့္ တိရစၧာန္၏ ေျခေထာက္ပင္။ဤသို႕ေသာ ၾကက္၊ ဝက္၊ ဆိတ္၊ ငါး စသည့္ တိရစၧာန္မသာေပါင္းစံုတို႕ကို မိမိတို႕အိမ္တြင္းသို႕ ဂုဏ္ယူဝင့္ႂကြားစြာ သြင္းၾကသည္။ အဆံုးစြန္ဆံုး ေႁမြမသာလည္းသြင္း၊ ပုရစ္မသာလည္းသြင္း၊ ဖားမသာလည္း သြင္းၾကေတာ့သည္။ 'လူမသာေတာ့ မသြင္းဘူးတဲ့'လူေသလွ်င္ အိမ္ေနာက္ေဘးသယ္သြား၊ ၿပီးရင္ တံစက္ၿမိတ္ ေရလက္ျပန္ေရႏွင့္ ေရခ်ိဳးေပး၊ ဆပ္ျပာတိုက္၊ ေရသုတ္၊ အဝတ္အစားဝတ္ေပး၊ သနပ္ခါးလိမ္း၊ ဆံပင္ထံုးေပး၊ ႏႈတ္ခမ္းနီ၊ ပါးနီ ဆိုးေပး၊ ႏွင္းဆီပန္း ပန္ေပးႏွင့္ စသည့္ျဖင့္ ေသသြားမွ ၾကင္နာျပ၊ ဂ႐ုစိုက္ျပေနၾကေတာ့သည္။ အေလာင္းလွေအာင္ လုပ္တာတဲ့၊ ျပံဳးျပံဳးေလး ေသမွ အေလာင္းလွတာတဲ့။ ေနာက္မွ ေခါင္းကဆံပင္ကို ျဖတ္ၿပီး ေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို တုပ္ေတာ့သည္။ ဘာျဖစ္လို႕လဲ ေမးၾကည့္ေတာ့သူ႕ကို အိမ္မွာ ႏွစ္ညေတာင္ သိပ္ထားရဦးမွာတဲ့။ ေသတာေတာင္ အခ်ဳပ္အေႏွာင္ခံရတဲ့ဘဝ၊ အမွန္စင္စစ္ တရားေလး ေတြ႕ၿပီး ျပံဳးျပံဳးေလးေသမွ အေလာင္းလွမည္ျဖစ္သည္။ ယခုမူ ေစ်းမွ သယ္လာေသာ တိရစၧာန္မသာမ်ားကို အိမ္ထဲသြင္း၊ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲသယ္၊ ေရေဆး၊ ဓားေသြး၊ ခုတ္ထစ္ပိုင္းျဖတ္၍ခ်က္ျပဳတ္၊ စားပြဲေပၚတင္ကာ မိသားစု ဝိုင္းဖြဲ႕ၿပီး စားေသာက္ၾကသည္ မဟုတ္ပါလား၊ အ႐ိုးကိုပင္ ႏူးေနေအာင္လုပ္ၿပီး စားၾကသည္။ ပါးစက္ထဲ ညက္ညက္ေၾကေအာင္ဝါး၊ မ်ိဳခ်၊ ဝမ္းဗိုက္ထဲသို႕ ေရာက္သြားေတာ့သည္။
ဤေနရာတြင္ လူ႕ဝမ္းဗိုက္သည္ တိရစၧာန္တို႕၏ သခ်ႋဳင္းပင္၊ လူ႕ပါးစပ္သည္ တိရစၧာန္တို႕၏ မီးသၿဂႋဳလ္စက္ပင္ျဖစ္ေတာ့သည္။ တိရစၧာန္မသာက်ေတာ့ ဝမ္းဗိုက္ထဲသို႕ ထည့္ၿပီး လူမသာ က်ေတာ့ အိမ္ထဲသို႕ပင္ အသြင္းမခံမႈတို႔သည္ အဆိုးဝါးဆံုးေသာ အယူသီးမႈ။ မိစၧာဒိ႒ိ အယူဝါဒမွ ဆင္းသက္လာမႈပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။
တစ္ဖန္ လူေသ ပါးစပ္ထဲသို႕ ေငြတစ္မတ္ထည့္ျခင္းသည္ ''ကူးတို႕ခ'' ဟု ဆိုၾကျပန္သည္။ လူေသ အသက္မရွိေသာ ခႏၶာသည္ ေငြတစ္မတ္ႏွင့္ မည္သည့္ ကားကို စီး၍ရမည္နည္း။ အခ်ိဳ႕ေသာ သူတို႔က ပါးစပ္ထဲမွ ေငြတစ္မတ္ကို ႏွိဳက္ယူျပန္သည္။ Lucky ေကာင္းတယ္တဲ့၊ ေငြပြားတယ္တဲ့၊ ေနာက္ နာေရးေမာ္ေတာ္ယာဥ္လည္း ေရာက္ေရာ ေျခကမထုတ္ရဘူး၊ ေခါင္းကမထုတ္ရဘူး၊ တံခါးေဘာင္နဲ႕ မထိရဘူး၊ အိမ္နံရံနဲ႕ မထိရဘူး၊ ေလွကားက မဆင္းရဘူးႏွင့္ ''ဘူး'' မ်ား ပဲ့တင္ ထပ္လွ်င္ပင္၊ ေနာက္ေၾကးစည္ထု၊ ကနဖ်င္း ဖ်က္ျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ေတာ့သည္။ ေရအိုးခြဲ လိုက္ျခင္းသည္ ေသသူအားအိမ္သို႕ ျပန္မလာႏိုင္ေအာင္ အိုးစားခြဲျခင္းဟု ဆိုေသာ္လည္း ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ေပၚသို႕ တင္ေသာအခါ ေခၚမသြားရဘူး၊ ပစ္သြားၿပီလား ဟူ၍ ငိုၾကယိုၾကႏွင့္ပင္၊ အယူအစြဲ၊ အယူသီးမႈတို႕ႏွင့္ ဆန္႕က်င္ဘက္လုပ္ရပ္မ်ားပင္၊ သုႆာန္တြင္ ေဝငွသည့္ ယပ္ေတာင္၊ လက္ကမ္းစာေစာင္မွ အစ အကုန္ယူၾကသည္။ ေသသူ၏ ပုဆိုး၊ လံုခ်ည္၊ အက်ႌ၊ ခုတင္၊ ျခင္ေထာင္၊ ေမြ႕ရာမ်ားကို ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသို႕ ပို႕ျခင္းသည္ အိမ္မွာ ခိုက္မွာ စုိး၍ ျဖစ္သည္ဟု ယူဆၾကသည္။
ကန္႔လန္႔ကာ (ခန္းဆီး)ခ်ဳပ္၍ ဦး/ေဒၚ... ဘယ္သူ၏ေကာင္းမႈဟု စာတမ္းထိုးကာ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း မ်က္ႏွာစာေအာက္မွာ ကုသုိလ္ရေအာင္ဆြဲေပး၊ ခ်ိတ္ေပးရန္ ေတာင္းဆို ေလွ်ာက္ထားၾကသည္။ အိမ္တြင္ခိုက္မွာ စိုး၍ ဟု ဆိုၾကသည္။ ဤသို႕ဆိုလွ်င္ ဘုန္ႀကီးေက်ာင္းမ်ား၊ ဘုန္းႀကီးမ်ားက်ေတာ့ ခိုက္ခ်င္ခိုက္ပါေစဟူေသာ သေဘာမ်ားလားဟု စဥ္းစားမိျပန္သည္။ ဤကဲ့သို႕ ခိုက္မွာကို ေၾကာက္ၾကလွ်င္ ေသဆံုးသြားသူ၏ လက္စြပ္၊ လက္ေကာက္၊ ဆြဲႀကိဳး စသည္တို႕ ဘယ္မ်ား ေရာက္ကုန္ၿပီလဲ၊ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသို႔ ခိုက္မွာစိုးလို႕ဟူ၍ ေပးပို႕လွဴဒါန္းျခင္းကို မျမင္မိေခ်။ ရပ္ကြက္ထဲတြင္ ဆံုးပါးသြားပါက နာေရးေမာ္ေတာ္ယာဥ္ကို 'ဒီဘက္က မထြက္ရဘူး၊ ဟိုဘက္က ထြက္' ဆိုတဲ့ စကားမ်ိဳး ရပ္ကြက္တိုင္း လိုလိုတြင္ အစဥ္ၾကားရျမဲ၊ အဘယ္ေၾကာင့္ဆို ဒီဘက္အျခမ္းက ေသသူေတြ မ်ားေနလို႕ဗ်ာ၊ ကဲ ... အဲဒါဆိုရင္ေတာ့ ဒီတစ္ခါ ဟိုဘက္ကလူေတြ ေသေစလိုတဲ့ သေဘာလားဗ်ာ၊ အကယ္၍ မ်ား ဒီဘက္ကလည္း အထြက္မခံ၊ ဟိုဘက္ကလည္း အထြက္ မခံခဲ့လွ်င္ မည္ကဲ့သို႕ သၿဂႋဳလ္မည္နည္ ဟု စဥ္းစားေစခ်င္သည္။
ဤသို႕ေသာ အစြဲအလမ္း၊ အယူသီးမႈတို႕ေၾကာင့္ ေရွးယခင္ကတည္းက ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားတြင္ 'နာေရး ကူညီမႈအသင္း' ဟူ၍ မရွိခဲ့ျခင္းပင္။
အမွန္မွာ စ်ာပန ျပခ်သည့္ အလုပ္သည္ အမွန္တကယ္ ျမင့္ျမတ္ေသာ အလုပ္ပင္ ျဖစ္သည္။ အနိမ့္က်ဆံုးေသာ ကုသုိလ္အလုပ္သည္ ျမင့္ျမတ္ေသာ ျဖဴစင္ေသာ စိတ္ဓါတ္ရွိသူတို႕၏ အလုပ္ပင္ျဖစ္ေတာ့သည္။ ဆင္းရဲဒုကၡေရာက္ေနသူတို႕အား သနားညႇာတာ ႐ိုင္းပင္းကူညီ သူတို႕ပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။ သူတစ္ပါး၏ ဒုကၡကိုကယ္တင္သူတို႕ အလုပ္သည္ နာေရးကူညီမႈ အသင္း၏ လုပ္ရပ္ပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။ ဤသည္ကို ဂုဏ္မရွိေသာ အလုပ္၊ ခိုက္သည့္အလုပ္... ဟူ၍ အယူသီးၾကသည္။ သုဘရာဇာဟူ၍ ေခၚၾကသည္။ ေမးခ်င္၊ ေခၚခ်င္၊ ေဆးေဖာ္ေၾကာဖက္ပင္ မလုပ္ခ်င္ၾကေပ။ ဤသည္မွာ တရားသေဘာႏွင့္ ေဝးစြာ အယူသီးၾကျခင္းပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။ ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားသည္ လူအေယာက္ ၁ဝဝ တြင္ ၉ဝ ခန္႕ရွိသည္။ ဥပမာ - အေလာင္း တစ္ေလာင္းအတြက္ ကုန္က်စရိတ္မွာ ငါးေထာင္က်ပ္ ကုန္က်မည္ဆိုလွ်င္ အေလာင္း ၂ဝ တြက္ ေငြတစ္သိန္းကုန္မည္။ တစ္ႏွင္လွ်င္ ၃၆၅ သိန္းကုန္ရမည္ျဖစ္သည္။ ဤသို႕ တစ္ႏွစ္လွ်င္ အနည္းဆံုး ၃၆၅ သိန္းဝင္မည့္ ကုမၸဏီမ်ား၊ ဖက္စပ္လုပ္ငန္းမ်ား မရွိႏိုင္၊ မည္သည့္ ကုမၸဏီလုပ္ငန္းမွ ဤသို႕ မျမတ္ႏိုင္။ သို႕ေသာ္ ကြၽန္ေတာ္တို႕သည္ ဤသို႕ ေျမျမႇဳပ္ခ၊ မီးသၿဂႋဳလ္ခ မ်ားယူ၍ ဘဝကို ရပ္တည္ၾကေသာ သူမ်ားမဟုတ္၊ မိမိဝမ္းတစ္ဝမ္း မိမိရွာေဖြစားေသာက္ရင္းႏွင့္ ေစတနာ့ဝန္ထမ္း အခမဲ့ကုသိုလ္ယူေနၾကသူမ်ားပင္ ျဖစ္သည္။
ကြၽန္ေတာ္တို႕၏ နာေရးကူညီမႈအသင္းႀကီးသည္ လူမ်ိဳး၊ ဘာသာမေရြး၊ ဆင္းရဲ-ခ်မ္းသာမေရြး ခုႏွစ္ရက္ သားသမီးတို႕၏ နာေရးကိစၥအဝဝကို အခမဲ့ ကုသုိလ္ျဖစ္ လုပ္ေဆာင္ေပးေနေသာ အသင္းအဖြဲ႕ပင္ ျဖစ္သည္။
ဤကဲ့သို႕ အခမဲ့ သယ္ယူပို႕ေဆာင္ေပးျခင္း၊ အခမဲ့ ကုသိုလ္ယူျခင္း၊ အခမဲ့ နာေရးကူညီျခင္း လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ အယူသီးမႈမ်ား၊ အစြဲမွားမႈမ်ား၊ မိစၧာဒိ႒ိ အယူဝါဒမ်ားသည္ အတားအဆီး၊ အေႏွာင့္အယွက္၊ အဟန္႕အတားမ်ား ပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။
ထို႕ေၾကာင့္ 'လူ႔ဘံုံုထုထံုံုးစံ၊ ကဲ့ရဲ႕ဒဏ္ျဖင့္၊ ရန္မာန္ပိတ္သည္း၊ ခရီးခဲ၌၊ စိတ္ဇြဲြဲသန္သန္၊ ေနာက္မျပန္ဘဲ၊ ရဲမာန္ရဲေဆး၊ ရဲစိတ္ေမြးလ်က္၊ ရဲေသြးနီနီီ၊ စီရရီျဖင့္ ဦးတည္မပ်က္၊ ေရွ႕ွသိုို႔ဆက္ေလာ'့ ဟူေသာ မဟာဂႏၶာ႐ံု ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး (အမရပူရ)၏ ၾသဝါဒ ဆံုးမစာအရ ကြၽန္ေတာ္တို႕သည္ ကြၽန္ေတာ္တို႕၏ အေႏွာင့္အယွက္၊ အတားအဆီးမ်ားျဖစ္ေသာ အယူသီးမႈ၊ အစြဲအလန္း၊ မိစၧာဒိ႒ိ အယူဝါဒမ်ားကို ျဖဴစင္သန္႕ရွင္း ထက္ျမတ္ေသာ တရားဓမၼတည္းဟူသည့္ ဓားျဖင့္ ခုတ္တန္ခုန္၊ လွီးတန္လွီး၊ ျဖတ္တန္ျဖတ္၍ ခုႏွစ္ရက္သားသမီးတို႔၏ နာေရး (လူမႈေရး) တို႔ကို ႐ိုးေျမက်သည္အထိ ရဲစိတ္၊ ရဲမာန္ေမြးကာ ပန္းတိုင္ေရာက္သည္အထိ ေရွ႕ဆက္ ေလွ်ာက္လွမ္းေတာ့မည္ဟု သံဓိ႒ာန္ခ်မွတ္လိုက္သည္။
(ခုတ္မယ္၊ ထစ္မယ္၊ ပါးပါးလွီးမယ္။)
အားလံုးကို ေလးစားဦးၫြတ္လ်က္
ေက်ာ္သူ
Read More...
Collapse...
ေဒၚေရႊဇီးကြက္နာေရးကူညီမႈ အသင္းႀကီးကို စတင္တည္ေထာင္စဥ္က ကြၽန္မတို႕တစ္ေတြရဲ႕ အဓိက ရည္ရြယ္ ခ်က္က လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ ေသဆံုးသြားလို႕ ပရိေဒဝမီးေတာက္ေလာင္ေနၾကတဲ့ က်န္ရစ္သူ နာေရးရွင္မ်ားရဲ႕ အပူကို တတ္ႏိုင္တဲ့ဘက္က ဝိုင္းဝန္းကူညီ ၿငိမ္းသတ္ေပးၾကဖို႕ပါ။ ဒါေပမယ့္ တစ္ႏြယ္ငင္ တစ္စင္ပါဆိုသလို ေဘးထြက္အက်ိဳးေက်းဇူး ေတြကလည္း မနည္းပါဘူး။ ကြၽန္မ မွတ္မိသေလာက္ေျပာရရင္ ...
ကြၽန္မတို႕အိမ္က အကူမိန္းကေလးကို ကိုေက်ာ္သူ႕ အိမ္က မိန္းကေလးမွန္းသိလုိက္ရတဲ့ ဆင္ေျခဖံုးရပ္ကြက္က အဘြားတစ္ေယာက္က ''သမီးရယ္ ... ေမာင္ေက်ာ္သူတို႕ကို အဘြား သိပ္ေက်းဇူးတင္တာပဲကြယ္။ သူတို႕ အသင္းႀကီးေပၚလာလို႕ အဘြားကို အဘြားသားက သူနဲ႕ အတူ လာေနဖို႕ ေခၚၿပီေလ။ အဲဒါ အခု အဘြားသားနဲ႕ သြားေနေတာ့မွာ' ဆိုေတာ့ မိန္းကေလးက နာေရးကူညီမႈအသင္းနဲ႕ အဘြားေျပာေနတဲ့ အေၾကာင္းအရာနဲ႕ ဘယ္လိုမွ ဆက္စပ္လို႕မရေတာ့
''အဘြားသားနဲ႕ အဘြားသြားေနမွာ နဲ႕ ဦးေမာင္ (ေက်ာ္သူ) တို႕ အသင္းနဲ႕ ဘယ္လိုမ်ား ပတ္သက္ေနလို႕လဲ'' လို႕ျပန္ေမးရပါတယ္။
အဲဒီေတာ့မွ အဘြားက ''ေၾသာ္ ... အဘြားေလာသြားလို႕၊ ဒီလို သမီးရဲ႕ အဘြားရဲ႕သားက ေျပာတယ္၊ အေမ့ကို ကြၽန္ေတာ္ ေကြၽးထားႏိုင္ပါတယ္၊ အေမအိုတစ္ေယာက္ရဲ႕ စားစရိတ္ (ကုန္က်စရိတ္) ကဘယ္ေလာက္ရွိမွာလဲ၊ ဒါေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ္ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာရရင္ ကြၽန္ေတာ္တို႕ အိမ္မွာ ေနတုန္းမ်ား အေမ ဆံုးပါးသြားခဲ့ရင္ ကြၽန္ေတာ္ အဲဒီစရိတ္ ကိုေတာ့ တတ္ႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူး၊ အဲဒါကို ေတြးေၾကာက္ခဲ့လို႕ အေမ့ကို ေခၚထားခ်င္ေပးမယ့္ ေခၚမထားရဲ ခဲ့ဘူး၊ အခုေတာ့ ကိုေက်ာ္သူတို႕ အသင္းေပၚလာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ အဲဒီအတြက္ လံုးဝ ပူစရာ မလိုေတာ့လို အေမ့ကို ကြၽန္ေတာ္တို႕နဲ႕ ေနဖို႕ ေခၚတာ'' လို႕ ေျပာတယ္လို႕ ေျပာျပပါတယ္။
ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ ကြၽန္မ မိတ္ေဆြတစ္ဦးရဲ႕ဘႀကီး ဝဋ္ ဒုကၡတစ္ခု ၿငိမ္းသြားတာပါ။ ကြၽန္မမိတ္ေဆြ ရဲ႕ဘႀကီးဟာ ပင္စင္စားလူပ်ိဳႀကီးတစ္ဦးပါ။ လူပ်ိဳႀကီးပီပီ ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံ သားသမီးကလည္းမရွိေတာ့ တူေတြ၊ တူမေတြ ကိုပဲ အားနာစြာနဲ႕ အားကိုးေနရတဲ့ ဘဝေပါ့။ သူဟာ အရပ္ထဲမွာ အသုဘ ကိစၥျဖစ္တိုင္း အသုဘသြားေမးရင္း အသုဘရွင္ေတြဆီမွာ အသုဘစရိတ္ကို စံုစမ္းေလ့ရွိပါတယ္။ စံုစမ္းရတဲ့ အေၾကာင္းအရင္းကေတာ့ သူ႕ပင္စင္ စုေဆာင္း ေငြေလးနဲ႕ သူ႕ရဲ႕အသုဘစရိတ္ ေလာက္ငမႈ ရွိႏိုင္၊ မရွိႏိုင္ကို ခ်ိန္ခ်ိန္ၾကည့္ေနတာပါတဲ့။ သူ႕အတြက္ သူ႕တူ၊ တူမ ေတြ ဝန္ထုတ္ဝန္ပိုး မျဖစ္ေစလိုတဲ့ ေစတနာနဲ႕ေပါ့ေလ။ အခုေတာ့ သူ႕မွာ အဲဒီဝဋ္ ဒုကၡကၿငိမ္းသြားပါၿပီတဲ့။ နာေရးကူညီမႈအသင္းရဲ႕ ဖုန္းနံပါတ္ကိုပဲ သူ႕ေခါင္းရင္းမွာ ထင္ထင္ရွားရွားေရးထားလိုက္ၿပီတဲ့။ အဲဒီလို နာေရးကူညီမႈအသင္းရဲ႕ ဖုန္းနံပါတ္ကို ထင္သာ ျမင္သာတဲ့ ေနရာမွာ ေရးမွတ္ထားၿပီး အသုဘကိစၥအတြက္ေတာ့ အပူအပင္ကင္းစြာနဲ႕ မိမိတို႕ရဲ႕ ဘဝေနဝင္ခ်ိန္ကို စိတ္ေအးလက္ေအး ေစာင့္ဆိုင္းေနတဲ့ အဘိုးအို၊ အဘြားအိုမ်ားစြာကိုလည္း ကြၽန္မေတြ႕ၾကံဳရေပါင္း မ်ားလွပါၿပီ။
(တစ္လက္စတည္း နဲ႕ နာေရးကူညီမႈအသင္းရဲ႕ ဖုန္းနံပါတ္ဟာ ၅၇၈၁၈၄ ျဖစ္တယ္ ဆိုတာရယ္၊ ေနာက္ထပ္
ဖုန္း အသစ္တစ္လံုးလည္း လာေရာက္လွဴဒါန္းသြားတယ္ ဆိုတာရယ္၊ ဖုန္းနံပါတ္ကေတာ့ ၅၆ဝ၃၃၃ ျဖစ္တယ္ဆိုတာရယ္ ကိုသတင္းေကာင္းပါးပါရေစ)။
ကြၽန္မရဲ႕ ေမြးေန႕ ဇန္နဝါရီလ(၁)ရက္ေန႕ကို ရိပ္သာတစ္ခုခုမွာ တရားအားထုတ္ရင္းနဲ႔ ျဖတ္ေက်ာ္ ခ်င္တဲ့ ဆႏၵေၾကာင့္ ၂ဝဝ၁ ခုႏွစ္ရဲ႕ ႏွစ္ကုန္ရက္မ်ားနဲ႕ ၂ဝဝ၂ ခုႏွစ္ရဲ႕ ႏွစ္ဆန္းရက္ မ်ားအတြင္း ေရႊမင္ေတာရ (ပုလဲ ၿမိဳ႕သစ္)မွာ ၁ဝ ရက္ သြားေရာက္ေနထုိင္ တရားအားထုတ္ေနစဥ္ကလည္း ကြၽန္မကို ကိုေက်ာ္သူ႕ဇနီးရယ္လို႕ သိသြားၾကတဲ့ ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ားက နာေရးကူညီမႈအသင္း လက္ကမ္းစာေစာင္မ်ား ယူလာခဲ့ဖို႕ ေတာင္းဆိုၾကပါတယ္။ တစ္ရက္မွာေတာ့ အဲဒီစာေစာင္ေလး တစ္ခုကို ကိုင္လာၿပီး ေယာဂီ အေမတစ္ဦးက ကြၽန္မကုိ ႏႈတ္ဆက္ေက်းဇူးတင္စကား ျပာလာပါတယ္။ သူဟာ ေရာဂါသည္ တစ္ဦးျဖစ္ေနလို႕ သူ႕သားသမီးေတြဟာ သူရိပ္သာ ဝင္ေနတာကို စိတ္မခ်ၾကတဲ့ သူတို႕ဟာ လက္လုပ္လက္စား မိသားစုမ်ားျဖစ္ၾကလို႕ အေမ့ ကိုလည္း ရိပ္သာမွာ အျမဲလာမၾကည့္ႏိုင္၊ ရိပ္သာမွာ အေမတစ္ခုခု ျဖစ္ခဲ့ရင္လည္း သူတို႕ထံကို ဆက္သြယ္အေၾကာင္းၾကားဖို႕ကလည္း ခက္ခဲတဲ့အတြက္ အေမ ရိပ္သာမွာ ရက္ရွည္ တရားသြား အားထုတ္တာကို ၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴ ခြင့္မျပဳခဲ့ၾကတဲ့အေၾကာင္း၊ အခုလို နာေရးကူညီမႈ အသင္း ေပၚေပါက္လာတဲ့ေနာက္ အသင္းရဲ႕ ဖုန္းနံပါတ္ကို သြားေလရာ ရိပ္သာယူသြားၿပီး နီးစပ္ရာ ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ားကို အဲဒီဖုန္းနံပါတ္ေလးေပးထားၿပီး အေမတစ္ခုခု ျဖစ္ခဲ့ရင္ အဲဒီအသင္းကို ဖုန္းဆက္ၿပီး အေၾကာင္းၾကားေပးပါလို႕ အကူအညီေတာင္းထားၿပီး အေမအားထုတ္ခ်င္တဲ့ ဝိပႆနာ ဘာဝနာတရားကို စိတ္တိုင္းက် အားထုတ္ခြင့္ ရေနၿပီျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း၊ အဲဒါေၾကာင့္
ကြၽန္မတို႕ကို အရမ္းေက်းဇူးတင္ေနၿပီး အျမဲတမ္းပဲ ေမတၱာပို႕အမွ်ေပးေဝေနတဲ့ အေၾကာင္းေတြကို ေျပာျပပါတယ္။ ကြၽန္မေျပာခ်င္တာက ပရိေဒဝမီးေတာက္ေလာင္ေနတဲ့ နာေရးရွင္မ်ားရဲ႕ အပူမီးကို ၿငႇိမ္းသတ္ႏိုင္ဖို႕ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႕ လုပ္ခဲ့ၾကတဲ့ လုပ္ငန္းႀကီးရဲ႕ ေဘးထြက္အက်ိဳး ရလဒ္ ေတြဟာ မေမွ်ာ္လင့္ပဲ မ်ားျပားလွတယ္ဆိုတာကိုပါ။
လူရယ္လို႕ျဖစ္လာရင္ ေသရမွာပဲဆိုတဲ့ တရားကို ႏွလံုးသြင္းထားႏိုင္လို႕ ေသရမွာကို မေၾကာက္ ေပမယ့္ မိမိေသခဲ့ရင္ မိမိရဲ႕ က်န္ရစ္တဲ့ ဥတုဇ႐ုပ္ကလာပ္ေၾကာင့္ က်န္ရစ္သူမ်ားအတြက္ ဝန္ထုတ္ဝန္ပိုးႀကီး ျဖစ္ေနမွာကို ေၾကာင့္ၾကတတ္ၾကတဲ့ လူမ်ားအတြက္လည္း နာေရးကူညီမႈ အသင္းႀကီးဟာ လိုအပ္ေနတာ အမွန္ပါပဲ။ ေသဆံုးခါနီး လူတစ္ဦးအတြက္ မရဏ သႏၷေဇာ ေစာခ်ိန္မွာ မည္သည့္ပူပင္ေၾကာင့္ၾကမႈမွ် ဝင္ေရာက္ေႏွာင့္ယွက္ျခင္း မခံရဘဲ ေအးၿငိမ္းစြာ စုတိ စိတ္က်ႏိုင္ျခင္းသည္ ဘဝကူးေကာင္းရန္အတြက္ အလိုအပ္ဆံုး အေျခအေနတစ္ရပ္ပင္ မဟုတ္ပါလား။
ေရႊဇီးကြက္
Read More...
Collapse...
FOREIGN AFFAIRS COMMITTEE
ALL BURMA FEDERATION OF STUDENT UNIONS
ရွစ္ေလးလုံး ဒီမိုကေရစီ လူထုအေရးေတာ္ပုံ အႏွစ္ (၂ဝ)ျပည့္
ဗမာႏုိင္ငံလုံးဆိုင္ရာေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ - ႏိုင္ငံျခားေရးရာေကာ္မတီမွ သေဘာထားထုတ္ျပန္ခ်က္
ဗမာျပည္လူမ်ဳိးေပါင္းစုံ ေက်ာင္းသားျပည္သူတရပ္လုံးရဲ႔ မဆလစစ္အာဏာရွင္စနစ္ ဆန္႔က်င္ဖ်က္သိမ္းေရး၊ ဒီမိုကေရစီေရးကို ရည္ရြယ္တဲ့ ရွစ္ေလးလုံး ဒီမိုကေရစီအေရးေတာ္ပုံႀကီး ေပၚေပါက္ခဲ့တာ အႏွစ္ (၂ဝ)ျပည့္ခဲ့ပါၿပီ။
ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြက စတင္ခဲ့တဲ့ တိုက္ပြဲျဖစ္ၿပီး လူမ်ဳိးစုံျပည္သူတစ္ရပ္လုံးပါဝင္တဲ့ အေထြေထြ လူထုတုိက္ပြဲႀကီးျဖစ္လာ တဲ့အခါမွာေတာ့ (၂၆) ႏွစ္ၾကာ သက္ဆုိးရွည္ေနတဲ့ မဆလ စစ္အစိုးရနဲ႔အတူ သမၼတသုံးဆက္ ျပဳတ္က်ေစခဲ့တဲ့ အေရးေတာ္ပုံႀကီးအျဖစ္ ေျပာင္းလဲေစခဲ့တယ္ ဆုိတာကုိ နိဂုံးခ်ဳပ္ၾကည့္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။
အေရးေတာ္ပုံႀကီးရဲ႕ ေအာင္သီး ေအာင္ပြင့္ ရလဒ္ေတြ အေနနဲ႔ေဖၚျပရရင္ -
- မဆလတစ္ပါတီ စစ္အာဏာရွင္အစိုးရ ျပဳတ္က်ခဲ့တယ္။
- လူထုေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအဝင္ ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ တိုင္းရင္းသား ေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ ကိုမင္းကို ႏိုင္၊ ကိုမင္းေဇယ်အပါအဝင္ ၈၈မ်ဳိးဆက္ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္နဲ႔ ႏိုင္ငံေရးအဖြဲ႔အစည္းေတြ ေပၚထြန္းလာခဲ့တယ္။
- လူမ်ဳိးေပါင္းစုံျပည္သူေတြရဲ႕ အစစ္အမွန္ဆႏၵျဖစ္တဲ့ ၁၉၉ဝခုႏွစ္ ပါတီစုံေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္နဲ႔ ျပည္သူ႔ကိုယ္စားလွယ္ေတြ ေပၚထြန္းလာခဲ့တယ္။
- ရွစ္ေလးလုံးအေရးေတာ္ပုံႀကီးရဲ႕ အဆက္အျဖစ္ ၁၉၉၆၊ ၁၉၉၈ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈေတြနဲ႔ ရဟန္းရွင္လူ ေက်ာင္းသား ျပည္သူေတြ ပါဝင္ခဲ့ၾကတဲ့ ၂ဝဝ၇ စက္တင္ဘာ ေရႊဝါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးဆုိတဲ့ လူထုလႈပ္ရွားမႈေတြဟာ အႏွစ္(၂ဝ) ကာလအထိ ဆက္လက္ ေပၚထြက္ေနဆဲျဖစ္တယ္။
အားလုံးကုိ ျခံဳေျပာရရင္ ဗမာျပည္ႏုိင္ငံေရး သမုိင္းမွာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ အကုန္အစင္ ဖ်က္သိမ္းေရး၊ ဒီမုိကေရစီေရး၊ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရး၊ အမ်ိဳးသားတန္းတူေရးနဲ႔ ေသြးစည္းညီညြတ္ေရး တုိက္ပြဲစီးေၾကာင္းဟာ လြန္ခဲ့တဲ့အႏွစ္(၂ဝ)က ေပၚေပါက္ ခဲ့တဲ့ ရွစ္ေလးလုံး လူထုတုိက္ပြဲႀကီးရဲ႔ အရွိန္အဟုန္ေၾကာင့္ မတိမ္ေကာ မပေပ်ာက္ဘဲ ဆက္လက္စီးဆင္းေနဆဲ ျဖစ္တယ္ဆုိတာ ေတြ႔ရပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ ရွစ္ေလးလုံး ဒီမိုကေရစီ အေရးေတာ္ပုံႀကီးဟာ အဲဒီအခ်ိန္ကာလက အဆုံးသတ္ ေအာင္ပြဲထိ မေရာက္ရွိႏိုင္ခဲ့ ပါဘူး။
ရွစ္ေလးလုံးလူထုလႈပ္ရွားမႈႀကီး အဆုံးသတ္ေအာင္ပြဲအထိ မေရာက္ခဲ့တဲ့ အားနည္းခ်က္ေတြကုိ ျပန္လည္ဆန္းစစ္ရရင္
- လူမ်ဳိးစုံ ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြနဲ႔ ျပည္သူလူထုႀကီး တစ္ရပ္လုံးက အေရးေတာ္ပုံႀကီးအတြင္း ရွည္ၾကာတဲ့ တိုက္ပြဲစဥ္ တေလ်ာက္ မွာ စစ္အာဏာရွင္ေတြရဲ႔ ပစ္ခတ္ဖိႏွိပ္ေနတဲ့ၾကားက တစ္သံတည္းေသာ ႏုိင္ငံေရးေတာင္းဆုိမႈနဲ႔အတူ ေတာင့္ခံတိုက္ပြဲဝင္ၿပီး တာဝန္ေက်ပြန္ခဲ့ေပမယ့္ ဦးေဆာင္မႈအပိုင္း ညီညြတ္မႈ အားနည္းခဲ့တယ္။
- ေခါင္းေဆာင္မႈဟာ လူထုတုိက္ပြဲရ႔ဲ တစ္ခုတည္းေသာ ဗဟုိခ်က္အျဖစ္ မစုစည္းႏုိင္ခဲ့ဘူး။
- အဆုံးသတ္ေအာင္ပြဲခံႏုိင္ဖို႔အတြက္ ဗ်ဴဟာနဲ႔လုပ္ငန္းစဥ္ဆိုင္ရာ အဆင္သင့္ မျပင္ဆင္ႏိုင္ခဲ့ဘူး။
- တစ္ခုတည္းေသာ နည္းပရိယာယ္လမ္းစဥ္ မခ်မွတ္ႏုိင္ခဲ့ဘူး။
- ဒီမိုကေရစီေရးအေပၚ ေထာက္ခံတိမ္းညြတ္လာေနတဲ့ တပ္မေတာ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားနဲ႔ တပ္မေတာ္သားေတြကို စည္း႐ုံးလက္တြဲ ေခၚယူမႈ အားနည္းခဲ့တယ္ဆုိတာ ေတြ႔ရပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ရွစ္ေလးလုံး အေရးေတာ္ပုံႀကီးဟာ အဆုံးသတ္ ေအာင္ပြဲအထိ မေရာက္ခဲ့ ဘဲ စစ္အုပ္စုက လက္ဦးမႈယူ အာဏာျပန္သိမ္းႏုိင္ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။
ရွစ္ေလးလံုး လူထုအေရးေတာ္ပံုႀကီးကေန ယေန႔ကာလအထိ အႏွစ္ (၂ဝ)ကာလ အတြင္းမွာ အာဏာသိမ္း နဝတ၊ နအဖစစ္အုပ္စုအေနနဲ႔ အေရးေတာ္ပုံႀကီးရဲ႕ အသီးအပြင့္ျဖစ္တဲ့ (၉ဝ)ရလဒ္ ဖ်က္သိမ္းေရး၊ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ျပန္လည္နလံထူေရးနဲ႔ စစ္အာ ဏာရွင္စနစ္ တည္ၿမဲေရး တို႔အတြက္ ဆိုးရြားျပင္းထန္တဲ့ ဖိႏွိပ္မႈေတြနဲ႔ ဖိႏွိပ္ခဲ့ေပမယ့္လည္း ေက်ာင္းသား ျပည္သူ လႈပ္ရွားမႈေတြ အဆက္ျပတ္ မသြားခဲ့ဘူး။ စစ္အာဏာရွင္ ဆန္႔က်င္ေရး၊ ဒီမိုကေရစီေရးနဲ႔ ျပည္သူ႔ အခြင့္အေရးမ်ားအတြက္ ၉၆၊ ၉၈ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈ၊ ျပည္သူအတြင္း အလႊာ အသီးသီး လႈပ္ရွားမႈေတြနဲ႔ ေနာက္ဆုံး ၂ဝဝ၇ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ သံဃာေတာ္မ်ား ဦးေဆာင္ ခဲ့တဲ့ အမ်ဳိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး လႈပ္ရွားမႈေတြ အထိပါပဲ။ ျပည္သူတရပ္လုံး ပါဝင္တဲ့ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ဆန္႔က်င္ေရး၊ ဒီမိုကေရစီေရး လႈပ္ရွားမႈအဆင့္ထိ မေရာက္ရွိခဲ့ေပမယ့္ တိုက္ပြဲတိုင္းမွာ ေက်ာင္းသားလူငယ္ မ်ဳိးဆက္ေတြ မျပတ္ခဲ့တာ၊ ေက်ာင္းသားသမဂၢ စိတ္ဓါတ္ကို ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြ အၾကား လက္ဆင့္ကမ္းႏိုင္ခဲ့တာ ဗမာျပည္ သမိုင္းအတြက္ ဂုဏ္ယူစရာ ကိစၥ ျဖစ္ပါတယ္။ လက္ရွိ ဗမာျပည္တြင္း စစ္အာဏာရွင္ အုပ္စုရဲ႔ ဆိုးဝါးျပင္းထန္လွတဲ့ ဖိႏွိပ္မႈေတြ ေအာက္မွာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ဖ်က္သိမ္းေရး၊ ဒီမိုကေရစီေရး၊ အမ်ဳိးသားျပန္လည္ သင့္ျမတ္ ေရးနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး တာဝန္ေတြကို သမဂၢစိတ္ဓါတ္နဲ႔အတူ အခက္အခဲ အမ်ဳိးမ်ဳိးအၾကားက လက္ဆင့္ကမ္း သယ္ေဆာင္ေနတဲ့ ေက်ာင္းသားလူငယ္ မ်ဳိးဆက္ေတြကိုလည္း က်ေနာ္တို႔ အျပည့္အဝ ေထာက္ခံ ႀကိဳဆိုအပ္ပါတယ္။
ရွစ္ေလးလုံး လူထုအေရးေတာ္ပုံႀကီးရဲ႔ အႏွစ္(၂ဝ)ျပည့္ ယေန႔ကာလဟာ ဗမာျပည္ ႏိုင္ငံေရး အေျပာင္းအလဲအတြင္း ေရာက္ရွိေနတဲ့ ကာလ အေျခအေနျဖစ္ပါတယ္။
နအဖစစ္အုပ္စုဟာ ရွစ္ေလးလုံး အေရးေတာ္ပုံ အသီးအပြင့္ျဖစ္တဲ့ (၉ဝ) ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲ ရလဒ္ ဖ်က္သိမ္းေရး၊ စစ္အာဏာရွင္စနစ္နဲ႔ စစ္အုပ္စု ထိပ္သီးတစု အက်ဳိးစီးပြား ေရရွည္ တည္တံ့ခိုင္ၿမဲေရးကို ရည္ရြယ္တဲ့ အမ်ဳိးသားညီလာခံ ဆိုတာကို အဆုံးသတ္ ခဲ့ၿပီးၿပီ။ တရားမဝင္ ေရးဆြဲထားတဲ့ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံ အေျခခံဥပေဒဆိုတာကို နာဂစ္မုန္တိုင္းဒဏ္ ခံေနရတဲ့ ျပည္သူေတြရဲ႕ ဒုကၡေသာကကိုမွ အေလးထား စာနာမႈမရွိဘဲ ၿခိမ္းေျခာက္ အၾကပ္ကိုင္ အတင္း အဓမၼ ဆႏၵရယူထားတဲ့ ဆႏၵခံယူပြဲ ျပဳလုပ္ခဲ့ၿပီးပါၿပီ။
ထပ္ၿပီး စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ေရရွည္ တည္တံ့ခိုင္ၿမဲေရးကို ဦးတည္တဲ့ ဖြဲ႔စည္းပုံ အသက္ဝင္ေရး တဖက္သတ္ ေရြးေကာက္ပြဲကို ျပဳလုပ္ဖို႔ လုံးပန္းေနပါၿပီ။ ရွစ္ေလးလုံး အေရး ေတာ္ပုံႀကီး ကေန ေပၚထြန္းလာခဲ့တဲ့ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္နဲ႔ ျပည္သူ႔ ကိုယ္စားလွယ္ ေတြကို ဖိႏွိပ္ ဖမ္းဆီးဖို႔ အေကာက္ႀကံ ျပင္ဆင္မႈေတြ၊ တိုင္းရင္းသား အပစ္ရပ္ အင္အားစုမ်ား အၾကား ေသြးခြဲၿဖိဳခြဲမႈေတြနဲ႔ ဘက္ေပါင္းစုံ ဖိႏွိပ္မႈေတြ အတြက္လည္း ျပင္ဆင္ေနတာ ေတြ႔ရွိေန ရၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔အေနနဲ႔ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ သက္ဆိုးရွည္ေရး၊ ရွစ္ေလးလုံး အသီးအပြင့္ျဖစ္တဲ့ ၉ဝခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ ဖ်က္သိမ္းေရးကို ရည္ရြယ္တဲ့ နအဖစစ္အုပ္စုရဲ႔ အမ်ဳိးသားညီလာခံ၊ ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံဥပေဒ၊ နအဖျပဳလုပ္မယ့္ ၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲအပါအဝင္ ျပည္သူ႔ဆႏၵ အစစ္အမွန္မပါဝင္တဲ့ နအဖစစ္အုပ္စုရဲ႕ လမ္းျပေျမပုံ အဆင့္တိုင္းကို မေထာက္ခံပါ၊ လုံးဝျပတ္သားစြာ ဆန္႔က်င္ပါတယ္။ နအဖဖြဲ႔စည္းပုံ ေရရွည္အသက္ဝင္သြားလို႔ စစ္အာဏာရွင္ ထိပ္သီးမ်ားအတြင္း အာဏာလုပြဲေတြကတဆင့္ ေပၚေပါက္ လာမယ့္ တိုင္းျပည္ၿပိဳကြဲ ပ်က္စီးေရး ကိုလည္း လုံးဝ အျဖစ္မခံႏိုင္ပါ။ လူမ်ဳိးေပါင္းစုံ ျပည္သူလူထုရဲ႔ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး က႑ေပါင္းစုံ လက္ရွိထက္ ပိုမိုနိမ့္က် ဆင္းရဲပ်က္စီးရမယ့္ အေရးကိုလည္း လုံးဝလက္မခံႏိုင္ပါ။
လက္ရွိအေျခအေနနဲ႔ ရွစ္ေလးလုံး ဒီမုိကေရစီ အေရးေတာ္ပုံႀကီးရဲ႔ အားသာ၊ အားနည္းခ်က္ ေတြကုိေပါင္းစပ္ၿပီး ရွစ္ေလးလုံး ဒီမုိကေရစီ အေရးေတာ္ပုံ အႏွစ္(၂ဝ)ျပည့္ကုိ အထိမ္းအမွတ္ျပဳ အခုိင္အမာ ေျပာၾကားလုိတာက က်ေနာ္တို႔အေနနဲ႔ ရွစ္ေလးလုံး အေရးေတာ္ပုံႀကီးရဲ႔ အသီး အပြင့္ေတြကို ဆက္လက္ ကာကြယ္သြားမယ္။ ရွစ္ေလးလုံး ဒီမိုကေရစီ အေရးေတာ္ပုံရဲ႕ ေအာင္ပြဲ အဆုံးသတ္ျဖစ္တဲ့ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ အၿပီးတိုင္ ဖ်က္သိမ္းေရးအထိ အႏွစ္သာရရွိတဲ့ အမ်ဳိးသား ႏိုင္ငံေရး တပ္ေပါင္းစုႀကီးတရပ္ ေပၚထြန္းေရး၊ လက္ေတြ႔က်တဲ့ အနိမ့္ဆုံးတူညီတဲ့ ဗ်ဴဟာနဲ႔ လုပ္ငန္းစဥ္ ေပၚထြန္းေရးတို႔အတြက္ ဒီမိုကေရစီ အင္အားစု အသီသီးနဲ႔အတူ၊ ေက်ာင္းသားျပည္သူ လူထုႀကီးနဲ႔အတူ၊ အစြမ္းကုန္ ႀကိဳးပမ္းတိုက္ပြဲဝင္သြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ရွစ္ေလးလုံး ဒီမိုကေရစီ အေရးေတာ္ပုံကာလအတြင္း က်ဆုံးခဲ့ေသာ ရဟန္းရွင္လူ ေက်ာင္းသား ျပည္သူ သူရဲေကာင္း အေပါင္းနဲ႔ ဗမာျပည္ ဒီမိုကေရစီေရး တိုက္ပြဲစဥ္ အဆက္ဆက္အတြင္း က်ဆုံးခဲ့ေသာ သူရဲေကာင္းအေပါင္းအား ဦးညြတ္ဂုဏ္ျပဳရင္း - - - -
ရွစ္ေလးလုံးဒီမိုကေရစီ အေရးေတာ္ပုံစိတ္ဓါတ္ အဓြန္႔ရွည္ပါေစ
ေက်ာင္းသားသမဂၢစိတ္ဓါတ္ အဓြန္႔ရွည္ပါေစ
စစ္အာဏာရွင္စနစ္ မုခ်က်ဆုံးရမည္
ဒီမိုကေရစီအေရးေတာ္ပုံ မုခ်ေအာင္ရမည္
ႏိုင္ငံျခားေရးရာေကာ္မတီ
ဗမာႏိုင္ငံလုံးဆိုင္ရာေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္
ရက္စြဲ - ၂ဝဝ၈ ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လ (၈)ရက္။
Read More...
Collapse...
အလက္ဇန္းဒါး ဆိုဇင္နစ္ဇင္ (Aleksandr Solzhenitsyn )ႏိုဘယ္ဆုရ ရုရွား စာေရးဆရာႀကီး အလက္ဇန္းဒါး ဆိုဇင္နစ္ဇင္ (Aleksandr Solzhenitsyn )ဟာ အသက္ ၈၉ ႏွစ္ အရြယ္မွာ ကြယ္လြန္သြားခဲ့ပါၿပီ။ ဆိုဗီယက္ အစုိးရ ကို ေ၀ဖန္ေရးသားခဲ့မႈေၾကာင့္ စာေရးဆရာႀကီးဟာ ဆိုဗီယက္ ေခတ္အတြင္း ျပည္ပမွာ အေ၀းေရာက္ ေနထိုင္ခဲ့ရပါတယ္။
ႏွလံုးေရာဂါနဲ႔ ေသဆံုးတယ္လို႔ သူ႔သားက ဆိုပါတယ္။ ရုရွား သတင္းစာေတြကေတာ့ ေလျဖတ္တဲ့ ေရာဂါကို စာေရးဆရာႀကီး ခံစားေနခဲ့ရတယ္လို႔ ေရးၾကပါတယ္။
ဆိုဇင္နစ္ဇင္ဟာ ဆိုဗီယက္ ယူနီယံမွာ ဆင္ဆာ ဖိႏွိပ္ခံခဲ့ရတဲ့ စာေရးဆရာေတြရဲ႕ ဘ၀ သေကၤတ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။
၁၉၁၈ မွာ ေမြးခဲ့ၿပီး၊ ရုရွား တကၠသိုလ္မွာ သခ်ၤာပညာ ေလ့လာခဲ့ပါတယ္။ စတာလင္ကို ေ၀ဖန္တဲ့ ေပးစာ ေရးခဲ့တဲ့ အတြက္ ၁၉၄၅မွာ ေထာင္ ၈ႏွစ္ ခ်ခံရၿပီး၊ ကာဇက္စတန္ကို နယ္ႏွင္ခံခဲ့ရပါတယ္။
သူ႔ရဲ႕ရဲဘက္ စခန္းအေတြ႔အႀကံဳကို ရုရွား ျပန္ေရာက္တဲ့အခါ၊ ၀တၳဳေရးသားခဲ့ၿပီး ၁၉၆၂မွာ ထုတ္ေ၀ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီ ၀တၳဳ ကေတာ့ One Day in the Life of Ivan Denisovich ၀တၳဳျဖစ္ပါတယ္။ The Gulag Afchipelago ၀တၳဳကိုေတာ့ အေနာက္ႏုိင္ငံမွာ ထုတ္ေ၀ခဲ့ရပါတယ္။
၁၉၇၀မွာ ႏုိဘယ္ဆုရခဲ့ပါတယ္။
၁၉၉၄မွာ ရုရွားကို သူ ျပန္သြားခဲ့ၿပီး၊ ေနထိုင္ခဲ့ပါတယ္။
Read More...
Collapse...
၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္မည့္ ၾကံ့ဖံြ႕အသြင္ေျပာင္း ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြ ဖြဲ႕ဘုိ႔ ေနျပည္ေတာ္ ၀န္ႀကီးအခ်ိဳ႕ကုိ တာ၀န္ေပးမည္ျဖစ္ရာ ႏုိင္ငံေရးလုိင္း၀င္မည့္ ၀န္ႀကီးမ်ား ၀န္ႀကီးရာထူးမွ ႏုတ္ထြက္ၿပီး အာဏာလက္လြတ္ျဖစ္မည္ကုိ စိုးရိမ္ေနသည္ဟုု ေနျပည္ေတာ္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္႐ုံးႏွင့္ နီးစပ္သည့္ သတင္းရပ္ကြက္က ေျပာသည္။
အထူးသျဖင့္ ၀န္ႀကီးအဖြဲ႕တြင္ အသက္အႀကီးဆုံးျဖစ္သည့္ ေနျပည္ေတာ္စက္မႈ (၁) ၀န္ႀကီး ဦးေအာင္ေသာင္းလုိ ၀န္ႀကီးေတြပင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသန္းေရႊႏွင့္ နီးစပ္သည့္တုိင္ ရာထူးမွထြက္ၿပီး ၾက့ံဖြံ႕အသြင္ေျပာင္း ႏုိင္ငံေရးပါတီေခါင္းေဆာင္ လုပ္ခုိင္းမွာ စိုးရိမ္ေနသည္ဟု ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္႐ုံး သတင္းရပ္ကြက္က ေျပာသည္။
သို႔ေသာ္ အသက္ႀကီးသည့္ လက္ရွိ၀န္ႀကီးေတြကုိ သက္ဆုိင္ရာဇာတိေျမ တုိင္းအလုိက္ ၾက့ံဖြံ႕ အသြင္ေျပာင္း ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြ ဖြဲ႕ဘုိ႔ တာ၀န္ေပးျခင္းျဖင့္ ၀န္ႀကီးရာထူး ေနရာသစ္မ်ား ေပၚလာႏုိင္သည္။ ထုိ႔ျပင္ ေနာက္တက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားကို ၀န္ႀကီးရာထူး ေပးႏုိင္ျခင္း၊ အသက္ႀကီး ၀န္ႀကီးေတြကုိ အခ်ိဳသတ္ၿပီး ႐ုံခါႏုိင္ျခင္းတို႔ေၾကာင့္ ေနျပည္ေတာ္ ၀န္ႀကီးမ်ား ရာထူးလက္ လြတ္ၿပီး ႏုိင္ငံေရးလုပ္ရမွာ ထိတ္လန္႔ေနျခင္းျဖစ္သည္ဟု အမည္မေဖာ္လုိသည့္ အရာရွိတဦးက ေျပာသည္။
ေနျပည္ေတာ္၀န္ႀကီးမ်ားကုိ ႏုိင္ငံေရးပါတီဖြဲ႕ဘုိ႔ တာ၀န္ေပးရာတြင္ စက္မႈ (၁) ၀န္ႀကီး ဦးေအာင္ ေသာင္းကုိ မႏၲေလးတုိင္း ႏုိင္ငံေရးပါတီ၊ စြမ္းအင္၀န္ၾကီး ဦးလြန္းသီကုိ ကြမ္းျခံကုန္း စသျဖင့္ ၀န္ႀကီးမ်ား ဇာတိေျမအလုိက္ ၾက့ံဖြံအသြင္ေျပာင္း ႏုိင္ငံေရးပါတီမ်ားကုိ ေခါင္းေဆာင္ခုိင္းမွာ ျဖစ္သည္ဟု စုံစမ္းသိရသည္။
စက္မႈ (၁) ၀န္ႀကီး ဦးေအာင္ေသာင္းဆိုလွ်င္ ၂၀၀၇ စက္တင္ဘာ အေရးအခင္းမ်ား၌ ဆႏၵျပသူ မ်ားအား ႐ုိက္ႏွက္ခုိင္းခဲ့သည့္ စြမ္းအားရွင္မ်ားကုိလည္း ႏုိင္ငံေရးပါတီထဲ ၀င္ခုိင္းရန္ မယုံသျဖင့္ ပင္စင္ယူသြားသည့္ ၫႊန္ၾကားေရးမႉးမ်ား၊ အေထြေထြမန္ေနဂ်ာမ်ားကုိ ႏုိင္ငံေရးပါတီထဲ ၀င္ခုိင္းရန္ ၫႊန္ၾကားထားသည္ဟု သိရသည္။
၀န္ႀကီးရာထူးမွ ထြက္ၿပီး ႏုိင္ငံေရး လုပ္ရမည္ဆုိလွ်င္ အာဏာမရွိေတာ့ဘဲ လူထု အ႐ုိက္ခံရမွာကုိ စက္မႈ(၁) ၀န္ႀကီး ဦးေအာင္ေသာင္း စိုးရိမ္ေနသည္ဟု စက္မႈ (၁) အရာရွိမ်ားက ေျပာသည္။
Read More...
Collapse...
from Members of Parliament from Burma/Myanmar
Read More...
Collapse...
က်ဆုံးေလၿပီးေသာ... ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္တကြ၊
အာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားအား
ဦးၫြတ္အေလးျပဳပါ၏
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း
၁၉၁၅ ခု၊ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၁၃ ရက္ေန႔တြင္ မေကြးတုိင္း၊ နတ္ေမာက္ၿမိဳ႕၌ အမိန္႔ေတာ္ရ ေရွ႕ေန ဦးဖာ၊ ေဒၚစုတုိ႔မွ ေနာင္တစ္ေခတ္တြင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ဟူ၍ ဗမာ့ႏုိင္ငံသမုိင္း၌ တြင္ေစမည့္ သားရတနာကုိ ဖြားျမင္ခဲ့သည္။ ဇာတာအမည္မွာ ေမာင္ထိန္လင္း ျဖစ္ေသာ္လည္း ငယ္စဥ္ကပင္ ေမာင္ေအာင္ဆန္းဟု တြင္သည္။ ငယ္စဥ္က နတ္ေမာက္ၿမိဳ႕ ဆရာေတာ္ ဦးေသာဘိတ ေက်ာင္း၌ ေနခဲ့သည္။ ၁၉၂၈ ခုႏွစ္တြင္ ေရနံေခ်ာင္း အမ်ိဳးသား အထက္တန္းေက်ာင္းသုိ႔ ေျပာင္းေရႊ႕ပညာသင္ယူခဲ့ၿပီး ယင္းေက်ာင္းမွ ျမန္မာ၊ ပါဠိ (၂) ဘာသာ ဂုဏ္ထူးျဖင့္ (၁၀) တန္းေအာင္ျမင္ခဲ့သည္။ ပညာထူးခၽြန္သူျဖစ္၍ အထက္တန္း စေကာလားရွစ္ႏွင့္ ဦးေရႊခုိဆု ရရွိခဲ့ဖူးသည္။
ထုိ႔ေနာက္ ရန္ကုန္တကၠသုိလ္သုိ႔ တက္ေရာက္ၿပီး ဆက္လက္ ပညာဆည္းပူးခဲ့သည္။ ၁၉၃၅-၁၉၃၆ ပညာသင္ႏွစ္မွစ၍ ရန္ကုန္တကၠသုိလ္ ေက်ာင္းသားသမဂၢ အမူေဆာင္အဖြဲ႔၀င္ ျဖစ္လာခဲ့ၿပီး သမဂၢ၏ အာေဘာ္ အုိးေ၀မဂၢဇင္း အယ္ဒီတာလည္း ျဖစ္လာခဲ့သည္။ ကုိေအာင္ဆန္း အယ္ဒီတာအျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ေသာ အုိးေ၀မဂၢဇင္းတြင္ ယမမင္း အမည္ျဖင့္ အုိးေ၀ညိဳျမ ေရးသားေသာ "ငရဲေခြးႀကီး လြတ္ၿပီး သရမ္းေနသည္ (The Hell Hound At Large)" ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ ေပးစာတစ္ေစာင္ ေဖာ္ျပခဲ့မႈသည္လည္း ၁၉၃၆ ဒုတိယ ေက်ာင္းသားသပိတ္ ျဖစ္ပြားေစခဲ့ေသာ အဓိက အေၾကာင္းရင္း တခ်က္ျဖစ္သည္။ ၁၉၃၆ ဒုတိယ ေက်ာင္းသားသပိတ္၏ သပိတ္ေမွာက္ေကာင္စီ အဖြဲ႕၀င္တစ္ဦးလည္း ျဖစ္ခဲ့သည္။
ကုလား-ဗမာ အဓိက႐ုဏ္း ေပၚေပါက္ခဲ့သည္။ သမဂၢသည္ အဓိက႐ုဏ္းေၾကာင့္ ဒုကၡေရာက္သူမ်ားအား ကယ္ဆယ္ေရးလုပ္ငန္းမ်ားကုိ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။ ၁၉၃၆ ခု သပိတ္အေရးေတာ္ပုံတြင္ ဖြဲ႔စည္းေပးခဲ့ေသာ ဆာျမဘူး ေကာ္မတီ အစီရင္ခံစာထြက္လာသည္။ အစီရင္ခံစာကုိ တကသမွ ကန္႔ကြက္ခဲ့သည္။ ေဒါက္တာဘေမာ္ အစုိးရ တကၠသုိလ္ အက္ဥပေဒၾကမ္း ျပဳလုပ္ရန္ စီစဥ္သည္ကုိလည္း လက္မခံခဲ့ေပ။ ၁၉၃၆-၁၉၃၇ ပညာသင္ႏွစ္တြင္ ရန္ကုန္တကၠသုိလ္ ေက်ာင္းသားမ်ား သမဂၢ၏ ဒုတိယဥကၠ႒ ျဖစ္လာၿပီး ၁၉၃၈-၁၉၃၉ တြင္ ဥကၠ႒အျဖစ္ တာ၀န္ယူခဲ့သည္။ ၁၉၃၆ တကၠသုိလ္ သပိတ္အၿပီးတြင္ ေပၚေပါက္လာေသာ ဗမာႏုိင္ငံလုံးဆုိင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ား သမဂၢႀကီးကုိ ဦးစီးတည္ေထာင္သူ တစ္ဦးလည္းျဖစ္ၿပီး ဗမာႏုိင္ငံလုံးဆုိင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ားသမဂၢတြင္ ပထမဆုံး အတြင္းေရးမွဴး ျဖစ္ေလသည္။ ၁၉၃၇-၁၉၃၈ တြင္ ဗမာႏုိင္ငံလုံးဆုိင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ား သမဂၢ ဥကၠ႒အျဖစ္ တာ၀န္ယူခဲ့သည္။ ၁၉၃၇ ခုႏွစ္တြင္ ၀ိဇၹာတန္းကုိ ေအာင္ၿပီး၊ ဥပေဒ ၀ိဇၹာတန္းသုိ႔ ဆက္တက္ခဲ့သည္။ ၁၉၃၈-၁၉၃၉ တြင္ တကသ ဥကၠ႒အျဖစ္ တာ၀န္ယူခဲ့သည္။ တကၠသုိလ္ အက္ဥပေဒျပင္ဆင္ေရး ေကာ္မတီတြင္ အဖြဲ႕၀င္အျဖစ္လည္း တာ၀န္ယူခဲ့သည္။ ၁၉၃၈ ခုႏွစ္တြင္ တကၠသုိလ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အဖြဲ႕ျဖစ္သည့္ တကၠသုိလ္ေကာင္စီတြင္ ပထမဆုံး ေက်ာင္းသားကုိယ္စားလွယ္အျဖစ္ တာ၀န္ေပးအပ္ျခင္း ခံခဲ့ရသည္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသည္ တကသ ဥကၠ႒အျဖစ္ သက္တမ္းကုန္သည္အထိ မေနခဲ့ေပ။ ၁၉၃၈ ခုႏွစ္တြင္ တကၠသုိလ္မွ ထြက္ၿပီး သခင္ ကုိယ္ေတာ္မႈိင္း ႀကီးမွဴးေသာ တုိ႔ဗမာအစည္းအ႐ုံးသုိ႔ ၀င္ေရာက္၍ သခင္ေအာင္ဆန္းအျဖစ္ ႏုိင္ငံေရးနယ္ပယ္သုိ႔ ေျခစုံပစ္ ၀င္ခဲ့သည္။ ၁၉၃၉ တြင္ တုိ႔ဗမာအစည္းအ႐ုံး၏ အတြင္းေရးမွဴးအျဖစ္ တင္ေျမႇာက္ျခင္းခံရသည္။
သခင္ေအာင္ဆန္းသည္ ဒုတိယကမၻာစစ္ ျဖစ္လာ၍ ဗမာ့လြတ္လပ္ေရးအတြက္ စည္းစည္းလုံးလုံး ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ရန္ ဖြဲ႔စည္းခဲ့ေသာ ဗမာ့ထြက္ရပ္ဂုိဏ္းတြင္ အတြင္းေရးမွဴးအျဖစ္လည္း တာ၀န္ယူခဲ့သည္။ ဗမာ့လြတ္လပ္ေရးအတြက္ လက္နက္ကုိင္ေတာ္လွန္ေရး ဆင္ႏႊဲရန္ ေပၚေပါက္ခဲ့ေသာ ျပည္သူ႔ အေရးေတာ္ပုံပါတီ (ေနာင္ ဆုိရွယ္လစ္ပါတီ) ၏ ျပည္ပ ဆက္သြယ္ေရးေခါင္းေဆာင္ တာ၀န္ကုိလည္း ယူခဲ့သည္။ ၁၉၄၀ မတ္လအတြင္း အိႏၵိယႏုိင္ငံ ရမ္းဂါးၿမိဳ႕၌ က်င္းပေသာ အိႏၵိယအမ်ိဳးသား ကြန္ဂရက္ ညီလာခံသုိ႔ တက္ေရာက္ခဲ့သည္။ သခင္ေအာင္ဆန္းအား အဂၤလိပ္နယ္ခ်ဲ႕ အစုိးရကုိ ဆန္႔က်င္ေဟာေျပာမႈျဖင့္ ဖမ္းဆီးရန္ ဟသၤာတခ႐ုိင္ ရာဇ၀တ္၀န္က ဆုေငြ ၅ က်ပ္ျဖင့္ ဖမ္း၀ရမ္းထုတ္ခဲ့သည္။ ၁၉၄၀ ၾသဂုတ္လအတြင္း ဗမာ့လြတ္လပ္ေရးအတြက္ အဂၤလိပ္နယ္ခ်ဲ႕အစုိးရအား ဗမာ့ေျမေပၚမွ လက္နက္အားျဖင့္ ေမာင္းထုတ္ႏုိင္ရန္အတြက္ ႏုိင္ငံျခားမွ အကူအညီရယူရန္ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံသုိ႔ စြန္႔စားထြက္ခြာခဲ့သည္။ တ႐ုတ္ျပည္ အမြိဳင္၌ ေသာင္တင္ေနစဥ္ ဗမာႏုိင္ငံမွ ရဲေဘာ္မ်ား၏ စီစဥ္ေဆာင္ရြက္ေပးမႈေၾကာင့္ ဂ်ပန္အရာရွိ စူဖူကိေကအိခ်ိႏွင့္ အဆက္အသြယ္ရကာ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံသုိ႔ ေရာက္သြားသည္။ ဂ်ပန္ျပည္တြင္ ဗမာ့လြတ္လပ္ေရး စီမံကိန္း စာတမ္းတရပ္ကုိ ေရးဆြဲကာ ဂ်ပန္စစ္အာဏာပုိင္မ်ားႏွင့္ ညႇိႏႈိင္းခဲ့သည္။ ယင္းစီမံကိန္းအရ ဗမာျပည္အတြင္းမွ မ်ိဳးခ်စ္လူငယ္မ်ားကုိ စုစည္းကာ အလီလီခြဲလ်က္ ဂ်ပန္ျပည္သုိ႔ ပုိ႔ေပးခဲ့သည္။ ဤမ်ိဳးခ်စ္ လူငယ္တစုသည္ပင္လွ်င္ ေနာင္ေသာအခါတြင္ ဗုိလ္ေတဇ (ခ) ဗုိလ္ေအာင္ဆန္း ေခါင္းေဆာင္သည့္ ရဲေဘာ္သုံးက်ိပ္ ျဖစ္လာခဲ့သည္။ ဤမ်ိဳးခ်စ္လူငယ္မ်ားသည္ ဗမာ့လြတ္လပ္ေရး တပ္မေတာ္ (ဘီအုိင္ေအ) ကုိ ထုိင္းႏုိင္ငံ ဘန္ေကာက္တြင္ ဖြဲ႕စည္းတည္ေထာင္ကာ ျမန္မာႏုိင္ငံအတြင္းသုိ႔ ဂ်ပန္မ်ားႏွင့္အတူ ၀င္ေရာက္ တုိက္ခုိက္ခဲ့သည္။
ဂ်ပန္ တပ္မေတာ္က ျမန္မာႏုိင္ငံကုိ သိမ္းၿပီးေသာအခါ အင္အားႀကီးထြားလာၿပီး ပရမ္းပတာ ျဖစ္လာေသာ ဗမာ့လြတ္လပ္ေရး တပ္မေတာ္ကုိ အင္အားေလ်ာ့ခ်ၿပီး ဗမာ့ကာကြယ္ေရးတပ္မေတာ္ (ဘီဒီေအ) အျဖစ္ ျပန္လည္ဖြဲ႔စည္းသည့္အခါ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသည္ စစ္ေသနာပတိ ျဖစ္လာသည္။ ၁၉၄၂ ခု စက္တင္ဘာလတြင္ သူနာျပဳဆရာမ ေဒၚခင္ၾကည္ႏွင့္ လက္ထပ္သည္။ ဗမာႏုိင္ငံကုိ ဂ်ပန္က ေရႊရည္စိမ္ လြတ္လပ္ေရး ေပးေသာအခါ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသည္ စစ္၀န္ႀကီးႏွင့္ စစ္ေသနာပတိ ျဖစ္လာသည္။ ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးသမားမ်ားသည္ ျမန္မာႏုိင္ငံႏွင့္ ျပည္သူတုိ႔အား ဖက္ဆစ္ႏုိင္ငံ၏ လက္ေအာက္ခံႏုိင္ငံ တစ္ႏုိင္ငံသဖြယ္ သေဘာထား လာၾကသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ၁၉၄၄ ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လအတြင္းတြင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ သခင္စုိးတုိ႔ ဦးေဆာင္ၿပီး ဖက္ဆက္တုိက္ဖ်က္ေရး ျပည္သူ႔လြတ္လပ္ေရးအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (ဖတပလ) [ဖက္ဆစ္ဆန္႔က်င္ေရး ျပည္သူ႔လြတ္လပ္ေရးအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (ဖဆပလ)] ကုိ ဖြဲ႔စည္းတည္ေထာင္က ၁၉၄၅ ခုႏွစ္ မတ္လ ၂၇ ရက္ေန႔တြင္ ဗမာ့ကာကြယ္ေရး တပ္မေတာ္သည္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ တုိက္႐ုိက္ကြပ္ကဲ ၫႊန္ၾကားမႈျဖင့္ ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္တုိ႔ကုိ အတိအလင္း စစ္ေၾကညာကာ ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရးကုိ ဆင္ႏႊဲခဲ့သည္။ ဒုတိယကမၻာစစ္ႀကီး ၿပီးေနာက္တြင္ ဗမာ့တပ္မေတာ္ကုိ ဂႏၵီစာခ်ဳပ္အရ ဆက္လက္ဖြဲ႔စည္း တည္ေထာင္ၿပီးေနာက္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသည္ တပ္မေတာ္မွ ႏႈတ္ထြက္ကာ ႏုိင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္ ဖဆပလ ဥကၠ႒အျဖစ္ တုိင္းျပည္တာ၀န္ကုိ ဆက္လက္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္။
ဒုတိယကမၻာစစ္ အၿပီးတြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံ ဘုရင္ခံ ဆာေဒၚမန္စမစ္က ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း အပါအ၀င္ ဖဆပလ ေခါင္းေဆာင္မ်ားအား ဘုရင္ခံ၏ အမႈေဆာင္ေကာင္စီတြင္ ရာထူးလက္ခံရန္ စကားကမ္းလွမ္းေသာ္လည္း ဖဆပလမွ ခ်မွတ္ထားေသာ စည္းကမ္းခ်က္မ်ား အတုိင္း မရ၍ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတုိ႔က လက္မခံခဲ့ဘဲ၊ ဘုရင္ခံ၏ စကၠဴျဖဴစီမံကိန္း တုိက္ဖ်က္ေရးကုိသာ ျပည္သူလူထုအား စည္း႐ုံးကာ အင္တုိက္အားတုိက္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သျဖင့္ ပုလိပ္သပိတ္အပါအ၀င္ အေထြေထြ အမႈထမ္းေပါင္းစုံ သပိတ္ႀကီး ေပၚေပါက္လာၿပီး၊ နယ္ခ်ဲ႕ အဂၤလိပ္တုိ႔၏ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ရပ္တန္႔သြားခဲ့ရသည္။ ၿဗိတိန္အစုိးရလည္း ဘုရင္ခံ ဆာေဒၚမန္စမစ္ကုိ အဂၤလန္သို႔ ျပန္ေခၚၿပီး ဘုရင္ခံအသစ္ အျဖစ္ ဆာဟူးဘတ္ရန္႔စ္ကုိ ခန္႔အပ္လုိက္သည္။ ဘုရင္ခံသစ္ ဆာဟူးဘတ္ရန္႔စ္က ဗုိလ္ခ်ဳပ္တုိ႔ အလုိက် အစုိးရဖြဲ႕စည္းရန္ စကား ကမ္းလွမ္းလာေတာ့သည္။ ထုိကမ္းလွမ္းခ်က္မ်ားကုိ ဖဆပလႏွင့္ ေဆြးေႏြး ညႇိႏႈိင္းၾကၿပီးေနာက္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ ဖဆပလ ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ ဘုရင္ခံ၏ အမႈေဆာင္ေကာင္စီ၀င္ ရာထူးမ်ားကုိ လက္ခံယူလုိက္ၾကသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ၁၉၄၆ ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာလ ၂၈ ရက္ေန႔မွ စ၍ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသည္ ဘုရင္ခံ၏ အမႈေဆာင္ေကာင္စီ ဒုတိယဥကၠ႒ ျဖစ္လာသည္။ ထုိေနာက္ တစ္ႏွစ္အတြင္း လုံး၀ လြတ္လပ္ေရးရရွိေရး ေဆာင္ပုဒ္အရ ဗမာ့လြတ္လပ္ေရးကိစၥ ေဆြးေႏြးရန္ ၿဗိတိသွ် ေလဘာအစုိးရ၏ ဖိတ္ၾကားခ်က္အရ ဗမာ့ကုိယ္စားလွယ္အဖြဲ႕ကုိ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ဦးေဆာင္ၿပီး ၁၉၄၇ ခု၊ ဇန္န၀ါရီလတြင္ လန္ဒန္သုိ႔ သြားေရာက္ခဲ့သည္။ ထုိေဆြးေႏြးပြဲမွ ျမန္မာႏုိင္ငံအား တစ္ႏွစ္အတြင္း လြတ္လပ္ေရးေပးမည့္ ေအာင္ဆန္း-အက္တလီ စာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ဆုိႏုိင္ခဲ့သည္။
သုိ႔ေသာ္ ျမန္မာႏုိင္ငံကုိ လြတ္လပ္ေရးေပးရာတြင္ ၿဗိတိသွ်တုိ႔က ေတာင္တန္းေဒသမ်ားကုိ ခ်န္ထားလုိေသာေၾကာင့္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက ေတာင္တန္းေဒသကုိပါ တပါတည္း လြတ္လပ္ေရးေပးရန္ ေတာင္းဆုိခဲ့ၿပီး ေတာင္တန္းေဒသႏွင့္ ဗမာျပည္မ ေပါင္းစည္းေရးအတြက္ အားသြန္ ႀကိဳးပမ္းခဲ့ျပန္သည္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ ႀကိဳးစား ႐ုိးသားမႈေၾကာင့္ ေတာင္တန္းေဒသ တုိင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ ယုံၾကည္ကုိယ္းစားမႈကုိပါ ရရွိခဲ့ၿပီး၊ ျမန္မာႏုိင္ငံသမုိင္းတြင္ အေရးပါေသာ တုိင္းရင္းသားေပါင္းစုံ ေသြးစည္းညီၫြတ္ေရး သေကၤတျဖစ္သည့္ ပင္လုံစာခ်ဳပ္ကုိ ခ်ဳပ္ဆုိႏုိင္ခဲ့သည္။ ထုိလုပ္ငန္းမ်ား ၿပီးစီး၍ လြတ္လပ္ေရးရရန္ ေသခ်ာေသာ အေျခအေနသုိ႔ ေရာက္ေသာအခါ လြတ္လပ္ေသာ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ဖြဲ႕စည္းပုံအေျခခံ ဥပေဒေရးဆြဲၾကမည့္ တုိင္းျပဳ ျပည္ျပဳလႊတ္ေတာ္အတြက္ ေရြးေကာက္ပြဲႀကီးကုိ ၁၉၄၇ ခု၊ ဧၿပီလတြင္ ေအာင္ျမင္စြာ က်င္းပႏုိင္ခဲ့သည္။ ယင္းသုိ႔ ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရး ဗိမာန္ႀကီး ၿပီးခါနီးအခ်ိန္ လြတ္လပ္ေသာ ျမန္မာႏုိင္ငံ တည္ေထာင္ေရး အားသြန္ႀကိဳးပမ္းေနဆဲတြင္ နယ္ခ်ဲ႕လက္ပါးေစ ဦးေစာႏွင့္ အေပါင္းအပါတုိ႔၏ ရက္စက္ယုတ္မာစြာ လုပ္ၾကံသတ္ျဖတ္မႈ ေၾကာင့္ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္၊ ဇူလုိင္လ (၁၉) ရက္ေန႔တြင္ အျခားေသာ လုပ္ေဖာ္ကို္င္ဖက္ တုိင္းျပည္ေခါင္းေဆာင္ အာဇာနည္ႀကီးမ်ားႏွင့္အတူ က်ဆုံးခဲ့ရေပသည္။
သခင္ျမ
သခင္ျမသည္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ေခါင္းေဆာင္ေသာ ၀န္ႀကီးအဖြဲ႕တြင္ ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီးအျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္။
ကြယ္လြန္သူ အမ်ိဳးသား အာဇာနည္ ေခါင္းေဆာင္ႀကီး သခင္ျမသည္ ျပည္ၿမိဳ႕နယ္ ထုံးဘုိရြာဇာတိျဖစ္သည္။ အဖ ဦးဘုိးခၽြန္ႏွင့္ အမိ ေဒၚသက္လယ္တုိ႔မွ ၁၈၉၇ ခုႏွစ္၊ ေအာက္တုိဘာလ (၇) ရက္ေန႔တြင္ ဖြားျမင္သည္။ ငယ္နာမည္ ေမာင္ဘေရႊျဖစ္သည္။ ႏွမ မျမေငြ တစ္ဦးသာရွိ၍ ေနာင္အခါ သီလရွင္၀တ္သြားၿပီး ေဒၚေခမာ၀တီ ျဖစ္လာခဲ့သည္။ သာယာ၀တီ ေအဘီအမ္ေက်ာင္းမွ သတၱမတန္း ေအာင္ၿပီး ဆယ္တန္းကုိ ရန္ကုန္ ဘက္ပတစ္ အထက္တန္းေက်ာင္းမွ ေအာင္ျမင္ခဲ့သည္။ ၁၉၁၈ ခုႏွစ္တြင္ ရန္ကုန္ေကာလိပ္ႏွင့္ ကုိးလ္ကတၱားတကၠသုိလ္တုိ႔မွ အုိင္အက္စီတန္းကုိ ဓာတုေဗဒဂုဏ္ထူးျဖင့္ ေအာင္ျမင္ခဲ့သည္။ ၁၉၂၀ ျပည့္ႏွင့္ တကၠသုိလ္ သပိတ္ေမွာက္ ေကာင္စီတြင္ ဒုတိယဥကၠ႒ ျဖစ္ခဲ့သည္။ ယင္း သပိတ္ေနာက္ ေပၚလာေသာ အမ်ိဳးသားပညာေရး ေကာင္စီတြင္လည္း အဖြဲ႔၀င္တစ္ဦး ျဖစ္႐ုံမက ၾကည့္ျမင္တုိင္ အမ်ိဳးသား အထက္တန္းေက်ာင္းအုပ္လည္း လုပ္ခဲ့ဖူးသည္။ ၁၉၂၄ ခုႏွစ္တြင္ ဘီအက္စ္စီတန္းကုိ ဓာတုေဗဒ ဂုဏ္ထူးျဖင့္ အမ်ိဳးသားေကာလိပ္မွပင္ ေအာင္ျမင္ခဲ့သည္။ ၁၉၂၆ ခုႏွစ္တြင္ ေဒၚခင္ၫြန္႔ႏွင့္ လက္ထပ္သည္။
၁၉၂၇ ခုႏွစ္တြင္ ဥပေဒ ၀ိဇၹာဘြဲ႔ ေအာင္ၿပီးေသာအခါ သာယာ၀တီသုိ႔ ျပန္၍ ေရွ႕ေနအလုပ္ျဖင့္ အသက္ေမြးသည္။ ၁၉၃၀ ျပည့္ႏွစ္ ေတာင္သူလယ္သမား အေရးေတာ္ပုံတြင္ အေရးေတာ္ပုံသားမ်ားဘက္မွ ေရွ႕ေနလုိက္ရာမွ ထင္ရွားလာသည္။ ၁၉၃၆ ခုႏွစ္ ေရာက္ေသာ္ တုိ႔ဗမာအစည္းအ႐ုံး၀င္ရာမွ သခင္ျဖစ္လာၿပီး သခင္ျမဟု ထင္ရွားလာခဲ့သည္။ ထုိ႔ေနာက္ တုိ႔ဗမာအစည္းအ႐ုံး၏ ကုိယ္ပြားျဖစ္ေသာ "ကုိယ္မင္းကုိယ္ခ်င္းအဖြဲ႔" ၏ ဥကၠ႒ျဖစ္လာသည္။ ကုိယ္မင္းကုိယ္ခ်င္းအဖြဲ႕၏ တာ၀န္ေပးခ်က္အရ သာယာ၀တီေတာင္ပုိင္းမွ အမတ္အျဖစ္ ၀င္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္ရာ အေရြးခံရ၍ ၉၁ ဌာနေခတ္ ဥပေဒျပဳလႊြတ္ေတာ္အမတ္ ျဖစ္လာသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဥပေဒျပဳ လႊတ္ေတာ္အတြက္ ပထမဆုံး အေရြးခံရေသာ သခင္အမတ္ သုံးဦးအနက္ တစ္ဦးအပါအ၀င္ ျဖစ္ခဲ့သည္။ ထုိသုိ႔ အမတ္အျဖစ္ အေရြးခံရ ေသာ္လည္း အဂၤလိပ္ နယ္ခ်ဲ႕အုပ္စုိးမႈကုိ ဆန္႔က်င္သည့္ အေနျဖင့္ အမတ္လစာ မယူသည့္ သခင္အမတ္တစ္ဦးလည္း ျဖစ္သည္။
ျပည္သူ႔အေရးေတာ္ပုံပါတီ ဖြဲ႕ေသာအခါတြင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက ျပည္ပဆက္သြယ္ေရး တာ၀န္ယူၿပီး သခင္ျမက ျပည္တြင္း ေခါင္းေဆာင္ တာ၀န္ယူခဲ့သည္။ ၁၉၄၁ ခုႏွစ္တြင္မူ တုိ႔ဗမာအစည္းအ႐ုံး ဥကၠ႒အျဖစ္ တင္ေျမႇာက္ခံရသည္။ ရဲေဘာ္သုံးက်ိပ္ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံသုိ႔ စစ္ပညာသင္ သြားႏုိင္ေရးအတြက္ စီစဥ္ေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့ရသူ တစ္ဦးလည္းျဖစ္သည္။ ေဒါက္တာ ဘေမာ္ ဦးေဆာင္ေသာ ဂ်ပန္ေခတ္ လြတ္လပ္ေရး အစုိးရအဖြဲ႔တြင္ ဒုတိယ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ျဖစ္ခဲ့သည္။ ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရးအတြက္ ဖဆပလကုိ ဖြဲ႔ေသာအခါ ျပည္သူ႔ အေရးေတာ္ပုံပါတီကုိ ကုိယ္စားျပဳ၍ သခင္ျမလည္း ပါ၀င္ခဲ့သည္။ ၁၉၄၅ ခုႏွစ္တြင္ ျပည္သူ႔ အေရးေတာ္ပုံပါတီကုိ ျမန္မာျပည္ ဆုိရွယ္လစ္ပါတီဟု ျပင္ဆင္ဖြဲ႔စည္းေသာအခါ သခင္ျမပင္ ဥကၠ႒ ျဖစ္လာသည္။ စစ္ၿပီးစ ဖဆပလ အဖြဲ႔၏ ဗဟုိအလုပ္အမႈေဆာင္ တစ္ဦးလည္း ျဖစ္သည္။ စစ္ၿပီးေခတ္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ဦးစီးေသာ ၾကားျဖတ္အစုိးရအဖြဲ႔တြင္ ဘ႑ာေရးႏွင့္ အခြန္ေတာ္ဌာန ၀န္ႀကီး တာ၀န္မ်ား ယူခဲ့ရသူလည္း ျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေနာက္ ဖြဲ႔စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒ ေရးဆြဲေရးေကာ္မတီ ဥကၠ႒ႏွင့္ တုိင္းျပဳ ျပည္ျပဳလႊတ္ေတာ္ ယာယီသဘာပတိ တာ၀န္မ်ား အေပးခံရသည္။ ေအာင္ဆန္း-အက္တလီ စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ဆုိရန္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ေခါင္းေဆာင္သည့္ လန္ဒန္သြား ဗမာကုိယ္စားလွယ္ အဖြဲ႔တြင္လည္း ပါ၀င္ခဲ့သည္။ လယ္သီးစား ဥပေဒဋီကာ ကုိလည္း ေရးသားခဲ့ေသးသည္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ အျခား ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားႏွင့္အတူ မသမာသူတုိ႔ လက္ခ်က္ျဖင့္ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္၊ ဇူလုိင္လ (၁၉) ရက္၊ စေနေန႔၊ နံနက္ ၁၀ နာရီ၊ ၃၇ မိနစ္တြင္ အသက္ဆုံး႐ႈံးခဲ့ရရွာသည္။
ဒီးဒုတ္ဦးဘခ်ဳိ
ဒီးဒုတ္ ဦးဘခ်ိဳမွာ ေျမာင္းျမဇာတိ ျဖစ္သည္။ အဖ ဗမာ ေဆးဆရာႀကီး ဦးဘုိးစာႏွင့္ အမိ ေဒၚျမစ္တုိ႔မွ ၁၈၉၃ ခု၊ ဧၿပီလ ၂၄ ရက္ေန႔တြင္ ဖြားျမင္သည္။ အသက္ ၁၄ ႏွစ္တြင္ ေျမာင္းျမၿမိဳ႕ ဆရာ ဦးေမာင္ေမာင္ ေက်ာင္းမွ သတၱမတန္းကုိ အထူးေအာင္၍ စေကာလားရွစ္ ပညာသင္ဆု ရရွိခဲ့သည္။ ထုိေနာက္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ စိန္ေပါလ္ေက်ာင္းတြင္ ဆက္လက္ပညာသင္ယူရာ ၁၀ တန္းကုိ အထူးေအာင္ေသာေၾကာင့္ ပညာသင္ဆု ထပ္ရသည္။ ရန္ကုန္တကၠသုိလ္တြင္ ဘီေအ အထက္တန္းေက်ာင္း တက္ေနဆဲ မ်က္စိေရာဂါေၾကာင့္ တကၠသုိလ္မွ ထြက္ခဲ့ရသည္။ ေပါင္းတည္ႏွင့္ ဟသၤာတၿမိဳ႕မ်ားတြင္ အစိုးရ ေက်ာင္းဆရာအျဖစ္ အမႈထမ္းခဲ့သည္။ ပညာအုပ္လည္း လုပ္ခဲ့ဖူးသည္။ ၁၉၂၀ တြင္ ေဒၚလွေမႏွင့္ လက္ထပ္သည္။ အမ်ိဳးသားေက်ာင္းမ်ား ဖြင့္လာေသာအခါ အစုိးရ၀န္ထမ္းမွ ထြက္ၿပီး အမ်ိဳးသားေကာလိပ္တြင္ ျမန္မာစာ ဆရာ ၀င္လုပ္သည္။ အစုိးရ အေထာက္အပံ့ မယူေသာ အမ်ိဳးသားေက်ာင္းဆရာလည္း လုပ္ခဲ့ဖူးသည္။ တစ္ပတ္ တစ္ႀကိမ္ ထုတ္ "ျမန္မာ့ ရီဗ်ဴးဂ်ာနယ္" ကုိ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္အျဖစ္ ဦးစီးထုတ္ေ၀ခဲ့သည္။ ထုိေနာက္ "ဒီးဒုတ္ဂ်ာနယ္" ကုိ ၁၉၂၅ ခုႏွစ္တြင္ ဦးစီးထုတ္ေ၀ရာတြင္ ဒီးဒုတ္ဦးဘခ်ိဳဟု ထင္ရွားလာသည္။
ဆရာႀကီးသည္ အဂၤလိပ္-ျမန္မာႏွင့္ ပါဠိစာေပမ်ားတြင္ ႏွံ႔စပ္ၿပီး ေဆးက်မ္း၊ ေဗဒင္၊ နကၡတ္ႏွင့္ အဂၢိရတ္ပညာမ်ားကုိလည္း လုိက္စားခဲ့ သည္။ ဗမာသီခ်င္းႀကီးကုိလည္း စည္းစနစ္က်စြာ တတ္ေျမာက္သူ တစ္ဦး ျဖစ္သည္။ တူရိယာ၊ ကဗ်ာ၊ ဂီတာကုိ ျမတ္ႏုိးၿပီး ေစာင္းေကာက္ ကုိလည္း ပုိင္ႏုိင္စြာ တီးတတ္သည္။ ဗမာ သီခ်င္းႀကီး၊ သီခ်င္းခန္႔မ်ားကုိ မူမွန္အတုိင္း ျဖစ္ေစရန္ "ဂီတ၀ိေသာ ဓနိ" က်မ္းကုိလည္း တည္းျဖတ္ခဲ့သည္။ ၁၉၃၈ ခုႏွစ္အတြင္း ဒီးဒုတ္ ေန႔စဥ္သတင္းစာကုိ ထုတ္ေ၀ခဲ့သည္။ ဆရာႀကီးသည္ သတင္းစာဆရာ၊ အယ္ဒီတာ၊ စာေရးဆရာ စသည့္ စာေပသမားတစ္ဦး အေနျဖင့္ ျပည္သူလူထု ႏုိင္ငံေရး အသိတရား ႏုိးၾကားေစသည့္ စာေပမ်ားကုိလည္း ေရးသားခဲ့သည္။ အဂၤလိပ္တုိ႔ေပးေသာ ဒုိင္အာခီ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးႏွင့္ ၉၁ ဌာန အုပ္ခ်ဳပ္ေရးတုိ႔ကုိ ဆန္႔က်င္ခဲ့သည္။ ေဖဘီယန္ (Fabian) ပါတီကုိလည္း တည္ေထာင္ခဲ့ၿပီး ဥကၠ႒အျဖစ္ တာ၀န္ယူခဲ့သည္။ ဗမာႏုိင္ငံ စာေရးဆရာအသင္း ဥကၠ႒လည္း ျဖစ္ခဲ့ေသးသည္။ ၁၉၃၆ ခုႏွစ္၊ တကၠသုိလ္ သပိတ္ေမွာက္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေစာင့္ေရွာက္ေရးအဖြဲ႕၀င္ တစ္ဦးအျဖစ္လည္း တာ၀န္ယူခဲ့သည္။ ဂ်ပန္ေခတ္ အဓိပတိ ေဒါက္တာဘေမာ္ အစုိးရလက္ထက္တြင္ အတုိင္ပင္ခံ လႊတ္ေတာ္အမတ္အျဖစ္ ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္။ စာေရးဆရာအသင္း နာယကလည္း ျဖစ္သည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံ လုံး၀လြတ္လပ္ေရး ရရွိ ႀကိဳးပမ္းရန္အတြက္ ဖဆပလ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ဖြဲ႔စည္းေသာအခါ ၀င္ေရာက္ ေဆာင္ရြက္သည္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ေခါင္းေဆာင္ေသာ ဖဆပလ ၾကားျဖတ္အစုိးရအဖြဲ႔တြင္ ျပန္ၾကားေရး၀န္ႀကီးအျဖစ္ တာ၀န္ယူခဲ့သည္။ တုိင္းျပဳျပည္ျပဳ လႊတ္ေတာ္တြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံ ဖြဲ႔စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒ ေရးဆြဲေရး ေကာ္မတီအဖြဲ႔၀င္အျဖစ္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၊ သခင္ျမတုိ႔ႏွင့္အတူ အထူး အပင္ပန္းခံ၍ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။ ခ်င္းျပည္နယ္ ထီးလင္းၿမိဳ႕တြင္ က်င္းပေသာ ခ်င္း-ဗမာ ခ်စ္ၾကည္ေရး ေက်ာက္တုိင္ဖြင့္ပြဲ အခမ္းအနားသုိ႔ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ကုိယ္စားအျဖစ္ လည္းေကာင္း၊ ျပန္ၾကားေရး၀န္ႀကီး အေနျဖင့္ လည္းေကာင္း တက္ေရာက္ခဲ့သည္။
၁၉၄၇ ခု ဇူလုိင္လ ၁၉ ရက္၊ နံနက္ ၁၀ နာရီ၊ ၃၇ မိနစ္တြင္ အျခား ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားႏွင့္အတူ လုပ္ၾကံခံရၿပီး မြန္းလြဲ ၁ နာရီ ၄၅ မိနစ္ အခ်ိန္တြင္ ကြယ္လြန္သည္။
ဦးရာဇတ္
အမ်ိဳးသား အာဇာနည္ ေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဦးရာဇတ္သည္ အၿငိမ္းစား တုိက္ပုိင္ အင္စပက္ေတာ္ မစၥတာ ေအရာမန္ႏွင့္ ေဒၚညိမ္းလွ တုိ႔၏ သားျဖစ္သည္။ ဆရာႀကီးကုိ မိတၳီလာ၌ ၁၈၉၈ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီ ၁၉ ရက္ေန႔တြင္ ဖြားျမင္သည္။ မႏၲေလး စက္စလီ ေယာက္်ားကေလး ေက်ာင္းမွ ဆယ္တန္းကုိ ပါဠိ၊ အဂၤလိပ္စာ ဂုဏ္ထူးတုိ႔ျဖင့္ ေအာင္ျမင္ခဲ့သည္။ တကၠသုိလ္တြင္ ပညာသင္ေနစဥ္ ၁၉၂၀ ျပည့္ႏွစ္ တကၠသုိလ္ သပိတ္တြင္ ပါ၀င္ခဲ့သည္။
၁၉၂၁ ခုတြင္ မႏၲေလး ဗဟုိ အမ်ိဳးသား အထက္တန္း ေက်ာင္းႀကီကို ဦးစီးဖြင့္လွစ္ခဲ့ၿပီး ထုိေက်ာင္း၌ အထက္တန္းျပ ဆရာ လုပ္သည္။ ၁၉၂၂ ခုတြင္ အမ်ိဳးသား ပညာေရးအဖြဲ႔ႀကီး၏ ဘီေအစာေမးပြဲႀကီးကုိ ေအာင္ျမင္ခဲ့၍ ေအရာဇတ္ ဘီေအ (ေနရွင္နယ္) အမည္ခံခဲ့သည္။ ၁၉၂၂ ခုႏွစ္မွ ၁၉၄၁ ခုႏွစ္တုိင္ ဗဟုိအမ်ိဳးသား အထက္တန္းေက်ာင္းတြင္ ေက်ာင္းအုပ္ဆရာႀကီးအျဖစ္ ထမ္းရြက္ခဲ့သည္။ ဗဟုိ အမ်ိဳးသား အထက္တန္း ေက်ာင္းအုပ္အျဖစ္ ေဆာင္ရြက္စဥ္ ရဲၫြန္႔တပ္ဖြဲ႔စည္းၿပီး ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ားကုိ စစ္ပညာ သင္ေပး႐ုံမက မ်ိဳးခ်စ္စိတ္လည္း သြင္းေပးသည္။ ၁၉၃၈ ခုတြင္ ေရႊဘုိသူ ေဒၚခင္ခင္ႏွင့္ လက္ထပ္သည္။ ၁၉၄၅ တြင္ စစ္အတြင္းက ပိတ္ထားခဲ့ရေသာ အမ်ိဳးသားေက်ာင္းႀကီးကုိ ျပန္လည္ဖြင့္လွစ္ေသာအခါ အမ်ိဳးသားေက်ာင္းတြင္ ဆရာျပန္လုပ္သည္။ အထက္ ျမန္မာႏုိင္ငံလုံးဆုိင္ရာ ဖဆပလ အဖြဲ႔ ဥကၠ႒လည္း ျဖစ္လာသည္။ ဗမာ-မြတ္စလင္ အသင္းဥကၠ႒လည္း ျဖစ္ခဲ့သည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံ ဖြဲ႔စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒ ေရးဆြဲေရး ေကာ္မတီ၀င္တစ္ဦးလည္း ျဖစ္သည္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ဦးေဆာင္ေသာ ၾကားျဖတ္အစုိးရအဖြဲ႔တြင္ ပညာေရးႏွင့္ အမ်ိဳးသားစီမံကိန္းဌာန ၀န္ႀကီးအျဖစ္ တာ၀န္ယူေနစဥ္ အျခားေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားႏွင့္အတူ မသမာသူတုိ႔၏ လက္ခ်က္ျဖင့္ ၁၉၄၇ ခု၊ ဇူလုိင္လ ၁၉ ရက္၊ စေနေန႔၊ နံနက္ ၁၀ နာရီ၊ ၃၇ မိနစ္တြင္ လုပ္ၾကံခံရၿပီး အသက္ဆုံး႐ႈံးခဲ့သည္။
မန္းဘခိုင္
ကရင္အမ်ိဳးသား အာဇာနည္ ေခါင္းေဆာင္ႀကီး မန္းဘခုိင္သည္ ဟသၤာတၿမိဳ႕နယ္ ယုန္တလင္းရြာ ဇာတိျဖစ္သည္။ အဖ ယုန္တလင္း ရြာသူႀကီး မန္းေပကုန္းႏွင့္ အမိေဒၚပုျဖစ္သည္။ ေမြးသကၠရာဇ္မွာ ၁၉၀၃ ခုႏွစ္၊ ေအာက္တုိဘာလ ၂၆ ရက္ ျဖစ္သည္။ ဟသၤတာၿမိဳ႕၊ ေအဘီအမ္ေက်ာင္းတြင္ ပညာသင္ယူခဲ့ရာ ၁၉၂၀ ျပည့္ႏွစ္တြင္ သတၱမတန္းေအာင္သည္။ ကရင္ဘာသာသင္ ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းကုိ ဦးစီးဖြင့္လွစ္ခဲ့သူ တစ္ဦးျဖစ္သည္။ ၁၉၃၇ ခုတြင္ ပုသိမ္ေျမာက္ပုိင္းမွ အမတ္အျဖစ္ အေရြးခံရသည္။ ၁၉၃၈ ခုတြင္ ပဲခူးသူ ေဒၚခင္နီႏွင့္ လက္ထပ္သည္။ ၁၉၄၁ ခုတြင္ တရားေရးဌာန အတြင္း၀န္ျဖစ္ခဲ့သည္။
ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရးတြင္လည္း ပါ၀င္ခဲ့႐ုံမက ကရင္-ဗမာ ခ်စ္ၾကည္ေရးကုိ အထူးေဆာင္ရြက္ခဲ့သူ တစ္ဦးလည္းျဖစ္သည္။ စစ္ၿပီးေခတ္တြင္ ဖဆပလ ဗဟုိအလုပ္အမႈေဆာင္ လူႀကီးတစ္ဦး ျဖစ္လာသည္။ ကရင္လူငယ္မ်ား အစည္းအ႐ုံး ဥကၠ႒အျဖစ္ တင္ေျမႇာက္ျခင္းခံရသည္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ဦးေဆာင္ေသာ ၾကားျဖတ္အစုိးရ အဖြဲ႔တြင္ စက္မႈလက္မႈႏွင့္ အလုပ္သမား၀န္ႀကီးဌာန ၀န္ႀကီးလည္း ျဖစ္သည္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္အတူ လုပ္ၾကံခံရ၍ ၁၉၄၇ ခု၊ ဇူလုိင္လ ၁၉ ရက္တြင္ ကြယ္လြန္ခဲ့သည္။
မိုင္းပြန္ေစာ္ဘြားႀကီး စ၀္စံထြန္း
မုိင္းပြန္ေစာ္ဘြားႀကီး စ၀္ခြန္ထီးႏွင့္ ေျမာက္နန္းေဆာင္ မဟာေဒ၀ီ နန္းစိန္ဥတုိ႔၏ သား စ၀္စံထြန္းသည္ ၁၉၀၇ ေမလ ၃၁ ရက္ေန႔ဖြား ျဖစ္သည္။ ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕ ရွမ္းေစာ္ဘြား သားမ်ား အထက္တန္းေက်ာင္းမွ ဆယ္တန္းေအာင္သည္။ မႏၲေလး ပုလိပ္အတတ္သင္ေက်ာင္းလည္း တက္ခဲ့ဖူးသည္။ ထုိ႔ေနာက္ ပုလိပ္အရာရွိအျဖစ္ ေခတၱ အမႈထမ္းခဲ့သည္။ ၁၉၂၈ ခုတြင္ ေစာ္ဘြားအျဖစ္ ခံယူလုိက္၍ မုိင္းပြန္ ေစာ္ဘြားႀကီး ျဖစ္လာသည္။ ၁၉၃၂ ခုတြင္ မုိးမိတ္ ေစာ္ဘြားႀကိး၏ သမီး စ၀္ခင္ေသာင္းႏွင့္ လက္ထပ္သည္။ ရွမ္းျပည္နယ္တြင္ သိပၸံနည္းက် စုိ္က္ပ်ိဳးေရးလုပ္ငန္းမ်ား ထြန္းကားလာေစရန္ ႀကိဳးပမ္းခဲ့သူ တစ္ဦးလည္း ျဖစ္သည္။ အဂၤလန္ႏုိင္ငံမွ စုိက္ပ်ိဳးေရးဆုိင္ရာ ေခတ္မီစာအုပ္မ်ား၊ ကိရိယာ တန္ဆာပလာမ်ားႏွင့္ သီးႏွံ မ်ိဳးေစ့မ်ားကုိပင္ မွာယူခဲ့ဖူးသည္။ ဒုတိယကမၻာစစ္ႀကီး ၿပီး၍ အဂၤလိပ္မ်ား ျမန္မာႏုိင္ငံသုိ႔ ျပန္၀င္လာေသာအခါ ယင္းႏွင့္အတူ ပါလာေသာ စကၠဴျဖဴ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကုိ ဆန္႔က်င္ခဲ့သူျဖစ္သည္။ ေတာင္တန္းႏွင့္ ေျမျပန္႔ ေသြးခြဲ၍ အုပ္ခ်ဳပ္သည္ကုိ မလုိလား၍ ေျမျပန္႔ႏွင့္ ေတာင္တန္း စည္းလုံး ညီၫြတ္ေရးအတြက္ လုံးပမ္းခဲ့သူ ျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္လည္း ပင္လုံစာခ်ဳပ္ကုိ လက္မွတ္ေရးထုိးခဲ့သည့္ ေစာ္ဘြားလည္းျဖစ္သည္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ဦးေဆာင္ေသာ ၾကားျဖတ္အစုိးရ အဖြဲ႕တြင္ အတုိင္ပင္ခံ ေတာင္တန္းေဒသေရးရာ ၀န္ႀကီးျဖစ္လာသည္။ ထုိ႔ျပင္ တုိင္းျပဳ ျပည္ျပဳလႊတ္ေတာ္၏ ျပည္ေထာင္စုႏွင့္ ျပည္နယ္ဆုိင္ရာ ဆပ္ေကာ္မတီ၊ လူနည္းစုဆုိင္ရာ ဆပ္ေကာ္မတီ၏ ဖြဲ႔စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒ ေရးဆြဲေရး ေကာ္မတီမ်ားတြင္ အဖြဲ႕၀င္လည္း ျဖစ္ခဲ့သည္။ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္၊ ဇူလုိင္လ (၁၉) ရက္ေန႔တြင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတုိ႔ႏွင့္ အတူ လုပ္ၾကံခံရၿပီး ဇူလုိင္လ (၂၀) ရက္၊ မြန္းတည့္ ၁၂ နာရီတြင္ ကြယ္လြန္ခဲ့သည္။
ဦးဘ၀င္း
နတ္ေမာက္ၿမိဳ႕ ေရွ႕ေန ဦးဖာ၊ ေဒၚစုတုိ႔၏ သားသမီး ၉ ေယာက္အနက္ ဦးဘ၀င္းသည္ အႀကီးဆုံးသား ျဖစ္သည္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ အကုိ အႀကီးဆုံးျဖစ္ၿပီး ၁၉၀၁ ခု၊ ဇြန္လ ၁၁ ရက္ေန႔တြင္ ဖြားျမင္သည္။ ၁၉၁၄ ခုတြင္ နတ္ေမာက္ အလယ္တန္းေက်ာင္းမွ သတၱမတန္း ေအာင္သည္။ ဗမာ ကုိးတန္း ေအာင္ၿပီးေနာက္ အလယ္တန္းဆရာျဖစ္ စာေမးပြဲ ေအာင္ေသာအခါ နတ္ေမာက္၌ပင္ ေက်ာင္းအုပ္ ေခတၱ လုပ္သည္။ ထုိ႔ေနာက္ ေရနံေခ်ာင္း၌ ေက်ာင္းဆရာ၊ ဘီအုိစီ စာေရးဘ၀ျဖင့္ က်င္လည္ရင္း အဂၤလိပ္စာ အလြတ္ ပညာသင္ေက်ာင္း တက္သည္။ ၁၉၂၄ ခုတြင္ ေရနံေခ်ာင္း အမ်ိဳးသား အထက္တန္းေက်ာင္းမွ ဆယ္တန္းကုိ သုံးဘာသာ ဂုဏ္ထူးျဖင့္ ေအာင္႐ုံမက ပထမလည္း ရသည္။ ၁၉၂၉ ခုတြင္ ရန္ကုန္တကၠသုိလ္မွ သခ်ၤာဂုဏ္ထူးတန္း ေအာင္၍ ဘီအက္စ္စီ ဘြဲ႕ရသည္။ ပထမဆုံး တကၠသုိလ္ ဘြဲ႕ရ နတ္ေမာက္သားလည္းျဖစ္သည္။ ဘဲြ႕ရၿပီးေနာက္ ေရနံေခ်ာင္း အမ်ိဳးသား အထက္တန္းေက်ာင္းတြင္ အထက္တန္းျပ ဆရာအျဖစ္ လည္းေကာင္း၊ ျဖဴးၿမိဳ႕ အမ်ိဳးသား အထက္တန္းေက်ာင္းတြင္ အထက္တန္း ေက်ာင္းအုပ္အျဖစ္ လည္းေကာင္း ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။ ၁၉၃၅ ခုတြင္ ေတာင္တြင္းႀကီးၿမိဳ႕မွ ဦးစံ၊ ေဒၚေရႊေမတုိ႔၏ သမီး ေဒၚခင္ေစာႏွင့္ လက္ထပ္သည္။ စစ္ၿပီးေခတ္တြင္ ေရနံေခ်ာင္းၿမိဳ႕နယ္ ဖဆပလ ဥကၠ႒ျဖစ္လာသည္။ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္တြင္ ေထာက္ပံ့ေရးႏွင့္ ကူးသန္းေရာင္း၀ယ္ေရး ၀န္ႀကီးအျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္သည္။ တုိင္းျပဳျပည္ျပဳ လႊတ္ေတာ္၊ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒ ေရးဆြဲေရး ေကာ္မတီ တြင္လည္း ပါ၀င္ခဲ့သည္။ ၁၉၄၇ ခု၊ ဇူလုိင္လ ၁၉ ရက္၊ စေနေန႔၊ နံနက္ ၁၀ နာရီ၊ ၃၇ မိနစ္ အခ်ိန္တြင္ အျခား ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားႏွင့္ အတူ လုပ္ၾကံခံရၿပီး ကြယ္လြန္သည္။
ဦးအုန္းေမာင္
ဦးအုန္းေမာင္သည္ မင္းဘူးၿမိဳ႕၊ မစၥတာ အိပ္ခ်္ဒဗလ်ဴတရပ္(တ္)၀န္း၊ ေဒၚေရႊျမင့္တုိ႔၏ ဒုတိယသားျဖစ္သည္။ ေမြးသကၠရာဇ္မွာ ၁၉၁၃ ခု၊ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၂ ရက္ ျဖစ္သည္။ တကၠသုိလ္ေက်ာင္းသားဘ၀က ရန္ကုန္တကၠသုိလ္ တပ္ရင္းတြင္ တပ္ခြဲ တပ္ေထာက္ အျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။ ၁၉၃၄ ခုႏွစ္တြင္ ၀ိဇၹာတန္း ေအာင္သည္။ ၁၉၃၇ ခုတြင္ အုိင္စီအက္(စ္) စာေမးပြဲေျဖသူ ၃ ဦးအနက္ ပထမရသည္။ ၁၉၃၉ ခုတြင္ မႏၲေလးၿမိဳ႕၊ အေရွ႕နယ္ပုိင္ ၀န္ေထာက္အျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္တြင္ ျမစ္ႀကီးနား အေရးပုိင္အျဖစ္ ခန္႔အပ္ျခင္း ခံရသည္။ ထုိ႔ေနာက္ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရး အတြင္း၀န္အျဖစ္ ခန္႔အပ္ျခင္းခံရသည္။ ၁၉၄၇ ခု၊ ဇူလုိင္လ ၁၉ ရက္ေန႔၊ စေနေန႔၊ နံနက္ ၁၀ နာရီ၊ ၃၇ မိနစ္တြင္ အျခား ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားႏွင့္ အတူ လုပ္ၾကံခံခဲ့ရသည္။
ရဲေဘာ္ ကိုေထြး
မႏၲေလးၿမိဳ႕ ေတာင္ျပင္ သိပၸံရပ္ ပင္စင္စား လယ္ယာစုိက္ပ်ိဳးေရး ၀န္ေထာက္ ဦးကုိကိုေလး၊ ေဒၚမင္းရီတုိ႔၏ ဆ႒မေျမာက္ သားျဖစ္သည္။ န၀မတန္းအထိ ပညာသင္ၾကားခဲ့သည္။ အသက္ ၁၈ ႏွစ္ အရြယ္တြင္ ပညာေရး၀န္ႀကီး ဦးရာဇတ္၏ သက္ေတာ္ေစာင့္အျဖစ္ ခန္႔အပ္ျခင္း ခံရသည္။ ၁၉၄၇ ခု၊ ဇူလုိင္လ ၁၉ ရက္၊ စေနေန႔၊ နံနက္ ၁၀ နာရီ ၄၅ မိနစ္တြင္ အာဇာနည္ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားကုိ လုပ္ၾကံေသာ မသမာသူတုိ႔၏ လက္ခ်က္ျဖင့္ က်ဆုံးခဲ့ရသည္။
Read More...
Collapse...
၂၀၀၈ ဇြန္လ (၁၉) ရက္ အန္အယ္လ္ဒီ႐ံုး၌ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေမြးေန႔ပြဲ အခမ္းအနားက်င္းပရာသို႔ စြမ္းအားရွင္ႏွင့္ ႀကံ႕ဖြံ႕လူရမ္းကားအုပ္စုမ်ားက ေမာ္ေတာ္ယာဥ္မ်ားျဖင့္ ေရာက္ရွိလာကာ ႐ံုးေရွ႕ရွိ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္၀င္မ်ားကို ၀ိုင္း၀န္း႐ိုက္ႏွက္ ဖမ္းဆီးေခၚေဆာင္သြားသည့္အေပၚ ျပစ္တင္ေ၀ဖန္လိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။
၀ါရင့္ႏိုင္ငံေရးသမားႀကီးမ်ား၏ေၾကျငာခ်က္မူရင္း
Read More...
Collapse...
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သို႔ အိပ္ဖြင့္ေပးစာ
၁၉-၆-၂၀၀၈
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ခင္ဗ်ား..
ဗမာျပည္မွာ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ လူသားဘဝ ပီသေရးအတြက္ အမရဲ႕တသက္တာ ၾကံ့ၾကံ့ခိုင္ တိုက္ပြဲဝင္မႈဘက္မွာ က်ေနာ္တို႔ ေထာက္ခံ ရပ္တည္ေၾကာင္း ထပ္ေလာင္းေျပာျပဖို႔ အမရဲ႕ေမြးေန႔အခါသမယ အခြင့္အလမ္းကို က်ေနာ္တို႔ သံုးပါရေစ။ အမဟာ တျခားလူေတြရဲ႕ လြတ္လပ္ခြင့္အတြက္ ကိုယ့္လြတ္လပ္ခြင့္ကို စေတးခဲ့ပါတယ္။ အမရဲ႕ျပည္သူေတြ အတြက္ သူမတူတဲ့ သတၱိနဲ႔ စြန္႔လႊတ္ ပိုင္းျဖတ္မႈကို အမ ျပခဲ့ပါတယ္။
အက်ယ္ခ်ဳပ္ကေန အမ လြတ္ေျမာက္ေရးနဲ႔ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ႏိုင္ငံေရး အနာဂတ္မွာ အမ လြတ္လပ္စြာ ပါဝင္ေဆာင္ ရြက္ခြင့္ ရွိေရးဟာ အခ်က္အခ်ာ ျဖစ္ေနဆဲပါ။ မၾကာခင္က လုပ္သြားခဲ့တဲ့ ဆႏၵခံယူပြဲဟာ ျပည္သူ႔ဆႏၵ သေဘာထားကို အမွန္ တကယ္ ထင္ဟပ္မႈအျဖစ္ ယံုၾကည္ အားထားႏိုင္စရာ မရွိသလို အေျခခံ ဥပေဒသစ္ဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ အနာဂတ္ႏိုင္ငံေရး ျဖစ္ထြန္း တိုးတက္မႈအတြက္ ခိုင္ခန္႔တဲ့ အေျခအျမစ္ကို မေဆာင္က်ဥ္းေပးႏိုင္လို႔ က်ေနာ္တို႔ ယံုၾကည္မိပါတယ္။ အရပ္ဖက္ အတိုက္အခံေတြ၊ တိုင္းရင္းသား လူမ်ဳိးေတြရဲ႕ ကိုယ္စားလွယ္ေတြ အျပည့္အစံုပါဝင္တဲ့၊ အားလံုးအက်ဳံးဝင္တဲ့ ႏိုင္ငံေရး ျဖစ္စဥ္တခုကို အခ်ိန္မဆိုင္းဘဲ စတင္ဖို႔ ျမန္မာအစိုးရကို က်ေနာ္တို႔ ေတာင္းဆိုလိုက္ပါတယ္။
လက္ရွိ လိပ္ခဲတည္းလည္း အေျခအေနကေန ေဖာက္ထြက္ႏိုင္ဖို႔အတြက္ စစ္ေခါင္းေဆာင္ပိုင္းနဲ႔ စစ္မွန္ၿပီး အဓိပၸာယ္ရွိတဲ့ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးမႈ ျပဳလုပ္ဖို႔ အမအေနနဲ႔ အသင့္ရွိတာကို က်ေနာ္တို႔ ႀကိဳဆိုပါတယ္။ ဒီလို လူသားပီသၿပီး ဆင္ျခင္တံုတရား လႊမ္းတဲ့ စကားသံဟာ နားေပါက္ေတြကို ထြင္းေဖာက္ႏိုင္လိမ့္မယ္ဆိုတာ က်ေနာ္တို႔ ေသခ်ာေပါက္ ယံုၾကည္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ လက္ရွိအေနအထားဟာ ဘယ္လိုမွ ေက်နပ္စရာလည္း မေကာင္း၊ အရွည္သျဖင့္လည္း တည္တံ့ေနလို႔ မရႏိုင္ဘူး ဆိုတာနဲ႔ ျပတ္သားရဲရင့္တဲ့ ေရွ႕ေဆာင္ေရွ႕ရြက္ အစခ်ီခ်က္ေတြ၊ အေပးအယူ အေလွ်ာ့ အတင္းေတြ လုပ္ဖို႔လိုတယ္ ဆိုတာကို လူအမ်ားက အခုအခါ သေဘာေပါက္ဖို႔ လိုအပ္လာလို႔ ျဖစ္ပါတယ္။
က်ေနာ္တို႔ဟာ နာဂစ္ဆိုင္ကလုံုးမုန္တုိင္း တိုက္ၿပီးေနာက္ပုိင္း လူသားခ်င္း စာနာေရးအေျခအေနအေပၚ အလြန္ တရာမွ စိုးရိမ္ ပူပန္မိပါတယ္။ နဂိုကတည္းက အေျခခံ လူ႔လြတ္လပ္ခြင့္ေတြ စီးပြားေရး အခြင့္အလမ္းေတြ ဆံုး႐ႈံးကင္းမဲ့ေန ရတဲ့ ျမန္မာျပည္သူေတြဟာ အဲသလိုႀကီးက်ယ္လွတဲ့ သဘာဝကပ္ေဘးႀကီးဒဏ္ ခံရေလျခင္း ဆိုၿပီး အထူးဝမ္းနည္း စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ရပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ႏိုင္ငံတကာက အကူအညီေပးဖို႔ ကမ္းလွမ္းခ်က္ေတြကို ေစာစီးစြာ ကတည္းက လံုလံု ေလာက္ေလာက္ လက္မခံတဲ့ အေပၚမွာလည္း ရင္နင့္ေအာင္ ဝမ္းနည္းမိပါတယ္။ ဘယ္လိုဘဲျဖစ္ျဖစ္ အာဆီယံႏိုင္ငံေတြနဲ႔ အာဆီယံ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္တို႔က လႈပ္ရွား တံု႔ျပန္မႈတခုကို အစခ်ီႏိုင္လိုက္ၿပီး ဘန္ကီမြန္းကလည္း ဒီျဖစ္စဥ္ကို ကိုယ္တုိင္ ကုိယ္က် အားေပး ေထာက္ခံခဲ့တာေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔ ဝမ္းသာမိပါတယ္။ ေဒသဆိုင္ရာ ကူညီေရးအဖြ႔ဲေတြနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာ ကူညီေရး အဖြဲ႔ေတြရဲ႕ လုပ္ေဆာင္မႈေတြဟာ အားတက္စရာပါဘဲ၊ ဒါေပမဲ့ အေရးတႀကီး လိုအပ္ေနတဲ့ ျပည္သူလူထုဆီ ဒီ အကူအညီေတြ ေသခ်ာေပါက္ ေရာက္ေစဖို႔နဲ႔ ေနာက္ထပ္ အသက္ဆံုး႐ႈံးမႈေတြ၊ ေဝဒနာ ခံစားရမႈေတြကို ကာကြယ္တားဆီး ႏိုင္ဖို႔ လုပ္ေဆာင္စရာ အမ်ားႀကီး လိုအပ္ေနပါေသးတယ္။ ၿဗိတိန္နဲ႔ ျပင္သစ္ႏိုင္ငံတို႔က ကယ္ဆယ္ေရးလံုးပမ္းမႈမွာ အားျဖည့္ ကူညီေပးဖို႔ ခ်က္ခ်င္း ဆံုးျဖတ္တာဝန္ယူခဲ့ၿပီး ေရရွည္ျပန္လည္ တည္ေဆာက္ေရးအတြက္ အာဆီယံ ယႏၲရားကိုလည္း အားေပး ေထာက္ခံ သြားမွာျဖစ္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံတကာမွ ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္မႈရဲ႕ ေအာင္ျမင္မႈ မေအာင္ျမင္မႈဟာ ျမန္မာ အစိုးရရဲ႕ လုပ္ရပ္ေတြ၊ ျမန္မာအစိုးရ ခ်မွတ္တဲ့ စည္းကမ္းခ်က္ေတြအေပၚ မူတည္ပါလိမ့္မယ္။
ျမန္မာႏိုင္ငံက မ်ားျပားလွတဲ့ အစုအဖြဲ႔ေတြရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကို ရင္ၾကားေစ့ ညႇိႏႈိင္းေပးႏိုင္တဲ့ အမရဲ႕ စြမ္းအား ကိုေရာ တိုင္းျပည္ရဲ႕ အမ်ဳိးသား စုစည္း တည္တံ့ေရးအေပၚ အမရဲ႕ ထက္သန္စူးနစ္မႈကိုပါ က်ေနာ္တို႔ ေလးစားသေဘာက် မိပါတယ္။ ဒီတိုက္ပြဲထဲမွာ အမနဲ႔တကြ အမျပည္သူေတြကို က်ေနာ္တို႔ ေမ့ပစ္မွာမဟုတ္ပါဘူးခင္ဗ်ား။
ေဂၚဒြန္ဘေရာင္း
နစ္ကိုးလတ္စ္ဆာကိုဇီ
NCGUB-Border Office မွ ဘာသာျပန္ဆုိသည္။
Read More...
Collapse...
Posts
BBC News
VOA News
DVB News
RFA News
မဇၽၥိမ
ဧရာ၀တီ
ေန႔သစ္
သွ်မ္းသံေတာ္ဆင့္
ကရင္သတင္းစဥ္
ေကာင္းဝါ
ကခ်င္သတင္းစဥ္
ယေန႔ျမန္မာ
ကႏၱာရဝတီ တိုင္းမ္
ငုရင္ျပင္
႐ိုးမ (၃)
မိုးမခ
ဟစ္တိုင္
ဟံသာဝတီ
နိရဥၥရာ
ေခတ္လူငယ္
ၿမိဳ႕ေတာ္ပုသိမ္သတင္းစဥ္
ျမန္မာသတင္းရပ္ဝန္း
ရိုးရာေလး
Mandalay Gazette
People Media Voice
KIC News
BNI News
Burma Daily
Burma Digest
Burma Net
Kaladan
Network Media Group Rebound 88