Friday, May 22, 2009

အေၾကာက္တရား ကင္းသူ



သူတို႔က အႀကိမ္ႀကိမ္ ခ်ဳပ္ေႏွာင္တယ္
ႏွလံုးသားကို မခ်ဳပ္ေႏွာင္ျဖစ္ဘူး
သူတုိ႔က အမုန္းကို ေဈးကြက္တင္ၿပီး ေရာင္းၾကည့္တယ္
က်င့္ဝတ္သိသူေတြက ကဲၾကည့္႐ုံမွ်နဲ႔ လွည့္ထြက္သြားတာပါပဲ
ဝယ္ရေကာင္းႏုိး တန္ဖိုး မတြက္တတ္သူေတြက
ေတြေဝေနဆဲေပါ့။

သူတို႔က အႀကိမ္ႀကိမ္ မီးတင္႐ႈိ႕တယ္
ႏွလံုးသားကို မေလာင္ကၽြမ္းႏိုင္ခဲ့ဖူး
သူတို႔က အေပးအယူကို ေရာင္စံုခ်ယ္ၿပီး လွည့္စားၾကည့္တယ္
သီလ သိသူေတြက ကဲၾကည့္႐ုံမွ်နဲ႔ လွည့္ထြက္သြားတာပါပဲ။
ေဆာင္ၾကဥ္းရေကာင္းႏိုး မွတ္ေက်ာက္ မတင္တတ္သူေတြက
ေဝဝါးေနဆဲေပါ့။

သူတို႔က အႀကိမ္ႀကိမ္ အေသသတ္ဖို႔ ႀကိဳးစားတယ္
က်ဴပင္ခုတ္ က်ဴငုတ္မက်န္
အာဃာတနဲ႔ ရန္ငါစည္းျပတ္ေပါ့

တကယ္ေတာ့....
ၿငိမ္းခ်မ္းေနသူကို မတုန္လႈပ္ေစႏိုင္ခဲ့ဖူး
ဘယ္ေတာ့မွလည္း အႏိုင္ရမွာ မဟုတ္ဘူး။

အမွန္တရားသိသူ
အေၾကာက္တရားကင္းသူ
အတၱအခန္းက်ဥ္းထဲမွာ မေနသူ
ပရအတြက္ ေဆာင္ၾကဥ္းသူ
တရားမွ်တမႈကို ျမတ္ႏုိးသူ
ခြင့္လြတ္ျခင္းအတြက္ စံျပျဖစ္သူ။

သူ႔အတြက္.........
ေတာင္တန္းေတြက ၾသဘာေပးေနတယ္
ျမစ္ေခ်ာင္းေတြက သံၿပိဳင္သီခ်င္းေတြ ဟစ္ေႂကြးေနတယ္
ၾကယ္ပြင့္ေတြက ကဗ်ာေတြေခၽြခ် ေပးေနတယ္။

ကမၻာတခုလံုး
အံုးအံုးကၽြက္ကၽြက္
သိမ့္သိမ့္တုန္လွ်က္ေပါ့။ ။

.... စိုင္းဘုန္းလူ ...

1 comments:

Nyein Chan May 25, 2009 at 9:35 AM  

Great poem, SPL. Cheers!

အေပၚသို႔