စာေရးသူသည္ ဧရာဝတီျမစ္ႏွင့္ ခ်င္းတြင္းျမစ္မ်ားအတြင္း အႀကိမ္ ႀကိမ္စုန္ဆန္သြားလာခဲ့ပါသည္။ထိုျမစ္ ႀကီးမ်ား သက္ရွည္ က်န္းမာ ေရးအတြက္ ပူပင္ေသာကျဖင့္ စာေရး၍ လည္းေကာင္း၊ ဓာတ္ပံုမ်ား႐ိုက္ကူး၍လည္း ေကာင္း၊ စာအုပ္ထုတ္ေဝျခင္းျဖင့္ လည္း ေကာင္း၊ စာနယ္ဇင္းမ်ား၌ လည္းေကာင္း ဓာတ္ပံုျပပြဲ ေဟာေျပာပြဲမ်ား၌ လည္းေကာင္း တင္ျပဖူးပါသည္။
စာေရးသူ အေနျဖင့္ ဧရာဝတီျမစ္အတြင္း ခရီးသြားျဖစ္ျခင္း၌ အဓိက အႀကိမ္ႀကိမ္ သြားျဖစ္ေသာ ခရီးမွာ ဧရာဝတီလင္းပိုင္မ်ားကို ေလ့လာ ေသာခရီးျဖစ္ပါသည္။ ႏွစ္ကာလ ၾကာရွည္စြာကပင္ ဧရာဝတီျမစ္ အတြင္း၌ သတၱေဗဒေခၚ Orcaella brevirostris ဟုေခၚသည့္ ဧရာဝတီ လင္းပိုင္ Ayeyarwaddy Dolphin မ်ား ရွိေနခဲ့သည္။ ေရွးအခါကမူ ဧရာ ဝတီ ျမစ္႐ိုးတစ္ေလွ်ာက္၌ ပဲခူးတုိင္း၊ ျပည္ၿမိဳ႕မွ ကခ်င္ျပည္နယ္ ဗန္းေမာ္ၿမိဳ႕ အၾကား ဧရာဝတီလင္းပိုင္မ်ား က်က္စားခဲ့ဖူးသည္ဟု မွတ္ တမ္းမ်ား ရွိေသာ္လည္း ယခုအခါတြင္မူ မႏၲေလးတိုင္း၊ မင္းကြန္းနွင့္ ကခ်င္ျပည္နယ္ ဗန္းေမာ္ၿမိဳ႕အၾကားတြင္သာ ေတြ႔ႏိုင္ေတာ့ သည္။ ၿပီးခဲ့သည့္ ငါးႏွစ္ တာ ကာလအတြင္း ႏွစ္စဥ္ေလ့လာခဲ့ေသာ အေတြ႕အႀကံဳအရ ထိုဧရိယာ အတြင္း၌ အေကာင္ အေရ အတြက္ အနည္းဆံုး ၇ဝမွ အမ်ားဆံုး ၉ဝ ခန္႔သာ ရွိေတာ့သည္ကုိ ေတြ႕ရသည္။ ထုိအထဲတြင္ မင္းကြန္းနွင့္ ေက်ာက္ ေျမာင္း ၾကား ၇၄ကီလိုမီတာ ဧရိယာ ကို ၂ဝဝ၅ ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာ ၂၈ ရက္ကစတင္၍ ဧရာဝတီလင္းပိုင္ ထိန္းသိမ္းေရး နယ္ေျမ သတ ္မွတ္ထားသည္။ ထုိေနရာတြင္ ဧရာဝတီလင္းပိုင္ အေကာင္ေရ ၂ဝ ဝန္းက်င္ခန္႔ ရွိေနခ့ဲသည္။ ထုိဧရိယာမွ လင္းပိုင္မ်ားမွာ ေရလုပ္ သားတို႔ႏွင့္ အက်ဳိးတူ ပူးေပါင္း၍ ငါးဖမ္းသည့္ ႐ိုးရာ အေလ့အထ ရွိေနရာ ထိုအစဥ္အလာကို ထိန္းသိမ္းႏိုင္ရန္အတြက္ ထိန္းသိမ္းနယ္ေျမ အျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ထားျခင္း ျဖစ္သည္။
ဧရာဝတီျမစ္သည္ တကယ္ေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္း အစအဆံုး စီးဆင္းသည့္ ဘုိးဘြားပိုင္ ျမစ္ႀကီး ျဖစ္သည္။ ခ်င္းတြင္း၊ စစ္ ေတာင္း တု႔ိသည္လည္း ထို႔အတူ ျဖစ္သည္။ ဧရာဝတီသည္ ႏိုင္ငံ၏ တစ္လ်ားလံုးနီးပါးကုိ ႏိုင္ငံ အလယ္မွ ေျမာက္မွေတာင္သို႔ စီးဆင္းေနရာ ႏိုင္ငံေတာ္အား မ်ားစြာအက်ိဳး ျဖစ္ထြန္း၍ တာဝန္မ်ားစြာကို ထမ္း ေဆာင္ေနေသာ ႏိုင္ငံမိခင္ ျမစ္ႀကီး တစ္စင္းဟု ဆိုရပါမည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံသမိုင္းတြင္ ကခ်င္၊ စစ္ကိုင္း၊ မႏၲေလး၊ မေကြး၊ ပဲခူး၊ ဧရာဝတီႏွင့္ ရန္ကုန္စသည့္ ျပည္နယ္ ႏွင့္ တုိင္း ၇ ခု၏ နယ္ေျမမ်ားကို ျဖတ္သန္းစီးဆင္းေနသည္ျဖစ္ရာ သယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရး၊ ေသာက္သံုးေရ ရရွိေရး၊ စိုက္ပ်ဳိးေရး အေထာက္အကူျပဳ၊ ေရခ်ဳိထြက္ကုန္ သားငါးရိကၡာ ရရွိေရး စသည္ျဖင့္ အဘက္ဘက္မွ ႏုိင္ငံဝန္ထမ္း ျမစ္ႀကီး တစ္စင္းျဖစ္ပါသည္။ ထိုသို႔ ႏိုင္ငံ့ဝန္ ထမ္းေနေသာ ျမစ္ႀကီးဧရာဝတီ သက္ရွည္က်န္းမာ ေရးမွာ ေရစီးေရလာ ေကာင္းမြန္ မွန္ကန္ေရး၊ စီးေနေသာ ေရမ်ား သန္႔ရွင္း ၍ ေရခ်ိဳ အရည္အေသြး ျပည့္ဝေရးတုိ႔မွာ လြန္စြာ အေရးႀကီးပါသည္။
ဧရာဝတီျမစ္အတြင္း ျပည့္ဝသည့္ ေရခ်ိဳအရည္အေသြးရွိ ေရမ်ား ရာသီမေရြး ေရစီးေရလာ ေကာင္းရန္မွာ ပတ္ဝန္းက်င္ လိုအပ္ ခ်က္မ်ားစြာ၏ အေထာက္အကူ လိုပါသည္။ ဧရာဝတီ က်န္းမာေရးခ်ိဳ႕တဲ့လာမႈတြင္ မူလ ေရအရင္းအျမစ္ ျဖစ္ေသာ ကခ်င္ျပည္ နယ္ ေျမာက္ပိုင္း ေရခဲေတာင္မ်ား အားေလ်ာ့လာျခင္းမွ စတင္စဥ္းစား ရမည္ ျဖစ္သည္။ ေရခဲေတာင္မ်ား အားေလ်ာ့လာသည္ ဆုိေသာ္လည္း အဆိုးဝါးဆံုး အေျခအေန မဟုတ္ေသးေပ။ ဆိုးဝါးလာေသာ အေျခအေနက ေမခႏွင့္ မလိခ ျမစ္ေၾကာင္း မ်ား ေဘးရွိ ေရေဝေရလဲ ကုန္းေျမႏွင့္ သစ္ေတာမ်ား ပါးလ်ားလာမႈ ကိစၥျဖစ္သည္။ ကခ်င္ျပည္နယ္ ေျမာက္ပိုင္းတြင္ ရြာခ်ေနေသာ မိုး၊ ေရခဲေတာင္မ်ားမွ ေပ်ာ္ဆင္းလာေသာ ေရမ်ားကို ထိန္း၍ စီးဆင္းေစသည့္ သစ္ေတာမ်ားႏွင့္ သစ္ေတာ သစ္ပင္မ်ား၏ အေျခ၊ ေရထိန္းေျမ အေနအထားမ်ား ပ်က္ယြင္းလာသျဖင့္ အထိန္းမရွိ ေရမ်ား ေမခ၊ မလိခႏွင့္ ဧရာဝတီတြင္ စီးဝင္ၾကသည္။ ထုိနည္းတူ ဧရာဝတီသို႔ စီးဝင္ၾကေသာ မိုးေကာင္း၊ တာပိန္၊ ေကာက္ေကြ႕၊ ေရႊလီ၊ မဲဇာ၊ ေခ်ာင္းမႀကီး၊ ဒု႒ဝတီ၊ မူး၊ ပန္းေလာင္း၊ ေဇာ္ဂ်ီ၊ စမံုတို႔၏ ေခ်ာင္းကမ္း၊ ျမစ္ကမ္းေဘးမွ ေရေဝ ေရလဲ သစ္ေတာမ်ား၊ ကုန္းေျမမ်ား၏ အေနအထားမ်ားလည္း ျပန္ လည္ ဆန္းစစ္၍ လုပ္ေဆာင္သင့္သည္မ်ားကို ေရတို၊ ေရရွည္စီမံခ်က္မ်ား ခ်၍ ေဆာင္ရြက္ရမည္ျဖစ္သည္။ ဧရာဝတီ ျဖတ္ သန္းစီးဆင္းေသာ ကခ်င္ျပည္ နယ္ေအာက္ပိုင္းႏွင့္ စစ္ကိုင္းတိုင္း အထက္ပိုင္း ဗန္းေမာ္၊ ေရႊဂူႏွင့္ မိုးတား၊ ကသာ၊ ထီးခ်ိဳင့္ေဒသ တစ္ေၾကာမွ ႀကိဳးဝိုင္းႏွင့္အျခား သစ္ေတာေျမ ဧကသန္းဂဏန္းနီးပါး ရွိခဲ့ေသာ ၁၉၈ဝ ျပည့္ကာလဝန္းက်င္က အေျခအေနမွ ယခု ကာလတြင္ မည္မွ် ပ်က္ယြင္းသြားခ့ဲသည္ကို စစ္တမ္း ေကာက္ယူ၍ သစ္လံုးဝမခုတ္ရန္ႏွင့္ ျဖစ္ႏုိင္သမွ် သစ္ေတာမ်ား ျပန္လည္ ပ်ဳိးေထာင္ရန္ လိုေနၿပီျဖစ္သည္။
ဧရာဝတီ သာမက ခ်င္းတြင္းသည္လည္း ေရေဝေရလဲေတာမ်ား အေနအထားကို ပ်ဳိးေထာင္ရန္ ထိန္း သိမ္းရန္မွာ ျမစ္ဖ်ားခံရာ တႏိုင္း၊ ခႏၲီး၊ တမံသီး၊ ဟုမၼလင္း၊ ေဖာင္းျပင္၊ ေမာ္လိုက္၊ အေလာင္းေတာ္ ကႆပ၊ မဟာၿမိဳင္ ဝန္းက်င္မွ သစ္ေတာမ်ား၊ ခ်င္းတြင္းသို႔ စီးဝင္သည့္ ဥ႐ု၊ ျခေသၤ့၊ ယူး၊ ျမစ္သာ၊ ေတာင္တြင္း၊ ပထိုးလံု၊ သဲေခ်ာင္း၊ ယမားေခ်ာင္း၊ သတဲ၊ ေရႊစေရးစသည့္ ျမစ္ေခ်ာင္းမ်ား ဝန္းက်င္ ေရေဝေရလဲ သစ္ေတာႏွင့္ ကုန္း ေျမ အေျခအေနကိုလည္း ေလ့လာရန္ လိုသည္။ ျပဳျပင္ပ်ဳိးေထာင္ရန္ လိုပါသည္။ ေတာမ်ားျပဳန္း၊ ေတာင္မ်ား ကတံုးျဖစ္လွ်င္ ေရေဝေရလဲ ျပႆနာ ရွိလာမည္ ျဖစ္ၿပီး ျမစ္ႀကီးမ်ား ေရစီးေရလာ ေရေၾကာင္းမေကာင္း ျဖစ္ေပ လိမ့္မည္။
ဧရာဝတီ၊ ခ်င္းတြင္း တစ္ေၾကာ ဧရာဝတီ၊ ခ်င္းတြင္းတုိ႔သို႔ ေပါင္းဝင္သည့္ ျမစ္ေခ်ာင္းငယ္မ်ားတြင္ ေရကာတာ၊ ေရတမံမ်ား တည္ေဆာက္မႈ၊ ေရႊႏွင့္သတၱဳ တူးေဖာ္ေရးမ်ားေၾကာင့္ ျမစ္ၾကမ္းျပင္ ျမင့္တက္မႈ ကမ္းၿပိဳမႈ၊ ျမစ္ေခ်ာင္းမ်ား နံေဘး စက္႐ံု အလုပ္ ႐ံုမ်ား ႀကီးမားေသာ စိုက္ကြင္းႀကီးမ်ား ျဖစ္ေပၚလာမႈ၊ ျမစ္လယ္ေသာင္ျပင္ မ်ားေပၚမွ စိုက္ကြင္းမ်ား ႀကီးက်ယ္လာမႈေၾကာင့္ ျဖစ္ ေပၚလာသည့္ ဆိုးက်ိဳးမ်ားကို ကာကြယ္သင့္သည္။ ေရႊႏွင့္သတၱဳ တူးေဖာ္မႈမ်ားက ေဘးထြက္ဆိုးက်ဳိးျဖစ္သည့္ ျပဒါးဆိပ္ အက္ စစ္ မ်ား ျမစ္တြင္းက်မႈ၊ စက္႐ံု အလုပ္႐ံုႏွင့္ လုပ္ငန္းသံုး အင္ဂ်င္စက္မ်ားမွ အညစ္အေၾကးႏွင့္ ဓာတုအဆိပ္မ်ား ျမစ္ေခ်ာင္းေရ အ
တြင္း က်ဆင္းမႈမ်ား၊ ႀကီးမားေသာ စိုက္ကြင္းမ်ားမွ ဓာတ္ေျမၾသဇာ၊ ပိုးသတ္ေဆးတုိ႔မွ ေဘးထြက္ အဆိပ္အေတာက္ အညစ္ အေၾကးမ်ား ျမစ္ေခ်ာင္းေရအတြင္း က်ေရာက္မႈတို႔မွာ ဧရာဝတီႏွင့္ ခ်င္းတြင္းျမစ္ေရ၏ အရည္အေသြးႏွင့္ သန္႔စင္မႈကို ၿခိမ္း ေျခာက္လ်က္ ရွိသည္ကို တားဆီးသင့္သည္အား တားဆီး၊ ပိတ္ပင္သင့္သည္အား ပိတ္ပင္၊ ကာကြယ္သင့္သည့္အား ကာကြယ္၊ ျမစ္ေခ်ာင္းမ်ား အတြက္ အႏၲရာယ္ႏွင့္ ပ်က္ယြင္းမႈျဖစ္ႏိုင္ သည္တုိ႔ကို စနစ္တက်ေလ့လာ ေဆာင္ရြက္ရမည္ ျဖစ္ေလသည္။
ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္။
Ref: အင္ဒီဖဲဒဲတ္
Wednesday, August 1, 2012
ဧရာဝတီျမစ္ႀကီးႏွင့္ ျပႆနာမ်ား
Friday, July 20, 2012
အလုပ္အတြက္ ေပးဆပ္ရမူမ်ား
၀င္းႏိုင္ထြန္း
ဇူလုိင္လ ၁၉ ရက္ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္
လူအမ်ားစုသည္ အလုုပ္အကိုင္ ရပါက မည္၍မည္မွွ် ဝင္ေငြရေတာ့မည္ကိုသာ စဥ္းစားေလ့ရွိၾကသည္။ သို႔ေသာ္ မိသားစုအား ေထာက္ပံ့ရန္ အလုပ္အကိုင္ကို အသဲအသန္ ရွာၾကရေသာသူမ်ား၊ ရမိရရာ အလုပ္အကိုင္ လုပ္ရသည့္ သူမ်ားအဖို႔ ထို ရရွိသည့္ အလုပ္အကိုင္ကပင္ ၎တို႔အား အလြန္အမင္း အနစ္နာခံရင္ရကာ လုပ္ကိုင္ရသည့္ အေျခအေနသို႔ က်ေရာက္ရေလ့ ရွိၾကသည္။ တခါတရံ ထိုအလုပ္က ေခတ္ သစ္ ေက်းကၽြန္ အသြင္မ်ိဳးျဖင့္ လုပ္ကိုင္ေန ၾကရသည္လည္း ရွိၾကသည္။
အိႏၵိယ ႏိုင္ငံမွ ၁၅ ႏွစ္အရြယ္ မိန္းကေလး တဦးသည္ သံုးႏွစ္ခန္႔ အထည္ခ်ဳပ္စက္ရုံတြင္ အလုပ္လုပ္ခဲ့ရေသာ္လည္း အႏၱရာယ္မ်ားလွသည့္ လုပ္ငန္းခြင္တြင္ အလုပ္ခ်ိန္ ၾကာရွည္စြာ အလုပ္ဆင္းခိုင္းခံရျခင္း၊ တခါတရံ အလုပ္ရွင္မွ ဆဲဆုိၾကိမ္းေမာင္းမႈ ခံရျခင္းႏွင့္ လိင္ပိုင္း ဆိုင္ရာ ေစာ္ကားမူကိုပါ ခံရျခင္းတို႔ ၾကံဳခဲ့ရသည္။ ၃ ႏွစ္ အလုပ္ဆင္းျပီးသည့္အခ်ိန္တြင္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၈၀၀ နီးပါးသာ ရခဲ့သည္။ ထိုေငြမွာလည္း သူႏွင့္ လက္ထပ္မည့္ အမ်ဳိးသားဖက္ မိသားစုသို႔ ေပးရမည့္ေငြ ျဖစ္သြားရသည္။
အေရွ႕အလယ္ပိုင္း ႏုိင္ငံမ်ားတြင္ သြားေရာက္ အလုပ္လုပ္ၾကရေသာ အလုပ္သမားမ်ားသည္ အလုပ္အကိုင္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းက်ခံရသူ ဘဝသို႔ ေရာက္ၾကရသည္လည္း ရွိၾကသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ ဆိုေသာ္ အလုပ္ရွင္မ်ားသည္ အလုပ္သမားမ်ား၏ ျပည္ဝင္ခြင့္ ဗီဇာမ်ားကို မွန္မွန္ကန္ကန္ နည္းလမ္းတက် သက္တမ္းတိုးေပးျခင္းမ်ား လုပ္ေဆာင္ရန္ ပ်က္ကြက္မႈမ်ားေၾကာင့္ ျဖစ္ရသည္။ ထိုသို႔ေသာ အေျခ အေနမ်ဳိးတြင္ အလုပ္သမားမ်ားသည္ တရားမဝင္ ေနထိုင္သူမ်ား ျဖစ္ကာ အက်ဥ္းသားသဖြယ္ မည္သည့္ ေနရာကိုမွ် သြားလာခြင့္၊ လြတ္လပ္စြာ ေနထိုင္ခြင့္ မရွိ ျဖစ္ၾကရေတာ့သည္။
အလားတူ အေမရိကန္ႏိုင္ငံသို႔ သြားေရာက္ အလုပ္လုပ္သည့္ ဂြာတီမာလာ ႏိုင္ငံသားတခ်ဳိ႕တို႔သည္ အေထာက္ထားမဲ့ ေရႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမားမ်ားအျဖစ္ အလုပ္လုပ္ေနၾကရသည္။ အလုပ္အကိုင္ ရရွိေရး တခုတည္းေၾကာင့္ ျဖစ္ၾကရသည့္ ျဖစ္ရပ္ ျဖစ္သည္။ လူကုန္ကူးသူမ်ားက ထိုဂြာတီမာလာ ႏိုင္ငံသား အလုပ္သမားမ်ားကို အဓမၼ အလုပ္ခိုင္းေစသည္။ ၎တို႔ ထုတ္ေပးထားသည့္ ျပည္ ဝင္ခြင့္ ဗီဇာသည္ ထိုအလုပ္ခိုင္းေစမႈ အေပၚ အက်ဳိးသက္ေရာက္မူ၊ အကာကြယ္ေပးမႈ မရၾက။ အေမရိကန္ ျပည္ထဲ အေရာက္ လာရသည့္ ခရီးစရိတ္ႏွင့္ ကုန္က်စရိတ္ အားလံုးတို့ကို လူပြဲစားမ်ားသို႔ ေပးေခ် ၾကရသည္။ တပတ္လွ်င္ နာရီေပါင္း ၈၀ နီးပါး အလုပ္ ဆင္းၾကရသည္။ အနိမ့္ဆံုး သတ္မွတ္ထားသည့္ လုပ္ခ အနည္းငယ္သာ ရၾကသည္။
ဗီယက္နမ္ ႏုိင္ငံမွ ေရႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမား မ်ားသည္လည္း အလုပ္ရရွိေရး တခုတည္းေၾကာင့္ နစ္နာဆံုးရႈံးမူမ်ား ရွိေနသည္။ ျပည္ပ ႏိုင္ငံမ်ားတြင္ အလုပ္ သြားရွာေဖြ လုပ္ၾကသူမ်ား ျပည္တြင္းဝင္ေငြထက္ သံုးဆ ရရွိၾကမည္ဟု ေမွ်ာ္မွန္းထားခဲ့ၾကသည္။ တကယ္ တမ္း ျပည္ပ အလုပ္အကိုင္ ၃ ႏွစ္ စာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ၾကသည့္အခါ ပထမ တႏွစ္ ရရွိမည့္ ဝင္ေငြထက္ ပိုမ်ားသည့္ အေႂကြးဆပ္ရမူမ်ဳိးမ်ား ၾကံဳေနၾက ရသည္။
အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ အလုပ္သမားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္၏ အဓမၼခိုင္းေစမႈႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ အစီရင္ခံစာတြင္ အတင္းအက်ပ္ ခိုင္းေစမႈ၊ လုပ္အား ေခါင္းပံုျဖတ္ခံရမူေၾကာင့္ ႏွစ္စဥ္ ကမၻာႏွင့္အဝွမ္း အေမရိကန္ေဒၚလာ ၂၀ ဘီလီယံ နစ္နာဆံုး႐ူံးေနရသည္ ဟု ေဖၚျပပါရွိသည္။ ထို ေငြပမာဏသည္ လုပ္ခမ်ား ျဖစ္သည့္အျပင္ မိခင္ႏိုင္ငံမ်ား အတြင္းရွိ မရုိးမသား လိမ္လည္စြာ အလုပ္သမား စုေဆာင္းသူမ်ားႏွင့္ ျပည္ပႏိုင္ငံမ်ားအတြင္းမွ လူပြဲစားမ်ားတို႔က ရပိုင္ခြင့္ေပးရန္ ျငင္းပယ္ထားသည့္ အလုပ္သမားမ်ား ရမည့္ အက်ဳိးအျမတ္မ်ား၊ အလုပ္ရွင္ မွ ေပးရန္ ျငင္းဆန္ေနသည့္ လုပ္ခမ်ားတို့ ပါဝင္သည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံမွ ထိုင္းႏိုင္ငံအတြင္းသို႔ ေ႐ႊ႕ေျပာင္းသြားလာ အလုပ္လုပ္ကိုင္ေနၾကေသာ အလုပ္သမားမ်ားသည္လည္း အထက္ေဖၚျပပါ ကမၻာ့ႏုိင္ငံအသီးသီးတို႔တြင္ ၾကံဳေတြ႔ေနရသည့္ အဓမၼ အလုပ္ခိုင္းေစခံရမူမ်ား၊ လုပ္အား ေခါင္းပံုျဖတ္ခံ ရမႈႏွင့္ ေႂကြးျမီ ေႏွာင္ဖြ႔ဲခိုင္းေစခံမႈမ်ားကို ထပ္တူထပ္မွ် ခံစားေနၾကရသည္။
ထိုင္း ျမန္မာ ႏွစ္ႏိုင္ငံ နားလည္မႈစာခၽြန္လႊာအရ အလုပ္သမားအသစ္ တင္သြင္းသည့္ အစီအစဥ္ျဖင့္ ထိုင္းႏိုင္ငံအတြင္း သို႔ ေရာက္ရွိလာ သည့္ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ားႏွင့္ ထိုင္းႏိုင္ငံအတြင္း ႏိုင္ငံသားစိစစ္ျပီးေနာက္ ယာယီ ႏိုင္ငံကူး လက္မွတ္ ကိုင္ေဆာင္ထားသည့္ ျမန္မာ အလုပ္သမားမ်ားကို အလုပ္ရွင္မ်ားက ႏုိင္ငံကူးလက္မွတ္မ်ား သိမ္းဆည္း ထားေလ့ ရွိၾကသည္။ ထို ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္မ်ားကို ျပည္ဝင္ ခြင့္ဗီဇာ သက္တမ္းတိုးေပးမႈ မရွိျခင္း၊ ရက္ေက်ာ္သည့္ အတြက္ အလုပ္သမားမ်ား တရားမဝင္ ေနထိုင္သူမ်ားအျဖစ္သို႔ ေရာက္ၾကရ ျခင္း၊ ဗီဇာသက္တမ္း ရက္လြန္ေၾကးမ်ား၊ ဒဏ္ေၾကးမ်ားကို လုပ္ခထဲမွ ျဖတ္ေတာက္ခံရျခင္းတို႔ ၾကံဳေတြ႔ၾကရသည္။
ထိုင္းႏိုင္ငံ၏ လူဝင္မႈ ၾကီးၾကပ္ေရး၏ ႏႈန္းထားမ်ားအရ ရက္လြန္ေၾကး တရက္လွ်င္ ဘတ္ ၅၀၀ ႏွင့္ ဒဏ္ေၾကးမွာ ဘတ္ ၂,၀၀၀ ျဖစ္ သည္။ ဥပမာအားျဖင့္ ထိုင္းႏိုင္ငံ၊ စမုစခြန္ခရိုင္ရွိ Regal Jewellery Manufacture Co.Ltd. ေက်ာက္ေသြး စက္ရုံမွ ျမန္မာအလုပ္ သမား ၅၀ မွာ လက္ေတြ႔ ၾကဳံေတြ႔ေနၾကရသည္။
ထိုင္းႏုိင္ငံအတြင္း ေႂကြးျမီေႏွာင္ဖြဲ႔ ခိုင္းေစခံရမႈမ်ားတြင္ ထင္ရွားသည့္ သာဓက တခုမွာ ထိုင္းႏိုင္ငံ Kanchanaburi, 39/3 Santo sub-district Thamaka district, Vita Food Factory တြင္ ေတြ႔ရွိရသည္။ ထိုစက္ရံုသည္ သစ္သီး ေဖ်ာ္ရည္၊ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ႏွင့္ ေဖ်ာ္ရည္သံဗူး ထုတ္လုပ္သည့္ စက္ရုံ ျဖစ္သည္။ ထိုစက္ရုံမွ ထုတ္လုပ္သည့္ ကုန္ပစၥည္းမ်ားကို ႏိုင္ငံတကာ ေစ်းကြက္သို႔ တင္ပို႔ေရာင္း ခ်လ်က္ရွိသည္။ ထိုစက္ရုံသည္ စက္ရုံခြဲ သံုးခု ရွိသည္။ ၎စက္ရုံမ်ားမွာ Vita Factory (pine apple), Corn Factory ႏွင့္ Red Factory တို႔ ျဖစ္ၾကသည္။
ထိုစက္ရုံမ်ား၏ အလုပ္ၾကီးၾကပ္သူ အရည္အေသြး စိစစ္သူတို႔မွာ ထိုင္းလူမ်ဳိးမ်ား ျဖစ္ၾကျပီး ထိုင္းလူမ်ဳိး ၅၀၀ ခန္႔ အလုပ္လုပ္ေန ၾက သည္။ က်န္အလုပ္သမားမ်ားမွာ ျမန္မာ အလုပ္သမားမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ျမန္မာ အလုပ္သမား ၇,၀၀၀ ဦး ရွိရာ အမ်ိဳးသား ၃,၀၀၀ ႏွင့္ အမ်ဳိးသမီး ၄,၀၀၀ ခန္႔ ျဖစ္သည္။ Vita Factory တြင္ အလုပ္သမား ၅,၀၀၀၊ Corn Factory တြင္ အလုပ္သမား ၁,၀၀၀ ႏွင့္ Red Factory တြင္ အလုပ္သမား ၁,၀၀၀ ခန္႔ အလုပ္လုပ္ေနခဲ့ၾကသည္။
ထိုစက္ရုံမွ အလုပ္သမားမ်ားသည္ ႏိုင္ငံသားစီစစ္မႈ လုပ္ငန္း ျပီးဆံုးသူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ မွတ္ပံုတင္ထားျပီးသူမ်ား ျဖစ္သည္။ သုိ႔ေသာ္ျငားလည္း အမ်ားစုသည္ လူပြဲစားမ်ားႏွင့္ နယ္စပ္မွ ျဖတ္ကာ လာေရာက္ အလုပ္လုပ္ကိုင္ၾကသည့္ အေထာက္အထားမဲ့ အလုပ္သမားမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ထိုသူအားလံုးသည္ ပြဲစားအား ထိုင္းႏိုင္ငံသို႔ ေခၚေဆာင္ေပး သည့္အတြက္ တဦးလွ်င္ ထိုင္းဘတ္ေငြ ၁၅,၀၀၀မွ ၂၀,၀၀၀ အထိ အေၾကြးျဖင့္ လာေရာက္ၾကသူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ အေမရိကန္ ေဒၚလာ အေနျဖင့္မူ ၅၀၀ မွ ၆၇၀ ျဖစ္သည္။ ထိုအေႂကြးကို အလုပ္လုပ္ရင္း ဆပ္ၾကရမည္ ျဖစ္သည္။
အေထာက္အထား ရွိသည့္ အလုပ္သမားျဖစ္ျပန္လွ်င္ စက္ရုံအနီးတဝိုက္တြင္ အခန္းငွါးေနၾကရသည္။ ထိုိအခန္းေနရာမွ အျခားေနရာသို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ ေနထိုင္လိုလွ်င္ အလုပ္ရွင္ႏွင့္ပြဲစားသို႔ သတင္းပို႔ရသည္။ ထိုသို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ခအျဖစ္ ဘတ္ ၂,၀၀၀ မွ ၅,၀၀၀ (အေမရိကန္ ေဒၚလာ ၆၅-၁၆၅)အထိ ေနရာေျပာင္းေရႊ႕ခ ေပးၾကရသည္။ အလုပ္လုပ္ခြင့္ ပါမစ္ အတြက္ တရားဝင္ ကုန္က်စရိတ္မွာ ဘတ္ ၃,၈၀၀ ျဖစ္ေသာ္လည္း ပြဲစားသို႔ ဘတ္ ၅,၅၀၀ ေပးမွ ပါမစ္ ရၾကသည္။
အလုပ္သမားမ်ား၏ အလုပ္လုပ္ခ်ိန္သည္ တေန႔လွ်င္ ၈ နာရီ အလုပ္ဆင္းၾကရသည္။ စက္ရုံ ၃ ခု အလုပ္ဆင္းခ်ိန္ မတူၾက။ အလုပ္သမား ႏွစ္ဆိုင္းျဖင့္ အလုပ္လုပ္ၾကသည္ရွိသလို ေန႔ဆိုင္း၊ ညဆိုင္းျဖင့္ အလုပ္ဆင္းရသည့္ စက္ရံုလည္း ရွိသည္။ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ဧျပီည ၁၁ ရက္ေန႔ မတိုင္မီက အလုပ္သမားမ်ားကို တေန႔လွ်င္ ဘတ္ ၁၈၀ (အေမရိကန္ ၆ ေဒၚလာ) ေပးသည္။ အခ်ိန္ပို ဆင္းရပါက ၃၂ ဘတ္ (အေမရိကန္ ၁ ေဒၚလာ) ေပးသည္။ ထိုႏူန္းထားသည္ အေထာက္အထား ရွိသည့္ အလုပ္သမားေရာ၊ အေထာက္အထားမဲ့ အလုပ္သမားမ်ားပါ ရၾကသည္။ အစိုးရ ရုံးပိတ္ရက္မ်ားတြင္ပါ အလုပ္ဆင္းရသည့္တိုင္ ထိုင္းဥပေဒအရ သတ္မွတ္ထားသည့္ လုပ္ခ ႏႈန္းထား မရၾက။ နာမက်န္းျဖစ္၍ ခြင့္ယူလွ်င္ လုပ္ခ မရ။ ႏွစ္စဥ္ အလုပ္နားရက္ မေပး။ ထို႔အျပင္ ရာသီသီးႏွံေပၚ မူတည္ကာ အလုပ္ ဆင္းခ်ိိန္ႏွင့္ အခ်ိန္ပိုတို႔ ျဖစ္လာရသည္။ စက္ရံုအတြင္း အလုပ္ဌာန ေျပာင္းခြင့္ျပဳထားသည္။ သို႔ေသာ္ အလုပ္ရွင္ထံ ၾကိဳတင္ အေၾကာင္း ၾကားရသည္။ သို႔ေသာ္ စက္ရံုေျပာင္းပါက ယခင္စက္ရုံက လုပ္ခ မရေတာ့ေပ။
ႏွစ္ႏိုင္ငံ နားလည္မႈ စာခၽြန္လႊာျဖင့္ အလုပ္သမား တင္ပို႔သည့္ လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားကို ျပန္လည္သံုးသပ္ၾကျခင္း၊ ထိုလုပ္ငန္း စဥ္သည္ ရုိးရွင္းစြာ အကုန္က် သက္သာေစျခင္း၊ ကန္ထရုိက္စာခ်ဳပ္မ်ားတြင္ ေႂကြးျမီျဖင့္ခိုင္း ေစမခံရေရးတို႔ကို ထည့္သြင္းေဖၚျပျခင္းႏွင့္ နယ္စပ္ လူပြဲစား၏ အျမတ္ထုတ္မႈမ်ားကို ကာကြယ္ေပးျခင္း စသည့္တို႔ကို ဦးစားေပး ေဆာင္ရြက္ၾကရဦးမည္ ျဖစ္သည္။
သို႔ေၾကာင့္ ဘဝရပ္တည္ရန္ ခက္ခဲသည့္ လူအမ်ားစုအတြက္ အလုပ္အကိုင္ ရရွိေရးသည္ ေသေရးရွင္ေရး ျပႆနာ ျဖစ္ေသာ္ လည္း ထိုအလုပ္အတြက္ စြန္႔လႊတ္အနစ္နာခံ ဆံုး႐ူံးမႈပမာဏက အလြန္ၾကီးမားလွသည္ကို သတိျပဳၾကရ ေပမည္ ျဖစ္သည္။
၀င္းႏိုင္ထြန္း
Ref: မဇၥ်ိမ
Monday, August 8, 2011
အတိတ္မွသည္ ပစၥဳပၸန္ဆီသုိ႔
August 8, 2011
တာေမြ အထက (၂) ေက်ာင္းသားေဟာင္းတဦး
က်ေနာ္သည္ ဘ၀ဇာတ္ဆရာရဲ႕ ကၾကိဳးကကြက္ထဲတြင္ က်င္လည္ရင္း ဘ၀တိုက္ပဲြေပါင္းမ်ားစြာႏွင့္ ဆံုေတြ႔ဖူးခဲ့သည္။ ကံတရား ၏ ညႊန္းေစရာအတုိင္း ႏို႔ဖုိးဒုကၡသည္စခန္းတြင္ ၅ ႏွစ္တာကာလကုိ ခက္ခဲၾကမ္းတမ္းစြာ ျဖတ္ေက်ာ္ေနရဆဲ။
ဒီေန႔ စေနေန႔။ ႏို႔ဖုိ႔ရဲ႕ေလထန္ကုန္း သုိ႔မဟုတ္ ဆံုဆည္းရာ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္သုိ႔ ဦးတည္ထြက္လာခဲ့မိသည္။ အသက္ အရြယ္ တုိ႔သည္လည္း ဘ၀တုိက္ပဲြအႀကိမ္ႀကိမ္ႏႊဲခဲ့ၿပီမုိ႔ လားမသိ ဆံပင္တုိ႔ပင္ ျဖဴေရာ္ေနေတာ့ၿပီ။
လက္ဖက္ရည္ဆုိင္မွာထုိင္ရင္း စေနမုိးနဲ႔အတူ က်ေနာ္၏ စိတ္တုိ႔သည္ အတိတ္၏ေခၚေဆာင္ရာ ဟုိး..အေ၀းဆီ သုိ႔.. (လြန္ခဲ့ေသာ ၂၃ ႏွစ္) ၈၈၈၈ လူထုအေရးေတာ္ပံုကာလ…
မုိးဖဲြမ်ားႏွင့္ အတူ
ဒုိ႔ အေရး… ဒုိ႔ အေရး…
သပိတ္ သပိတ္ ေမွာက္ေမွာက္…
ေန၀င္းအစုိးရ အလုိမရွိ၊
မဆလပါတီ ေတာ္ပါၿပီ…
စတဲ့ ေႂကြးေၾကာ္သံေတြနဲ႔အတူ က်ေနာ္တုိ႔ တာေမြ အထက (၂) မွ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေတြ စစ္အာဏာရွင္ ဆန္႔ က်င္ေရး၊ တပါတီစနစ္ျဖဳတ္ခ်ေရး စတဲ့ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြနဲ႔ မဆလစစ္အာဏာရွင္ အစုိးရကုိ အန္တုၿပီး လမ္းေပၚတက္ ဆႏၵျပၾကပါေတာ့သည္။
အဲဒီအခ်ိန္က အသက္ ၁၆ ႏွစ္ေက်ာ္ အလယ္တန္းေက်ာင္းသားေလးတဦး ႏိုင္ငံေရးဆုိတဲ့ အဓိပၸါယ္ကုိ နားမလည္ ဒီမုိ ကေရစီ လူ႔အခြင့္အေရးဆုိတာဘာလဲ..? က်ေနာ့မွာ အသိအနည္းငယ္သာရွိေပမယ့္ မတရားမႈကုိေတာ့ လက္မခံႏိုင္ခဲ့။ စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ ျပဳတ္က်ေရးကုိ နားလည္ခဲ့သည္။ မည္သုုိ႔ဆုိေစ က်ေနာ္တုိ႔ တုိင္းျပည္ရွိ ေက်ာင္းသားျပည္သူ ရ ဟန္းရွင္အေပါင္းတုိ႔သည္ တေသြးတသားတည္း ရွိေနခဲ့ၾကသည္ မဟုတ္ပါလား။ လူထုအေရးေတာ္ပံုသည္လည္း ဒီေရ လႈိင္းပမာ တလိပ္လိပ္ႏွင့္ျမင့္တက္ေနဆဲ ရုိက္ခတ္ကာလ..
၁၀-၈-၈၈ ရက္ေန႔ညေန ၃ နာရီေလာက္ က်ေနာ္တုိ႔ဆႏၵျပစစ္ေၾကာင္းႀကီးဟာ သိမ္ျဖဴလမ္းမွတဆင့္ စေတာ့ဂိတ္ကုန္း ေပၚသုိ႔ ခ်ီတက္ေရာက္ရွိခဲ့ၾကပါသည္။ တံတား၏ဟုိဘက္ျခမ္း က်န္းမာေရး၀န္ႀကီးဌာနရံုး အနီးတ၀ုိက္ႏွင့္ ေနရာအေတာ္ မ်ားမ်ားကုိ ေတာ့ မဆလ တပ္သားေတြက ေသနတ္အသင့္ျဖင့္ ေနရာယူေစာင့္ဆုိင္းေနၿပီး က်ေနာ္တုိ႔ စစ္ေၾကာင္းနဲ႔ ကုိက္ ၅၀ အကြာ ေလာက္တြင္ ထိပ္တုိက္တုိးၾကပါေတာ့သည္။ မဆလ တပ္သားအခ်ဳိ႕ကေတာ့ ဓာတ္စက္ျဖင့္ က်ေနာ္တုိ႔ စစ္ ေၾကာင္းရွိရာသုိ႔ ၅ မိနစ္အတြင္း လူစုခဲြရန္ အကယ္၍လူစု မခဲြပါက ပစ္ခတ္ႏွိမ္နင္းရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း အႀကိမ္ႀကိမ္ သတိ ေပးလ်က္…
က်ေနာ္က ၀ါးလံုးကုိလက္ႏွစ္ဘက္ျဖင့္ ကိုင္ထားၿပီး ေရွ႕ဆံုးကေန တားထားပါသည္။ နံေဘးမွာေတာ့ ေက်ာင္း သား ေခါင္းေဆာင္ ေတြ အလံကုိင္ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေတြ။ စစ္ေၾကာင္းရဲ႕ အမာခံေက်ာင္းသားေတြက တေယာက္နဲ႔ တေယာက္ လက္ခ်င္းက်စ္က်စ္ပါေအာင္ ခ်ိတ္ဆက္ထားၾကသည္။ ျပည္သူေတြက ေနာက္က၊ ေက်ာင္းသားေတြက ေရွ႕ကေပါ့…. လူစုခြဲ ေရးကို က်ေနာ္တုိ႔ဆီက ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြက လုံး၀ သေဘာမတူ။ ေရွ႕ဆက္ခ်ီတက္ ေရးကိုသာ ဦးစားေပးၾကသည္။ မဆလ တပ္သားေတြကလည္း ျပည္သူေတြရဲ႕ သားသမီးေတြပဲ။ ဒီေတာ့ ပစ္မွာမဟုတ္ ေလာက္ဘူး။ သူတို႔လည္း လူသားေတြပဲ စဥ္းစားဥာဏ္ရွိမွာေပါ့လုိ႔ အားလုံးက တထစ္ခ်ထင္ထားၾကသည္။
အေျခအတင္ျဖစ္ေနဆဲ….
ညေန ၃း၃၀ ခန္႔ေလာက္ ေကာင္းကင္ႀကီးတခြင္ရွိ မုိးသားတိမ္လိပ္တုိ႔ ရုတ္တရက္ အုံဆုိင္းလာၿပီး မုိးရြာရန္ အားတင္ လွ်က္ရွိစဥ္ က်ေနာ္တုိ႔လူထုစစ္ေၾကာင္းသည္လည္း ေရွ႕တုိးရန္ မာန္တင္းၿပီး ေႂကြးေၾကာ္သံနွင့္အတူ လွမ္းလုိက္ၾကစဥ္
ဒိုင္း… ဒုိင္း… ဒုိင္း…
ဘ၀တြင္ ပထမဦးဆုံး ၾကားလုိက္ရေသာ မရဏ ေသမင္းတမန္ က်ည္ဆံတုိ႔သည္ ဆႏၵျပစစ္ေၾကာင္းအတြင္း ေလျပင္း မုန္တုိင္း ပမာ ရုိင္းစုိင္းစြာျဖင့္ ျပည္သူလူထု ေက်ာင္းသား ရဟန္းရွင္လူတုိ႔၏ ၀ရဇိန္ အသက္ေပါင္းမ်ားစြာတုိ႔ကုိ ေခ်မြ ဖ်က္ဆီးပစ္ လုိက္ ပါေတာ့သည္။ တခ်ိဳ႕က ေအာ္ၾက၊ တခ်ိဳ႕က ဆဲ၊ တခ်ိဳ႕က လဲက်နွင့္ ကမၻာပ်က္မတတ္ ေျခာက္ျခား စရာျမင္ကြင္းမ်ား၊ တခ်ိဳ႕ ကေတာ့ လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ဂံုးတံတားေအာက္ကို ခုန္ဆင္းၾကႏွင့္ တကယ္ကို မယုံ ၾကည္ႏိုင္စရာအက်ည္းတန္ျမင္ ကြင္းတရပ္…
က်ေနာ့္ကိုလည္း မည္သုိ႔တုိက္မိလည္းေတာ့ မသိလုိက္၊ ေျမေပၚမွာလိမ့္ေနသည္ ။ ကုိယ္မွာအက်ႌမရွိေတာ့ဘူး။ လွဆန္း ယဥ္ ေဘာင္းဘီတုိေလး တထည္ပဲက်န္ခဲ့သည္။ ခ်က္ခ်င္းထၿပီး ေရွ႕ကုိၾကည့္လိုက္ေတာ့ မဆလ စစ္သားေတြက လူ ေသေတြကို ခြေက်ာ္ၿပီး ေရွ႕သို႔တျဖည္းျဖည္းခ်ီတတ္လာၾကသည္။ ေသနတ္ထိပ္မွ ဓါးတုိ႔ကလည္း ေသြးေတြနဲ႔ မေသမ ရွင္ျဖစ္ေနေသာ လွဲက်ေနသူတခ်ိဳ႕ကို ရန္သူႀကီးတဦးပမာ အေသထိုးသတ္ေနၾကပါသည္။ က်ေနာ္ ေတြေ၀ေနဆဲ ေရွ႕ တည့္တည့္ သုံးေလး ေပေလာက္မွာေတာ့ မွန္ေတြ တစစီကြဲေၾကမြေနတဲ့ အမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ႀကီး၊ တပ္မေတာ္ရဲ႕ ဖခင္ႀကီး ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ ဆန္းရဲ႕ဓါတ္ပုံကို က်ေနာ္ေကာက္ယူ လုိက္ၿပီး ေနာက္ေၾကာင္းလွည့္ေျပးရန္ အားယူလုိက္စဥ္ က်ေနာ့္ေဘးနားမွာ လဲေနတဲ့ ေက်ာင္းသားႀကီးတဦးက “ညီးေလး အကုိ႔ကို ကူညီပါအုံး။” ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ေပါင္မွာ ေသြးေတြနဲ႔ လဲေနတာကို က်ေနာ္ အတင္း သုိင္းဖက္၍ ဆြဲသြားပါသည္။ က်ေနာ္တုိ႔အား ေနာက္ထပ္ ေက်ာင္းသားတ ေယာက္ကလည္း ၀င္ေရာက္ကူညီလာပါသည္။
ဘ၀မွာ မၾကဳံဘူးေသာ ေဒါသအထြဋ္အထိပ္တို႔ေၾကာင့္ ၾကမ္းတမ္းေသာစကားလုံးေပါင္းမ်ားစြာကို ေအာ္ဟစ္ လ်က္ ….။
က်ေနာ္တုိ႔ ေနာက္ျပန္ဆုတ္ရာ လမ္းမႀကီးနံေဘးရွိ သစ္သားလုိင္းခန္းမ်ားမွ လူမ်ားသည္ ထြက္ၾကည့္ၾကရင္း “သားတုိ႔… သားတုိ႔… မင္းတုိ႔ဒီအတုိင္းေျပးလုိ႔ လြတ္မွာမဟုတ္ဘူး ဒဏ္ရာရတဲ့သူကို ဒီမွာထားခဲ့ၿပီး မင္းတုိ႔ လြတ္ေအာင္ေျပးၾက ေတာ့” လုိ႔ ေျပာပါသည္။ က်ေနာ္တုိ႔လည္း ေက်ာင္းသားႀကီးကို လုိင္းခန္းမွာထားခဲ့ၿပီး မိမိရက္ကြက္ရွိရာ ေက်ာက္ေျမာင္း သုိ႔ အေျပးႏွင္ခဲ့ပါသည္။
အိမ္ရဲ႕ျခံစည္းရိုိးထိပ္မွာေတာ့ အိမ္ကလူေတြက ဘယ္အခ်ိန္ျပန္လာမွန္းမသိတဲ့ က်ေနာ့္ကို ႀကိဳလင့္ေနၾကသည္။ ေတြ႔ လုိက္ေတာ့ အံ့အာသင့္ေနၾကသည္။ က်ေနာ့္ပုံစံ အေပၚပုိင္းက ကိုယ္တုံးလုံး ေအာက္ကေတာ့ လွဆန္းယဥ္ ေဘာင္းဘီ တုိနဲ႔ ခႏၶာကုိယ္မွာ လည္း ပြန္းပဲ့ရာ ဒဏ္ရာဗလပြနဲ႔…
အဖြားက မဆလ ပါတီက ခ်ီးျမင့္ထားတဲ့ ေမာ္ကြန္း၀င္တေယာက္။ သူ႔ေခတ္သူသမုိင္းကိုလည္း သူတာ၀န္ေက်ေအာင္ ထမ္း ေဆာင္ခဲ့ဖူးသည္။ အဖြားရဲ႕မ်က္၀န္းမွာလည္း မ်က္ရည္စေတြျပည့္လွ်ံလိ႔ု… “သားရယ္… မင္းတုိ႔ မေသေကာင္း မေပ်ာက္ေကာင္း ကြယ္…. အခုေတာ့ လူစိတ္မရွိတဲ့ အရုိင္းအစုိင္း တိရိစၦာန္ေတြရဲ႕ အႏိုင္က်င့္တာကို မင္းတုိ႔ခံလိုိက္ရၿပီ မဟုတ္လား…” လုိ႔ ဂရုဏာသံအျပည့္နဲ႔ ေျပာၿပီး က်ေနာ့္ရဲ႕ေက်ာျပင္ကုိ ေဗ်ာတင္လုိက္ပါသည္။
အေတြးတုိ႔သည္ အတိတ္တြင္ပ်ံ႕၀ဲေရာက္ရွိေနစဥ္…..
“သူ႔အေဖ… သူ႔အေဖ…. ဘာေတြေငးၿပီးထုိင္ေနတာလဲ ေစ်းမေရာင္းေတာ့ဘူးလား …”
“ေၾသာ္…. ေအး.. ေအး..”
အတိတ္မွသည္ ပစၥဳပၸန္ဆီသို႔… ဘ၀တုိက္ပဲြ ဆက္ႏႊဲရေပအံုးမည္ မဟုတ္ပါလား…။
ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီေရး တုိက္ပဲြ၀င္ရင္း အသက္ေပးက်ဆံုးသြားေသာ ရဲေဘာ္အေပါင္း ေကာင္းရာသုဂတိ လားေစေသာ၀္…။
အုပ္ႀကီးေဖ
Ref: ေန႔သစ္
ျပည္တြင္းစစ္ရပ္စဲေရး၊ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ တုိက္ပြဲဝင္ၾက
August 8, 2011
ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးဟာ ျမန္မာ့လူ့အဖြဲ႔အစည္းအတြက္ မရွိမျဖစ္လုိအပ္တဲ့ အျပဳသေဘာဆုိရင္ ျပည္တြင္းစစ္ဟာ မုခ် ဖယ္ရွားပစ္ရမယ့္ အဖ်က္သေဘာ ျဖစ္တယ္။
အဖ်က္သေဘာျပည္္တြင္းစစ္ ဘာေၾကာင့္ျဖစ္ခဲ့ရသလဲ။ ဘာေၾကာင့္ ရာစုႏွစ္တ၀က္ေက်ာ္ ရွည္ၾကာေနရ သလဲ။
အျပဳသေဘာၿငိမ္းခ်မ္းေရးကုိ အုပ္စုိးသူအဆက္ဆက္က ဘာေၾကာင့္ မတည္ေဆာက္ခဲ့ၾကသလဲ။ ဘယ္သူေတြကသာ အမွန္ တကယ္တည္ေဆာက္ႏုိင္မလဲ။ ဘယ္လုိနည္းနဲ႔ တည္ေဆာက္ႏုိင္မလဲ။
တုိင္းျပည္အက်ဳိးအတြက္ ဒီေမးခြန္းေတြကုိ တတ္စြမ္းသမွ် ႀကိဳးစားေျဖၾကည့္ခ်င္တယ္။
ျပည္တြင္းစစ္ရဲ႕အတြင္းသေဘာထဲမွာ ဒီမုိကေရစီေရးျပႆနာ၊ လူမ်ဳိးတုိင္းတန္းတူေသြးစည္းေရးနဲ႔ ကုိယ္ပုိင္ ျပ႒ာန္းခြင့္ ရွိေရး ျပႆနာဆုိတဲ့ အရင္းခံျပႆနာႀကီး ၂ ရပ္ကိန္းေအာင္းေနတာေတြ႔ရတယ္။ အဲဒီမူဆုိင္ရာ အရင္းခံျပႆနာႀကီး ၂ ရပ္ဟာ ပင္မအေၾကာင္းတရားျဖစ္ၿပီး ျပည္တြင္းစစ္ဟာ ေနာက္ဆက္တြဲအက်ဳိးတရားျဖစ္တယ္။
၁၉၄၈ ခုႏွစ္ လြတ္လပ္ေရးနဲ႔အတူ အာဏာရလာတဲ့ ဖ.ဆ.ပ.လ ပါလီမန္ဒီမုိကေရစီအစုိးရဟာ (ဒီမုိကေရစီ အစုိးရျဖစ္ တဲ့ တုိင္း) ျပည္သူေတြ႔ရဲ အေျခခံဒီမုိကေရစီရပုိင္ခြင့္၊ လူမ်ဳိးတုိင္းတန္းတူေသြးစည္းေရးနဲ႔ ကုိယ္ပုိင္ျပ႒ာန္း ခြင့္ရွိေရး ဆုိ တဲ့အေျခခံမူ ၂ ရပ္ကုိ အျပည့္အ၀အာမခံဖို႔ ပ်က္ကြက္ခဲ့တယ္။ အဲဒီအေျခခံမူဆုိင္ရာျပႆနာႀကီး ၂ ရပ္ကုိ ဥပေဒတြင္း မွာ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ေျဖရွင္းခြင့္ မရတဲ့အခါ ဥပေဒနည္းအရ လက္နက္နဲ႔ အၾကမ္းဖက္ေျဖရွင္းေရးဆီသို႔ ကူးေျပာင္းသြားရတာ ျဖစ္တယ္။ ဒါဟာ အဖ်က္သေဘာျပည္တြင္းစစ္ ဘာေၾကာင့္ျဖစ္ခဲ့ရသလဲဆုိတဲ့ ေမးခြန္းရဲ႕လုိရင္း အေျဖပဲ။
ျပည္တြင္းစစ္ ဘာေၾကာင့္ ရွည္ၾကာေနရသလဲ။ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးကုိ အုပ္စုိးသူအဆက္ဆက္က ဘာေၾကာင့္ မ တည္ေဆာက္ခဲ့ၾကသလဲ။
ဖဆလ အစုိးရဟာ ျပည္တြင္းစစ္ျဖစ္လာၿပီးေနာက္ ျပည္တြင္းစစ္ရပ္စဲေရး၊ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ တန္းတူရည္ တူ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးအေျဖရွာတဲ့နည္းကုိ က်င့္သုံးရမယ့္အစား အျပဳတ္တုိက္ေရးလမ္းစဥ္ကုိသာ တေလွ်ာက္လုံးကုိင္စြဲ ခဲ့တယ္။ ဘာေၾကာင့္ ဒီလုိက်င့္သုံးရသလဲ။ ဘာေၾကာင့္ ဒီလုိက်င့္သုံးရသလဲ။ ဖ.ဆ.ပ.လ အတြင္းနဲ႔ တပ္မေတာ္အတြင္း က လက်္ာ အစြန္းေရာက္ဂုိဏ္းသားေတြက ကြန္ျမဴနစ္ပါတီကုိ ဥပေဒတြင္းမွာ တည္ရွိခြင့္ မေပးလုိတာ၊ လူမ်ဳိးတုိင္းတန္း တူေသြးစည္းတဲ့ ကုိယ္ပုိင္ျပ႒ာန္းခြင့္ရွိတဲ့ ျပည္ေထာင္စု မတည္ေဆာက္ခ်င္တာတို႔ေၾကာင့္ ျဖစ္တယ္။
လက္ေတြ႔မွာ ျပည္တြင္းစစ္ကုိ အျပဳတ္မတုိက္ႏုိင္ဘဲ ေရရွည္လာတဲ့အခါ စစ္တပ္ရဲ႕အခန္း၀င္မႈ၊ စစ္တပ္ကုိ အမိန္႔ေပးႏုိင္ တဲ့ စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႕ အခန္း၀င္မႈဟာ တေန႔တျခားႀကီးမားလာတယ္။ ႏုိင္ငံေရးရဲ႕အခန္း၀င္မႈ၊ ႏုိင္ငံေရးေခါင္း ေဆာင္မ်ားရဲ႕ အေရးပါမႈဟာ တေန႔တျခားေမွးမွိန္လာတယ္။ ႏုိင္ငံေရးအရ ေရွ႕ေဆာင္မႈကုိ စစ္တပ္ကလုိက္ နာရမယ့္ အစား စစ္တပ္ ရဲ႕ အၾကပ္ကုိင္မႈကုိ ႏုိင္ငံေရးအာဏာရအစုိးရက ငုံ႔ခံရတဲ့အေျခအေန ျဖစ္လာတယ္။
စစ္တပ္အတြင္းမွာ စစ္အုပ္စုျဖစ္တည္လာၿပီး အရပ္သားအစုိးရထံက အာဏာကုိလုယူတဲ့အထိ ျဖစ္လာခဲ့တယ္။ (ပထစ အစုိးရ ထံမွ ဗုိလ္ေန၀င္းစစ္အစုိးရက အာဏာသိမ္းျခင္း)။ အရပ္သားအစုိးရရဲ႕ ကာကြယ္ေရး၀န္ႀကီး ဌာနေအာက္မွာ ႏုိင္ ငံေတာ္ ကာကြယ္ေရးတာ၀န္ကုိ ထမ္းေဆာင္ရတဲ့ တပ္မေတာ္ဟာလဲ စစ္အုပ္စုရဲ႕ အပုိင္စီးျခင္းကုိ ခံလိုက္ရတယ္။ ႏုိင္ငံေတာ္နဲ့ ျပည္သူမ်ားအေပၚ သစၥာေစာင့္သိဖို႔ တာ၀န္ရွိတဲ့တပ္မေတာ္ဟာ စစ္အုပ္စုလက္တဆုပ္စာရဲ႕ ဘက္စံုအက်ဳိးစီး ပြားကို ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ရတဲ့ စစ္အုပ္စုပုိင္တပ္ဘ၀သို႔ က်ေရာက္ခဲ့ရတယ္။ ဥပေဒျပဳေရး၊ တရားစီရင္ေရး၊ အုပ္ ခ်ဳပ္ေရး အာဏာသုံးရပ္ဟာ စစ္အုပ္စုနံပတ္တစ္ရဲ႕ ဥပေဒကဲ့သို႔အာဏာတည္တယ္ဆုိတဲ့ ႏႈတ္မိန္႔ေတြနဲ႔ အစားထုိးခံ လုိက္ရတယ္။
အာဏာလုတက္လာတဲ့ စစ္အစုိးဟာ ျပည္တြင္းစစ္အျပဳတ္တိုက္ေရးမူကိုသာ ဆက္လက္က်င့္သံုးလာတယ္။ တဆင့္တိုး နက္႐ႈိင္းလာတဲ့ ျပည္တြင္းစစ္က စစ္အုပ္စု-စစ္အာဏာရွင္စနစ္-စစ္အစုိးရ ဆုိတာေတြကုိ တည္တန္႔ခုိင္ၿမဲေအာင္ အေၾကာင္း အခ်က္ေတြ ဖန္တီးေပးတယ္။ ျပည္တြင္းစစ္နဲ႔ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ဟာ အျပန္အလွန္ အက်ဳိးျပဳေနတဲ့ ခြဲလို႔မရတဲ့ အနိ႒ာ႐ုံရဲ႕ ဘက္ႏွစ္ဘက္ ျဖစ္တယ္။ တခုမရွိရင္ အျခားတခုမရွိႏုိင္ဘူး။ ျပည္တြင္းစစ္ရွိေန သမွ် စစ္အာဏာရွင္စနစ္ သဏၭာန္မ်ဳိးစုံနဲ႔ တည္ရွိေနမွာျဖစ္သလုိ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ တည္ၿမဲေနသမွ်ကာလပတ္လုံး ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးလဲ ရႏုိင္မွာမဟုတ္ဘူး။
ဒီအခ်က္ကေန သိႏုိင္တာက စစ္အာဏာရွင္စနစ္နဲ႔ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးဟာ ျပဒါးတလမ္း သံတလမ္း ဆုိတာပဲျဖစ္ တယ္။ အတူယွဥ္တဲြ တည္ရွိႏုိင္တာမ်ဳိးမဟုတ္ဘူး ဆုိတာဘဲျဖစ္တယ္။ ျပည္တြင္းစစ္ျဖစ္ေနမွ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ တည္ ၿမဲေန ႏုိင္ တာေၾကာင့္ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကုိ ဖ်က္သိမ္းပစ္မယ့္ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးကုိ စစ္အုပ္စုအဆက္ဆက္က ျငင္း ပယ္ခဲ့တာပဲ ျဖစ္တယ္၊ ျပည္တြင္းစစ္သက္ဆိုးရွည္ေစမယ့္ အျပဳတ္တုိက္ေရးလမ္းစဥ္ကုိ တေလွ်ာက္လုံး က်င့္သုံးေန ၾကတာပဲ ျဖစ္တယ္။
ဒီလုိဆုိရင္ ၁၉၆၃ ခုႏွစ္က ဗုိလ္ေန၀င္းစစ္အစုိးရရဲ႕ “ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲ” ဆုိတာနဲ႔ ၁၉၈၉ ခုက စခဲ့တဲ့ န၀တ စစ္အစုိးရရဲ႕ “အပစ္အခတ္ရပ္စဲ၊ ဥပေဒေဘာင္အတြင္းမွာ ေဒသဖြံ႔ၿဖဳိးေရးလုပ္” ဆုိတာေတြဟာ ျပည္တြင္းၿငိမ္း ခ်မ္းေရး တည္ေဆာက္မႈ ႀကိဳးပမ္းခ်က္ေတြ မဟုတ္ဘူးလား? တခြန္းတည္းေျဖရရင္ မဟုတ္ဘူး။ အဲဒါေတြဟာ ေတာ္လွန္ေရး အင္အားစုေတြကုိ လက္နက္ခ်အညံ့ခံလာေအာင္ အျပဳတ္တုိက္ေရးမူကုိ အျခားနည္းနဲ႔ ဆက္လက္က်င့္ သုံးတာပဲ ျဖစ္တယ္။
ဒါေၾကာင့္ ျပည္တြင္းစစ္သက္ဆုိးရွည္ေနတာဟာ စစ္ပြဲကုိအရင္းအႏွီးျပဳၿပီး ေန႔ခ်င္းညခ်င္း ေဇာတိကေတြျဖစ္လာတဲ့ စစ္အုပ္စု မင္းဆက္ တည္ၿမဲေနလို႔ပဲ ျဖစ္တယ္။ စစ္အုပ္စုမွန္သမွ်ဟာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကုိ ဖယ္ရွားပစ္မယ့္ ျပည္တြင္းစစ္ ရပ္စဲ့ေရး၊ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးကုိ ဘယ္ေတာ့မွ (ဘယ္ေတာ့မွ) လုပ္မွာ မဟုတ္ဘူး။ သူတို႔ရဲ႕ဘက္စုံအက်ဳိးစီးပြားနဲ႔ တတပ္တည္းက်တဲ့ ျပည္တြင္းစစ္သက္ဆုိးရွည္ေရး အျပဳတ္တုိက္ေရးလမ္းစဥ္ကုိသာ ဆက္လက္ကုိင္ စြဲသြားမွာ ျဖစ္ တယ္။
စစ္အုပ္စု အဆက္ဆက္ကုိင္ဆြဲထားတဲ့ ျပည္တြင္းစစ္အျပဳတ္တုိက္ေရးလမ္းစဥ္ရဲ႕ တကယ့္အဓိပၸာယ္ဟာလဲ ဒီမုိကေရစီ ဆန္႔က်င္ ေရး၊ လူမ်ဳိးတုိင္းတန္းတူေရးနဲ႔ ကုိယ္ပုိင္ျပ႒ာန္းခြင့္ရွိေရးကုိ ဆန္႔က်င္ေရးပဲ ျဖစ္တယ္၊ စစ္အာဏာ ရွင္စနစ္ တည္ၿမဲေရး၊ လူမ်ဳိး ႀကီး၀ါဒက်င့္သုံးၿပီး တျပည္ေထာင္စနစ္ က်င့္သုံးေရးသာ ျဖစ္တယ္။
၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒနဲ႔ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲအရ မသမာတဲ့ နည္းေပါင္းစုံသုံးၿပီး အာဏာရလာတဲ့ သိန္းစိန္ အစုိးရဟာ လဲ ျပည္တြင္းစစ္ရပ္စဲေရး၊ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးတည္ေဆာက္ေရးကုိ လုပ္မွာမဟုတ္ဘူး။ သိန္းစိန္အစုိးရဟာ စစ္အုပ္စု က ႀကိဳးကုိင္ ထားတဲ့ အရပ္၀တ္႐ုပ္ေသးအစုိးရသာ ျဖစ္တယ္။ လက္ေတြ႔အရ သိန္းစိန္အစုိးရတက္လာၿပီး မၾကာမီမွာဘဲ အပစ္ရပ္ၿငိမ္းအဖြဲ႔ (KIA, SSA, DKBA) ေတြနဲ႔ လက္နက္ကုိင္ပဋိပကၡေတြ ျဖစ္လာတယ္။ UWSA, NMSP လုိအဖြဲ႔ေတြနဲ႔ လဲ တင္းမာမႈ ေတြျဖစ္ ေနတယ္။ သိန္းစိန္အရပ္၀တ္႐ုပ္ေသးအစုိးရဟာ ယခင္စစ္အစုိးရမ်ား နည္းတူ တဖက္က စစ္ေရး အရတုိက္ၿပီး ဖိအားေပး၊ တျခားတဖက္က လက္နက္ခ်ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကုိ ကမ္းလွမ္းဆုိတဲ့ နည္းပရိယာယ္ကုိသာ က်င့္သုံး မွာ ျဖစ္တယ္။
ဘာေၾကာင့္ဒီလုိ ယတိျပတ္ေျပာရသလဲဆုိရင္ စစ္မွန္တဲ့ျပည္တြင္းစစ္ရပ္စဲေရး၊ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရး တည္ေဆာက္ေရး ရဲ႕ တကယ့္အဓိပၸာယ္နဲ႔ လက္ေတြ႔လုပ္ငန္းတာ၀န္ဟာ ပါတီစုံဒီမုိကေရစီစနစ္တည္ေဆာက္ေရး၊ လူမ်ဳိး တုိင္းတန္းတူ ေသြးစည္းေရးနဲ႔ ကုိယ္ပုိင္ျပ႒ာန္းခြင့္ရွိေရး၊ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ဖ်က္သိမ္းေရး ျဖစ္ေနလို႔ပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ သတ္ ေသရာက်မယ့္ ျပည္တြင္း စစ္စဲေရး၊ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးတည္ေဆာက္ေရးကုိ စစ္အုပ္စုရဲ႕ သိန္းစိန္ အရပ္၀တ္ ႐ုပ္ ေသးအစုိးရက လုပ္မွာမဟုတ္လို႔ ေျပာရျခင္းျဖစ္တယ္။
ဒီလုိဆုိရင္ စစ္မွန္တဲ့ ျပည္တြင္းစစ္ရပ္စဲေရး၊ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးတည္ေဆာက္ေရးကုိ ဘယ္သူေတြက လုပ္ၾကရမလဲ? ဘယ္လုိလုပ္ၾကမလဲ?။
အေျဖကေတာ့ ဥစၥာရင္လုိ ဥစၥာရင္ခဲပဲ။ ျပည္တြင္းစစ္ကုိရပ္စဲၿပီး ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးကုိ လုိလားတဲ့၊ ပါတီစုံ ဒီမုိကေရစီ စနစ္နဲ႔ လူမ်ဳိးတုိင္းတန္းတူေသြးစည္းေရး ကုိယ္ပုိင္ျပ႒ာန္းခြင့္ရွိေရးကုိ ေတာင့္တတဲ့ ရဟန္းရွင္လူ ျပည္သူေတြကုိ စည္း႐ုံး ၿပီး ၀ဲ/ ယာ ႏုိင္ငံေရးအင္အားစုမွန္သမွ်က စုေပါင္းေခါင္းေဆာင္ အေကာင္အထည္ေဖၚၾကရမွာပဲ ျဖစ္တယ္။ ျပည္တြင္းစစ္ ကုိ မတုိက္လုိတဲ့ ၾကည္း ေရ ေလ တပ္မေတာ္တြင္းရွိ အရာရွိအရာခံ၊ အၾကပ္တပ္သားေတြပါမက်န္ စည္း႐ုံးရမယ္။ ျပည္ တြင္းစစ္ရပ္စဲေရး၊ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးအလံကုိ ျမင့္ျမင့္မားမားလႊင့္ထူၿပီး ဥပေဒတြင္း လူထုၿငိမ္းခ်မ္းေရးေတာင္းဆုိမႈ သပိတ္တုိက္ပြဲႀကီးကုိ ေဖာ္ထုတ္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးပမ္းရမယ္။
သိန္းစိန္ အရပ္၀တ္႐ုပ္ေသးအစုိးရရဲ႕ စစ္ေရးထုိးစစ္ေတြကုိ ခုခံဆန္႔က်င္ေနတဲ့ ၿငိမ္းအဖြဲ႔ေတြရဲ႕လက္နက္ ကုိင္တုိက္ပြဲ ေတြနဲ႔ လူထုၿငိမ္းခ်မ္းေရးေတာင္းဆုိမႈ သပိတ္တုိက္ပြဲႀကီးကုိ ဟန္ခ်က္ညီ အျပန္အလွန္ေပါင္းစပ္ႏုိင္ ေအာင္စီမံရမယ္။
လူမ်ဳိးစုၿငိမ္းအဖြဲ႔ေတြရဲ႕ ေဒသႏၱရလကၡဏာ(တစိတ္တပုိင္းလကၡဏာ) ေဆာင္တဲ့ လက္နက္ကုိင္တုိက္ပြဲကုိ ဥပေဒတြင္း လူထု ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတုိက္ပြဲႀကီးနဲ႔ (လက္နက္ကုိင္တုိက္ပြဲနဲ႔ အျခားတုိက္ပြဲသဏၭာန္ေပါင္းစပ္ျခင္း) အျပန္ အလွန္ေပါင္းစပ္ ျခင္းျဖင့္ တျပည္လုံးလကၡဏာေဆာင္တဲ့ လူထုတုိက္ပြဲႀကီး အျဖစ္ေျပာင္းပစ္ရမယ္။ ဒီနည္းနဲ႔ တပ္မေတာ္တြင္းက ျပည္ တြင္းစစ္ ဆန္႔က်င္ တဲ့၊ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုိလားတဲ့ တပ္မႉးႀကီးငယ္၊ အၾကပ္၊ တပ္သားေတြ ျပည္သူလူထုနဲ႔အတူ ရပ္တည္လာႏုိင္ေအာင္ အေျခအေနေတြ ဖန္တီးရမယ္။
ဒီနည္းနဲ႔ စစ္အုပ္စုရဲ႕ အမိန္႔ေပးဌာနေဟာင္းေအာက္က တပ္မေတာ္႐ုန္းထြက္ႏုိင္ေရး၊ ျပည္သူ့ဘက္က ရပ္တည္တဲ့ တပ္မေတာ္အမိန္႔ေပးဌာနသစ္တခု ေပၚထြန္းလာႏုိင္ေရးအတြက္ အခ်က္အလက္ေတြဖန္တီးေပးရမယ္။
ဒီနည္းနဲ႔ စစ္အုပ္စုနဲ႔ သိန္းစိန္အရပ္၀တ္႐ုပ္ေသးအစုိးရကုိ အထီးက်န္ျဖစ္ေစရမယ္။ ဒီနည္းနဲ႔ တျပည္လုံး လကၡဏာ ေဆာင္တဲ့ ျပည္တြင္းစစ္ရပ္စဲေရး၊ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးလူထုတိုက္ပြဲႀကီးကတဆင့္ ပါတီစံုဒီမိုကေရစီစနစ္ အေကာင္အ ထည္ေဖာ္ေရး၊ လူမ်ဳိးတုိင္းတန္းတူေရးနဲ႔ ကုိယ္တုိင္ျပ႒ာန္းခြင့္ရွိေရးဆုိတဲ့ အေျခခံျပႆနာႀကီး ၂ ရပ္ကုိ အဆင့္ရွိစြာ ေျဖရွင္းေအာင္ျမင္ ႏုိင္ စရာရွိတယ္လို႔ ယုံၾကည္မိတယ္။
ျပည္တြင္းစစ္ရပ္စဲေရး၊ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးအလံကုိ ျမင့္ျမင့္မားမားလႊင့္ထူၾက !
ဥပေဒတြင္း လူထုၿငိမ္းခ်မ္းေရးတုိက္ပြဲႀကီးနဲ႔ လူမ်ဳိးစုမ်ားရဲ႕လက္နက္ကုိင္တုိက္ပြဲကုိ ေပါင္းစပ္ၾက !
ျမတ္ႏုိး
Ref: ေန႔သစ္
Thursday, February 24, 2011
ဘာရိန္းဆႏၵျပမႈ (သုိ႔မဟုတ္) ပေရာက္စီ တုိက္ပဲြတပဲြ
Posted by admin on February 23, 2011 0 Comment
အေရွ႕အလယ္ပုိင္းမွာ ျဖစ္ပြားေနတဲ့ လမ္ေပၚက ဆႏၵျပပဲြေတြမွာ အီဂ်စ္ၿပီးရင္ ဘာရိန္းက အေရးပါဆုံး ေနရာ ျဖစ္လာတယ္။ ဘာလုိ႔ အေရးပါရသလဲ ဆုိေတာ့ ဓနဥစၥာ ႂကြယ္၀တဲ့ တခုတည္းေသာ ပင္လယ္ေကြ႔ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္မႈ ေကာင္ စီ၀င္ ႏုိင္ငံ ျဖစ္ေနလုိ႔ ပါပဲ။ အဲဒီမွာ လူထု ဆႏၵျပပဲြေတြ ျဖစ္ေနတာ၊ အစုိးရက ဒါကုိ ႏွိမ္ႏွင္းေနတာေတြ က်ေနာ္တုိ႔ ျမင္ေတြ႔ေနရတယ္။
ေဆာ္ဒီအာေရးဘီးယားႏုိင္ငံနဲ႔ အီရန္ႏုိင္ငံတုိ႔အတြက္ ကုိယ္စားျပဳ တုိက္ေနရတဲ့ စစ္ေျမျပင္ တခု ျဖစ္ေနေတာ့ ဒါက ပုိၿပီး ေတာ့ေတာင္မွ အေရးပါေနတာ ျဖစ္တယ္။ ဘာရိန္းမွာ ဒီမုိကေရစီ လုိလားတဲ့ ဆႏၵျပပဲြေတြ ျဖစ္တာ မဆန္းဘူး၊ ၁၉၉၀ စု ႏွစ္ အေစာပုိင္း ေတြကုိ ျပန္ၾကည့္ရင္ အခုလုိပဲ ျဖစ္ခဲ့တာပဲ။ အဲဒီတုန္းကလည္း အတုိက္အခံ ေတြက ဖဲြ႔စည္းပုံ အေျခခံ ဥ ပေဒ ေဘာင္ထဲကေန ပုိလြတ္လပ္ခြင့္ ေပးဖုိ႔နဲ႔ ပုိၿပီး ဒီမုိကေရစီ က်တဲ့ ႏုိင္ငံေရးကုိ သက္ဦးဆံပုိင္ ဘုရင္ဆီ ေတာင္းဆုိ ၾက တာပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ျဖစ္ပ်က္ ေနတာေတြက လုံး၀ အသစ္ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါကုိ ပုိအေရးပါေအာင္ ျဖစ္ေစတာ ကေတာ့ ဆူပူ အုံႂကြမႈေတြရဲ႕ ေနာက္ဆုံး အေက်ာ့ပါပဲ။ တူနီးရွားမွာ စခဲ့ၿပီး အီဂ်စ္ကုိ ေရြ႕သြားတဲ့ ဒီအုံႂကြမႈ ေတြဟာ (တူနီးရွားနဲ႔ အီဂ်စ္ မွာ သမတေတြ ျပဳတ္သြားတာ က်ေနာ္တုိ႔ ျမင္ခဲ့ရတယ္) ေဒသႀကီး တခြင္ တျပင္လုံးမွာ ျပန္႔သြားတာပဲ။
ဒါကုိ ပုိၿပီးအေရးပါေစတာက ဘာရိန္းမွာ ခဲြထြက္ေရးသမားေတြ အားေကာင္း ေမာင္းသန္ ရွိေနတာပဲ။ ရွိဟုိက္ လူဦးေရ အမ်ားဆုံး ရွိတဲ့ တုိင္းျပည္ကုိ လူနည္းစုျဖစ္တဲ့ ဆြန္နီ သက္ဦးဆံပုိင္ ဘုရင္က အုပ္ခ်ဳပ္ ထားတယ္။ ရွီဟုိက္ေတြက တုိင္းျပည္ လူဦးေရရဲ႕ ၇၀% ေလာက္ ရွိတယ္လုိ႔ ခန္႔မွန္း ရတယ္။ ဘာရိန္းမွာ ျဖစ္တဲ့ ဆႏၵျပပဲြေတြကုိ အေရးပါေအာင္ လုပ္လုိက္တာက ခဲြထြက္ေရး သမားေတြ အားေကာင္းယုံ ေၾကာင့္သာ မဟုတ္ဘူး၊ ဆယ္စုႏွစ္ေပါင္း မ်ားစြာ ျဖစ္ပြားေနတဲ့ ေဆာ္ဒီနဲ႔ အီရန္ အၾကား က်ယ္ျပန္႔တဲ့ ပထ၀ီ ႏုိင္ငံေရး ၿပိဳင္ဆုိင္မႈ ကလည္း တြန္းအား ေပးေနပါတယ္။ မၾကာေသးခင္ အီရတ္က ဆက္ဒမ္ဟူစိန္ အစုိးရ ျပဳတ္က် သြားတဲ့ အခ်ိန္က စၿပီး ပုိၿပီးေတာ့ေတာင္ ျပင္းထန္ လာပါတယ္။ ပါရွန္း ပင္လယ္ေကြ႔ကို ျဖတ္ၿပီး အာေရးဘီးယား ကၽြန္းဆြယ္ထဲကုိ အာဏာ လႊမ္းမုိးဖုိ႔ အီရန္က ႀကိဳးစား လာေနတာကုိ အဲဒီ အခ်ိန္ကတည္းက ေဆာ္ဒီ အာေရးဘီးယား ႏုိင္ငံက ပုိၿပီး စုိးရိမ္ ပူပန္ေနတာ ျဖစ္တယ္။
ေဆာ္ဒီႏုိင္ငံဟာ ဘာရိန္းနဲ႔ အိမ္နီးျခင္းႏုိင္ငံျဖစ္ၿပီး ရွီဟုိက္ လူဦးေရးက တႏုိင္ငံလုံးရဲ႕ ၂၀% ေလာက္ ရွိေနတာေၾကာင့္ ဘာရိန္းမွာ ရွီဟုိက္ လူဦးေရ မ်ားတာဟာ ေဆာ္ဒီအတြက္ စုိးရိမ္စရာ အေၾကာင္းရင္း ျဖစ္ေနပါတယ္။ အေမရိကန္ အေနနဲ႔ ၾကည့္ရင္လည္း ဘာရိန္းဟာ အေရးပါေနပါတယ္။ ဘာလုိ႔လဲဆုိေတာ့ အေမရိကန္ အမွတ္ ၅ ေရတပ္ႀကီးဟာ ဘာရိန္း မွာ အေျခစုိက္ ထားလုိ႔ပါ။ ဒီအမွတ္ ၅ ေရတပ္ဟာ အီရန္ တခုလုံး၊ ဒါမွမဟုတ္ အီရန္ရဲ႕ တစိတ္တပုိင္းကုိ တန္ျပန္ထိန္း ခ်ဳပ္ထားတဲ့ အဓိကက်တဲ့ ေမာင္းတံတခု ျဖစ္ပါတယ္။ ဘာရိန္းက ပုန္ကန္ ထႂကြမႈေတြမွာ အီရန္က ဘယ္ေလာက္ အတုိင္းအတာနဲ႔ ပါ၀င္ ပတ္သက္ေနသလဲ ဆုိတာကေတာ့ ရွင္းရွင္း လင္းလင္း မသိရပါဘူး။ ဆက္ႏြယ္မႈေတြ ရွိပါတယ္။ ဒါ ေပမဲ့ အီရန္က ဒီဆက္ႏြယ္မႈေတြကုိ ကစားေနတယ္ ဆုိတာေတာ့ ရွင္းရွင္းလင္း မသိပါဘူး။ ဘယ္လုိပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒါက ရွီ ဟုိက္ေတြမ်ားတဲ့ အီရန္နဲ႔ ဆြန္နီေတြမ်ားတဲ့ အာရပ္ ကမၻာအၾကား ပဋိပကၡေတြ ထဲက တခုသာ ျဖစ္ပါတယ္။
ေနာက္ၿပီး ကုိယ္စားျပဳအားစမ္းပဲြပုံစံနဲ႔ ဒီႏွစ္ဖက္စလုံးက ဘယ္လုိ တုိက္ၾကမလဲ ဆုိတာေတာ့ ဘာရိန္းဟာ အလြန္ပဲ စိတ္ ၀င္စားဖုိ႔ ေကာင္းမွာပါ။ ဘာရိန္းဟာ ဆူပူအုံႂကြမႈေတြကုိ အ႐ႈံး ေပးလုိက္ရၿပီး ဘုရင္စနစ္က အနာဂတ္ တခ်ိန္မွာ ဆႏၵျပ သမား ေတြရဲ႕ ေတာင္းဆုိမႈေတြကုိ လက္ခံရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေတြက အထူးသျဖင့္ ရွီဟုိက္ ၂၀% ရွိတဲ့ ေဆာ္ဒီလုိ ႏုိင္ငံ ေတြရဲ႕ လုံၿခဳံေရး အတြက္ အင္မတန္ ႀကီးတဲ့ စုိးရိမ္စရာေတြ ျဖစ္လာေနပါတယ္။ အခုေတာ့ ရွီဟုိက္ အမ်ားစု ၿငိမ္ေန ပါေသးတယ္။ ဒါေပမဲ့ အီဂ်စ္က အျဖစ္ အပ်က္ေတြကုိ ေတြ႔ၿပီး ရဲလာႏုိင္ပါေသးတယ္။ အခုေတာ့ ဘာရိန္းမွာ ဘာေတြ ျဖစ္ မလဲဆုိတာကုိ ေစာင့္ၾကည့္ ေနၾကပါတယ္။
(ရည္ညႊန္း။ http://www.stratfor.com: Dispatch: Bahrain Protests as a Proxy Battle: February 17, 2011.)
Ref: ေန႔သစ္္
Monday, February 21, 2011
အၾကမ္းဖက္တာ ဘယ္သူလဲ … ငါးမင္းေဆြ
ေမာင္ၾသ။ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၂၀၊ ၂၀၁၁
ယခုတေလာ နအဖ ႀကိဳးကိုင္ သတင္းစာႀကီးမ်ားမွာ စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔ဒဏ္ခတ္မႈ ႐ုတ္သိမ္း ေပးေရး အေၾကာင္း ေဆာင္းပါးမ်ားကို နအဖ အလိုေတာ္ရိမ်ားက အ႐ိုးကေလးပဲ ကိုက္ရ ကိုက္ရ၊ အရြတ္ကေလးပဲ ဝါးရ ဝါးရ၊ ေရးသားေနၾကတာ ေတြ႔ျမင္ေနရပါတယ္။ အဲဒီေဆာင္းပါးရွင္ေတြထဲမွာ ‘ဖားမင္းေဆြ’ ရယ္လို႔ အထင္ကရ နာမည္ႀကီးေနတဲ့ ငါးမင္းေဆြ တေယာက္လည္း ပါသဗ်။ သူကေတာ့ ကိုယ့္နာမည္အရင္းနဲ႔ ေျပာင္ေျပာင္ တင္းတင္း ေရးဝ့ံတာမို႔ သတၱိရွိတယ္လို႔ ဆိုရမွာေပါ့ဗ်ာ။ အျခား ေဆာင္းပါးရွင္ ေတြကေတာ့ သတင္းစာေဆာင္းပါးေရးတိုင္း အ႐ႈတ္ခ်ခံရတာ၊ အဆဲခံရ တတ္လို႔ နာမည္ရင္းနဲ႔ မေရးဝံ့ၾကဘူးေပါ့ဗ်ာ။ အဲဒီေတာ့ သတၱိရွင္ကို ဖားမင္းေဆြ ကိုေတာ့ အားေပးတဲ့အေနနဲ႔ ဂုဏ္ျပဳေဆာင္းပါး ေရးလိုက္ပါတယ္။
ရဲေဘာ္ႀကီး ခင္ဗ်ား …
ရဲေဘာ္ႀကီးရဲ႕ ‘အၾကမ္းမဖက္ေရးလမ္းစဥ္ျဖင့္သာ အမ်ဳိးသား ျပန္လည္စည္းလံုး ညီညြတ္ေရးကို ေဖာ္ေဆာင္ႏိုင္မည္’ ဆိုတဲ့ ေဆာင္းပါးကို ၁၈.၂.၁၁ ေသာၾကာေန႔ထုတ္ အစိုးရပိုင္ သတင္းစာႀကီးေတြမွာ မ်က္စိစပါးေမြးအစူးခံရၿပီး ဖတ္ၾကည့္ မိပါတယ္။ အဲဒီေခါင္းစဥ္နဲ႔ပဲ တုံ႔ျပန္ေရးလိုက္ပါတယ္။
ဒီေန႔ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အၾကမ္းဖက္တာ ဘယ္သူလဲ၊ အာဏာရွိတာ ဘယ္သူလဲ၊ လက္နက္ရွိတာ ဘယ္သူလဲ … ဆိုတဲ့ လဲသံုးလဲ ကို ရဲေဘာ္ႀကီး အၾကမ္းဖ်င္းေတာ့ သိထား ဖို႔လိုပါတယ္။ အၾကမ္းဖက္တဲ့အလုပ္ကို လုပ္ႏိုင္သူဟာ လက္နက္ရွိသူနဲ႔ အာဏာရွိသူ တို႔ကသာ လုပ္ႏိုင္စြမ္းတာပါ။ NLD မွာ အၾကမ္းဖက္ဖို႔ လက္နက္ဆိုလို႔ ကေလးကစား စရာ ေသနတ္ေတာင္မရွိပါဘူး။ ခင္ဗ်ားက အာဏာရွင္ အစိုးရကို မ်က္ႏွာလုပ္ ဖားခ်င္အားႀကီးေတာ့ ကိုယ့္မ်က္ေခ်း ကိုယ္မျမင္ဘဲ ဝါးလံုးခ်ီးသုတ္ ရမ္းေတာ့ တာပဲ။ NLD ကပဲ အၾကမ္းဖက္ လုပ္သေယာင္ေယာင္။
ဒီေန႔အထိ NLD ဟာ ႏွစ္ေပါင္း ၂၃ ႏွစ္ရွိခဲ့ပါၿပီ။ နဝတ၊ နအဖ စစ္အစိုးရကို ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးၿပီး အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး ကမ္းလွမ္းခဲ့တာပါ။ နအဖ က တုတ္တုတ္မွ်မလႈပ္။
၉၀ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ တရားမွ်တစြာ (ႀကိဳတင္မဲမပါဘဲ) လြတ္လြတ္ကၽြတ္ကၽြတ္ ျပည္သူ႔သေဘာထားဆႏၵစစ္စစ္ (ေငြေခ်းၿပီး မဲဆြယ္တာ၊ လမ္းခင္းေပးၿပီး မဲဆြယ္တာ၊ ဝန္ထမ္းေတြ ၿခိမ္းေျခာက္ၿပီး မဲဆြယ္တာ မရွိဘဲ) ျဖင့္ အႏိုင္ရရွိခဲ့တာ တကမၻာလံုး အသိပါ။ နဝတ၊ နအဖ ေကာ္မရွင္ အဖြဲ႔လည္း အသိပါ။ အဲဒီလို မွန္ကန္တဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲက အႏိုင္ရရွိလာတဲ့ NLD ကို အာဏာနဲ႔ လက္နက္နဲ႔ ၿခိမ္းေျခာက္ၿပီး အၾကမ္းဖက္ၿဖိဳခြင္း ဖ်က္ဆီးပစ္တာ ဘယ္သူေတြလဲဆိုတာ ခြဲျခားသိဖို႔ ေကာင္းပါတယ္။ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ မေနနဲ႔ေနာ္ …
ရဲေဘာ္ႀကီးရဲ႕ “မိမိအား မုန္းသူကို ခ်စ္ခင္ႏိုင္မွ အၾကမ္းမဖက္ေရးသေဘာျဖစ္သည္။ အၾကမ္းမဖက္ေရး၏ အဓိပၸာယ္မွာ အမွန္တရားကို အခိုင္အမာ ေဖာ္ျပျခင္းျဖစ္သည္။ ထုိသို႔ေဖာ္ျပရာတြင္ မိမိႏွင့္သေဘာထားမတိုက္ဆိုင္သူ (ရန္သူ) ကို ဒုကၡေပးျခင္းျဖင့္ မေဖာ္ျပရ၊ မိမိကိုယ္ကို မိမိ အနစ္နာခံျခင္းျဖင့္ ေဖာ္ျပရမည္ …” ဟု မဟတၱမဂႏၵီႀကီးရဲ႕ အၾကမ္းမဖက္ေရးလမ္းစဥ္ကို ရဲေဘာ္ႀကီးက ေကာက္ႏႈတ္ေဖာ္ျပခဲ့တာ ေတြ႔ရပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ဂႏၵီရဲ႕လမ္းစဥ္အတိုင္း တရားသျဖင့္ အႏိုင္ရရွိသူေတြ (NLD အဖြဲ႔ဝင္မ်ား)၊ မိမိႏွင့္ သေဘာထားမတိုက္ဆိုင္သူမ်ား (၈၈ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ား)၊ ကုန္ေစ်းႏႈန္း က်ဆင္းေရးအတြက္ အမွန္တရားကို ရဲရဲဝ့ံဝံ့ ေဖာ္ထုတ္ခဲ့သူမ်ားကို ဒုကၡေပး ဖမ္းဆီးေထာင္ခ် ေဝးလံသီေခါင္တဲ့ အက်ဥ္းေထာင္ေတြဆီ ပိုလို႔ ဒုကၡေပးတာ ဘယ္သူ ေတြလဲ။
အနီးဆံုး ၂၀၀၃ ခုႏွစ္ ေမလ ဒီပဲယင္း အေရးအခင္းကိုပဲ ၾကည့္မလား၊ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာ ေရႊဝါေရာင္ အေရးအခင္း (သံဃာေတာ္မ်ား၊ ေက်ာင္းသား ျပည္သူမ်ားႏွင့္ NLD အဖြဲ႔ဝင္မ်ား အပါအဝင္ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ေမတၱာပို႔ ဆုေတာင္းပြဲ) ကိုပဲ ၾကည့္မလား၊ လက္နက္မရွိသူကို လက္နက္နဲ႔ အၾကမ္းဖက္ တိုက္ခိုက္သတ္ျဖတ္တာ ဘယ္သူေတြလဲ၊ ခင္ဗ်ားတို႔ ယံုၾကည္အားကိုးတဲ့ ၾကံ႕/ဖြတ္၊ စြမ္းအားရွင္နဲ႔ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔အစည္းေတြပဲ မဟုတ္လား၊ ဘာေျပာခ်င္လဲ ဘာျငင္းခ်င္လဲ ခင္ဗ်ား ရဲရဲေျပာစမ္းပါ။
အဲဒါ အၾကမ္းဖက္တိုက္ခိုက္ျခင္း ဟုတ္/မဟုတ္ဆိုတာကို ခင္ဗ်ား ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္ကို ေမးခဲ့သလို၊ က်ဳပ္က ခင္ဗ်ားကို ျပန္ေပးပါရေစ၊ ဒါထက္ အနီးကပ္ဆံုး အၾကမ္းဖက္တာကို ေျပာရဦးမယ္၊ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဇြန္လ ၁၉ ရက္ေန႔က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေမြးေန႔ပြဲ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္႐ံုးေရွ႕မွာ ဆုေတာင္းေမတၱာ ပို႔တယ္၊ ငွက္ သက္ေစ့လႊတ္တယ္၊ အဲဒီမွာ ဒိုင္နာကား ၁၀ စီးခန္႔ အင္အားအျပည့္နဲ႔ NLD ႐ံုးေရွ႕မွာပိတ္ရပ္ၿပီး NLD အဖြဲ႔ဝင္ေတြကို ႐ိုက္ႏွက္ထိုးႀကိတ္ ဖမ္းဆီးသြားၿပီး ေထာင္ခ် ခဲ့တာ၊ ေဝးလံတဲ့ ေထာင္ေတြကိုပို႔ ဒုကၡေပးခဲ့တာ ခင္ဗ်ားတင္ျပတဲ့ ဂႏၵီႀကီးရဲ႕ အၾကမ္းမဖက္တဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလမ္းစဥ္ကို ခ်ဳိးဖ်က္တဲ့ အၾကမ္းဖက္သမားေတြဟာ ဘယ္သူေတြလဲ ဆိုတာေတာ့ ရဲေဘာ္ႀကီး ကြင္းကြင္းကြက္ကြက္ တင္းတင္းျပက္ျပက္ ေတြ႔ျမင္ ေနေလာက္ပါၿပီ။
ၿပီးေတာ့ ခင္ဗ်ားက ေျပာေသးတယ္။ အေနာက္ႏိုင္ငံနဲ႔ သူတို႔ အလိုေတာ္ရိ (NLD ကိုရည္ညႊန္း) ေတြက ဘယ္ေလာက္ပဲ စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔ ဒဏ္ခတ္ေပမယ့္ အစိုးရ၊ ျပည္သူ၊ တပ္မေတာ္တို႔ရဲ႕ စည္းလံုး ညီညြတ္စြာ လက္တြဲေဆာင္ရြက္မႈ၊ အိမ္နီးခ်င္း ႏိုင္ငံမ်ားရဲ႕ မိတ္ေဆြေကာင္း ပီသမႈေတြေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚ စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔ဒဏ္ခတ္မႈဟာ ထိေရာက္ေအာင္ျမင္ျခင္း မရွိပါ။ ျမန္မာျပည္သူေတြ အေပၚ မ်ားစြာ ထိခိုက္နစ္နာျခင္း မရွိခဲ့ပါတဲ့ … ၿပီးေတာ့လည္း စီးပြားေရး ပိတ္ဆို႔ဒဏ္ခတ္ခတ္မႈေၾကာင့္ အစိုးရႏွင့္ ျပည္သူအေပၚ ေဘးက်ပ္နံက်ပ္ ျဖစ္ေပၚေစပါသည္ တဲ့ … ဘယ္ႏွယ့္ ရဲေဘာ္ႀကီးရဲ႕ ေဆာင္းပါး မွာ ေရွ႕တမ်ဳိး၊ ေနာက္တမ်ဳိး မညီညြတ္ပါလား၊ ေကာင္းၿပီ။
ရဲေဘာ္ႀကီးက ထိခိုက္နစ္နာမႈ မရွိဘူး။ မေအာင္ျမင္ဘူးဆိုရင္ ဘာေၾကာင့္ စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔ ဒဏ္ခတ္မႈေတြကို ႐ုတ္သိမ္းေပးဖို႔ ေဆာင္ပါးေတြ ေရးေနၾကေသးလဲ၊ အနာေပၚ တုတ္က်တာေတာ့ မဟုတ္ေပဘူးလားဗ်ာ၊ ဒီၾကားထဲ ဟို က်ားဖမ္းမယ္ ဆင္ဖမ္းမယ္ ဆိုတဲ့ ကပ္ေျမႇာင္ႏိုင္ငံေရးပါတီ (လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ အီးေတာင္ က်ယ္က်ယ္ မေပါက္ရဲ႕တဲ့ ပါတီေတြ) ေတြကလည္း နအဖ အလိုေတာ္ရိ ေဆာင္းပါးရွင္ ေတြေနာက္ သံေယာက္လိုက္ၿပီး စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔ဒဏ္ခတ္မႈေတြ ႐ုတ္သိမ္း ေပးဖို႔ ေဆာင္းဆိုေနျပန္ေသးသဗ်ာ။
ေအာ္ … သူတို႔လည္း လႊတ္ေတာ္ထဲ မေျပာရဲၾကလို႔ ျပင္ပ လႊတ္ေတာ္ပဲ ေျပာရဲၾကကိုး၊ ကၽြတ္ … ကၽြတ္ သနားစရာ။
ေနာက္ ခင္ဗ်ားက ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚ စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔ဒဏ္ခတ္မႈကို NLD နဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ က ေတာင္းဆိုခဲ့ၾကလို႔ NLD နဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေပၚ ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြက မေက်မနပ္ျဖစ္ေနၾကရသည္လို႔ ေရးလိုက္တာ ဖတ္ရၿပီး၊ ခင္ဗ်ား ေတာ္ေတာ္ရယ္ရတာပဲ၊ စာေရးဆရာ အၾကည္ေတာ္ဆီမွာ တပည့္ခံၿပီးေရးရင္ ဒီထက္ပိုရယ္ ရမယ္ …
NLD ႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေပၚမွာ ျပည္သူေတြက ေက်နပ္လား/မေက်နပ္လား သိခ်င္ရင္ ၁၃.၁၁.၁၀ ေန႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လြတ္ေျမာက္တဲ့ညေန ျခံေရွ႕ တကၠသိုလ္ရိပ္သာလမ္းတေလွ်ာက္ ျပည္သူေတြ …
၁၄.၁၁.၁၀ ေန႔ NLD အဖြဲ႔ခ်ဳပ္႐ံုးေရွ႕ ျပည္သူပရိတ္သတ္ေတြနဲ႔ ရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြ သိန္းခ်ီတဲ့ အင္အားေတြ ခင္ဗ်ားေတြ႔ရမွာပါ။ ေရႊဂံုတိုင္လမ္းႀကီးတေလွ်ာက္ ကားလမ္း ပိတ္သြားတဲ့အထိ လူထုအင္အားဟာ ျပည့္လွ်ံသြားတယ္။ မၾကည့္ရေသးရင္ အဲဒီေန႔ေတြက ႐ိုက္ကူးထားတဲ့ မွတ္တမ္း ဗီဒီယိုေခြကို ရွာၾကည့္လိုက္ပါဦး။ အဲဒီ လူထုပရိသတ္ေတြထဲက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို “အေမစု … က်န္းမာပါေစ .. ေဒၚစု က်န္းမာပါေစ” ဆိုတဲ့ ေမတၱာပို႔သံေတြဟာ ခင္ဗ်ားတို႔ ေနျပည္ေတာ္ ဘဝဂ္တိုင္၊ စစ္အာဏာရွင္ေတြနားထဲ ဟိုးဟုိးေက်ာ္ ဟိန္းထြက္ပ်ံ႕ႏွံ႔ေနမွာပါ။
အဲဒီအထဲက လူထုပရိတ္သတ္ေတြက တအိမ္တေယာက္ မထြက္မေနရ ထြက္ခဲ့ရမယ္ဆိုတဲ့ အမိန္႔နဲ႔ လာခိုင္းတဲ့လူ … ေငြ ႏွစ္ေထာင္ သံုးေထာင္ေပးၿပီး အငွားလိုက္ခိုင္းတဲ့ ေၾကးစားလူေတြ တေယာက္မွ မပါဘူးဆိုတာေတာ့ ေသခ်ာပါတယ္ေနာ္ …။
ခင္ဗ်ားလည္း အိႏၵိယလြတ္လပ္ေရးဖခင္ႀကီး ၿငိမ္းခ်မ္းေရးသမား မဟတၱမ ဂႏၵီႀကီးရဲ႕လမ္းစဥ္ကို ႀကိဳက္တယ္၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကလည္း ႀကိဳက္တယ္၊ ႀကိဳက္တာျခင္း အတူတူ … နဝတ၊ နအဖ အာဏာရွင္သက္တမ္း ၂၃ ႏွစ္အတြင္းမွာ အက်ယ္ခ်ဳပ္နဲ႔ စုစုေပါင္း ၁၄ ႏွစ္ေက်ာ္ ၁၅ ႏွစ္ခန္႔ အဖမ္းခံရၿပီး အမ်ားျပည္သူအတြက္ ကိုယ္က်ဳိးစြန္႔ အနစ္နာခံခဲ့တဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလမ္းစဥ္ပဲ ေျပာေျပာ၊ အဟႎသဝါဒီပဲ ေျပာေျပာ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ ဘယ္ေလာက္ အင္အားႀကီးမွားခဲ့သလဲဆိုတာ၊ ခင္ဗ်ား အမွန္အတိုင္း သိႏိုင္ၿပီဆိုရင္ … လက္နက္နဲ႔ အာဏာ စြဲကိုင္ၿပီး အၾကမ္းဖက္သူမ်ားကို ခြဲခြဲျခားျခား အမွန္တရားကို သိႏိုင္ၿပီဆိုရင္ … ဖားေရးေနတဲ့ ေဆာင္းပါး ေတြကို ရပ္တန္းက ရပ္ၿပီး၊
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ သန္႔စင္ေမႊးျမတဲ့ ေမတၱာပန္းပြင့္ေတြ ေဝဆာေနတဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ပန္းဥယ်ာဥ္ထဲက ႀကိဳဆိုလက္ကမ္းေနတယ္။
ဖားေဆာင္းပါးရွင္အားလံုး အျမင္မွန္လွ်င္ အမွန္ျမင္ႏိုင္ၾကပါေစ …။ ။
Ref;moemaka
Thursday, January 27, 2011
တူနီရွား လူထု အံုၾကြမႈ အပိုင္း (၃) အင္တာနက္၊ ဒီမိုကေရစီ ႏွင့္ အီဂ်စ္
January 26, 2011
တူနီရွား ႏိုင္ငံ မွ ေက်ာင္းသား၊ျပည္သူမ်ား ဦးေဆာင္ဆႏၵျပ၍ အာဏာရွင္ သမၼတ ဘင္အလီကို ျဖဳတ္ခ် ႏိုင္ခဲ့ျခင္းသည္ အာရပ္ ကမာၻရွိ အာဏာရွင္ လက္ ေအာင္မွ ျပည္သူမ်ား သာမက ျမန္မာႏိုင္ငံ ေျမာက္ပိုင္း ကခ်င္ျပည္နယ္ ျမစ္ႀကီးနား ၿမိဳ႕မွ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသား အထိ ရိုက္ခတ္သည္။
တူနီရွား ႏိုင္ငံ၏ လူထုေတာ္လွန္ ေရးသည္ တြစ္တာ ႏွင့္ ေဖ့ဘြတ္ တြင္ စတင္ခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ Twitter Revolution သို ့မဟုတ္ စံပယ္ငံု ေတာ္လွန္ေရး ဟု လည္း ေခၚသည္။ တူနီရွားတြင္ အာဏာရွင္ ဘင္အလီ ႏိုင္ငံမွ ေခြးေျပး၀က္ေျပး ထြက္ခြာ သြားၿပီးေနာက္ အာဏာရွင္ ႏွင့္ ပုလင္းတူ ဗူးဆို႔ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ မိုဟာမက္ ဂူေနာ့ခ်ီက ဦးေဆာင္ၿပီး ၾကားျဖတ္ အစိုးရ အဖြဲ႔ကို ဖြဲ႔သည္။ ႏိုင္ငံေရး အကူအေျပာင္း တြင္ အေတြ႔အႀကံဳ ရွိရန္ဟု ဆိုကာ ယခင္အစိုးရ အဖြဲ႔ေဟာင္းမွ ႏိုင္ငံေရး စားဖားႀကီး မ်ားကို အစိုးရ အဖြဲ႔ထဲတြင္ ျပန္လည္ ထည့္သည္။
အတိုက္ အခံ ေလးေယာက္ ေလာက္ကို အေရးမပါသည့္ ၀န္ႀကီး ရာထူး ေနရာမ်ား ေပးသည္။ ၂၄ နာရီ မျပည့္မွီပင္ ထို၀န္ႀကီး ေလးေယာက္ လည္း ရာထူးမွ ႏႈတ္ထြက္သည္။ ျပည္သူမ်ားက လူစု ၍ “လြတ္ေျမာက္ေရးလွည္း တပ္ေတာ္စု” ဆိုၿပီး ၿမိဳ ့ေတာ္ တူနစ္သို႔ ေန႔ေရာ ညပါ ခ်ီတက္သည္။
ႏိုင္ငံ၏ ဆႏၵျပမႈ သတင္း ကို အခ်ိန္ ႏွင့္ တေျပးညီ ထုတ္ လႊင့္ေပးသည့္ ဟန္နီေဘာ ရုပ္သံကို ၾကားျဖတ္ အစိုးရက ပိတ္ၿပီး ၊ ရုပ္သံ ပိုင္ရွင္ကို ဖမ္းလိုက္သည္။ တူနီရွား ျပည္သူ တို႔၏ ဆႏၵျပမႈ က ပိုမို ႀကီးထြားလာသည္။
ဆႏၵျပ သူမ်ား ဘက္က ရဲ အရာ ရွိ မ်ား၊ မီးသတ္ အရာရွိမ်ား ႏွင့္ ယခင္ သမၼတ အေစာင့္တပ္မ်ား ပူးေပါင္း ခဲ့သည္။
ေနာက္ တစ္ေန ့တြင္ တူနီးရွား စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ရစ္ခ်ဒ္ အာမာ ကိုယ္တိုင္ စစ္တပ္သည္ ျပည္သူတို႔၏ ေတာ္လွန္ ေရးကို အကာအကြယ္ ေပးေၾကာင္း ေျပာၾကား ခဲ့သည္။ ဆႏၵျပမႈ မ်ားအတြင္း က်ဆံုးခဲ့သူမ်ား ကို အေလးျပဳၿပီး ျပည္သူမ်ား က ဆက္ လက္ ဆႏၵျပေနမႈ အား ရပ္တည္ေထာက္ ခံရံုသာမက လက္ကိုင္ စကား ေျပာစက္ ျဖင့္ မိန္႔ခြန္းပါ ေျပာၾကား ခဲ့သည္။
အာဏာရွင္ ဘင္အလီ ၏ အေပါင္းအပါ မ်ား အစိုးရ အဖြဲ႔အတြင္း ဆက္လက္ တည္ရွိ ေနမႈကို စစ္တပ္က ေျဗာင္ ဆန္႔က်င္ၿပီး ျပည္သူမ်ား ဘက္မွ ရပ္ခံခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။
ကမာၻ ့ထိပ္တန္း အာဏာရွင္ လစ္ဗ်ား ေခါင္းေဆာင္ ကဒါဖီ က ပင္ တူနီရွား ႏိုင္ငံ၏ လူထုေတာ္လွန္ေရးသည္ ေၾကာက္ စရာ ေကာင္းသည္ ဟု ေျပာသည္။ တူနီရွား ရုပ္သံ နာဆမ္ႏွင့္ ေျပာၾကားရာတြင္ ဘင္အလီ ကို သူ႔ႏိုင္ငံဥ္ ခိုလႈံခြင့္ အတြက္ ျငင္းဆန္ ခဲ့သည္။
“က်ဳပ္က သည္သေကာင့္သား ဘင္အလီ ကို ခိုလႈံ ခြင့္ေပးရင္ တူနီရွား ျပည္သူေတြ အက်ိဳးကို ဆန္႔က်င္သလို ေနမွာေပါ့ ” ဟု ဆိုသည္။
တူနီရွား ႏိုင္ငံ၏ လူထု အံုၾကႊမႈ အစသည္ အင္တာနက္ လူမႈ မီဒီယာ မ်ား ျဖစ္သည့္ Face Book ၊ Twitter ႏွင့္ Youtube တို႔ ေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ ဆိုရွယ္ မီဒီယာမ်ားသည္ တစ္ခ်ိန္က ေမာ္စီတုန္း ေျပာခဲ့သည့္ ” ႏိုင္ငံေရး အာဏာဆိုတာ ေသနတ္ ေျပာင္း၀က လာတာ ဆိုေသာစကား ကို ေခ်ဖ်က္ လိုက္ၿပီ ျဖစ္သည္။
အီဂ်စ္ ျပည္ သူ ထု အံုၾကႊမႈ ၂၀၁၁
အီဂ်စ္ ႏိုင္ငံ ၏ အာဏာရွင္ ဟူစနီ မူဘာရက္ ရာထူးမွ ႏႈတ္ထြက္ ရန္ အီဂ်စ္ ျပည္သူမ်ားက ဇန္န၀ါရီလ ၂၅ ရက္ေန ့မွ စ၍ ၿမိဳ႕ေတာ္ ကိုင္ရို၊ အလက္ဇႏၵီယား ၊ ဆူးအက္၊ ဂီဇာ၊ တန္တာ ႏွင့္ မိုႏိုဖီယာ အပါအ၀င္ ၿမိဳ႕ေပါင္း ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ မွာ စတင္ ဆႏၵျပ ခဲ့ၾကသည္။
ဇန္န၀ါရီ လ ၆ ရက္ေန ့က ရဲတပ္ဖြဲ ့က ႏွိပ္စက္ ညွင္းပန္းၿပီး အသတ္ ခံရသည့္ အသက္ ၂၈ ႏွစ္ အရြယ္ လူငယ္ ခါလက္ မိုဟာမက္ ရွိခ္ ကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး ေတာ္လွန္ေရး စတင္ ခဲ့သည္။ ေတာ္လွန္ေရး ကိုလည္း Face Book ရွိ ခါလစ္ ရွိတ္ စာမ်က္ႏွာတြင္ပင္ လူစု ၿပီး စတင္ ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။
ဇန္န၀ါရီလ ၁၄ ရက္ေန ့တြင္ လူငယ္ ေျခာက္ ဦးက ၿမိဳ႕ေတာ္ ကိုင္ရို ႏွင့္ အလက္ဇျႏၵီယား တြင္ မိမိ ကိုယ္ကို မီးရႈိၿပီး ဆႏၵျပ ခဲ့ေသးသည္။
လက္ရွိအီဂ်စ္နိုင္ငံတြင္ျဖစ္ေပၚေနေသာအက်င့္ပ်က္ျခစားမႈမ်ား၊ ျပည္သူကို ရက္စက္စြာ စစ္ေဆး ႏွိပ္စက္မႈမ်ား၊ တိုးျမင့္လာေနေသာ အလုပ္လက္မဲ့ ျပသနာမ်ားေၾကာင့္ လူထု အံုၾကႊမႈ စခဲ့ရသည္။
အင္တာနက္လႈမႈကြန္ယက္မ်ား မွ တစ္ဆင့္တင္ျပခဲ့ေသာေၾကာင့္ အီဂ်စ္ျပည္သူ ၉၀၀၀၀ ေက်ာ္ ဆႏၵျပဳ လက္မွတ္ ေရးထိုးၾကျပီး အစိုးရဆန္ ့က်င္သည့္ လမ္းေပၚတက္ ဆႏၵျပမႈ ျဖစ္ပြား ခဲ့သည္။
အင္တာနက္လႈမႈကြန္ယက္မ်ားကို အသံုးျပဳျပီး တက္ၾကြေသာ အစိုးရဆန္႔က်င္ ဆႏၵ ျပသူမ်ားက အသံုးျပဳျပီး အဓိက က်ေသာ ကိုင္ရိုလမ္းမၾကီးေပၚတြင္ စုရံုး ဆႏၵျပႏိုင္ခဲ့ၾကသည္။
အထူးရဲအေျမာက္အမ်ားအေျမာက္အမ်ားကိုအသံုးျပဳျပီး ဆႏၵျပသူမ်ားကို ႏွိမ္းႏွင္းရန္ လက္ရွိ အီဂ်စ္ အစိုးရက ေဆာင္ရြက္ စီမံခဲ့သည္။ ယေန႔ မနက္ေစာေစာတြင္ ကိုင္ရို အထူး ႏွိမ္ႏွင္းေရး ရဲတပ္ဖြဲ႔၏ အၾကမ္းဖက္ ႏွိမ္ႏွင္းမႈေၾကာင့္ ဆႏၵျပသူ ၃ဦး ေသဆံုးခဲ့ရျပီး၊ ဆႏၵျပသူ အခ်ိဳ႕ အဖမ္း ခံခဲ့ရသည္။ ဆႏၵျပသူမ်ားမွ အထူး ရဲတပ္ဖြဲ႔၀င္မ်ားကို ခဲမ်ား၊ ပုလင္းခြံမ်ားျဖင့္ ပစ္ေပါက္ ျပန္လည္ တိုက္ခိုက္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ ရဲတပ္ဖြဲ႔၀င္ အခ်ိဳ႕ ထိခိုက္ ဒါဏ္ရာရရွိခဲ့သည္။
တူးနီးရွားမွစတင္ခဲ့ေသာေတာ္လွန္ဆႏၵျပမႈမွသည္ အလုပ္လက္မဲ့ျပသနာႏွင့္ ကုန္ေစ်းႏႈန္း ၾကီးျမင့္မႈဒါဏ္ ခံေနၾကေသာ အာရပ္ ႏိုင္ငံမ်ား ျဖစ္ၾကေသာ အယ္ဂ်ီးရီးယား၊ ေမာ္ရိုကိုႏွင့္ ယီမင္ ႏိုင္ငံမ်ားသို႔ပါ ဆႏၵျပမႈမ်ား ကူးစက္ သြားခဲ့ရသည္။
လက္ရွိဆႏၵျပမႈျဖစ္ပြားေနေသာႏိုင္ငံမ်ား မွာ ကမၻာ့အက်င့္ပ်က္မႈ အစိုးရမ်ား စာရင္းတြင္ အဆိုးဆံုး ပါရွိေသာ ျမန္မာ ႏိုင္ငံႏိုင္ကဲ့သို႔ေသာ ႏိုင္ငံမ်ား ျဖစ္ေနၾကသည္။
ယီမင္
ယီမင္ ႏိုင္ငံတြင္ လည္း အျခား အာရပ္ ႏိုင္မ်ား ျဖစ္သည့္ အယ္(လ)ဂ်ီးရီးယား၊ တူနီးရွား အီဂ်စ္ တို ့နည္းတူ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားမ်ား က ဦးေဆာင္ၿပီး ဆႏၵျပ ခဲ့ၾကသည္။
Ref: Freedom News Group
Monday, January 24, 2011
တူနီးရွား ႏိုင္ငံ၏ လူထု အံုၾကြမႈ အပိုင္း (၂)
January 20, 2011
တင္ေက်ာ္ေက်ာ္စိုး။ ။
တူနီးရွား ႏိုင္ငံ၏ သမိုင္းေၾကာင္း
ႏိုင္ငံကာတြင္ နာမည္ သိပ္မႀကီး လွေသာ္လည္း ကမာၻေက်ာ္ Star Wars ရုပ္ရွင္ ဇာတ္ကားမ်ား၊ English Patient၊ Sahara စသည့္ ဇာတ္ကားမ်ား မွာ တူနီးရွား ႏိုင္ငံတြင္ ရိုက္ကူးခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
အာဖရိက ႏွင့္ အာရပ္ကမာၻ မွ လြဲ၍ အျခား ႏိုင္ငံမ်ား တြင္ မူ တူနီးရွား ႏိုင္ငံ သည္ လူသိမ်ားျခင္း သိပ္မရွိသည့္ ေျမာက္အာဖရိက ႏိုင္ငံတစ္ခု ျဖစ္သည္။ ကာေသ့ ယဥ္ေက်းမႈ ၏ ဘူမိနက္သန္ ေနရာ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ယခုတိုင္ ကာေသ့ ၿမိဳ႕ျပ ႏိုင္ငံ၏ ယဥ္ေက်းမႈ အေမြ အႏွစ္ မ်ားကို ယူနက္ စကို၏ ေစာင့္ေရွာက္မႈျဖင့္ ေတြ႔ရွိႏိုင္သည္။ ႏိုင္ငံသာ ငယ္ေသာ္လည္း ကာေသ့ ၿမိဳ႕ျပ ယဥ္ေက်းမႈ အေမြ အႏွစ္ မ်ားကို ရႈေမွ်ာ္မဆံုး ေတြ႔ႏိုင္သည္။
ဘီစီ ၁၁၀၀ တြင္ ဖိုနီးရွန္း လူမ်ိဳး တို ့ အာဖရိက ေျမာက္ ပိုင္း တြင္ အေျခခ် ခဲ့ရာမွ ကာေသ့ ၿမိဳ႕ျပ ႏိုင္ငံမ်ား ေပၚေပါက္ လာျခင္း ျဖစ္သည္။ ဘီစီ ၁၄၆ တြင္ ေရာမတို ့က်ဴးေက်ာ္ ခံရၿပီးေနာက္ နာမည္ေက်ာ္ တတိယ ျပဴးနစ္ စစ္ပြဲ (Battle of Carthage ၁၄၉ ဘီစီ ) ျဖစ္ပြားၿပီးေနာက္ ကာေသ့ တို႔၏ အေဆာက္အဦမ်ား ယဥ္ေက်းမႈ မ်ားမွာ ေရာမ အင္ပါယာ လက္ေအာက္ က်ေရာက္ကာ ဖ်က္ဆီးျခင္း ခံခဲ့ရသည္။
ေရာမေခတ္ မတိုင္မွီက ႏိုင္းျမစ္၀ွမ္း ႏွင့္ ေျမထဲပင္ လယ္အၾကား ေနထိုင္ၿပီး အာဖရိက ေျမာက္ပိုင္းတြင္ က်င္လည္ က်က္စားသည့္ ဘာဘာလူမ်ိဳး တို႔သည္ ယခု တူနီရွန္း တို႔၏ ဘိုးေဘး ဘီဘင္မ်ား ျဖစ္သည္။ (ျပင္သစ္ေဘာလံုးသမား ဇီဒန္း သည္ ဘာဘာ လူမ်ိဳး ျဖစ္သည္)
ခရစ္ သကၠရာဇ္ ၆၀၀ တြင္ အာရပ္ တို ့ တူနီးရွားကို သိမ္းသြင္း ၿပီး ေနာက္ ဘာဘာတို႔ ကစဥ့္ကလွ်ား ျဖစ္သြားခဲ့ရ ျပန္သည္။ ၁၆၀၀ တြင္ ေအာ္တိုမန္ အင္ပါယာ လက္ေအာက္သို႔ က်ေရာက္ သြားခဲ့သည္။
၁၈၈၃ ခုႏွစ္ တြင္ ျပင္သစ္ တို႔က တူနီရွား ႏိုင္ငံကို သိမ္းပိုက္ ခဲ့သည္။ ၁၉၃၄ ခုႏွစ္ တြင္ ဟာဘစ္ ဘိုဂီဘာက နီယို ေဒၚစတာ ပါတီကို တည္ေထာင္ၿပီး တူနီးရွား ႏိုင္ငံအား ျပင္သစ္ လက္ေအာက္မွ လြတ္ေျမာက္ရန္ ႀကိဳးပမ္း ခဲ့သည္။
၁၉၅၆ ခုႏွစ္ မတ္လ ၂၀ ရက္ေန႔တြင္ တူနီရွား ႏိုင္ငံ လြတ္လပ္ေရး ရရွိခဲ့သည္။ လႊတ္လပ္ေရး ႀကိဳးပမ္းမႈ၏ ေခါင္းေဆာင္ ဟာဘစ္ ဘိုဂီ ဘာက ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ အျဖစ္ တာ၀န္ယူသည္ ။ ေနာက္ တစ္ႏွစ္တြင္ ဘုရင္ စနစ္ကို ဖ်က္သိမ္း ၿပီးေနာက္ ဘိုဂီဘာ သမၼတ ျဖစ္လာသည္။]
၁၉၈၀ ျပည့္လြန္ ႏွစ္ မ်ား တြင္ PLO အပါအ၀င္ ပါလက္ စတိုင္း လြတ္ေျမာက္ေရး အဖြဲ႔အစည္း မ်ားကို ပါလက္စတိုင္းတြင္ အေျခစိုက္ခြင့္ ေပးသည္။ ပါလက္စတိုင္း ေခါင္းေဆာင္ ယာဇာ အာရဖတ္သည္ တူနီးရွားတြင္ ႏွစ္အတန္ၾကာ ေနထိုင္ခဲ့သည္။
၁၉၈၅ တြင္ အစၥေရး ကြန္မန္ ဒို မ်ားက ၿမိဳ႕ေတာ္ တူနစ္ရွိ ပါလက္စတိုင္း လြတ္ေျမာက္ေရး အဖြဲ႔ (PLO) ဌာနခ်ဳပ္ကို ၀င္ေရာက္ စီးနင္းရာ လူေျခာက္ဆယ္ေက်ာ္ ေသဆံုး ခဲ့သည္။
၁၉၈၇ ခုႏွစ္တြင္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဘင္အလီ က သမၼတ ျဖစ္သူ ဟာဘစ္ ဘိုဂါဘီသည္ ႏိုင္ငံကို အုပ္ခ်ဳပ္ ႏိုင္စြမ္း မရွိေတာ့ဟု အေၾကာင္းျပကာ အာဏာ သိမ္းယူခဲ့သည္။
၂၀၀၀ ျပည့္ႏွစ္ ေနာက္ပိုင္းတြင္ အေမရိကန္ ၏ အၾကမ္းဖက္ တိုက္ဖ်က္ေရး စစ္ပြဲဥ္ အေမရိကန္ ေလယာဥ္မ်ား ဆင္းသက္ခြင့္ကို တူနီရွား ႏိုင္ငံတြင္ ခြင့္ျပဳထားၿပီး အေမရိကန္ ႏွင့္ ဆက္ဆံေရး ေကာင္းခဲ့သည္။
တူနီရွား အစိုးရသည္ သတင္းစာ ဆရာ ေတာ္ဖစ္ ဘန္ ဘရခ္ အပါအ၀င္ သတင္းစာ ဆရာ ရွစ္ဦး ခန္႔ကို ေထာင္သြင္း အက်ဥ္း ခ်ထားခဲ့သည္။ တူနီရွား အစိုးရ၏ လူ႔အခြင့္ အေရး ခ်ိဳးေဖာက္မႈ မ်ားႏွင့္ အစိုးရက အက်င့္ပ်က္ ခ်စားျခင္း ကို အေမရိကန္က လစ္လ်ဴရႈ ထားသည္ ဟု ေ၀ဖန္ မႈမ်ား ရွိခဲ့သည္။
၂၀၀၉ ခုႏွစ္ တြင္ ဘင္အလီ သည္ ငါးႀကိမ္ေျမာက္ သမၼတ အျဖစ္ အေရြးခံရၿပီးေနာက္ ျပည္သူတို႔၏ မေက်နပ္မႈမ်ား စတင္ခဲ့သည္။
တူနီးရွား ႏိုင္ငံ၏ ယဥ္ေက်းမႈ
အေနာက္ယဥ္ေက်းမႈ ကို ႏိုင္ငံတြင္း ခြင့္ျပဳထားသည္ တစ္ခုတည္းေသာ အာရပ္ ႏိုင္ငံျဖစ္သည့္ တူနီရွားတြင္ အမ်ိဳးသမီးမ်ား မွ အစၥလာမ္ ဘာသာ၀င္တို႔၏ ဓေလ့ျဖစ္သည့္ ဘာကာ ေခၚ မ်က္ႏွာဖံုးမ်ား တပ္ဆင္ရျခင္း မရွိပါ။ ေျမထဲ ပင္လယ္ ကမ္းေျခ အာဖရိက ႏိုင္ငံ ငယ္ေလးသည္ ဥေရာပ ႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ မျခား လူမႈေရး လြတ္လပ္မႈ ရွိသည္။ ျပင္သစ္ ေဘာလံုး အေက်ာ္အေမာ္ ဘားသက္ဇ္ ၊ ဖက္ရွင္ အေက်ာ္အေမာ္ ဒိုနာ တယ္လာဗက္ဆက္ခ်ီ တို႔၏ ဇိမ္ခံအိမ္ အေကာင္းစားမ်ားလည္း တူနီရွားတြင္ ရွိသည္။
သို႔ေသာ္ …….ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး မ်ားကေတာ့ လြတ္လပ္မႈမရွိ ၊ ႏိုင္ငံ အာဏာကို ၁၉၈၇ ခုႏွစ္ ကတည္းက အာဏာသိမ္းၿပီး ရယူလာသည့္ သမၼတ ဇင္အယ္ အဘီဒင္း ဘင္အလီ က အုပ္ခ်ဳပ္သည္။ ဘင္အလီသည္ တူနီရွား ႏိုင္ငံကို ျပင္သစ္ ကိုလိုနီ လက္ေအာက္မွ လြတ္ေျမာက္ေအာင္ တိုက္ပြဲ၀င္ခဲ့သူ သမၼတ ဟာဘစ္ေဘာ္ဂီဘာ ကို ျဖဳတ္ခ်ၿပီး အာဏာသိမ္း ခဲ့သူ ျဖစ္သည္။ အာဏာရၿပီး ေနာက္တြင္ ၎၏ အာဏာကုိ တည္ၿမဲေအာင္ လုပ္ၿပီး အတိုက္အခံမ်ား ကို ဖမ္းဆီး ေထာင္ခ်ျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္သည္။ ေနာက္ပိုင္းတြင္ သတင္းစာ ဆရာမ်ား ၊ဘေလာက္ဂါမ်ား၊ ပညာရွင္မ်ား ကိုပါ ဖမ္းဆီး ေထာင္ခ်ခဲ့သည္။
၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ႏိုင္ငံတြင္း လြတ္လပ္စြာေျပာဆိုခြင့္မ်ား ကို ပိုမို ခ်ဳပ္ခ်ယ္ကန္႔သတ္ လာသည္။ ဘေလာက္ဂါ မ်ား ကို ဖမ္းဆီးေထာင္ ခ်ခဲ့ၿပီး ႏွိပ္စက္ ညွင္းပန္း မႈမ်ား ျပဳလာခဲ့သည္။ တူနီရွား အစိုးရ အဖြဲ႔သည္ လာဘ္စားမႈ မ်ားမွ ပိုမို ဆိုးရြားလာၿပီး ၂၀၀၉ ခုႏွစ္တြင္ ဘင္အလီ ၏ ဇနီးျဖစ္သူ လိုင္လာ ဘင္အလီက ဆြစ္ဘဏ္ ႏွင့္ ဂ်ာမဏီဘဏ္ တို႔တြင္ ေဒၚလာ သိန္း ၈၀၀ ေက်ာ္ အပ္ႏွံခဲ့သည္ ဟု သတင္းမ်ား ထြက္ေပၚခဲ့သည္။
တူနီရွား ႏိုင္ငံ ဆိုင္ရာ အေမရိကန္ သံအမတ္ႀကီး ေရာဘတ္ ဂိုဒက္ က တူနီရွား သမၼတ ဘင္အလီ ၏ ေဆြမ်ိဳး မိသားစု ကို “ေကြဇိုင္း မာဖီးယား” ဟု ေခၚဆို ခဲ့သည္။ ဘင္အလီ ၏ ပထမ အိမ္ေထာင္ မွ သားသမီး မ်ားသည္ တူနီရွား ႏိုင္ငံ၏ ပင္လယ္ ကမ္းေျခ မ်ားတြင္ ဟိုတယ္ ႏွင့္ ရီေဆာ့ မ်ားကို ပိုင္ဆိုင္သည္။ ၎၏ ေယာက္ဖ ဆခ္ခါ မာတာရီသည္ ဇိုင္တိုနာ ေရဒီယို ႏွင့္ ရုပ္သံကို ပိုင္သည္။ ဘင္အလီ ၏ ေဆြမ်ိဳးမ်ားသည္ တူနီးရွား ႏိုင္ငံတြင္ အဖိုးတန္ အိမ္မ်ား အလံုး ၁၀၀ ထက္မနည္း ပိုင္ဆိုင္ၿပီး ႏိုင္ငံ၏ အိမ္ၿခံေျမ လုပ္ငန္း ကို လက္၀ယ္ႀကီး လုပ္ထား သည္။ ၿမိဳ႕ေတာ္ တူနစ္ ရွိ ကာေသ့ ႏိုင္ငံတကာ ေက်ာင္း ကို ဘယ္(လ)ဂ်ီယန္ ကုမၸဏီ တစ္ခုသို ့ ေဒၚလာ တစ္သန္းခြဲျဖင့္ ေရာင္းခ်သည္။
ဘင္အလီ၏ ေယာက္ဖ တစ္ဦးသည္ ဗဟိုဘဏ္၏ ရွယ္ယာ အမ်ားစုကို ပိုင္ဆိုင္ၿပီး ကိုယ္ပိုင္ဘဏ္ တစ္ခု ရွိကာ ဆြစ္ဇာလန္ ႏိုင္ငံ ရိုဒူဟြန္တြင္ ေဒၚလာ ေလးသန္းေက်ာ္တန္ အိမ္ႏွင့္ ကိုယ္ပိုင္ ျပင္သစ္လုပ္ Falcon 9000 Jet ေလယာဥ္ တစ္စီးရွိသည္။
တူနီရွား ျပည္သူမ်ား မွာ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ အေမရိကန္ စီးပြားပ်က္ကပ္ ဂယက္ေၾကာင့္ အလုပ္အကိုင္မ်ား ရွားပါး လာၿပီး ပို၍ ဆင္းရဲတြင္း နက္လာၾကသည္။ တိုင္းသူ ျပည္သား မ်ားမွာ ဆင္းရဲတြင္း နက္ေသာ္လည္း ဘင္အလီ ႏွင့္ မိသားစုက အေနာက္တိုင္း သံတမန္မ်ားကို ျပင္သစ္ ႏိုင္ငံမွ မွာယူထားသည့္ ၀ိုင္ အေကာင္းစား မ်ားျဖင့္ တည္ခင္း ဧည့္ခံသည္။ သံအမတ္ မ်ားကလည္း အလြန္ သေဘာက်သည္ ျပင္သစ္ ႏိုင္ငံျခားေရး ၀န္ထမ္းမ်ား ဆိုလွ်င္ တူနီရွား ႏိုင္ငံတြင္ သံ၀န္ထမ္း အျဖစ္ ေစလႊတ္ျခင္း ခံရလွ်င္ အလြန္ သေဘာက်သည္။
အံုၾကႊမႈ ၏ နိဒါန္း
၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာ လ ၁၇ ရက္ေန႔တြင္ အသက္ ၂၆ ႏွစ္ အရြယ္ မိုဟာမက္ ဘူဇာဇီ မိမိကိုယ္ကို မီးရိႈ ့ဆႏၵျပသည့္ ျပည္သူတို႔၏ ေဒါသသည္ ဘူဇာဇီ၏ ကိုယ္ေပၚမွ မီးေတာက္ ကဲ့သို႔ ဟုန္းကနဲ ေတာက္ေလာင္သည္။
ထိုေန႔တြင္ ပင္ ဘူဇာဇီ မီးရိႈ ့ဆႏၵျပသည့္ ဓာတ္ပံုမ်ား ၊ ဗီဒီယို မ်ားအား တူနီရွန္း ဘေလာက္မ်ားတြင္ ေဖာ္ျပ ထားေသာေၾကာင့္ အျခား ၿမိဳ႕မ်ား တြင္လည္း ျပည္သူမ်ား က ေမာ္ေတာ္ကား တာယာမ်ားကို မီးရိႈ ့ၿပီး ဆႏၵျပၾကသည္။
မီးရိႈ ့ဆႏၵျပမႈ ျဖစ္ေပၚၿပီးေနာက္ ဆစ္ဒီ ဘိုဇီ ၿမိဳ႕ငယ္ေလးတြင္ လူ ၄၀ ေက်ာ္မွ စတင္ကာ လမ္းေပၚထြက္ ဆႏၵျပမႈ စတင္ၿပီး ေနာက္ အျခား ၿမိဳ႕မ်ားသို႔ ကူးစက္ သြားခဲ့သည္။
ျပည္သူ တို႔၏ ေတာင္းဆိုမႈ မွာ အလုပ္အကိုင္ အခြင့္အလမ္းမ်ား ရရွိေရး ျဖစ္သည္။
ဒီဇင္ဘာလ ၂၀ ရက္ေန ့တြင္ အစိုးရ အဖြဲ ့မွ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရး ၀န္ႀကီးက ဆစ္ဒီ ဘိုဇီ ၿမိဳ႕ငယ္သို႔ သြားေရာက္၍ အလုပ္အကိုင္ ေနရာမ်ား အတြက္ ေဒၚလာ ၁၀ သန္း အကုန္ အက်ခံကာ ဖန္တီးေပးမည္ ဟု စီစဥ္ ခဲ့ေသာ္လည္း ဆႏၵျပမႈမ်ားမွာ အျခား တူနီးရွား ၿမိဳ႕မ်ား ဆီသို႔ ကူးစက္ သြားသည္။
ဒီဇင္ဘာ လ ၂၁ ရက္ေန ့တြင္ အသက္ ၂၂ အရြယ္ရွိ လူငယ္ တစ္ဦးက မိမိ ကိုယ္ကို သတ္ေသ ဆႏၵျပမႈ ထပ္မံ ေပၚေပါက္ ခဲ့ၿပီးေနာက္တြင္ တူနီးရွား ေတာင္ပိုင္း ၿမိဳ႕မ်ား သို႕ပါ ဆႏၵျပမႈ စတင္ ကူးစက္သည္။
ႏိုင္ငံအလယ္ ပိုင္း ရွိ ၿမိဳ႕တစ္ ခု ျဖစ္ေသာ မန္ဇယ္ ဘိုဇီယန္း တြင္ အသက္ ၁၈ ႏွစ္ အရြယ္ ဆႏၵျပသူ မိုဟာမက္ အာမာရီ ကို ရဲတပ္ဖြဲ႔က ပစ္သတ္ ခဲ့ၿပီး အသက္ ၄၄ ႏွစ္ အရြယ္ရွိ ေခ်ာကီ အယ္ဟာဇီ ကိုလည္း ပစ္သတ္ ခဲ့သည္။
အစိုးရ၊ လံုၿခံဳေရး အဖြဲ႔မ်ား ႏွင့္ ေဒသခံ အာဏာပိုင္ မ်ားက ဆႏၵျပသူမ်ားသည္ တိုင္းျပည္ စီးပြားေရးကို အထိနာ ေအာင္ လုပ္သူမ်ား ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ၿဖိဳ ခြဲမႈမ်ား ျပဳလုပ္မည္ဟု သတိေပးကာ ပစ္ခတ္မႈမ်ား ျပဳလုပ္ေသာ္လည္း ေက်ာင္းသားမ်ား၊ ေရွ႕ေန မ်ားႏွင့္ အတိုက္အခံ ေခါင္းေဆာင္ မ်ားက ဦးေဆာင္ၿပီး ဆႏၵျပ ေသာေၾကာင့္ ျပည္သူမ်ား ပါ၀င္လာရာ လူထု အံုၾကႊမႈ အသြင္ ေဆာင္လာခဲ့သည္။
ခရစၥမတ္ ေန႔တြင္ တူနီးရွား ႏိုင္ငံ၏ အႀကီးဆံုးေသာ အတိုက္ အခံ ပါတီ ျဖစ္သည့္ Progressive Democratic Party မွ ေခါင္းေဆာင္ မ်ားက ဦးေဆာင္ၿပီး လမ္းေပၚထြက္ၿပီး ဆႏၵျပၾကရာ ျပည္သူမ်ား က အားတက္ လာၿပီး ဆစ္ဖစ္ ၿမိဳ႕တြင္ ဆႏၵျပသူမ်ားက ရဲမ်ား ၏ ေသနတ္မ်ား ကို ၀င္ေရာက္ လုၾကသည္။
အျခား ၿမိဳ႕ငယ္မ်ား တြင္မူ စစ္တပ္ ႏွင့္ လံုၿခံဳေရး အဖြဲ႔မ်ား ကို ျပန္လည္ ပစ္ခတ္ၾကရာ လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႔မ်ားက ျပန္လည္ ပစ္ခတ္ေသာ္ လည္း ဆႏၵျပမႈ မ်ားက ေန႔ေရာ ညပါ အားေကာင္းလာသည္။
နာမည္ေက်ာ္ တူနီးရွား ေရွ႕ေန Abderrahman Ayedi ကို ရဲတပ္ဖြဲ႔က ဖမ္းဆီး ၿပီး ႏွိပ္စက္ ညွင္းပန္းသည့္ သတင္း ထြက္လာသည့္ အခါ ျပည္သူမ်ားက ရဲစခန္းကို ၀ိုင္းၿပီး ေအဒီကို ကယ္ဆယ္ခဲ့သည္။
အယ္(လ) ဂ်ီးယား ႏွင့္ နယ္စပ္ျခင္း ကပ္ေနသည့္ ၿမိဳ႕ေတာ္ တာလာတြင္ ဆႏၵျပမႈ ျဖစ္ပြားၿပီး ေနာက္တြင္ ရဲတပ္ဖြဲ႔က သက္ႀကီးရြယ္အို အမ်ိဳးသမီး ႏွစ္ဦးကို ပစ္သတ္သည့္ အခါ အံုၾကႊမႈမွာ ၿမိဳ႕ေတာ္တူနစ္ သို႔ပါ ကူးစက္ သြားသည္။
ဇန္န၀ါရီ လ ၄ ရက္ေန႔တြင္ တူနီးရွား ေရွ႕ေနမ်ား ေကာင္စီ၊ အတိုက္အခံ ပါတီႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား က အေထြေထြ သပိတ္ တိုက္ပြဲ ဆင္ႏႊဲရန္ ေၾကျငာၿပီး ေနာက္ ၿမိဳ႕ေတာ္ တူနစ္ တြင္ ျပည္သူမ်ားက လမ္းေပၚ ထြက္၍ ဆႏၵျပၾကသည္။
တူနစ္ အပါအ၀င္ တူနီရွား ႏိုင္ငံ တစ္ခု လံုး ဘင္အလီ ကို အံုၾကႊ တြန္းလွန္ ရာတြင္ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္ မ်ားက ေထာက္ပံ့ကူညီမႈ မ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။
၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ႏွစ္သစ္ကူးေန ့ဇန္န၀ါရီလ ၁ရက္ေန ့အထိ ဆႏၵျပသူ ၅၀ ေက်ာ္ခန္႔ အသက္ ဆံုးရႈံးခဲ့ၿပီး လူ ၂၀၀ ေက်ာ္ကို ဖမ္းဆီး ထားသည္။ ဆႏၵျပသူမ်ား ကို စစ္တပ္ ႏွင့္ ရဲတပ္ဖြဲ႔မ်ား က ပစ္ခတ္ ခဲ့ေသာ္လည္း ၿမိဳ႕ေတာ္ တူနီးရွား တြင္ ေန႔ေရာ ညပါ ဆက္လက္ ဆႏၵ ျပခဲ့ၾကသည္။
ဇန္န၀ါရီလ ၄ ရက္ေန႔တြင္ တူနီရွား ကြန္ျပဳတာ ကၽြမ္းက်င္သူမ်ားက အစိုးရ ၀ဘ္ဆိုတ္ မ်ားကို တိုက္ခိုက္ မႈမ်ား စတင္ ျပဳလုပ္ခဲ့သျဖင့္ အစိုးရ ၀ဘ္ဆိုတ္ ေလးဆယ္ေက်ာ္ ပိတ္လိုက္ရသည္။
တူနီးရွား ပုဂၢလိက ရုပ္သံ Nessma TV က အစိုးရ အမိန္ ့ကို ျငင္းဆန္ၿပီး ျပည္သူမ်ား ၏ ဆႏၵျပမႈ မ်ားကို အခ်ိန္ျပည့္ ထုတ္လႊင့္ ခဲ့ရာ ဆႏၵျပမႈ မွာပိုမို အားေကာင္းလာၿပီး ကမာၻ က သိလာခဲ့သည္။
ကိုးကား၊ အယ္(လ)ဂ်ာဇီးယား၊ ဘီဘီစီ၊ ဂါဒီးယန္း၊ ၀ီကီပီဒီးယား ၊ ၀ီကီလိခ္ ၊ အာရပ္ႏွင့္ တူနီးရွား ဘေလာက္မ်ား။
Ref: Freedom News Group
Sunday, January 23, 2011
တူနီးရွား ႏိုင္ငံ၏ လူထု အံုၾကြမႈ အပိုင္း (၁)
January 14, 2011
Tunisia Uprising Episode N0 1. (Must Read)
-သမၼတဘင္အလီက သမၼသက္တမ္း ကုန္ဆုံးခ်ိန္တြင္ ျပန္လည္အေရြးခံမည္ မဟုတ္ဟုဆို
-စားေသာက္ကုန္မ်ားကို ေစ်းေလွ်ာ့ေပးၿပီး၊ သတင္းလြတ္လပ္ခြင့္ကို ျပန္လည္ ေဖာ္ေဆာင္ေပး
-တူနီးရွား ျပည္သူမ်ား ႏိုင္ငံအႏွံ႔ အံုၾကႊ မႈ စတင္
-တူနီရွား ႏိုင္ငံ ၏ ဘေလာက္ဂါမ်ားက အံုၾကြမႈကို ပိုမို အရွိန္ ျမွင့္တင္ေပး
-တူနီးရွား ႏိုင္ငံ လူထု အံုၾကြမႈ အတြင္း လူ သံုးဆယ္ နီးပါး ေသးဆံုး
-အာရပ္ ႏိုင္ငံ မ်ား ၏ ျပည္သူ လူထံု အံုၾကႊမႈ မ်ား ျပန္လည္ အားေကာင္းလာ
အယ္(လ)ဂ်ီးရီယား နဲ႔လစ္ဗ်ား ႏိုင္ငံ ၾကားက ႏိုင္ငံငယ္ေလး တစ္ခု ျဖစ္တဲ့ တူနီးရွား ႏိုင္ငံဟာ ေျမာက္အာဖရိက တိုက္မွာ အေသးဆံုး ႏိုင္ငံတစ္ခု ျဖစ္ၿပီး ႏိုင္ငံရဲ႕ ၿမိဳ႕ေတာ္ တူနစ္ကေတာ့ သာယာလွပတဲ့ မက္ဒီတာေရးနီးယန္း ပင္လယ္ကမ္းေျခမွာ ရွိတာေၾကာင့္ ကမာၻလွည့္ ခရီးသြား ေတြကို တျခား ေျမာက္အာဖရိက ႏိုင္ငံေတြ လိုပဲ ဆြဲေဆာင္ ထားႏိုင္ပါတယ္။
ႏိုင္ငံရဲ႕ၿမိဳ႕ေတာ္ တူနစ္ကေန ေမာ္ေတာ္နဲ႔ ေျမထဲပင္လယ္ကို ျဖတ္သန္း သြားရင္ ဆယ္နာရီေလာက္ အၾကာမွာ ျပင္သစ္ ႏိုင္ငံပိုင္ ကၽြန္းတစ္ခုခု ဒါမွ မဟုတ္ အီတလီ ႏိုင္ငံ ကမ္းေျခကို ေရာက္ရွိပါတယ္။
တူနီရွား ႏိုင္ငံမွာ ၁၉၈၇ ခုႏွစ္ ကတည္း က အာဏာရရွိလာတဲ့ အသက္ ၇၄ ႏွစ္ အရြယ္ ရွိ ဇင္အယ္ အဘီဒင္း ဘင္ အလီက အာဏာရွင္ ဆန္ဆန္ အုပ္ခ်ဳပ္ လာခဲ့ပါတယ္။
တူနီးရွား ႏိုင္ငံကို ျပင္သစ္ တို႔အုပ္ခ်ဳပ္ စဥ္မွာ စစ္ထဲ ၀င္ၿပီး ေတာ္လွန္ေရး လုပ္ခဲ့တဲ့ ဘင္အလီ ဟာ ၁၉၈၇ ႏို၀င္ဘာ ၇ ရက္ မွာ အေနာက္တုိင္း ဆန္ဆန္ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲမႈကို လိုလားတဲ့ ေက်းဇူးရွင္ ျဖစ္သူ သမၼတ ဟာဘစ္ေဘာ့ ဂီဘာနဲ႔ သူ႔ရဲ႕ သားျဖစ္သူ တူနီးရွား ႏိုင္ငံဆိုင္ရာ အေမရိကန္ သံအမတ္ႀကီးကို ရာထူးက ဖယ္ရွားၿပီး အာဏာ သိမ္းခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။
၂၀၀၅ ခုႏွစ္ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ အတိုက္အခံ ေတြကို ေထာင္သြင္း အက်ဥ္းခ်မႈေတြ ရွိလားၿပီး သတင္းေထာက္ ေတြ၊ ဘေလာက္ဂါေတြ ကို ဖမ္းဆီး အျပစ္ေပးကာ ပိုမို ႏွိပ္ကြပ္ လာခဲ့ပါတယ္။ ႏိုင္ငံရဲ႕ အထင္ကရ ေနရာေတြတိုင္းမွာ သူ႔ရဲ႕ ဓာတ္ပံု ပိုစတာႀကီးေတြ ခ်ိတ္ဆြဲ ထားတဲ့ ဘင္အလီဟာ သူ႔ရဲ႕ ၂၃ ႏွစ္တာ အာဏာ ခ်ဳပ္ကိုင္ထားတဲ့ သက္တမ္း အတြင္း ၿပီးခဲ့တဲ့ ႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ ေႏွာင္းပိုင္းက စလို႔ ႏိုင္ငံ အတြင္းမွာ မၿငိမ္ သက္မႈေတြ စတင္ခဲ့ပါတယ္။
အသက္၂၆ ႏွစ္ အရြယ္ရွိ တကၠသိုလ္ဘြဲ႔ရ မိုဟာမက္ ဘူဇာဇီ ရဲ႕ လမ္းေဘးမွာ ေရာင္းတဲ့ သစ္သီး ဗန္းကို အာဏာပိုင္ေတြက ခြင့္ျပဳခ်က္ ယူၿပီး မေရာင္းလို႔ဆိုၿပီး အေၾကာင္းျပကာ သိမ္းဆည္း ခဲ့ပါတယ္။ တစ္ေန႔စာ တစ္ေန႔ရင္းၿပီး ၀မ္းစာ ရွာရတဲ့ ဘြဲ႔ရ ေက်ာင္းသား ဘူဇာဇီ က သူ႔ရဲ႕ သစ္သီးဗန္း အသိမ္းခံရၿပီး ေနာက္မွာေတာ့ ဆႏၵျပတဲ့ အေနနဲ႔ ဒီဇင္ဘာလ ၁၉ ရက္ေန႔မွာ ၿမိဳ႕ေတာ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးရံုး အေရွ႕မွာ သူ႔ကိုယ္သူ မီးရိႈ႕ၿပီး ဆႏၵျပ ခဲ့ရာကေန သူ႔ရဲ႕ ဇာတိၿမိဳ႕ျဖစ္တဲ့ ဆီဒီဘိုရ္ဇဒ္ မွာ လူ ၁၀၀ ေက်ာ္ေလာက္နဲ႔ စတင္ ဆႏၵျပၾကတာမွာ အခုလို မၿငိမ္မသက္ မႈေတြ ေပၚေပါက္ လာခဲ့ရတာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီလို မၿငိမ္မသက္ မႈ ေတြဟာ ဇန္န၀ါရီလ ၁၀ ရက္ေန႔မွာ ၿမိဳ႕ေတာ္ တူးနစ္ကို ကူးစက္ခဲ့ၿပီး ဘင္အလီက စစ္တပ္၊ ရဲ တပ္ဖြဲ႔ေတြနဲ႔ ဆႏၵျပသူေတြကို ၿဖိဳခဲြခဲ့ပါတယ္။ ရက္ ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ ဆႏၵျပမႈမွာ အစိုးရက ေသဆံုး သူ ၂၃ ဦး ရွိတယ္လို ့ဆိုၿပီး တကၠသိုလ္ ေက်ာင္း သားေတြက ေလးဆယ္ ေက်ာ္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ႏိုင္ငံတ၀ွမ္းမွာ ညမထြက္ရ အမိန္႔ေတြ ထုတ္ျပန္ ခဲ့ေပမယ့္ ဆႏၵျပမႈေတြ ဆက္လက္ အားေကာင္း လာတာေၾကာင့္ ………..
ဓာတ္ပံုမ်ား — အယ္(လ)ဂ်ာဇီးယား၊ ေအအက္(ဖ)ပီ၊ ဂါးဒီးယန္း
Ref: Freedom News Group
Thursday, October 21, 2010
တရုတ္ႏိုင္ငံတြင္ အသံုးမဝင္ေသာ မီးရထားစက္ေခါင္းမ်ား ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ေရာက္ရွိ
ေအာက္တိုဘာ ၂၁ , ၂၀၁၀
ေအာက္တိုဘာ ၁၉ ရက္ေန႔က တရုတ္ႏိုင္ငံမွ ရထားစက္ေခါင္းမ်ား လႊဲေျပာင္းေပးအပ္ပြဲကို သတင္းစာေတြထဲမွာ ရုပ္ပံုမ်ားႏွင့္ ဖတ္လိုက္ရတယ္။ ဒီေန႔ ေအာက္တိုဘာ ၂၀ မွာၾကေတာ့ တရုတ္ႏိုင္ငံတြင္ ျမန္ႏႈန္းျမင့္ရထားမ်ား တည္ေဆာက္ရန္ သပၸံပညာရွင္မ်ားႏွင့္ နည္းပညာ သုေတသန ျပဳလုပ္ေနဆိုၿပီး က်ည္ဆံရထားပံုနဲ႔ တြဲထည့္လာတယ္။


တကယ္ေတာ့ ျမန္မာျပည္ပို႔တဲ့ စက္ေခါင္းတြဲဟာ တရုပ္ႏိုင္ငံမွာ အသံုးမဝင္ေတာ့ပါဘူး တစ္ခ်က္ခုတ္ ႏွစ္ခ်က္ျပတ္ ဆိုသလို အမိႈက္လဲရွင္း တိုင္းျပည္ကို မ်က္ႏွာလို မ်က္ႏွာရ လုပ္ခ်င္ေနတဲ့ အာဏာရူးေတြဆီမွာလဲ မ်က္ႏွာေကာင္းရ။
Tuesday, May 11, 2010
တကယ္ဗုံးခဲြတာ ဘယ္သူေတြလဲ
May 10, 2010
ဒီႏွစ္သႀကၤန္အတြင္းရန္ကုန္မွာ ဗံုးေပါက္တာနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ရဲခ်ဳပ္ခင္ရီ က တရားခံေတြ မိထားၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း ေမလ (၆) ရက္ေန႔ သတင္းစာ ရွင္းလင္းပြဲမွာ ေျပာၾကားသြားတာ သိလိုက္ရေတာ့ ေမလ (၇) ရက္၊ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္တုန္းက ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ကုန္တိုက္(ေရွာ့ပင္းစင္တာ)ေတြက ဗံုးေပါက္ကြဲမႈေတြကို သတိရမိပါတယ္။
အဆိုပါ ေပါက္ကြဲမူ တိုင္းတြင္ျပည္သူမ်ား ထိခိုက္ ဆံုးရွံုးရအျခင္းတြက္ မ်ားစြာ ၀မ္းနည္းမိပါတယ္။ ကိန္းဂဏာန္း ရက္ လ ကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့လည္း ေဗဒင္ဆရာကိုေတာင္ သတိရလိုက္ပါတယ္။ ၂၀၀၅၊ ေမလ ဗုံးေပါက္ကြဲမူႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ျမန္မာ သတင္းႏွင့္ ျပန္ၾကားေရး ၀န္ႀကီး ေက်ာ္ဆန္းက KNU မွ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေရႊဆိုင္း၏ လက္ခ်က္ျဖစ္ေၾကာင္း သတင္းစာ ဆရာမ်ားေရွ႕မွာ ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။ သို႔ေသာ္လည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေရႊဆိုင္း ( KNLA တပ္မဟာ (၆) တပ္မမွဴး) သည္ ၂၀၀၅ေမလ ဗံုးကြဲမူ မတုိင္ခင္ (၁) ႏွစ္ေက်ာ္တြင္ ကြယ္လြန္ ခဲ့ပါသည္။ သတင္းႏွင့္ ျပန္ၾကားေရး၀န္ႀကီး တစ္ေယာက္ အေနျဖင့္ တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ရန္ အိမ္မွ ဇနီးသည္ကိုမ်ား တိုင္ပင္ရသလား၊ ဒါမွမဟုတ္ ေဗဒင္ ဆရာမ်ားကို အားကိုးေနရသလား ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းမ်ား ထြက္လာပါတယ္။
ေနာက္ပိုင္းတြင္ ၄င္းဗံုးကြဲမူ႔ ႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး KNU, KNPP, SSA ႏွင့္ ေဒါက္တာစိန္၀င္း ဦးေဆာင္ေသာ NCGUB ၏ လက္ခ်က္ျဖစ္ေၾကာင္း နအဖ မွ တရား၀င္ ေၾကျငာျပန္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က လံုၿခံဳေရး အထူထပ္ဆံုး ျဖစ္တဲ့ ၿမိဳ႕ေတာ္ ရန္ကုန္ကို Operation အေသးစားတစ္ခု အေနျဖင့္ ဗုံးခြဲ တိုက္ခိုက္ရန္ နယ္ေျမေဒသ ေ၀းလံတဲ့ အဖြဲ႔ (၄) ဖြဲ႔က စုစည္းႏိုင္တယ္ ဆိုေတာ့ နအဖ ရဲ႕ စစ္တကၠသိုလ္မွာ သင္ၾကားေနတဲ့ စစ္ေသနၤက ဗ်ဳဟာေတြကို စိတ္၀င္ စားမိပါတယ္။
ဗုံးေပါက္ကြဲၿပီး နအဖ ၏ ထုတ္ျပန္ခ်က္ မထြက္လာခင္ ေက်ာင္းသားတစ္ဦး ၏ ေျပာလိုက္ပံုမွာ “ဟားဟား... KNU ၏ လက္ခ်က္လို႔ ေျပာေတာ့မယ္..” အံၾသမိသည္မွာ ထိုေက်ာင္းသားသည္ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသား မဟုတ္ဘဲ (၉) တန္းေက်ာင္းသားေလး ျဖစ္ေန တာပါပဲ။
၄င္းဗံုးကြဲမူ႔ႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး သတင္းႏွင့္ျပန္ၾကားေရး၀န္ႀကီး ေက်ာ္ဆန္း ႏွင့္ ရဲခ်ဳပ္ခင္ရီ တု႔ိ၏ ဇာတ္ဆရာ အလိုက် ႀကိဳးစားခ်က္ေတြကို အနည္းငယ္ တင္ျပခ်င္ပါတယ္။ ၂၀၀၅ ေမလဗံုးခြဲ တိုက္ခိုက္မူ႔ႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး အေနာက္ပိုင္းတိုင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္မွ ၄င္းတု႔ိအပိုင္ေျမ ေလးအိမ္စုနားရိွ တကူဆိပ္ရြာမွ အမ်ိဳးသမီး အပါအ၀င္ ကရင္တိုင္းသား (၂၀) ေက်ာ္ကို တိုင္းစစ္ေၾကာေရး စခန္းသို႔ ေခၚယူ စစ္ေဆးပါတယ္။ စစ္ေၾကာေရး စခန္းသို႔ ေရာက္ရိွခဲ့သူ တစ္ခ်ိဳ႕၏ ျပန္လည္ေျပာျပခ်က္မွာ-
“ အခ်ဳပ္ခန္းထဲေရာက္ၿပီး (၃) ရက္ဆက္တိုက္အတြင္း ဘာမွ အေမးအျမန္း မရိွဘဲ လူကိုပဲ ဆက္တုိက္ ရိုက္ေနတယ္။ အစားအေသာက္ မေပးဘူး၊ အိပ္ခြင့္လည္း မေပးဘူး။ ဘာေၾကာင့္ ရိုက္ရတာလည္း မေျပာဘူး။”
(၃) ရက္ေျမာက္တဲ့ေန႔မွာ ေသာက္ေရတစ္ခြက္ ယူလာၿပီး ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွာ ဗံုးခြဲတာ မင္းမဟုတ္လား ေမးေတာ့ မဟုတ္ေၾကာင္း ေျဖတဲ့အခါ ေသာက္ေရခြက္ကို သြန္လိုက္ၿပီး ဆက္တုိက္ ရိုက္ေတာ့တာပဲ။ ဒါနဲ႔ပဲ (၄) ရက္ေျမာက္ ေန႔မွာ ဆက္မရိုက္ဖို႔ ေျပာေတာ့ သူတို႔ ေျပာခိုင္းတာ ေျပာရမယ္လို႔ အက်ပ္ကိုင္ပါတယ္။
ထိုကဲ့သို႔ ညဥ္းပန္းႏိွပ္စက္ေနတဲ့ အေတာအတြင္း ေက်ာင္းဆရာ Saw Standford သည္ ဒဏ္ရာမ်ားႏွင့္ ေသဆံုး သြားပါသည္။ ညဥ္းပန္းႏိွပ္စက္သည့္ နည္းမ်ိဳးစံုမွ တစ္နည္းမွာ အမ်ိဳးသမီးကို အက်ႌအ၀တ္အစားမ်ား ခြ်တ္ပစ္ၿပီး အမ်ိဳးသမီး အဂၤါကို လွ်ပ္စစ္ဓါတ္ျဖင့္ တို႔ခဲ့သျဖင့္ အႏွိပ္စက္ ခံရသူမ်ားမွာ နအဖ လက္ပါးေစ၏ ေစခိုင္းခ်က္ အတိုင္း ေျပာဖို႔ သေဘာ တူခဲ့ရပါသည္။
ထို႔ေနာက္စစ္ေၾကာေရးစခန္းမွ ဗံုးခြဲသူမ်ား၊ စည္းရံုးေရး တာ၀န္ခံ၊ ရံပံုေငြ ရွာေဖြေရး တာ၀န္ခံ၊ ပစၥည္း ပို႔ေဆာင္ေရး တာ၀န္ခံ အစရိွသျဖင့္ တာ၀န္ခြဲေ၀ ခ်ေပးၿပီး ဇတ္တိုက္ပါေတာ့တယ္။ စိတ္ႀကိဳက္ ဇာတ္တိုက္ၿပီး သကာလ ဧရာ၀တီတိုင္းမူး မွ အနာဂတ္ အက်ိဳးကို ေမွ်ာ္လွ်က္ အထက္သို႔ သတင္းပို႔လိုက္ပါတယ္။ စစ္ေၾကာေရး စခန္းတြင္းရိွစဥ္ တိုင္းရင္းသား ဓါးစားခံမ်ားမွာ ဗုံးခြဲသူမ်ားမွာ မိမိတို႔ျဖစ္ေၾကာင္း ၀န္ခံၿပီး ေမးခြန္းႏွင့္ အေျဖ ကိုက္ညီေစရန္ တစ္ပတ္ေက်ာ္ ေလ့က်င့္ခဲ့ပါသည္။ ၄င္းေနာက္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ရဲခ်ဳပ္ ဗိုလ္မူးခ်ဳပ္ခင္ရီ မွ ျပည္တြင္းျပည္ပ သတင္းစာ ဆရာမ်ားေရွ႕တြင္ ဟန္ပါပါျဖင့္ ဂုဏ္ယူ၀င့္ၾကြားစြာ ေျပာခဲ့သည္မွာ- “ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ေမလ ဗံုးခြဲသည့္ တရားခံမ်ားကို မိထားၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ မၾကာခင္ အခ်ိန္တြင္း အမ်ားျပည္သူ မ်ားေရွ႕တြင္ ထုတ္ေဖၚျပသၿပီး တရား ဥပေဒ အတိုင္း ဆက္လက္ ေဆာင္ရြက္သြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း” လူသိရွင္ၾကား ေၾကျငာခဲ့ပါသည္။ အစီစဥ္တိုင္း ဧရာ၀တီတိုင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္မွ ဓါးစားခံမ်ားကို ျမန္မာႏိုင္ငံ ရဲတပ္ဖြဲ႔သို႔ အပ္ႏွံၿပီး ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ဗံုးခြဲခဲ့သည့္ ေနရာမ်ားတြင္ ျပန္လည္ သရုပ္ေဆာင္ စစ္ခ်က္ယူရန္ျဖစ္သည္။
ရဲအုပ္= နင့္နာမည္ဘယ္လိုေခၚလဲ
ရြာသူ = က်မနာမည္ ေနာ္ xxxxx ပါ။
ရဲအုပ္ = ေနရပ္
ရြာသူ = ဧရာ၀တီတိုင္း တကူဆိပ္ ရြာကပါ။
ရဲအုပ္ = နင္ဘာလုပ္ခဲ့လဲ
ရြာသူ = ရန္ကုန္မွာ ဗံုးခြဲဖို႔ ရံပံုေငြ လိုက္ေကာက္ပါတယ္။
ရဲအုပ္ = ဘယ္သူ႕ဆီက ေကာက္ခဲ့လဲ
ရြာသူ = ရန္ကုန္ၿမိဳ႕အင္းစိန္ၿမိဳ႕နယ္၊ ေတာင္သူကုန္းရပ္ကြက္ က ေနာ္xxxxxဆီမွ ေငြက်ပ္ ငါးသိန္း သြားယူ ခဲ့ပါတယ္။ ထို႔ေနာက္ ရဲအရာရိွမ်ား သက္ေသမ်ား ေခၚလွ်က္ အဆိုပါအိမ္သို႔ တရားခံ ႏွင့္အတူ သြားၾကပါသည္။
အိမ္ေပၚသို႔ တက္ၿပီးေသာ အခါ-
ရဲအုပ္ = ကဲ.. နင္ေျပာတဲ့ ေနာ္xxxx ရဲ့ အိမ္ ဘယ္မွာလဲ
အဆိုပါအိမ္သို႔တစ္ခါမွ မေရာက္ဘူးေသာ ရြာသူသည္ ေတာင္ၾကည့္ေျမွာက္ၾကည့္ၿပီး မ်က္ေစာင္းထိုးမွာ ရိွေသာ အိမ္ကို လက္ညိဳးထိုးလွ်က္-
ရြာသူ = အဲဒီအိမ္ဘဲ။
အမွန္မွာ အဆိုပါ ေနာ္ xxxx အိမ္ေပၚသို႔ေရာက္ေနေသာ္လည္း အလြတ္က်က္ခဲ့သည့္အတုိင္း အျပင္မွာ မေရာက္ ဘူးသျဖင့္ ေတြ႔ရာ ေျဖလိုက္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ရဲစခန္းသို႔ျပန္ၿပီး အမ်ိဳးသမီး(၇) ဦးခန္႔ကို တန္းစီခိုင္းၿပီး ရဲလုပ္ငန္းစဥ္ အတုိုင္း လူကို လက္ညိဳးထိုး ေဖၚျပခိုင္းပါသည္။ အလြတ္ ေလ့က်င့္ခဲ့ၿပီး အျပင္မွာ မေတြ႔ခဲ့ဘူး သျဖင့္ ၄င္းရြာသူမွာ မေျဖႏိုင္ဘဲ ေခြ်းျပန္လာပါသည္။ ထို႔ေနာက္အက်ႌ သားနားစြာ ၀တ္ထားၿပီး ေရႊဆြဲႀကိဳး ဆင္ျမန္းထားေသာ အမ်ိဳးသမီးကို လက္ညိဳးထိုးလ်က္-
ရြာသူ = က်မကို ေငြေပးတာသူဘဲ ။ ဟဲ့ေကာင္မ ေျပာလိုက္ေလ၊ နင္ငါ့ကို ေငြငါးသိန္းေပးတဲ့ ကိစၥ။
တစ္ေယာက္ မ်က္ႏွာတစ္ေယာက္ ၾကည့္လွ်က္ အားလံုး တိတ္ဆိတ္ေနပါသည္။ ရြာသူ ညြန္ျပလိုက္သူမွာ စခန္း မွဴး၏ ဇနီး ျဖစ္ ေနပါသည္။ ေစာxxxx ကို ဆက္လက္ စစ္ေဆးပါသည္။
ရဲအုပ္= မင္းနာမည္ဘယ္လိုေခၚလဲ
ရြာသား = က်ေနာ္နာမည္ ေစာ xxxxx ပါ။
ရဲအုပ္ = ေနရပ္
ရြာသား = ဧရာ၀တီတိုင္း တကူဆိပ္ ရြာကပါ။
ရဲအုပ္ = မင္းဘာလုပ္ခဲ့လဲ
ရြာသား = က်ေနာ္ ဒဂံုေရွာ့ပင္းစင္တာကို ဗံုးခြဲခဲ့ပါတယ္။
ရဲအုပ္ (အသံမာမာျဖင့္)= အမွန္တိုင္းေျပာစမ္း၊ မေျပာရင္မင္းနာမယ္။
ရြာသား = ဟုတ္ကဲ့ မလုပ္ပါနဲ႔ခင္ဗ်ား၊ က်ေနာ္ အမွန္တိုင္း ေျပာေနပါတယ္။ ဒဂံု ေရွာ့ပင္းစင္တာကို ဗံုးခြဲခဲ့တာ က်ေနာ္ပါ။
ရဲအုပ္ = ရြာကေန ရန္ကုန္ကို ဘယ္လိုလာလဲ။
ရြာသား = လိုင္းကားနဲ႔လာပါတယ္။
ရဲအုပ္ = ဒဂံုေရွာ့ပင္းစင္တာကို ဘယ္လိုသြားလဲ
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သို႔တစ္္ခါမွ မေရာက္ဖူးေသာ ရြာသားသည္ မေမွ်ာ္လင့္ထားေသာ ေမးခြန္းေၾကာင့္ ခ်က္ျခင္း မေျဖႏိုင္ဘဲ စဥ္းစားကာ-
ရြာသား = အေ၀းေျပးကားဂိတ္ကေန ဒဂံုေရွာ့ပင္းစင္တာကို လမ္းေရွာက္သြားပါတယ္။
ရဲအုပ္ = မွန္မွန္ေျပာစမ္း။ ဒဂံုေရွာ့ပင္းစင္တာကို ဘယ္လိုသြားလဲ။
ရြာသား = ဟုတ္ကဲ့ က်ေနာ္လမ္းေလွ်ာက္သြားပါတယ္။
ရဲအုပ္ = ဗံုးကို ဘယ္လို သယ္လာလဲ
ရြာသား = ဆာလာအိတ္ထဲထည့္ၿပီးထမ္းလာပါတယ္။
ရဲအုပ္ = ဗုံးကိုဘယ္မွာသြားထားလဲ
ရြာသား = အမိွုက္ပံုးေဘးက တိုင္နားမွာသြားခ်ထားပါတယ္။
ရဲအုပ္ = ဗံုးကို ဘယ္လို ခြဲလိုက္လဲ။
ဗုံးလုပ္နည္း ႏွင့္ခြဲနည္းကို မသိေသာ ၄င္းရြာသားသည္ ခ်က္ခ်င္းမေျဖႏိုင္ဘဲ တစ္ခ်က္စဥ္းစားၿပီး ျပာျပာသလဲႏွင့္ ေျဖလိုက္သည္မွာ-
ရြာသား = တံမ်က္စည္းနဲ႔ ရိုက္ခြဲလိုက္ပါတယ္။
ရဲအုပ္ = အမွန္တိုင္းေျပာစမ္း။ ဗံုးကို ဘယ္လိုခြဲ လိုက္လည္း
ရြာသား = ဒဂံုေရွာ့ပင္းစင္တာ မွာ ဗံုးကို က်ေနာ္ကိုယ္တုိင္ တံမ်က္စည္း နဲ႔ ရိုက္ခြဲခဲ့ပါတယ္။ အဲဒါ အမွန္ဘဲခင္ဗ်။
ရဲအုပ္ = ဒါဆို မင္းဘာျဖစ္သြားလဲ
ရြာသား = က်ေနာ္ ဘာမွမျဖစ္ဘူးခင္ဗ်။
ထို႔ေနာက္ တရားခံ ကို အေ၀းေျပး ကားဂိတ္သို႔ေခၚၿပီး ဒဂံုေရွာ့ပင္း စင္တာသို႔ ဆက္သြားပါသည္။ ရြာသား တရားခံ ၏ စိတ္ထဲတြင္မူ...
“ ဟိုက္.....မွားသြားၿပီ။ အေ၀းေျပးဂိတ္ နဲ႔ ဒဂံုေရွာ့ပင္းစင္တာ ဒီေလာက္ေ၀းတာ ဘယ္လို လမ္းေလွ်ာက္လို႔ ေရာက္မလဲ..” ေရာက္ခါနီးတြင္-
ရဲအုပ္ = ဗံုးကိုဘယ္မွာထားၿပီးခြဲသလဲ
ရြားသား = အမိႈက္ပံုးေဘးနားမွာ ထားၿပီး ခြဲခဲ့ပါတယ္။
ဒဂံုေရွာ့ပင္းစင္တာ သို႔ ၀င္ၿပီး အပ်က္အဆီးမ်ားကို ျပၿပီး ဗုံးေထာင္ခဲ့သည့္ ေနရာကိုေမးေသာအခါ၊ ရြာသားမွာ အံ့အားသင့္လွ်က္ ဘာမွ မေျဖႏိုင္ဘဲ-
ရြာသား = ဟိုက္....မွားျပန္ၿပီ၊ တကယ္ဆို အဲဒီဗံုးကြဲ တဲ့အခ်ိန္မွာ ငါလည္း တစ္ ခါတည္း ေသရမွာေပါ့။
ေနာက္ထပ္ ၈ မိုင္ေရွာ့ပင္းစင္တာ ကို ဗံုးခြဲသည့္ ကရင္အမ်ိဳးသမီးအား ဆက္လက္ စစ္ေဆးပါသည္။
ရဲအုပ္ = ဘာအျပစ္ရိွလဲ
ရြာသူ = ၈ မိုင္ေရွာ့ပင္းစင္တာမွာ ဗံုးခြဲခဲ့ပါတယ္။
ရဲအုပ္ = ရြာကေန ရန္ကုန္ကို ဘယ္လိုလာလဲ
ရြာသူ = လိုင္းကား နဲ႔လာပါတယ္။
ရဲအုပ္ = ကားဂိတ္ကေန ၈ မိုင္ ေရွာ့ပင္းစင္တာကို ဘယ္လိုသြား
လဲရြာသူ = ကက ငွားၿပီးသြားပါတယ္။
ရဲအုပ္ = ဗံုးကို ဘယ္မွာသြားထားလဲ
ရြာသူ = ပစၥည္းအပ္တဲ့ေနရာမွာ သြားထားပါတယ္။
ရဲအုပ္ = အမွန္အတိုင္းေျပာစမ္း၊ လိမ္ရင္ နာသြားမယ္။
ရြာသူ = ဟုတ္..ဟုတ္ကဲ့ သူတို႔ ေျပာခိုင္းတဲ့ အတုိင္း က်မေျပာေနပါတယ္။ အဲဒါေတြဟာ သူတို႔ေျပာခိုင္းတဲ့ အမွန္ေတြဘဲ။
ရဲအုပ္ = သူတို႔ဆိုတာ ဘယ္သူေတြလဲ
ရြာသူ = သူတို႔ကို ေျပာလို႔မရဘူး။ ေျပာရင္ ေသသြားႏိုင္တယ္။
ရဲအုပ္ = နင္လိမ္ဖို႔ မႀကိဳးစားနဲ႔။ လိမ္ရင္နာမယ္။ အမွန္တိုင္း ေျပာရင္ ဘာမွမျဖစ္ဘူး။
ရြာသူ = တကယ္လား၊ အမွန္တုိင္းေျပာရင္ ရိုက္မလား။
ရဲအုပ္ = အမွန္တိုင္းေျပာရင္ ဘာမွမလုပ္ဘူး။ လိမ္ရင္ ဒီထက္နာမယ္။
ရြာသူ = ဒါဆိုရင္ အမွန္ကဒီလို xxxxxxxx
ဤသို႔ျဖင့္ ရြာသူမွေျပာသည္မွာ ၄င္းဗံုးေပါက္ကြဲမူ႔ကို မသိေၾကာင္း၊ စစ္တပ္မွ ညဥ္းပန္း ႏွိပ္စက္ၿပီး ၀န္ခံခိုင္းေၾကာင္း၊ စစ္ေၾကာေရး စခန္းတြင္ ဇာတ္တုိက္ခဲ့ပံုမ်ား ရွင္းျပၿပီးု အေသးစိတ္ ဖြင့္ခ်ပါေတာ့သည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံရဲတပ္ဖြဲ႔အေနျဖင့္ အမႈတည္ေဆာက္၍ မရေတာ့ဘဲ ႏွိပ္စက္ထားေသာ ရြာသားမ်ားကို ျပန္လႊတ္လိုက္ ရပါေတာ့သည္။ ဤကိစၥသည္ နအဖ၏ သရုပ္မွန္ ႏွင့္အရည္အခ်င္းကို ေဖၚျပေနေသာ ခိုင္မာသည့္ သာဓက ျဖစ္ပါသည္။ ၄င္းျပင္ ျပန္ၾကားေရး၀န္ႀကီး ေက်ာ္ဆန္း၊ ရဲခ်ဳပ္ ဗိုလ္မူးခ်ဳပ္ခင္ရီ ႏွင့္ ဧရာ၀တီ တုိင္းမႈး အားလံုး၏ အရည္အခ်င္း ကိုလည္း ထင္ဟပ္ ေပၚလြင္ေစပါတယ္။
ယခုလည္း ရန္ကုန္သၾကၤန္ ဗံုးခြဲမူ႔ ကို စတင္စြတ္စြဲ ထားသည့္အဖြဲ႔က တစ္ျခား ဖမ္းဆီးထားသည့္ အဖြဲ႔က တစ္ျခား ႏွင့္ စကတည္းက တစ္လြဲ ျဖစ္ေနပါၿပီ။ အျပစ္မရိွေသာ ဓါးစားခံမ်ားတြက္ ၀မ္းနည္းမိပါသည္။ မည္သို႔ပင္ ဇာတ္ဆရာ အလိုက် ဇာတ္တုိက္ေနပါေစ သမိုင္းသက္ေသ အမွန္တရားမ်ားသည္ အေႏွး ႏွင့္ အျမန္ ေပၚလာ မည္မွာ ဧကန္မလြဲေပ။
မွတ္ခ်က္။ တကူဆိပ္ရြာအေရးအခင္းႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး တာ၀န္ရိွသူ၊ တာ၀န္မဲ့ သူမ်ားေၾကာင္းကို ေရြးေကာက္ပြဲ က်င္းပ ခါနီးမွ ေဖၚျပသြားပါမည္။
ဖူးဒို
ေမလ (၈)၊ ၂၀၁၀။
Ref: အာဇာနည္ဘေလာ့
Friday, March 26, 2010
ဦးဝင္းတင္၏ ေထာင္ဋီကာ
ခက္ထန္
Monday, March 22, 2010
ျမန္မာစာေပ ေလာက၌ ႏွစ္ ၅၀ ေက်ာ္ ေပ်ာက္ကြယ္ ေနခဲ့ေသာ ေထာင္စာေပ၊ အက်ဥ္းသား ဘဝစာေပ၊ နရသိန္ အျဖစ္ဆိုးစာေပ ဟင္းလင္း ကြက္လပ္တြင္ အားျဖည့္ရန္ ဆိုသည္မွာ “ဘာလဲဟဲ့ လူ႔ငရဲ” ကို ေရးရျခင္း၏ အာသီသ ျဖစ္သည္။ ဆိုသည့္ အတိုင္းပင္ ဦးဝင္းတင္၏ ေထာင္တြင္း ရက္ ၇၀၀၀ ေက်ာ္ ပံုေဖာ္ခ်က္က စစ္အာဏာရွင္ေခတ္ နရသိန္၏ သ႐ုပ္သကန္ကို ေပၚလြင္ေစသည္။
၂၀၁၀ မတ္လ ၅ ရက္ေန႔တြင္ အၿပီးသတ္ ေရးထားေသာ ထုိ ေထာင္ဋီကာမွာ ဟံသာဝတီ ဦးဝင္းတင္၏ အသက္ ၈၀ ျပည့္ အထိမ္းအမွတ္ အျဖစ္ မတ္လ ၁၂ ရက္ေန႔တြင္ ထုတ္ေဝ ျခင္းလည္း ျဖစ္သည္။
“ဦးဝင္းတင္ဟာ သူနစ္နာ ခံစားေနရ တာေတြကို ေျပာတာထက္ သူတပါး နစ္နာ ခံစားေန ရတာေတြကို ပိုေျပာျပတယ္” ဟု ကုလသမဂၢ အထူး ကိုယ္စားလွယ္ မစၥတာပီညဲ႐ိုးက သတင္းစာ ရွင္းလင္းပြဲ တခုတြင္ ေျပာဖူးသည္။ ထိုအခ်က္သည္လည္း ဦးဝင္းတင္၏ “ဘာလဲဟဲ့ လူ႔ငရဲ” တြင္လည္း ထင္ဟပ္ေနသည္။
အႏွစ္ ၂၀ ကာလ အတြင္း သူခံစား ခဲ့ရေသာ ကာယဒုကၡ၊ စိတၱဒုကၡမ်ားကို နည္းနည္းသာ ေျပာၿပီး ေထာင္တြင္း မတရားမႈမ်ား၊ အာခံမႈမ်ား၊ အက်ဥ္းသား အခ်င္းခ်င္း ႐ိုင္းပင္း ကူညီမႈမ်ား၊ ေထာင္တြင္း ႏိုင္ငံေရး လႈပ္ရွားမႈမ်ား၊ ေထာင္က်ေဖာ္မ်ား အေၾကာင္းႏွင့္ ေထာင္တြင္း အျမင္မေတာ္ ေထာ္ေလာ္ ကန္႔လန္႔ မွန္သမွ်ကို ကြက္ကြက္ ကြင္းကြင္းပင္ ေရးထားသည္။
အျခား အက်ဥ္းသားမ်ားႏွင့္ ဆက္ဆံခြင့္ မေပးဘဲ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ခြဲျခား ေလွာင္ပိတ္ထားေသာေၾကာင့္ “ေထာင္ထဲက ျဖစ္ရပ္ ျဖစ္စဥ္ေတြ အေသးစိတ္ မသိ” ဟု ဆိုသည့္တိုင္ စစ္အာဏာရွင္တို႔၏ ဖိႏွိပ္မႈမ်ားသည္ ဦးဝင္းတင္ ေဖာ္ျပသမွ်ႏွင့္ပင္ သိနားလည္ရန္ လံုေလာက္ေနေပၿပီ။
ဦးဝင္းတင္၏ လူ႔ငရဲသည္ ေထာင္ကို ေၾကာက္ရြံ႕ တြန္႔သြားေရးမဟုတ္။ ေထာင္ကို ထီမထင္ေရး၊ ေထာင္မေၾကာက္ေရး ျဖစ္သည္။ “ေထာင္ထဲက ထြက္လာခဲ့တယ္၊ အျပင္ေရာက္ေတာ့လည္း ေထာင္ကိုပဲ ေရာက္ေနရ ျပန္ပါပေကာလား၊ ေထာင္ႀကီးတာနဲ႔ ေသးတာပဲ ကြာတယ္”ဟု အႏွစ္ ၂၀ အၾကာမွ ျပန္ေတြ႔ရေသာ အျပင္ေလာက ျမန္မာျပည္ႀကီးကို သံုးသပ္သည္။ တျပည္လံုး “ကိုကိုးကြ်န္း” ျဖစ္ေနၿပီဟု ျမင္သည္။
လူ႔ငရဲကို ၁၉၈၉ ခုႏွစ္ အသက္ ၆၀ အရြယ္တြင္ ေထာင္ထဲသို႔ စဝင္သြားၿပီးေနာက္ ျဖစ္ေပၚလာေသာ ခံစားမႈ၊ ေတြးေတာမႈ၊ စိတ္ပဋိပကၡမ်ားမွ စထားသည္။ ငါဘယ္လို ျပံဳးမလဲ၊ မုန္းမလဲ၊ ႐ုန္းမလဲ၊ ဝုန္းမလဲ၊ ဆံုးမလဲ၊ သုဥ္းမလဲ၊ ငါဘယ္လို ႀကံမလဲ၊ ဖန္မလဲ၊ ခံမလဲ၊ လွန္မလဲ၊ ညံမလဲ၊ ထန္မလဲ၊ ႏွံမလဲဟု လူလုပ္ ငရဲထဲသို႔ ေရာက္ၿပီးေနာက္ မာန္တင္းသည္။ ရင္ေကာ့သည္။
စစ္ေၾကာေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ ျပန္ေျပာမေနခ်င္ေတာ့ဟု ဦးဝင္းတင္က ျပည္ဖံုးကားခ်သည္။ “တိရစာၦန္ထက္ ပိုမို ႐ိုင္းပ်ရက္စက္၊ က်င့္ပ်က္ ၾကမ္းၾကဳတ္စြာ စစ္ေမး ညွဥ္းပန္း ႏွိပ္စက္ၾကတယ္” ဟုသာ လိုရင္းတိုရွင္း သ႐ုပ္ေဖာ္သည္။
လူထုအေပၚ ဥပေဒမဲ့ ႏွိပ္စက္ကလူ ျပဳသူ အာဏာပိုင္မ်ားကို ဘယ္လို သေဘာထားမည္လဲဟု ဆင္ျခင္သည္။ ရွစ္ေလးလံုး ကာလ အတြင္းက ဦးႏုေျပာခဲ့သည့္ ေခ် ၂ ေခ်ကို ဦးဝင္းတင္က ဆြဲထုတ္ျပသည္။ လက္စားေခ်ႏွင့္ သင္ပုန္းေခ်။ ဘယ္ေခ်ကို လက္ခံၾကမလဲဟု ေမးခြန္းထုတ္သည္။
ေရရွည္တြင္ စိတ္ခိုင္မာမႈ ဦးမက်ိဳးေစေရးအတြက္ မက်ိဳးပဲ့ေရးတရား သံုးပါးကို ခ်မွတ္သည္။ စိတ္ဓာတ္ မက်ိဳးပဲ့ေစနဲ႔၊ က်န္းမာေရး မက်ိဳးပဲ့ေစနဲ႔၊ စုဖြဲ႔မႈ မက်ိဳးပဲ့ေစနဲ႔။ ေထာင္က်ေနျခင္းသည္ အခ်ိန္ ေလလြင့္ ကုန္ဆံုးေစျခင္း မဟုတ္၊ “အေရးေတာ္ပံုတပ္သား”အျဖစ္ အမႈထမ္းေနျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ဦးဝင္းတင္က ယူဆသည္။ ေခတ္ဝန္ကိုထမ္း၍ ေခတ္လမ္းကို ေလွ်ာက္ျခင္းဟု သံုးသပ္သည္။
ေထာင္တြင္း ပါတီစြဲ၊ အယူစြဲေတြ ကိုယ္စီရွိသည္။ ယင္းမွ ေပၚေပါက္လာေသာ အျငင္းပြားစရာ၊ သေဘာ မတူႏိုင္သည္မ်ားကို လူမႈေရးအရ ခင္မင္ေအာင္ ျပဳၿပီး အရင္ညွိရပံုကိုလည္း စိတ္ဝင္စားဖြယ္ သိရသည္။ အက်ဥ္းက် ႏိုင္ငံေရး သမားမ်ား၏ လူမႈဆက္ဆံေရး၊ အယူအဆ ဆက္ဆံေရးကို ျမင္ရသည္။
ေထာင္ဘာသာေဗဒကုိလည္း ဦးဝင္းတင္က မလြတ္ေအာင္ မွတ္တမ္းတင္သည္။ အက်ဥ္းဦးစီး (အကစ) သည္ အၾကမ္းဖက္ ဦးစီးဌာန၊ အူေၾကာင္ေၾကာင္ ဦးစီးဌာန၊ အက်ိဳးရွာ ဦးစီးဌာန၊ အကုန္ႏိႈက္ ဦးစီးဌာနဟူ၍ ဝိၿဂိဳဟ္ျပဳထားသည္။
အက်ဥ္းသားတို႔၏ စိတ္အေျခအေန၊ ကြ်မ္းက်င္မႈကို လိုက္ၿပီး “ေၾကာင္” အမ်ိဳးမ်ိဳးကိုလည္း နာမည္ တပ္ျပသည္။ “လြတ္ေၾကာင္” ဆိုသည္မွာ လြတ္ခါနီး ေၾကာင္ေသာသူ၊ လြတ္မည္ထင္၍ ေၾကာင္ေသာသူ၊ လြတ္လြတ္ မလြတ္လြတ္ လြတ္မည့္ အေၾကာင္း ေျပာေၾကာင္သူ၊ ေတာင္ၾကြက္ ဟု အမည္ေပးထားသည္က လြတ္မည့္ရက္ တြက္ၿပီး ေၾကာင္ေသာ “တြက္ေၾကာင္”၊ ေဘာင္ၾကဳတ္ဟု ေခၚေသာ “ဘုတ္ေၾကာင္”လည္း ရွိသည္။
အက်ဥ္းက် ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားႏွင့္ ျပင္ပမွ မိသားစု၏ ရင္နာဖြယ္ ဆက္ဆံေရးကိုလည္း ျမင္ရသည္။ မိခင္၊ ဇနီး၊ အစ္မ၊ ညီမ၊ တူမ၊ သမီး စသည့္ မွ်ေဝ ခံစားဘက္မ်ားကိုလည္း မလြတ္ေစရ။ “ႏိုင္ငံေရး သယံဇာတ ရင္းျမစ္ေတြ”ဟု ဦးဝင္းတင္က ဂုဏ္ျပဳသည္။ အိမ္ေထာင္သက္ ႏွစ္ ၄၀၊ ေထာင္ဝင္စာ ေတြ႔ရသည္မွာလည္း ႏွစ္ ၄၀ ဟု ေျပာေသာ ဘိုးေတာ္ခင္ဝင္း၏ ဇနီး အေၾကာင္းလည္း ပါသည္။ အေဖကို မျမင္ဖူးသျဖင့္ ေတြ႔သမွ် ေထာင္ဝန္ထမ္းကို အေဖေခၚမိေသာ သမီးေလးကို အေမျဖစ္သူက ႐ိုက္သည္။ အေဖအစစ္ႏွင့္ ေတြ႔ေသာအခါ ထပ္႐ိုက္မည္စိုး၍ အေဖဟု မေခၚသည့္ မိသားစု၏ အျဖစ္မွာလည္း ရင္နင့္စရာ ျဖစ္သည္။ မွ်ေဝ ခံစားဘက္မ်ား မရွိလွ်င္ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား အဖို႔ “ေတာ္လွန္-မာန္-ဉာဏ္-သတၱိ” မ်ား ခမ္းေျခာက္ ေပ်ာက္ဆံုးမည္ဟု ေထာက္ျပသည္။
ဘီလ္ရစ္ခ်တ္ဆန္၊ ပါေမာကၡ ပီညဲ႐ိုး ႏွင့္ ကင္တာနားတို႔၏ ေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ား ကိုလည္း ေထာင္တြင္း ဆင္းရဲဒုကၡ ေလွ်ာ့နည္းေရး အက်ိဳး မျဖစ္လာသျဖင့္ ဦးဝင္းတင္က ေထ့ေငါ့သည္။ သူတို႔ေမးျမန္း ျပန္သြားၿပီးေနာက္လည္း ထမင္းသည္ “ေခြးအန္ဖတ္” ျဖစ္ၿမဲ၊ ညဘက္တြင္ ျခင္ကိုက္ၿမဲဟု သေရာ္သည္။ ေထာင္ထဲတြင္ စာမဖတ္၊ စာမေရး၊ သီခ်င္းမဆိုရ ပိတ္ပင္ထားသျဖင့္ မ်ိဳးျဖဳတ္ သတ္ျဖတ္မႈ (Genocide) ကဲ့သို႔ပင္ အသိဉာဏ္ မ်ိဳးတံုးၿပီး နလပိန္းတံုး ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေနမႈ (Intelectocide) ဟု စကားသစ္တြင္၍ ဦးဝင္းတင္က ဘီလ္ရစ္ခ်တ္ဆန္ကို ေျပာခဲ့သည္။
သြားတေခ်ာင္းမွ မရွိသျဖင့္ မႏူးမနပ္ ၾကမ္းတမ္းေသာ လံုးတီးဆန္ကို အာဟာရ အလို႔ငွာ ရွစ္ႏွစ္လံုးလံုး သြားဖံုးႏွင့္ ႀကိတ္ခဲ့ရသည္ကို အစာမေၾကသလို ကမာၻမေၾကဘူးဟု ကမၸည္းထိုးထားသည္။
ေထာင္ထဲတြင္ တီဗီ၊ ေကာေဇာသြင္းၿပီး ေထာင္အာဏာပိုင္မ်ားႏွင့္ ထမင္းအတူစားသူ သူေဌးႀကီး ေမာင္ဝိတ္၊ တိုင္းျပည္ တိုးတက္ ေစခ်င္တယ္ ဟု ေျပာေသာ အာဏာရွင္ ဦးေနဝင္း၏ေျမး ေအးေနဝင္း၊ အကုန္လံုး ဝင္ဆံ့ေအာင္ ေပါင္းတတ္ေသာ ဘိုးေတာ္ခင္ဝင္း၊ ဦးဝင္းတင္၏ ကဗ်ာကို ႀကိဳက္လွ၍ အဂၤလိပ္ ဘာသာျပန္ၿပီး ေထာင္ထဲတြင္ ရြတ္ျပသူ ေဒါက္တာခင္ေဇာ္ဝင္း၊ ေထာက္လွမ္းေရး နားရြက္ကို တံေတြးစြတ္ေသာ ေထာင္ေဖာက္ဟီး႐ိုး ျမင့္ေအာင္၊ ေထာင္ေက်ာ္ေျပးေသာ ကြ်ဲႀကီးမွသည္ ေထာင္ေဆး႐ံုတြင္ ဟင္းခ်က္ေရာင္းေသာ အက်ဥ္းသား တိုနီခါးအထိ သူျမင္ရသေလာက္ကို ဦးဝင္းတင္က ေရးျပသည္။
ေထာင္တြင္း အလုပ္ခိုင္းမႈမ်ားကို “အလုပ္ဆိုႏိုး ဘုတ္ဆိုႏိုး”ဟု အာခံခဲ့သည္။ “ႏိုးသံေျခက်င္း ႏိုးထမင္း” ဟုလည္း ဆန္႔က်င္ ခဲ့ၾကသည္။ ေထာင္အာဏာပိုင္မ်ား ဘာေျပာေျပာ ဟားတိုက္ရယ္သည့္ “ဟားတိုက္ပြဲ” လုပ္သည့္ တ႐ုတ္ လူငယ္တေယာက္ အစ ေပ်ာက္သြားပံုကိုလည္း မွတ္တမ္း တင္ထားသည္။
ေထာင္တြင္း လက္ေရးစာေစာင္မ်ား ျဖန္႔ၾကသည္။ “ၾကက္တူေရြး”ဟု နာမည္ဝွက္ ေပးထားေသာ ေရဒီယိုမ်ား ခိုးသြင္းၾကသည္။ ေထာင္တြင္း အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖာက္ ခံရမႈမ်ားကို စာမ်က္ႏွာ ၁၀၀ ခန္႔ပါ အစီရင္ခံစာေရးၿပီး အျပင္သို႔ ထုတ္ၾကသည္။ ေထာင္တြင္း ႏိုင္ငံေရး လႈပ္ရွားမႈမ်ားကို ရင္တမမ ဖတ္ရသည္။
ရွည္လ်ားလွေသာ အထီးက်န္ ေလွာင္ပိတ္ကာလအတြင္း ၁၂ ႏွစ္သား အရြယ္တြင္ စခဲ့ၿပီး ၁၉ ႏွစ္သား အရြယ္တြင္ ျမဳပ္ႏွံပစ္ခဲ့သည့္ ဦးဝင္းတင္၏ ကဗ်ာဗီဇက ျပန္ႏိုးထလာသည္။
“ကုန္ခ်င္သေလာက္ ကုန္စမ္း
တစ္ရက္ကုန္မလား တစ္သက္ကုန္မလား
တစ္လကုန္မလား တစ္ဘဝကုန္မလား
တစ္ႏွစ္ကုန္မလား တစ္ေခတ္ကုန္မလား
….........
…..........
တိရစာၦန္႐ံုက က်ားလို
ေလွာင္အိမ္ထဲမွာ တလြန္႔လြန္႔နဲ႔
က်ားညြန္႔တံုးေတြ ထင္လား။
မွားလိုက္တဲ့ အျမင္
ဟားတိုက္လို႔ ရယ္ခ်င္စရာ”
(က်ားရဲငါ ကဗ်ာမွ)
ကဗ်ာမ်ားကလည္း မာေၾကာမႈကို ထင္ဟပ္ေနသည္။ ၁၉၉၀ တြင္ ကဗ်ာရွည္ႀကီးမ်ား ေရးခဲ့သည္။ ကဗ်ာ ျပဇာတ္ ရွည္ႀကီးမ်ားလည္း ပါသည္။ ကဗ်ာရွည္ႀကီးမ်ားကို လႏွင့္ခ်ီ၍ အခန္းနီးခ်င္းမ်ားကို ရြတ္ဆိုျပခဲ့သည္။ “ယမမင္း ငါ” ကဗ်ာတြင္ ငရဲကို အာဏာရွင္မ်ားအတြက္ တထပ္တိုး၍ ငရဲႀကီးကိုးထပ္ လုပ္ခဲ့သည္။ “ကိုးထပ္ငရဲကို ဂ်ိဳးမကပ္တဲ့ အိုး (Tefloncoated) လုပ္မယ္” ဟု ႀကိမ္းဝါးသည္။
နံရံ၊ ပလတ္စတစ္ စသည္မ်ားေပၚ၌ ေရးခဲ့သည့္ ဦးဝင္းတင္၏ ကဗ်ာမ်ားလည္း “ေပ်ာက္ေသာကဗ်ာ ၾကာရင္ေမ့” ျဖစ္ကုန္သည္လည္း ရွိသည္။
ေထာင္မွတ္တမ္း နိဂံုးမသတ္မီ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒကို ကန္႔ကြက္ေၾကာင္း၊ ေရႊဂံုတိုင္ ေၾကညာစာတမ္းကို ဆက္လက္ ဆုပ္ကိုင္ေၾကာင္း ဦးဝင္တင္က ထည့္ေရးထားေသးသည္။ “စစ္ကြ်န္ေခတ္တြင္ လူရာမဝင္လို” ဟု စိတ္ပ်က္စကား ဆိုသည္။
က်ေနာ္တို႔ စာနယ္ဇင္းသမား ေပါက္စ ျဖစ္စဥ္ ဝါရင့္ အယ္ဒီတာႀကီးမ်ားက ဦးဝင္းတင္ ဘာသာျပန္ေသာ “ကြိ” ကို ဖတ္ျဖစ္ေအာင္ ဖတ္ဟု တိုက္တြန္းၾကသည္။ “ကြိ” သည္ က်င့္ဝတ္ကို အေလးအျမတ္ထားေသာ သတင္းစာသမား တေယာက္ အေၾကာင္း ျဖစ္သည္။ ယခုလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ႏိုင္ငံေရးသမား လုပ္ခ်င္လွ်င္ ဦးဝင္းတင္၏ ေခတ္သစ္ ေထာင္ဋီကာ ျဖစ္ေသာ “ဘာလဲဟဲ့ လူ႔ငရဲ” ကုိ ဖတ္ဟု ဆိုၾကပါလိမ့္မည္။ ။
Ref: ဧရာဝတီ္
Monday, November 23, 2009
နအဖ ေခတ္ အလဲြအမွားေတြထဲက ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးရဲ႕ ေသရာပါ အလဲြ
(၀ိမုတၱိ၀ုိင္းေတာ္သား)
ျမန္မာစာဖတ္ ပရိသတ္ႀကီး အတြက္ ဟာသ၀တၱဳေတြ ေရးၿပီး ျပံဳးေပ်ာ္ေစခဲ႔သူ ဘ၀အေမာ ေျပေစခဲ့သူ ဟာသစာေရး ဆရာ၊ ဇတ္ညႊန္းေရး ဆရာ နီကုိရဲ ဟာ ၿပီးခဲ႔တဲ့ ေအာက္တိုဘာလ ၂၄ ရက္ေန႔မွာ ကြယ္လြန္ သြားခဲ့ပါျပီ္။ သူ႔ပထမ ဦးဆံုး ဟာသလက္ရာ တခုျဖစ္တဲ႔ ဟန္သစ္ မဂၢဇင္းထဲက ( မၾကည္ျပာ) အခန္းဆက္ ၀တၱဳေတြကို စာဖတ္ပရိသတ္ အလြန္ ႏွစ္ၿခိဳက္သလုိ (ၾကည္ျပာေရာင္ နဂၢတစ္မ်ား) ဆိုၿပီး လြင္မိုး၊ ထြန္းအိႏၵာဗိုလ္တုိ႔နဲ႔ ရုပ္ရွင္ ရိုက္ျပန္ေတာ့လည္း အထူး ေအာင္ျမင္ ေက်ာ္ၾကားခဲ့ေႀကာင္း သိရပါတယ္။ သူ႔စာအုပ္ေတြထဲက ဇတ္ေကာင္ ရဲ၀င္းလုိ လက္ေတြ႔ဘ၀မွာ ဆရာနီကုိရဲ ကိုယ္တုိင္လည္း အလြဲအမွားေတြ အမိ်ဳးမ်ိဳးနဲ႔ပါ။ သူ႔စာအုပ္ေတြကို ထုတ္ေ၀သူရဲ႕ အလြဲသံုး စားလုပ္တာ ခံရၿပီး စာေရးဆရာ နီကိုရဲ တေယာက္ အသက္ ၄၃ ႏွစ္အရြယ္မွာ ရင္နင့္စြာနဲ႔ လူ႔ဘ၀ထဲကေန အေစာႀကီး ထြက္ခြာ သြားခဲ့ရပါၿပီ။
ေနာက္ထပ္လြဲခ်က္ တခုကေတာ့ အလယ္ပိုင္းတိုင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္က တာ၀န္ယူ ထုတ္ေ၀ေနတဲ့ ႏို၀င္ဘာ ၁၃ ရက္ေန႔ ထုတ္ မႏၱေလး ရတနာပံု သတင္းစာမွာ အလြဲအမွား တခု ပါလာျပန္ပါတယ္။ နကို မူလစာသား “မရႏုိင္” ဆုိတဲ့ေနရာမွာ “မ” တလံုးျပဳတ္ၿပီး “ဆူပူမႈျဖင့္ ဒီမိုကေရစီ ရႏုိင္” တယ္လုိ႔ ေဖၚျပထားတဲ့ အေၾကာင္းပါ။ အစိုးရ အာေဘာ္ သတင္းစာႀကီး တေစာင္က ေနၿပီး အခုလုိ မွားယြင္း ေဖၚျပမိတာေႀကာင့္ တာ၀န္ရွိသူ စာတည္းမွဴးခ်ဳပ္ ဗိုလ္မွဴးႀကီး မင္းႀကိဳင္ကို သက္ဆုိင္ရာက ေခၚယူ စစ္ေဆးေနေၾကာင္း သိရပါတယ္။
ၿပီးခဲ႔တဲ့ ေအာက္တုိဘာလ တုန္းကလည္း ေနျပည္ေတာ္ ဆို၊က၊ေရး၊ တီး၊ ၿပိဳင္ပြဲမွာ (သားေကာင္း ရတနာ) အစား “သားေကာင္းရတာ နာ” ဆုိၿပီး အမွားတစ္ခု ျဖစ္ခဲ့ ျပန္ပါေသးတယ္။ ေလာေလာဆယ္ အတိတ္နိမိတ္ေတြ မေကာင္းတာ ေၾကာင္႔မို႔ ထိတ္လန္႔ၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊ စြယ္ေတာ္ျမတ္ သြားဖူးေနခ်ိန္မွာ ဒီလုိ အမွားမ်ိဳးေတြ အတြက္ ေပးဆပ္ရမယ့္ တန္ဖုိးကေတာ႔ မနည္းလွပါဘူး။
၁၉၉၅ စက္တင္ဘာ ၁၅ ရက္ထုတ္ ေၾကးမံုသတင္းစာမွာ သြားေလသူ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ခင္ညြန္႔ ဓါတ္ပံု အေပၚကေန ကမၻာေက်ာ္ လူလိမ္ႀကီးမ်ား ဆုိတဲ့ စာတန္း ပါသြားလုိ႔လည္း သတင္းစာတုိက္ တာ၀န္ခံ ဦးလွဟန္္နဲ႔ ဦးသာ၀င္းတုိ႔ ၂ ေယာက္ကို ေထာက္လွမ္းေရးေတြ ဖမ္းဆီးႏွိပ္စက္ သတ္ျဖတ္ျပစ္လုိက္ေၾကာင္း သိရပါတယ္။
အခုလည္း စစ္တပ္ပိုင္ သတင္းစာ စာတည္းခ်ဳပ္ႀကီး ဗိုလ္မွဴးႀကီး မင္းႀကိဳင္ကို ေနျပည္ေတာ္က ဘယ္လိုမ်ား ဆက္ အေရးယူမလဲ ဆုိၿပီး မႏၱေလး သတင္းစာဖတ္ ပရိသတ္ႀကီးက အထူး စိတ္၀င္စား ေနေႀကာင္း ၾကားသိရပါတယ္။ အလြဲလြဲ အမွားမွား တိုင္းျပည္ တခုမွာ လြဲမွားၿပီး အစိုးရ ျဖစ္လာတဲ့ သူေတြကိုယ္တိုင္ သာမန္ အလြဲေလးေတြကို ခြင့္မလႊတ္ သည္းမခံ ႏုိင္ၾကပံုဟာ ျမန္မာျပည္သူတိုင္း အတြက္ ရယ္္္ေမာခ်င္စရာ ဟာသ အသစ္ေတြပါပဲ။ ဒီလို ရင္နင့္စရာ အလြဲလြဲ အမွားမွား ဟာသေတြကိုမွ တမင္္ ဖန္တည္း ေနသူေတြကေတာ့ တပ္မေတာ္သာအမိ တပ္မေတာ္သာ အဖလုိ႔ ေျပာေနၾကသူေတြ ကိုယ္တိုင္ပဲ မဟုတ္ပါလား။
အခုေနာက္ဆုံး အလဲြအမွားတခုကုိ ေျပာျပရရင္ေတာ့ ဟုိယခင္က အတုိက္အခံေတြကုိ ဖမ္းဆီး ႏွိပ္စက္ သတ္ျဖတ္ရာမွာ နာမည္ဆုိးနဲ႔ ေက်ာ္ၾကားလွတဲ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ခင္ညြန္႔ရဲ႕ စစ္ေထာက္လွမ္းေရး ဗုိလ္မွဴး တဦးရဲ႕ သုံးသပ္ခ်က္ကေလးနဲ႔ နိဂုံး ခ်ဳပ္ပါရေစ။
အဲဒီအမွားကေတာ့...
“က်ေနာ္တုိ႔ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ခင့္ညြန္႔လက္ထက္က ကမၻာ့အခင္းအက်င္း သစ္မွာ ေဒသတြင္း ပါ၀ါ အေနအထားအရ တရုတ္ နဲ႔ မဟာဗ်ဴဟာ မိတ္ေဆြ ဆုိတဲ့ ေပၚလစီခ်ၿပီး တရုတ္ကုိ အေသကပ္ အေဖ ေခၚခဲ့ၿပီး အေမရိကန္နဲ႔ မယုတ္မလြန္ ဆက္ဆံေရး အေနအထား ရေအာင္ ႀကဳိးပမ္းခဲ့တာ ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ဗုိလ္ခ်ဳပ္ ႀကီးခင္ညြန္႔ဟာ တရုတ္ သမတႀကီး က်န္ဇီမင္းရဲ႕ ေမြးစားသား လုိ႔ေတာင္ က်ေနာ္တုိ႔ ေထာက္လွမ္းေရးေတြ အၾကားမွာ တီးတုိး ေျပာဆုိေနရတဲ့ အထိ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါကုိ အခု ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊတုိ႔က အေမရိကန္နဲ႔ လက္တဲြၿပီး တရုတ္ကုိ ခ်ိန္ခြင္လွ်ာ ညႇိဖုိ႔ ႀကိဳးစား တာကေတာ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ခင္ညြန္႔ ခ်ခဲ့တဲ့ ေပၚလစီကုိ အခ်ဳိး ေျပာင္းပစ္ လုိက္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ တရုတ္ကေတာ့ သေဘာေတြ႔မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ က်ေနာ့္ အထင္ေတာ့ ၁၉၆၇ ခုႏွစ္ကာလ တရုတ္-ဗမာ အေရးအခင္းကုိ ဖန္တီး လုိက္တဲ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေန၀င္း အမွားမ်ဳိးလုိ တရုတ္နား႐ြက္ကုိ တံေတြး ဆြတ္လုိက္တာပဲလုိ႔ ထင္ပါတယ္။
ကုိယ့္ေသတြင္းကုိယ္တူးတာပါ။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးနဲ႔ အီလစ္ အေပါင္းပါေတြ ဟာလည္း ဒီအလဲြနဲ႔ပဲ မရဏမင္းရဲ႕ ေႏြးေထြးယုံမက ပြက္ပြက္ဆူဆူ ဆီပူအုိး ႀကီးနဲ႔ ႀကိဳဆုိမႈ ခံရေတာ့မွာ မလဲြဧကန္ပါ”
Thursday, August 27, 2009
ကေလး ကလား ရထားလမ္း
August 27, 2009
တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးေတြ တေျပးညီဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရး လုိ႔ အသံအက်ယ္ႀကီး ေအာ္ကာ မဲဆြယ္ေနတဲ့ နအဖ ေတြဟာ ရခိုင္ ျပည္နယ္၊ စစ္ေတြၿမိဳ႔မွာ ၿမိဳ႔ပတ္မီးရထားလမ္းကို ၂၀၁၀ မတိုင္မီ ၄လနဲ႔အၿပီး ေဖာက္လုပ္ေပးခဲ႔ပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ ျပည္နယ္မ်ားရဲ႕ အမွန္တကယ္ လိုအပ္ခ်က္ေတြ ကိုေတာ့ လစ္လွ်ဴ႐ႈထား ပါတယ္။ အမွန္ေတာ့ စစ္ေတြၿမိဳ႔ အတိုင္းအတာ နဲ႔ ၿမိဳ႔ပတ္ ရထားဟာ မလိုအပ္ဘဲ အပိုတခုသာ ျဖစ္ပါတယ္၊ ဘယ္သူမွလည္း မစီးၾကပါ။
နည္းပညာတကၠသိုလ္က ေက်ာင္းသားေတြ အဆင္ေျပဖုိ႔ ေဖာက္ေပးပါတယ္ ဆိုေပမဲ့လည္း ရထားလမ္းက ေျမသား မက်စ္လစ္ လုိ႔ တိမ္းေမွာက္မလို ျဖစ္ခဲ့တာေၾကာင့္ ဘယ္သူမွ မစီး၀ံ့ ၾကေတာ့ပါ။
ေျပးဆြဲမႈ အစီအစဥ္
ေစတနာမပါဘဲ အလြယ္တကူ ၿပီးစလြယ္ လုပ္ထားတာေၾကာင့္ ရထားလမ္း ေဖာက္လုပ္ ျပထားရင္ ၿပီးေရာ ဘယ္သူ ရထားေမွာက္ ေသေသ အေရးမႀကီးဘူး ဆိုတဲ့ ပံုစံပါပဲ။
ကေလးေတြနဲ႔ အနီးတ၀ိုက္က ကုလားလူမ်ိဳးေတြသာ အစီးမ်ားပါတယ္။ ဒီအေၾကာင္းကို ရထားလမ္း ေဖာက္လုပ္ေရး တာ၀န္ခံ နအဖ စစ္ဗိုလ္ တေယာက္ကို ထင္ျမင္ခ်က္ ေပးခိုင္းေတာ့ “ကေလးေတြနဲ႔ ကုလားေတြပဲ စီးရင္ ကေလးကလား ရထားေပါ့ကြာ" လို႔ ရယ္က်ဲက်ဲနဲ႔ ျပန္ေျဖသြားပါတယ္။
စစ္ေတြရန္ကုန္ေျပးဆြဲေနတဲ့ ကားသမား တစ္ေယာက္ကေတာ့ “ရထားလမ္းမွာ ကုန္က်မယ့္ ဟာကို ရန္ကုန္-စစ္ေတြ ကားလမ္းကို ႏုိင္လြန္ကတၱရာ ျဖဴးၿပီး ခင္းလိုက္ပါလား၊ အဲလို ဆိုရင္ေတာင္ အဆင္ေျပအံုးမယ္။ အခုက ၿမိဳ႔ထဲ ေဖာက္ထားတဲ့ ရထား လမ္းေတာင္ စိတ္မခ်ရတာ ရန္ကုန္ စီးသြားမယ္ဆိုရင္ ေသဖို႔ပဲရွိတယ္” လို႔ ေျပာၾကား သြားပါတယ္။ ရထား လမ္းေဖာက္လုပ္ေရး ဆုိတာလည္း စစ္တပ္နဲ႔ နီးစပ္တဲ့ အသိုင္းအ၀ိုင္းက ကန္ထရိုက္ဆြဲ ေဖာက္လုပ္တာျဖစ္ၿပီး၊ သူတို႔ အမ်ိဳးေတြပဲ သူေဌးျဖစ္မယ့္ အစီအစဥ္ တခုသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ရွိေနတဲ့ ကားလမ္းကို ေကာင္းေအာင္ မလုပ္ဘဲ၊ အပိုေတြ ေလွ်ာက္လုပ္ေနတဲ့ နအဖရဲ႕ လုပ္ေပါက္ကေတာ့ လြဲၿပီးရင္း လြဲရင္းပါပဲ။
အႏွိပ္ခန္း၊ ဇိ္မ္ခန္းေတြက ေဖာက္သယ္ႀကီးေတြ
August 27, 2009
စစ္ေတြၿမိဳ႕မွာ ၀င္ေငြ အေကာင္ဆံုး အလုပ္ေတြကေတာ့ အႏွိပ္ခန္းနဲ႔ ကာရာအိုေက (KTV) ေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ နအဖ စစ္ဗိုလ္ၾကီး ေတြ ကားႀကီး၊ ကားငယ္၊ ကားလတ္ အသြယ္သြယ္နဲ႔ အသားကုန္ အားေပး ၾကပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။
တကယ္ပါ မိုးလင္းေပါက္ကို အားေပးၾကပါတယ္။ အရင္က အႏွိပ္ခန္းေတြ ကေတာ့ ၿမိဳ႕ျပင္မွာ ဖြင့္လွစ္ထားၿပီး ရန္ကုန္က မိန္း ခေလးေတြကို ေခၚယူ အသံုးျပဳပါတယ္။ အခုေတာ့ ၿမိဳ႕ထဲမွာပါ အတင့္ရဲစြာ ဖြင့္လာၾကပါတယ္။
တရားသီးစု ရပ္ကြက္ရွိ အႏွိပ္ခန္းနဲ႔ ကာရာအုိေက တြဲဖြင့္ထားတဲ့ ေနရာမွာဆို စစ္ကားနဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္းေရး ဖက္က ကားေတြခ်ည္းပဲ၊ ရပ္ထားပါတယ္။ စစ္ဗိုလ္ႀကီးေတြက အထဲမွာ ေကာင္မေလးေတြနဲ႔ မိုးလင္းေပါက္ ႏွစ္ပါးသြား ေနခ်ိန္မွာ သာမန္ တပ္သားေလးေတြ ကေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ ကားေတြကို မိုးအလင္း ေစာင့္ရပါတယ္။ ကားေပၚမွာပဲ အိပ္ေနရပါတယ္။ လူသား စားတတ္တဲ့ နအဖ ဗိုလ္ အေပါင္းတို႔ရဲ႕ လုပ္ေပါက္ကေတာ႔ ပါးစပ္ထဲ လက္ထိုးအန္ပစ္ဖို႔ပဲ ေကာင္းပါေတာ႔တယ္။
ဒါနဲ႔မ်ားစည္းကမ္းျပည့္၀တဲ့ ဒီမိုကေရစီ ႏုိင္ငံေတာ္မွာ တပ္မေတာ္က ဦးေဆာင္အံုးမွာတဲ့ အရပ္ကတို႔ရယ္။
ၾကားဖူးၾကလား မီတာတယူနစ္ က်ပ္ ၄၀၀
August 27, 2009
ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာရရင္ ရခိုင္ျပည္သူေတြ မတိုးတက္ ေစခ်င္ရင္ လွ်ပ္စစ္္မီး မေပးဘဲ ေနရံုပါပဲ။ လူတိုင္းသိပါတယ္။ အဓိက လိုအပ္တာ လွ်ပ္စစ္မီး။ ဒါၾကေတာ့ မေပးပါဘူးခင္ဗ်ား။ ေပၚတင္ပဲ။
ရခိုင္မွာ လွ်ပ္စစ္မီးထုတ္လို႔ရတဲ့ အရင္းအျမစ္ေတြ ဒုနဲ႔ေဒး ေစတနာရွိလုိ႔ အမွန္လုပ္ေပးရင္ ပိုေတာင္ ေနအံုးမယ္။ ရခိုင္က ထြက္တဲ့ သဘာ၀ ဓါတ္ေငြ႔က်ေတာ့ နင္းကန္ထုတ္၊ ဟိုေျမတူး ဒီေျမတူးနဲ႔ ေရနံေတြကို တရုတ္လာတူး၊ ကုလားလာတူးနဲ႔၊ ရမယ္ဆိုရင္ - ရခိုင္ကို ခြဲၿပီး သူမ်ားကို ေရာင္းပစ္ ၾကမလားမသိ။ ေျပာလို႔ေတာ႔မရ ေနာက္ဆို ကခ်င္ျပည္နယ္ကို ၾကမ္းခင္းေစ်း ဘယ္ေလာက္နဲ႔ ေလလံတင္ပါ့မယ္။ ရခိုင္ျပည္နယ္ကို ၾကမ္းခင္းေစ်း ဘယ္ေလာက္နဲ႔ ေလလံတင္ပါ႔မယ္ေတြ ဘာေတြ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ လာႏုိင္တယ္။ ေလလံဆြဲမယ့္ ေကာင္ေတြကေတာ့ တရုတ္ေတြ ကုလားေတြေပါ႔ဗ်ာေနာ္။
အဲေတာ့ အခု ရခိုင္ျပည္နယ္ရဲ႕ ၿမိဳ႕ေတာ္ စစ္ေတြၿမိဳ႕မွာ တေန႔ကို ေလးနာရီ မီးရပါတယ္
ခင္ဗ်ာ။ ညေန ၇ နာရီ ကေန ၁၁ နာရီ ထိပါ။ တစ္ယူနစ္ကို ၃၀၀ က်ပ္ပါ။ ေနာက္-ေန႔ခင္းလည္း မီးေပးပါမယ္တဲ့။
ၿမိဳ႕ထဲရပ္ကြက္ေတြကို အစည္းအေ၀းေတြ ဘာေတြ လုပ္ပါတယ္၊ ေပ်ာ္တာေပါ႔ခင္ဗ်ာ။ ေန႔ခင္းလည္း မီးလာမယ္ ဆိုေတာ့။ ဒါေပမဲ့ခင္ဗ်ာ တစ္ယူနစ္ကို ၄၀၀ က်ပ္ပါတဲ့ ခင္ဗ်ား။ ၃၀၀ က်ပ္ေတာင္ တေန႔ ၄နာရီနဲ႔ ေသာင္းေက်ာ္ သိန္းေက်ာ္ ေပးေနရတာ တစ္ယူနစ္ ၄၀၀ က်ပ္နဲ႔ ဆိုေတာ့ စဥ္းစားသာ ၾကည္ပါေတာ့ အရပ္ကတို႔ရယ္။ အဲ..လွ်ပ္စစ္မီးေပးမယ့္ ကုမၸဏီကေတာ့ သိတဲ့ အတိုင္း ေဆြေတာ္ မ်ိဳးေတာ္ေတြေပါ့ ခင္ဗ်ား..
အသားလည္းယူအေသြးလည္း ယူ အရိုးေတာင္ ခ်မ္းသာေပးမယ့္ လူေတြ မဟုတ္ပါဘူး။ ရခိုင္ျပည္သူေတြ ကေတာ႔ ဆင္းရဲတြင္း နက္သထက္ နက္လို႔၊ ထုသား ေပသား ရေနပါၿပီခင္ဗ်ား။ ဆင္းရဲတြင္း နက္တာမွ အ၀ီစိေတာင္ ေက်ာ္သြားၿပီခင္ဗ်ား။ ဘာျဖစ္လဲေနာ္ စားဖုိ႔ ဆန္မရွိရင္ မုန္႔တီ စားၾကမွာေပါ႔ ဟုတ္ဖူးလား။ ေအာ္… နအဖ လုပ္ေပါက္ေတြေျပာပါတယ္။
Tuesday, August 25, 2009
ေရာ္ဘာတပင္ က်ပ္ ၃၀၀ ဘယ္သူေတြျမတ္ၾကသလဲ
August 25, 2009
၀ိမုတၱိ ပရိတ္ႆတ္ေတြအတြက္ ဒီတပါတ္ အထူးအစီအစဥ္ အေနနဲ႔ တင္ဆက္ ေပးမွာကေတာ့ ေရာ္ဘာတပင္ က်ပ္ ၃၀၀ ဘယ္သူေတြျမတ္ၾကသလဲ ဆုိတဲ့ အေၾကာင္းပါပဲ။ ဒီေဆာင္းပါးကုိ ေရးသား ေပးပုိ႔လာတဲ့ မြန္ျပည္နယ္က စစ္သည္ေဟာင္း တဦးကုိလည္း အထူး ေက်းဇူးဥပကာရ တင္ရွိပါေၾကာင္းနဲ႔ ေနာက္ေနာင္လည္း အလားတူ ေပးပုိ႔လာတဲ့ ျဖစ္ရပ္မွန္ေတြကုိ ၀ိမုတၱိ ဘေလာ့ကေန ၀ိမုတၱိ ၀ုိင္းေတာ္သား တဦးအေနနဲ႔ ဆက္လက္ တင္ျပေပးသြား မွာ ျဖစ္ပါေၾကာင္း။
ဒုတိယ ေရႊျဖဴ လို႔ေခၚတဲ့ ေရာ္ဘာပင္ ဟာ စိုက္္ဧကေပါင္း သံုးသိန္း ေျခာက္ေသာင္းေက်ာ္ ရွိၿပီး နွစ္စဥ္ ေရာ္ဘာေစး တန္ခ်ိန္ေပါင္း ၈ေသာင္းေက်ာ္ ထုတ္ယူေနတဲ့ ျမန္မာ့ ထြက္ကုန္ တမ်ိဳးလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ မိုးပိုမိုရတဲ့ ေအာက္ဖက္ ကရင္ျပည္၊ မြန္ျပည္နယ္ေတြ ဖက္မွာ ဆုိရင္ အႀကီးအက်ယ္ စိုက္ပ်ိဳးၾကၿပီး ေရာ္ဘာဟာ မြန္ျပည္နယ္ရဲ႕ ဒုတိယ စိုက္ပ်ိဳးထုတ္ကုန္ သီးႏွံတစ္မ်ိဳး ျဖစ္တယ္လို႔ ဆုိရင္လည္း မမွားပါဘူး။ ေဒသခံေတြဟာ ႏွစ္ေပါင္း ၄၀ ေက်ာ္ေလာက္ ေရာ္ဘာကို စိုက္ပ်ိဳး လာခဲ့ၾကသလို ႏွစ္စဥ္ရရွိတဲ့ အက်ိဳးအျမတ္ ေတြလည္း အမ်ားႀကီးပါ။ တြက္ေျခကိုက္လွတဲ့ ႏွစ္ရွည္ပင္ တမ်ိိဳးလည္း ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ တပ္မေတာ္ တပ္ရင္းေတြကို တနသၤာရီ တိုင္းထဲမွာ တိုးခ်ဲ႕ ေနရာ ခ်ထားေပးတဲ့ အခါ သူတို႔ သိမ္းယူ လုိက္ၾကတဲ့ ေျမယာေတြထဲက ေရာ္ဘာျခံေတြဟာ အက်ိဳးအျမတ္ ရွိမွန္း စစ္တပ္က စၿပီး သိသြားခဲ့ၾက ပါေတာ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေနာက္ထပ္ အေၾကာင္း အမိ်ုဳးမ်ိဳးျပၿပီး ေရာ္ဘာျခံ အေတာ္မ်ားမ်ားကို ဆက္ၿပီး သိမ္းယူခဲ့ၾက ပါတယ္။ သိမ္းထားတဲ့ ေရာ္ဘာျခံေတြ ဆိုတာကလည္း ကိုယ္တုိင္ ဘာတစ္ခုမွ လုပ္စရာ မလိုဘဲ အငွား ျပန္ခ် ေပးလုိက္ရံုနဲ႔ စစ္တပ္အတြက္္ အသားတင္ ၀င္ေငြေတြ အလြယ္တကူ ရရွိႏုိင္တဲ့ ကိစၥပါ။
ပိုၿပီးဆိုး၀ါးတဲ့ အခ်က္တခုကေတာ့ ဒုတိယ ေရႊျဖဴလို႔ေခၚတဲ့ ေရာ္ဘာ စို္က္ပ်ိဳးေရး စီမံကိန္းကို ၂၀၀၀ ခုႏွစ္မွာ ႏုိင္ငံေတာ္က ခ်မွတ္ၿပီးတဲ့ေနာက္ က်န္ေျမယာေတြပါ တပ္ရင္းေတြက သိ္မ္းယူခဲ့ျခင္းပါ။ အရင္က အသိမ္း မခံရေသးတဲ့ အျခား ေရာ္ဘာျခံရွင္ေတြပါ အေတာ္ႀကီးကို ဒုကၡ ေရာက္ကုန္ ၾကရပါေတာ့တယ္။ တနသၤာရီ၊ ကရင္၊ မြန္ျပည္နယ္ ေတြသာမက ခ်င္းျပည္နယ္၊ ရွမ္းျပည္နယ္ စတဲ့ ျမန္မာျပည္က အျခား ေနရာေတြမွာလည္း ေရာ္ဘာပင္ စုိက္ပ်ိဳးေရး အေၾကာင္းျပၿပီး စစ္တပ္က ေျမယာေတြ သိမ္းယူၾကပါေတာ့တယ္။
ရခုိင္ျပည္နယ္က ေမယုေတာင္တန္းမွာ ေရာ္ဘာပင္ ဧက တစ္ေသာင္း စိုက္ဖို႔ ရခုိင္လူထုကို အဓမၼ လုပ္အားေပး ခုိင္းတာမ်ိဳးလည္း ရွိပါတယ္။ စစ္တပ္ေတြအျပင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ေမာင္သန္းရဲ႕ သမက္လုိ လူေတြကလည္း ေငြေဆာင္ဖက္မွာ ေရာ္ဘာစိုက္ဖို႔ အေၾကာင္းျပၿပီး ေျမဧက သံုးေထာင္ကို သိမ္းယူခဲ့သလို္၊၊ စစ္တပ္နဲ႔ နီးစပ္တဲ့ သူေတြထဲက မက္စ္ ျမန္မာလုိ ကုမၸဏီမ်ိဳးေတြကလည္း သထံုဖက္မွာ ဧက ၅၀၀၀ သိမ္းယူၾကပါသတဲ့။ ဒီလိုနဲ႔ ေရာ္ဘာ အတြက္ အသိမ္းခံ လိုက္ၾကရတဲ့ ေျမေတြဟာ ျမန္မာႏုိင္ငံ တနံတလ်ား ပါပဲ၊၊ ေရႊႀတိဂံေဒသလို ေဒသမွာေတာင္ ေရာ္ဘာကို ဘိန္းအစားထုိး ဆိုၿပီး စိုက္ခုိ္င္းၾကပါေသးတယ္။
လက္ရွိ ေရာ္ဘာစိုက္ပ်ိဳးေျမေတြ အျပင္ ေနာက္ထပ္ ဧက တစ္သိန္းလည္း ထပ္တုိးခ်ဲ႕ဖို႔ရာကို တပ္မေတာ္ အစိုးရ ဆုိသူေတြက ရည္ရြယ္ ထားၾကပါေသးတယ္။ ေနာက္ဆံုး ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ထဲမွာ ေရာ္ဘာေစ်းေတြ ျပဳတ္က်ကုန္ၿပီး ေရႊျဖဴပင္ေတြကို စိုက္ခဲ့ၾကတဲ့ စစ္တပ္ေတြတင္ မက မူလ ေရာ္ဘာျခံရွင္ ျပည္သူေတြ အားလံုး နစ္နာကုန္ၾကပါေတာ့တယ္။ ေရႊျဖဴစီမံကိန္း မေအာင္ျမင္တာေၾကာင့္ တိုင္းျပည္လည္း နစ္နာသလုိ တပ္မေတာ္ အတြက္လည္း အက်ိဳး မရွိ တပ္ရင္းက ရဲေဘာ္ေတြလည္း အျမတ္ မခံစားႏုိင္ၾကရ ေတာ့ပါဘူး။
ထပ္ၿပီး ေျပာျပရဦးမွာကေတာ့ အနီးအနားက တျခားျခံေတြက ေရာ္ဘာပင္ ေတြကို နီးစပ္ရာ စစ္တပ္ေတြက အခြန္ ေကာက္ယူၾကတဲ့ အေၾကာင္းပါပဲ။ ေရာ္ဘာ တပင္စီတိုင္းကို အခြန္ေငြ က်ပ္ ၁၀၀၀ စီ ေတာင္းပါသတဲ့။ တစ္ ဧကအတြက္ က်သင့္ေငြ သိန္းဆယ္နဲ႔ခ်ီၿပီး အခြန္ ေဆာင္ရတာမုိ႔ ျခံရွင္ေတြဖက္က ညွိႏွိဳင္းၾကတဲ့ အခါ ေနာက္ဆံုးမွာ တစ္ပင္ကို က်ပ္ ၈၀၀ ဒါမွမဟုတ္ က်ပ္ ၆၀၀ ႏႈန္း စီနဲ႔ ေပးေဆာင္ဖို႔ အဆင္ေျပသြား ၾကပါတယ္။ မြန္ျပည္နယ္၊ ကရင္ျပည္နယ္ ထဲမွာ ေနရာခ်ထားေပးတဲ့ တပ္ေတြအားလံုး အဲဒီအခြန္ေတြကို ရရွိၿပီး တပ္ရင္း ရန္ပံုေငြ အျဖစ္ သံုးခဲ့ၾက တာကလည္း နွစ္ ဆယ္နဲ႔ခ်ီ ၾကာခဲ့ပါၿပီ္။
တပ္ရင္းတိုင္း၊ စစ္ဌာနခ်ဳပ္တုိင္း လိုလို တပ္ပိုင္ ေရာ္ဘာျခံေတြ ဧက ၁၀၀-၂၀၀ ထိ စိုက္ပ်ိဳး၊ ဒါမွမဟုတ္ လူထု ဆီကေန သိမ္းယူၿပီး ပိုင္ဆိုင္ထားႏွင့္ခဲ့ ၾကပါၿပီ္။ ႏွစ္စဥ္လည္း ၁၀ ဧက ေလာက္ထပ္မံ တိုးခ်ဲ႕ စိုက္ပ်ိဳးေနၾက ပါေသးတယ္၊ အေရွ႕ေတာင္တိုင္း မြန္ျပည္နယ္ ကမာ၀က္မွာ အေျခခ်တဲ့ အေျမာက္တပ္ရင္း (၃၁၈) ဆုိရင္ တပ္ ပတ္၀န္းက်င္ က ေရာ္ဘာျခံ ဧက ၁၀၀ ေလာက္ သိမ္းထားသလို တျခား ျခံရွင္ေတြ ဆီကလည္း တပင္ က်ပ္ ၅၀၀ ႏႈန္း အခြန္္ထပ္ေတာင္း ေနပါေသးတယ္။ ဧကေပါင္း ၂၀၀ ေက်ာ္ ရွိတာမို႔လည္း ရမယ့္ အခြန္ေငြကို တြက္သာ ၾကည့္ပါေတာ့။ မနည္းလွတဲ့ ေငြပါပဲ။
ဒါေပမဲ့ အခု၂၀၀၉ ဘ႑ာေရးနွစ္မွာ တပ္ရင္းအသီးသီး သူတို႔ စိုက္ပ်ိဳးထားတဲ့ ေရာ္ဘာပင္ေတြ ကေန ရရွိတဲ့ အက်ိဳးအျမတ္ ေတြကို အထက္က တင္ျပ အစီရင္ခံ ခိုင္းလာတဲ့ အခါမွာေတာ့ ေအာက္ေျခ တပ္ရင္းေတြ က မိမိတို႔ ေရာ္ဘာျခံ ဧကေပါင္း ၁၀၀-ကေန ၂၀၀ ထိ စိုက္ပ်ိဳး ထားၾကပါေၾကာင္း၊ တခ်ိဳ႕ကို တပ္ရင္း မိသားစုေတြက လုပ္ကိုင္တာ ျဖစ္ၿပီး တပင္ခ်င္း အေပၚမွာ က်ပ္ ၃၀၀ စီ ေလာက္သာ အက်ိဳးအျမတ္ ခံစားရပါေၾကာင္း လိမ္ညာၿပီး တင္ျပၾကပါတယ္။ အမွန္တကယ္ေတာ့ လူထုဆီ က အလကား သိမ္းထားၿပီး လူထုကို ျပန္အငွား ခ်တဲ့ ေရာ္ဘာျခံ ေတြမွာ ေရာ္ဘာတပင္ကုိ အနည္းဆံုး က်ပ္ ၆၀၀ ေတာင္းယူ ေနၾကတာပါ။ အထက္ကုိ ၃၀၀ ႏႈန္းနဲ႔ ျပန္အစီရင္ခံ တင္ျပတာမုိ႔၊ ေရာ္ဘာ တပင္တိုင္းမွာ က်ပ္ ၃၀၀ စီ တပ္ရင္းအတြက္ အသားတင္ အျမတ္ ရေနၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။
တပ္ရင္းတရင္းကုိ ေရာ္ဘာဧက ၁၀၀ ေက်ာ္ ဆိုေတာ့ ရလိုက္မယ့္ေငြက သိန္းရာနဲ႔ ခ်ီၿပီး ရွိပါတယ္။ ကဲ အဲဒီ ရလိုက္တဲ့ ေရာ္ဘာတပင္ အျမတ္ေငြ က်ပ္ ၃၀၀ ႏႈန္း ေတြဆုိတာ အခုဘယ္မွာ ရွိပါသလဲ။ ရဲေဘာ္ေတြ တကယ္ အက်ိဳးခံစား ရမွာလား၊ စာရင္း တင္ျပထားခံရတဲ့ အိမ္ေထာင္သည္ တမိသားစု အျမတ္ေငြ ေရာ္ဘာတပင္ က်ပ္ ၃၀၀ ဆိုတာေရာ မိသားစုေတြ တကယ္သံုးခြင့္ ရၾကပါသလား။ လုပ္ေပးကိုင္ေပးၾကရတဲ့ ေအာက္ေျခရဲေဘာ္ ေတြေရာ မိသားစု၀င္ေတြပါ ဘယ္သူမွ ဒီကိစၥေတြ အားလံုး စံုစမ္း ေမးျမန္းႏုိင္ခြင့္ မရွိလိုိ႔ မသိၾကပါဘူး။
ေသခ်ာတာကေတာ့ အထက္က ဦးပုိင္စာရင္းထဲကို မေရာက္ရင္လည္း တပ္ရင္းမွဴး လက္ထဲမွာ ထံုးစံအတို္ငး္ ေပ်ာက္သြားတဲ့ ေငြေတြသာ ျဖစ္ေနမယ့္ အေၾကာင္းနဲ႔ တကယ္မရၾကတဲ့ က်ပ္သံုးရာ လို႔ မြန္ျပည္နယ္ ရဲေဘာ္ မိသားစုေတြရဲ႕ ေျပာေန ဆိုသံေတြကို ထပ္မံ ထုတ္ေဖာ္ တင္ျပလုိက္ရပါတယ္။
၀ိမုတၱိ၀ုိင္းေတာ္သားတဦး (မြန္ျပည္နယ္)







BBC News
VOA News
DVB News
RFA News
မဇၽၥိမ
ဧရာ၀တီ
ေန႔သစ္
သွ်မ္းသံေတာ္ဆင့္
ကရင္သတင္းစဥ္
ေကာင္းဝါ
ကခ်င္သတင္းစဥ္
ယေန႔ျမန္မာ
ကႏၱာရဝတီ တိုင္းမ္
ငုရင္ျပင္
႐ိုးမ (၃)
မိုးမခ
ဟစ္တိုင္
ဟံသာဝတီ
နိရဥၥရာ
ေခတ္လူငယ္
ၿမိဳ႕ေတာ္ပုသိမ္သတင္းစဥ္
ျမန္မာသတင္းရပ္ဝန္း
ရိုးရာေလး
Mandalay Gazette
People Media Voice
KIC News
BNI News
Burma Daily
Burma Digest
Burma Net
Kaladan
Network Media Group Rebound 88