Friday, March 13, 2009

တသက္လံုးဖံုးသမွ် မစၥတာကင္တားနားလာမွ ေပၚၿပီ - ေမာင္ၾသ


မတ္လ(၁၃) ရက္၊ ၂၀၀၉
အႏွစ္ (၂၀) နီးပါးမွ် ျမန္မာျပည္သူလူထုႀကီးႏွင့္တကြ ကမာၻ႔ႏိုင္ငံႀကီးမ်ား၊ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံမ်ားကိုပါ ေျပာင္ေျပာင္ တင္းတင္း အရွက္မရွိေသာ မ်က္ႏွာျဖင့္ ဖံုးကြယ္လိမ္ညာခဲ့သည့္ အမွန္တရားႀကီးက ယခုေတာ့ ျဗဳန္းကနဲေပၚထြက္လာခဲ့ေပၿပီ။

အမွန္တရားကို ဖံုးကြယ္လိမ္ညာခဲ့ၾကေသာသူမ်ားကား ယေန႔ျမန္မာႏိုင္ငံကို ဥပေဒမဲ့ အာဏာသိမ္းအုပ္ခ်ဳပ္ေနေသာ စစ္အာဏာရွင္မ်ားႏွင့္ ၎တို႔၏ ပုဆိန္႐ိုးေနာက္လုိက္ တပည့္ေက်ာ္မ်ား ျဖစ္ၾကသည့္ အၿမီးက်က္အၿမီးစား၊ ေခါင္းက်က္ေခါင္းစား ပြဲစား စာေရးဆရာ သတင္းစာေဆာင္းပါးရွင္မ်ားႏွင့္ ႀကံ့ဖြံ႔ စြမ္းအားရွင္မ်ား ျဖစ္ၾကပါသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အက်ဥ္းေထာင္မ်ားတြင္ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသမားမ်ား မရွိပါဟု ကမာၻ႔ကုလသမဂၢအဖြဲ႔ႀကီးႏွင့္ လူ႔အခြင့္အေရး ေကာ္မရွင္မ်ားသို႔ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အႀကိမ္ႀကိမ္ဖံုးကြယ္ခဲ့ေသာ မဟာလိမ္ညာမႈႀကီးကား ၂၀၀၉ ခု ေဖေဖာ္၀ါရီ (၁၄) ရက္မွ (၁၉) ရက္အထိ ျမန္မာျပည္သို႔ ေရာက္ရွိေနေသာ ကုလသမဂၢလူ႔အခြင့္အေရးအထူးကိုယ္ စားလွယ္ မစၥတာ ကင္တားနား ေရွာက္ရွိေနခ်ိန္တြင္ ဘူးေပၚသလုိ ေပၚခဲ့ေပသည္။ ၂၀၀၉ ခု မတ္လ (၂) ရက္ထုတ္ Voice Weekly ဂ်ာနယ္မ်က္ႏွာဖံုးတြင္ ေဖာ္ျပထားေသာ…

“ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသမားမ်ား လႊတ္ေပးေရး တိုးတက္မႈရွိေစရန္ စဥ္းစားမည္ဟု ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီးဆို” ဆိုသည့္ သတင္းေခါင္းစဥ္ႏွင့္ ၎ဂ်ာနယ္၏ အတြင္းစာမ်က္ႏွာ (၇) တြင္ …

“ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ အက်ဥ္းက်ခံေနရေသာ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသမားမ်ားကို ျပန္လႊတ္ေပးသည့္ လုပ္ငန္းစဥ္ တိုးတက္မႈ ရွိေစေရး စဥ္းစားေပးမည္ဟု ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမာင္ဦးက ေျပာဆိုေၾကာင္း ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ ကုလသမဂၢလူ႔အခြင့္အေရးဆိုင္ရာ အထူးအစီရင္ခံစာတင္သြင္းသူ MR.Thomas Ojea Quintana က ေျပာၾကားသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ (၆) ရက္ၾကာ လာေရာက္လည္ပတ္ၿပီး ျပန္လည္မထြက္ခြာမီ ေဖေဖာ္၀ါရီ (၁၉) ရက္က ရန္ကုန္အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာေလဆိပ္တြင္ ျပည္တြင္းျပည္ပသတင္းေထာက္မ်ားႏွင့္ ေတြ႔ဆံုစဥ္ ၎က အထက္ပါအတိုင္း ေျပာၾကားျခင္းျဖစ္သည္” ဟု အက်ယ္တ၀င့္ ရွင္းလင္းေျပာသြားသည့္သတင္းကို ဖတ္လိုက္ရသည္။

စစ္အာဏာရွင္အစိုးရသည္ မိမိတို႔ တသက္လံုး ဖံုးကြယ္လိမ္ညာထားခဲ့သည့္ မဟာမုသာ၀ါဒႀကီးကို ယခုမွ ႐ုတ္တရက္ဖြင့္ဟ၀န္ခံ ေျပာဆိုလိုက္ျခင္းသည္ တခုခုေတာ့ ထူးဆန္းေနေလာက္သည္ဟု သံသယျဖစ္ဖြယ္မွာ ျငင္းဆန္၍ မရႏိုင္ေပ။

အမွန္ကုိ အမွန္တိုင္း၊ အရွိကို အရွိတိုင္း ၀န္ခံေျပာဆိုျခင္းသည္ ျမန္မာလူမ်ိဳး ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိင္း မြန္ျမတ္ျဖဴစင္ ေသာ သူေတာ္ေကာင္းတုိ႔၏ အသြင္လကၡဏာစ႐ိုက္ျဖစ္ေပသည္။

အမွားကို အမွားမွန္းသိ၍ အမွန္ဘက္သို႔ ျပင္တတ္လာလွ်င္ ထိုသူသည္ လူလိမၼာဟု ဆိုရေပမည္။
အမွားကို အမွားမွန္းသိလ်က္ အမွန္ကို မျပင္ဘဲ ဆက္လက္၍ အမွားကို ဆက္လုပ္ေနဦးမည္ဆိုလွ်င္ ထိုသူသည္ လူမိုက္ဟု ဆိုရမည္။

(၁.၃.၀၉) တနဂၤေႏြေန႔ ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ က်င္းပၿပီစီးခဲ့ေသာ အာဆီယံ ထိပ္သီးအစည္းအေ၀းမွ ပူးတြဲေၾကညာ ခ်က္တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသမားမ်ား လႊတ္ေပးရန္ အခ်က္ပါရွိေနျခင္းသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ႏိုင္ငံေရး အေရႊ႕အေျပာင္းတခုသိုု႔ ဦးတည္ေနၿပီေလာဟု ခန္႔မွန္းစဥ္းစားစရာ ျဖစ္ရသည္။

မည္သုိ႔ဆိုေစ တသက္လံုး ဘူးကြယ္ဖံုးပိတ္ထားခဲ့ေသာ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသမားမ်ားမရွိဟု ဆိုသည့္အမွားကို ျပင္၍ အမွန္ဘက္သို႔ ေရႊ႕ေျပာင္းေျပာဆိုလာျခင္းသည္ပင္လွ်င္ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ အမ်ိဳးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး လမ္းေပၚ တြင္ အေကာင္းဆံုးေသာ အနာဂတ္အလင္းေရာင္သစ္တခုအေနျဖင့္ ေမွ်ာ္လင့္ယံုၾကည္ႏိုင္ဖြယ္ ရွိႏိုင္ေၾကာင္း တင္ျပလိုုက္ရေပသည္။

အမွန္တရားျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ျမင့္ျမတ္ျဖဴစင္ေသာ စိတ္ထားေကာင္းမႈျဖင့္လည္းေကာင္း အျပန္အလွန္ ယံုၾကည္ေလးစားၾကျခင္းျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အက်ပ္အတည္းမ်ားကို ေအာင္ျမင္စြာ ေျဖရွင္းႏိုင္ၾကပါေစ။



ေမာင္ၾသ
REF: ေခတ္ၿပိဳင္

Read More...

သတင္းစာေတြလက္ဝါးႀကီးအုပ္ထားရုံႏွင့္အားမရသည့္စစ္အစိုးရ


မတ္လ(၁၃) ရက္၊ ၂၀၀၉

နအဖစစ္အစိုးရက စစ္တပ္ပိုင္ ျမဝတီသတင္းစာတေစာင္ ထုတ္ရန္ စီစဥ္ေနေၾကာင္း အဆိုပါသတင္းစာအတြက္ အႀကံဉာဏ္ေပးေနသူ အၿငိမ္းစား အစိုးရသတင္းစာ စာတည္းမႉးတဦးက ေျပာသည္။

၎က “သူတို႔က ၂ဝဝ၈ ခုႏွစ္ကတည္းက ျပင္ဆင္ေနတာ။ လုပ္မယ့္ သတင္းစာကေတာ့ လက္ရွိ ထြက္ေနတဲ့ ျမန္မာ့အလင္း၊ ေၾကးမံုလို ပံုစံပဲ။ ဖဲြ႔စည္းပံုေရာ၊ လစာေပးစနစ္ေတြကိုပါ အဲဒီသတင္းစာေတြကိုၾကည့္ၿပီး လုပ္ေန တာ။ ဒါေပမယ့္ စစ္တပ္ပိုင္လုပ္မွာဆိုေတာ့ ခန္႔ထားတဲ့ စာတည္းမႉးခ်ဳပ္ကအစ အရာရွိအဆင့္အမ်ားစုဟာ တပ္မ ေတာ္သားေတြပဲ ျဖစ္တယ္” ဟု ေျပာသည္။

အဆိုပါ သတင္းစာထုတ္ေဝေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ ျမဝတီသတင္းစာတိုက္ ဖဲြ႔စည္းပံု၊ လက္ရွိ အင္အားႏွင့္ လိုအပ္ခ်က္၊ လစာေပးစနစ္၊ ျမန္မာ့အလင္း၊ ေၾကးမံုသတင္းစာမ်ားႏွင့္ ႏႈိင္းယွဥ္ခ်က္ စသည့္စာတမ္းမ်ားအျပင္ ၂ဝဝ၈ ဒီဇင္ဘာ (၁၉) ရက္ေန႔က ျပဳလုပ္သည့္ ျမဝတီသတင္းစာတိုက္ ပံုႏွိပ္ျဖန္႔ခ်ိေရးလုပ္ငန္းအတြက္ သတင္းစာဆရာႀကီးမ်ားႏွင့္ ေတြ႔ဆံုပဲြမွတ္တမ္းမ်ားကိုလည္း ေခတ္ၿပိဳင္က ဖတ္႐ႈခြင့္ရရွိခဲ့သည္။

ေခတ္ၿပိဳင္က ဖတ္ရသည့္ မွတ္တမ္းမ်ားအရ ျမဝတီသတင္းစာတိုက္ကို စာတည္းမႉးခ်ဳပ္ ဒုတိယဗိုလ္မႉးႀကီးဝင္းဗိုလ္၊ အုပ္ခ်ဳပ္မႈဌာန ဗိုလ္ႀကီးေဇာ္လႈိင္ျမင့္ႏွင့္ အျခားအဆင့္ (၂၈) ဦး၊ စာတည္းဌာန (ျမန္မာ) တာဝန္ခံ ဗိုလ္မႉးေအာင္ေနထြန္း၊ ဗုိလ္ႀကီးေအာင္ဆန္းဦးနဲ႔ တပ္သား (၃) ဦး၊ သုေတသနမႉး ဗိုလ္ႀကီး လႈိင္ျမင့္ထြန္း စသျဖင့္ ဖဲြ႔စည္းထားၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

လစာေပးစနစ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ျမန္မာ့အလင္း၊ ေၾကးမံုသတင္းစာမ်ား ေပးသည့္အတိုင္း စာတည္းမႉးခ်ဳပ္ တလ က်ပ္ (၁၄ဝ,ဝဝဝ)၊ တႏွစ္ (၂,ဝဝဝ) တိုး တလ (၁၅ဝ,ဝဝဝ) ဂိတ္ဆံုး၊ စာတည္းမႉး တလ က်ပ္ (၁၂ဝ,ဝဝဝ- ၁၃ဝ,ဝဝဝ) စသျဖင့္ ရာထူးအဆင့္ဆင့္အတိုင္း အနိမ့္ဆံုး လစာ (၄၆,ဝဝဝ) အထိ ေပးထားသည္။ က်န္ ေအာက္ေျခဝန္ထမ္း မ်ားကိုမူ အျခားသတင္းစာတိုက္မ်ားနည္းတူ အနည္းဆံုးလစာ က်ပ္ (၁၅,ဝဝဝ)၊ ေန႔စား တရက္ က်ပ္ (၅ဝဝ) ႏႈန္းသတ္မွတ္ထားသည္။

ျမဝတီသတင္းစာတိုက္သည္ အရာရွိႏွင့္ အျခားအဆင့္ စုစုေပါင္း ဝန္ထမ္း (၁၅ဝ) ဦးရွိသည့္ ျမန္မာ့အလင္းသတင္း စာတိုက္နည္းတူ ဝန္ထမ္းအင္အား စုစုေပါင္း (၁၄၁) ေယာက္ျဖင့္ လုပ္ကိုင္ရန္ လ်ာထားသည္ကုိ ေတြ႔ရသည္။ သုိ႔ေသာ္ တပ္မေတာ္သား အရာရွိ အရာခံ အၾကပ္ တပ္သား ဝန္ထမ္း စုစုေပါင္း (၄၅) ဦးသာ ခန္႔ထားႏိုင္ေသးၿပီး အျခားလိုအပ္သည့္ အရာရွိ၊ အျခားအဆင့္ ကြၽမ္းက်င္ဝန္ထမ္းမ်ား ရရွိရန္ ရွာေဖြေနေၾကာင္း သိရသည္။

စစ္အစိုးရသည္ စစ္တပ္ပိုင္ ျမဝတီ႐ုပ္ျမင္သံၾကား အသံလႊင့္ဌာနကို ထူေထာင္ထားၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံအႏွံ႔က ထပ္ဆင့္လႊင့္႐ံုမ်ားကိုလည္း ျမန္မာ့႐ုပ္သံ ထပ္ဆင့္လႊင့္႐ံုမ်ားႏွင့္ သီးျခားခဲြၿပီး စစ္တပ္ပိုင္ဧရိယာမ်ားတြင္ တည္ေဆာက္ထားသည္။ ယခုေနာက္ပိုင္း ျမဝတီ႐ုပ္သံလႊင့္ဌာနသည္ မူလ႐ုပ္သံ တလိုင္းတည္း လႊင့္ေနရာကေန ေနာက္ထပ္ (၂) လိုင္းတိုးၿပီး စုစုေပါင္း (၃) လိုင္း လႊင့္ထုတ္လာသည္။

ယခုကဲ့သုိ႔ စစ္တပ္ပိုင္ သတင္းစာတေစာင္ထုတ္ရန္ ျပင္ဆင္ေနသည့္အေပၚ ဝါရင့္သတင္းစာဆရာတဦး ေမးျမန္းၾကည့္ရာ ၎က “စစ္အစိုးရဟာ လာမယ့္ ၂ဝ၁ဝ မွာ ေရြးေကာက္ပဲြေတြ လုပ္ေပးမယ္။ ဒီမိုကေရစီလမ္းကို သြားေနၿပီ စသျဖင့္ ေၾကညာေနေပမယ့္လည္း တကယ့္လက္ေတြ႔ စာေပနဲ႔ သတင္းေရးသားထုတ္ေဝခြင့္ကို ဆိုးဆိုး ရြားရြား ကန္႔သတ္ထားဆဲ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ေနာက္ပိုင္း သတင္းလုပ္ငန္းထဲကို စစ္အာဏာပိုင္ အသိုင္းအဝန္းက ဝင္ေရာက္လုပ္ကိုင္တာ မ်ားလာပါတယ္။ စာေပနဲ႔ သတင္းလြတ္လပ္ခြင့္ မေပးဘဲ အေရအတြက္ မ်ားမ်ား ထုတ္ေဝခြင့္ေပးတဲ့ စနစ္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနတာ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါကိုၾကည့္ရင္ ၂ဝ၁ဝ ခုႏွစ္နဲ႔ ေနာက္ပိုင္းမွာ လည္း စာေပနဲ႔ သတင္းလြတ္လပ္ခြင့္ ေပးမွာမဟုတ္ဘဲ အေရအတြက္ မ်ားမ်ား ထုတ္ေဝတာမ်ိဳးသာ ခြင့္ျပဳလာ ႏိုင္စရာ ရွိတယ္” ဟု သံုးသပ္ေျပာဆိုသည္။

ယခုလက္ရွိ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ေန႔စဥ္ထုတ္ သတင္းစာ (၃) ေစာင္ ရွိၿပီး အားလံုးသည္ စစ္အစိုးရပိုင္ျဖစ္သည္။ သတင္းစာ (၃) ေစာင္ဆိုေသာ္လည္း အားလံုးတြင္ေဖာ္ျပထားသည့္ သတင္းႏွင့္ အာေဘာ္မ်ားသည္လည္း အတူတူပင္ျဖစ္သည္။



REF: ေခတ္ၿပိဳင္

Read More...

ဆယ္တန္းစာေမးပြဲရက္ ရန္ကုန္မွာ စစ္ကားေတြ ကင္းလွည့္


မတ္လ(၁၃) ရက္၊ ၂၀၀၉

ရန္ကုန္မွာ ဆယ္တန္းစာေမးပြဲရက္အတြင္း မီးမလာေသာ္လည္း သံခ်ပ္ကာအျပည့္ႏွင့္ ရဲအျပည့္္တင္ထားေသာ စစ္ကားႀကီးမ်ား ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ လွည့္ေနေၾကာင္း မ်က္ျမင္သက္ေသမ်ားက ေျပာသည္။

“ဒီမနက္ကပဲ အေနာ္ရထာလမ္းမွာ ရဲေတြအျပည့္၊ လက္နက္အျပည့္နဲ႔ လည္မွာ အနီေတြ စည္းၿပီးေတာ့၊ ကားႀကီး (၇) စီးေလာက္ လွည့္ေနတာေတြ႔တယ္” ဟု မတ္လ (၁၃) ရက္ေန႔ မနက္ျမင္ကြင္းကို ရန္ကုန္ေနသူတဦးက ေျပာသည္။

နဂိုေပးေနက် ၿမိဳ႕ေပၚတြင္ A, B, C, H ႏွင့္ ၿမိဳ႕ျပင္ က, ခ, H ဟူ၍ အပိုင္းလုိက္ မီးေပးမႈ စနစ္ကို ဆယ္တန္းစာေမးပြဲ ရိွေနေသာ္လည္း မီးေပးခ်ိန္ တိုးျမႇင့္ေပးမည့္ အစီအစဥ္ လံုး၀မရွိေၾကာင္း ရန္ကုန္လွ်ပ္စစ္ေပးေ၀ေရးအဖြဲ႔က အမည္မေဖာ္လိုသူတဦးက ေျပာသည္။

“က်မတို႔ အင္း၀လမ္းမွာ ဒီေန႔ည (၁၁) နာရီမွာ မီးလာမယ္၊ ၿပီးရင္ မနက္ (၅) နာရီမွာ ပ်က္မယ္၊ ဒါက ပံုမွန္လာ ေနက်၊ ဒါေပမယ့္ လာခ်ိန္မွာ မီးမပ်က္မွာကိုေတာ့ အာမခံလို႔ မရဘူး၊ အခ်ိန္သတ္မွတ္ထားေပမယ့္ လာရင္းနဲ႔ ပ်က္သြားတာမ်ိဳးက ျဖစ္ေနက် ျပႆနာျဖစ္ေနၿပီ” ဟု ေတာင္ဥကၠလာသူတဦးက မတ္လ (၁၂) ရက္ေန႔ ညေနက ေျပာသည္။

“ကေလးေတြ စာေမးပြဲရွိတဲ့အတြက္ လင္းအားေကာင္းမယ့္ ဖေယာင္းတုိင္အႀကီးတထုပ္ကုိ (၆၅၀) က်ပ္တန္ ၀ယ္ထားတယ္၊ စာက်က္ေနရင္း အိပ္ငိုက္သြားမွာစိုးလို႔ ထိုင္ေစာင့္ေပးရတာေပါ့၊ မီးေဘးအႏၲရာယ္ ျဖစ္မွာစိုးလို႔” ဟု သကၤၽြန္းၿမိဳ႕နယ္အတြင္း ေက်ာင္သားမိဘတဦးကဆိုသည္။

ပုဇြန္ေတာင္ၿမိဳ႕နယ္အတြင္း ေနထုိင္သည့္ တကၠစီယာဥ္ေမာင္းတဦးက “ခုနကေတာ့ မီးလာတာေတြ႔တယ္၊ ေျပာလို႔မရဘူးဗ်၊ ပ်က္ခ်င္ပ်က္ေနတာ” ဟု ဆုိသည္။

ရန္ကုန္တြင္ လက္ရွိ တကၠသုိလ္၀င္တန္း ေျဖေနေသာ ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူမ်ားအတြက္ မီးေပးခ်ိန္ ပိုမိုမရျခင္း၊ ေပးသည့္အခ်ိန္အတိုင္း မီးမမွန္ျခင္းမွာ မတ္လ (၆) ရက္ေန႔ညက ေမာ္လၿမိဳင္တြင္ EPC ႐ံုးအား ၀ိုုင္း၍ခဲမ်ားျဖင့္ ၀ိုင္းေပါက္သည့္ ျပႆနာကို ဂ႐ုတစုိက္ မရွိသည့္အား ျပသျခင္းျဖစ္ႏိုင္သည္ဟု ျပည္တြင္းအေျခစိုက္ သတင္းအယ္ဒီတာ တဦးကသံုးသပ္သည္။

“ေမာ္လၿမိဳင္မွာလို ရန္ကုန္က ေက်ာင္းသားေတြ ၀ုန္းဒိုင္းက်ဲတာမ်ိဳး ျဖစ္လာရင္လည္း ဂ႐ုမစိုက္ဘူးဆိုတာမ်ိဳး ျဖစ္ႏိုင္တယ္” ဟု ယင္းက ဆိုသည္။

ေက်ာက္တံတားၿမိဳ႕နယ္ ရဲအရာရွိတဦးက “ေက်ာင္းသားေတြကို ေသြးထုိးေပးမယ့္သူေတြရွိမွ ျပႆနာျဖစ္ႏိုင္တာပါ၊ အခုလည္း လံုၿခံဳေရးေတြ လွည့္ေနတာပဲ” ဟု ေျပာသည္။



REF: ေခတ္ၿပိဳင္

Read More...

လက္ေတြ႔ေထာင္ေဖာက္ျခင္း သင္ခန္းစာ - ဂါမဏိ

Tuesday, March 10, 2009

ထိုင္းႏိုင္ငံ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ အက်ဥ္းေထာင္တခုကေန ၁၉၉၆ ခုမွာ ေထာင္ေဖာက္လြတ္ေျမာက္သြားတဲ့ မူးယစ္ေဆး ကုန္ကူးမႈနဲ႔ ေထာင္ က်ခဲ့တဲ့ ေဒးဗစ္မက္မီလန္က သူ႔ရဲ႕ ေထာင္ေဖာက္မႈအေတြ႔အၾကံဳကို အခုလို ေဝမွ်ပါတယ္။

"က်ေနာ့္ကို ရဲ ၄ ေယာက္က ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ တ႐ုတ္တန္းက ခရီးသြားေအဂ်င္စီ႐ံုးခန္းထဲ လာဖမ္းတဲ့အခ်ိန္ကစၿပီး [ထြက္ေျပးဖို႔] စ,ၾကံစည္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ တပတ္ေလာက္ၾကာေတာ့ က်ေနာ္ ေထာင္ထဲေရာက္သြားတဲ့အခါ က်ေနာ္ဟာ သံတိုင္ေတြ၊ အုတ္နံရံေတြ၊ လွ်ပ္စစ္လႊတ္ထားတဲ့ သံဆူးႀကိဳးေတြကို စတင္ေလ့လာၿပီး ထြက္ေျပးႏိုင္ဖို႔ အေကာင္းဆံုးေနရာကို ရွာေဖြခဲ့ပါတယ္။ က်ေနာ္ဟာ အေဆာင္ ၆ မွာ သြားေနခဲ့ပါတယ္။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ အေဆာင္ ၆ က ျပဴတင္းေပါက္ သံတိုင္ေတြဟာ အေသးဆံုးျဖစ္လို႔ပါဘဲ။...

အဲဒီေထာင္မွာ ေထာင္ဝါဒါကလည္း သိတ္မမ်ားပါဘူး။ အက်ဥ္းသား ၁၂၀ ကို ဝါဒါတေယာက္ႏႈန္းေလာက္ဘဲ ရွိမယ္ ထင္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ အဲဒီေထာင္ကို အစိုးရက ကိုင္တြယ္ထိန္းသိမ္းတာမဟုတ္ဘဲ ထိန္းသိမ္းေရးေဂါပကအဖြဲ႔ တခုက အုပ္ခ်ဳပ္တာျဖစ္ပါတယ္။ ယူနီေဖာင္းေတြမွာ ပန္းပြားေတြ၊ ေလထီးခုန္တံဆိပ္ေတြ၊ အပြင့္ေတြ အေခ်ာင္းေတြ တပ္ၿပီး ဟန္ေရးျပေနတဲ့လူေတြ ျဖစ္ပါတယ္။

[ေထာင္ေဖာက္ေျပးရာမွာ] အေရးႀကီးတကာ့အေရးႀကီးဆံုးအခ်က္ကေတာ့ လွ်ဳိ႕ဝွက္ေရးပါဘဲ။ တကယ္ေတာ့ ေထာင္ ထဲမွာ က်ေနာ့္ရဲ႕ လွ်ဳိ႕ဝွက္ခ်က္ကို ထိန္းထားေပးႏိုင္မယ့္လူ တေယာက္မွမရွိပါဘူး။ ...

စီမံကိန္းဆြဲျခင္းသည္ ပထမ

ပထမဆံုးလုပ္ရမွာက တေယာက္ထဲေနလို႔ရတဲ့ အက်ဥ္းခန္းေလးရဖို႔ျဖစ္ပါတယ္။ အက်ဥ္းခန္းအမ်ားစုဟာ ကားဂိုေဒါင္ တလံုးစာေလာက္ ရွိၿပီး အက်ဥ္းသား ၂၅ ေယာက္ေလာက္ စုေနရပါတယ္။ ငါးေသတၱာဗူးထဲက ငါးေတြလို က်ပ္ညပ္ၿပီး အိပ္ရပါတယ္။

လူတိုင္းကိုသံေျခက်င္းေတြ ခတ္ထားတဲ့အတြက္ တခၽြင္ခၽြင္အသံလည္း ျမည္ေနပါတယ္။ မီးကိုလည္း တညလံုး ထြန္းထားပါတယ္။ က်ေနာ္ကေတာ့ ပိတ္ဖြင့္လို႔ရတဲ့ မီးခလုတ္တခုရေအာင္ ပိုက္ဆံေပးၿပီး အၾကံအဖန္လုပ္ခဲ့ပါတယ္။

က်ေနာ္ ေထာင္ထဲမွာ ေငြအမ်ားႀကီးအကုန္ခံခဲ့ပါတယ္။ က်ေနာ့္မွာ ႐ံုးခန္းတခန္း၊ ထမင္းခ်က္တေယာက္၊ သန္႔ရွင္းေရးသမားတေယာက္ စသျဖင့္ ထားပါတယ္။ တလကို ေဒၚလာ ၇၀၀ ေက်ာ္ေလာက္ အကုန္ခံႏိုင္ရင္ ေထာင္ထဲမွာ ဇိမ္နဲ႔ေနလို႔ရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သိထားဖို႔က ေထာင္ထဲေရာက္လာသူ ရာဇဝတ္သားအမ်ားစုဟာ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းက စြန္႔ပယ္ပစ္လိုက္သူေတြျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ့္ရဲ႕ဘဝမွာ ေမွ်ာ္လင့္ ခ်က္ေတြ ေပ်ာက္ဆံုးသြားၿပီး မိတ္ေဆြအေပါင္းအသင္း ဘာမွမက်န္ေတာ့သေလာက္ ျဖစ္သြားၾကသူေတြျဖစ္ပါတယ္။

အက်ဥ္းသားအမ်ားစုဟာ ေထာင္ေဖာက္ေပးဖို႔ကိစၥ ေျပာရင္ တအားတက္ႂကြ စိတ္ပါလာတတ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သိတ္ မၾကာခင္မွာဘဲ 'ေနစမ္းပါဦး။ မျဖစ္ေသးပါဘူး' လို႔ သေဘာေပါက္သြားတတ္ပါတယ္။ အရင္က ေထာင္ေဖာက္ဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ့ၿပီး မေအာင္ျမင္ခဲ့တဲ့ အက်ဥ္းသားငါးေယာက္ကို ခဏအတြင္းမွာ သြားသတိရလို႔ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီငါးေယာက္ ဟာ အျပင္ဆံုးအုတ္နံရံအထိ ေရာက္သြားခဲ့ၿပီးမွ ျပန္မိခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႔အားလံုး ျပစ္ဒဏ္တိုက္ပိတ္ခံရပါတယ္။ ျပစ္ဒဏ္တိုက္ ဆိုတာ အဝတ္ဘီဒိုအေသးတလံုးေလာက္ရွိတဲ့ သြပ္ေလွာင္အိမ္ဘဲျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႔ကို အဲဒီတိုက္ထဲ ကေန ဆင္ခတ္တဲ့သံမဏိထူးႀကိဳးႀကီးေတြခတ္ၿပီး ေန႔တိုင္း ထုတ္လိုက္သြင္းလိုက္ လုပ္ပါတယ္။ အျပင္ထုတ္ခ်ိန္မွာ ႐ိုက္ႏွက္ညႇဥ္းဆဲပါတယ္။ ငါးေယာက္မွာ ေလးေယာက္ေသသြားခဲ့ပါတယ္။

က်ေနာ္ဟာ ေထာင္ဝင္စာအထုပ္ထဲမွာ ေသေသခ်ာခ်ာဝွက္သြင္းလာတဲ့ သံျဖတ္လႊေတြနဲ႔ ညသန္းေခါင္အခ်ိန္မွာ သံတိုင္ေတြကို စျဖတ္ ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ သံတိုင္တေခ်ာင္းဘဲ ျဖတ္ဖို႔လိုပါတယ္။ ဒါေတာင္ တေခ်ာင္းလံုး ျပတ္ေအာင္ ျဖတ္ဖို႔မလိုပါဘူး။ က်ေနာ့္အေဖာ္ ဆြီဒင္လူမ်ဳိးဗလႀကီးက ဆြဲေကြးပစ္ႏိုင္လို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္ကေတာ့ အတြင္းခံေဘာင္းဘီတိုဝတ္ ကိုယ္မွာဆီသုတ္ထားၿပီး သံတိုင္ ၾကားကေန ေလွ်ာထြက္လိုက္ပါတယ္။

ေနာက္ဆံုးအဟန္႔အတား

က်ေနာ္ အခန္းျပင္ေရာက္ၿပီးေနာက္ တိုက္ဝင္းထဲကထြက္ႏိုင္ဖို႔ ပ်ဥ္တခ်ပ္သံုးရပါတယ္။ အဲဒီပ်ဥ္က စာအုပ္စင္ကပ်ဥ္ ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ့္အခန္းထဲကပစၥည္းအားလံုးဟာ ေထာင္ေဖာက္ရာမွာ အေထာက္အကူရဖို႔ ရည္ရြယ္ၿပီး ရွာေဖြစု ေဆာင္းထားတာျဖစ္ပါတယ္။ ပရိေဘာဂေတြဟာ ေလွခါးေတြျဖစ္သြားၿပီး ခန္းဆီးေတြက ႀကိဳးေတြျဖစ္သြားပါတယ္။

က်ေနာ္ဟာ အုတ္နံရံ ၆ ခုကို ေက်ာ္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္ဟာ အလုပ္႐ံုတခုထဲဝင္ၿပီး ေလွခါးရွည္တခုနဲ႔ ဝါးလံုးရွည္ တေခ်ာင္း ယူလိုက္ၿပီး အုတ္နံရံေတြကို တခုၿပီးတခု ေက်ာ္ခဲ့ပါတယ္။ ဝါဒါေတြ ဘယ္မွာအိပ္တယ္ ဆိုတာကို က်ေနာ္စံုစမ္းထားၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ တေယာက္တေလက ကင္းလွည့္တာမ်ဳိး ရွိတတ္ပါတယ္။ အဲသလိုကင္းလွည့္ေနတဲ့အခါ က်ေနာ္အေမွာင္ရိပ္မွာ ပံုးေနရပါတယ္။

မနက္ ၄ နာရီေလာက္ေရာက္ခ်ိန္မွာ က်ေနာ္ဟာ အေတာ့္ကို ပင္ပန္းႏံုးခ်ိေနပါၿပီ။ ဘာခံစားမႈမွမရွိေတာ့ဘဲ ထံုက်င္ေနၿပီး စက္႐ုပ္လိုဘဲ လႈပ္ရွားေနမိပါတယ္။ ေဘးပတ္ဝန္းက်င္ကို လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဒီဒုကၡဆင္းရဲကမၻာေလးထဲမွာ လူေပါင္း ၁၂၀၀၀ ေလာက္ ျပစ္ဒဏ္ က်ခံေနရင္း လံုးလံုးလ်ားလ်ားပိတ္မိေနတာကို ဆင္ျခင္မိေတာ့ ငါလည္း ေထာင္မေဖာက္ႏုိင္ရင္ ဒီလိုဘဲေနရမွာဘဲလို႔ အေတြးေပါက္ မိပါတယ္။

လွ်ပ္စစ္လႊတ္သံဆူးႀကိဳးတပ္ ေနာက္ဆံုးအုတ္တံတိုင္းထိပ္ကို က်ေနာ္ေရာက္တဲ့အခ်ိန္မွာ အ႐ုဏ္ပ်ဳိ႕လာၿပီး အေရွ႕ဘက္ေကာင္းကင္မွာ လိေမၼာ္ေရာင္ႏုႏုေလး စလြင္လာပါၿပီ။ တနည္းအားျဖင့္ေျပာရရင္ က်ေနာ့္ရဲ႕အခ်ိန္ဇယား ေနာက္က်ေနတဲ့ သေဘာပါဘဲ။ ဒါေပမဲ့ ဘယ္လိုဘဲျဖစ္ျဖစ္ ေထာင္ျပင္ကိုေတာ့ ခႏၶာကိုယ္ေရာက္ေနပါၿပီ။ ဒီလိုခံစားမႈမ်ဳိး က်ေနာ္မခံစားရတာၾကာပါၿပီ။ ကေလးဘဝတံုးကေတာ့ မနက္အိပ္ရာထတဲ့အခ်ိန္မွာ ကမၻာေလာကႀကီးထဲ ေကာင္းတဲ့အရာေတြရွိတယ္ဆိုတာကို သိရတဲ့အရသာမ်ဳိးေပါ့။

ကားလမ္းကိုျဖတ္ကူးလိုက္ၿပီး ေနခဲ့ရတဲ့ေထာင္ကို အရင္မျမင္ခဲ့ရတဲ့ ျမင္ကြင္းကေန တခဏျပန္ေငးၾကည့္မိပါတယ္။ အရင္ၾကည့္ခဲ့ရတဲ့ ျမင္ကြင္းကေတာ့ ေထာင္ကိုအပို႔မွာ သံေျခက်င္းေတြ၊ ေထာင္အဝတ္အစားေတြနဲ႔ လူ ၂၀၀ ေလာက္ ႁပြတ္သိပ္ေနတဲ့ အခ်ဳပ္ကားေပၚ ကေန ျမင္ခဲ့ရတဲ့ ျမင္ကြင္းပါ။ ဒီ့ေနာက္ က်ေနာ္ တကၠဆီတစီးငွားၿပီး ထြက္လာခဲ့ပါေတာ့တယ္။"

ဒီေဆာင္းပါးေရးတဲ့ ေဒးဗစ္မက္မီလန္ဟာ ဘန္ေကာက္ဟီလ္တန္ေဟာ္တယ္ လို႔ေခၚၾကတဲ့ ဘန္ေကာက္ေထာင္ က ေဖာက္ေျပးႏိုင္ခဲ့တဲ့ တဦးတည္းေသာ အေနာက္ႏိုင္ငံသားျဖစ္ၿပီး ၿဗိတိန္ႏိုင္ငံမွာ တရားဝင္ေနထိုင္ေနပါတယ္။ ထိုင္းႏိုင္ငံနဲ႔ ၾသစေၾတးလ်ႏိုင္ငံတို႔ကေတာ့ သူ႔ကို ဖမ္းဝရန္းထုတ္ထားပါတယ္။



ဘီဘီစီ (မတ္လ ၁ ရက္ ၂၀၀၉ ခု)
ဂါမဏိ
REF: ေန႔သစ္

Read More...

အပစ္ရပ္အဖြဲ႔အစည္းေတြအတြက္ အခ်ိန္သိပ္မရွိေတာ့ဘူး - တူေမာင္ညိဳ

အဂၤါေန႕၊ 10 မတ္လ 2009

“အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးအစ အေ႐ွ႕ေျမာက္က” လို႔ ဆိုရမယ္နဲ႔တူပါတယ္။

(ဗကပ)ကေနခြဲထြက္ခဲ့ၾကၿပီး (နဝတ) စစ္အစုိးရနဲ႔ အပစ္အခတ္ရပ္စဲခဲ့ၾကတာ ဗမာျပည္အေ႐ွ႕ေျမာက္ အရပ္က စခဲ့တာမဟုတ္လား။ ေနာက္မွ ဗမာျပည္ အလယ္ပိုင္းနဲ႔ ေတာင္ပိုင္းကို ပ်ံ႕ႏွံ႔သြားခဲ့တယ္။ အခု အဲဒီလို အပစ္အခတ္ ရပ္စဲခဲ့တာ မၾကာခင္မွာပဲ ႏွစ္ (၂၀) ျပည့္ေတာ့မယ္။

ႏွစ္ေပါင္း (၂၀) အတြင္းမွာ အပစ္ရပ္အဖြဲ႔ေတြဘာေတြလုပ္ေဆာင္ႏုိင္ခဲ့ၾကသလဲ။ မိမိစိုးမိုးထားရာ နယ္ ေျမေဒသနဲ႔ ကိုယ္စားျပဳရာလူမ်ိဳးေတြအတြက္ ဘာေတြေဆာင္႐ြက္ေပးႏုိင္ခဲ့ၾကသလဲ။ တၿပိဳင္နက္ထဲမွာ သီးျခား ကင္းလြတ္ ေဘးဖယ္ထားလို႔မရတဲ့ တတုိင္းတျပည္လံုးအက်ိဳးအတြက္ေရာ ဘာေတြမ်ားလုပ္ေဆာင္ႏုိင္ခဲ့ၾကသလဲ ဆုိတာ စာရင္းခ်ဳပ္ၾကည့္ဖို႔လိုပါလိမ့္မယ္။

အပစ္အခတ္ရပ္စဲႏုိင္ခဲ့တဲ့ နယ္ေျမေဒသေတြမွာ အရင္ကလို ေသနတ္သံေတြမၾကားရေတာ့တာ၊ တစံုတရာတည္ၿငိမ္ လာတာ၊ေဒသခံျပည္သူေတြ တစံုတရာ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ လုပ္ကိုင္စားေသာက္လာႏုိင္တာေတြ ဟာေကာင္းတဲ့ ကိစၥျဖစ္ပါတယ္။

ဒီထက္ပိုေကာင္းတဲ့ကိစၥကေတာ့ အဲဒီလိုရ႐ွိထားတဲ့ တစံုတရာတည္ၿငိမ္မႈေတြဟာ ေရ႐ွည္တည္တံ့ ခိုင္ ၿမဲႏုိင္မယ့္ အာမခံခ်က္ရ႐ွိဖို႔လိုပါတယ္။

အေကာင္းဆံုးကေတာ့ တတုိင္းတျပည္လုံး တည္ၿငိမ္ ေအးခ်မ္းသာယာမႈ ခုိင္ခုိင္မာမာရ႐ွိေရးဆိုတဲ့ အခ်က္နဲ႔ ခုိင္ခုိင္ မာမာ ဆက္စပ္ထားႏုိင္ဖို႔ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒါမွသာေအးခ်မ္းသာယာၿပီး ေခတ္မီ ဖြံ႔ၿဖိဳး တိုးတက္တဲ့ ႏုိင္ငံေတာ္သစ္ကို တည္ေဆာင္ႏုိင္ပါလိမ့္မယ္။

အခုေတာ့အထက္ကတင္ျပခဲ့တဲ့အခ်က္ ၂ ခ်က္စလုံုးတစ္ခုမွ မရေသးပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ (နအဖ) စစ္ အစိုးရရဲ႕ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ (၂၀၀၈)ေအာက္မွာ နယ္ေျမ၊ တပ္နဲ႔လက္နက္ပါ အပ္ရ၊ ခ်ရေတာ့မယ္ အေန အထားျဖစ္ လာေနပါၿပီ၊ (နအဖ) စစ္အစိုးရကေတာ့ (ႏုိင္ငံေရး/စစ္ေရး) ပံုစံမ်ိဳးစံု နဲ႔ ေသြးတိုးစမ္းေနပါၿပီ။

(နဝတ) စစ္အစုိးရနဲ႔ အပစ္အခတ္စတင္ရပ္စဲၾကေတာ့ အပစ္ရပ္အဖြဲ႔ေတြကို (နဝတ) စစ္အစုိးရက မတရား သင္းေၾကညာ ထားရာကေန ဖ်က္သိမ္းေပးခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တရားဝင္ႏုိင္ငံေရးအဖြဲ႔အစည္း တရပ္ အျဖစ္ရပ္ တည္ လႈပ္႐ွားေဆာင္ရြက္ခြင့္မျပဳခဲ့ပါဘူး။ လူမ်ိဴးအရကိုယ္စားျပဳမႈနဲ႔ ႏုိင္ငံေရးအရ အသိအမွတ္ျပဳျခင္း မရွိခဲ့ပါဘူး။

အမ်ိဳးသားညီလာခံထဲ ဆြဲသြင္းခ်င္တဲ့အခါမွာ အပစ္ရပ္အဖြဲ႔ေတြကို “ အျခားဖိတ္ၾကားသင့္သူမ်ား” ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ ေအာက္မွာ “အထူးေဒသကိုုယ္စားလွယ္မ်ား” အျဖစ္ပါဝင္ခဲ့ၾကရတာပါ။ ညီလာခံတက္ခဲ့ၾကေပမယ့္၊ တင္ျပခ်က္ေတြ မွန္သမွ်ဘာမွျဖစ္မလာခဲ့ပါဘူး။ “ႏုိင္ငံေရးစကားေျပာခ်င္ရင္ေနာက္တက္လာမယ့္အရပ္သားအစိုးရနဲ႔ ေျပာၾက” ဆိုၿပီး ႏွပ္ေၾကာင္းေပးခဲ့တဲ့ ထလရ ဗိုလ္ခင္ညြန္႔လည္း အခုေတာ့အရာက်သြားခဲ့ၿပီ။

(နဝတ-နအဖ) စစ္အစိုးရ အပစ္ရပ္အဖြဲ႔ေတြအေပၚမွာ မွန္ကန္တဲ့သေဘာထားမထားရွိခဲ့သလို၊ သေဘာထား တမ်ိဳးထဲ ထားရွိခဲ့တာလည္းမဟုတ္ပါဘူး။ အဖြဲ႔ႀကီးေတြကို မကြဲကြဲေအာင္ၿဖိဳခြဲခဲ့ၿပီး။ ကြဲထြက္လာသမွ် ခြဲထြက္လာ သမွ်ကိုလည္း ဝါးမ်ိဳးပစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဖ်က္သိမ္းပစ္ခဲ့ပါတယ္။ ေခ်မႈန္းပစ္ခဲ့ပါတယ္။ အၿပီးအပိုင္လက္နက္ ျဖဳတ္သိမ္းပစ္လိုက္ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ အပစ္ရပ္အဖြဲ႔ငယ္တခိ်ဳ႕လံုးဝပ်က္စီးသြားခဲ့တယ္။ တခ်ိဳ႕လက္နက္ခ်ခဲ့ၾကရ တယ္။ အခုသူတို႔အသံမၾကားရ ေတာ့ပါဘူး။ ဒါဟာ တကယ့္လက္ေတြ႔ျဖစ္ရပ္ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးအရႀကံ့ခုိင္ မႈမရွိတဲ့အခါ၊ စည္းလံုးညီၫြတ္မႈ မရွိတဲ့ အခါ (နဝတ-နအဖ) စစ္အစိုးရျပဳသမွ်ႏုရတဲ့ဘဝေရာက္သြားရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မိမိတို႔သက္ဆိုင္ရာ အဖြဲ႔အစည္း ေတြအတြင္း ႏုိင္ငံေရးအရ ႀကံ့ခုိင္ဖို႔နဲ႔ စည္းလံုးညီၫြတ္မႈ႐ိွဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။

ဒါ့အျပင္တတုိင္းတျပည္လံုးနဲ႔ဆိုင္တဲ့ ႏုိင္ငံေရးလႈပ္႐ွားမႈႀကီးနဲ႔ဆက္စပ္ထားႏုိင္ဖို႔လိုအပ္ပါတယ္။ ဒီလိုမွမဟုတ္ရင္ေတာ့ ေ႐ွ႕ကအေတြ႔အႀကံဳေတြလို နိဂံုးမလွျဖစ္ၾကရပါလိမ့္မယ္။

အခုေတာ့ ၂၀၁၀ ေ႐ြးေကာက္ပြဲဝင္မလား/မဝင္ဘူးလားဆိုတာက အပစ္ရပ္အဖြဲ႔ေတြၾကားမွာ ကြဲစရာၿပဲစရာသပ္ တစ္ေခ်ာင္း ျဖစ္ေနပါတယ္။ အဖြဲ႔အစည္းနဲ႔တပ္ကို မအပ္ႏုိင္ဘူးဆိုတာကတဖက္၊ (နအဖ) စစ္အစိုးရ နဲ႔အစစေျပလည္ဖို႔ အေလ်ာ့ေပးခ်င္တဲ့ဖက္ဆိုၿပီး အပစ္ရပ္အဖြဲ႔ေတြအတြင္းမွာ ႏွစ္ဂုိဏ္းႏွစ္ပကၡျဖစ္ေနတယ္ လို႔ ၾကားရပါတယ္။ ဒီလိုျဖစ္ေနတာကို (နအဖ) စစ္အစိုးရကသိပ္ႀကိဳက္ပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ (၂၀၀၈)မွာပါ႐ွိတဲ့ ကိုယ္ပုိင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရတုိင္း/ေဒသမ်ားနဲ႔ပတ္သက္ ၿပီးျပဌာန္း ထားခ်က္တခ်ိဳ႕နဲ႔ယွဥ္တြဲေထာက္ျပလိုပါတယ္။

ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရတိုင္း/ေဒသဦးစီးအဖြဲ႔မ်ားရဲ႕ ဥပေဒျပဳစာရင္းကို ဇယား(၃) မွာအခ်က္ (၁) မွ (၁၀) အထိ အမွတ္စဥ္ထိုးၿပီးေဖာ္ျပထားရာမွာ “ကာကြယ္ေရး” ဆိုလို႔ မီးေဘးအႏၱရာယ ္ကာကြယ္ေရးနဲ႔သစ္ေတာကာကြယ္ ေရးပဲပါရွိပါတယ္။

ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရတုိင္း/ေဒသဦးစီးအဖြဲ႔ ဖြဲ႔စည္းမႈနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးလည္း ပုဒ္မ (၂၇၆) ပုဒ္မခြဲ ( က) မွ (ဌ) အထိ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ အဲဒီပုဒ္မေတြနဲ႔ ပုဒ္မခြဲေတြကို လိုရင္းခ်ဳပ္ၿပီးေဖာ္ျပရရင္ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရ တုိင္း/ ေဒသဦးစီး အဖြဲ႔ကို အဖြဲ႔၀င္ (၁၀) ဦးနဲ႔ဖြဲ႔စည္းရမယ္လို႔ဆိုပါတယ္။

ဒီ (၁၀) ဦးထဲမွာ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရတိုင္း သို႔မဟုတ္ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရေဒသအတြင္းရွိ ၿမိဳ႕နယ္ မ်ားမွ ေရြးေကာက္ တင္ေျမႇာက္ထားေသာ တုိင္းေဒသႀကီး သို႔မဟုတ္ ျပည္နယ္လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား ပါ၀င္ေစရ မယ္။

လံုၿခံဳေရးတာ၀န္ျဖစ္ေစ၊ နယ္စပ္ေရးရာတာဝန္ျဖစ္ေစ ေပးအပ္ႏုိင္ရန္ တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ က အမည္ စာရင္းတင္သြင္းထားသူမ်ားပါရွိရမယ္လို႔ဆိုပါတယ္။ ဒီလိုပါရွိရမယ္ဆိုတဲ့ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္က အမည္စာရင္း တင္သြင္း မည့္သူမ်ားဟာ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရတုိင္း/ေဒသ ဦးစီးအဖြဲ႔၀င္စုစုေပါင္းရဲ႕ ေလးပံုတစ္ပံု (အနည္းဆံုး၃ ဦး) ပါဝင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ဒီလိုဖြဲ႔စည္းရာမွာလိုအပ္ေနေသးရင္ အထက္ကပုဂၢိဳလ္မ်ား (သက္ ဆိုင္ရာျပည္နယ္ႏွင့္ တုိင္းေဒသႀကီးမ်ားမွ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား၊ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္က ခန္႔အပ္သူမ်ား) ကေ႐ြးခ်ယ္ ျဖည့္စြက္ ခန္႔အပ္ ႏုိင္တယ္လို႔ဆိုပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ သက္ဆိုင္ရာကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရ တုိင္း/ ေဒသအေထြေထြအုပ္ခ်ဳပ္ေရး ဦးစီးဌာနအႀကီးအမွဴးဟာအလိုအေလ်ာက္အဆိုပါ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရတုိင္း/ေဒသဦးစီး အဖြဲ႔ အတြင္းေရးမွဴး အျဖစ္ေဆာင္႐ြက္ရမည္လို႔ အတိအလင္းေရးသားျပဌာန္းထားပါတယ္။

ဒီလိုအခ်က္အလက္ေတြ (ဥပေဒျပဳခြင့္နဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္) နဲ႔ လက္႐ွိ “ဝ” ေဒသကို ခ်ဳပ္ကိုင္ထားတဲ့ အပစ္အရပ္အဖြဲ႔ အစည္းအေနအထားကို ယွဥ္တြဲစဥ္းစားလိုက္မယ္ဆိုရင္အားလံုး(ေဒသနဲ႔တပ္/အုပ္ခ်ဳပ္ေရး/စီးပြားေရး)ထိုးအပ္လုိက္ရ မယ္သေဘာျဖစ္ေနပါတယ္။

ဒါေတာင္ “ေရြးေကာက္တင္ေျမွာက္ျခင္းဆိုင္ရာဥပေဒ” ထြက္မလာေသးပါဘူး။ အဲဒီမွာပါလာမယ့္ ကန္႔ သတ္ခ်က္ေတြ (ႏုိင္ငံသားျဖစ္မႈ၊ ပညာအရည္အခ်င္းစသျဖင့္ ) ကို ပါထည့္သြင္းစဥ္းစားလိုက္ရင္ ႏုိင္ငံေရး ကေနထာဝစဥ္ေမာင္းထုတ္ ထားတာကို ရွင္းရွင္းႀကီးေတြ႔ျမင္ႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။

ဒါေၾကာင့္ (နအဖ) စစ္အစုိးရ ရဲ႕ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို လက္ခံလိုက္ရင္အသိအမွတ္ျပဳလိုက္ရင္ အားလံုး လက္လြတ္ဆံုးရႈံး သြားမွာအေသအခ်ာပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုအျဖစ္မခံႏုိင္ဘူးဆိုရင္ေတာ့ႏုိင္ငံေရးအရ တန္း တူရည္တူရွိၿပီး တိက်ေသခ်ာတဲ့ အာမခံခ်က္႐ွိဖို႔လိုပါတယ္။ တျပည္လံုးႏုိင္ငံေရးလႈပ္႐ွားမႈနဲ႔ ဆက္စပ္ထားဖို႔ လို အပ္ပါတယ္။ သီးျခားစဥ္းစားလို႔ရတဲ့ကိစၥမဟုတ္ပါဘူး။ တခ်ိန္ကေတာ့ သီးျခားစဥ္းစားၿပီး (ကိုယ့္ေဒသ၊ ကိုယ့္ အဖြဲ႔အစည္း၊ ကိုယ့္လက္နက္ကုိင္တပ္တည္ရွိေရးအတြက္) ညီလာခံတက္ခဲ့ၾကတာပဲ။ အခုေတာ့ အဲဒီညီလာခံ ရလဒ္ (ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ)နဲ႔ အက်ပ္ကိုင္လာေနပါၿပီ။

မၾကာခင္ကပဲ ကခ်င္အပစ္ရပ္အဖြဲ႔တာဝန္ရွိသူတစ္ဦး “တက္လာတဲ့ အရပ္သားအစုိးရသစ္ဆီ လက္နက္ ခ်ဖို႔အဆင္ သင့္ရွိတယ္” လို႔ေျပာသံၾကားရပါတယ္။ လြယ္လြယ္ပဲကုိင္ထားတဲ့လက္နက္အပ္လုိက္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေျပာစရာ မရွိပါဘူး။ ဒီလိုသာဓကေတြေ႐ွ႕မွာရွိၿပီးသားျဖစ္ပါတယ္။ လက္နက္ကိုင္ထားတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းတစ္ခု ႏုိင္ငံေရးဖက္ ကူးေျပာင္းမယ္္ဆိုရင္ ႏုိင္ငံေရးစကားေျပာဖုိ႔လိုအပ္ပါတယ္။

ခ်ဳပ္လိုက္ရင္ (နအဖ) စစ္အစိုးရ အေျခခံဥပေဒဆိုတာနဲ႔တစ္ဖက္ကခ်ဳပ္ကိုင္လာသလို၊ စစ္ေရး၊ သပ္ ရႈိၿဖိဳခြဲေရးတဲ့ နည္းလမ္းေပါင္းစံုနဲ႔အက်ပ္ကိုင္လာေနပါၿပီ။ ဒီအခက္အခဲကို ဘယ္လိုေက်ာ္လြန္ၾကမလဲဆိုတာ အပစ္ရပ္အဖြဲ႔ အစည္းမ်ားအေနနဲ႔ လက္ရွိႀကံဳေတြ႔ေနရတဲ့ အေျခအေနကို အေသအခ်ာဆုပ္ကိုင္ၿပီး၊ ကုန္လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္(၂၀)ကို နိဂံုးခ်ဳပ္ကာ ေ႐ွ႕အနာဂတ္ေဝးေဝးအထိ ေမွ်ာ္ၾကည့္ၾကရမယ္လို႔ယူဆပါတယ္။ အခ်ိန္ကသိပ္မရွိေတာ့ ပါဘူး။

(တစည) က စိုးရိမ္ေနတဲ့ “စစ္ပြဲေတြ၊ လူထုဆႏၵျပပြဲေတြ” ျဖစ္လာႏုိင္တဲ့ အလားအလာေတြက လည္း စိုးရိမ္ေလာက္ေအာင္ တကယ္ကုိတည္ရွိေနတာပါ။

မွတ္ခ်က္။ ။ စာေရးသူ၏ ပုဂၢလိကအေတြးအျမင္ယူဆခ်က္ သံုးသပ္ခ်က္ျဖစ္ပါသည္။ (အယ္ဒီတာ)



တူေမာင္ညိဳ
REF: သွ်မ္းသံေတာ္ဆင့္

Read More...

ဦးသန္႔ရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးအျမင္ - ေမာင္စြမ္းရည္


မတ္လ(၁၀) ရက္၊ ၂၀၀၉

ဦးသန္႔ကုိ လက္၀ဲသမား ကြန္ျမဴနစ္လားလုိ႔ တခ်ဳိ႕က ေတြးၾက၊ ေရးၾက၊ ေမးၾကသတဲ့။ ဦးသန္႔အေနနဲ႔ ကမာၻ႔ကုလသမဂၢအဖြဲ႕ႀကီးမွာ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ကာလတေလွ်ာက္ ဒီလုိပဲ ထင္ၾကပါတယ္။

သာမန္အားျဖင့္ေတာ့ ဗမာလူမ်ဳိးေတြက ဒီလုိေမးခြန္းမ်ဳိးသာ ၾကားလုိက္ရင္ ၿပံဳးၾကမွာပါ။ ဦးသန္႔နဲ႔ လက္၀ဲ၀ါဒဆုိတာ ဘုန္းႀကီးနဲ႔ ဘီးလုိပဲ၊ ဘာဆုိင္သလဲေပါ့။ ဘုရားဒကာ ဦးႏုရဲ႕ မိတ္ေဆြမဟုတ္လား။

ဒီႏွစ္ဟာ ဦးသန္႔ ရာျပည့္ႏွစ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဦးသန္႔ရာျပည့္အထိမ္းအမွတ္ တံဆိပ္ေခါင္းေတြ ကုလသမဂၢက ထုတ္ပါတယ္။ ဦးသန္႔ရာျပည့္အထိမ္းအမွတ္ပြဲမ်ားလည္း လုပ္ေနၾကပါတယ္။ ဂ်ပန္ေရာက္ ျမန္မာမ်ားကဆုိရင္ တခမ္းတနား လုပ္ေနပါတယ္။ (ပန္းခ်ီ၀င္းေဖနဲ႔ ကဗ်ာ၀င္းေဖ(ေမာင္စြမ္းရည္) တုိ႔ကုိလည္း ဖိတ္ၾကားထားေပမယ့္ ဗီဇာျပႆနာေၾကာင့္ မသြားႏုိင္ခဲ့ၾကပါ။) ရာျပည့္ႏွစ္ျဖစ္လုိ႔ ဦးသန္႔အေၾကာင္းကုိ အထူး ျပန္လည္စိတ္၀င္စား လာရပါတယ္။ ဦးသန္႔ရဲ႕ အထၳဳပၸတၱိကုိ ေလ့လာတဲ့အခါမွာ အေနာက္ႏုိင္ငံသားေတြက ဦးသန္႔ကုိ ဘာေၾကာင့္ လက္၀ဲသမားရယ္လုိ႔ သံသယရွိရသလဲဆုိတာ အေျဖလုိ႔ ယူဆရတဲ့အခ်က္အလက္တခ်ဳိ႕ကုိ ေတြ႕လာရပါတယ္။

ပထမေတြ႕ရွိလာရတာက ဦးသန္႔ရဲ႕ ေက်ာင္းသားလူငယ္ဘ၀ ႏုိင္ငံေရးအေတြးအေခၚေတြ သေႏၶတည္စ ေခတ္ေနာက္ခံကုိ ေလ့လာၾကည့္ရင္ ဦးသန္႔ရဲ႕ မိသားစုဘ၀ ေနာက္ခံကားက ဦးသန္႔ကုိ ႏုိင္ငံေရးစိတ္၀င္စားဖုိ႔ အားေပးေထာက္ကူေနပါတယ္။ ဦးသန္႔ရဲ႕ ဖခင္ဟာ ပန္းတေနာ္လုိ ေတာၿမိဳ႕ေလးမွာ တဦးတည္ေသာ ေခတ္ပညာ တတ္၊ အဂၤလိပ္စာတတ္ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္ပါတယ္။ အိႏၵိယျပည္က တကၠသုိလ္တခုမွာ ပညာသင္ခဲ့ဖူးသူ ျမန္မာမ်ဳိးခ်စ္တဦး ျဖစ္ပါတယ္။

ျမန္မာျပည္ဟာ ၁၈၈၆ ခုႏွစ္မွာ ၿဗိတိသွ်လက္ေအာက္ေရာက္ၿပီး ေနာက္ႏွစ္ (၂၀) အၾကာ ၁၉၀၆ ခုႏွစ္မွာ ၀ုိင္အမ္ဘီေအေခၚ ဗုဒၶဘာသာကလ်ာဏယု၀အသင္းႀကီး ေပၚေပါက္လာခဲ့ပါတယ္။ အမ်ဳိးသားေရး ႏုိးၾကားလာတဲ့ ၀ံသာႏုေခတ္ထဲကုိ ၀င္ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၁၂ ခုႏွစ္မွာ သူရိယသတင္းစာကုိ ဗုဒၶဘာသာကလ်ာဏယု၀ အသင္း ေခါင္းေဆာင္ေတြက ထုတ္ေ၀ၾကတယ္။ ဆရာလြန္းေခၚ သခင္ကုိယ္ေတာ္မႈိင္းနဲ႔ ပီမုိးနင္း၊ ေရႊဥေဒါင္း စတဲ့ သူ႔ေခတ္က သတင္းစာဆရာအေက်ာ္အေမာ္ေတြ ဦးေဆာင္တည္းျဖတ္ ထုတ္ေ၀ၾကၿပီး ေခတ္ကုိ ေခါင္းေဆာင္တဲ့ သတင္းစာျဖစ္လာခဲ့တယ္။ ႏုိင္ငံေရး၊ စာေပေရး၊ စီးပြားေရး၊ ယဥ္ေက်းမႈ စတဲ့ ဘက္စုံက ႏုိးၾကားေစပါတယ္။

ဦးသန္႔ရဲ႕ဖခင္ဟာ သူရိယသတင္းစာ ကုမၸဏီလီမိတက္မွာ အစုရွယ္ယာ၀င္ၿပီး အားေပးတယ္။ သူရိယသတင္းစာလည္း အၿမဲမွာယူဖတ္႐ႈတယ္။ ၀ုိင္အမ္ဘီေအကေန ဂ်ီစီဘီေအျဖစ္လာေတာ့လည္း ေထာက္ခံ အားေပးတယ္။ သူ႔သားႀကီးျဖစ္တဲ့ ဦးသန္႔ကုိလည္း သူရိယသတင္းစာနဲ႔တကြ တျခား စာနယ္ဇင္းေတြေရာ၊ ျမန္မာပ်ဳိ႕လကၤာ၊ ကဗ်ာစာေပေတြေရာ ဖတ္႐ႈေစတယ္။ အဂၤလိပ္စာလည္း သင္ယူဖတ္႐ႈေစၿပီး ေခတ္ပညာတတ္ ျဖစ္ေအာင္ ျပဳစုပ်ဳိးေထာင္တယ္။ အမ်ဳိးသားေက်ာင္းေတြေပၚလာေတာ့ အမ်ဳိးသားေက်ာင္းမွာ ပညာသင္ေစတယ္။ ဦးသန္႔ဟာ ၁၉၀၉ ခုႏွစ္မွာ ေမြးဖြားသူျဖစ္ၿပီး ၁၉၂၆ မွာ ဆယ္တန္းေအာင္တယ္။ တကၠသုိလ္ကုိ တက္ေရာက္ ပညာသင္ၿပီး ဒႆနိကဘာသာ၊ သမုိင္းဘာသာ စတဲ့ ဘာသာေတြ ယူတယ္။ ၁၉၂၈ ခုႏွစ္မွာ ဥပစာတန္းေအာင္ တယ္။ ဒါေပမယ့္ သူ႔ဖခင္ကြယ္လြန္ၿပီး သူ႔ညီတကၠသိုလ္ေရာက္လာလုိ႔ သူ႔ညီေတြရဲ႕ ပညာေရးကုိ အားေပးဖုိ႔ ေက်ာင္းက ထြက္လုိက္ပါတယ္။

ေက်ာင္းကထြက္ေတာ့ အဂၤလိပ္အစုိးရဲ႕ အလုပ္ေတြ ရႏုိင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မလုပ္ဘဲ အမ်ဳိးသားေက်ာင္းမွာ ေက်ာင္းဆရာ၀င္လုပ္ပါတယ္။ ဒါဟာ ႏုိင္ငံေရးလုပ္ျခင္းတမ်ဳိး၊ အမ်ဳိးသားတာ၀န္ထမ္းေဆာင္ျခင္းတမ်ဳိးအျဖစ္နဲ႔ သူ႔ေခတ္က လူငယ္ေခတ္ပညာတတ္ေတြ ယူဆပါတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းနဲ႔အတူ က်ဆုံးတဲ့ ဒီးဒုတ္ဦးဘခ်ဳိက အမ်ဳိးသားေကာလိပ္ဆရာ၊ ဦးရာဇတ္နဲ႔ ဦးဘ၀င္းတုိ႔က အမ်ဳိးသားေက်ာင္း ေက်ာင္းအုပ္ႀကီးေတြပါ။ ဦးႏုဘြဲ႕ရေတာ့ လည္း ဦးသန္႔ဖိတ္ေခၚလုိ႔ ပန္းတေနာ္မွာ အမ်ဳိးသားေက်ာင္းအုပ္အျဖစ္ အမႈထမ္းခဲ့ပါတယ္။ ဦးႏု တကၠသုိလ္ ျပန္တက္ၿပီး ဥပေဒဘာသာ သင္ယူခ်ိန္က်ေတာ့မွ ဦးသန္႔က ပန္းတေနာ္ အမ်ဳိးသားေက်ာင္းမွာ အမ်ဳိးသားေက်ာင္း အုပ္အျဖစ္ တာ၀န္ယူပါတယ္။

ဦးသန္႔ တကၠသုိလ္မွာ ပညာသင္စဥ္က ဦးေဖေမာင္တင္၊ မစၥတာဖာနီဗယ္၊ ေဇာ္ဂ်ီ၊ မင္းသု၀ဏ္၊ ဦးႏုတုိ႔ စတဲ့ စာေပအသုိင္းအ၀ုိင္းနဲ႔ ထိေတြ႕ခဲ့ပါတယ္။ မစၥတာ ဖာနီဗယ္ဟာ အဂၤလိပ္အရာရွိႀကီးတဦးပါ။ အၿငိမ္းစားယူၿပီး ျမန္မာ လူငယ္ေတြအတြက္ တကၠသုိလ္နားမွာ စာအုပ္ဆိုင္တဆုိင္ဖြင့္ရင္း တကၠသုိလ္ဆရာႀကီးမ်ားအသုိင္းအ၀ုိင္းနဲ႔အတူ ျမန္မာႏုိင္ငံ သုေတသနအသင္း (၁၉၁၁)၊ ျမန္မာစာေပျပန္႔ပြားေရးအသင္း (၁၉၂၈) မွာ ကူညီ၀ုိင္း၀န္းေနပါတယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံ သုေတသနအသင္းဂ်ာနယ္ကုိလည္း ပါ၀င္ကူညီ ေရးသားေနပါတယ္။ သူ႔စာအုပ္ဆုိင္မွာ လက္၀ဲစာအုပ္ ေတြလည္း တင္ထားပါတယ္။ ဂႏၴေလာက မဂၢဇင္းဆုိတဲ့ စာေပမဂၢဇင္းတေစာင္ထုတ္ေ၀ၿပီး လူငယ္ေတြကုိ ကေလာင္ေသြးေစပါတယ္။ ဘာသာျပန္ၿပိဳင္ပြဲလည္း လုပ္ေပးပါတယ္။ သခင္ဘေသာင္းနဲ႔ ဦးသန္႔တုိ႔ဟာ ဘာသာျပန္ ၿပိဳင္ပြဲမွာ ဆုရလုိ႔ စာေပအသုိင္းအ၀ုိင္းက အာ႐ုံစုိက္ခံရပါတယ္။

ဂႏၴေလာကမွာ ကေလာင္ေသြးၾကသူ အမ်ားစုဟာ အမ်ဳိးသားေက်ာင္းထြက္ေတြ ျဖစ္ၾကပါတယ္။ အမ်ဳိးသားေက်ာင္း မွာ ျမန္မာစာ၊ ျမန္မာ့သမုိင္းကုိ အထူးသင္ယူခဲ့ၾကသူေတြျဖစ္ပါတယ္။ တကၠသိုလ္မွာလည္း ပါေမာကၡ ဦးေဖေမာင္ တင္ ဦးေဆာင္ၿပီး ဖြင့္လွစ္ခါစ ျမန္မာစာဂုဏ္ထူးတန္းကုိ တက္ေရာက္ၾကသူေတြလည္း ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ေနာင္အခါ ေခတ္စမ္းစာေပဆုိၿပီး စာေပသစ္တေခတ္ကုိ ဆန္းသစ္ေစခဲ့ပါတယ္။ သိပၸံေမာင္၀၊ ေဇာ္ဂ်ီ၊ မင္းသု၀ဏ္ စတဲ့ အုပ္စု ျဖစ္ပါတယ္။ ဦးသန္႔ဟာ ျမန္မာစာဂုဏ္ထူးတန္း မတက္ခဲ့ေပမယ့္ ဂႏၴေလာက ကေလာင္ရွင္၊ ေခတ္စမ္းအုပ္စုမွာ ေရာေႏွာသြားခဲ့ပါတယ္။ သူက ဒႆနိကေဗဒကုိ စိတ္၀င္စားခဲ့ပါတယ္။

ဦးသန္႔ အသက္ (၂၀) အရြယ္ေလာက္မွာ ၿဗိတိန္ႏုိင္ငံက လက္၀ဲစာေပကလပ္ကုိ လွမ္းၿပီး အသင္း၀င္ပါတယ္။ လက္၀ဲစာေပကလပ္မွာ ျမန္မာထဲက ပထမဆုံး အသင္း၀င္ျဖစ္ပါတယ္။ လက္၀ဲစာေပမ်ားသာမက ၿဗိတိန္က စာနယ္ ဇင္းေတြကုိပါ မွာဖတ္ခဲ့ပါတယ္။ သူ႔ေခတ္မွာ ဘိလပ္က စာနယ္ဇင္းေတြကုိ သူေလာက္ဖတ္သူ ရွားပါလိမ့္မယ္။ အဲသလုိ စာအုပ္ေတြဖတ္ၿပီး ဂႏၴေလာကမဂၢဇင္းကေန ျပတ္ျပတ္သားသားေ၀ဖန္ပါတယ္။

ေနာင္အခါ လူထုဦးလွျဖစ္လာမယ့္ ႀကီးပြားေရး ေမာင္လွဦးစီးတဲ့ “ႀကီးပြားေရးမဂၢဇင္း” ဟာ ၁၉၃၃ ခုႏွစ္ေလာက္မွာ စတင္ထုတ္ေ၀ပါတယ္။ “ႀကီးပြားေရး” ဆုိတာ ဟုိေခတ္က “ဖြံ႕ၿဖိဳးတုိးတက္ေရး” ဆုိတဲ့ အဓိပၸာယ္ပါ။ (စီးပြားေရး မဟုတ္ပါ။) အဲဒီမဂၢဇင္းမွာ သိပၸံေမာင္၀က ကေလာင္နာမည္၀ွက္ (၁၀) မ်ဳိးမကသုံးၿပီး ေရးပါတယ္။ ေဇာ္ဂ်ီ၊ မင္းသု၀ဏ္၊ ေမာင္ထင္၊ တကၠသုိလ္ေမာင္သန္႔စင္၊ ကုသ၊ ျမေကတု စတဲ့ ေခတ္စမ္းစာေပအုပ္စု တခုလုံး ၀င္ေရးပါတယ္။ ဦးသန္႔လည္းပဲ ၀င္ေရာက္ေရးသားရင္း စာေပႏုိင္ငံေရး၊ လူမႈေရးေ၀ဖန္စာမ်ား ေရးလာခဲ့ပါတယ္။

ကုိႏု၊ ကုိေအာင္ဆန္း၊ ကုိရာရွစ္တုိ႔ ေခါင္းေဆာင္တဲ့ ၁၉၃၆ ခုႏွစ္ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ ဒုတိယသပိတ္ဟာ ျမန္မာႏုိင္ငံေရးကုိ အရွိန္ျမင့္ေစပါတယ္။ လြတ္လပ္ေရးတုိက္ပြဲဆီကုိ ဦးတည္လာပါတယ္။ အရင္ကလုိ ရာထူးခြဲေ၀ ယူေရး၊ ျပျပဳင္ေရးကိစၥေတြေလာက္ မဟုတ္ေတာ့ပါ။ လူငယ္ေတြအေနနဲ႔ အဂၤလိပ္နယ္ခ်ဲ႕ အရင္းရွင္စနစ္ကုိ တုိက္ခုိက္ ဆန္႔က်င္ေနတဲ့ ႐ုရွားကုိ မ်က္စိက်လာပါတယ္။ လက္၀ဲ၀ါဒဟာ လက္ယာ၀ါဒ နယ္ခ်ဲ႕အရင္းရွင္ကုိ ဆန္႔က်င္တယ္ဆုိတဲ့အေနနဲ႔ လက္၀ဲ၀ါဒကုိ လုိက္စားလာၾကပါတယ္။ ဒီးဒုတ္ဦးဘခ်ဳိရဲ႕ ေဖဘီယန္ ဆုိရွယ္လစ္ပါတီဟာ လက္၀ဲပါတီတခုပါ။ ဦးႏုလည္း သူ႔ဆရာနဲ႔တြဲၿပီး ေဖဘီယန္ဂုိဏ္း၀င္ ျဖစ္ခဲ့ပါေသးတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ဦးႏုက နဂါးနီစာအုပ္အသင္းကုိ တည္ေထာင္တယ္။ ဘိလပ္က လက္၀ဲစာေပကလပ္ကုိ အတုယူ တယ္။ ၁၉၃၇ မွာ နဂါးနီစာအုပ္အသင္း ထူေထာင္လွ်င္ ထူေထာင္ျခင္း ဦးႏုရဲ႕ မိတ္ေဆြ ဦးသန္႔လည္း နဂါးနီစာအုပ္အသင္း၀င္ ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ အသင္း၀င္အျဖစ္ စာအုပ္ေတြကုိ ၀ယ္ဖတ္႐ုံမက ေဆာင္းပါးေတြ ၀င္ေရးခဲ့ပါတယ္။

နဂါးနီစာေစာင္မွာ ဦးသန္႔က “လက္၀ဲဂုိဏ္းမ်ား၏၀ါဒ” ဆုိတဲ့ ေဆာင္းပါးတပုဒ္ ေရးတယ္။ ဦးသိန္းေဖျမင့္က လက္၀ဲစာစု ထုတ္ေတာ့ ထပ္ၿပီးသုံးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီေဆာင္းပါးဟာ ထင္ရွားပါတယ္။ အေရးရွင္း၊ အေတြးရွင္းပါ တယ္။ လက္၀ဲဂုိဏ္းဆုိတာ ဆင္းရဲသား၀ါဒ (၀ါ) ဘုံ၀ါဒ (၀ါ) ဆုိရွယ္လစ္၀ါဒတုိ႔ကုိ ေခၚတယ္။ လက္ယာဂုိဏ္း ဆုိတာက ဓနရွင္၀ါဒ၊ နယ္ခ်ဲ႕၀ါဒကုိ ေခၚတယ္လုိ႔ အဓိပၸာယ္ ရွင္းလင္းဖြဲ႕ဆုိလုိက္ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က ျဖစ္ေနတဲ့ ဂ်ာမနီ၊ အီတလီတုိ႔က စပိန္ကုိ ၀င္ေရာက္တုိက္ခုိက္တာဟာ လက္၀ဲဂုိဏ္းႀကီးစုိးမွာစုိးလုိ႔ ႏွိမ္နင္းတာပဲ။ တ႐ုတ္ျပည္ကုိ ဂ်ပန္၀င္တုိက္တာဟာလည္း တ႐ုတ္ျပည္မွာ ႐ုရွားလက္၀ဲအယူအဆ ၀င္လာတာကုိ မႏွစ္မ်ဳိ႕လုိ႔ ၀င္တုိက္တာပဲလုိ႔ ျဖစ္ခါစ ကမာၻစစ္ကုိ နယ္ခ်ဲ႕တုိ႔ရဲ႕ က်ဴးေက်ာ္စစ္ျဖစ္ေၾကာင္း သိေစၿပီး “လက္၀ဲႏွင့္လက္ယာ တုိက္ပြဲသည္ ကမာၻ႔ရာဇ၀င္ရွိ တုိက္ပြဲမ်ားထက္ အဆေပါင္းမ်ားစြာ ပုိမိုႀကီးက်ယ္၏” လုိ႔လည္း မွတ္ခ်က္ေပးလုိက္ ပါတယ္။ “ကမာၻႀကီးတခုလုံး၏ ေနာင္ေရးသည္ ၎စပိန္ႏွင့္တ႐ုတ္ျပည္အေရးတုိ႔တြင္ တည္သည္ဟုဆုိလွ်င္ မ်ားစြာမွားမည္မဟုတ္ေပ” လုိ႔လည္း မွတ္ခ်က္ခ်၊ နိမိတ္ဖတ္ခဲ့ပါတယ္။ သူ နိမိတ္ဖတ္ခဲ့တဲ့ ျပႆနာအတုိင္း ျဖစ္လာခဲ့တာဟာ သူ ကုလသမဂၢတာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ခ်ိန္အထိ တဆက္တည္းျဖစ္လာတဲ့ ျပႆနာအျဖစ္နဲ႔ သူ ေျဖရွင္းေနခဲ့ရပါတယ္။

သူဟာ အဲဒီလုိ လက္၀ဲအျမင္နဲ႔ ႏုိင္ငံေရးေ၀ဖန္လာတဲ့အခါ ၀ံသာႏုအျမင္ေတြနဲ႔ အမ်ဳိးသားေန႔အျမင္ေတြကုိပါ က်ဥ္းေျမာင္းဟန္ ျမင္ေတြ႕သုံးသပ္လာခဲ့ပါတယ္။ သူနိမိတ္ဖတ္တဲ့ လက္၀ဲ-လက္ယာတုိက္ပြဲဟာ ျမန္မာျပည္တြင္း ကုိ ၀င္လာေတာ့ ဂ်ပန္နဲ႔ အဂၤလိပ္တုိက္ပြဲအသြင္ ေဆာင္လာပါတယ္။ ေနာက္က်ၿပီး နယ္ခ်ဲ႕လုိ႔ နယ္ေျမနည္း နည္းသာ ရစရာရွိေတာ့တဲ့အတြက္ နယ္ခ်ဲ႕လက္ေဟာင္းႀကီးေတြရဲ႕ လက္က နယ္ေျမေတြကုိပါ လက္ရဲဇက္ရဲ ၀င္လုလာျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္ကုိ သူရဲ႕မိတ္ေဆြ ကုိႏု၊ ကုိေအာင္ဆန္းတုိ႔က ေရွ႕ေဆာင္ ေခၚယူလာ႐ုံမက သူ႔ကုိပါ ဂ်ပန္ေခတ္ပညာေရးတရပ္ကုိ စီမံကိန္း ေရးဆြဲခုိင္းတာကုိ ခံရပါတယ္။ ပညာေရး စီမံကိန္းေရးဆြဲၿပီးေနာက္ ရန္ကုန္အစုိးရအဖြဲ႕မွာ မပါ၊ မ၀င္ဘဲ ပန္းတေနာ္ျပန္ၿပီး အမ်ဳိးသားေက်ာင္းျပန္ဖြင့္ပါတယ္။ ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရးေပၚေပါက္လာေတာ့ ရိကၡာစုေဆာင္းေရးတာ၀န္ယူရင္း ဖက္ဆစ္ဆန္႔က်င္ေရးဂုိဏ္းမွာ ပါ၀င္လာခဲ့ပါတယ္။

ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္ထြက္သြားၿပီး အဂၤလိပ္ျပန္၀င္လာေတာ့ လြတ္လပ္ေရးရေတာ့မယ့္ အေျခအေနကုိ သိျမင္လာခဲ့တယ္။ အေရးႀကီးတဲ့အခ်ိန္မွာ စာနယ္ဇင္းတခုကုိ ကုိယ္တုိင္ထုတ္ၿပီး ႏုိင္ငံေရးနဲ႔ စာေပေရးဘက္မွာ ေ၀ဖန္ေဖးမေပးဖုိ႔ ႀကိဳးစားခ်င္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတုိ႔ လုပ္ႀကံခံရေတာ့ သူ႔ရည္ရြယ္ခ်က္ ပ်က္သြားရပါတယ္။ ဦးႏုအစုိးရ တက္လာေတာ့ သူ႔ကုိ ဖဆပလအဖြဲ႕ႀကီးမွာ ျပန္ၾကားေရးအရာရွိအျဖစ္ ဇြတ္ေခၚယူ တာ၀န္ေပးပါတယ္။ ဒါဟာ ႏုိင္ငံေရးပါတီတခုရဲ႕တာ၀န္ကုိ ပထမဆုံးနဲ႔ ေနာက္ဆုံး ထမ္းေဆာင္ရျခင္းပါပဲ။

မၾကာခင္ လြတ္လပ္ေရးရေတာ့ ဦးႏုက ဦးသန္႔ကုိ ျပန္ၾကားေရးဌာနကုိ ေခၚယူၿပီး အသံလႊင့္ဌာန ၫႊန္ၾကားေရး၀န္ ခန္႔ပါတယ္။ ဒီအခါမွာ လြတ္လပ္ေရးနဲ႔အတူ ျပည္တြင္းစစ္ႀကီး ေမြးဖြားလာခဲ့ပါတယ္။ လက္၀ဲဂုိဏ္းရဲ႕ နဂါးနီစာအုပ္သင္း ေခါင္းေဆာင္ ဦးႏုနဲ႔ က်န္လက္၀ဲဂုိဏ္းသားမ်ား ကြဲသြားခဲ့ရာက ျဖစ္တဲ့ ျပည္တြင္းစစ္ပါ။ ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရးမွာ ဗိုလ္ေအာင္ဆန္းက ကြန္ျမဴနစ္၊ ဆုိရွယ္လစ္မ်ားနဲ႔ အတူ ဖဆပလကုိ ဖြဲ႕စည္းခဲ့ပါတယ္။ ဂ်ပန္မ၀င္ခင္ကတည္းက ဖက္ဆစ္ဆန္႔က်င္ေရးလုပ္ေနတဲ့ ကြန္ျမဴနစ္မ်ားကုိ ဗိုလ္ေအာင္ဆန္းက တပ္မေတာ္နဲ႔ ပူးေပါင္းေပးလုိက္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေတာ္လွန္ေရးေအာင္ပြဲရၿပီးေတာ့ လက္၀ဲသမားခ်င္း စကြဲသြားပါၿပီ။ ဗိုလ္ေအာင္ ဆန္းက လက္၀ဲသမား လူငယ္ေတြ ညီၫြတ္ဖုိ႔ အေရးႀကီးတယ္လုိ႔ ဆုိခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ၀ါဒေရးရာ ပုဂၢိဳလ္ေရး တုိက္ပြဲေတြ ျပင္းထန္လာၿပီး ျပည္တြင္းစစ္ျဖစ္ခဲ့ျခင္းပါ။ ခုထက္ထိ ႏွစ္ဖက္စလုံး ျပင္မရတဲ့ အမွားျဖစ္ေနဆဲပါပဲ။ (အတိတ္က ကြဲၿပဲမႈကုိ တရားခံမရွာလုိေတာ့ပါ။ ေရွ႕မွာ ဒီျပည္တြင္းစစ္ၾကားက ထြက္ေပၚလာတဲ့ စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ကုိ ဘယ္လုိ စာရင္းရွင္းရမလဲဆုိတာက အေရးႀကီးေနပါတယ္။ ဖ-ဆဆုိရွယ္ေမြးခဲ့တဲ့ သရဲကုိ လက္၀ဲ-လက္ ယာ မေရြး ၀ုိင္း၀န္းတုိက္ၾကရမွာပါ။

လြတ္လပ္စ ျမန္မာအစုိးရက ဆုိရွယ္လစ္ပန္းတုိင္ကုိ ခ်ီတက္မယ္လုိ႔ ေႂကြးေၾကာ္ထားပါတယ္။ ဒါဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းလမ္းစဥ္ပါပဲတဲ့။ ျပည္တြင္းစစ္ျဖစ္လာေတာ့ ေတာထဲကုိ ေရာက္ေနတဲ့ လက္၀ဲဂုိဏ္းသားေတြကုိ ဦးသန္႔ တုိ႔ ဆန္႔က်င္ရပါတယ္။ ဒီမုိကေရစီ ျပန္႔ပြားေရးအသင္းလုိ႔ အမည္ေပးၿပီး ဒီမုိကေရစီစာေစာင္တခုလည္း ထုတ္ေ၀ခဲ့ ပါတယ္။ ဥကၠ႒ ၿမိဳ႕မဦးဘလြင္၊ အတြင္းေရးမႉး ဦးသန္႔ပါ။ ဦးသန္႔ဟာ အသံလႊင့္ရာမွာ ျမန္မာလုိေရာ၊ အဂၤလိပ္လုိပါ လႊင့္ပါတယ္။ ဦးႏုရဲ႕ မိန္႔ခြန္းေတြကုိလည္း ေရးေပးရပါတယ္။ ဒီမိန္႔ခြန္းေတြကုိပဲ သူကျပန္ၿပီး အဂၤလိပ္လုိ ေဖာက္သည္ခ်ရျပန္ပါတယ္။ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္ ဧၿပီ (၈) ရက္ေန႔ အသံလႊင့္ခဲ့တဲ့ “Burma Choose Democracy” ဆုိတဲ့ ေဆာင္းပါးဟာ လြတ္လပ္စ ဗမာျပည္အေနနဲ႔ ကမာၻကုိ သတင္းေပးခဲ့တာျဖစ္လုိ႔ အေရးႀကီးပါတယ္။

ဒီအသံလႊင့္ေဆာင္းပါးမွာ “The declared political objective of the AFPFL is State Socialism” လုိ႔ ဆုိထားပါတယ္။ “Democratic Socialism” ကုိလည္း ထပ္ဆင့္ ေျပာဆုိထားပါတယ္။ ဦးႏုက “ဆုိရွယ္လစ္ ပန္းတုိင္ကုိ သြားရာလမ္းႏွစ္သြယ္ရွိတယ္။ ၿဗိတိသွ်လမ္းနဲ႔ ဆုိဗီယက္လမ္းတုိ႔ျဖစ္ပါတယ္။ ၿဗိတိသွ်လမ္းက ပန္းတုိင္ကုိ ေႏွးေႏွးမွန္မွန္နဲ႔ ေရာက္ပါတယ္။ ဆုိဗီယက္လမ္းကေတာ့ အျမန္ေရာက္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ေသြးထြက္ သံယုိရွိမယ္လုိ႔ ဆုိထားပါတယ္။ အဲဒါကုိ ဦးသန္႔က ၿဗိတိသွ်နည္းက ေရြးေကာက္ပြဲနည္း၊ ဆုိဗီယက္နည္းက လက္နက္နဲ႔ အၾကမ္းဖက္တဲ့နည္း ျဖစ္ပါတယ္လုိ႔ ရွင္းျပတယ္။ ဒါေပမယ့္ လက္နက္နဲ႔ အၾကမ္းဖက္တဲ့နည္းကို အျပစ္မတင္ပါဘူး။ ႐ုရွားမွာ ဇာဘုရင္က အၾကမ္းဖက္ႏွိပ္ကြပ္ေနလုိ႔ ေတာ္လွန္ရတာျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာျပၿပီး ျမန္မာျပည္မွာ ဒီလုိလုပ္စရာမလုိ။ ဖဆပလကေတာ့ အၾကမ္းဖက္နည္းကုိ မေရြး၊ ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့နည္း၊ ဒီမုိကေရစီနည္း ကုိ ေရြးလုိက္ၿပီလုိ႔ ရွင္းလင္းေၾကညာတာပါပဲ။

ဒီလုိရွင္းရာမွာ ဆုိဗီယက္ရဲ႕ အၾကမ္းဖက္နည္းကုိ သူ႔ႏုိင္ငံနဲ႔ သူ မွန္ကန္ေလဟန္ ေျပာခဲ့ေပမယ့္ ဒီမုိကေရစီရဲ႕ ဆန္႔က်င္ဘက္အျဖစ္ အာဏာရွင္စနစ္ကုိ ေဖာ္ျပလုိက္ပါတယ္။ “Democracy” နဲ႔ “Dictatorship” ဆုိတဲ့ ေ၀ါဟာရႏွစ္လုံးနဲ႔ မၿပီးေသးဘူးဆုိၿပီး ဆက္ရွင္းတဲ့အခါ အစုိးရတမ်ဳိးက ျပည္သူတဦးခ်င္းရဲ႕ လြတ္လပ္ၿပီး ျပည့္စုံတဲ့ဘ၀ကုိ အာမခံၿပီး ေနာက္အစုိးရတမ်ဳိးကေတာ့ ျပည္သူတဦးခ်င္းဟာ ႏုိင္ငံေတာ္ကုိ အလုပ္အေကၽြးျပဳရမယ္လုိ႔ဆုိၿပီး အယူအဆ ႏွစ္မ်ဳိးရွိေၾကာင္း၊ တနည္းေျပာရရင္ “အစိုးရတမ်ဳိးက ျပည္သူကုိ အစုိးရက ပုိင္ၿပီး တျခားအစုိးရတမ်ဳိးက အစုိးရကုိ ျပည္သူက ပုိင္တယ္” လုိ႔ ထပ္ရွင္းပါတယ္။ ဒီေနရာမွာေတာ့ လက္၀ဲ၀ါဒကုိ (၁) အၾကမ္းဖက္၀ါဒ၊ (၂) ျပည္သူကုိ အစုိးရက ပုိင္တဲ့၀ါဒ၊ ျပည္သူတုိင္းဟာ ႏုိင္ငံေတာ္ကုိ အလုပ္အေကၽြးျပဳရမယ့္ ၀ါဒလုိ႔ နိဂုံးခ်ဳပ္လုိက္ပါတယ္။ အၾကမ္းဖက္ျခင္းဟာလည္း သူ႔တုိင္းျပည္နဲ႔သူ (႐ုရွား ဇာဘုရင္လက္ထက္)၊ သူ႔အခါနဲ႔သူေတာ့ မွန္ေပမယ့္ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ မမွန္ဘူးလုိ႔ သူပုန္ထေနတဲ့ ကြန္ျမဴနစ္မ်ားကုိ ေျပာဆုိျခင္းပါပဲ။

ဦးသန္႔ဟာ နဂါးနီစာေစာင္မွာ “လက္၀ဲဂုိဏ္း၏၀ါဒ” ကုိ ရွင္းျပတုန္းက လက္၀ဲ၀ါဒဟာ လြတ္လပ္ျခင္း၊ တရားမွ်တျခင္း၊ ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္းနဲ႔ ႀကီးပြားတုိးတက္ျခင္းတုိ႔ကုိ လုိလားတဲ့ ၀ါဒလုိ႔ ဖြင့္ဆုိထားခဲ့ဖူးပါတယ္။

ျမန္မာျပည္လြတ္လပ္စမွာ ၾကားေနႏုိင္ငံအေနနဲ႔ ဘက္မလုိက္၀ါဒကုိ က်င့္သုံးလုိ႔ ၾသဇာတက္ခဲ့ပါတယ္။ ဦးႏုက တ႐ုတ္ျပည္သစ္ကုိ ခ်က္ခ်င္းေထာက္ခံၿပီး ကုလသမဂၢ၀င္ခြင့္ျပဳေရးကုိ အဦးဆုံး အဆုိတင္ခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၅၄ ခုႏွစ္မွာ တ႐ုတ္ျပည္ကုိ ခ်စ္ၾကည္ေရးခရီးသြားေတာ့ ဦးသန္႔လည္း လုိက္သြားရတယ္။ အျပန္မွာ “ဂႏၶာလရာဇ္ မွတ္တမ္း” ဆုိၿပီး စာအုပ္ေရးေတာ့ ဦးသန္႔လည္း ၀င္ေရးရတယ္။ “ကုိယ္ေတြ႕တ႐ုတ္ျပည္သစ္” တဲ့။ တ႐ုတ္ျပည္မွာ အံ့ဖြယ္ေကာင္းေလာက္ေအာင္ သန္႔ရွင္းၿပီး စည္းကမ္းရွိတာကုိ ခ်ီးက်ဴးတယ္။ ဒါေပမယ့္ တခ်ဳိ႕ေျပာျပတာက အာဏာနဲ႔ ခုိင္းေၾကာင္း၊ တခါတရံ ႀကိမ္ဒဏ္၊ တခါတရံ ေသဒဏ္ထိ အျပစ္ေပးေလ့ရွိေၾကာင္းကို ေရးပါတယ္။

ဘာသာေရးလြတ္လပ္တာကုိေတာ့ ကုိယ္ေတြ႕ေလ့လာၿပီး ခ်ီးက်ဴးတယ္။ ပုဂၢလိက သတင္းစာမရွိဘဲ အစုိးရသတင္းစာေတြသာ ရွိတာကုိ သေဘာမက်ဘူး။ ႏုိင္ငံျခားသားေတြနဲ႔ တ႐ုတ္ေတြကုိ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ဆက္ဆံခြင့္ မေပးဘူး။ ကမာၻ႔သတင္းေတြကုိလည္း သိခြင့္မရွိဘူး။ အစုိးရက သိေစခ်င္တာပဲ သိခြင့္ေပးတယ္။ ဒါေတြကုိ သေဘာမက်ဘူး။ ဒါေပမယ့္ တ႐ုတ္အစုိးရနဲ႔ ကြန္ျမဴနစ္၀ါဒကုိ မေ၀ဖန္ရ၊ မေ၀ဖန္ၾကတာကုိေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာ ဗုဒၶဘာသာကုိ မေ၀ဖန္ႏုိင္သလုိ၊ ၿဗိတိန္မွာ ခရစ္ယာန္ဘာသာကုိ မေ၀ဖန္ႏုိင္သလုိ၊ အိႏၵိယမွာ ဟိႏၵဴဘာသာကုိ မေ၀ဖန္ႏုိင္သလုိ အမ်ားျပည္သူေတြက အမွန္တရား (အမွားမရွိတဲ့တရား) လုိ႔ ယုံၾကည္ထားတဲ့ ကြန္ျမဴနစ္၀ါဒကုိ မေ၀ဖန္ၾကတာျဖစ္မယ္လုိ႔ သူမ်ားမေျပာတဲ့ အေျဖကုိ ေပးပါတယ္။

နိဂုံးခ်ဳပ္မွာေတာ့ “ပန္းတုိင္ခ်င္းတူၿပီး လမ္းစဥ္ခ်င္းမတူ” တဲ့ တ႐ုတ္နဲ႔ျမန္မာခ်စ္ၾကည္ေရးကုိ ဆႏၵျပဳပါတယ္။ ဒါဟာ ဦးႏုရဲ႕မိန္႔ခြန္းမွာပါတဲ့ “ဆုိရွယ္လစ္ပန္းတုိင္” နဲ႔ တ႐ုတ္ျပည္က သြားမယ့္ ပန္းတုိင္ခ်င္းတူတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျမန္မာက ဒီမုိကေရစီနည္း (ေရြးေကာက္ပြဲနည္း) ၿဗိတိန္နည္းကုိ က်င့္သုံးမယ္။ ဆုိဗီယက္နည္း (အၾကမ္းဖက္နည္း) မသုံးဘူး လုိ႔ ေၾကညာခဲ့တာကုိ ရည္ရြယ္ဟန္ရွိပါတယ္။ ဒါကုိ ရွင္းမျပဘဲ နိဂုံးမွာ ထည့္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါကုိလည္းပဲ ဦးသန္႔ဟာ ဒီပလုိမက္တစ္ျဖစ္တယ္ သုိ႔မဟုတ္ လက္၀ဲသံေယာဇဥ္ရွိတယ္လုိ႔ ေျပာႏုိင္မွာပါပဲ။

ဦးသန္႔ကုိ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဦးႏုက ၁၉၅၇ ခုႏွစ္မွာ ကုလသမဂၢကုိ အၿမဲတမ္း ျမန္မာကုိယ္စားလွယ္အျဖစ္ ပုိ႔လုိက္တယ္။ အဲဒီကာလမွာ ျပည္ေထာင္စုခရီးဆုိတဲ့ ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးသမုိင္းစာအုပ္ သုံးတြဲကုိ ေရးေနဆဲပဲ။ ၁၉၆၁ မွာ စာေပဗိမာန္က ႐ုိက္ႏွိပ္ထုတ္ေ၀တယ္။ ဦးသိန္းဟန္ (ဆရာေဇာ္ဂ်ီ) ကလည္း “ျပည္ေထာင္စုပန္းတုိင္” ဆုိတဲ့ စာအုပ္တအုပ္ကုိ တည္းျဖတ္ထုတ္ေ၀တယ္။ ဦးႏုရဲ႕ ျပည္ေထာင္စုမိန္႔ခြန္းေတြပါပဲ။ ပုဂၢိဳလ္ႏွစ္ဦးလုံးဟာ ဦးႏုရဲ႕ မိတ္ေဆြရင္းေတြပါ။ ဦးႏုရဲ႕ ပန္ၾကားခ်က္နဲ႔ ျပဳစုခဲ့တဲ့ စာအုပ္ေတြပါ။

ဦးသန္႔က “ျပည္ေထာင္စုခရီး” ပထမပုိင္းမွာ ျမန္မာႏုိင္ငံ သူ႔ကၽြန္ဘ၀ေရာက္တာကအစ လြတ္လပ္ေရးရတာအဆုံး အက်ဥ္းခ်ဳံးၿပီး ေရးပါတယ္။ ပထမအခန္းေခါင္းစဥ္က “ဗမာ့လြတ္လပ္ေရး ဆုံး႐ႈံးျခင္း” တဲ့။ အဲဒီေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ ေခါင္းစဥ္ခြဲအေနနဲ႔ “ဥေရာပတြင္ ဓနရွင္၀ါဒႏွင့္ နယ္ခ်ဲ႕စနစ္ ေပၚေပါက္ျခင္း” လုိ႔ အမည္ေပးပါတယ္။ “နယ္ခ်ဲ႕” ရဲ႕ အဓိပၸာယ္ကုိ ဖြင့္ဆုိၿပီး နယ္ခ်ဲ႕စနစ္ရဲ႕ ဇစ္ျမစ္အေၾကာင္းရင္းျဖစ္တဲ့ “ဓနရွင္၀ါဒ” ကုိေထာက္ျပၿပီး အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆုိပါ တယ္။ “အင္အားေကာင္းေသာ ႏုိင္ငံမ်ားက အင္အားခ်ည့္နဲ႔ေသာ ႏုိင္ငံမ်ားကုိ မတရား သိမ္းပုိက္အုပ္စုိးေသာ၀ါဒ”၊ “တႏုိင္ငံက တႏုိင္ငံကုိ က်ဴးေက်ာ္ေစာ္ကားထားေသာ၀ါဒ”ကုိ နယ္ခ်ဲ႕၀ါဒလုိ႔ ေခၚေၾကာင္းျဖင့္ နယ္ခ်ဲ႕၀ါဒကုိ ဖြင့္ဆုိလုိက္တယ္။

ဆက္လက္ၿပီးေတာ့ “နယ္ခ်ဲ႕၀ါဒရဲ႕ အဓိကအေၾကာင္းရင္း” တခုအျဖစ္ “ဓနရွင္၀ါဒႏွင့္ ကမာၻေပၚရွိ တုိင္းျပည္အသီးသီးတုိ႔၏ ဆူႀကံဳနိမ့္ျမင့္ အဆင့္အတန္းမညီ ကြဲျပားျခားနားမႈ” ကုိ စြဲခ်က္တင္ထားပါတယ္။ (ဓနရွင္၀ါဒကုိေတာ့ ခုအခါ အရင္းရွင္စနစ္လုိ႔ အသုံးမ်ားပါတယ္။) အဲဒီ “ဓနရွင္၀ါဒကုိ အလြယ္ကူဆုံးစကားျဖင့္ ေဖာ္ျပရလွ်င္ ကုန္ကုိ ထုတ္လုပ္ရာ၌ လူအမ်ား အက်ဳိးရွိစြာ စားသုံးရန္အတြက္ ထုတ္လုပ္ျခင္းမဟုတ္ဘဲ အျမတ္ ထြက္ရန္အတြက္ ထုတ္လုပ္ေသာ စီးပြားေရးစနစ္ကုိ ေခၚေ၀ၚျခင္းျဖစ္ေလသည္” လုိ႔ ဖြင့္ဆုိပါတယ္။ ဒီဖြင့္ဆုိခ်က္ ေတြမွာ “မတရား” ဆုိတဲ့ ေ၀ါဟာရနဲ႔ “က်ဴးေက်ာ္ေစာ္ကား” ဆုိတဲ့ စကားေတြ သုံးထားတာကုိ ၾကည့္ရင္ ဦးသန္႔ဟာ ကုလသမဂၢေရာက္ေနခ်ိန္မွာလည္း ဓနရွင္၀ါဒနဲ႔ နယ္ခ်ဲ႕၀ါဒတုိ႔ိကုိ ခါးခါးသီးသီး မုန္းတီးတယ္ဆုိတာ သတိျပဳသင့္ ပါတယ္။

အေနာက္ဥေရာပ အစရွိတဲ့ အရင္းရွင္နယ္ခ်ဲ႕ႏုိင္ငံက သမုိင္းစာအုပ္ေတြမွာ မ်က္ေမွာက္ေခတ္ရဲ႕သမုိင္းကုိ “စက္မႈေတာ္လွန္ေရး” (Industrial Revolution) နဲ႔ စဖြင့္ေလ့ရွိပါတယ္။ သူတုိ႔ႏုိင္ငံေတြမွာ စက္မႈထြန္းကားလာလုိ႔ ကုန္ေခ်ာေရာင္းဖုိ႔ ေစ်းကြက္ခ်ဲ႕ျခင္း၊ ကုန္ၾကမ္းရွာဖုိ႔ နယ္သစ္ရွာျခင္းကုိ တခမ္းတနား ေရးပါတယ္။ ဦးသန္႔ နိဒါန္းခ်ီျခင္းဟာ လက္၀ဲသမားေရးဟန္ျဖစ္ပါတယ္။ ကြန္ျမဴနစ္တုိ႔ရဲ႕ သမုိင္းဆုိင္ရာ ႐ုပ္၀ါဒ (Historical Materialism) ရဲ႕ အေတြးအျမင္ေတြက ဆင္းသက္လာတာျဖစ္ပါတယ္။

ဦးသန္႔ဟာ လက္၀ဲစာေပကလပ္အဖြဲ႕၀င္၊ နဂါးနီစာအုပ္သင္းေခၚ လက္၀ဲစာအုပ္အသင္းသားျဖစ္ခဲ့ၿပီး နယ္ခ်ဲ႕ၿဗိတိသွ်လက္ေအာက္ခံ ကၽြန္ဘ၀က လာခဲ့သူျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံကုိ လက္၀ဲသမား ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း၊ သခင္ႏု၊ စတာလင္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆုရ သခင္ကုိယ္ေတာ္မႈိင္း၊ ေဖဗီယန္ဆုိရွယ္လစ္ ဒီးဒုတ္ဦးဘခ်ဳိတုိ႔က ဦးေဆာင္ခဲ့တာျဖစ္ၿပီး အဲဒီပုဂၢိဳလ္ေတြဟာ သူ႔မိတ္ေဆြရင္း၊ သူ႔ဆရာရင္းေတြခ်ည္းပါပဲ။ ဦးႏုနဲ႔ ဦးသန္႔တုိ႔ ကုိယ္တုိင္ က ဆုိရွယ္လစ္ႏုိင္ငံ ထူေထာင္ေရးအတြက္ ေရွ႕တန္းသေဘာတရားေရး ဆရာေတြ ျဖစ္ေနတယ္ဆုိတာလည္း သတိျပဳရပါမယ္။

ဦးႏုဟာ အာရွမွာ ဘက္မလုိက္ေရးမူ၀ါဒကုိ တီထြင္ေဖာ္ထုတ္ ဦးေဆာင္သူတဦးအျဖစ္ ထင္ရွားပါတယ္။ ဒီ၀ါဒကုိ ထူးေထာင္ၿပီး ဘန္ေဒါင္းကြန္ဖရင့္ ဘက္မလုိက္ပထမညီလာခံလုပ္ခဲ့ရာမွာ ဦးသန္႔က ညီလာခံ အတြင္းေရးမႉးပါ။ လူထု ဦးလွနဲ႔ လက္၀ဲသမား ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားလည္း ပါ၀င္တက္ေရာက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဘက္မလုိက္ မူ၀ါဒဟာ တ႐ုတ္ကြန္ျမဴနစ္ ေခါင္းေဆာင္ ခ်ဴအင္လုိင္းနဲ႔ ဦးႏုတုိ႔ရဲ႕ ခ်စ္ၾကည္ေရးစာခ်ဳပ္ကုိ အေျခခံခဲ့ပါတယ္။ ဘက္မလုိက္ဘူးဆုိတဲ့စကားရဲ႕ အဓိပၸာယ္က နယ္ခ်ဲ႕အရင္းရွင္ အေမရိကန္တုိ႔ဘက္ကုိ မလုိက္ဘူးဆုိတဲ့ အဓိပၸာယ္ဘက္ကုိ ပုိကဲေနပါတယ္။ ဒီလုိနဲ႔ လက္၀ဲစာေပကလပ္အသင္း၀င္၊ နဂါးနီအသင္း၀င္ ဆုိရွယ္လစ္ပန္းတုိင္ ခ်ီတက္ရင္း ဘက္မလုိက္၀ါဒ ထူေထာင္တဲ့ ႏုိင္ငံက ၀န္ႀကီးရဲ႕ အတြင္း၀န္ ျပန္ၾကားေရးဌာနရဲ႕ ၫႊန္ၾကားေရး၀န္ ဦးသန္႔ဟာ “လက္၀ဲေညႇာ္နံ႔မေပ်ာက္” သုိ႔မဟုတ္ “လက္၀ဲရန႔ံသင္း” ဆဲ ျဖစ္ေနတယ္လုိ႔ ဆုိခ်င္ပါတယ္။

ကုလသမဂၢ အေထြေထြအတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္အျဖစ္ ၁၉၆၁ က ၁၉၇၁ ခုႏွစ္အထိ သက္တမ္းႏွစ္ဆက္ကုိ ဦးသန္႔က ထူးထူးျခားျခား တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ရပါတယ္။ ဗုဒၶ၀ါဒီဆုိတဲ့စကားကုိ ေရွ႕တန္းတင္ရင္း ဗုဒၶအလုိေတာ္အရ ေမတၱာ၀ါဒနဲ႔ ကမာၻ႔ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကုိ ေဆာင္ရြက္ေနတယ္လုိ႔ ေက်ာ္ၾကားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျပည္ေတာ္သာခရီး ပထမပုိင္းရဲ႕ နိဒါန္းစကားျဖစ္တဲ့ နယ္ခ်ဲ႕အရင္းရွင္စနစ္နဲ႔ ဆင္းရဲၿပီး အင္အားခ်ည့္နဲ႔တဲ့ ႏုိင္ငံမ်ားၾကား ပဋိပကၡ တရားကုိ မေမ့ပါဘူး။ နယ္ခ်ဲ႕ျခင္း၊ က်ဴးေက်ာ္ျခင္းကုိ မႀကိဳက္ပါဘူး။ တ႐ုတ္ျပည္ႀကီး ကုလသမဂၢ အဖြဲ႕၀င္ျဖစ္ေရး၊ က်ဴးဘားကုိ ဒုံးပ်ံမေရာက္ေရး၊ ဗီယက္နမ္ဗုံးႀကဲတာ ရပ္စဲေရးတုိ႔ကုိ စြဲစြဲၿမဲၿမဲ ေတာင္းဆုိခဲ့ပါတယ္။

ဦးသန္႔က “ကြန္ျမဴနစ္၀ါဒဟာ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ရဲ႕ ရန္သူအစစ္မဟုတ္။ ရန္သူအစစ္ကေတာ့ ဆင္းရဲျခင္းပါပဲ” လုိ႔ အၿမဲေျပာခဲ့ပါတယ္။ ဒီစကားမ်ဳိးဟာ အေနာက္နုိင္ငံသားေတြ မေျပာတဲ့ စကားမ်ဳိးပါ။ “လူမ်ဳိးခြဲျခားတဲ့ အာဃာတ စိတ္ဟာ စိတ္ေရာဂါတမ်ဳိးပဲ” လုိ႔ ေျပာခဲ့တာလည္း ႏုိင္ငံႀကီးေတြက အသားအေရာင္ ခြဲျခားသူ၊ လူမ်ဳိးခြဲျခားသူေတြ ကုိ “အ႐ူး” လုိ႔ ဆုိလုိက္တာပါပဲ။ သူ႔ရဲ႕ “ဒုိင္း” က ဗုဒၶ၀ါဒပါ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သူရဲ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအားထုတ္မႈေတြဟာ ေအာင္ျမင္ၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ဗိသုကာႀကီး ဦးသန္႔လုိ႔ ေက်ာ္ၾကားခဲ့ပါတယ္။ ဗုဒၶ၀ါဒီတဦးရဲ႕ လက္၀ဲ၀ါဒ စြဲလမ္းမႈ တမ်ဳိးေပတကားလုိ႔ ဆုိရင္ သေဘာတူၾကပါသလားခင္ဗ်ား။



ေမာင္စြမ္းရည္
REF: ေခတ္ၿပိဳင္

Read More...

ၾကပ္ေျပးေနျပည္ေတာ္မွာ ေပၚလာတဲ့ ေပၚတာမ်ား - စြာက်ယ္


မတ္လ(၁၁) ရက္၊ ၂၀၀၉
ၾကပ္ေျပးေနျပည္ေတာ္ႀကီးကို အကြက္က်က်၊ အစီအမံနဲ႔ ဝန္ထမ္းေတြကို ရန္ကုန္ကေခၚလာ၊ တည္ေဆာက္ေရး လုပ္ငန္းေတြကလည္း ၿပီးစီးလုနီးပါး၊ သံုးႏွစ္ခန္႔အၾကာ ဒီအခ်ိန္မွာ ပြဲလမ္းသဘင္ေတြကို ဆက္တိုက္လုပ္ျပေတာ့ ေနျပည္ေတာ္ႀကီးကို အထင္ႀကီးစရာမ်ား ထင္လာေလမလားလို႔ ဒင္းတို႔က ယူဆထားၾကေရာ့လား၊ ဟိုးတုန္းက ရန္ကုန္မွာလုပ္ခဲ့တဲ့ ပြဲလမ္းေတြကလည္း အသံမစဲ ပ႒ာန္းပြဲလို တဖြဲဖြဲလုပ္ေနၿပီ။ တႏွစ္မွာ ျပကၡဒိန္ႏွစ္ရဲ႕အစက ဇန္နဝါရီလမွ ႏွစ္ကုန္ ဒီဇင္ဘာထိ တမ်ိဳးၿပီးတမ်ိဳး အနားမရေအာင္လုပ္ျပတဲ့ ပြဲလမ္းေတြ။


အဲဒီပြဲေတြ စည္ကားေအာင္လုပ္ရမွာ ငါတို႔အလုပ္။ ဒီလိုလုပ္ခဲ့တာ အခုမွမဟုတ္ဘူး ဟိုး လြန္ခဲ့တဲ့အႏွစ္ (၄ဝ) ေက်ာ္ထဲက။ ပိုဆိုးလာတာက အႏွစ္ (၂ဝ) ေက်ာ္ကေန ဒီေန႔အထိ ဒီပြဲေတြလုပ္ျပတာ ႐ိုးအီေနေပမယ့္ ဒင္းတို႔ကေတာ့ မ်ဳိးဗီဇေကာင္းေကာင္းနဲ႔လုပ္တာတဲ့။ ဒီဟာက ငါတုိ႔ကိုေထာက္ခံႀကိဳဆိုပြဲ၊ ဟိုဟာက သူတို႔ကို ႐ႈံ႕ခ်ပြဲ၊ တယ္လည္း တရားတယ္ဆိုပဲဲ။

ၿပီးေတာ့ ေရွးေဟာင္းပုဂံနယ္ေျမက ျပည္သူတို႔ရဲ႕ အဓိ႒ာန္ဆိုလား၊ လက္သီးလက္ေမာင္းတန္းၿပီး ေအာ္ဟစ္ ျပလုိက္ေသး။ လာၾကလာၾက မနက္ေလးနာရီအေရာက္။ အေဝးနယ္ေတြကဆိုရင္ ေခ်ာဆြဲထားတဲ့ကားနဲ႔လာ၊ အနီးရြာေတြကဆိုရင္ ေျခလ်င္ေလွ်ာက္ေအာ္ၾက။ မင္းတို႔ ငါတို႔ကိုေထာက္ခံၾက၊ မင္းတုိ႔ ငါတို႔ကို ေထာက္ခံဖို႔ အလုပ္ကို ငါတို႔က အလုပ္႐ႈပ္႐ႈပ္နဲ႔ လုပ္ခဲ့တာၾကာၿပီပဲ။

ဒီေရာဂါက အခုဆိုပိုဆိုးလာၿပီ။

ဒီၾကပ္ေျပးႀကီးေပၚလာမွ ေနျပည္ေတာ္ ေတာ္ဝင္ပြဲေတြလို႔ အထင္အျမင္ေတြနဲ႔ အရင္ဟာေတြနဲ႔မတူေအာင္ ဒင္းတို႔က တစခန္းထ လက္ပန္းမက်ေအာင္လုပ္ျပတာ ႏွစ္အစ ဇန္နဝါရီလက လြတ္လပ္ေရးေန႔ အလံတင္ အခမ္းအနား။

ဒို႔ျပည္ႀကီးကလည္း ၁၉၄၈ မွာ လြတ္လပ္ေရးကို မနက္အေစာ (၄) နာရီ (၂ဝ) မွာရၿပီလို႔ သတ္မွတ္ခဲ့တာကုိး။ (၄) နာရီ (၂ဝ) ဆိုတာ အေသအခ်ာၾကည့္ရင္ ဖိုးတြမ္တီးဆိုေတာ့၊ အခုအခ်ိန္အထိ အလိမ္အညာနဲ႔ ဆက္တုိက္အုပ္ခ်ဳပ္ ခံခဲ့ရတာ မဆန္းဘူးေလ။

ဟို ေနျပည္ေတာ္မွာ သူတို႔ေနရာသတ္မွတ္တဲ့ ၿမိဳ႕ေတာ္ခန္းမကြင္းမွာ (၄) နာရီ (၂ဝ) အလံတင္ဖို႔ က်ဳပ္တုိ႔ ဝန္ထမ္းေတြ မနက္ (၂) နာရီထဲက ေစာေစာစီးစီး၊ ခ်မ္းခ်မ္းစီးစီးနဲ႔ ထလာခဲ့ရတာ၊ ဒီပြဲေတာ္လာဖို႔ ႀကိဳတင္စာရင္းယူ အပ်င္းထူၿပီး ေနာက္က်က်န္ရစ္ခဲ့ရင္ ငါတုိ႔ိကိုအဆိုးမဆိုနဲ႔၊ အပိုးက်ိဳးသြားေစရမယ္တဲ့။ ပ်က္ကြက္ရင္ မင္းတို႔တာဝန္၊ သက္ဆိုင္ရာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဌာနေတြက အၿပီးသတ္အထိ ႀကီးၾကပ္ရမယ္တဲ့။

ဒီပြဲၿပီးေတာ့ ေနာက္လမွာ ေဖေဖာ္ဝါရီ (၁၂) ရက္ ျပည္ေထာင္စုပြဲ လာျပန္ၿပီ။ ဝန္ႀကီးဌာနေတြက ခြဲတမ္းနဲ႔ ဝန္ထမ္းအားလုံး တက္ရမယ္။ အေဆာင္ေတြက ဘယ္ႏွနာရီထ၊ ကားေတြေပၚ အတင္းတက္ရလို႔ ျငင္းမရဘူး။ မင္းတို႔လာရမယ္။ ဘယ္႐ံုးကဘယ္ႏွေယာက္၊ ဘယ္ဌာနေတြက ယူနီေဖာင္းနဲ႔၊ ကြင္းထဲမွာျပည့္လွ်ံမယ္၊ ကားနဲ႔ပို႔မယ္၊ ကားႀကိဳမွျပန္ရမယ္၊ အေႏြးအက်ႌမဝတ္ရဘူး၊ ဝတ္လာရင္ ခြၽတ္ၿပီးျပရ။ ေအးစက္တဲ့ေဆာင္းနံနက္ခင္း ႏွင္းေတြက်လို႔ အ႐ိုးကြဲေအာင္ ေအးၿပီး ခံစားရတဲ့ က်ဳပ္တုိ႔ဘဝ ေနျပည္ေတာ္မွာ ေပၚတာဆဲြခံရသလို။

မတ္လ (၂၇) က်ေတာ့ ပ်ိဳမဒီတုိ႔ ပန္းစည္းဆက္ရမွာလည္း ဒီလုိပဲ လာၾကရမယ္၊ မပ်က္မကြက္ လိုက္ခဲ့ရမယ့္ ဒီေနရာ၊ ဟိုေနရာ မသြားရဘူး၊ မလာမခ်င္း ပန္းစည္းကိုင္ေစာင့္၊ ေနပူပူမွာရပ္ရလို႔ ေနလွမ္းသလို။ ဒါ့အျပင္ ဝတ္လာတဲ့ အဝတ္အထည္ေတြေပၚ တကိုယ္လံုးအစမ္းခံရ၊ ပါသလားလက္နက္၊ မယံုဘူး မင္းတို႔ကို ရွာၿပီးမွ အထဲဝင္ရမယ္၊ ဘာလို႔မ်ားေခၚရသလဲ၊ ဒါလည္းက်ဳပ္တုိ႔ဘဝ ေနျပည္ေတာ္မွာ ေပၚတာဆြဲခံရသလို။

ေနပူတဲ့ ဒီမွာ ဧၿပီေရာက္ရင္ ေသၿပီေပါ့။ သႀကၤန္႐ံုးပိတ္ရက္ ရွည္ရွည္မွာ ရန္ကုန္ျပန္ၾကမယ့္ စိတ္ကူးနဲ႔ႀကံလိုက္ရင္ ပ်က္သြားလိုက္မယ့္ အစီအစဥ္ေတြ၊ ေဟာ ပ်ိဳမဒီေတြပါမက်န္ ႐ံုးဂ်ဴတီေတြခ်တဲ့ အမိန္႔ေတြထြက္လာေတာ့ က်ဳပ္တို႔ ဘဝ ေနျပည္ေတာ္မွာ ေပၚတာဆြဲခံရသလို။

ေန႔ႀကီးရက္ႀကီးေတြလုပ္သမွ် က်ဳပ္တို႔အဓိကတဲ့ေလ၊ ဘာျဖစ္လို႔ၿငီးေနတာလဲ။ ရန္ကုန္ကေခၚလာကတည္းက မင္းတို႔က ငါတို႔လက္ခုပ္ထဲကေရ၊ ဘာေတြလာေျပာဦးမွာလဲ။ မနက္အေစာထဆိုရင္ထ၊ ညမိုးခ်ဳပ္မွျပန္ဆိုမွျပန္၊ ဟန္က်တာ ဟန္မက်တာ ငါတို႔မသိဘူး၊ မီးထိန္ထိန္ၿငီးေအာင္ ငါတုိ႔ထြန္းေပးထားတာ၊ မင္းတို႔ရန္ကုန္မွဆိုရင္၊ အေမွာင္ထဲ ဖေယာင္းတိုင္ထြန္း၊ ယပ္ခတ္ေနရမွာ မသက္သာဘူးဆိုတာ မသိဘူးလား။

ေန႔ႀကီးရက္ႀကီးေတြမွာ အခမ္းအနားကြင္းထဲသြားရသလို ဆရာဒကာဆိုတဲ့ ေပၚလစီေၾကာင့္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေတြနဲ႔ ဝန္ထမ္းေတြ ဆရာတပည့္ေမြးေစ။ သူတို႔ဌာနက ေတာင္ေက်ာင္း၊ ငါတို႔ဌာနက်ေတာ့ ေျမာက္ေက်ာင္း၊ အေၾကာင္း မျပနဲ႔ လႉၾကစမ္း၊ သြားၾကစမ္း၊ စားၾကစမ္း၊ မလႉခ်င္၍ မရ၊ မသြားခ်င္လည္း မရ၊ ႐ံုးပိတ္ရက္ေတြမွာပါ မနားရ။ ကဆုန္ေညာင္ေရသြန္းပြဲ ဝန္မင္းႀကီးကိုယ္တိုင္ ေညာင္ေရသြန္းမွာမို႔ မင္းတို႔တေတြ မနက္ (၄) နာရီအေရာက္ လာေစ၊ ႐ံုးပိတ္ရက္မွာ ပုန္းထြက္စရာမရိွလို႔ က်ဳပ္တို႔ဘဝ ေနျပည္ေတာ္မွာ ေပၚတာဆြဲခံရသလို။

ဝါဆိုသကၤန္းက်ေတာ့ ဒီဘက္ကေက်ာင္းကိုသြားၾက၊ ကထိန္သကၤန္းက ဟိုးက ေက်ာင္းကိုခင္း၊ ဒင္းတို႔ရဲ႕အမိန္႔၊ မင္းတို႔ကုသိုလ္ရေအာင္ ငါတို႔က စိတ္ေကာင္းနဲ႔လုပ္ေပးတာေတာင္ အေကာင္းမျမင္တဲ့ လူေတြကရိွေသး၊ ငါေကာင္းေကာင္းမနားရေအာင္ ဇယ္ဆက္သလို ပြဲလမ္းေတြ၊ ရာသီပြဲေတာ္ေတြထဲမွာ ထမနဲထိုးၿပိဳင္ရလို႔ ပ်က္ခဲ့ရတဲ့ အိပ္ေရး တေရးမွမဝခဲ့တဲ့ရက္မ်ား၊ ဒီလိုပြဲမ်ိဳးေတြ ဆက္တိုက္လုပ္ခိုင္းေတာ့ က်ဳပ္တို႔ကပဲ စိတ္႐ိုင္းသလိုလိုနဲ႔ ေနျပည္ေတာ္မွာ က်ဳပ္တို႔ဘဝ ေပၚတာဆြဲခံရသလို။

ေဟာ လာၿပီ တေပါင္းပြဲေတာ္ႀကီး။ အရင္က ရန္ကုန္ ေရႊတိဂံု တေပါင္းပြဲေတာ္ႀကီး အခု ဥပၸါတသႏၲိေစတီေတာ္ႀကီး အထက္ဌာနပနာပိတ္ပြဲ၊ စိန္ဖူးေတာ္တင္ပြဲနဲ႔ ဘုရားအေနကဇာတင္ပြဲႀကီးတဲ့။ ေပါ့ေပါ့တန္တန္မဟုတ္ဘူး။ ဝန္ထမ္း ဦးေရနဲ႔ ခြဲတမ္း၊ အကဲလာမစမ္းနဲ႔၊ အတိအက်ခ်ထားတာ၊ လြတ္တဲ့ကုလားထိုင္ ဘယ္သူဆိုတာ စာရင္းမွတ္မယ္၊ သံုးရက္ဆက္တိုက္၊ မင္းတို႔တက္ရမယ္။

အဲဒီ ေစတီေတာ္ႀကီးကို သြားရမွာက မနက္ (၄) နာရီခြဲ ေနရာယူ၊ ဌာနေတြမွာ ဝတ္တဲ့တူညီဝတ္စံုနဲ႔ အကုန္ဝတ္ၾက ရမယ္၊ ၫႊန္မႉးေတြ၊ ေထြဂ်ာေတြက တာဝန္ယူႀကီးၾကပ္ၾကလို႔ ႐ံုးစာထြက္တာကတမ်ိဳး။ ပ်က္ကြက္ရင္ သက္သက္မဲ့ ခံေနရဦးမယ္လုိ႔ ႏႈတ္ကၿခိမ္္းေျခာက္တာက တဖံု။ ဘာသာတူတူ မတူတူ လာအူမေနနဲ႔ လံုၿခံဳေရးအရ ဝန္ထမ္းကတ္ ယူခဲ့၊ ရင္ဘတ္မွာ စေတကာ ကပ္ဝင္ရမယ္၊ ဝန္ထမ္းကတ္လဲေပ်ာက္ စေတကာပါ ျပဳတ္က်ရင္ အခ်ဳပ္ခံရမွာက (၃) ရက္၊ ဘုရားႀကီးမွာ ေရထမ္း၊ သဲသယ္တဲ့အလုပ္ (၃) ရက္လုပ္ၿပီးမွ လႊတ္ေပးမယ္။

အေႏြးထည္မဝတ္ရ၊ လည္စီးမပါရ၊ ဦးထုပ္မေဆာင္းရ၊ နာရီလက္ေကာက္၊ လက္စြပ္၊ လက္ကိုင္အိတ္ေတြ၊ စားစရာေတြ ယူမလာရ၊ ပုဂံေခတ္ကလို က်ဳပ္တို႔ကို ကြၽန္သံုးရြာျပဳ ေၾကးစည္ထုၿပီး၊ ဘုရားႀကီးမွာ ဘုရားကြၽန္ေတြ အျဖစ္ လႉခဲ့အံုးမွာလား။

(၄) နာရီခဲြအေရာက္ ေနာက္က်ရင္လက္မခံႏိုင္ဘူး။ ဘယ္အခ်ိန္ျပန္မလဲ မေမးနဲ႔ မသိဘူး။ ၫႊန္ၾကားခ်က္ကို မလိုက္နာရင္ ပ်က္ကြက္သူေတြ ဘာျဖစ္သြားမယ္ သိရဲ႕လား။

မင္းတို႔ဘဝ ျခင္းထဲကၾကက္လို ဘယ္အခ်ိန္ျဖစ္ျဖစ္ ႐ိုက္ခ်က္လို႔ရတယ္။ လက္ခုပ္ထဲကေရဆိုတာ ၾကားဖူးမွာေပါ့။ ေမွာက္လိုေမွာက္ သြန္လိုသြန္၊ အလြန္အကြၽံျဖစ္လာရင္ မင္းတို႔ကြၽန္ေတြ ဘယ္သ႔ူေျပာရဲမွာလဲ၊ တကယ္ေတာ့- ေနျပည္ေတာ္မွာ က်ဳပ္တို႔ဘဝ ေပၚတာဆြဲခံရသလို။



စြာက်ယ္
REF: ေခတ္ၿပိဳင္

Read More...

စစ္အစိုးရကို ICC တင္ႏုိင္မယ့္ အလားအလာ ၾသစေၾတးလ် မပစ္ပယ္

12 March 2009

ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ႏုိင္ငံေရးနဲ႔ လူ႔အခြင့္အေရး လႈပ္ရွားသူေတြကို ႏွစ္ရွည္ေထာင္ဒဏ္ေတြ အျပစ္ေပးတာ၊ ကေလးစစ္သား အသုံးျပဳတာေတြနဲ႔ တုိင္းျပည္တြင္း စစ္အစိုးရရဲ႕ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္ေနတာေတြေၾကာင့္ ျမန္မာစစ္အစိုးရကို ICC ႏုိင္ငံတကာ ျပစ္မႈဆုိင္ရာ တရား႐ံုးမွာတင္ၿပီး စစ္ေဆးဖို႔ အလားအလာဟာ အနာဂတ္မွာ ျဖစ္လာႏုိင္ေျခရွိတယ္လို႔ ၾသစေၾတးလ်အစိုးရက ေျပာလိုက္ပါတယ္။ ၾသစေၾတးလ် အထက္လႊတ္ေတာ္မွာ ၾကာသပေတးေန႔က က်င္းပခဲ့တဲ့ ၾကားနာ စစ္ေဆးပြဲအတြင္း ၾသစေၾတးလ် ႏုိင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီးဌာနက အခုလို ေျပာခဲ့တာပါ။ ဒါ့အျပင္ ၾသစေၾတးလ် အထက္ လႊတ္ေတာ္မွာ ျမန္မာ့အေရးနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး လႊတ္ေတာ္တရပ္လံုးရဲ႕ ေထာက္ခံခ်က္နဲ႔ ဆံုးျဖတ္ခ်က္တခု ခ်မွတ္ခဲ့ပါေသး တယ္။ ဒီကေန႔ ၾသစေၾတးလ်လႊတ္ေတာ္ရဲ႕ လႈပ္ရွားမႈေတြကို ဆက္သြယ္ေမးျမန္းထားတဲ့ ကိုေက်ာ္ေက်ာ္သိန္းက အျပည့္အစံု တင္ျပေပးထားပါတယ္။

ျမန္မာစစ္အစိုးရကို ICC တင္ဖို႔ အလားအလာနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ၾသစေၾတးလ် အစိုးရအေနနဲ႔ စဥ္းစားတာမ်ဳိးရွိသလားလို႔ လႊတ္ေတာ္အတြင္း ေမးခြန္းထုတ္ခ့ဲသူကေတာ့ ၾသစေၾတးလ် Green ပါတီရဲ႕ အထက္လႊတ္ေတာ္အမတ္ မစၥတာ စေကာ့တ္
ေလာ္ဒ္လမ္မ္ (Scott Ludlam) ပါ။

မစၥတာ စေကာ့တ္ ေလာ္ဒ္လမ္မ္။
(ဓာတ္ပုံ-Green ပါတီ အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာ)

“ၾသစေၾတးလ်အစိုးရအေနနဲ႔ ျမန္မာစစ္အစိုးရကို ICCမွာတင္ၿပီး စစ္ေဆးဖို႔ အႀကံျပဳခ်က္ ေတြကို စဥ္းစားတာမ်ဳိး ရွိ-မရွိ က်ေနာ္ ေမးခြန္းထုတ္ခဲ့ပါတယ္။ ၾသစေၾတးလ်အစိုးရ အေနနဲ႔ ဒီလိုစစ္ေဆးဖို႔ ပယ္ခ်ထားတာမ်ဳိး မရွိေၾကာင္း၊ ဒါဟာ အနာဂတ္မွာ အသံုး၀င္လာႏုိင္ေျခရွိတဲ့၊ ျဖစ္လာႏိုင္ေျခရွိတဲ့ အခ်က္ျဖစ္တယ္လို႔ ျပန္ေျဖၾကားခဲ့ပါတယ္။”

ဒါေပမဲ့လည္း ေမးခြန္းထုတ္ခ့ဲသူ အထက္လႊတ္ေတာ္အမတ္ မစၥတာစေကာ့တ္ ေလာ္ဒ္လမ္မ္ ကိုယ္တိုင္က ဒီလိုစစ္ေဆးတာမ်ဳိး သိပ္မၾကာခင္မွာ ျဖစ္လာလိမ့္မယ္လုိ႔ေတာ့ ထင္မထား ပါဘူး။ ICC မွာတင္ၿပီး စစ္ေဆးဖို႔ဆိုရင္ အရင္ဆံုး ကုလသမဂၢ လံုၿခံဳေရးေကာင္စီ ကေန ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ရပါတယ္။ ျမန္မာ့အေရးနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ကုလသမဂၢလံုၿခံဳေရးေကာင္စီရဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္တခုခု ထြက္လာဖို႔မွာ အဓိက ထင္သာျမင္သာ ကန္႔ကြက္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံႏွစ္ခုက ေတာ့ ဗီတိုအာဏာသံုးခြင့္ရွိတဲ့ တ႐ုတ္နဲ႔ ႐ုရွားတို႔ပါ။

ဒါေပမဲ့ မၾကာေသးခင္ကပဲ လက္ရွိ ဆူဒန္သမၼတ အိုမာ အယ္လ္-ဘရွား (Omar al-Beshir) ကို ICC မွာစစ္ေဆးဖို႔ ဖမ္း၀ရမ္း ထုတ္လုိက္တာက ထူးျခားတဲ့တိုးတက္မႈတခု ျဖစ္ခဲ့တာေၾကာင့္ အနာဂတ္မွာ ျမန္မာအစိုးရကို အလားတူ စစ္ေဆးတာမ်ဳိး အတြက္ ၾသစေၾတးလ်အစိုးရရဲ႕ ထင္ျမင္ယူဆခ်က္ကို သူေမးခြန္းထုတ္ခဲ့တာျဖစ္တယ္လို႔ အထက္လႊတ္ေတာ္အမတ္ မစၥတာစေကာ့တ္က ေျပာပါတယ္။

အခု ၾကာသပေတးေန႔မွာပဲ ၾသစေၾတးလ် အထက္လႊတ္ေတာ္မွာ ႏိုင္ငံေရးပါတီအားလံုးက လႊတ္ေတာ္အမတ္ေတြအားလံုးရဲ႕ တညီတၫြတ္တည္း ေထာက္ခံခ်က္နဲ႔ ျမန္မာ့အေရး ဆံုးျဖတ္ခ်က္တခု ခ်မွတ္ခဲ့ပါေသးတယ္။

“ၾသစေၾတးလ် အထက္လႊတ္ေတာ္ရဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မွာ ျမန္မာအစိုးရကို ျပစ္တင္႐ႈတ္ခ်ထားပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီေရး ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲမႈေတြလုပ္ဖို႔ ေတာင္းဆိုထားပါတယ္။ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးမွာ တကယ့္ကို သိသာထင္ရွားတဲ့ တိုးတက္မႈေတြမရွိရင္ ၂၀၁၀ျပည့္ႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲကေန ထြက္လာမယ့္ ရလဒ္ေတြကို အသိအမွတ္မျပဳဖို႔ ၾသစေၾတးလ်အစိုးရကို ေတာင္းဆိုထား ပါတယ္။”

အထက္လႊတ္ေတာ္အမတ္ စေကာ့တ္ ေလာ္ဒ္လမ္မ္ ေျပာျပသြားတာ ျဖစ္ပါတယ္။

တကယ္ကေတာ့ ၾသစေၾတးလ် လႊတ္ေတာ္အမတ္ေတြဟာ ျမန္မာ့အေရးကို အားႀကိဳးမာန္တက္ ေထာက္ခံသူေတြ ျဖစ္ၾကပါ တယ္။ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီအေရး ၾသစေၾတးလ်လႊတ္ေတာ္အမတ္မ်ားအဖြဲ႕ (APDB) ဆိုတာကိုေတာင္ ဖြဲ႕စည္းလုပ္ေဆာင္ေန ၾကၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ လႊတ္ေတာ္ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြလည္း မၾကာခဏ ထြက္လာေလ့ရွိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့လည္း ၾသစေၾတးလ်အစိုးရကေတာ့ လႊတ္ေတာ္အမတ္ေတြေလာက္ ျမန္မာ့အေရးကို အားတက္သေရာ လုပ္ေဆာင္တာ မေတြ႕ရ ပါဘူး။ ဒါ့အျပင္ ျမန္မာရဲတပ္ဖြဲ႕ကို ေလ့က်င့္ေပးတာေတြ၊ အရပ္ဖက္အရာရွိႀကီးေတြကို လူ႔အခြင့္အေရးနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာဥပေဒ ေတြအေၾကာင္း သင္တန္းေပးတာေတြ စသည္အားျဖင့္ ရွိခ့ဲဖူးသလို ကုန္သြယ္ကူးသန္းေရာင္း၀ယ္မႈေတြ ဆက္လုပ္ေနတဲ့ အတြက္လည္း မၾကာခဏ ေ၀ဖန္ခံရပါတယ္။

ဒီေတာ့ အထက္လႊတ္ေတာ္က ခ်မွတ္လိုက္တဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြကို အစိုးရက ဘယ္ေလာက္မ်ား ထိထိေရာက္ေရာက္ လုိက္နာ လုပ္ေဆာင္မွာပါလဲ၊ လႊတ္ေတာ္နဲ႔ အစိုးရၾကား မတူကြဲျပားေနတဲ့ ခ်ဥ္းကပ္မႈေတြကိုေရာ ဘယ္လိုညႇိႏိႈင္းယူၿပီး ဘံုတူညီထိေရာက္တဲ့ လုပ္ေဆာင္မႈ ျဖစ္ေစမွာပါလဲ၊ အထက္လႊတ္ေတာ္အမတ္ စေကာ့တ္ေလာ္ဒ္လမ္မ္ကေတာ့ ဒီကေန႔ ခ်မွတ္လိုက္တဲ့ လႊတ္ေတာ္ရဲ႕ တညီတၫြတ္တည္း ဆံုးျဖတ္ခ်က္ဟာ အစိုးရကို အင္မတန္အားေကာင္းတဲ့ သတင္းစကား ပါးလိုက္တာပါပဲလို႔ ဆိုပါတယ္။

“ၾသစေၾတးလ်အစိုးရ လုပ္ေနတာက သူတို႔လုပ္ႏုိင္ေျခရွိတယ္လို႔ ထင္တာေတြကို လုပ္ေနတာပါ။ ဒီကေန႔ က်ေနာ္တို႔ လုပ္ေဆာင္ခဲ့တာက အာဏာရပါတီကေရာ အာဏာရမဟုတ္တဲ့ပါတီကေရာ လႊတ္ေတာ္အမတ္ေတြ အားလံုးကေန ပိုၿပီးအားေကာင္းတဲ့ လုပ္ေဆာင္မႈမ်ဳိး အစိုးရကလုပ္တာကို ျမင္ခ်င္တယ္လို႔ ေျပာလိုက္တာပါ။ ျဖစ္ႏိုင္ေျခရွိတဲ့ လုပ္ေဆာင္မႈ အားလံုးထဲမွာ ICC လိုကိစၥမ်ဳိးျဖစ္ျဖစ္၊ တျခားပံုစံေတြျဖစ္ျဖစ္ အားလံုးကုိ ရွာေဖြဖို႔ က်ေနာ္တို႔က တညီတၫြတ္တည္း ေတာင္းဆိုလိုက္တာ ျဖစ္ပါတယ္။"

ၾသစေၾတးလ် အထက္လႊတ္ေတာ္ရဲ႕ ဒီကေန႔ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံက အသက္တေခ်ာင္းကိုလည္း ကယ္တင္ႏုိင္ တာမ်ဳိး မရွိ၊ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားတေယာက္ကိုလည္း လြတ္လာႏိုင္ေစတာမ်ဳိး မရွိေပမဲ့ ဒီလို စကားခ်ည္းသက္သက္ဆုံးျဖတ္ခ်က္မ်ဳိးေနာက္ကေန အားေကာင္းတဲ့လႈပ္ရွားမႈေတြ ဆက္ၿပီး လုပ္ေဆာင္သြားဖို႔ အေျခအေန ျဖစ္လာေစပါတယ္ လို႔လည္း မစၥတာ စေကာ့တ္ ေလာ္ဒ္လမ္မ္က ေျပာခဲ့ပါတယ္။

သံတမန္ေရးစကားေတြေနာက္မွာ အမွန္တကယ္ ဘာေတြျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာကို သိရဖို႔က အင္မတန္ခက္ခဲေၾကာင္း၊ ဒီ စကားေတြေနာက္မွာ တကယ္လုပ္ေဆာင္တဲ့အေျခအေန ဘယ္လိုရွိတယ္ဆုိတာကို သိဖို႔ရာဟာ မိမိတုိ႔ ေနာက္ထပ္ ဆက္လုပ္သြားမယ့္အလုပ္ ျဖစ္ပါတယ္လို႔လည္း ဆိုပါတယ္။

ၾကာသပေတးေန႔ကက်င္းပတဲ့ ၾသစေၾတးလ် အထက္လႊတ္ေတာ္တြင္း ေဆြးေႏြးပြဲကို ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ ၃ ဦးလည္း ေလ့လာသူအျဖစ္ တက္ေရာက္နားေထာင္ခြင့္ ရခဲ့ပါတယ္။



REF: ဗီြအိုေအ

Read More...

ကေလးစစ္သား ပေပ်ာက္ေရး တိုးတက္မႈ မလံုေလာက္ေသး

12 March 2009

ျမန္မာအစိုးရအေနနဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္း ကေလးစစ္သား ပေပ်ာက္ေရး ကိစၥေတြကို ေဆာင္ရြက္တဲ့ေနရာမွာ တိုးတက္ ေအာင္ျမင္မႈေတြ ရိွေနတယ္လို႔ ကုလသမဂၢကို အစီရင္ခံေပမဲ့ တကယ္တမ္းမွာေတာ့ ႏိုင္ငံတြင္း ကေလးစစ္သား ပေပ်ာက္ေရး ေဆာင္ရြက္ခ်က္ေတြမွာ အားနည္းခ်က္ေတြ ရိွေနတုန္းပဲလို႔ လူ႕အခြင့္အေရး အဖဲြ႕အစည္းေတြကေတာ့ ေ၀ဖန္ခဲ့ပါတယ္။ ဘယ္လိုအားနည္းခ်က္ေတြ ရိွေနတာလဲဆုိတာ ကိုသားၫြန္႔ဦး ေမးျမန္းစံုစမ္းၿပီး တင္ျပေပးထားပါတယ္။

ျမန္မာအစိုးရဟာ ကေလးစစ္သား အသံုးျပဳမႈကို တိတိက်က် လမ္းၫြန္မႈေတြ၊ ဥပေဒေတြ ထုတ္ထားၿပီး ကေလးစစ္သား ပေပ်ာက္ေရး အစီအမံေတြကို ေဆာင္ရြက္ၿပီး ေအာင္ျမင္တိုးတက္မႈေတြလည္း ရထားၿပီလို႔ ျမန္မာစစ္အစိုးရဘက္က ကုလသမဂၢမွာ ေျပာသြားပါတယ္။ ကုလသမဂၢ လူ႕အခြင့္အေရးေကာင္စီကို တက္ေရာက္လာတဲ့ ျမန္မာအစိုးရ ကိုယ္စားလွယ္ တဦးျဖစ္တဲ့ ဦးေက်ာ္မ်ဳိးထြတ္ကေန မတ္လ ၁၁ ရက္ေန႔ ကုလသမဂၢ လူ႕အခြင့္အေရးေကာင္စီႏွစ္ပတ္လည္ အစည္းအေ၀း ကေလးသူငယ္အခြင့္အေရးဆိုင္ရာ ကိစၥရပ္မွာ အခုလို ေျပာသြားခဲ့တာပါ။

“စစ္တပ္ထဲမွာ အသက္ ၁၈ ႏွစ္ေအာက္ ကေလးငယ္ေတြကို စစ္သားအျဖစ္ မစုေဆာင္းဖို႔ဆိုတာ ျမန္မာအစိုးရအေနနဲ႔ ပိုင္းျဖတ္ခ်က္ရိွရိွ ေဆာင္ရြက္ေနပါတယ္။ မႏွစ္ကေတာ့ အသက္မျပည့္တဲ့ ကေလးငယ္စုစုေပါင္း ၈၃ ေယာက္ကို စစ္တပ္ အတြင္းက ဖယ္ရွားႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ တျခားသက္ဆိုင္ရာ၀န္ႀကီးဌာနေတြ၊ ကုလသမဂၢကေလးမ်ားရန္ပံုေငြအဖဲြ႕ (ယူနီဆက္ဖ္) တို႔နဲ႔ တဲြလုပ္ၿပီးေတာ့ သူတို႔ မိဘအုပ္ထိန္းသူေတြထံကို ျပန္အပ္ေပးခဲ့ပါတယ္။ ဒီလို အသက္မျပည့္ေသးတဲ့ ကေလးေတြကို စစ္သားအျဖစ္ စုေဆာင္းတဲ့ စစ္တပ္အတြင္းက တာ၀န္ရိွသူေတြကိုလည္း အေရးယူခဲ့ပါတယ္။

“ဒါ့အျပင္ ႏိုင္ငံတကာနဲ႔ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈကို ျပရမယ္ဆိုရင္လည္း ကေလးစစ္သားဆိုင္ရာ ကုလသမဂၢ အတြင္းေရးမႉး ခ်ဳပ္ ရဲ႕ အထူးကိုယ္စားလွယ္ မစၥ ရာဒီကာ ကုမာရာဆြာမိကိုလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံကို ၂၀၀၇ ဇြန္လက ဖိတ္ၾကားၿပီး တပ္တြင္း က ကေလးစစ္သားေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ အခ်က္အလက္ မ်က္ျမင္ေတြ႕ရိွႏိုင္ဖို႕ စစ္ေဆးေလ့လာခြင့္ ေပးခဲ့ပါတယ္။”

ဒါေပမယ့္ လူ႕အခြင့္အေရးအဖဲြ႕ေတြကေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္း ကေလးစစ္သား ပေပ်ာက္ေရး ေဆာင္ရြက္ခ်က္ေတြမွာ တိုးတက္မႈေတြ ရိွလာတယ္ဆိုတာ လက္ခံေပမဲ့လို႔ လံုေလာက္ၿပီလို႔ မယူဆပါဘူး။ ျမန္မာႏိုင္ငံ လူ႕အခြင့္အေရး ပညာေပး ဌာန ၫႊန္ၾကားေရးမႉး ကိုေအာင္မ်ဳိးမင္းကေတာ့ ကေလးစစ္သား ပေပ်ာက္ေရး အစိုးရ ေဆာင္ရြက္ခ်က္မွာ အားနည္းခ်က္ ေတြ ရိွတုန္းပဲလို႔ ေထာက္ျပခဲ့ပါတယ္။

“အရင္တုန္းကေတာ့ ကေလးစစ္သား လုံး၀မသုံးဘူးလို႔ သူတုိ႔ ျငင္းပယ္ထားတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေနာက္ပုိင္းမွာ ကေလးစစ္သား အနည္းငယ္ရွိတယ္ဆုိၿပီး ၀န္ခံလာတယ္။ တခ်ဳိ႕ကေလးစစ္သားေလးေတြ စစ္တပ္ထဲကျပန္ၿပီးေတာ့ ေခၚထုတ္ၿပီးေတာ့ မိဘနဲ႔ ျပန္ေတြ႕ေပးတယ္ဆုိတဲ့ သတင္းေတြ ရရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီလိုလုပ္ႏုိင္တဲ့ အေရအတြက္က လက္ခ်ဳိးေရလုိ႔ ရေနတာ ျဖစ္တယ္။ ေနာက္တခါ ဒီလိုမ်ဳိးျဖစ္တဲ့ ကေလးေတြကုိ ဘယ္လိုနည္းနဲ႔ သူတုိ႔ စုံစမ္းေဖာ္ထုတ္လဲ၊ ဘယ္လုိမ်ဳိးနည္း နဲ႔ ျပန္လည္ကယ္ထုတ္ေပးလဲဆုိတဲ့ အေၾကာင္းအရာနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ တိတိက်က် ျပ႒ာန္းထားတာ မရွိပါဘူး။”

အဓိကႀကံဳေနရတဲ့ အခက္အခဲ အက်ပ္အတည္းကေတာ့ ကေလးစစ္သားအသံုးျပဳမႈ ေတြ႕တာကို တိုင္ၾကားရင္ ဒါမွမဟုတ္ ကေလးစစ္သားအျဖစ္ အတင္းစုေဆာင္းခံရတဲ့ မိဘေတြက တိုင္ၾကားရင္ သက္ဆိုင္ရာ ေဒသအာဏာပိုင္ေတြဘက္က တုိင္ၾကားသူေတြကို ၿခိမ္းေျခာက္တာမ်ဳိး၊ အၿငိဳးထားၿပီး အေရးယူတာမ်ဳိးေတြ ရိွတတ္တယ္လို႔ ကိုေအာင္မ်ဳိးမင္းက ေျပာပါတယ္။

“က်ေနာ္တုိ႔ေတြ႕ရွိရတဲ့ သတင္းအရဆုိရင္ေတာ့ ေတာင္ဒဂုံၿမိဳ႕နယ္မွာရွိတဲ့ ကုိသိန္းစုိးဆုိတဲ့သူဆုိရင္ ကေလးစစ္သား တုိင္ၾကားမႈကို ခဏခဏလုပ္တဲ့အတြက္ သူ႔ကို တျခား တာ၀န္၀တၱရား ေႏွာင့္ယွက္မႈနဲ႔ အျပစ္ေပး အေရးယူမႈေတြရွိတယ္။ ေနာက္တခါ ကေလးစစ္သား မိဘတခ်ဳိ႕ကိုဆုိရင္ သြားေရာက္တုိင္ၾကားတဲ့အတြက္ သူ႔ရဲ႕အိမ္ကေန ဖယ္ထုတ္ခုိင္းတဲ့ အမႈေတြ ရွိေနေတာ့ ဘယ္ေလာက္ထိပဲ ကယ္ထုတ္ ကယ္ထုတ္ တုိင္ၾကားမႈကုိ အေရးယူေဆာင္ရြက္ေပးတာ မရွိဘူး။ တုိင္ၾကားတဲ့သူကုိ အေႏွာင့္အယွက္ေပးတဲ့အမႈေတြ ရွိေနျခင္းက ကေလးစစ္သားအသုံးျပဳမႈ ဘယ္လုိမွ ရပ္တန္႔သြားတဲ့ အေျခအေနမ်ဳိးလုိ႔ ေျပာလို႔မရပါဘူး။ ေနာက္ထပ္တုိင္ၾကားမယ့္သူေတြအတြက္ အရမ္းကို အားေလ်ာ့ေစပါတယ္။”

ျမန္မာအစိုးရအေနနဲ႔ကေတာ့ ကေလးစစ္သားပေပ်ာက္ေရး ေကာ္မတီကို ၂၀၀၄ ခုႏွစ္က စတင္ဖဲြ႕စည္းခဲ့သလို တဘက္မွာ ကေလးစစ္သား အသံုးမျပဳဖို႔ ဥပေဒ ၫႊန္ၾကားခ်က္ေတြလည္း ထုတ္ျပန္ခဲ့ပါတယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံဟာ ကေလးစစ္သား အသုံးျပဳမႈနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ကမၻာမွာ အေ၀ဖန္ခံေနရတဲ့ ႏုိင္ငံတႏုိင္ငံ ျဖစ္ပါတယ္။

ျမန္မာႏုိင္ငံအတြင္းမွာ ျမန္မာစစ္အစိုးရတပ္ေတြတင္မက တျခား ျမန္မာစစ္အစိုးရနဲ႔ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး ယူထားတဲ့၊ ဒါမွမဟုတ္ ျမန္မာစစ္အစိုးရနဲ႔ တုိက္ခုိက္ေနဆဲရွိတဲ့ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႕ အခ်ဳိ႕အတြင္းမွာလည္း ကေလးစစ္သားအသုံးျပဳမႈေတြ ရွိတယ္ဆုိၿပီးေတာ့ လူ႔အခြင့္အေရးအဖြဲ႕ေတြက အစီရင္ခံစာ ထုတ္ျပန္ထားခဲ့ၾကပါတယ္။



REF: ဗီြအိုေအ

Read More...

UNHCR လုပ္ငန္း တုိးခ်ဲ႕ေရး စစ္အစုိးရ လက္ခံ

12 March 2009

ျမန္မာႏုိင္ငံ ရခုိင္ျပည္နယ္ေျမာက္ပုိင္းက ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ျပန္ ႐ုိဟင္ဂ်ာေတြရဲ႕ အေျခအေနမွာ လိုအပ္ခ်က္ေတြ အမ်ားႀကီး ရွိေနၿပီး ဒီကိစၥကို တုိးခ်ဲ႕ေဆာင္ရြက္ဖုိ႔ ဒုကၡသည္မ်ားဆုိင္ရာ မဟာမင္းႀကီး အန္တုိနီယို ဂူတာရပ္စ္ (Antonio Guterres) နဲ႔ ျမန္မာစစ္အစိုးရတို႔ၾကားမွာ သေဘာတူညီမႈေတြ ရရွိခဲ့ၾကပါတယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံကို ၆ ရက္ၾကာ သြားေရာက္ခဲ့တဲ့ မစၥတာ ဂူတာရပ္စ္ရဲ႕ ခရီးစဥ္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး UNHCR က ေၾကညာခ်က္ ထုတ္ျပန္ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအေၾကာင္းနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ထုိင္းႏုိင္ငံ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕အေျခစုိက္ UNHCR ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူ ဂူဆက္ပီ ဒါဗင္စန္တီ (Giuseppe de Vincentis) ကို ဆက္သြယ္ေမးျမန္းၿပီး ကိုေအာင္လြင္ဦးက တင္ျပေပးထားပါတယ္။

ေလွစီးေျပး ႐ုိဟင္ဂ်ာျပႆနာ အပါအ၀င္ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ေနရပ္ရင္းကုိ စြန္႔ခြာထြက္သြားေနရသူေတြရဲ႕ ျပႆနာနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ ေလ့လာအကဲခတ္ဖုိ႔ ျမန္မာျပည္ကုိ သြားခဲ့တဲ့ ကုလသမဂၢ ဒုကၡသည္မ်ားဆုိင္ရာ မဟာမင္းႀကီးက သူ႔ရဲ႕ခရီးစဥ္ အဆုံးသတ္ခ်ိန္မွာပဲ ျမန္မာႏုိင္ငံထဲက သူတုိ႔ရဲ႕ လုပ္ငန္းေဆာင္တာေတြ၊ ေဆာင္ရြက္မႈေတြမွာ လစ္ဟာခ်က္ေတြ ရွိေနေသး တဲ့အေၾကာင္း ေျပာဆုိလုိက္ပါတယ္။ UNHCR မဟာမင္းႀကီး အန္တုိနီယုိ ဂူတာရပ္စ္ ၆ ရက္ၾကာခရီးစဥ္ အဆုံးသတ္ခ်ိန္မွာ အခုလုိေျပာလုိက္တာပါ။

မဟာမင္းႀကီးက သူ႔ရဲ႕ခရီးစဥ္အတြင္း ျမန္မာစစ္အစုိးရ တာ၀န္ရွိသူေတြ၊ ႐ုိဟင္ဂ်ာေတြ ထြက္ေျပးလာရာ ေဒသတခုလုိ႔ ဆုိေနတဲ့ ရခုိင္ျပည္နယ္ စစ္ေတြၿမိဳ႕ စတဲ့ေဒသေတြကုိ သြားေရာက္ခဲ့ၿပီး ေလ့လာအကဲခတ္ခ်က္ေတြအေပၚ အေျခခံၿပီး အခုလုိေျပာရတာလုိ႔ UNHCR ဘန္ေကာက္႐ုံးက ေျပာခြင့္ရပုဂၢိဳလ္တဦးျဖစ္တဲ့ ဂူဆက္ပီ ဒါဗင္စန္တီက ေျပာပါတယ္။

“ရခုိင္ျပည္နယ္ ေျမာက္ဘက္ပုိင္းမွာ က်ေနာ္တုိ႔လုပ္ကုိင္ေနတဲ့ လုပ္ငန္းေတြမွာ တကယ့္လုိအပ္ခ်က္ေတြနဲ႔ ကုိက္ညီေအာင္ တုိးခ်ဲ႕လုပ္ကုိင္ဖုိ႔ လုိအပ္ေနတယ္လို႔ မဟာမင္းႀကီးက စုံစမ္းေတြ႕ရွိခဲ့ပါတယ္။ ဒီကိစၥေတြနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔လည္း အစုိးရတာ၀န္ရွိသူေတြနဲ႔ က်က်နန ေဆြးေႏြးႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ လုပ္ငန္းေတြကုိ တုိးခ်ဲ႕ဖုိ႔အတြက္လည္း ေျပာႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။”

ဒီလိုတုိးခ်ဲ႕မယ့္ကိစၥေတြအတြက္လည္း နယ္စပ္ေဒသနဲ႔ တုိင္းရင္းသားလူမ်ဳိးမ်ား ဖြ႔ံၿဖိဳးတုိးတက္ေရးနဲ႔ စည္ပင္သာယာေရး ၀န္ႀကီးဌာနကုိ UNHCR ဘက္က အဆုိျပဳ တင္ျပဖုိ႔လည္း ျမန္မာစစ္အစုိးရက ေျပာခဲ့တယ္ဆုိၿပီး UNHCR က ဆုိပါတယ္။ ဒါဟာဆုိရင္ ဒီႏွစ္ထဲမွာ ကုလသမဂၢရဲ႕ အဆင့္ျမင့္ကုိယ္စားလွယ္ေတြ ျမန္မာႏုိင္ငံကုိ ၀င္ထြက္သြားလာေနတဲ့အထဲက ေနာက္ဆုံး ေရာက္ရွိလာခဲ့တာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီမတုိင္ခင္တုန္းကေတာ့ မေျပလည္ႏုိင္ေသးတဲ့ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး ျပႆနာေတြကုိ ၾကား၀င္ဖ်န္ေျဖေပးဖုိ႔ ကုလသမဂၢ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္က ခန္႔အပ္ထားတဲ့ အထူးအႀကံေပးပုဂၢိဳလ္ အီဘရာဟင္မ္ ဂမ္ဘာရီ (Ibrahim Gambari)၊ လူ႔အခြင့္အေရးအထူး စုံစမ္းစစ္ေဆးသူ တုိမာ့စ္ အုိေဟး ကင္တားနား (Tomas Ojea Quintana)တုိ႔လည္း သြားေရာက္ခဲ့ၾကတာပါ။

မၾကာေသးခင္ လေတြကစလုိ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံနဲ႔ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏုိင္ငံေတြဘက္ကေနပင္လယ္ျပင္ကုိ ေလွနဲ႔ျဖတ္ၿပီး ထြက္ေျပး လာတဲ့ ႐ုိဟင္ဂ်ာေတြ ထုိင္း၊ အင္ဒုိနီးရွား၊ မေလးရွား စတဲ့ႏုိင္ငံေတြကုိ ေရာက္လာလုိ႔ ဒီကိစၥကုိ က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ေျပာဆုိလာၾကတဲ့ေနာက္ အခုလုိ UNHCR ရဲ႕ အဆင့္အျမင့္ဆုံးပုဂၢိဳလ္ကုိယ္တုိင္ ျမန္မာႏုိင္ငံအတြင္း သြားေရာက္စုံစမ္းတာ ေတြ လုပ္ေဆာင္လာခဲ့တာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ခရီးစဥ္အဆုံးအသတ္ခင္ ေနာက္ဆုံးေန႔မွာေတာ့ မဟာမင္းႀကီးဟာ တနသၤာရီတုိင္း ၿမိတ္ၿမိဳ႕ကုိလည္း သြားေရာက္ခဲ့ၿပီးေတာ့ အဲဒီက UNHCR ရဲ႕ လုပ္ငန္းေတြကုိ ၾကည့္႐ႈၿပီး ျမန္မာႏုိင္ငံက ျပန္လည္ထြက္ခြာသြားခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။



REF: ဗီြအိုေအ

Read More...

ေဒၚစုနဲ႔အတူ အေမရိကန္ ခိုင္မာစြာရပ္တည္

12 March 2009

ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံအတြင္း ယုံၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းခ်ခံေနရတဲ့ သူေတြ၊ လူ႔အခြင့္အေရးအတြက္ လႈပ္ရွားေနသူေတြနဲ႔ အတူ ေသြးစည္း ညီညြတ္စြာ ရပ္တည္ေနတဲ့ အေၾကာင္း အေမရိကန္ ႏုိင္ငံျခားေရး ၀န္ႀကီး ဟီလာရီ ကလင္တန္က ထုတ္ေဖၚေျပာဆုိပါတယ္။ မေန႔က ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီးဌာနမွာ က်င္းပတဲ့ ႏုိင္ငံတကာ အမ်ဳိးသမီးမ်ားေန႔ အခမ္းအနားမွာ အခုလုိ ေျပာဆုိလိုက္တာပါ။ အျပည့္အစုံကို ကိုသိန္းထိုက္ဦးက ဆက္ၿပီး တင္ျပေပးပါလိမ့္မယ္။

မတ္လ ၈ရက္ေန႔က က်ေရာက္ခဲ့တဲ့ ႏုိင္ငံတကာ အမ်ိဳးသမီးမ်ားေန႔ အခမ္းအနားကို မေန႔ကတုန္းက အေမရိကန္ ႏုိင္ငံျခားေရးဌာန အေဆာက္အဦမွာ က်င္းပခဲ့ၾကတာပါ။ လူအဖဲြ႔အစည္းေတြကို တုိးတက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္တဲ့ေနရာမွာ အဲဒီ လူ႔အဖဲြ႔အစည္းအတြင္းမွာပါတဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြကို ဘယ္ေလာက္အထိ တုိးတက္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ႏုိင္မလဲ၊ ဒီ တုိးတက္မႈက လူ႔အဖဲြ႔အစည္းရဲ႕ တုိးတက္မႈကို တုိင္းတာတဲ့ သေကၤတ တခု ျဖစ္တယ္ဆုိၿပီးေတာ့ ဟီလာရီ ကလင္တန္က ေျပာဆုိသြားပါတယ္။ အမ်ိဳးသမီးေတြကို ေနာက္က် က်န္ရစ္ေအာင္ လုပ္ထားမယ္၊ တုိးတက္ေအာင္ မေဆာင္ရြက္ႏုိင္ဘူး ဆုိရင္ ဒီေန႔ ကမၻာမွာ ရင္ဆုိင္ေနရတဲ့ ရာသီဥတု ေျပာင္းလဲလာတဲ့ ျပႆနာမ်ိဳး၊ ဆင္းရဲတြင္း နက္လာတဲ့ ျပႆနာမ်ိဳး ေတြနဲ႔ စီးပြားေရး အက်ပ္အတည္းလို ျပႆနာမ်ိဳးေတြကို ေျဖရွင္းႏုိင္မွာ မဟုတ္ဘူးလုိ႔လည္း အေမရိကန္ ႏုိင္ငံျခားေရး ၀န္ႀကီး ဟီလာရီ ကလင္တန္က ေျပာဆုိသြားပါတယ္။

ဒီအခမ္းအနားမွာ အမ်ိဳးသမီးေတြ ဆုေပးေလ့ ရွိတဲ့ အေမရိကန္ ႏုိင္ငံျခားေရး ၀န္ႀကီးရဲ႕ ႏုိင္ငံတကာ သတၱိရွင္ အမ်ိဳးသမီး မ်ားဆုိင္ရာ ဆုအျဖစ္ ဆုရွင္ ၈ေယာက္ကုိ ေရြးခ်ယ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီ ဆုရွင္ေတြက အာဖဂန္ နစၥတန္၊ အီရက္၊ မေလးရွား၊ နီဂါ၊ ရုရွ၊ အူဘကစၥတန္၊ ေရမန္ အဲဒီ ႏုိင္ငံေတြကပါ ကမၻာတ၀ွမ္းမွာ ရွိတဲ့ အေမရိကန္ သံရံုးေတြကေန အမ်ိဳးသမီး ၈၀၊ လူ႔အခြင့္အေရး၊ လူမႈေရး တရားမွ်တမႈေတြအတြက္ ထူးထူးျခားျခား လုပ္ေဆာင္တဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြကို ၈၀ ကုိ စာရင္းသြင္း ခဲ့ၿပီးေတာ့ ၈၀ထဲက စကာ စစ္ၿပီးေတာ့ အခုလုိ ၈ေယာက္ကို ေရြးခ်ယ္ခဲ့တာပါ။ ဒီလုိ ၈ေယာက္ကုိ ေရြးခ်ယ္ ဆုေပးပဲြ အခမ္းအနားမွာ ျမန္မာႏုိင္ငံက အဖိႏွိပ္ခံ အမ်ိဳးသမီးေတြနဲ႔ အတူ လက္တဲြ ရပ္တည္ေနတယ္ ဆုိတဲ့အေၾကာင္း အေမရိကန္ ႏုိင္ငံျခားေရး ၀န္ႀကီး ဟီလာရီကလင္တန္ က အခုလို ထပ္ၿပီး ေျပာသြားခဲ့တာပါ။

က်မတို႔နဲ႔အတူ လက္တြဲဖို႔ သူတုိ႔ အစိုးရေတြက ပိတ္ပင္ဟန္႔တားတာကို ခံေနရတဲ့ သူေတြနဲ႔လည္း ေသြးစည္း ညီညြတ္မႈကို က်မတို႔ ထုတ္ေဖၚခ်င္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ၿပီးခဲ့ အႏွစ္ ၂၀ အတြင္း၊ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေနအိမ္ အက်ယ္ခ်ဳပ္ က်ခံေနရတဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ပါ။ သူဟာ ကမာၻတ၀ွမ္းလုံးက ျပည္သူေတြအတြက္ အင္အားနဲ႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ေရာင္ျခည္အျဖစ္ ဆက္ရပ္တည္ခဲ့သူပါ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ဥပမာထားၿပီး ျမန္မာႏုိင္ငံအတြင္းမွာ ယုံၾကည္ခ်က္ ေၾကာင့္ အက်ဥ္းခ်ခံေနရတဲ့ အျခား အမ်ဳိးသမီးေတြ၊ ျပည္ပကို ႏွင္ထုတ္ခံရသူေတြလည္း စစ္တပ္ရဲ႕ လိင္ပိုင္းဆုိင္ရာ အၾကမ္းဖက္မႈကို က်ဳးလြန္ခံရသူေတြ အတြက္လည္း အင္အားတရပ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

လူမႈေရး တရားမွ်တမႈနဲ႔ လူ႔အခြင့္အေရး အတြက္ စြမ္းစြမ္းတမံ ေဆာင္ရြက္ခဲ့တဲ့သူေတြကို ဒီလုိ အသိအမွတ္ျပဳ ခ်ီးျမႇင့္တာ ဆုိၿပီး အေမရိကန္ ႏုိင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး ဟီလာရီကလင္တန္ က ေျပာပါတယ္။ ဆုခ်ီးျမႇင့္ခံရတဲ့သူေတြထဲက မေလးရွား ႏုိင္ငံက ရတဲ့ မစၥ အမ္ဘီဂါ စခရင္ဗာဆန္( Ms. Ambiga Sreenevasan) ဆုိရင္ သူဟာ ေရွ႕ေနမ်ားေကာင္စီရဲ႕ ဥကၠဌပါ။ သူဟာ သူ႔အသက္ကို ရန္ရွာမယ္ဆုိၿပီးေတာ့ ျခိမ္းေျခာက္မႈေတြ ရွိခဲ့တဲ့ ၾကားထဲက မေလးရွားႏုိင္ငံမွာ လူ႔အခြင့္အေရး အမ်ိဳးသမီးအခြင့္အေရး၊ ဘာသာေရးဆုိင္ရာ ဖိႏွိပ္မႈေတြကို ဆက္ ဆန္႔က်င္ၿပီးေတာ့ တရားမွ်တမႈအတြက္ ရုန္းကန္ လုပ္ေဆာင္ခဲ့တယ္ဆုိၿပီး ဒီအေမရိကန္ႏိုင္ငံျခားေရး ၀န္ႀကီးဌာနရဲ႕ ေၾကညာခ်က္က ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ ဒီလုိ ဆုေပးပဲြ အခမ္းအနားရဲ႕ အမ်ိဳးသမီးမ်ားအခြင့္အေရး ေၾကညာခ်က္ေတြထဲမွာ ျမန္မာႏုိင္ငံအေၾကာင္းကို တခုတ္တရ ထည့္ ေျပာဆုိ သြားတာပါ။

မၾကာေသးခင္တုန္းက အာရွႏုိင္ငံေတြကို သြားခဲ့တဲ့ ခရီးစဥ္အတြင္းမွာ ျမန္မာႏုိင္ငံေပၚမွာ ထားတဲ့ အေမရိကန္ႏုိင္ငံျခားေရး ၀န္ႀကီးဌာနရဲ႕ မူ၀ါဒကို ျပန္ၿပီးေတာ့ သံုးသပ္မယ္၊ အာစီယံ သေဘာထားေတြကို သူ႔အေနနဲ႔ ပိုၿပီး နားစုိက္မယ္လို႔ ေျပာခဲ့တဲ့ အတြက္ ျမန္မာႏုိင္ငံနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ မူ၀ါဒ အေျပာင္းအလဲမ်ား ရွိမလားလုိ႔ စုိးရိမ္မႈေတြ ရွိခဲ့ၾကပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုရဲ႕ ျမန္မာႏုိင္ငံ အေပၚ ဖိအားေပးမႈေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ စိုးရိမ္ခဲ့ၾကတာပါ။ ဒါေပမဲ့လည္း အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုဟာ သူယံုၾကည္တဲ့ လြတ္လပ္မႈနဲ႔ လူ႔ဂုဏ္သိကၡာ တန္ဖုိးထားမႈေတြ အတြက္ ဆက္လက္ ရပ္တည္ မယ္ဆုိၿပီး လက္ရွိ အေမရိကန္ ႏုိင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး ဟီလာရီကလင္တန္ က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ေျပာဆုိသြားတဲ့ အခ်က္က ပုိၿပီး ထင္ရွားေနပါတယ္။ မေန႔က က်င္းပခဲ့တဲ့ ဆုေပးပဲြအခမ္းအနားကို သမၼတ ကေတာ္ မစ္ရွဲလ္အုိဘားမားလည္း တက္ေရာက္ခဲ့တယ္လို႔ သိရပါတယ္။



REF: ဗီြအိုေအ

Read More...

ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚ အေမရိကန္ေပၚလစီေျပာင္းလဲေရး သမၼတဘြတ္ရွ္ သက္တမ္းမကုန္ခင္ကတည္းက စဥ္း စားေန


မတ္လ(၁၂) ရက္၊ ၂၀၀၉

ျမန္မာႏုိင္ငံအေပၚ အေမရိကန္ ေပၚလစီေျပာင္းလဲေရးကိစၥကို ၂၀၀၈ ခု အေမရိကန္သမၼတေဟာင္း ေဂ်ာ့ဘြတ္ရွ္ သက္တမ္းကုန္ကာနီးကတည္းက ေပၚလစီကုိင္တြယ္သည့္ အရာရွိမ်ား စဥ္းစားခဲ့ေၾကာင္း အေမရိကန္ကြန္ဂရက္သို႔ တင္သြင္းသည့္ အစီရင္ခံစာတေစာင္တြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။

ေခတ္ၿပိဳင္မွ ဖတ္႐ႈခြင့္ရသည့္ ျမန္မာႏုိင္ငံႏွင့္ ႏုိင္ငံျဖတ္ေက်ာ္ ရာဇ၀တ္မႈမ်ားဆုိင္ရာ အဆုိပါအစီရင္ခံစာကုိ ႏုိင္ငံျခားေရးရာ ကာကြယ္ေရးႏွင့္ ကုန္သြယ္ေရးဌာနခြဲမွ ကြန္ဂရက္သို႔ ၂၀၀၈ ခု ၾသဂုတ္ (၂၁) ရက္ေန႔စြဲျဖင့္ တင္သြင္းခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ဘိန္းအထြက္ႏႈန္း က်ဆင္းလာသည့္တုိင္ ျမန္မာႏုိင္ငံမွ ေပၚထြက္လာသည့္ ႏုိင္ငံျဖတ္ေက်ာ္ ရာဇ၀တ္မႈမ်ားကုိ စစ္အစိုးရဘက္က ႏွိမ္နင္းမႈအေပၚ အေမရိကန္ေပၚလစီမ်ားက သိသိသာသာ ၾသဇာသက္ေရာက္ ျခင္းမရွိဟု ကၽြမ္းက်င္သူမ်ားက ယူဆေၾကာင္း အစီရင္ခံစာတြင္ ေထာက္ျပထားသည္။ အထူးသျဖင့္ ၂၀၀၇ ခု သံဃာ့အေရးအခင္းတြင္ ျမန္မာစစ္အစိုးရ၏ အၾကမ္းဖက္ ႏွိမ္နင္းမႈမ်ား ျဖစ္ေပၚၿပီးေနာက္ပုိင္း ျမန္မာႏုိင္ငံအေပၚ အေမရိကန္ေပၚလစီ ျပန္လည္သုံးသပ္ေစလုိသည့္ အစိတ္အပိုင္းမ်ား တုိးတက္လာသည္ဟုဆုိ၏။

ျမန္မာႏုိင္ငံႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး အေမရိကန္ေပၚလစီ ေျပာင္းလဲေရးအတြက္ ေပၚလစီခ်မွတ္သူမ်ား စဥ္းစားသည့္ အခ်က္မ်ားမွာ

-ျမန္မာႏုိင္ငံကုိေပးသည့္ လူမႈေရးအကူအညီပမာဏကုိ အေမရိကန္အစိုးရက တုိးျမႇင့္ေပးသင့္ မေပးသင့္၊
-ျမန္မာစစ္အစိုးရအား ႏုိင္ငံေရးဖိ္အား တုိးျမႇင့္ေပးရာတြင္ အာဆီယံႏွင့္ အျခားႏုိင္ငံမ်ား၏ ေဆြးေႏြးခ်က္ အခန္းက႑က မည္မွ်အတုိင္းအတာထိ ရွိမည္၊
-ျမန္မာႏုိင္ငံကုိ ေဒသတြင္း မတည္ၿငိမ္မႈ၏ အဓိကႏုိင္ငံ ျဖစ္မလာေရးအတြက္ အိႏၵိယ၏ အခန္းက႑အေပၚ အေမရိကန္အစိုးရက မည္သို႔သုံးသပ္မည္၊
-ျမန္မာနယ္စပ္ကုိ ေက်ာ္ျဖတ္လာသည့္ မူးယစ္ေဆးမ်ား ပို႔ေဆာင္ေပးရာ ထုိင္းႏွင့္ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံတို႔ႏွင့္ အေမရိကန္ အစိုးရ မည္သို႔ အတူလက္တြဲ ေဆာင္ရြက္သြားမည္နည္း စသည့္အခ်က္မ်ား ပါ၀င္သည္ဟု အစီရင္ခံစာတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။

ျမန္မာႏုိင္ငံအေပၚ အေမရိကန္ဦးေဆာင္သည့္ ႏုိင္ငံတကာ ဒဏ္ခတ္ပိတ္ဆို႔မႈ မေအာင္ျမင္ရျခင္းမွာ

-အီးယူႏွင့္ ဂ်ပန္အပါအ၀င္ အျခားႏုိင္ငံမ်ားက ျမန္မာႏုိင္ငံအေပၚ ဒဏ္ခတ္မႈပုံစံ ကြဲျပားျခားနားေနျခင္း၊
-ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႔ ထုတ္လုပ္မႈမ်ားလာၿပီး ႏုိင္ငံျခားေရာင္းခ်ႏိုင္သည့္အခ်က္ေၾကာင့္ စစ္အစိုးရ ၀င္ေငြ သိသိသာသာတုိးေစျခင္း၊
-အာဆီယံႏုိင္ငံေတြက ျမန္မာအေပၚ ဒဏ္ခတ္လုိသည့္ ဆႏၵမရွိျခင္း၊
-ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ စံခ်ိန္တင္ေလာက္ေအာင္ ႏုိင္ငံတကာစီးပြားေရးႏွင့္ အဆက္ျဖတ္ၿပီး အထီးက်န္ေနႏုိင္ျခင္း၊
-တ႐ုတ္က ျမန္မာစစ္အစိုးရကုိ စစ္ေရး၊ စီးပြားေရး ဆက္ကူညီေနျခင္းတုိ႔ေၾကာင့္ ျဖစ္သည္ဟု သုံးသပ္ထားသည္။

ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ နယ္စပ္ျဖတ္ေက်ာ္ ေမွာင္ခုိလုပ္ငန္းမ်ား၌ ေက်ာက္သံပတၱျမားမ်ားႏွင့္ တန္ဖိုးေပးေခ်သည့္ စနစ္သုံးသည္။ အထူးသျဖင့္ စစ္အစိုးရသည္ ေက်ာက္တြင္းမ်ားကုိ ထိန္းခ်ဳပ္ထားသည့္အေလ်ာက္ ေက်ာက္သံပတၱျမားမ်ား ေမွာင္ခုိေရာင္းခ်ျခင္း၊ တရား၀င္ေရာင္းခ်ျခင္း ကိစၥမ်ား၌ စစ္အစိုးရကုိယ္တုိင္ ပါ၀င္ပတ္သက္မႈ ရွိသည္ဟု စြပ္စြဲထားသည္။

ျမန္မာစစ္အစိုးရသည္ ၀ယ္မည့္သူမ်ားအား ျမန္မာႏုိင္ငံထြက္ ေက်ာက္သံပတၱျမားမ်ား မဟုတ္ေၾကာင္း ဖုံးကြယ္ၿပီး အေမရိကန္ ေက်ာက္မ်က္ဥပေဒ ပိတ္ဆုိ႔မႈကုိ ေရွာင္ရွားရန္ ႀကိဳးစားသည္ဟု အေမရိကန္ကြန္ဂရက္က စြပ္စြဲထား သည္။ အေမရိကန္ကြန္ဂရက္၏ ခန္႔မွန္းခ်က္အရ ကမာၻေပၚရွိ ျမန္မာႏုိင္ငံမွထြက္သည္ဆုိသည့္ ပတၱျမား (၉၀) ရာႏႈန္းေက်ာ္အနက္ အေမရိကန္ႏုိင္ငံသို႔ ၀င္လာသည့္ (၃) ရာႏႈန္းသာ ျမန္မာႏုိင္ငံထြက္ ပတၱျမားအစစ္ ျဖစ္သည္ ဟု ေထာက္ျပထားသည္။

ထုိ႔ျပင္ ျမန္မာစစ္အစိုးရသည္ ၂၀၀၈ ခုတြင္ ေျမာက္ကုိရီးယားႏုိင္ငံမွ ဘက္စုံပစ္ ဒုံးက်ည္မ်ား တင္သြင္းခဲ့သည့္ အတြက္ ေျမာက္ကုိရီးယားအေပၚ ကုလသမဂၢမွ ဒဏ္ခတ္ထားမႈကုိ ခ်ိဳးေဖာက္ရာေရာက္သည္ဟု ေဖာ္ျပထားသည္။



REF: ေခတ္ၿပိဳင္

Read More...

ေကအန္ယူမွ ထုတ္ပယ္ထားသည့္ ဗိုလ္ႀကီး ၃ ဦး ေကအန္ယူခြဲထြက္အဖြဲ႔ႏွင့္ ပူးေပါင္း


မတ္လ(၁၂) ရက္၊ ၂၀၀၉

ကရင္အမ်ိဳးသားလြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္မွ ဗိုလ္ႀကီးအဆင့္ရွိ တပ္ဖြဲ႔၀င္ (၃) ဦးသည္ ယခုလဆန္းပိုင္းက ကရင္ခြဲထြက္ အဖြဲ႔တဖြဲ႔ျဖစ္သည့္ ဗိုလ္ေဌးေမာင္၏ ေကအန္ယူ/ေကအန္အယ္လ္ေအ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေကာင္စီအဖြဲ႔ႏွင့္ သြားေရာက္ပူးေပါင္းလိုက္သည္။

ကရင္အမ်ိဳးသားလြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္မွ ဗိုလ္ႀကီးေစာေနစိုးျမ၊ ဗိုလ္ႀကီးမဟာေဆြႏွင့္ ဗိုလ္ႀကီးသဲခီး တို႔သည္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေကာင္စီအဖြဲ႔ႏွင့္ သြားေရာက္ပူးေပါင္းသည္မွာ မွန္ကန္ေၾကာင္း ေကအန္အယ္လ္ေအ ကာကြယ္ေရးဌာနမွ ဗိုလ္မႉးရွီးေလက ေခတ္ၿပိဳင္သို႔ အတည္ျပဳေျပာၾကားသည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေဟာင္း ေစာဘိုျမ၏ သားငယ္ျဖစ္သူ ဗိုလ္ႀကီး ေစာေနစိုးျမသည္ ယခင္ႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ (၁၂) ရက္ေန႔ က အဖြဲ႔၏ခြင့္ျပဳခ်က္မပါဘဲ ေကာ့ကရိတ္ၿမိဳ႕နယ္ ေထာ့ကိုကိုးရြာတြင္ အေျခစိုက္သည့္ ေကအန္ယူ/ ေကအန္အယ္လ္ေအ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေကာင္စီအဖြဲ႔ႏွင့္ သြားေရာက္ေတြ႔ဆံုခဲ႔သည့္အတြက္ ေကအန္ယူဗဟုိမွ ေခၚယူ၍ သတိေပးတားျမစ္မူမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ႔ရသည္။

ေစာေနစိုးျမသည္ ယခင္လက ကရင္အမ်ိဳးသားလြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္မွ ႏုတ္ထြက္ခြင့္ ေတာင္းခံခဲ႔ရာ ေကအန္အယ္လ္ေအ စစ္႐ံုးခ်ဳပ္မွ ၎အား ႏုတ္ထြက္ခြင့္ျပဳခဲ႔သည့္ေနာက္ပိုင္း ေထာ့ကိုကိုးသုိ႔ သြားေရာက္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ ၎တို႔ (၃) ဦးႏွင့္အတူ ကရင္အမ်ိဳးသား အစည္းအ႐ံုးကို အစဥ္တစိုက္ အားေပးေထာက္ခံခဲ့ၿပီး ကရင္ခြဲထြက္ အဖြဲ႔မ်ားကို ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ေ၀ဖန္ခဲ့သည့္ ေကအန္ယူ နယ္ေျမအေျခစိုက္ အင္းရွည္ဆရာေတာ္ ဦး၀ိဇယသည္လည္း ၎တို႔ႏွင့္အတူ လိုက္ပါသြားခဲ႔သည္။

ေထာ့ကိုကိုးသို႔ လိုက္ပါသြားသူ (၄) ဦးထဲတြင္ ေစာေနစိုးျမ၊ ေစာမဟာေဆြ၊ ေစာသဲးခီးတို႔ (၃) ဦးမွာ ေကအန္ယူ/ ေကအန္အယ္လ္ေအ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေကာင္စီအဖြဲ႔၏ တရား၀င္အဖြဲ႔၀င္မ်ား ျဖစ္သြားၿပီးဟု ဗိုလ္မႉးရွီးေလက အတည္ျပဳ ေျပာသည္။ သို႔ေသာ္ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဦး၀ိဇယကမူ “ဘုန္းႀကီးဆိုတာက ဒကာ၊ ဒကာမေတြ ပင့္ဖိတ္လို႔ရွိရင္ ဘယ္အရပ္ ဘယ္ေဒသမဆို ႂကြရတယ္” ဟု ေျပာသည္။

ေစာသဲခီးအား ေကအန္အယ္လ္ေအမွ ထုတ္ပယ္ထားသည္မွာ ၾကာၿပီျဖစ္ေသာ္လည္း ေစာေနစိုးျမကို ယခင္လကုန္ ပိုင္း၌ ႏုတ္ထြက္ခြင့္ျပဳခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ ေစာမဟာေဆြႏွင့္ ပတ္သက္၍ အေသးစိတ္ အခ်က္အလက္မ်ား မသိရွိ ရေသးေသာ္လည္း ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဦး၀ိဇယ အပါအ၀င္ ၎တို႔ (၄) ဦးသည္ ယခုရက္ပိုင္းအတြင္း မဲေဆာက္ၿမိဳ႕သုိ႔ ျပန္လည္ေရာက္ရွိလာၿပီး မဲေဆာက္ႏွင့္ ေထာ့ကိုကိုးသို႔ ပံုမွန္သြားလာလ်က္ရွိသည္။

ကရင္အမ်ိဳးသားအစည္းအ႐ံုးသို႔ ယခုကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္၍ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းခဲ့ရာ အဖြ႔ဲ၏ တာ၀န္ရွိသူတဦးက အဆိုပါလူမ်ားသည္ မိမိတို႔အဖြဲ႔ႏွင့္ လံုး၀ပတ္သက္ျခင္းမရွိေတာ့သျဖင့္ တစံုတရာေျပာၾကားရန္ အေၾကာင္းမရွိဟု ေခတ္ၿပိဳင္သို႔ ေျပာၾကားသည္။



REF: ေခတ္ၿပိဳင္

Read More...

မေလးရွားမွ ျမန္မာအမ်ဳိးသမီးဒုကၡသည္မ်ား အိမ္ကထြက္တိုင္း အဖမ္းခံရမည့္ အႏၱရာယ္ရွိ


မတ္လ(၁၂) ရက္၊ ၂၀၀၉

မေလးရွားေရာက္ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီး ဒုကၡသည္မ်ားသည္ အိမ္မွထြက္တိုင္း အဖမ္းခံရရန္ မ်ားေနသကဲ့သုိ႔ အလုပ္လုပ္ရန္ အခြင့္အလမ္းမွာလည္း အလြန္နည္းပါးေနေၾကာင္း အေမရိကန္ႏိုင္ငံ နယူးေယာ့ခ္ၿမိဳ႕အေျခစုိက္ ဒုကၡသည္ အမ်ိဳးသမီးႏွင့္ ကေလးမ်ားအတြက္ အမ်ိဳးသမီးေရးရာေကာ္မရွင္ (WCRWC) ၏ အစီရင္ခံစာတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။

မေလးရွားႏုိင္ငံတြင္ ဒုကၡသည္ႏွင့္ ခုိလႈံခြင့္ေလွ်ာက္ထားသူေပါင္း (၁၀၀,၀၀၀) ခန္႔ ရွိသည့္အနက္ အမ်ားစုမွာ ျမန္မာမ်ားျဖစ္ၿပီး UNHCR တြင္ မွတ္ပုံတင္ထားသူေပါင္း (၄၀,၀၀၀) ရွိသည္။ ထုိမွတ္ပုံတင္ထားသူမ်ားထဲမွ (၁၄,၀၀၀) မွာ ႐ုိဟင္ဂ်ာမ်ားျဖစ္သည္ဟု အစီရင္ခံစာတြင္ ေရးထားသည္။

မေလးရွားတြင္ ေနစရိတ္ႀကီးသည့္အတြက္ တလကုိ မေလးရွား ရင္းဂစ္ (၁,၅၀၀) (ေဒၚလာ ၄၅၀) ခန္႔ ေပးရေသာ္လည္း ဒုကၡသည္အမ်ားစုမွာ တလကုိ မေလးရွားရင္းဂစ္ (၄၀၀ မွ ၆၀၀) ၾကားသာ ရၾကသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဒုကၡသည္မ်ား စုၿပီး အခန္းငွားေနရသည္။

ေလ့လာခ်က္မ်ားအရ ဒုကၡသည္အမ်ိဳးသမီးမ်ားမွာ
-အိမ္ကထြက္တုိင္း အဖမ္းခံရမည့္ အႏၲရာယ္ရွိေနျခင္း၊
-လုပ္ကုိင္စားရန္ အခြင့္အလမ္း အကန္႔အသတ္ႏွင့္သာရွိျခင္း၊
-ရသည့္ေငြကုိ အာဏာပုိင္မ်ားကုိ လာဘ္ထုိးရသည့္အတြက္ အဂတိလုိက္စားမႈဒဏ္ခံရျခင္း၊
-နယ္စပ္ ျပန္အပို႔ခံရလွ်င္ ေရာင္းစားခံရမည့္ အႏၲရယ္ရွိျခင္း၊
-ေနအိမ္ႏွင့္အလုပ္ခြင္၌ အၾကမ္းဖက္ခံရျခင္း စသည့္အေျခအေနမ်ား ႀကဳံေတ႔ြေနရသည္ဟု အစီရင္ခံစာတြင္ ေထာက္ျပထားသည္။

အစီရင္ခံစာ နိဂုံးပုိင္းတြင္ မေလးရွားအစိုးရအေနျဖင့္ ဒုကၡသည္မ်ားအား တရား၀င္ေနခြင့္ရရန္ ေဆာင္ရြက္ ေပးသင့္ေၾကာင္း၊ UNHCR မွ လက္မွတ္ထုတ္ေပးထားသူမ်ားအား အသိအမွတ္ျပဳၿပီး မွတ္ပုံတင္ထားသူမ်ားအား အဖမ္းအဆီးရပ္သင့္ေၾကာင္း၊ UNHCR ႏွင့္တကြ ၎ႏွင့္ တြဲလုပ္ေနသည့္ အန္ဂ်ီအုိမ်ားဘက္ကလည္း အမ်ိဳးသမီး ဒုကၡသည္မ်ားအတြက္ သက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းကိစၥမ်ား ေဆာင္ရြက္ေပးသင့္ေၾကာင္း အက်ယ္တ၀င့္ ေထာက္ခံ ေရးထားသည္။

ျမန္မာအမ်ဳိးသမီး အလုပ္သမားမ်ား မေလးရွားႏုိင္ငံအတြင္း ၀င္ေရာက္အလုပ္လုပ္ကုိင္မႈသည္ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ေနာက္ပုိင္း ပုိမုိမ်ားျပားလာသည္ဟု ျမန္မာအလုပ္သမားအခြင့္အေရးကာကြယ္ေပးေရးအဖြဲ႔ (BWRPC) က ေျပာသည္။

မေလးရွားႏုိင္ငံတြင္ တရား၀င္ ျမန္မာအလုပ္သမား (၂) သိန္း၀န္းက်င္ရွိေနၿပီး အမ်ဳိးသမီးအလုပ္သမားဦးေရ မည္မွ်ရွိသည္ကုိ အတည္ျပဳ မေျပာႏုိင္ေသးေသာ္လည္း မေလးရွားႏုိင္ငံ၌ BWRPC အဖြဲ႔က အမ်ဳိးသမီး အလုပ္သမား အမႈေပါင္း (၁၇၀) ေက်ာ္ ကိုင္တြယ္ေဆာင္ရြက္ထားရေၾကာင္း ယင္းအဖြဲ႔မွ ကုိေက်ာ္ထူးေအာင္က ေျပာသည္။

ယင္းတုိ႔အနက္ အမႈေပါင္း (၅၀) ေက်ာ္ကုိ ေအာင္ျမင္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးႏုိင္ခဲ့ေၾကာင္း၊ ျမန္မာအမ်ဳိးသမီး အလုပ္သမားမ်ား အမ်ားဆုံး ႀကဳံၾကရသည္မွာ သူေဌး၏ဖိႏွိပ္မႈ၊ လုပ္ခလစာ ေလ်ာ့နည္းရရွိမႈႏွင့္ အဓမၼျပဳက်င့္ခံရမႈ မ်ားျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

“အဓမၼျပဳက်င့္မႈကေတာ့ နည္းပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ ေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့ရတာ ႏွစ္မႈသုံးမႈပဲရွိပါတယ္။ အဲဒီလုိအမႈေတြ ဆုိရင္လည္း ေအာင္ျမင္တာပါပဲ။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ ဒီက အန္ဂ်ီအုိေတြက အဲလုိကိစၥမ်ဳိးကုိ အသည္းအသန္ ေဆာင္ရြက္ေပးၾကေလ့ရွိပါတယ္။ အမႈတုိင္းေတာ့ အဆင္မေျပႏုိင္ဘူးေပါ့ဗ်ာ။ က်ေနာ္တုိ႔မွာလည္း မလုပ္ႏုိင္တဲ့ အတုိ္င္းအတာေတြ အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္” ဟု ကုိေက်ာ္ထူးေအာင္က ရွင္းျပသည္။

မေလးရွားေရာက္ ျမန္မာအထည္ခ်ဳပ္အလုပ္သမား (၁၆) ဦး အလုပ္ရွင္ မစၥတာကူးမား၏ ဖိႏွိပ္မႈမ်ားေၾကာင့္ ဒုကၡေရာက္ခဲ့ၾကရၿပီးေနာက္ မေလးရွားအစုိးရ၏ တရားမ၀င္ ႏုိင္ငံျခားသား အလုပ္သမားစစ္ဆင္ေရးတြင္လည္း ပတ္စ္ပုိ႔ကိုင္ေဆာင္ထားသူ ျမန္မာအမ်ဳိးသမီး မစုိးစုိးေထြးႏွင့္ အျခားအမ်ဳိးသမီး ေလးဦးတုိ႔ ဖမ္းဆီးခံထားရသည္ဟု သတင္းမ်ား ေပၚထြက္ေနသည္။

“မစုိးစိုးေထြးကို KLLA Depositation ႐ုံးမွာ ခ်ဳပ္ထားတယ္။ သူ႔ရဲ႕ ေဘာ္ဒီနံပါတ္ (ဖမ္းဆီးခံနံပါတ္) က c-2554 လုိ႔ သိရတယ္။ သူ႔အလုပ္လုပ္ကိုင္ခြင့္ စာအုပ္မွာ ေဖာ္ျပထားတာနဲ႔ သူအလုပ္လုပ္ေနတဲ့ ေနရာကြဲျပားေနလုိ႔ ဖမ္းဆီး ထားတာ။ သူက ပတ္စ္ပို႔ရွိပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔လည္း သူ႔အတြက္ ႀကဳိးစားေနတာပဲ။ ဟုိတေန႔ကပဲ က်ေနာ္တုိ႔ အဖြဲ႔၀င္တေယာက္သြားေတြ႔တာ ေတြ႔ခြင့္မရခဲ့ေသးဘူး” ဟု BWRPC မွ ကိုရဲမင္းထြန္းက ဆုိသည္။

လြန္ခဲ့ေသာ လအတြင္းက လူသိမ်ားခဲ့သည့္ ျမန္မာအထည္ခ်ဳပ္အလုပ္သမ (၁၆) ဦးကို ထိန္းသိမ္းေပးထားခဲ့ရသည့္ BWRPC အဖြဲ႔၀င္မ်ားကို ျပည္တြင္းရွိ ျမန္မာအမ်ဳိးသမီးေရးရာအဖြဲ႔၊ သတင္းတပ္ဖြဲ႔တုိ႔က အလုပ္သမမိသားစုမ်ားထံ ခ်ည္းကပ္၍ ယင္းအဖြဲ႔ကို အမႈဖြင့္ရန္ ဖိအားေပးေနသည္ကုိ ျပန္လည္ၾကားသိရေၾကာင္း ကိုရဲမင္းထြန္းက ဆက္လက္ေျပာဆုိသည္။

“ေကာင္မေလးေတြ မိဘတခ်ဳိ႕က ဖုန္းဆက္တယ္ဗ်ာ။ ငါ့တူေရ တုိ႔ဆီကို အမ်ဳိးသမီးေရးရာအဖြဲ႔ေတြလာၿပီး သမီးမိန္းကေလးေတြကို ဘာလုိ႔ ႏုိင္ငံျခားလႊတ္ရလဲ။ ဘာလဲနဲ႔လာေျပာတယ္။ အခုဒီလုိျဖစ္ေနၿပီဆုိေတာ့ ဒီမွာက်န္တဲ့ မိသားစုေတြက လုပ္စရာရွိတာလုပ္ရမယ္ဆုိၿပီး လာေျပာတယ္တဲ့။ အမႈလည္း ဖြင့္ခိုင္းေနတယ္ဆုိေတာ့ က်ေနာ္ကလည္း ဖြင့္ေပါ့။ ေနာက္မွ သူတို႔ေျပာတာက ဟာ..မဟုတ္ဘူး။ အခု အမႈဖြင့္ခုိင္းတာက မင္းတုိ႔အဖြဲ႔ကို ဖြင့္ခုိင္းေနတာ။ တရားမ၀င္ အဖြဲ႔အစည္းတခုကေန ျမန္မာသံ႐ုံးနဲ႔ ေပးမေတြ႔တာ။ မိန္္းကေလးေတြကို အစာေရစာ ၀၀လင္လင္ မေကၽြးတာေတြရွိတယ္လုိ႔ ထြက္ဆုိၿပီး အမႈဖြင့္ခုိင္းေနတယ္လုိ႔ က်ေနာ္တုိ႔ကုိ မိဘေတြက ျပန္ေျပာ တယ္ေလ။ က်ေနာ္တုိ႔က သံ႐ုံးနဲ႔ ေပးမေတြ႔တာလည္း မဟုတ္ဘူး။ အစားအတြက္ဆုိလည္း သူတို႔အတြက္ ၀ယ္ထားတဲ့ ဆန္အိတ္ေတြ အခုထိရွိေသးတယ္” ဟု ၎က ရွင္းလင္းေျပာဆုိသည္။

အဆုိပါ အမ်ဳိးသမီး (၁၆) ဦး မစၥတာကူးမား၏ လုပ္ငန္းခြင္မွ ထြက္ေျပးလာခ်ိန္၌ BWRPC ႐ုံးခန္းတြင္ လက္ခံထား ရွိခဲ့ၿပီး ယခုအခါ တင္နာဂါနိတေခၚ အမ်ဳိးသမီးအဖြဲ႔တခုက ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ထားသည္။ အဆုိပါအမ်ဳိးသမီး အဖြဲ႔ထံ မေျပာင္းေရႊ႕မီ ရင္ေက်ာ္ႏွင့္ မသန္းရင္တုိ႔ ႏွစ္ဦးမွာ ၎တုိ႔၏ အစီအစဥ္ျဖင့္ပင္ ျမန္မာႏုိင္ငံသုိ႔ ျပန္သြားၾက သည္။

က်န္ရွိခဲ့သည့္ ျမန္မာအထည္ခ်ဳပ္အလုပ္သမား (၁၄) ဦးထဲမွ အမ်ဳိးသမီးတဦးက “အစစအရာရာအဆင္ေျပပါတယ္။ သမီးတုိ႔အားလုံး အတူတူရွိေနၾကပါတယ္။ အမ်ဳိးသမီးေရးရာအဖြဲ႔ေတြက အဲလုိေျပာတယ္ဆုိတာ ျပန္ေတာ့ၾကားရ တာေပါ့ေနာ္။ ကုိယ္မဟုတ္ဘဲနဲ႔ အဲလုိေျပာေနေတာ့ မေျပာျပတတ္ဘူးရွင့္။ ဘယ္လုိေျပာရမလဲ။ သူတုိ႔က ဘယ္လုိပုံစံမ်ဳိးနဲ႔တုိင္ခ်င္တာလဲ သမီးတုိ႔မသိဘူးေလ။ သမီးတုိ႔ကုိ ဦးရဲတုိ႔က အမ်ားႀကီး အကူညီေပးထားတာပဲ။ ဟုိ..မဟုတ္တဲ့ ကိစၥကို လိမ္ၿပီးေတာ့လည္း မေျပာတတ္ဘူးရွင့္။ မဟုတ္ဘဲနဲ႔ ေျပာတဲ့စကားေတြကိုလည္း မိဘေတြ မယုံေစခ်င္ဘူး။ သမီးတုိ႔က ကိုယ္ေတြ႔ခံစားရတာဆုိေတာ့။ သမီးတုိ႔ေျပာတာကိုပဲ ယုံေစခ်င္တယ္။ ဦးရဲတုိ႔ကလည္း အမ်ားႀကီး တာ၀န္ယူတယ္။ အမႈအတြက္ သြားရတဲ့အခါမွာလည္း ေရွ႕ေနအမ်ဳိးသမီးႀကီးနဲ႔ ဦးရဲတုိ႔ အဖြဲ႔က လုိက္ပို႔ေပးတယ္။ ပတ္စ္ပုိ႔စာအုပ္ေတြ ျပန္မရေသးပါဘူး။ ဒီမွာေနရတာ အဆင္ေျပပါတယ္” ဟု ျပန္လည္ ေျဖၾကားသည္။



မင္းႏိုင္သူ
REF: ေခတ္ၿပိဳင္

Read More...

တုိင္းမႉး မ တည္ေငြထည့္သည္ဆုိေသာ မူလတန္းေက်ာင္းသစ္ ေဆာက္ဖုိ႔ ေဒသခံမ်ားထံ ပုိက္ဆံထပ္ေကာက္

ၾကာသပေတးေန႕၊ 12 မတ္လ 2009

သွ်မ္းျပည္အေ႐ွ႔ပုိင္း က်ဳိင္းတံုခ႐ုိင္ မိုင္းယန္းၿမိဳ႕၌ မူလတန္းေက်ာင္းသစ္တေက်ာင္းေဆာက္လုပ္ဖုိ႔ ႀတိဂံတိုင္းမႉး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေက်ာ္ၿဖိဳးက မ တည္ေငြက်ပ္ ၁ သန္းထည့္သည္ဟုဆုိေသာ္လည္း မိုင္းယန္း မယက ဥကၠဌႏွင့္ႀကံ့ခုိင္ေရး ႏွင့္ဖြံ႔ၿဖိဳးေရး အသင္းအား ေဒသခံမ်ားထံ ပုိက္ဆံႏွင့္ ေဆာက္လုပ္ေရး ပစၥည္းမ်ား ထပ္မံဆင့္ဆုိေကာက္ခံခုိင္းသည္ဟု သွ်မ္းျပည္ အေ႐ွ႕ပုိင္းသတင္းရပ္ကြက္ကဆုိပါသည္။

ယခုလ ၃ ရက္ေန႔က ထုိသုိ႔ဆင့္ေခၚျခင္းျဖစ္ၿပီး အဆုိပါေက်ာင္းသစ္ကုိ မုိင္းယန္းၿမိဳ႕နယ္ ေစ်းတန္းရပ္ကြက္၌ ေဆာက္ လုပ္မည္ျဖစ္၏။

“တအိမ္ေထာင္ကုိ တ႐ုပ္ေငြ ၁၅ ယြမ္ ေကာက္တယ္။ ၆ ဘီး ကုန္ကားတစီး ဘိလပ္ေျမ ၁၀ အိပ္၊ေထာ္လာဂ်ီ အႀကီးစား တစီး ၅ အိပ္ ၀ယ္ေပးရတယ္။ ေထာ္လာဂ်ီ အေသးစားေတြေတာ့ အုတ္၊ သဲ၊ ေက်ာက္ေတြတင္ေပး ရတယ္။ လုပ္အား ေပးေပါ့ ” ဟု ေစ်းတန္းရပ္ကြက္ေန အသက္ ၃၀ ေက်ာ္အိမ္ေထာင္သည္အမ်ဳိးသားတစ္ဦးက ေျပာျပသည္။

မိုင္းယန္းၿမိဳ႕တြင္း ၆ ဘီး ကုန္တင္ကား ၁၆ စီး ၊ ေထာ္လာဂ်ီအႀကီး အစီး ၅၀ ေက်ာ္ ႏွင့္ ေထာ္ဂ်ီေသး အမ်ားအျပား႐ွိေၾကာင္း၊ တုိင္းမႉးက ေက်ာင္းသစ္ေဆာက္လုပ္ရန္ မ တည္ေငြ ထည့္ေပးသည္ဟုဆုိေသာ္လည္း မုိင္းယန္း ေဒသခံ အိမ္ေျခ ၆၇၀ ေက်ာ္ထံမွ ယြမ္ေငြ ၁၀,၀၀၀ ေက်ာ္ထပ္မံ ေကာက္ယူရ႐ွိေၾကာင္း ၎က ဆက္လက္ေျပာျပသည္။

ေစ်းသည္ အမ်ဳိးသမီးတစ္ေယာက္ကလည္း “ႀတိဂံတိုင္းမႉးက မတည္ေငြထည့္ေပးတယ္လို႔သာေျပာတာ။ ၿမိဳ႕ခံေတြဆီ ကဘဲေကာက္ထား ယြမ္ ၁ ေသာင္းေက်ာ္ေနၿပီ။ တုိင္းမႉးက ျပည္သူကုိကူတာလား၊ ျပည္သူက တုိင္းမႉးကုိကူတာလား ေတာ့ မသိဘူးဆုိၿပီး ေစ်းသူေစ်းသားေတြဟာသ လုပ္ေျပာေနၾကတယ္။ အခုတပတ္အတြင္း ဆင့္ဆုိထားတဲ့ ဘိလပ္ေျမ ေတြ ပုိက္ဆံေတြအၿပီးေကာက္ၿပီး မုိင္းယန္းၿမိဳ႕နယ္ ဥကၠဌ ဦးရဲလင္းေအာင္ဆီမွာသြားအပ္ထားၿပီ။ ႀတိဂံ တိုင္းမႉး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေက်ာ္ၿဖိဳး ေနျပည္ေတာ္ ၄ လ ပတ္ အစည္းအေ၀းကျပန္လာမွ မူလတန္းေက်ာင္းသစ္အုတ္ျမစ္ခ် မယ္လုိ႔ေျပာတယ္” ဟု ေျပာ၏။

ယေန႔မုိင္းယန္းၿမိဳ႕တြင္ ဘိလပ္ေျမ တအိပ္ေရာင္းေစ်း တ႐ုပ္ေငြ ၃၅ ယြမ္႐ွိေၾကာင္း၊ ဗမာေငြလဲလွယ္ႏႈန္းမွာ ၁ ယြမ္ လွ်င္ က်ပ္ ၁၅၀ ခန္႔႐ွိသည္ဟု ၎င္းကဆက္လက္ေျပာျပသည္။



REF: သွ်မ္းသံေတာ္ဆင့္

Read More...

ကိုးကန္႔အဖြဲ႔၏ ႏွစ္(၂၀) ျပည့္ အခမ္းအနားအမည္ ေျပာင္းလဲက်င္းပ

ၾကာသပေတးေန႕၊ 12 မတ္လ 2009

သွ်မ္းျပည္(ေျမာက္ပိုင္း)ရိွ ဦးဖုန္ၾကားရွင္ ေခါင္းေဆာင္သည့္ အပစ္ရပ္ကိုးကန္႔အဖြဲ႔သည္ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီမွ ခြဲထြက္ခဲ့သည့္ အထိမ္း အမွတ္အျဖစ္က်င္းပေနသည့္ အခမ္းအနား အမည္ကို ယေန႔က်င္းပေနသည့္ ႏွစ္ (၂၀)ေျမာက္ ေန႔တြင္ ေျပာင္းလဲေခၚ ေၾကာင္းသိရသည္။

ကိုးကန္႔အထူးေဒသ(၁) အုပ္ခ်ဳပ္ေရးေဒသ ေလာက္ကိုင္ၿမိဳ႕တြင္ ယေန႔က်င္းပသည့္ အခမ္းအနားအမည္အားကိုးကန္႔ အထူးေဒသ(၁) အုပ္ခ်ဳပ္ေရးေဒသ တည္ေထာင္ျခင္းႏွင့္ ျမန္မာအမ်ိဳးသားဒီမိုကရက္တစ္မဟာမိတ္တပ္မေတာ္(ေခၚ) (MNDAA) ကိုးကန္႔အဖြဲ႔ ဖြဲ႔စည္းျခင္းႏွစ္ (၂၀) ေျမာက္ေန႔ ဟု ေျပာင္းလဲသံုးစြဲထားေၾကာင္း အပစ္ရပ္မ်ားႏွင့္နီးစပ္သူ တစ္ဦးက သွ်မ္းသံေတာ္ဆင့္ ကိုေျပာသည္။

၁၉၈၉ခုႏွစ္ မတ္လ(၁၂)ရက္ေန႔မွစတင္၍ ကိုးကန္႔တိုင္းရင္းသားမ်ားက ဗမာျပည္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ လက္ေအာက္မွ ရုန္းထြက္ ခဲ့သည္ကို အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ က်င္းပျခင္းျဖစ္ၿပီး ယခုႏွစ္တြင္မူ အမည္ကို ေျပာင္းလဲလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။

ယေန႔က်င္းပသည့္ အခမ္းအနားတြင္ ေဒသခံကိုးကန္႔ တိုင္းရင္းသားမ်ား၏ ႏိူင္ငံေရးစိတ္ပါ၀င္စားမႈ အားတက္သေရာ ရိွမႈ ပိုမိုအားေကာင္းလာေၾကာင္း အပစ္ရပ္ႏွင့္ နီးစပ္သူက ေျပာသည္။

“မေန႔မနက္ပိုင္းက လုပ္တာေပါ႔ 8 နာရီ ေက်ာ္ေလာက္ကစၿပီးလုပ္တယ္ စစ္ေရးျပ အခမ္းအနားမွာလည္း လက္နက္ကိုင္ အင္အားက ၂၀၀၀ ေလာက္ပါတယ္ လာတက္ေရာက္တဲ့ ဧည့္သည္ေတြ ဖိတ္ၾကားထားတဲ့သူေတြ ေဒသခံေတြေရာ အားလံုးဆို ၄ ေသာင္းေက်ာ္ ေလာက္ တက္တယ္ဗ်” လို႔သူကေျပာသည္။

အခမ္းအနားမိန္႔ခြန္းအား အဖြဲ႔ဥကၠဌျဖစ္သူ ဦးဖုန္ၾကားရွင္းမွ ေျပာၾကားခဲ့ရာတြင္ ယခု ကိုးကန္႔အထူးေဒသ(၁) ထူေထာင္ လာသည့္ ႏွစ္(၂၀) ေျမာက္ ျဖတ္သန္း လာရာတြင္ ေအာင္ျမင္မႈမ်ား ရရိွလာေၾကာင္းႏွင့္ ကိုးကန္႔ေဒသအတြင္း ၂၀၀၂ ခုႏွစ္မွစတင္၍ ဘိန္း ပေပ်ာက္ ကင္းစင္ေရးကို ေအာင္ျမင္စြာ ေဆာင္ရြက္ ႏိူင္ခဲ့ ေၾကာင္းကိုလည္း အထူးအေလးေပး ေျပာၾကားခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။

ဗမာစစ္တပ္မွ ေဒသဆိုင္ရာ ကြပ္ကဲေရးဌာနခ်ဳပ္ (ေလာက္ကိုင္) ဒကစမွဴးဦးစီးသည့္ စစ္ဘက္ေခါင္းေဆာင္မ်ား ဌာနဆိုင္ရာ ၀န္ထမ္းမ်ား တက္ေရာက္ခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။

“တိုင္းမွဴးတို႔ ဒုတိုင္းမွဴးတို႔ေတာ့ မတက္ဘူးဗ် ဒကစမွဴးအဆင့္ေတာ့ လာတက္တယ္ တျခား၀န္ထမ္းေတြလည္း လာတယ္ အပစ္ရပ္ အဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္ေတြလည္း လာတယ္” လို႔ သူကေျပာသည္။

ဥကၠဌ ဦးဖုန္ၾကားရွင္၏ မိန္႔ခြန္းေျပာၾကားခ်က္တြင္ ကိုးကန္႔ျပည္သူလူထုႏွင့္အဖြဲ႔အစည္း(တပ္မေတာ္) ၏ အခြင့္အေရးႏွင့္ ခံစားပိုင္ခြင့္မ်ားကို ဆက္လက္ ထိန္းသိန္း ကာကြယ္ ေစာင့္ေရွာက္သြားၿပီး ေအးခ်မ္းသည့္ ေဒသအျဖစ္ ဆက္လက္ထိန္း သိမ္းသြား မည္ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။



REF: သွ်မ္းသံေတာ္ဆင့္

Read More...

ႏိုင္ငံျခားေရဒီယုိနားေထာင္ၿပီး နားမေယာင္ဖို႔ ၀ တပ္မဟာမႉးအား ႀတိဂံတိုင္းဂ်ီ၀မ္းေျပာ

ဗုဒၶဟူးေန႕၊ 11 မတ္လ 2009

ယခုလဆန္းပိုင္းက ႀတိဂံတိုင္းစစ္ဌာခ်ဳပ္ ဂ်ီ၀မ္း - ၀ ျပည္ေသြးစည္းေရးတပ္မေတာ္ဌာနခ်ဳပ္ ပန္ဆန္းသို႔ရက္ပိုင္း ခရီးထြက္စဥ္ မိုင္းေပါက္႐ွိ ၀ တပ္မဟာမႉးအား ႏိုင္ငံျခားအသံလႊင့္ဌာနမွ ထုတ္လႊင့္ေသာ သတင္းမ်ားနားေထာင္ၿပီး နားမေယာင္ၾကရန္ ၀ အရာ႐ွိမ်ားအားသတိေပးတိုက္တြန္းသင့္သည္ဟု ေျပာခဲ့ေၾကာင္းတ႐ုပ္နယ္စပ္သတင္းကဆိုသည္။

မတ္ခ်္ ၃ ရက္က က်ဳိင္းတံုအေျခစိုက္ႀတိဂံတိုင္း ဂ်ီ၀မ္း ဗိုလ္မႉးႀကီးသန္းထြဋ္သိန္းႏွင့္အေပါင္းပါ ၅-၆ ေယာက္သည္ က်ဳိင္းတံု UWSA ႐ုံးမွ ၀ ကိုယ္စားလွယ္အရာအခ်ဳိ႕ကိုဖိတ္ေခၚ၍ က်ဳိင္းတံု - မိုင္းယန္း - မိုင္းဖ်န္ - ဟိုေတာ၀္း - မိုင္းေပါက္ မွ တဆင့္ ပန္ဆန္းဌာနခ်ဳပ္သို႔ သြားေရာက္ခဲ့ေၾကာင္း၊ ၆ ရက္ေန႔မွ က်ဳိင္းတံုသို႔ျပန္သြားေၾကာင္း၊ ပန္ဆန္း၌ မည္သူတုိ႔ႏွင့္ ေတြ႔ၿပီး မည္သည့္ကိစၥမ်ား ေဆြးေႏြးခဲ့သည္ကုိ အေသးစိပ္ မသိရေသာ္လည္း တပ္မဟာ ၄၆၈ ဌာနခ်ဳပ္ မိုင္းေပါက္၌ ခရီး တေထာက္နားစဥ္ တပ္မဟာမႉးအား အဓိကႏွစ္ခ်က္ ေျပာဆိုခဲ့သည္ဟု ဆိုပါသည္။

“သန္းေခါင္စာရင္းေကာက္ၿပီး မွတ္ပံုတင္လုပ္ဖို႔ကိစၥ ၀ ဘက္က အဆင္သင့္ျဖစ္ၿပီဆိုရင္ က်ေနာ္တို႔ကို သတင္းပို႔ေစခ်င္ တယ္။ သက္ဆိုင္ရာ၀န္ထမ္းေတြလႊတ္လုိပါတယ္ ။ ဒုတိယအခ်က္က ျပည္ပအသံလႊင့္ဌာနေတြက တပ္မေတာ္အစိုးရ နဲ႔ ၀ တပ္ဖြဲ႔ၾကား ပိဋိပကၡျဖစ္ေအာင္ ေသြးထုိးလႈံ႕ေဆာ္တဲ့ မဟုတ္မမွန္သတင္းေတြ မၾကာခဏထုတ္လႊင့္တဲ့အတြက္ နားေထာင္ တဲ့ အရာ႐ိွေတြ၊ တျခားလူေတြ႐ွိရင္ - နားေယာင္ၿပီးမယံုမိဖို႔ ႀကံဳတိုင္းသတိေပးေစခ်င္တယ္” - ဟုဗိုလ္သန္း ထြဋ္သိန္း ကေျပာေၾကာင္း ၀ တပ္မႉးႏွင့္ရင္းႏွီးသည့္ အမည္မေဖၚလိုသူ က်ဳိင္းတံုကုန္သည္တဦးကသွ်မ္းသံေတာ္ဆင့္ အားျပန္လည္ ေျပာျပသည္။

ေဖေဖၚ၀ါရီလေႏွာင္းပိုင္းက ၀ ထိန္းခ်ဳပ္နယ္ေျမ ႏွင့္ မိုင္းလားထိန္းခ်ဳပ္နယ္ေျမအတြင္း နအဖ ဌာနဆိုင္ရာ၀န္ထမ္းမ်ား သန္းေခါင္စာရင္း ဆင္းေကာက္စဥ္ နယ္ျခားဂိတ္ေစာင့္ UWSA ၀ တပ္ဖြဲ႔က - “အထက္က အမိန္႔မရတဲ့အတြက္ ျဖတ္သန္းခြင့္ မျပဳႏိုင္ဘူး ”- ဟု အျပတ္ေျပာခဲ့သည့္အတြက္ လူ ၂၇ ေယာက္ပါ ကား ၂ စီး မိုင္းယန္းသို႔ျပန္လွည့္ကာ က်ဳိင္းတံုသို႔ျပန္ခဲ့ရ သည္။

ဗမာစစ္အစိုးရ အာေဘာ္သတင္းစာတြင္လည္း ႏိုင္ငံျခားအသံလႊင့္ဌာန ျမန္မာဘာသာ၊ တုိင္းရင္းသားဘာသာမ်ားလြင့္ သည့္ RFA, VOA, BBC တို႔အားမိုးလံုးျပည့္ မုသာ၀ါဒီမ်ား၊ အဖ်က္အေမွာင့္လုပ္ငန္း မိႈင္းတိုက္သူမ်ားဟု ေန႔စဥ္ထုတ္ သတင္းစာ၌ ေရးသားထားေလ့႐ွိ၏။



REF: သွ်မ္းသံေတာ္ဆင့္

Read More...

MNDAA ကိုးကန္႔အဖြဲ႔ တည္ေထာင္ျခင္းအႏွစ္ ၂၀ ျပည့္ပြဲ အပစ္ရပ္ေခါင္းေဆာင္မ်ား တက္ေရာက္

အဂၤါေန႕၊ 10 မတ္လ 2009

ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ (ဗကပ) မွ ေတာ္လွန္ခြဲထြက္ျခင္း ႏွင့္ ျမန္မာတိုင္းရင္းသားဒီမိုကရက္တစ္ မဟာမိတ္ တပ္မေတာ္ Myanmar National Democratic Alliance Army (MNDAA) တည္ေထာင္ျခင္း အႏွစ္ ၂၀ ျပည့္ တရား၀င္ အခမ္းအနားအားကို ကိုးကန္႔ၿမိဳ႕ေတာ္ေလာ၀္ကိုင္း၌မနက္ျဖန္က်င္းပမည္ဟု တ႐ုပ္နယ္စပ္ သတင္း ရပ္ကြက္ကဆိုသည္။

မတ္ခ်္လ ၁၁-၁၃ အထိ ၃ ရက္ၾကာက်င္းပမည့္အဆိုပါအခမ္းအနားသို႔ ကိုးကန္႔အဖြဲ႔နည္းတူ ဗကပ ကိုေတာ္လွန္ ခြဲထြက္ခဲ့ၿပီး သီးျခားစီမေ႐ွးမေႏွာင္း အပစ္ရပ္ခဲ့ၾကေသာ အျခားအပစ္ရပ္အဖြဲ႔အစည္းမ်ားမွ ကိုယ္စားလည္မ်ား ေခါင္းေဆာင္မ်ားလည္း တက္ေရာက္သည္ဟု တ႐ုပ္နယ္စပ္မွ အမည္မေဖၚလိုသူလူလတ္ပိုင္း အမ်ဳိးသား တဦးက ေျပာျပသည္။

“မိုင္းလားအဖဲြ႔က ၆၀ ေက်ာ္လာတယ္။ ၀ အဖြဲ႔လည္းအဲေလာက္ဘဲ၊ ေနာက္ၿပီး ကခ်င္အရာ႐ွိေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား လာၾကတယ္။ ၁၉၈၉ ကတည္းက ဖြဲ႔ခဲ့တဲ့ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတပ္ေပါင္းစု PDF အဖြဲ႔၀င္ ၄ ဖြဲ႔စလံုး က ေခါင္းေဆာင္ ေတြစံုစံုညီညီတက္မယ္ထင္တယ္။ လတ္တေလာ ႏိုင္ငံေရးအေျခအေန၊ ၂၀၁၀ ေ႐ြးေကာက္ပြဲအတြက္ ဘယ္လိုဆက္လက္ လက္တြဲသြားမယ္ ဆုိတဲ့ကိစၥေတြ ေဆြးေႏြးျဖစ္ၾကမယ္ထင္တာဘဲ” ဟုဆို၏။

အစီအစဥ္ အေသးစိပ္မသိရေသးေသာ္လည္း မတ္ခ်္လ ၁၂ ရက္ေန႔တြင္ စစ္ေရးျပ ခ်ီတက္ပြဲ အခမ္းအနားျပဳလုပ္မည္ ဟု လည္းဆိုပါသည္။

ေ႐ႊလီေရာက္ သွ်မ္းလူငယ္တဦးကလည္း “အရင္ကသုံးတဲ့ ဗကပ ကို ေတာ္လွန္ခြဲထြက္တဲ့ေန႔ ဆိုတဲ့ နာမည္ကို ဒီႏွစ္မသံုး ေတာ့ဘူးလို႔ေျပာတယ္။ အဘက္ဘက္က ေတာင္းဆိုတဲ့အတုိင္း MNDAA တည္ေထာင္ျခင္း အႏွစ္ ၂၀ ျပည့္အခမ္းအနား ၊ ဒါမွမဟုတ္ ကိုးကန္႔တိုင္းရင္းသားေဒသ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးေန႔ တစ္ခုခုသံုးမွာလား မေျပာတတ္ဘူး” ဟု ဆိုသည္။

ကိုးကန္႔ေဒသတြင္ ခ်င္း႐ီႊေဟာ္ ႏွင့္ ေလာ၀္ကိုင္း ၂ ၿမိဳ႕နယ္သာ႐ွိေသာ္လည္း နအဖ တပ္ရင္း ၇ ရင္း (ခလရ ၁၂၅၊ ၁၂၇၊ ၁၂၈၊ ၁၂၉၊ ၂၃၉ ႏွင့္ ခမရ ၃၁၂၊ ၃၂၂) တပ္စုိက္လာခဲ့သည္မွာ ၁၀ ႏွစ္ ေက်ာ္ခဲ့ၿပီျဖစ္ေၾကာင္း၊ သုိ႔ေသာ္ တပ္တရင္းလွ်င္ ပွ်မ္းမွ် အင္အား ၂၀၀ မျပည့္ေၾကာင္း၊ ကိုးကန္႔အဖြဲ႔တြင္မူ အနည္းဆံုးစစ္အင္အား ၃၀၀၀ ခန္႔႐ွိေၾကာင္း သိ႐ွိရသည္။

၁၉၈၉ မတ္လ ၁၂ ရက္ေန႔တြင္ ဖုန္က်ား႐ွင္း ႏွင့္ ဖုန္က်ားဖူးတို႔ညီအစ္ကို ေခါင္းေဆာင္၍ ဗကပ မွ ပထမဆံုး ခြဲထြက္ၿပီး MNDAA ကိုတည္ေထာင္ခဲ့သည္။ ေနာက္ပိုင္း စ၀္ညီလိုင္း ႏွင့္ ေပါက္ယူခဲ်န္တို႔ ေခါင္းေဆာင္သည့္ ၀ တပ္ဖြဲ႔၊ စိုင္းလင္း ေခါင္းေဆာင္ေသာ မိုင္းလားအဖြဲ႔ ႏွင့္ စခုန္တိမ္ယိမ္း ေခါင္းေဆာင္သည့္ NDA-K ကခ်င္အဖြဲ႔မ်ားလည္း ကုိးကန္႔နည္းတူ အသီးသီး ခြဲထြက္ခဲ့ၾကသည္။

ကိုးကန္႔ေဒသသည္ ဒုတိယကမၻာစစ္ မတိုင္မီ သႏီၷေစာ္ဘြားလက္ေအာက္ခံ ၿမိဳ႕စားအဆင့္ျဖစ္ခဲ့၏။ ေနာက္ပိုင္း သႏီၷ မွ ခြဲထြက္၍ သီးသန္႔နယ္႐ွင္ေစာ္ဘြား - ကိုးကန္႔ျပည္နယ္ထူေထာင္ခဲ့သည္။ ၁၉၆၄ ဧၿပီ ၂၄ ရက္ သွ်မ္းျပည္ တပ္မေတာ္ SSA ထူေထာင္စဥ္ ကိုးကန္႔ေစာ္ဘြား၏ညီေတာ္စ၀္လက္ ေခၚ ဂ်င္မီယန္းႏွင့္အဖြဲ႔လည္း ပါ၀င္ခဲ့သည္။



REF: သွ်မ္းသံေတာ္ဆင့္

Read More...

UNHCR အႀကီးအကဲ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ ျပန္လည္ထြက္ခြာ

Thursday, 12 March 2009

ကမၻာ့ကုလသမဂၢ ဒုကၡသည္မ်ားဆိုင္ရာ မဟာမင္းႀကီး႐ုံး (UNHCR) အႀကီးအကဲ မစၥတာ အန္တိုနီယို ဂတၱာရီသည္ ယေန႔တြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံမွ ျပန္လည္ ထြက္ခြာမည္ ျဖစ္ၿပီး မထြက္ခြာမီ တနသၤာရီတိုင္း ၿမိတ္ၿမိဳ႕သို႔ သြားေရာက္ ေၾကာင္း သိရသည္။

အဆိုပါ မစၥတာ အန္တိုနီယို ဂတၱာရီသည္ ယေန႔ ညေနပိုင္းတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ ျပန္လည္ထြက္ခြာ၍ ထိုင္းႏိုင္ငံ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္ရွိလာမည္ျဖစ္သည္ဟု ဘန္ေကာက္ UNHCR ႐ုံး ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူ မစၥ ရန္တီ အစၥေမးလ္ က ေျပာသည္။

မစၥတာ ဂတၱာရီသည္ ဘန္ေကာက္၌ ေခတၱနားစဥ္ ၎၏ ခရီးစဥ္ ႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ရွင္းလင္း ေျပာၾကားရန္ ရွိၿပီး အျပည့္အစုံ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲကို ဂ်နီဗာတြင္ ျပဳလုပ္မည္ျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ အေသးစိတ္ကိုမူ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆို ခြင့္မရွိေၾကာင္းလည္း မစၥ ရန္တီ အစၥေမးလ္ က ဆိုသည္။

မစၥတာ အန္တိုနီယို ဂတၱာရီ (ဓာတ္ပံု - ေအအက္ဖ္ပီ)

ဘဂၤလားေဒ့ရွ္-ျမန္မာ နယ္စပ္ အနီး ရခိုင္ျပည္နယ္ စစ္ေတြၿမိဳ႕နယ္တြင္ မြတ္စလင္ ႐ိုဟင္ဂ်ာမ်ား အေရး ေဆာင္ ႐ြက္ေနေသာ UNHCR အဖြဲ႕၀င္မ်ားရွိရာသို႔လည္း မစၥတာ ဂတၱာရီသည္ ၂ ရက္ၾကာ သြားေရာက္ခဲ့ေသးသည္။

ထိုရခိုင္ျပည္နယ္အတြင္း လူသားခ်င္းစာနာမႈဆိုင္ရာ အကူအညီမ်ား ပုိမိုေပးႏိုင္ေရးအတြက္ ျမန္မာစစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ မ်ားႏွင့္ မစၥတာ ဂတၱာရီ ေဆြးေႏြးခဲ့ေၾကာင္းလည္း ဘန္ေကာက္ UNHCR ႐ုံး ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူက ဆိုသည္။

မစၥတာ ဂတၱာရီသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ၿပီးခဲ့သည္ စေနန႔က ေရာက္ရွိခဲ့ၿပီးေနာက္ တနလၤာေန႔တြင္ ေနျပည္ေတာ္၌ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားႏွင့္ ေတြ႕ဆုံခဲ့သည္။

မစၥတာ ဂတၱာရီ ျမန္မာႏုိင္ငံသို႔ မလာမီ စေနေန႔တြင္ပင္ ထိုင္းႏိုင္ငံျခားေရး ၀န္ႀကီး မစၥတာ ကဆစ္ ပီ႐ိုမရ ႏွင့္ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕၌ ေတြ႕ဆုံ၍ ႐ိုဟင္ဂ်ာအေရးကိစၥကို UNHCR အေနႏွင့္ ပါ၀င္ေဆာင္ရန္အတြက္ ေဆြးေႏြး ခဲ့ေၾကာင္းလည္း သိရသည္။

မစၥတာ ကဆစ္ႏွင့္ေတြ႕ဆုံၿပီးေနာက္ လူသားခ်င္းစာနာမႈဆိုင္ရာ ကိစၥႏွင့္ ေရႊ႕ေျပာင္းေနထိုင္လိုသူမ်ားႏွင့္ပတ္ သက္ၿပီး ေကာင္းမြန္သည့္ ဘ၀ အေျခအေနမ်ား ဖန္တီးေပးေရးကိစၥမ်ားကို ဦးတည္ခ်က္ထား၍ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ သြားေရာက္မည္ျဖစ္သည္ဟု သတင္းေထာက္မ်ားကို မစၥတာ ဂတၱာရီက ေျပာၾကားခဲ့သည္။

အဆိုပါ ေရႊ႕ေျပာင္း ႐ိုဟင္ဂ်ာမ်ားကို အကာအကြယ္ေပးေရးႏွင့္ ဘဂၤါလီ ဟုတ္မဟုတ္ စုံစမ္းရန္ ထိုင္းအစိုးရႏွင့္ UNHCR တို႔က သေဘာတူညီမႈရခဲ့ေၾကာင္း၊ ျမန္မာအစိုးရကမူ ႐ိုဟင္ဂ်ာမ်ားသည္ ျမန္မာ တိုင္းရင္းသားမဟုတ္ ဘဂၤါလီမ်ားသာ ျဖစ္ေၾကာင္း ဆက္လက္ေျပာဆိုေနသည္ဟု ဆုိသည္။

ျမန္မာအာဏာပိုင္မ်ား၏ ကန္႔သတ္မႈမ်ားႏွင့္ လူ႔အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖာက္မႈမ်ားေၾကာင့္ ရခိုင္ျပည္နယ္တြင္းရွိ ႐ိုဟင္ဂ်ာ မြတ္စလင္မ်ားသည္ ယခုကဲ့သို႔ ေ႐ႊ႕ေျပာင္းထြက္ခြာလာခဲ့ၾကေၾကာင္းသိရသည္။

ေထာင္ႏွင့္ခ်ီေသာ ႐ုိဟင္ဂ်ာမ်ားသည္ ပင္လယ္ျပင္တြင္း ေလွျဖင့္ အင္ဒိုနီးရွားႏွင့္ မေလးရွားႏိုင္ငံမ်ားသို႔ ဦးတည္ ထြက္ခြာလာခဲ့ၾကရာမွ ထိုင္းႏိုင္ငံပင္လယ္ကမ္းေျခတြင္ တရားမ၀င္ ေ႐ႊ႕ေျပာင္းေရာက္ရွိလာသူမ်ားအျဖစ္ လူ ၁၀၀၀ ေက်ာ္ ေသာင္တင္ေနခဲ့ၾကသည္။

ျမန္မာႏွင့္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ႏွစ္ႏိုင္ငံ စလုံးက ယင္းေလွစီး ႐ိုဟင္ဂ်ာမ်ား၏ ႏိုင္ငံရင္းႏွင့္ လူမ်ိဳး အစစ္အမွန္ႏွင့္ပတ္ သက္ၿပီး သေဘာတူညီမႈမရွိဘဲ ျပန္လည္ေခၚယူရန္လည္း ျငင္းဆိုေနခဲ့ၾကသည္။



REF: ဧရာဝတီ

Read More...

နာဂစ္ ဒုကၡသည္ ကူညီသူကုိ ေထာင္ ၁၇ ႏွစ္ခ်

Thursday, 12 March 2009

စစ္အစိုးရက ဖမ္းဆီးထားသည့္ နာဂစ္ဆိုင္ကလုန္း ဒုကၡသည္မ်ား ကူညီ ကယ္ဆယ္ေရး ျပဳလုပ္သူ ကုိမင္းသိန္းထြန္းကို ယမန္ေန႔က အင္းစိန္ေထာင္တြင္း အထူးတရား႐ုံးမွ ေထာင္ဒဏ္ ၁၇ ႏွစ္ ခ်မွတ္လိုက္ ေၾကာင္း မိသားစု ၀င္မ်ားႏွင့္ ေထာင္၀န္ထမ္း အသိုင္းအ၀န္းက ေျပာသည္။

ကိုမင္းသိန္းထြန္းကို အီလက္ထ႐ြန္နစ္ ပုဒ္မ ၃၃/က ၊ နယ္စပ္ျဖတ္ေက်ာ္ ပုဒ္မ ၁၃/၁ ႏွင့္ တရားမ၀င္ အဖြဲ႕ အစည္း ဆက္သြယ္ ပုဒ္မ ၁၇/၁ စသည့္ ပုဒ္မ ၃ ခု ျဖင့္ စုစုေပါင္း ေထာင္ဒဏ္ ၁၇ ႏွစ္ ခ်မွတ္လိုက္ျခင္း ျဖစ္ သည္ဟု အင္းစိန္ေထာင္ ၀န္ထမ္းႏွင့္ နီးစပ္သူ တဦးက ေျပာသည္။

“အဲဒီ ၃ မႈ နဲ႔ ေထာင္ ၁၇ ႏွစ္ ခ်လိုက္တယ္၊ တေပါင္းတည္း ပုံစံမ်ိဳး၊ ေရွ႕ေနလည္း မရွိဘူး၊ မိသားစုလည္း မ၀င္ရ ဘူး၊ မိသားစုက လာေစာင့္တယ္ ၀င္ခြင့္မရဘူး၊ အမိန္႔ခ်လိုက္တယ္ပဲ သူတို႔ သိရတာ”ဟု ၎ က ေျပာသည္။

ယင္း ကိုမင္းသိန္းထြန္းကို ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဇြန္လ အတြင္း၌ စစ္အာဏာပိုင္မ်ားက ဖမ္းဆီးခဲ့ၿပီး ေအာင္သေျပ စစ္ေၾကာေရး စခန္းတြင္ ၂ လ ခန္႔ စစ္ေၾကာခဲ့ၿပီးေနာက္ အင္းစိန္ေထာင္သို႔ ပို႔လိုက္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္းသိရသည္။

“သူ႔အိမ္ကုိလာစစ္သြားတာက ၁၁ - ၇ - ၂၀၀၈ မွာ၊ မိဘေတြက အဲဒီအခ်ိန္ အဖမ္းခံလိုက္ရမွန္းမသိဘူး၊ မိဘ ေတြ အိမ္ကို လာရွာတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဖမ္းထားၿပီးေနၿပီ၊ သက္ေသခံ ဘာေတြရွိမလဲဆုိၿပီးေတာ့ လာရွာၾကတာ၊ ဘာမွ အေထာက္အထား မေတြ႕သြားဘူး၊ ၁၆ - ၉ -၂၀၀၈ မွာ သူ႔ကို ေအာင္သေျပ စစ္ေၾကာေရးကေန အင္းစိန္ေထာင္ ကို ပို႔လိုက္တာ”ဟုလည္း အင္းစိန္ေထာင္ ၀န္ထမ္းႏွင့္ နီးစပ္သူက ေျပာဆိုသည္။

ကိုမင္းသိန္းထြန္းသည္ မေလးရွားႏိုင္ငံတြင္ သြားေရာက္ အလုပ္လုပ္ကိုင္ေနရင္း ျမန္မာႏိုင္ငံ၌ ၿပီးခဲ့သည့္ ႏွစ္ ေမလ က နာဂစ္ ဆိုင္ကလုန္းမုန္တိုင္း ဒဏ္ခံရေသာ ဒုကၡသည္မ်ားကို ကူညီကယ္ဆယ္ေရး ပစၥည္းမ်ားေပးပုိ႔ ေနရာမွ ျမန္မာျပည္တြင္းသို႔ ကိုယ္တိုင္၀င္ေရာက္လာစဥ္ နယ္စပ္တြင္ ဖမ္းဆီးခံရျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

လြန္ခဲ့သည့္ တနလၤာေန႔ကလည္း အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္(အန္အယ္လ္ဒီ)အဖြဲ႕၀င္ မခ်ိဳႏွင့္ မသိဂႌ တို႔ကို အင္းစိန္ေထာင္တြင္းအထူး တရား႐ုံးမွာပင္ တရားမ၀င္ အဖြဲ႕အစည္း ဆက္သြယ္ ပုဒ္မ ၁၇/၁ ႏွင့္ ေထာင္ဒဏ္ ၂ ႏွစ္စီ အမိန္႔ခ်လိုက္ေၾကာင္း အန္အယ္လ္ဒီ က ေျပာသည္။

ယင္း မခ်ိဳႏွင့္ မသိဂႌ တို႔သည္လည္း နာဂစ္ ဆိုင္ကလုန္းေနာက္ပိုင္းတြင္ ဖမ္းဆီးခံရျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။



ကိုစိုး
REF: ဧရာဝတီ

Read More...

အေပၚသို႔