September 7, 2009





------------











September 7, 2009
အေဝးေရာက္ သံတမန္တဦး
အင္းဝေခတ္တြင္ ဘုရင္မင္းေခါင္နန္းတက္သၫ့္အခါ ပညာရွိအမတ္ႀကီး စည္းတပစ္ ကိုေခၚေတာ္ၿပီး “အဘိုး၊ အဘယ္သို႔ က်င့္ေသာ္ ျပည္ထဲ ၿငိမ္းခ်မ္း သာယာ ဝေျပာအံ့နည္း” ဟူ၍ေမးေတာမူ၏။ ပညာရွိအမတ္ႀကီးက ျပည္ႀကီး၏ အရွင္ ျဖစ္ေတာ္မူေသာ မင္းတို႔သည္။
၁။ ျပၫ့္တံခြန္ကို မလွဲရာ။
၂။ ျပၫ့္ဦးကင္းကို မႏွိမ္ရာ။
၃။ ျပၫ့္စြယ္ ျပၫ့္သြားကို မခ်ိဳးရာ။
၄။ ျပၫ့္မ်က္လံုးကို မႏိႈက္ရာ။
၅။ ျပည္မ်က္ႏွာကို မဖ်က္ရာ။
၆။ ျပၫ့္ေျချပၫ့္လက္ကို မျဖတ္ရာ။
၇။ ျပၫ့္ဝမ္းကို မေဖာက္ရာ။
၈။ ျပၫ့္ေက်းဇူးကို မထိမ္ရာ။
စသည္တို႔ကို က်င့္ေတာ္မူရာသည္ဟု အႀကံျပဳေလွ်ာက္ထားခဲ့ပါသည္။
အဆံုးသို႔
--------
September 7, 2009
ေဒါက္တာ ဇာနည္
ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚ စီးပြားေရး ပိတ္ဆို႔ ဒဏ္ခတ္တဲ့ မူဝါဒကို လက္မခံေတာ့တဲ့ အတိုက္အခံ တဦးအေနနဲ႔ အေမရိကန္ အထက္ လႊတ္ေတာ္အမတ္ ဂ်င္မ္ဝက္ဘ္ က်ေနာ္တို႔ ႏိုင္ငံကုိ လူသိရွင္ၾကား သြားေရာက္ခဲ့တာကို ႀကိဳဆိုပါတယ္။
က်ေနာ္ ကိုယ္ႏိႈက္ကလည္း လက္ရွိစစ္အစိုးရနဲ႔ “အနီးကပ္ ဆက္ဆံမႈ” မူဝါဒ (သို႔) ဗ်ဴဟာကို သကၠရာဇ္ ၂၀၀၃ ကတည္းက ႀကဳိးစားၾကည့္ပါတယ္။ ေအာင္ျမင္တယ္၊ ဆံုး႐ံႈးတယ္ ဆုိတာေတာ့ ေမးခြန္းသတ္သတ္ ထုတ္ရမွာပါ။
Track II ေခၚ “လိုင္စင္မဲ့ သံတမန္လုပ္ျခင္း” ဆိုတဲ့ ေတြ႔ဆံု ေဆြးေႏြးမႈမ်ားကို စစ္အစိုးရနဲ႔ က်ေနာ္ ျပဳလုပ္ ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ေအာင္ျမင္မႈ မရွိပါ။ က်ေနာ့္ ႀကဳိးစားမႈ မေအာင္ျမင္ေပမယ့္ “အနီးကပ္ ေတြ႔ဆံုဆက္ဆံမႈ” မူဝါဒ လမ္းစဥ္ဟာ စနစ္တက် ႀကိဳးစားမယ္၊ ႀကံစည္မယ္ဆိုရင္ ႏိုင္ငံေရး ဗ်ဴဟာ တခုအေနနဲ႔ ေအာင္ျမင္မႈ၊ ထိေရာက္မႈ အလားအလာေတြ ရွိပါတယ္။ ဒီလိုႀကိဳးစားတဲ့ အခါမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဦးေဆာင္မႈေအာက္က အတိုက္အခံ လႈပ္ရွားမႈ၊ တိုင္းရင္းသားမ်ားရဲ႕ ႏိုင္ငံေရး၊ စစ္ေရး ႀကံ႕ႀကံ႕ခံ ေတာ္လွန္မႈမ်ားကို အားသစ္ေလာင္းတဲ့ အသြင္ေဆာင္ၿပီး ၎တို႔ အင္အားကို ခ်ိနဲ႔ေစတာ မ်ဳိးေတာ့ မျဖစ္သင့္ပါဘူး။
အထူးသျဖင့္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးကို ေရွ႕တလွမ္း တိုးဖုိ႔နဲ႔ ျပည္သူ တရပ္လံုးရဲ႕ စားဝတ္ေနေရးကို ကူညီ ေျဖရွင္းဖို႔ ကိစၥရပ္ႀကီး (၂) ခုမွာ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံရဲ႕ စစ္အစိုးရနဲ႔ “အနီးကပ္ ဆက္ဆံေရး” ဗ်ဴဟာ ထိေရာက္ေစေရး အတြက္္ ထည့္သြင္း စဥ္းစားရမယ့္ အခ်က္ေတြ ရွိပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ႏိုင္ငံေရး ေနာက္ခံသမိုင္း / မဟာဗ်ဴဟာ က်က် စဥ္းစား သံုးသပ္မႈ၊ လက္ရွိ ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ျပႆနာ ရပ္မ်ားကို ေလးေလးနက္နက္ ထည့္သြင္း စဥ္းစားမႈေတြရွိဖို႔ လိုပါတယ္။ ယခု က်ေနာ္ ေထာက္ျပမယ့္ အခ်က္အလက္မ်ားကို ျမန္မာပဲျဖစ္ျဖစ္ ႏိုင္ငံျခားသားပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ျမန္မာ့အေရး သံုးသပ္သူ အမ်ားစုအေနနဲ႔ လူထုၾကား ခ်ျပၿပီး ေဆြးေႏြးတာ မရွိေသးပါဘူး။
စစ္အစိုးရနဲ႔ “အနီးကပ္ဆက္ဆံမႈ” ဝါဒကို ေထာက္ခံ တိုက္တြန္း ေနၾကတဲ့ ျမန္မာ့အေရး စာေရးသူမ်ား၊ သံုးသပ္ေဝဖန္ သူမ်ား၊ ပညာရွင္မ်ားၾကားမွာ မိမိကိုယ္မိမိ ဆင္ဆာ လုပ္မႈဟာ ပလိပ္ေရာဂါ တခုလို ျပန္႔ပြားေနပါတယ္။ တခ်ဳိ႕က စစ္ အစိုးရရဲ႕ ႏွိပ္ကြပ္မႈ ခံရမွာစိုးတာေၾကာင့္ ကေလာင္နဲ႔လွ်ာ ဘရိတ္အုပ္သလို တခ်ဳိ႕က်ျပန္ေတာ့ ျပည္ဝင္ဗီဇာ မရမွာ ေၾကာက္လို႔ ျမန္မာ့ေရးရာမွာ အေရးႀကီးတဲ့ အခ်က္ေတြအေပၚ ေတမိဇာတ္ ခင္းေနၾကတာ ေတြ႔ရပါတယ္။
ဒါတင္ပဲလား … မဟုတ္ပါဘူးခင္ဗ်ား။ “အနီးကပ္ ထိေတြ႔ဆက္ဆံမႈ” ဝါဒ မိတ္ေဆြႀကီး မ်ားဟာ တခ်ဳိ႕ဆိုရင္ ရင္ေတြ သိပ္ခုန္ၿပီး တရားေဟာ ဆရာ တပိုင္း နိဗၺာန္ေဆာ္ တပိုင္း ဘဝကို ကူးေျပာင္းၿပီး ငါ့စကားႏြားရ ေရးၾက ေျပာၾက ေဟာၾကတာ အလွ်ံ အပယ္ပါပဲ။
က်ေနာ္ကေတာ့ “အနီးကပ္ထိေတြ႔ဆက္ဆံမႈ”ကို ပါးစပ္ေျပာရံုတင္ မက ကိုယ္တိုင္ ကိုယ္က် ယံုယံု ၾကည္ၾကည္ လုပ္ ၾကည့္ခဲ့ပါတယ္။ ငါးႏွစ္အရြယ္ က်ေနာ့္သမီးကုိ သူ႔မိခင္ အေမရိကန္သူ လက္ထဲ အပ္ထားခဲ့၊ လူအမ်ား တပ္မက္တဲ့ အေမရိကားမွာ အၿမဲ ေနထိုင္ခြင့္ျပဳတဲ့ ႏိုင္ငံေရး ခိုလံႈခြင့္ကို လိုလိုလားလား ျပန္အပ္ခဲ့ၿပီးမွ ျပည္ေတာ္ ျပန္ခဲ့တာပါ။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးခင္ၫြန္႔ရဲ႕ အဖြဲ႔နဲ႔ေရာ သူတို႔အဖြဲ႔ကို ျဖဳတ္ပစ္ လိုက္တဲ့ စစ္ေခါင္းေဆာင္ မ်ားနဲ႔ပါ နားလည္မႈ တည္ေဆာက္ေရး ကိစၥမ်ားပါမက အႏွစ္သာရပါတဲ့ လုပ္ငန္းေတြကိုပါ လုပ္ဖို႔ က်ေနာ့္ဘက္က ေစတနာမွန္စြာ စိတ္သန္႔ရွင္းစြာ ႀကိဳးစား ၾကည့္ပါတယ္။ ဆယ္စုႏွစ္ တခုနီးနီး ေပါ့ေလ။
စီးပြားေရး ပိတ္ဆို႔ဒဏ္ခတ္မႈကို ဆက္ေထာက္ခံတဲ့ အတိုက္ အခံမ်ားနဲ႔ ျမန္မာ့အေရး လုပ္စားတဲ့ ႏိုင္ငံေရး NGO မ်ားအေနနဲ႔ အသိေခါက္ခက္ ျဖစ္ေနတဲ့ အေၾကာင္းအရာ တခုရွိပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ တ႐ုတ္၊ အိႏၵိယ၊ ႐ုရွားနဲ႔ ထိုင္းႏိုင္ငံမ်ားဟာ ျမန္မာျပည္မွာရွိတဲ့ သူတို႔ အက်ဳိးစီးပြားေတြကို လ်စ္လ်ဴ႐ႈၿပီး အတိုက္အခံေတြ ဝိုင္းေတာင္းတဲ့ ပိတ္ဆို႔မႈ၊ ဖိအားေပးမႈေတြကို လုပ္ဖို႔ အလားအလာ မရွိဘူး ဆိုတာပါပဲ။
အလားတူပဲ “အနီးကပ္ထိေတြ႔ဆက္ဆံေရး” ႏိုင္ငံေရး အခါေတာ္ ေပးႀကီးမ်ား က်ျပန္ေတာ့လည္း ျမန္မာ စစ္အစိုးရဟာ ဘယ္ အတိုက္အခံ ႏိုင္ငံေရး အင္အားစု၊ ပါတီနဲ႔မွ အဓိပၸာယ္ရွိတဲ့ ရင္ၾကားေစ့မႈ၊ သင္ပုန္းေခ်မႈ လုပ္ဖို႔ လံုးဝ ဆႏၵမရွိဘူး ဆိုတဲ့အခ်က္ကို လ်စ္လ်ဴ႐ႈၿပီး မ်က္ကန္းေတာတိုး ဇာတ္ခင္း ေနၾကတယ္ခင္ဗ်ား။
စစ္အစိုးရဟာ ဘာနဲ႔တူသလဲဆိုရင္ ငါးမွ်ားခ်ိတ္လြတ္ေအာင္ ငါးစာကို လွည့္ပတ္ စားႏိုင္တဲ့ ငါးလည္ တေကာင္နဲ႔ တူလာတယ္ ဆိုတာ အားလံုးက သတိမူဖို႔ လိုပါတယ္။
အေနာက္အုပ္စုရဲ႕ “အနီးကပ္ထိေတြ႔ဆက္ဆံမႈ” ဗ်ဴဟာ၊ ဝါဒ သစ္ဟာ ျမန္မာ အတိုက္အခံမ်ား က်ားကုပ္က်ားခဲ တြန္းေနတဲ့ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရးစနစ္ ေျပာင္းလဲမႈမ်ားကို ထိေရာက္စြာကူၿပီး တြန္းႏိုင္ဖို႔လိုပါတယ္။ အင္အားႀကီး အရင္းရွင္ ႏိုင္ငံ ျဖစ္လာတဲ့ တ႐ုတ္ရဲ႕ၾသဇာ က်ယ္ျပန္႔လာမႈကို ပိတ္ဆို႔ဖို႔ဆိုတဲ့ အေမရိကန္နဲ႔ ဗ်ဴဟာအျမင္ တခုတည္းနဲ႔ေတာ့ အေမရိကန္ရဲ႕ “အနီးကပ္ ထိေတြ႔ဆက္ဆံမႈ” ဗ်ဴဟာဟာ ျမန္မာ့ ဒီမိုကေရစီအေရး အတြက္ အေထာက္အမ ျဖစ္ဖို႔ အလား အလာ မရွိပါဘူး။
တ႐ုတ္ၾသဇာႀကီးလာတာကို စိုးရိမ္မိတာနဲ႔ အေမရိကန္ ျပန္ဝင္လာမယ့္ မူဝါဒမ်ဳိးဟာ မၾကာခင္ အခ်ိန္မွာ ေဒၚေအာင္ ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ၂,၀၀၀ ေက်ာ္နဲ႔ တိုင္းရင္းသား လူမ်ဳိးစုမ်ားရဲ႕ ဖိႏွိပ္ခံဘဝေတြကို အေပၚယံမူဝါဒ သေဘာေလာက္ (သို႔မဟုတ္) ကန္ရဲ႕အက်ဳိးစီးပြားအတြက္ ဆူးေျငာင့္ခလုတ္ေတြပဲလို႔ စဥ္းစားသံုးသပ္မႈမ်ဳိးေတြ ေပၚ လာမွာပါ။ အေမရိကန္ေတြ ဒီလိုေတြး ဒီလိုႀကံၿပီး ဒီလမ္းေလွ်ာက္ေတာ့မယ္ ဆိုရင္ တျခား အေနာက္ႏိုင္ငံေတြလဲ ကန္ေနာက္က တေကာက္ေကာက္ ပါလာမွာပါ။
မတူညီတဲ့ အက်ဳိးစီးပြား၊ သေဘာထား အျမင္ေတြ အေပၚမွာ အေျခခံတဲ့ ပဋိပကၡေတြ ေပၚလာမယ္ဆိုတာ ခန္႔မွန္းလို႔ ရပါတယ္။ ခုေတာင္ ပဋိပကၡရဲ႕ အရိပ္အေယာင္ေတြကို စျမင္ရပါၿပီ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားက လႊတ္ေတာ္အမတ္ ဝက္ဘ္ရဲ႕ ျမန္မာျပည္ အေရးႀကီး ခရီးစဥ္ကို “ေအာင္ျမင္မႈႀကီး တရပ္”လို႔ ခ႐ုသင္းမႈတ္ၿပီး တိုင္းသိျပည္သိ ကမၻာသိ ေအာ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေနအထားက အေမရိကန္ အစိုးရ ၊ စစ္အစိုးရနဲ႔ ကိုးလိုးကန္႔လန္႔ ျဖစ္လာႏိုင္ပါ တယ္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ တ႐ုတ္ျပည္အေပၚ ထားတဲ့ သေဘာထားနဲ႔ သံုးသပ္ခ်က္ဟာ လာလည္တဲ့ အမတ္ ဝက္ဘ္နဲ႔ သူ႔ႏိုင္ငံ အစိုးရရဲ႕ တ႐ုတ္ျပည္ေပၚ အျမင္နဲ႔ လံုးဝ မတူတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က တ႐ုတ္ႏိုင္ငံကို “မိတ္ေဆြ အိမ္နီးခ်င္း”လို႔ ျမင္ေၾကာင္း ေျပာတယ္။ အမတ္္ဝက္ဘ္က တ႐ုတ္ဟာ ရန္မူလာႏိုင္တဲ့ အင္အားႀကီး ႏိုင္ငံလို႔ သေဘာထားပါတယ္။
ဒီ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံအေပၚ သံုးသပ္မႈနဲ႔ “အနီးကပ္ ထိေတြ႔ ဆက္ဆံေရး” ဝါဒသစ္ကို တြန္းေနတဲ့ တျခား အထင္ကရ ျမန္မာတခ်ဳိ႕ရဲ႕ အျမင္ေတြဟာ ျပဒါးတလမ္း သံတလမ္း ျဖစ္ေနၾကပါတယ္။
ဥပမာေပးရမယ္ဆိုရင္ ကြယ္လြန္သူ ကုလသမဂၢ အေထြေထြ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ ဦးသန္႔ရဲ႕ ေျမးျဖစ္သူ သန္႔ျမင့္ဦးဟာ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံရဲ႕ “အနီးကပ္ ထိေတြ႔ဆက္ဆံမႈ” ဝါဒ မသံုးဘူးဆိုရင္ ၅၅ သန္းရွိ ျမန္မာ ျပည္သူေတြဟာ တ႐ုတ္လူမ်ဳိး ၁.၃ ဘီလီယံရဲ႕ကိုလိုနီအသြင္ ဆန္တဲ့ ဘဝကို ေရာက္ဖို႔ အလားအလာ မ်ားလာၿပီလို႔ ၾသဂုတ္လ (၁၆) ရက္ထုတ္ Washington Post ပါ သူ႔ရဲ႕ေဆာင္းပါးထဲမွာ သတိေပး ေရးသားထားတာ ေတြ႔ရပါတယ္။
ဝါရွင္တန္ရဲ႕ တ႐ုတ္ကြန္ျမဴနစ္ကို ဟန္႔တား ထိန္းခ်ဳပ္မႈ မူဝါဒကို ေကာင္းေကာင္း အျမတ္ထုတ္ ႏိုင္ခဲ့တဲ့ စစ္အာဏာရွင္ ေနဝင္း အစိုးရလက္ေအာက္မွာ (၂၆) ႏွစ္လံုးလံုး ေနလာခဲ့တဲ့ က်ေနာ့္အဖို႔ ဒီေလသံ သစ္ေတြဟာ စိတ္ပူစရာပါပဲ။
“အခ်ဳပ္အျခာ အာဏာပိုင္လို႔ မူအရ ေျပာရင္ရတဲ့ ျမန္မာျပည္သူလူထု” ဟာ ဝါရွင္တန္နဲ႔ ဗမာ စစ္အစိုးရရဲ႕ ဗ်ဴဟာ တန္း ညႇိတဲ့ ကိစၥမွာ ေပါေခ်ာင္ေကာင္း ဘဝနဲ႔ ေရာင္းစား ခံရဖို႔ အလားအလာ ရွိပါတယ္။ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ အေျခ အျမစ္မရွိတဲ့ စကားေျပာတာ မဟုတ္ပါဘူး။ အေနာက္ ႏိုင္ငံေတြမွာ ျမန္မာ့ေရးရာ မူဝါဒမ်ားကို က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္ ခေရေစ့တြင္းက် ဝင္တြန္း ဝင္လုပ္ခဲ့ဖူးေတာ့ ျမန္မာ့ ဒီမိုကေရစီ အေရးတို႔ လူ႔အခြင့္အေရး ျမႇင့္တင္ေရးတို႔ ဆိုတာေတြဟာ အေနာက္ႏိုင္ငံ အစိုးရေတြ အတြက္ တကယ့္ အေရးႀကီးတဲ့ မူဝါဒ ပန္းတိုင္မ်ား မဟုတ္ပါဘူး။
က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္ ဝင္လုပ္ရင္း သိလာတဲ့ ခါးသီးတဲ့ အသိတရပ္ ရွိပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ ဘယ္ အေနာက္ ႏိုင္ငံေတြကမွ (အေမရိကန္၊ ျပင္သစ္၊ အဂၤလန္၊ ကေနဒါ၊ ၾသစေၾတးလ်၊ အီတလီ၊ ဂ်ာမနီ၊ ဂ်ပန္၊ ဥေရာပအဖြဲ႔ စသျဖင့္ေပါ့) ၎တို႔ရဲ႕ ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ စြမ္းအင္ စီးပြားေရး အက်ဳိး စီးပြားေတြကို က်ေနာ္တို႔ ဒီမိုကေရစီ ရဖို႔ ဘယ္ေတာ့မွ စေတးေပးမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ တခ်ိန္တည္းမွာပဲ ဒီအေနာက္ႏိုင္ငံေတြ ကပဲ တ႐ုတ္၊ အႏၵိယ၊ ႐ုရွား၊ အာဆီယံ စီးပြားေရးသမားမ်ား အစိုးရမ်ား စြမ္းအင္စီးပြား ရွာေနတာကို လက္ညႇိဳး ေငါက္ေငါက္ထိုးၿပီး ေဝဖန္တာ ေတြ႔ရပါတယ္။
ျပင္သစ္သမၼတ ဆာကိုဇီကို ၾကည့္ေပါ့။ သူ႔အစိုးရဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႔ ပတ္သက္လာရင္ တင္းမာတဲ့ မူဝါဒကိုင္ခဲ့ၿပီး အျပည္ျပည္ ဆိုင္ရာ အစည္း အေဝးေတြမွာ မ႑ပ္တိုင္ တက္ျပပါတယ္။ တကယ္ကေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာ စြမ္းအင္ အက်ဳိးစီးပြား ရွာေနတဲ့ ျပင္သစ္ရဲ႕ Total ကုမၸဏီေၾကာင့္ ျပင္သစ္အစိုးရကို ေဝဖန္မွာေတြကို ႀကိဳတင္ ဟန္႔တားတာ ထက္ မပိုပါဘူး။
အလားတူပဲ အေမရိကန္ သမၼတ သံုးဦးဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံကို “စီးပြားေရး ပိတ္ဆို႔ ဒဏ္ခတ္မႈ” ဥပေဒကို တႏွစ္တခါ လက္ မွတ္ထိုးၿပီး အသက္ သြင္းေပးတာ ၁၉၉၈ ခုႏွစ္ ကတည္းကပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ အေမရိကန္ ေရနံကုမၸဏီ Chevron ကေတာ့ ျမန္မာျပည္ကရတဲ့ စြမ္းအင္အက်ဳိးစီးပြား ေဒၚလာ သန္းေပါင္းမ်ားစြာကို ကုမၸဏီ ဌာနခ်ဳပ္ရွိရာ ကယ္လီဖိုးနီးယား ျပည္နယ္ ရစ္ခ်္မြန္းၿမိဳ႕ကို အတားအဆီး အခက္အခဲမရွိ သပိတ္ဝင္ အိတ္ဝင္ ပို႔ေပးေနဆဲပါ။
ဒီ စြမ္းအင္အက်ဳိးအျမတ္ကို ေရနံနဲ႔ သဘာဝဓာတ္ေငြ႔ ကုမၸဏီႀကီးမ်ားက စစ္အစိုးရနဲ႔ ေဝစား မွ်စားလုပ္ၿပီး စြမ္းအင္ လုပ္ငန္းနဲ႔ ေဒသမွာရွိတဲ့ နယ္ခံ ျပည္သူမ်ားကိုေတာ့ အ႐ိုးအရင္းေလာက္ပဲ ပစ္ေပးတာေပါ့။ ဒါေတာင္ “ကုမၸဏီႀကီးမ်ား ရဲ႕ လူမႈအသိစိတ္နဲ႔ လူမႈတာဝန္ ထမ္းေဆာင္ျခင္း” ဆိုတဲ့ နာမည္ေကာင္း ယူပါတယ္။ ဘဏ္တိုက္ေဖာက္လာၿပီး လမ္း မွာေတြ႔တဲ့ သူေတာင္းစား၊ ဆင္းရဲသားေတြကို ႏွစ္ျပားတပဲစြန္႔ႀကဲတဲ့ ေစတနာမ်ဳိးေပါ့။
ၾသဂုတ္လ ၂၀ ရက္ထုတ္ ဧရာဝတီ မဂၢဇင္းမွာပါတဲ့ “ျမန္မာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားရဲ႕ ရည္မွန္းခ်က္ ပန္းတိုင္၊ အေရွ႕ေတာင္ အာရွ အင္အား အႀကီးဆံုး စစ္တပ္ႀကီး ထူေထာင္ေရး” ဆိုတဲ့ ေဆာင္းပါးထဲက ေထာက္ျပထားသလို စစ္အစိုးရဟာ ရသမွ်စြမ္းအင္နဲ႔ တျခားဝင္ေငြ သန္းေပါင္းမ်ားစြာကို လက္နက္သစ္မ်ား ထုတ္လုပ္ေရး စီမံကိန္းႀကီးေတြမွာ ျဖဳန္းတီးပစ္ ပါတယ္။ ကူၿပီး ျဖဳန္းေပးတဲ့ ႏိုင္ငံတခ်ဳိ႕ကေတာ့ တ႐ုတ္၊ ေတာင္နဲ႔ေျမာက္ ကိုးရီးယား၊ စင္ကာပူနဲ႔ ႐ုရွားတို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
“စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔ဒဏ္ခတ္မႈ” လႈပ္ရွားမႈ အေစာပိုင္းကာလ မ်ားမွာ တ႐ုတ္၊ အိႏိၵယ ႏိုင္ငံမ်ားဟာ သူတို႔ရဲ႕ စီးပြားေရး၊ ႏိုင္ငံေရး အင္အားေတြကို ျပည္ပမွာ ထိထိ ေရာက္ေရာက္ သံုးႏိုင္တဲ့ အေနအထား မရွိေသးပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီတုန္းက လည္း အေနာက္ အုပ္စုႏိုင္ငံ အစိုးရမ်ားဟာ စီးပြားေရး ပိတ္ဆို႔ ဒဏ္ခတ္မႈကို ျပင္းျပင္း ထန္ထန္သံုးၿပီး NLD နဲ႔ အတိုက္ အခံမ်ားရဲ႕ ႏိုင္ငံေရး အင္အားကို ျမႇင့္တင္ေပးတာ မရွိခဲ့သလို လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရး အတြက္လဲ ဘာမွေရေရ ရာရာ ပံ့ပိုးေပးခဲ့တာ မရွိပါဘူး။
တခ်ိန္တည္းမွာပဲ အေမရိကန္နဲ႔ အေနာက္ႏိုင္ငံ မဟာမိတ္မ်ားဟာ ေရနံႂကြယ္ဝၿပီး ဗ်ဴဟာ အရ အေရးပါတဲ့ အီရတ္လို ႏိုင္ငံကို ဝက္ဝက္ကြဲေအာင္ ဗံုးေတြႀကဲၿပီး က်ဴးေက်ာ္စစ္ တိုက္တာေတာ့ လုပ္လာတယ္။ ဒါကေတာ့ ေရနံတြင္းေတြနဲ႔ ဗ်ဴဟာက်နယ္ေတြကို ထိန္းခ်ဳပ္ဖို႔ဆိုတာ ကမၻာကျမင္ပါတယ္။ လူ႔အခြင့္အေရးထက္ စြမ္းအင္အေရး က မူဝါဒအရ ပုိၿပီး အဓိက အေရးပါ ပါတယ္။
ေစ့စပ္ညွိႏွဳိင္းေရးဆရာမ်ား သတိျပဳစရာ အခ်က္ႀကီး ၆ ခ်က္
ပထမ။ ။ “ျမန္မာစစ္အစိုးရဟာ အထီးက်န္ဘဝမွာ ရပ္တည္ေနရတယ္” ဆိုျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာစစ္အစိုးရ အေနနဲ႔ေရာ ၎တို႔ရဲ႕ စီးပြားေရး လက္ေဝခံ ျမန္မာ စူဇကာ အႀကီးစားမ်ားဟာ စစ္ေအးတိုက္ပြဲလြန္ ကမၻာႀကီးမွာ ျပင္ပႏိုင္ငံမ်ားနဲ႔ အဆက္ အသြယ္ျပတ္ၿပီး အထီး က်န္တယ္လို႔ ေျပာတာကေတာ့ ယံုတမ္းစကားကို အမွန္လုပ္ၿပီး ေျပာျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ၎တို႔ဟာ “ဂလိုဘယ္ လိုက္ေဇးရွင္း” မဟုတ္ဘဲ “ေခတ္ေနာက္ျပန္ဆြဲ ဂလို ဘယ္လိုက္ေဇးရွင္း” ဆိုတဲ့ ေရစီးေၾကာင္း ဂယက္ထဲမွာ ေမွ်ာလိုက္ေနတဲ့ သတၱဝါေတြလို႔ ေျပာရင္ရပါတယ္။
ေသေသခ်ာခ်ာလဲ စဥ္းစားၾကပါဦး။
စစ္အစိုးရဟာ မ်က္ေမွာက္ကမၻာရဲ႕ ဘီလူးႏိုင္ငံႀကီးမ်ား ျဖစ္ၾကတဲ့ တ႐ုတ္၊ ကုလား၊ ႐ုရွားတို႔က စစ္ေရး၊ စီးပြားေရး၊ ႏိုင္ငံေရး ေထာက္ခံမႈမ်ား ပီပီျပင္ျပင္ရထားတဲ့ အစိုးရတဖြဲ႔၊ အာရွတတိုက္လံုးရွိ အစိုးရေပါင္းစံုဆီက လိုတာအကုန္ရေန တဲ့အဖြဲ႔၊ ဒါတင္မကဘူး၊ အာရွအပါအဝင္ တကမၻာလံုးမွာရွိတဲ့ သယံဇာတ၊ စြမ္းအင္မ်ား ထုတ္လုပ္တဲ့ အျပည္ ျပည္ဆိုင္ရာ စြမ္းအင္ကုမၸဏီႀကီးမ်ားနဲ႔ ပလဲနံပသင့္ၿပီး ေငြေဒၚလာ သန္းရာေထာင္ ခ်ီၿပီးရေနတဲ့ အစိုးရျဖစ္တယ္ ဆိုတာ လယ္ျပင္မွာဆင္သြားသလို ထင္းခနဲ ျမင္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါကိုမွ ဒီအစိုးရကမွ အထီးက်န္ အစိုးရလို႔ ေျပာေဟာ ေရးသားေနၾကတာကေတာ့ သာမန္ျပည္သူနဲ႔ စာဖတ္ပရိတ္သတ္မ်ားရဲ႕ ဆင္ျခင္သံုး သပ္ႏိုင္စြမ္းကို နလပိန္းတံုး ေတြလို႔ သေဘာထားၿပီး ေစာ္ကားျခင္းတမ်ဳိးပဲလို႔ ျမင္ပါတယ္။
ဒုတိယ။ ။ စစ္အစိုးရရဲ႕ မူဝါဒ၊ ဦးစားေပးမႈမ်ား အျပဳအမူ အေတြး အေခၚနဲ႔ လက္ေတြ႔ လုပ္ငန္းမ်ားကို ၾကည့္မယ္ ဆိုရင္ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ လက္ရွိ ႏိုင္ငံေရး အေဆာက္အဦဟာ စစ္ဝါဒီ လႊမ္းမိုးတဲ့ လက္နက္ ႏိုင္ငံႀကီးသာ ျဖစ္တယ္ဆိုတာ သတိမူဖို႔ လိုပါတယ္။ ဒီလက္နက္ ႏိုင္ငံႀကီးကို ေတြ႔သမွ် သတ္စားတဲ့ သတၱဝါဆိုးႀကီး တေကာင္လို႔ ျမင္ၾကည့္မယ္ ဆိုရင္လဲ မမွားပါဘူး။ လႊတ္ေတာ္အမတ္ ဂ်င္မ္ဝက္ဘ္က သူနဲ႔ “စစ္ေခါင္းေဆာင္္” ဗိုလ္သန္းေရႊ ေတြ႔ဆံု ေဆြးေႏြးတုန္း က မသိက်ဳိးကၽြံ ျပဳခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းအရာ တခုရွိပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ အေမရိကန္ႏိုင္ငံရဲ႕ “စီးပြားေရး ပိတ္ဆို႔ ဒဏ္ခတ္ မႈဝါဒ” လို႔ ေျပာ ပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ ပိုၿပီးအေရးႀကီးတဲ့ အေၾကာင္းအရာႀကီး တခုကိုေတာ့ အမတ္ ဝက္ဘ္ သတိေတာင္ ထားမိပံုမရပါဘူး။ အဲဒါက ေတာ့ လက္ရွိျမန္မာျပည္ရဲ႕ “စစ္ဝါဒီ လႊမ္းမိုးေနတဲ့ လက္နက္ ႏိုင္ငံႀကီး” ပါ။
လက္ရွိျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ အေျခအေနမွာကို လက္ေတြ႔တိုင္းတာမႈနဲ႔ပဲ ျမင္ျမင္ သမိုင္း အရပဲ စစ္စစ္၊ ၁၉၆၂ ကတည္းက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား လက္ေအာက္ က်ေရာက္သြားတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံ အုပ္ခ်ဳပ္မႈ အဖြဲ႔အစည္းႀကီးဟာ ေရာင္းလို႔ရတဲ့ တိုင္းျပည္ရဲ႕ ေျမေပၚ ေျမေအာက္ သယံဇာတ ပစၥည္းအားလံုးကို အထိန္းအကြပ္၊ အေျမာ္အျမင္မရွိ ေရာင္းစားေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီသယံဇာတ အရင္း အျမစ္ အမ်ားစုဟာ တိုင္းရင္းသား ေတြရဲ႕ဘိုးဘြားပိုင္ နယ္ေျမေဒသမွာ အလွ်ံအပယ္ ထြက္ေနတာပါ။ ဒီလက္နက္ ႏိုင္ငံႀကီးဟာ လိုသမွ် ျပည္သူ႔ေျမကို သိမ္း၊ ျပည္သူ႔ လုပ္အားေတြကို အဓမၼညႇစ္ထုတ္ ေနတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ “စစ္ေရးသည္ ႏိုင္ငံေရး၏ အဆံုးစြန္ေသာလမ္းေၾကာင္း” ဆိုတဲ့ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ အျမင္ ႐ႈေထာင့္ကို ေထာ္ေလာ္ ကန္႔လန္႔လုပ္ၿပီး ျမန္မာ စစ္အစိုးရကေတာ့ “ႏိုင္ငံေရးသည္ စစ္ေရး၏ အစြယ္အပြား တခုသာ” ဆိုသည့္ သံဃာစင္ပါ ေမွာက္မယ့္အျမင္ကို ၎တုိ႔ လက္နက္ ႏိုင္ငံႀကီးရဲ႕ စစ္ဓမၼ၊ စစ္တရား အေနနဲ႔ က်င့္သံုးေနပါ တယ္။
တတိယ။ ။ လက္ရွိ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ႏိုင္ငံေရး၊ လူမႈေရး၊ စီးပြားေရးပဲ ၾကည့္ၾကည့္၊ လူမ်ဳိးေရးနဲ႔ပဲ ၾကည့္ၾကည့္ တိုင္းရင္း သား ျပည္သူလူထု တရပ္လံုးနဲ႔ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္သူ လူတန္းစား၊ စစ္အစိုးရနဲ႔ ဆက္ဆံေရးဟာ “ျပည္တြင္း ကိုလိုနီ ဆက္ဆံေရး” သာ ျဖစ္ပါတယ္။
ျပည္သူေတြကိုေရာ ျပည္သူ႔ဝန္ထမ္းမ်ားကိုပါ လက္အုပ္ခ်ီ ဒူးတုပ္ၿပီး ဂါရဝ ျပဳခိုင္းတဲ့ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားဟာ ျပည္သူ ေတြရဲ႕ “သခင္ႀကီးလက္သစ္” “မာစတာလက္သစ္” မ်ား ျဖစ္လုိ႔ေနပါတယ္။ သံဃာေတာ္မ်ားကို ပါး႐ိုက္၊ နား႐ိုက္၊ ေျခနဲ႔ကန္ ေစာ္ကားၿပီး အာဏာ႐ူး၊ ဥစၥာ႐ူး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြကို ပေစၥကဗုဒၶါေပါက္စေလးေတြလုိ လက္အုပ္ခ်ီ ခုိင္း၊ ပိုၿပီး ေအာ့ႏွလံုးနာစရာ ကိစၥက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားဟာ သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ ေရွးစစ္ဘုရင္ႀကီးမ်ား အရုိက္အရာခံ ဘုရားဆုပန္၊ ပုဂၢိဳလ္ထူး ပုဂၢိဳလ္ျမတ္ႀကီးမ်ား ေယာင္ေယာင္ အာ႐ံုဝင္ေနပုံ ရတာပါပဲ။
ပေဒသရာဇ္ေခတ္ နန္းတက္ပြဲေတြဟာ အမ်ားအားျဖင့္ ေသြးေခ်ာင္းစီး အာဏာ လုပြဲေတြရဲ႕ ရလဒ္၊ စစ္ေရး အႏိုင္က်င့္မႈ၊ ႀကီးႏိုင္ငယ္ညႇဥ္း လုပ္မႈေတြရဲ႕ ရလဒ္မ်ားသာ ျဖစ္တယ္ ဆိုတာကို ျမန္မာ အမ်ဳိးသားေရး ဝါဒီေတြရဲ႕ သမိုင္း စာအုပ္ေတြမွာ ေဖာ့ၿပီး ေရးထားတာကုိ ေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္။
စတုတၳ။ ။ စစ္အရာရွိမ်ားကို သံုးသပ္ျပန္ရင္လဲ စစ္သားကလြဲရင္ “ဘယ္ေခြးမွ လူမထင္” ဘူးဆိုတဲ့ အျမင္နဲ႔ လက္နက္ ႏိုင္ငံေတာ္ႀကီး ထူေတာင္ေနတဲ့ ပံုစံပါပဲ။ တပ္မေတာ္သားေတြ တဦးခ်င္း စိတ္ေကာင္း ႏွလံုးေကာင္း ရွိၾကမယ္၊ ရွိၾကတယ္ ဆိုတာ လက္ခံလို႔ရေပမယ့္ ဒီစနစ္ဆိုးႀကီးထဲမွာ သူတို႔ဟာ ေမွ်ာၿပီးလိုက္ေနၾကတာမို႔ တိုင္းျပည္ ငါးပါးေမွာက္မယ့္ “လက္နက္ႏိုင္ငံေတာ္ႀကီးသည္သာ အဓိက” ဆိုတဲ့ ဝါဒဆိုးႀကီးကို လက္ခံက်င့္သံုးတာ ေတြ႔ရပါတယ္။
စစ္တပ္က ႏိုင္ငံေတာ္ အဖြဲအစည္းအားလံုးကို လက္ဝါးႀကီးအုပ္ သိမ္းပိုက္ထားတာ အႏွစ္ (၅၀)ေလာက္ ရွိသြားပါၿပီ။ ဒီအခ်က္က စစ္အရာရွိ၊ အရာခံမ်ားကို “လက္နက္ႏိုင္ငံေတာ္” ဆိုတဲ့ အျမင္မွားေတြကို လက္ခံက်င့္သံုးဖို႔ ဦးတည္ေပး ေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ၎တို႔ အားလံုးရဲ႕ အျမင္မွာ တိုင္းျပည္တခုရဲ႕ အခ်ဳပ္အျခာ အာဏာပိုင္ဆိုသည္မွာ ျပည္သူလူထု၊ ၿမိဳ႕မိၿမိဳ႕ဘမ်ား မဟုတ္ေတာ့ဘဲ “စစ္ေခါင္းေဆာင္” လုပ္တဲ့ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္သာ ျဖစ္တယ္ဆိုတဲ့ အေတြးအျမင္ေတြ၊ ျပည္သူ႔ တပ္ထဲမွာ အျမစ္တြယ္လာတာကို ဝမ္းနည္းစြာ သံုးသပ္မိပါတယ္။
ဒါရဲ႕ အက်ဳိးဆက္ကေတာ့ ယေန႔ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ဟာ “စစ္ေခါင္းေဆာင္” ဆိုတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ အမိန္႔ေပးသမွ်နဲ႔ သူ႔ရဲ႕ အက်ဳိးစီးပြား၊ သူ႕ရဲ႕ အျမင္ဝါဒကလြဲရင္ ဘယ္ျပည္သူ႔မ်က္ႏွာမွမေထာက္၊ မငဲ့ညွာဘဲ “ဗိုလ္ေတ” မာရင္ၿပီးေရာဆိုတဲ့ လုပ္ရပ္ေတြ လုပ္ေနတာ ေတြ႔ရပါတယ္။
တိုင္းျပည္ရဲ႕ ျပႆနာမ်ား၊ သေဘာထား၊ အျမင္ကြဲလြဲမႈမ်ားကို လူလို သူလို ေမတၱာ ေရွ႕ထားၿပီး ရင္ၾကားေစ့ဖို႔၊ သင္ပုန္း ေခ်ဖို႔၊ စစ္မွန္တဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ရဖို႔ မလိုဘူးလို႔ သေဘာထားၾကပံု ရပါတယ္။ ေဂါတမ ဘုရား သားေတာ္ေတြကိုေတာင္ ေစာ္ကား ေမာ္ကားနဲ႔ ရက္ရက္ စက္စက္ ႏွိပ္ကြပ္တာ ဒီေခတ္သစ္ ေဒဝဒတ္ အျမင္ေၾကာင့္ေပါ့။
ဒီေနရာမွာ ႀကီးႏုိင္ငယ္ညွဥ္း စစ္ဝါဒနဲ႔ စစ္ဝါဒီမ်ားကုိ ရြံရွာစက္ဆုပ္တာပါ။ စစ္သား စစ္ဗုိလ္ေတြကုိ မုန္းဖုိ႔ မလုိပါဘူး၊ မမုန္းသင့္ပါဘူး။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းနဲ႔ NLD ဦးၾကည္ေမာင္၊ ဦးတင္ဦးတုိ႔ကအစ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ခင္ညြန္႔တုိ႔ ဗုိလ္ႀကီးအုန္း ေက်ာ္ျမင့္တုိ႔လုိ မ်ိဳးခ်စ္စစ္သားေတြ အမ်ားႀကီး ရွိခဲ့ပါတယ္၊ ရွိေနဆဲပါ။ စံနမူနာထားရမယ့္ မ်ိဳးခ်စ္တပ္မေတာ္သား ေတြပါ။
ပဥၥမ။ ။ စစ္တပ္အရာရွိမ်ားကို အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ားနဲ႔ ေတြ႔ထိ ဆက္ဆံမႈ အေပၚယံေက်ာ ေပါင္းသင္းမႈမ်ဳိး လုပ္႐ံုနဲ႔ စစ္အစိုးရရဲ႕ ဉာဥ္နဲ႔ ဗီဇ ေျပာင္းလာမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီလို အယူအဆမ်ဳိးကို ကိုင္တြယ္ၿပီး ျမန္မာ့ေရးရာ ေပၚလစီေျပာင္းဖို႔ တြန္းေနသူ၊ ႏိုင္ငံေရး နိဗၺာန္ေဆာ္မ်ား အေနနဲ႔ အတိတ္မေမ့သင့္ဘူး လို႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။
၁၉၆၂ ခုႏွစ္ ဗိုလ္ေနဝင္း ဒုတိယအႀကိမ္ အာဏာသိမ္းတုန္း ကတည္းက စၿပီး ၈ ေလးလံုး အေရးအခင္းႀကီး ျဖစ္တဲ့အထိ အေနာက္အုပ္စု ႏိုင္ငံမ်ားဟာ ျမန္မာ့ တပ္မေတာ္ နဲ႔ စစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားကို စစ္ေရး၊ နည္းပညာေရး၊ ေငြေရး အကူ အညီ အမ်ားႀကီး ေပးခဲ့ပါတယ္။ မဆလ ဘုန္းမီးေနလ ေတာက္စဥ္ ကာလက ဆိုရင္ ျမန္မာပညာရွင္မ်ား၊ စစ္အရာရွိမ်ား အမ်ားဆံုး လႊတ္ခဲ့တာ အေနာက္အုပ္စု ႏိုင္ငံမ်ားကိုပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ ေခတ္သစ္ ႏိုင္ငံေရးသမိုင္းမွာ ဘယ္ျမန္မာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွ ဗိုလ္ေနဝင္းေလာက္ အေနာက္အုပ္စု ႏိုင္ငံမ်ားနဲ႔ ပလူးပလဲ ေနခြင့္ မရခဲ့ပါဘူး။ ၁၉၆၂ အာဏာသိမ္းပြဲ အၿပီးမွာေတာင္ ဗိုလ္ေနဝင္းကို အေမရိကန္ သမၼတ အိမ္ျဖဴေတာ္မွာ ႀကိဳဆိုမႈ ရွိခဲ့ပါတယ္။ လန္ဒန္ မွာလည္း အဲလဇၨဘက္ ဘုရင္မ ဗိုလ္ေနဝင္းန႔ဲ လက္ဖက္ရည္ အတူေသာက္ စကားေျပာဧည့္ခံတာ အားလံုး သိၾကပါတယ္။ ဒီအာဏာရွင္ စစ္ဗိုလ္ႀကီးဟာ ေစ်းႀကီးတဲ့ ဝင္ဘယ္လ္တန္မွာ အိမ္ဝယ္ထား၊ စေကာ့တလန္မွာ ေဂါက္ကစား၊ လန္ဒန္က အေကာင္းဆံုး ေဆးခန္းေတြမွာ တႏွစ္တခါ ႏွာေစးေခ်ာင္းဆိုးစစ္၊ ေနာက္ ဗီယင္နာမွာ စိတ္ေရာဂါ အထူး ကု ဆရာဝန္ႀကီးနဲ႔ သူ႔စိတ္႐ူးကို ျပၿပီးကု၊ ဂ်နီဗာမွာထားတဲ့ သူ႔ဘဏ္စာရင္းေတြကို ဝင္စစ္၊ လုပ္ေလ့ရွိပါတယ္။
ဆ႒မ။ ။ ေနာက္ဆံုးနဲ႔ ဆ႒မ ေျပာရမယ့္ အခ်က္ကေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာ့လူ႔အဖြဲ႔အစည္း ယဥ္ေက်းမႈ တရပ္ လံုးနဲ႔ ဆိုင္ပါတယ္။ ကိုယ့္ေပါင္ ကိုယ္လွန္ေထာင္း ရတာေတာ့ စိတ္မေကာင္းပါဘူး။ က်ေနာ္တို႔ ယဥ္ေက်းမႈ စ႐ုိက္ ထဲမွာ အထက္နဲ႔ေအာက္ ဆက္ဆံေရးမွာ အထက္ဖား ေအာက္ဖိဆိုတဲ့ ဉာဥ္ဆိုးေတြ သိပ္မ်ားပါတယ္။ အေတြးအေခၚ လြတ္လပ္မႈကို သည္းမခံဘူး။ တန္ဖိုးမထားဘူး။ လူမ်ဳိးေရးအစြန္းေရာက္ဝါဒနဲ႔ က်ဥ္းေျမာင္းေသးသိမ္တဲ့ လူမ်ဳိးေရး ယဥ္ေက်းမႈ အျမင္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား လူေတြမွာ ေတြ႔ရတယ္။ အဲဒီေနာက္ ပေဒသရာဇ္ရဲ႕ ႏို႔နံ႔မစင္ေသးတာေတြ ပေဒသရာဇ္ရဲ႕ အပုပ္အသိုး အနံ႔ဆိုးေတြ က်ေနာ္တို႔ လူမႈအျမင္မွာ ေဟာင္ေနတုန္းပါပဲ။ ဒါေတြကို ျပတ္ျပတ္သားသား ျမင္ဖို႔လိုပါတယ္။
ျမန္မာႏိုင္ငံ အေနာက္ပိုင္း ရခိုင္ေဒသမွာရွိတဲ့ ႐ိုဟင္ဂ်ာ လူမ်ဳိးစုနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အလြန္အမင္း အက်ည္းတန္တဲ့ လူမ်ဳိးေရး ႐ႈတ္ခ်မႈ စကားေတြကိုပဲ နားေထာင္ၾကည့္ၾကည့္၊ ပင္ကို အရည္အခ်င္းေပၚေက်ာ္ၿပီး မိသားစု၊ အေဖ၊ အေမ၊ အဘိုး၊ အဘြား မ်ဳိး႐ိုးနာမည္ကို ပံုႀကီးခ်ဲ႕ ဦးစားေပးတဲ့ ေခတ္ေနာက္ျပန္ဆြဲ ပေဒသရာဇ္ ဉာဥ္နဲ႔ ျပဳမူပံုေတြကိုပဲ ၾကည့္ၾကည့္ က်ေနာ္တို႔ လူမႈအဖြဲ႔အစည္းႀကီးဟာ ယဥ္ေက်းမႈေရပုပ္၊ ေရသိုးေတြ ဆက္လက္ ေသာက္သံုးေနသလိုပါပဲ။
ဒါကိုေျပာင္းဖို႔ဆိုတာ ျပင္ပကမၻာနဲ႔ ေဒသဝန္းက်င္မွာရွိတဲ့ ပြင့္လင္း တိုးတက္တဲ့ ယဥ္ေက်းမႈ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းမ်ားနဲ႔ ထိေတြ႔ဆက္ဆံမႈမ်ားကို ႏွစ္ရွည္လမ်ား လုပ္မွပဲ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။
ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ျပႆနာေပါင္း ေသာင္းေျခာက္ေထာင္ဟာ လူအမ်ားသိၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ ျပည္သူေတြ ဆင္းရဲမြဲေတၿပီး ႏိုင္ငံေရး နင္းျပားဘဝေရာက္၊ ႏွိပ္စက္ခံေနရတာလဲ သက္ေသသကၠာယနဲ႔ မွတ္တမ္းေတြ ရွိပါတယ္။
က်ေနာ္အပါအဝင္ အတိုက္အခံ အမ်ားစုရဲ႕ ထိထိေရာက္ေရာက္ ဗ်ဴဟာက်က် မစဥ္းစားဘဲ တြန္းခဲ့တဲ့ “စီးပြားေရး ပိတ္ဆို႔ ဒဏ္ခတ္မႈ” လုပ္ရပ္ဟာ အႏွစ္ ၂၀ ရွိသြားပါၿပီ။
အေနာက္ႏိုင္ငံေတြရဲ႕လူ႔အခြင့္အေရးနဲ႔ ဒီမိုကေရစီေရး က်ယ္က်ယ္ ေလာင္ေလာင္ ေအာ္တဲ့ေနာက္ နားေယာင္ၿပီး လုပ္ခဲ့တာ တေၾကာင္းမို႔ ယေန႔ ျပႆနာေတြရဲ႕ အေျခအေနဟာ ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ စီးပြားေရးအရ နင္းျပားဘဝကို ေရာက္လာ ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။
လက္ရွိ ကာလမွာေတာ့ “လက္ေတြ႔က်က် လုပ္ေဆာင္ျခင္း၊ ေျပာဆို ေရးသားျခင္း သည္သာ စစ္မွန္ေသာ ေတာ္လွန္ေရး” လို႔ ေအာ္ေနၾကတာကုိ ၾကားရမွာပါ။ ဒီေရႊဥာဏ္ေတာ္ အသစ္နဲ႔ “မိမိ္သာမွန္၏၊ ျပည္သူ႔ စီးပြားေရး ေျပလည္ ေစ၏” ဆိုၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား ႏိုင္ငံေရး ပလႅင္ေပၚ ဆက္ထုိင္ႏုိင္ေအာင္ ဘိသိက္ကူ သြန္းေပးၿပီး “Reform” ေခၚ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲ ေရးလုပ္ ဖို႔ တြန္းေနသူ ေခတ္သစ္ အခါေတာ္ေပးမ်ား မိႈလိုေပါက္လာတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ အႏွစ္ ၅၀ လံုးလံုး ႏိုင္ငံ ထူေထာင္ဖို႔ဆိုၿပီး စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ား ပလႅင္ေပၚ တက္ထိုင္ခဲ့တဲ့ ရလဒ္ကေတာ့ တိုင္းျပည္ ခၽြတ္ၿခံဳက်ၿပီး သယံဇာတ ေတြ ကုန္တာကလြဲရင္ ဘာမွ အေကာင္းျပစရာ မရွိဘူးဆိုတာ ဒီႏိုင္ငံေရး အခါေတာ္ေပးႀကီးမ်ား ေမ့ေနပံုရပါတယ္။
ဒီစစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားကို “ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးသမား” မ်ား အထင္မွတ္ၿပီး ပုခံုးငွားေတြနဲ႔ ပလႅင္ေပၚ တြန္းတင္ေနၾက တာ တိုင္းျပည္ကို ေရတိမ္ေရာ ေရနက္မွာပါ ျမႇဳပ္သတ္တာနဲ႔ အတူတူပါပဲ။
လက္ရွိ ႏိုင္ငံေရး ေရေပၚစီ လူတစုရဲ႕ အေပၚစီးက တြန္းေပးေနတဲ့ အနီးကပ္ ဆက္ဆံေတြ႔ထိမႈ မူဝါဒသစ္ ဗ်ဴဟာသစ္ ဟာ စဥ္းစားမႈေဘာင္ က်ဥ္းက်ဥ္းေလးထဲက လာတာျဖစ္ပါတယ္။ အဆိုးဆံုးကေတာ့ ဒီဗ်ဴဟာထဲမွာ အာဏာရွင္ေတြနဲ႔ အာဏာရွင္စနစ္ေတြ ဘယ္လိုေျပာင္းလဲတယ္။ ဘယ္လို ဇာတ္သိမ္းၾကတယ္ဆိုတာကို မ်က္ကြယ္ျပဳထားတဲ့ အခ်က္ ပါ။
ဒီပံုစံမ်ဳိး၊ ဒီလိုအေတြးအေခၚမ်ဳိးနဲ႔ ယခုကာလမွာ ေပၚပင္ျဖစ္လာတဲ့ “အနီးကပ္ ထိေတြ႔ ဆက္ဆံမႈ” ဗ်ဴဟာနဲ႔ ဝါဒဟာ ျပည္သူကို စီးပြားေရး ျပာပံုထဲက ထုတ္ႏိုင္ဖို႔အလားအလာ မရွိသလို ႏိုင္ငံေရး အရလည္း တိုးတက္မႈအတြက္ အေထာက္အကူ မျပဳေစပါဘူး။
တဖက္သတ္ စီးပြားေရး ပိတ္ဆို႔ဒဏ္ခတ္မႈကို က်ားလို႔ သေဘာထားရင္ ဖုတ္ပူမီးတိုက္ ေဖာ္ျမဴလာထုတ္ထားတဲ့ “အနီးကပ္ ထိေတြ႔ဆက္ဆံမႈ” ဗ်ဴဟာနဲ႔ဝါဒသစ္ကို ရွင္ႀကီးလို႔ သေဘာထားသင့္ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာျပည္သူ ေတြကို ရွင္ႀကီးေၾကာက္လို႔ က်ားကိုး ရွင္ႀကီး က်ားထက္ဆိုးဆိုတဲ့ အေနအထား ေရာက္ေအာင္ ဦးပုည လက္သစ္မ်ား မလုပ္သင့္ေၾကာင္း ဒီေနရာက သတိေပးလိုက္ပါတယ္။ ဒါပါပဲ။
ေဒါက္တာ ဇာနည္
■ KIO ထိပ္တန္းေခါင္းေဆာင္ (၅) ဦး တာ၀န္မွနားၿပီး ပါတီသစ္ေထာင္မည္ သတင္း
■ ႏိုင္ငံေရးအသြင္ကူးေျပာင္းေရးကိုသာ ေကအိုင္အို လိုလား သတင္း
■ ေကအိုင္အိုအဖြဲ႔ သေဘာထားကြဲလြဲမႈမရွိဟု ဆို သတင္း
■ ျမစ္ႀကီးနား-ဗန္းေမာ္ ကားလမ္းတေလွ်ာက္ ကုန္သည္ေတြ ေနရပ္ျပန္ သတင္း
■ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဟာင္း ေအာင္ႀကီးနဲ႔ ကိုးကန္႔ျပႆနာ သတင္း
■ ဗ်ဴဟာက်ၾကဖုိ႔ တုိက္တြန္းထားတ့ဲ ေဝဖန္ေရးအေၾကာင္း သတင္း
■ ရခိုင္ႏွင့္ ကရင္ (၃၄) ဦးအမူတြင္ တရားလိုဘက္က သက္ေသမ်ား စစ္ေဆးၿပီးစီး သတင္း
■ သိန္းေပါင္း (၂၇၀) တန္ဖိုးရွိ ယာဘားေဆးျပားမ်ားကို မူးယစ္ေခါင္းေဆာင္ (၂) ဦးႏွင့္အတူ ဖမ္းဆီးရမိ သတင္း
■ ဖိလစ္ပိုင္ ကမ္း႐ိုးတန္းသြားသေဘၤာ နစ္ျမဳပ္၊ လူေပါင္း (၆၀) ေပ်ာက္ဆံုး သတင္း
■ ျမန္မာႏိုင္ငံဖြံ႔ၿဖိဳးမႈႏႈန္း GDP ကို လွ်ပ္စစ္မီးအသံုးျပဳႏိုင္မႈႏွင့္ တိုင္းတာ သတင္း
■ မေလးရွားေရာက္ ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြ ထပ္မံဖမ္းဆီးခံရ သတင္း
■ သံဃာ့အေရးအခင္း ေအာက္ေမ့ဖြယ္အခမ္းအနား အိႏၵိယမွာ ျပဳလုပ္ သတင္း
■ ဓမၼနဲ႔ အဓမၼ တိုက္ပြဲ (ေဆာင္းပါး)
■ “အနီးကပ္ ဆက္ဆံမႈ” ဝါဒကုိ အျပဳသေဘာအရ ေဝဖန္ျခင္း (ေဆာင္းပါး)
■ ကမၻာ့စီးပြားေရးျပန္ေကာင္းလာေအာင္ အင္အားႀကီးႏုိင္ငံေတြ ႀကိဳးပမ္း သတင္း
■ စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔မႈ ဆင္ေျခနဲ႔ ဒါ … ဒို႔ ဗမာစစ္အစိုးရ (ေဆာင္းပါး)
■ ျမန္မာစစ္အစိုးရနဲ႔ တိုင္းရင္းသားအဖြဲ႔ေတြရဲ႕ အလားအလာ (တနဂၤေႏြေဆြးေႏြးပြဲ)
■ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ ေပၚထြန္းလာျခင္း (အသံလႊင့္ေဆာင္းပါး)
လူထုစိန္၀င္း
September 4, 2009
နတ္႐ွင္ေနာင္ရဲ႔ စာအုပ္ေတြ ေဘးမွာပံုထားၿပီး တအုပ္ကို ဖတ္ေနဆဲမွာ လူငယ္တစု ေရာက္လာ ၾကပါတယ္။ မၾကာခဏ လာေရာက္ ေမးျမန္း ေဆြးေႏြးေနက် ဂ်ာနယ္ သမားေတြပါ။ သူတို႔ထဲက တေယာက္က နတ္႐ွင္ေနာင္ စာအုပ္တအုပ္ ယူၾကည့္ၿပီး၊ နတ္႐ွင္ေနာင္ ႀကိဳက္သလားလို႔ ေမးပါတယ္။ "ရတုဘုရင္ပဲ မႀကိဳက္ဘဲ ေနပါ့မလား" လို႔ ေျဖလိုက္ေတာ့ သူက အံ့ၾသဟန္ျပပါတယ္။
ေခါင္းမာတာ လူ႐ိုင္းမဟုတ္
ဒီလူငယ္အပါအ၀င္ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက "အစြဲႀကီးႀကီးနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ ေခါင္းမာတဲ့သူ" အျဖစ္ သိထား ၾကေလေတာ့ နတ္႐ွင္ေနာင္ကို မဖတ္ေလာက္ဖူးလို႔ ယူဆပံု ရပါတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ လူေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားက ေခါင္းမာတာနဲ႔ ႐ိုင္းစိုင္း ၾကမ္းတမ္းတာကို အတူတူပဲလို႔ ယူဆထားေလ့ ႐ွိပါတယ္။ ေခါင္းမာတယ္ဆိုတာ ႐ိုင္းစိုင္း ၾကမ္းတမ္းတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ယံုၾကည္ရာ တခုခုကို စြဲစြဲျမဲျမဲ ဆုပ္ကိုင္ၿပီး ေရလိုက္ငါးလိုက္ မလုပ္တတ္၊ မေနတတ္တာပါ။ ကိုယ္တိုင္ မွားတယ္လို႔ မယူဆဘဲနဲ႔လည္း ကိုင္စြဲထားတဲ့ အယူအဆကို အလြယ္တကူ မစြန္႔လႊတ္ တတ္ပါဘူး။ ရာသီေျပာင္းတိုင္း ပုတ္သင္ညိဳလို အေရာင္ လိုက္ေျပာင္းတတ္သူမ်ားက သူတို႔ အားနည္း ေပ်ာ့ညံ့မႈကို ခုခံ ကာကြယ္ဖို႔ အတြက္ သူတို႔က အရင္ သူမ်ားကို လက္ညိႇဳးထိုးေလ့ ႐ွိတာေၾကာင့္ ေခါင္းမာသူတိုင္းကို ႐ိုင္းစိုင္း ၾကမ္းတမ္းသူေတြ အျဖစ္ ျမင္ေနၾကတာ ျဖစ္တယ္။
အစြဲႀကီးသူ သိမ္ေမြ႔တတ္
အစြဲအလမ္းႀကီးတတ္ သူေတြဟာ အမ်ားအားျဖင့္ အင္မတန္ သိမ္ေမြ႔ၿပီး စိတ္ကူး ယဥ္တတ္ (romantic) သူေတြ ျဖစ္ေလ့ ႐ွိပါတယ္။ ကားလ္မတ္နဲ႔ အိန္ဂ်ယ္ ႏွစ္ေယာက္စလံုးဟာ ပင္ပမ္း ႏြမ္းနယ္မႈကို တေယာထိုး ေျဖေဖ်ာက္ တတ္ၿပီး၊ ဟိုခ်ီမင္းနဲ႔ ေမာ္စီတုန္းတို႔ ဆိုရင္လည္း ကဗ်ာ ဆရာေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္ေတြ ဆိုရင္လည္း ဆရာႀကီး သခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္း အစ သခင္ႏု၊ သခင္ေအာင္ဆန္း၊ သခင္ဗဟိန္းတို႔ အလယ္ သခင္သိန္းေဖ၊ သခင္သန္းထြန္း၊ သခင္သန္းၿမိဳင္တို႔ အဆံုး ကဗ်ာဆရာ၊ စာေရးဆရာေတြ ခ်ည္းပါပဲ။ အစြဲလမ္းႀကီး ေခါင္းမာသူတိုင္းကို လူၾကမ္းေတြ၊ လူ႐ိုင္းေတြလို႔ ယူဆလို႔ မရပါဘူး။ ကိုယ္တိုင္ကလည္း ေခါင္းမာတယ္သာ အေျပာခံရတာ အီရတ္လို အာဖဂန္ နစၥတန္လို စစ္ေျမျပင္ေတြမွာ မူလတန္း ေက်ာင္းေလးေပၚ ဒံုးက်ည္ က်ေရာက္ ေပါက္ကြဲလို႔ ကေလးသူငယ္ေတြ ေျချပတ္လက္ျပတ္ ေသဆံုးၾကတဲ့ ျမင္ကြင္းမ်ိဳးေတြကို ျမင္တိုင္း၊ မ်က္ႏွာလႊဲ ပစ္မိတာ ခ်ည္းပဲ။ အိပ္ရာေဘးမွာ ကဗ်ာစာအုပ္ ထားၿပီး ႐ွယ္လီ၊ ကိ၊ ဘိုင္႐ြန္၊ ၀ါ့ဒ္စ္၀ါ့သ္တို႔ရဲ႔ '႐ိုမန္တစ္' ကဗ်ာေတြကို ခုထိဖတ္တုန္း၊ နတ္႐ွင္ေနာင္၊ န၀ေဒး၊ လိႈင္ထိပ္ေခါင္တင္ တို႔ကိုလည္း ခုထိ ႀကိဳက္တုန္းပါပဲ။
စာတျခား လူတျခား
နတ္႐ွင္ေနာင္ကို ႀကိဳက္တာက သူ႔ကဗ်ာေတြကို ႀကိဳက္တာ။ လူကို ႀကိဳက္တာ မဟုတ္ဘူး။ လူကိုေတာ့ စက္ဆုပ္တယ္။ နယ္ခ်ဲ႕သမားရဲ႕ လက္ကိုင္တုတ္ အမ်ိဳးသား သစၥာေဖာက္ပဲ။ ဒါေပမယ္လို႔ လူကို မုန္းတာနဲ႔ သူ႔စာေတြ မဖတ္ရ မႀကိဳက္ရလို႔ေတာ့ ဘယ္ေျပာလို႔ ျဖစ္မွာလဲ။ နယ္ခ်ဲ႕ သမားနဲ႔ ပူးေပါင္းတဲ့ အတြက္ ထိုက္တန္တဲ့ ဒဏ္ခတ္မႈကို သူခံရၿပီပဲ။ သူ႔စာေတြကိုပါ သူနဲ႔အတူ ေျမျမႇဳပ္ပစ္ရမယ္ ဆိုတာမ်ိဳးေတာ့ မလုပ္သင့္ပါဘူး။ စာတျခား၊ လူတျခား ခြဲျခား ၾကည့္ရမွာေပါ့။ လူက နယ္ခ်ဲ႕ သမားနဲ႔ ေပါင္းေပမယ့္ ကဗ်ာေတြက နယ္ခ်ဲ႕ ဘုန္းေတာ္ဘြဲ႔ ေတြမွ မဟုတ္တာ။ နတ္႐ွင္ေနာင္ဆိုတဲ့ ကဗ်ာဆရာ၊ ရတုဘုရင္ဟာ နယ္ခ်ဲ႕ သမားရဲ႕ လက္ကိုင္တုတ္ ျဖစ္တဲ့ အတြက္ ေသဒဏ္ အစီရင္ ခံလိုက္ရတယ္ ဆိုတဲ့ အျဖစ္မွန္ကို သိထားရင္ ၿပီးတာပဲ မဟုတ္ဘူးလား။ ကိုယ့္တိုင္ျပည္ ကိုယ့္လူမ်ိဳးကို သစၥာ ေဖာက္ၿပီး တိုင္းတပါး နယ္ခ်ဲ႕သမားရဲ႕ လက္ကိုင္တုတ္ အျဖစ္ အသံုးေတာ္ ခံခဲ့သူမ်ားကိုေတာ့ ဘယ္လို အေၾကာင္းျပခ်က္ မ်ိဳးနဲ႔မွ ခြင့္လႊတ္လို႔ မရႏိုင္ပါဘူး။
နယ္ခ်ဲ႕အလိုေတာ္ရိေတြ
ပေဒသရာဇ္စနစ္ေနရာမွာ ပါလီမန္ ဒီမိုကေရစီ စနစ္နဲ႔ အစားထိုးဖို႔ လုပ္တာ ျဖစ္တဲ့ အတြက္ ကင္း၀န္ မင္းႀကီးတို႔ တေတြကို အျပစ္ မတင္သင့္ဘူးလို႔ ဘယ္လိုပဲ ေ႐ွ႕ေနလိုက္လိုက္ နယ္ခ်ဲ႕ အလိုေတာ္ရိ အျဖစ္ စိတ္ထဲမွာ ႐ြ႔ံ႐ွာ မုန္းတီးတာကိုေတာ့ ေဖ်ာက္ပစ္လို႔ မရပါဘူး။ အထူးသျဖင့္ နယ္ခ်ဲ႕ စစ္တပ္ေတြ မႏၱေလး ၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီးကို သိမ္းၿပီးစ ကာလမွာ မ်ိဳးခ်စ္ ပုဂၢိဳလ္ေတြက ရရာ လက္နက္ စြဲကိုင္ၿပီး ခုခံ တိုက္ခိုက္ ေနၾကတာကို လက္နက္ခ်ၾကဖို႔၊ ေဒသအႏွံ႔ သြားၿပီး ေ႐ႊျပည္ေအးတရား ေဟာတဲ့ လုပ္ရပ္ ေတြကိုေတာ့ ခါးခါးသီးသီး ေအာ့ႏွလံုး နာမိတယ္။ တကယ္ေတာ့ ကင္း၀န္အုပ္စုက ပေဒသရာဇ္ စနစ္ တိုက္ဖ်က္တာ ပါလီမန္ ဒီမိုကေရစီ လိုလားတာ မဟုတ္ပါဘူး။ သူတို႔ အက်ိဳးစီးပြါး အတြက္ သူတို႔ၾသဇာ အာဏာ တည္ေဆာက္ဖို႔ အတြက္ ေဆာင္႐ြက္ ခဲ့ၾကတာသာ ျဖစ္ပါတယ္။ မသမာတဲ့ ရည္႐ြယ္ခ်က္ (ulterior motive) နဲ႔ လုပ္ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။
တာေတလန္အက်င့္ဆိုးတဲ့
ေလာကမွာ မမွားဖူးသူ မ႐ွိပါဘူး။ အေလာင္းေတာ္ျမတ္ႀကီးေသာ္မွ မွားခဲ့လို႔ ေျခာက္ႏွစ္ လံုးလံုး ဒုကၠရ စရိယာ က်င့္ခဲ့ရတာပဲ။ ဒါကို နားလည္ပါတယ္။ ဘယ္လိုပဲ မွားမွား မသိလို႔မွားတာ မတတ္လို႔ မွားတာကို အပစ္မျမင္ပါဘူး။ မွားမွန္း သိသိႀကီးနဲ႔ ကိုယ္က်ိဳး စီးပြါးအတြက္ "ဘယ္သူေသေသ ငေတမာရင္ၿပီးေရာ" စိတ္ဓာတ္ မ်ိဳးထားတဲ့ မသမာတဲ့ ရည္႐ြယ္ခ်က္ (ulterior motive) နဲ႔ လုပ္ေဆာင္တဲ့ အမွားမ်ိဳး ကိုေတာ့ ခါးခါးသီးသီး ႐ြ႔ံ႐ွာပါတယ္။ ဘယ္ေတာ့မွလဲ ခြင့္မလႊတ္ပါဘူး။ နတ္႐ွင္ေနာင္တို႔ ကင္း၀န္ မင္းႀကီးတို႔ စာေတြကို ႀကိဳက္ေပမယ့္ ဖတ္ျမဲဖတ္ဆဲ ျဖစ္ေပမယ့္ နယ္ခ်ဲ႕ လက္ကိုင္တုတ္ သမားအျဖစ္ ေဆာင္႐ြက္ ခဲ့တာေတြကိုေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွာ ေမ့မထားပါဘူး။ အလားတူပဲ လြတ္လပ္ေရး ေခတ္ေနာက္ပိုင္း ျမန္မာ စာေရးဆရာေတြ ထဲမွာ စာကို ႀကိဳက္သေလာက္ လူကို မႀကိဳက္ႏိုင္တဲ့ စာေရးဆရာေတြ ႐ွိခဲ့ပါတယ္။ စာေရးသားမႈမွာေတာ့ "႐ွာမွ႐ွား" ဆိုေလာက္ သူေတြပါ။ ဒါေပမယ့္ လူၾကေတာ့ "တာေတလန္ အက်င့္ဆိုးတဲ့ အရည္းတကာ့ ထိပ္သီး႐ွင္မထီး" ဆိုတဲ့ စကားထက္ေတာင္ ပိုလိမ့္မယ္လို႔ ဆိုရမယ့္ သူေတြပါ။
မသမာရည္႐ြယ္ခ်က္
အက်င့္ဆိုးတယ္ဆိုတာ အရက္ေသာက္တာကို ေျပာတာ မဟုတ္ပါဘူး။ အရက္ သမားတိုင္း အက်င့္ မဆိုးပါဘူး။ ဆရာ ပီမိုးနင္းတို႔၊ ဆရာ မဟာေဆြတို႔ ဆိုတာ တိုင္းသိျပည္သိ အရက္ႀကိဳက္ သူေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆရာႀကီးမ်ားဟာ အရက္ေသာက္ေပမယ့္ သူတို႔ ခ်မ္းသာ ႀကီးပြါးေရး အတြက္ ျပည္သူ လူမ်ိဳးနဲ႔ စာေပအေပၚမွာ ဘယ္ေတာ့မွ သစၥာ မေဖာက္ခဲ့ၾကပါဘူး။ သစၥာ မေဖာက္႐ံုသာ မဟုတ္ပါဘူး။ တိုင္းက်ိဳး ျပည္က်ိဳးကို ေ႐ွ႔တန္းက လုပ္ေဆာင္ ခဲ့ၾကသူေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ အက်င့္ဆိုး ဆိုတာက ကိုယ္ႀကီးပါြး ခ်မ္းသာဖို႔၊ ကိုယ္ထင္ေပၚ ေက်ာ္ၾကားဖို႔၊ ကိုယ့္အတြက္ အခြင့္ထူးေတြ ခံစားရဖို႔ ဆိုတဲ့ "မသမာတဲ့ ရည္႐ြယ္ခ်က္" (ulterior motive) ေတြနဲ႔ လုပ္ေဆာင္တာ မ်ိဳးကို ေျပာတာပါ။ ဒီလိုလူမ်ိဳးေတြ ေ႐ွးကလည္း အမ်ားႀကီး ႐ွိခဲ့သလို ခုေခတ္မွာလည္း အမ်ားႀကီး ႐ွိပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ႏိုင္ငံေရး နယ္ပယ္မွာ အမ်ားဆံုး ႐ွိေပမယ့္ စာေပ နယ္မွာလည္း မနည္းလွပါဘူး။
စိတ္ဓာတ္ေအာက္တန္းက်မႈ
ကိုယ္မွန္တယ္လို႔ ယံုၾကည္တာ တခုခုကို လုပ္ရင္းနဲ႔ မွားသြားတာဟာ အျပစ္ မဟုတ္ပါဘူး။ အမွန္တကယ္ ယံုၾကည္တာ မဟုတ္ပဲနဲ႔ ကိုယ္က်ိဳး စီးပြါးေမွ်ာ္ကိုးၿပီး ယံုခ်င္ေယာင္ေဆာင္ လုပ္ျပတာမ်ိဳးကေတာ့ စိတ္ဓာတ္ ေအာက္တန္းက်မႈ ျဖစ္ပါတယ္။ အင္မတန္ ႀကီးမားတဲ့ အျပစ္ပါ။ အယူအဆ မွားတာဟာ အျပစ္မဟုတ္ဖူး။ အယူအဆကို ခုတံုးလုပ္ၿပီး ကိုယ္က်ိဳး ႐ွာတာကသာ အျပစ္ျဖစ္တယ္။ ကိုယ္တိုင္ လက္ခံ ယံုၾကည္ထားတဲ့ အယူအဆေတြ ဘယ္ေလာက္အထိ မွန္တယ္၊ ဘယ္အခ်ိန္ထိ မွန္ေနဦးမယ္ ဆိုတာ အေသအခ်ာ မေျပာႏိုင္ဘူး။ အေသအခ်ာ ေျပာႏိုင္တာကေတာ့ ခုခ်ိန္အထိ အမွန္ဆံုး၊ အေကာင္းဆံုးလို႔ ယံုၾကည္တယ္ ဆိုတာပဲ ျဖစ္တယ္။ ကိုယ္လို မယံုၾကည္ သူေတြလည္း အမ်ားႀကီး ႐ွိေနတာပဲ။ ကိုယ္နဲ႔ မတူလို႔ ရန္သူလို သေဘာမထား ပါဘူး။ သူယံုၾကည္တာကို ႐ိုးသား ေျဖာင့္မတ္စြာ လုပ္ကိုင္ေနတဲ့ သူမ်ားကို အယူအဆ မတူေပမယ့္ ေလးစား ႐ိုေသပါတယ္။ ကြယ္လြန္သူ သတင္းစာဆရာႀကီး ျမန္မာ့အလင္း ဦးသန္ညြန္႔ ဆိုတာ အင္မတန္ ႐ိုသား ေျဖာင့္မတ္တဲ့ သတင္းစာ ဆရာႀကီး တေယာက္ ျဖစ္ပါတယ္။
ယံုၾကည္မႈျခင္းကေတာ့ တေယာက္နဲ႔တေယာက္ မတူပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သူ႔ကို အထူးကို ေလးစား တန္ဘိုး ထားပါတယ္။ ကိုယ့္ဆရာ မျဖစ္ဖူးေပမယ့္ အခါႀကီး ရက္ႀကီးမ်ားမွာ ကၽြန္ေတာ္ ကန္ေတာ့ပါတယ္။ သူကလည္း သူ႔ေအာက္ အသက္အမ်ားႀကီး ငယ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို အင္မတန္ ခင္တြယ္ ႐ွာပါတယ္။ သူ႔က်န္းမာေရး သိတ္မေကာင္းတဲ့ ၾကားကေတာင္ တပါတ္ တေခါက္ေတာ့ အနည္းဆံုး မွန္မွန္လာၿပီး စကားေတြ ေျပာပါတယ္။ တခါတေလမ်ား မနက္တေခါက္ ညေနတေခါက္ေတာင္ ေရာက္ခ်င္ ေရာက္လာတတ္တာ။ အိမ္ခ်င္းက နီးတာကိုး။
လိမ္တာသိဖို႔ အေရးႀကီး
ယံုၾကည္ခ်က္ကို ယံုၾကည္တဲ့အတြက္ အခိုင္အမာ ကိုင္စြဲထားသူကို ဆန္႔က်င္ဘက္ အယူအဆ ႐ွိသူပဲျဖစ္ေစ ေလးစား တန္ဘိုးထား တတ္သူဟာ စိတ္ဓါတ္ ရင့္က်က္ ျပည့္၀သူ ျဖစ္ပါတယ္။ အေရးႀကီးတာက ကိုယ္တေယာက္ ႀကီးပြါး ခ်မ္းသာဖို႔ အတြက္ မယံုတာကို ယုံခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ၿပီး လိမ္ေနတဲ့ သူေတြကို ခြဲျခား သိျမင္ဖို႔သာ ျဖစ္တယ္။ ဒီလို ေကာက္က်စ္တဲ့ လူမ်ိဳးေတြကိုေတာ့ ျပတ္ျပတ္သားသားကို စည္းျခား ထားလိုက္ ရမွာပါ။ ဒီလူေတြဟာ၊ နတ္႐ွင္ေနာင္လို၊ ကင္း၀န္လို အႏၱရာယ္ ႀကီးမားသူေတြ ျဖစ္တယ္လို႔ပဲ ဆိုလိုက္ ခ်င္ပါတယ္။
လူထုစိန္၀င္း
■ စာသင္သံဃာမ်ားကို ၀ါတြင္းကာလမွာ ေနရပ္ျပန္ႂကြခိုင္းမည့္ သတင္းမ်ားထြက္ သတင္း
■ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အယူခံ၀င္ၿပီ သတင္း
■ အပစ္ရပ္ ေဒသခံတို႔ ေနရာေျပာင္းေရႊ႕ သတင္း
■ ကိုးကန္႔ေဒသ ေဖာက္ထြင္းလုယက္သူ စစ္အစုိးရတပ္သာျဖစ္ႏိုင္ သတင္း
■ ကုိးကန္႔ပဋိပကၡနဲ႔ တုိင္းရင္းသားမ်ား ကုိယ္ပုိင္ျပ႒ာန္းခြင့္ သတင္း
■ စစ္ပြဲမ်ားေၾကာင့္ နယ္စပ္ျဖတ္ေက်ာ္ ႏိုင္ငံျခားခရီးသည္ ေလ်ာ့က် သတင္း
■ ၾကားျဖတ္အစိုးရ ဖြဲ႔စည္းေရး စစ္အစိုးရ ျပင္ဆင္ေန သတင္း
■ ၂၀၁၀ ေ႐ြးေကာက္ပြဲအတြက္ ၾကံ႕ဖြံ႕မွ စည္း႐ုံးေရးလုိက္ဆင္းေန သတင္း
■ ျမန္မာ့စြမ္းအင္နဲ႔ ျပည္ပရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈ သတင္း
■ ထုိင္းႏုိင္ငံဖြား ျမန္မာကေလးငယ္ ဂ်ပန္သြားႏုိင္ၿပီဟုဆုိ သတင္း
■ ဒိုင္နာကုိ ကန္႔သတ္ၿပီး ကားႀကီးမ်ား အစားထိုးမည္ သတင္း
■ အာဖဂန္စစ္ အႏိုင္ရေရး အေမရိကန္ဗ်ဴဟာသစ္ အခ်ိန္ေပးဖို႔လို သတင္း
■ ေမတၱာပို႔လမ္းေလွ်ာက္ဖူးတဲ့ သံဃာေတာ္မ်ား ထိန္းသိမ္းခံေနရ သတင္း
■ သံဃာလႈပ္ရွားမႈ မျဖစ္ေပၚရန္ အာဏာပိုင္မ်ား တင္းက်ပ္ သတင္း
■ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ပညာသင္ခ့ဲသည့္ ေက်ာင္းတြင္ ျမန္မာ့မွတ္တမ္း႐ုပ္ရွင္ ျပသ သတင္း
■ ဝ ေဒသေျမာက္ပိုင္းသို႔ နအဖစစ္တပ္ လာေရာက္တပ္စဲြ ေဒသခံလူထု ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္ သတင္း
■ အပစ္ခတ္ရပ္နယ္ေျမအတြင္းရိွ ေဒသခံလူထု တိုက္ပဲြမ်ားအတြက္ စိုးရိမ္ေန သတင္း
■ KIO ဌာနခ်ဳပ္ရွိ ေဒသခံမ်ား တ႐ုတ္ျပည္သုိ႔ ပစၥည္းေ႐ႊ႕ေျပာင္းမႈ တ႐ုတ္က လက္မခံ သတင္း
■ ကုိးကန္႔ေဒသတြင္ စစ္အစိုးရတပ္က လူမ်ိဳးေရးခြဲျခားဆက္ဆံ ႏွိပ္စက္ညႇဥ္းပန္း သတင္း
■ ကိုးကန္႔ေခါင္းေဆာင္ အထူးေၾကညာခ်က္ ထုတ္ျပန္ သတင္း
■ ကိုးကန္႔ႏွင့္ နအဖစစ္ပြဲေၾကာင့္ တ႐ုတ္-ျမန္မာနယ္စပ္တြင္ မၿငိမ္မသက္ျဖစ္ သတင္း
■ ကိုးကန္႔နယ္ေျမ တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းၿပီဟု အစိုးရပိုင္ သတင္းစာက ေဖာ္ျပ သတင္း
■ ဘူးသီးေတာင္ၿမိဳ႕တြင္ ဒုတိယအႀကိမ္ေျမာက္ ျပည္သူ႔စစ္တပ္ဖြဲ႔မ်ား ဖြဲ႔စည္းမည္ သတင္း
■ ဒီေကဘီေအ ၉၉၉ တပ္မ်ား ထုိင္း႐ြာကို လုယက္တိုက္ခိုက္ သတင္း
■ ေငြေတာင္းခံျခင္းေၾကာင့္ မြန္လက္နက္ကုိင္အခ်င္းခ်င္း ပဋိပကၡျဖစ္ပြား သတင္း
■ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ ေခါင္းေဆာင္ပိုင္းႏွင့္ နအဖတိုင္းမွဴး ထပ္မံေတြ႔ဆံု သတင္း
■ လႊတ္ေတာ္ေဆာက္ရန္ သိန္း (၅၀) အထက္ အလွဴခံ သတင္း
■ ရန္ကုန္တိုင္းႏွင့္ ေဒသတခ်ိဳ႕တြင္ (၁၈) ႏွစ္အထက္ လူဦးေရစာရင္း ေကာက္ယူ သတင္း
■ သတင္းေပးသင္တန္းအတြက္ လူရွာရန္ ၾကံ႕ဖြံ႔ ၫႊန္ၾကား သတင္း
■ ၿဂိဳဟ္တုစေလာင္းမတပ္ရန္ ျပည္သူမ်ားကို တားျမစ္ သတင္း
■ ၿမိဳ႕နယ္ဥကၠဌ ကုိယ္က်ဳိးရွာအျမတ္ထုတ္မႈကို ေအာက္ေျခဝန္ထမ္းမ်ား မေက်နပ္ သတင္း
■ ထြက္ေျပးသည့္ ကေလးစစ္သားကို ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးက ဖမ္းဆီး၍ ဆုေငြယူရန္ ႀကိဳးစား သတင္း
■ ျမန္မာ့အဏုျမဴစီမံကိန္းကုိ အနီးကပ္ေစာင့္ၾကည့္ဖုိ႔ အခ်ိန္တန္ၿပီ သတင္း
■ ထိုးစစ္ေၾကာင့္ ထြက္ေျပးလာေသာ ကရင္ဒုကၡသည္မ်ား (ဗီြဒီယို)
■ စစ္မွန္တဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဟာ အေပါင္းလကၡဏာ၊ အတုအေယာင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဟာ အႏႈတ္လကၡဏာ (ေဆာင္း ပါး)
■ ကိုးကန္႔ပဋိပကၡ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ အားနည္းခ်က္ကို ေဖာ္ျပ (ေဆာင္းပါး)
■ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အမႈႏွင့္ ေ႐ြးခ်ယ္စရာလမ္း (ေဆာင္းပါး)
■ ပန္းတုိင္းပြင့္ၾကပါေစ၊ ပြင့္ေသာပန္းတုိင္း ေမႊးၾကပါေစ (ေဆာင္းပါး)
September 3, 2009
လတ္တေလာ ကိုးကန္႔ေဒသတြင္ ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ စစ္အစိုးရႏွင့္ ကိုးကန္႔ တပ္တို႔၏ တိုက္ပြဲမ်ားေၾကာင့္ လူေပါင္း ေသာင္းဂဏန္း တရုတ္ျပည္ ဖက္သို႔ ထြက္ေျပး တိမ္းေရွာင္ ခဲ့ၾကသည္။ ထိုျဖစ္စဥ္ အေပၚတြင္ မတူကြဲျပားေသာ သံုးသပ္ခ်က္မ်ား ေကာက္ခ်က္မ်ားလည္း ေပၚထြက္လာခဲ့သည္။
၁။ ကိုးကန္႔အဖြဲ႔သည္လည္း တရုတ္ႏြယ္ဖြားမ်ား ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ တရုတ္ အစိုးရမွ ျမန္မာ စစ္အစိုးရအား ထိုကိစၥ မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေရွ႔၌ဖိအား ေပးမည္ေလာ။
၂။ ထိုတုိက္ပြဲမ်ားေၾကာင့္ တရုတ္ အစိုးရႏွင့္ နယ္စပ္ေဒသတြင္ တစံုတရာ ႏုိင္ငံေရး တင္းမာမႈ ျဖစ္ႏုိင္သည္ကို သိေသာ္လည္း (နအဖ) စစ္အစိုးရဖက္မွ တမင္လုပ္ျခင္း ျဖစ္သေလာ။
၃။ ကိုးကန္႔တပ္မ်ားသည္ နယ္ျခားေစာင့္ တပ္အျဖစ္ အသြင္ ေျပာင္းမည္ကို လက္မခံေသာ္လည္း အင္အား နည္းမွန္းသိ၍ ဂရုစုိက္စရာ မလိုဟု သေဘာထားေသာေၾကာင့္ နအဖက ေျပာင္ေျပာင္ တင္းတင္း ဝင္တုိက္ျခင္းေလာ။
၄။ ကိုးကန္႔အဖြဲ႔သည္ ကခ်င္၊ ဝ၊ စေသာ တပ္မ်ားႏွင့္ စစ္ေရး မဟာမိတ္ ဖြဲ႔ထားသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ တဖြဲ႔ဖြဲ႔ကို စစ္ အစိုးရက တုိက္လာသည္ ရိွေသာ္ အခ်င္းခ်င္း အျပန္အလွန္ ကူညီရန္ သေဘာတူထား ၾကသည္။ အမွန္တကယ္ တုိက္ပြဲ ျဖစ္ပါက တဦးႏွင့္တဦး တကယ္ကူညီ မကူညီကို စမ္းသပ္လို၍ ကိုးကန္႔ကို အရင္တုိက္၍ ေသြးတိုးစမ္းျခင္း ျဖစ္သေလာ။ လက္ေတြ႔ တြင္လည္း ကိုးကန္႔တပ္မ်ား အတုိက္ခံရေသာ အခါ ကခ်င္တပ္မ်ား ဝ တပ္မ်ားဖက္မွ အလံုး အရင္းျဖင့္ ကူညီျခင္း မရိွသည္ကို၊ ေသနတ္ေပါက္ျခင္း မရိွသည္ကိုလည္း ေတြ႔ရသည္။
၅။ ကိုးကန္႔အဖြဲ႔ကို တုိက္ျခင္းသည္ လာမည့္ႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲကို အခ်ိန္ ဆြဲလို၍ ႀကိဳတင္မီးေမႊး ထားျခင္းေလာ။ မၾကာေသးမီ ကာလ ကလည္း ဘဂၤလားဒက္ရွ္ကို ပင္လယ္ျပင္ နယ္နမိတ္ႏွင့္ စပ္လွ်ဥ္း၍ (နအဖ) မွ ရန္စထား တာလည္း ရိွခဲ့သည္။ ျပည္တြင္းရန္ ျပည္ပရန္မ်ားေၾကာင့္ ေရြးေကာက္ပြဲကို အခ်ိန္ဆြဲလိုသည့္ သေဘာဟု တဖက္တြင္လည္း ဆိုမည္ဆိုက ဆိုႏုိင္ေသးသည္။
ေနာက္ထပ္ တမ်ဳိးလွည့္၍ စဥ္းစားမည္ဆိုပါက နအဖ စစ္အစိုးရသည္ ကိုးကန္႔ကို အခုလို ေျပာင္ေျပာင္ တင္းတင္း ဝင္ေရာက္ တိုက္ခုိက္ျခင္းမွာ ပီကင္း၏ တိတ္တဆိတ္ မီးစိမ္းျပမႈ မပါဘဲ ဝင္တုိက္ ရဲပါ့မည္လား ဟူသည့္ အခ်က္ျဖစ္သည္။
ကုိးကန္႔အဖြဲ႔အတြင္း ေခါင္းေဆာင္အခ်င္းခ်င္း စီးပြားေရးၿပိဳင္ဆုိင္ မႈေၾကာင့္ ေခါင္းေဆာင္မ်ား အတြင္း သပ္ရိႈ၍ ၿဖိဳ ခြဲမည္။ နအဖ လိုလားသူ ေခါင္ေဆာင္မ်ား တက္လာပါက နယ္ျခားေစာင့္တပ္ အသြင္ေျပာင္းေရးမွာ ပို၍ လြယ္ကူ သြားမည္လည္း ျဖစ္သည္။ သပ္ရိႈၿဖိဳခြဲ၍ မရပါက နအဖဖက္ႏွင့္ ပူးေပါင္းသူကို ေျပာင္ အကူအညီေပး၍ တဖက္ကို တုိက္ခ်လိုက္ရန္သာ ျဖစ္သည္။ ဤသို႔ စီစဥ္ စဥ္းစားမႈကိုလည္း နအဖက တရုတ္အစိုးရကို ႀကိဳတင္ အသိေပး ထားႏုိင္သည္။ ႏွစ္ႏုိင္ငံအစိုးရ လက္ဝါးျခင္း ရိုက္သည္ကို မည္သူ သိႏုိင္မည္နည္း။ ကခ်င္ႏွင့္ ဝတပ္မ်ား သည္လည္း တရုတ္ဖက္မွ ေခါင္းခါ ျပေနေသာေၾကာင့္ ကိုးကန္႔ဖက္မွ ဝင္မတုိက္ဘဲ ရပ္ၾကည့္ ေနျခင္းလည္း ျဖစ္ႏုိင္သည္။ ေသခ်ာတာ တခုကေတာ့ တရုတ္နယ္စပ္တြင္ ကပ္၍ ေဖာင္းေဖာင္း မည္ေအာင္ ျပည္တြင္းစစ္ ျဖစ္မွာကို တရုတ္က ယခုကာလတြင္ လုိလားလိမ့္မည္ မဟုတ္။
ဤကိစၥမ်ား၌ ေမးစရာ ျဖစ္လာသည္က တရုတ္ အစိုးရက ျမန္မာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားႏွင့္ ဘာေၾကာင့္ လက္ဝါးရိုက္ဖို႔ လုိသနည္း ဆိုသည့္ ေမးခြန္းပင္ ျဖစ္သည္။ အတိုဆံုး အေျဖကေတာ့ ႏွစ္ႏုိင္ငံ၏ အက်ဳိးစီးပြါးဟု ေျဖႏုိင္သည္။
၁။ ရခုိင္ျပည္နယ္မွ ထြက္ရိွလာမည့္ သဘာဝဓာတ္ေငြ႔ႏွင့္ တရုတ္သို႔ ပုိက္လုိင္း သြယ္၍ ေရာင္းခ်ျခင္း။
၂။ အာဖရိကႏွင့္ အေရွ႔အလယ္ပုိင္းမွ တရုတ္ ဝယ္ယူေနသည့္ ေရနံစိမ္းမ်ားကို အခ်ိန္ အကုန္ခံ ေငြအကုန္ခံ၍ မလကၠာ ေရလက္ၾကားကို ျဖတ္ခါ တရုတ္ျပည္ အထိ တင္ပို႔ေနရသည္။ ထိုေရနံစိမ္းမ်ားကို ရခိုင္ျပည္နယ္မွ တဆင့္ ပုိက္သြယ္၍ တရုတ္ျပည္ကို တုိက္ရိုက္ပို႔မည့္ အစီ အစဥ္လည္း ရိွေနသည္။
၃။ ဧရာဝတီျမစ္္ဆံုကို ဆည္ပိတ္၍ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အား ထုတ္ခါ တရုတ္ျပည္သို႔ ေရာင္းခ်ရန္လည္း ရိွေနေသးသည္။
၄။ ႏွစ္ႏုိင္ငံ နယ္စပ္ကုန္သြယ္ေရးတြင္ တရုတ္ဖက္က ရေသာ အက်ဳိး အျမတ္သည္ ႀကီးမားသည္။ ျမန္မာဖက္က တင္ပို႔ေနသည္မွာ ကုန္ေခ်ာ မဟုတ္။ သဘာဝရင္းျမစ္ ကုန္ၾကမ္းမ်ားသာ ျဖစ္သည္။ တရုတ္ဖက္က အရည္အေသြး နိမ့္ေသာ ကုန္ေခ်ာမ်ားကို ျမန္မာတို႔ဖက္မွ ျပန္လည္ ဝယ္ယူေနရသည္။
၅။ တရုတ္ႏွင့္ အိႏိၵယ၏ စီးပြားေရး တိုးတက္လာႏႈန္းကို အေနာက္ ကမၻာကပါ သတိႏွင့္ ေစာင့္ၾကည့္ ေနရသည့္ ကာလ ျဖစ္သည္။
ေနာင္လာမည့္ ဆယ္စုႏွစ္မ်ားအတြင္း အိႏိၵယႏွင့္ တရုတ္ ႏွစ္ႏုိင္ငံ ကုန္သြယ္ေရးတြင္ ျမန္မာ ႏုိင္ငံသည္ အခ်က္အျခာ ပို၍ က်လာမည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အခုကတည္းက တရုတ္ကုမၸဏီ မ်ဳိးစံု ျမန္မာျပည္တြင္ ေျခကုတ္ ယူထားေနသည္။ အေနာက္တုိင္း စီးပြားေရး သမားမ်ားက ထိုအခ်က္ကို မရႈ႔စိမ့္ မနာလို ျဖစ္ေနၾကသည္။ သူတို႔လည္း ျမန္မာျပည္ကို ဝင္လိုေနသည္။ သို႔ေသာ္ အေနာက္ကမၻာ၏ စီးပြါးေရး ပိတ္ဆို႔မႈ ဆိုေသာ အခ်က္ေၾကာင့္ ဂြက်ေနရသည္။
ျပန္ေကာက္ရေသာ ကိုးကန္႔ကိစၥကို ကိုယ့္နည္း ကိုယ့္ဟန္ျဖင့္ ရွင္း။ တရုတ္ဖက္က လူၾကားေကာင္းေအာင္ အနည္း အက်ဥ္း ေလာက္ ေဝဖန္ တာမ်ဳိး တုိက္တြန္း တာမ်ဳိး ေလာက္ေတာ့ရိွမည္။ ကိုးကန္႔ ကိစၥသည္ စစ္အစိုးရ အတြက္ တရုတ္က က်ိတ္၍ သေဘာ တူထားေသာ ပထမေျခလွမ္း ျဖစ္ႏုိင္သည္။ က်န္သည့္ အပစ္ရပ္ေတြလည္း တေျဖးေျဖးႏွင့္ တရုတ္ ဖိအားကို သေဘာေပါက္လာ ရေတာ့မည္။
ဗကပၿပိဳကြဲစဥ္အခါက တရုတ္အစိုးရသည္ ဗကပဖက္ကို ဘာမွ အကူအညီ မေပးေတာ့ပါ။ ဗကပဖက္မွ ဗကပ ယူနီေဖာင္း ဝတ္၍ ဝင္တုိက္ ေပးတာမ်ဳိးလည္း အရင္ကလို မလုပ္ေတာ့ပါ။ အက်ဳိးစီးပြားျဖစ္စဥ္က ေခတ္ႏွင့္အတူ ေရြ႔လ်ား သြားခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ပင္။ ဗကပ ေခါင္းေဆာင္မ်ား ကိုေတာ့ ယခင္ႏုိင္ငံေရး ဆက္ဆံမႈအရ တရုတ္ႏုိင္ငံ ထဲတြင္ ေနထုိင္ခြင့္ ေပးလုိက္သည္။ ထို႔ထက္ပိုေသာ အကူအညီ တရုတ္ဆီက မရေတာ့ပါ။ ထို႔ေၾကာင့္ ကိုးကန္႔ တို႔သည္လည္း အလားတူ ျဖစ္စဥ္ကို ရင္ဆုိင္ ရေတာ့မည္ ေလာဟု စဥ္းစားမိျခင္း ျဖစ္သည္။
ကခ်င္ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ ဝေခါင္းေဆာင္မ်ားကို တခ်ိန္က တရုတ္မွ ေျပာခဲ့ သည္က ကိုယ့္တုိင္းျပည္ အတြင္းမွာ ျဖစ္ေနတဲ့ ျပႆနာ အထုတ္စုပ္ကို ႏုိင္ငံတကာမွာ လယ္ၿပီး ဖြင့္ျပ မေနၾကပါေတာ့ႏွင့္။ ကိုယ့္အခ်င္းခ်င္း ႀကိတ္၍ ေျဖရွင္းျခင္းကသာ ပို၍ အက်ဳိးရိွသည္ဟု ဆိုခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ သေဘာကေတာ့ အထုတ္စုပ္ကို လယ္၍ဖြင့္ျပ ေနပါက တရုတ္ဖက္မွ ဘာမွ အကူအညီ မေပးႏုိင္ေတာ့ဟု ဖိအားေပးျခင္းသာ ျဖစ္သည္။ ထိုအခ်ိန္မွစ၍ လက္နက္ကုိင္ ေတာ္လွန္ေရးမ်ား ထိုေဒသမ်ားတြင္ နိ႒ိတံ ခဲ့ရသည္။
အက်ဳိးစီးပြါးအရ တရုတ္အစိုးရသည္ ျမန္မာ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားႏွင့္ တုိက္ရုိက္ ဆက္ဆံမွာပဲ ျဖစ္သည္။ ျမန္မာ စစ္အစိုးရႏွင့္ ပလဲနံပ မသင့္သည့္ အုပ္စုမ်ား အတြက္ ေရွ႕ေရွာက္ ကာကြယ္ေပးလိမ့္မည္ မဟုတ္ေပ။ လူၾကားေကာင္းေအာင္ ဝတၱရားအရ ေျပာတာေလာက္ပဲ ရိွေတာ့မည္။ တျဖည္းျဖည္းျခင္း ႏြမ္းလ်သြားသည့္ ပန္းပင္ကို ခုတ္မပစ္ ေသာ္လည္း ေရေလာင္းျခင္း ေပါင္းသင္ျခင္း ေျမၾသဇာေကၽြးျခင္း မရိွေတာ့ဘဲ ထုိင္ၾကည့္ေနသည့္ သေဘာသို႔ ေရာက္ရိွလာေတာ့မည္။
တဖက္တြင္လည္း ျမန္မာစစ္အစိုးရသည္ အေမရိကန္တို႔ႏွင့္ အဆင္ ေျပခ်င္သည္ဟု တြက္ဆခ်က္မ်ား ေပၚေပါက္ လာသည္။ တရုတ္ေတြ ဖက္မွလည္း သူတို႔ကို မထိခုိက္ပါက အေမရိကန္ အစိုးရႏွင့္ ျမန္မာ စစ္အစိုးရတို႔ အဆင္ ေျပသည္ကို ဘာမွထူး၍ ေဝဖန္ ေျပာဆိုမည္ မဟုတ္။ ထူးလာႏုိင္သည္ တခုကေတာ့ ျမန္မာႏုိင္ငံသည္ အင္အားႀကီး တရုတ္ႏွင့္ အေမရိကန္တို႔ ကစားမည့္ ေဘာ္လံုးကြင္း ျဖစ္သြား မွာကေတာ့ ျမန္မာႏုိင္ငံသားတို႔ အဖို႔ စိုးရိမ္ဖြယ္ ျဖစ္သည္။
စစ္ေအးတုိက္ပြဲ ကာလမ်ားအတြင္းက အေမရိကန္ အုပ္စုႏွင့္ ဆိုဗီယက္ အုပ္စုတို႔ အၾကား ေျမဇာပင္ ျဖစ္ခဲ့ရေသာ ႏုိင္ငံငယ္မ်ား မနည္းလွ။ ထိုႏုိင္ငံငယ္ မ်ားတြင္ ဘယ္သူ အစိုးရ ျဖစ္ျဖစ္ သူတို႔စိတ္မဝင္စား။ စိတ္ဝင္စားသည္က ထိုအစိုးရမ်ားသည္ ကုိယ့္လူျဖစ္ရင္ ၿပီးစတမ္း။ အာဏာရွင္ မကလို႔ မည္သူပဲ အုပ္ခ်ဳပ္အုပ္ခ်ဳပ္ ဒါကို ႏုိင္ငံႀကီး မ်ားက ဂရုမစုိက္ပါ။ ထိုစစ္ေအး တုိက္ပြဲႀကီး ကာလအတြင္း အေမရိကန္လူ ဆိုဗီယက္လူ ဆိုသည့္ အုပ္စုမ်ား လည္း ထိုႏုိင္ငံငယ္မ်ားတြင္ ေပၚလာခဲ့ ဘူးသည္။ လူထုအတြက္ နားႏွင့္ မ်က္ေစ့ဟု ဆိုႏိုင္သည့္ စာေပႏွင့္ မီဒီယာ ေလာကတြင္လည္း အုပ္စု ကြဲခဲ့ၾကသည္ကို မေမ့သင့္။
ယေန႔ကာလကေတာ့ အရင္းရွင္ႏွင့္ ကြန္ျမဴနစ္ အားၿပိဳင္ေသာ စစ္ေအး တုိက္ပြဲေခတ္ မဟုတ္ေတာ့။ သို႔ေသာ္ ဓန အတြက္ေတာ့ ႏုိင္ငံႀကီးတုိင္း ၿပိဳင္ေနၾကသည္မွာ လက္ေတြ႔ျဖစ္သည္။ ျမန္မာဆိုေသာ ကြင္းအသစ္တြင္ အေမရိ ကန္ႏွင့္ တရုတ္တို႔ ခ်စ္ၾကည္ေရးပြဲ ကန္လိုက္၊ မိတ္ေဆြျဖစ္ ကန္လုိက္၊ ေၾကးပါေသာ္လည္း ေၾကးမပါဟန္ ကန္ၾကမည့္ ေဘာပြဲေတြလည္း ေနာင္မွာ ေတြ႔ေကာင္းေတြ႔လာ ႏုိင္သည္။ ကြင္းပုိင္ရွင္ ျပည္သူေတြကေတာ့ ဘယ္ေလာက္ အက်ဳိးရိွမည္ ဆိုတာ မေျပာတတ္ေသး။ ကြင္းကို ပြဲစားလုပ္ေနသည့္ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားႏွင့္ သူတို႔၏ စီးပြား ဖက္မ်ားကေတာ့ အေသအခ်ာ အက်ဳိးရိွမွာ အမွန္ျဖစ္သည္။
အေမရိကန္ႏွင့္ တရုတ္က သူတို႔အက်ဳိးစီးပြားအတြက္လည္း ဤေဒသႀကီး အတြင္း ေဝစုခဲြ ႏုိင္ေသးသည္။ ျမန္မာ ႏုိင္ငံကို တရုတ္ လႈပ္ရွားရာ နယ္ဟု သတ္မွတ္၍ ေျမာက္ကိုရီးယား ကိုေတာ့ အေမရိကန္ အေရးအရာ ပိုင္ေသာ နယ္အျဖစ္ ခြဲေဝ၍ လုပ္ေကာင္း လုပ္ႏုိင္သည္။ သူတို႔အခ်င္းခ်င္း လက္က်ိတ္ထိုးတာ မည္သူအတိ အက် စြပ္စြဲ ႏုိင္မည္နည္း။
ညဴကလီးယားသံမ်ားျဖင့္ လိႈင္ေနေသာ ေျမာက္ကိုရီးယားကို အေမရိကန္ တို႔ ပိုမို စြက္ဖက္ျခင္း အားျဖင့္ တဖက္ တြင္ တရုတ္ အစိုးရအား ျမန္မာႏွင့္ တိဗက္ ကိစၥမ်ားတြင္ ေစလိုရာ ေစႏုိင္သည္ဟု နားလည္မႈမ်ား ယူေကာင္း ယူထား လာႏုိင္ေသးသည္။ ထို႔အျပင္ ေနာက္တခုကေတာ့ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး ေလာကတြင္လည္း တရုတ္ေထာက္ခံ သူ အေမရိကန္ ေထာက္ခံ သူ အုပ္စု မ်ား ဟိုမွသည္မွ အရိႈအရိႈ ေပၚလာဦးမည္ကို ေတြ႔ေနရသည္။
သူတကာ လာကစားေသာ ကြင္းအျဖစ္ မခံလိုပါက နည္းရိွပါသည္။ ကိုယ့္အခ်င္းခ်င္း ေက်ေက် လည္လည္ စကား ေျပာ၍ တုိင္းျပည္ကို ျပန္လည္ ထူေထာင္ျခင္းသာ ျဖစ္သည္။ ကိုယ့္တဦးတည္း ကိုယ့္အုပ္စု တခုတည္း ေကာင္းစားဖို႔သာ ရည္မွန္းထားပါက တဖက္ဖက္ကို အေသကပ္ ရတာ ဓမၼတာျဖစ္သည္။ တဖက္ဖက္ကို ေျခစံုခ်၍ အားကိုးၿပီ ဆိုကတည္းက ခိုင္းဖတ္ ဘဝသာ ေရာက္ရမွာ မလြဲပါ။
ကိုယ့္ကြင္းကို ကိုယ္ပုိင္ဖို႔ ႀကိဳးစားတာသာ မွန္ကန္ေသာ အမ်ဳိးသား ႏုိင္ငံေရး ျဖစ္သည္။ ကိုယ္မကန္ရဘဲ အသင္း တကာ အသင္း ဝင္ခ်င္တုိင္း ဝင္၍ ကန္ေသာ ကြင္းမျဖစ္ဖို႔ နားလည္ရန္ အခ်ိန္တန္ေပၿပီ။
ေဇာ္မင္း (လူ႔ေဘာင္သစ္)
September 3, 2009
ဗီယက္နမ္ႏုိင္ငံသည္ ယေန႔ေခတ္တြင္ ထုိင္းႏုိင္ငံႏွင့္ အၿပိဳင္ ကမၻာတခြင္သို႔ ဆန္တင္ပို႔ေနေသာ ႏုိင္ငံတခု ျဖစ္သည္။ ဗီယက္နမ္ ႏုိင္ငံ၏ ျမစ္ဝကြ်န္းေပၚ ေဒသသည္ တႏုိင္ငံလံုး ဆန္ အထြက္ႏႈန္း၏ တဝက္ ေက်ာ္ေက်ာ္ကို ထုတ္ လုပ္ေပးေနေသာ ေဒသလည္း ျဖစ္သည္။ တရုတ္ျပည္မွ စတင္၍ စီးဆင္းလာေသာ မဲေခါင္ျမစ္သည္ ျမန္မာ၊ လာအို၊ ထုိင္း၊ ကေမၻာဒီးယားတို႔ကို ျဖတ္ကာ ေနာက္ဆံုးတြင္ ဗီယက္နမ္ ႏုိင္ငံ၌ အဆံုးသတ္၍ ပင္လယ္ထဲ သို႔ စီးဝင္သြားသည္။ ထိုေဒသကား ဗီယက္နမ္၏ ေျမၾသဇာ ႂကြယ္ဝေသာ ႏုန္းးတင္ေျမႏု ျမစ္ဝ ကြ်န္းေပၚေဒသ ျဖစ္ ေတာ့သည္။
သို႔ေသာ္လည္း ဗီယက္နမ္လူမ်ဳိးတို႔ ေခါင္းခဲစရာ ပူပန္စရာ ျဖစ္လာသည့္ ျပႆနာကေတာ့ ကမၻာႀကီး ပူေႏြးလာ၍ ပင္လယ္ေရျပင္ တစတစ ျမင့္တက္လာျခင္း ဆိုသည့္ ကိစၥပင္ ျဖစ္သည္။ ဤအတုိင္းသာ ဆက္၍ ပင္လယ္ ေရ မ်က္ႏွာျပင္ ျမင့္တက္ လာေနပါက ေနာင္လာမည့္ အႏွစ္ေလးငါးဆယ္တြင္ ဗီယက္နမ္ႏုိင္ငံ၏ ျမစ္ဝကြ်န္းေပၚ တစိတ္တပုိင္းသည္ ပင္လယ္ ေရေအာက္သို႔ ေရာက္ေတာ့မည္။ ထိုသို႔ဆိုပါက ဆန္စပါး စုိက္ပ်ဳိးမႈ ေကာင္းမြန္ေန ေသာ ျမစ္ဝကြ်န္းေပၚ တစိတ္တေဒသသည္ အၿမဲတန္း ပင္လယ္ေရငံ ဖံုးအုပ္မႈကို ခံရေတာ့မည္ ျဖစ္သည္။
ကြ်မ္းက်င္သူမ်ား အဆိုအရ ထိုျမစ္ဝကြ်န္းေပၚ၏ တစိတ္ပုိင္း ပင္လယ္ေရေအာက္ ေရာက္ရိွပါက ဗီယက္နမ္ ႏုိင္ငံ ၏ ဆန္အထြက္ႏႈန္းလည္း ေၾကာက္ခမန္း လိလိ က်ဆင္းလာမည္ဟု ဆိုၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ျမစ္ဝကြ်န္းေပၚမွ လက္ရိွ ဆန္အထြက္ႏႈန္း၏ သံုးပံုတပံု ေလ်ာ့ပါးက်ဆင္း သြားမည္ဟုလည္း တြက္ခ်က္ျပထားသည္။
စပါးစုိက္ပ်ဳိးျခင္းျဖင့္ အသက္ေမြးေနသာ ဗီယက္နမ္ ျမစ္ဝကြ်န္းေပၚသားတို႔ ဘာ ဆက္လုပ္ ၾကမည္နည္း။ ပင္ လယ္ထဲ၌ ငါးဖမ္းျခင္း အလုပ္ကို ေျပာင္း၍လုပ္ကုိင္ကာ ဆက္လက္ အသက္ေမြးမည္ေလာ သို႔မဟုတ္ ၿမိဳ႔ျပ မ်ား သို႔ ေျပာင္းေရႊ႔ကာ ၿမိဳ႕ျပ အေျခစုိက္ အလုပ္သမားမ်ား အျဖစ္ အသြင္ေျပာင္းမည္ေလာ။ စဥ္းစားစရာပါေပ။ ေသခ်ာ သည္ တခုကေတာ့ ယခင္က ပုိင္ဆုိင္ခဲ့ေသာ ၎တို႔၏ လယ္ယာမ်ား ပင္လယ္ေရေအာက္သို႔ ေရာက္ရေတာ့မည္။
ဗီယက္နမ္ ျမစ္ဝကြ်န္းေပၚ၏ အစိတ္အပုိင္း တခ်ဳိ႕ေရလႊမ္းခံရသည့္ အခ်ိန္တြင္ ပင္လယ္ေရသည္ ဗီယက္နမ္ ႏုိင္ငံ တခုထဲတြင္သာ အေပ်ာ္လြန္ၿပီး တန္႔၍ရပ္၍ ေနမည္မဟုတ္။ ေဒသ တခုလံုးအတြင္း ထိုဆိုးက်ဳိးကို ခံစားၾက ရမည္လည္း ျဖစ္သည္။
ထုိင္းႏုိင္ငံတြင္ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႔ႀကီးသည္ ပင္လယ္ေရ မ်က္ႏွာျပင္ေအာက္ ႏွစ္လက္မခန္႔ နိမ့္ေနသည္ဟု ဆိုၾကသည္။ အထူးသျဖင့္ မိုးတြင္းကာလမ်ား၌ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႔အတြင္း ေနရာ အေတာ္မ်ားမ်ားတြင္ ေရႀကီးေလ့ရိွသည္။ အႀကီးစား ပန္႔မ်ားကို သံုးကာ ေရမ်ားကို စုပ္ထုတ္ ျပစ္ရသည္။ ဗီယက္နမ္၏ ျမစ္ဝကြ်န္းေပၚ ပင္လယ္ေရ လႊမ္းေသာအခါ၌ ဘန္ေကာက္တြင္လည္း ဘန္ေကာက္သူ ဘန္ေကာက္သားမ်ား ဟိုဟုိသည္သည္ ေလွေရာင္စံု မ်ားျဖင့္ သြားလာေနမည္ကို ျမင္ေယာင္ မိေသးေတာ့သည္။ ေလွဆိပ္သာ ရိွ၍ ကားဆိပ္မ်ား ကားဂိတ္မ်ား နိတၳိတံ ရေတာ့မည္။ တခ်ိန္က အာရွတုိက္၏ ဗင္းနစ္ၿမိဳ႕ေတာ္ အျဖစ္ တင္စားခံခဲ့ရသည့္ ဘန္ေကာက္သည္ ထိုအခ်ိန္ တြင္ ဒုတိယ ဗင္းနစ္ၿမိဳ႕ေတာ္ အျဖစ္သို႔ ပီပီျပင္ျပင္ ေျပာင္းလဲရေတာ့မည္။
ဗင္းနစ္ၿမိဳ႔ေတာ္လို အျဖစ္မခံလုိပါက ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႔ကို ပတ္၍ တမံတုပ္ဖို႔သာ ရိွသည္။ နယ္သာလန္မွာလို ပင္လယ္ေရ ျမင့္တက္ လာျခင္းကို တမံတုပ္၍ ကာမည္ေလာ။ ကာထားႏုိင္ ေသးသည္။ ထုိင္းႏုိင္ငံသည္ ဓနႂကြယ္ဝ လာေနေသာ ႏုိင္ငံတခု ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ပင္လယ္ကမ္းရိုးတမ္း တခုလံုးကို တမံ မတုပ္ႏိုင္ဘူး ထားဦး။ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ ကိုေတာ့ တမံမ်ားျဖင့္ ပတ္ပတ္လည္ ကာထားႏုိင္သည္။
တခ်ိန္တည္းတြင္လည္း ျမန္မာႏုိင္ငံဖက္ကို ျပန္ၾကည့္လုိက္ ပါက ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ျမစ္ဝကြ်န္းေပၚ ေဒသ တစိတ္ တပုိင္းသည္လည္း ပင္လယ္ေရ လႊမ္းျခင္းကို ခံရမည္။ ေဒသအတြင္း ျမင့္တက္လာသည့္ ပင္လယ္ေရကို ငါ့ဖက္ မလာနဲ႔ဟု တား၍ မရစေကာင္း။ ျမစ္ဝ ကြ်န္းေပၚ၏ စပါးစုိက္ပ်ဳိးေနေသာ လယ္ေျမပမာဏ ဆံုးရံႈးမႈသည္လည္း ႀကီးမားေပလိမ့္မည္။ ပင္လယ္ေရ ျမင့္တက္ လာျခင္းေၾကာင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ျမစ္ဝကြ်န္းေပၚတြင္ ဆံုးရံႈးရေသာ ေျမ ယာ ပမာဏသည္ ဗီယက္နမ္ထက္ အဆေပါင္းမ်ားစြာ ဆိုးဝါးလိမ့္မည္။ ဘာ့ေၾကာင့္ ဆိုတာ ဆက္၍ေျပာပါမည္။
ေမခ၊ ေမလိခ ျမစ္ဆံုေနရာကို ပိတ္၍ ဆည္ေဆာက္ခါ လွ်ပ္စစ္ ဓာတ္အား ထုတ္လုပ္၍ တရုတ္ျပည္ကို ေရာင္းဖို႔ ျပင္ေနသည္မွာ အားလံုး အသိ။ ျမစ္ဆံုေဒသည္ ဧရာဝတီျမစ္ႀကီး မူလအစျဖစ္သည္။ ျမစ္ဆံုေဒသကို ပိတ္ဆို႔ လိုက္ပါက ေအာက္ပုိင္းသို႔ ဆက္လက္ စီးဆင္းမည့္ေရမ်ား တန္႔၍သြားမည္။ ဤသို႔ဆိုပါက ေအာက္အရပ္ ျမစ္ဝ ကြ်န္းေပၚ ေဒသသို႔ ဆက္လက္ စီးဆင္းမည့္ ေရပမာဏ နည္းသြားေပမည္။
နားလည္ လြယ္ေအာင္ ေျပာရပါက ဥပမာအားျဖင့္ ျမစ္ဝကြ်န္းေပၚရိွ ျမစ္ကေလးမ်ား ေခ်ာင္းကေလးမ်ား၏ ေရ အနက္သည္ ဆယ္ေပဟု ဆိုပါစို႔။ ကခ်င္ျပည္နယ္ ျမစ္ဆံုတြင္ ဆည္ ပိတ္လုိက္ေသာေၾကာင့္ စီးဆင္းရမည့္ ေရ မ်ားတန္႔ကာ ယခင္ကလို ေအာက္ဖက္သို႔ အျပည့္အဝ မစီးဝင္ႏုိင္ေတာ့။ ထို႔ေၾကာင့္ ျမစ္ဝကြ်န္းေပၚရိွ ျမစ္ေခ်ာင္း မ်ား၏ ေရအနက္သည္ ငါးေပခန္႔သာ နက္ေတာ့မည္။ ေရအျမင့္ မူလထက္ ငါးေပနိမ့္သြားသည္။ စီးဆင္းလာရ မည့္ေရမ်ား ေနာက္ျပန္ဆုတ္ သြားရေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ပင္လယ္ေရ ျမင့္တက္လာေသာ ကာလ တြင္ ပင္လယ္ေရသည္ ကမ္းရိုးတန္း တေလွ်ာက္သာ ျမင့္တက္ျခင္း မဟုတ္ေတာ့ဘဲ အထက္ပုိင္း မုိင္သံုးေလး ဆယ္ခန္႔အထိ တိုး၍ဝင္ေရာက္ လာႏုိင္သည္။ မူလကဆိုလွ်င္ ျမစ္ဝကြ်န္းေပၚသို႔ အထက္မွ စီးဆင္းလာေသာ ေရမ်ားေၾကာင့္ ပင္လယ္ေရမ်ား အထက္ဖက္သို႔ တုိးဝင္ျခင္တုိင္း တိုးဝင္၍ မရေအာင္ သဘာဝအေလွ်ာက္ ေရကို ေရျခင္း ဟန္႔တား ကာထားေပးသည္။ ေရခ်ဳိႏွင့္ ေရငံ ဇလုတ္တုိက္၍ အျပန္အလွန္ ထိန္းထားျခင္းမွာလည္း သဘာ ဝတရား ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္လည္း ျမစ္ေရနိမ့္က် သြားေသာအခါ ပင္လယ္ေရငံမ်ား အထက္ပုိင္း အထိပါ ဒလ ေဟာ တိုးဝင္လာေတာ့မည္။
ထိုေရာအခါ၌ ယခင္က သဘာဝအတုိင္း ေျမၾသဇာ ေကာင္းမြန္ခဲ့ေသာ ျမစ္ဝကြ်န္းေပၚ ေဒသ တခုလံုး ဆားငံေရ မ်ား ေအာက္သို႔ ေရာက္ခါ ဆန္စပါး စုိက္ပ်ဳိးျခင္းသည္လည္း ေသဆံုးရေတာ့မည္။ ျမစ္ဝ ကြ်န္းေပၚသားမ်ား အထက္ဖက္ မုိင္သံုးေလး ဆယ္သို႔ ေျပာင္းေန ရေတာ့မည္။ ထိုသို႔ေျပာင္း၍ မေနလိုပါက ေလွမ်ား ေဆာက္ခါ ေလွေပၚတြင္ ေနထုိင္၍ ရသမွ် ပင္လယ္ငါးေလးမ်ား ဖမ္းကာ ေလွစီးလူသား ေမာ္ဒန္ဆလံု လူမ်ဳိးမ်ား အျဖစ္ ေနထုိင္ ရံုသာ ရိွေတာ့သည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ဝမ္းပုိက္သည္လည္း ႏွစ္ေလးငါးဆယ္ အတြင္း ကြယ္ေပ်ာက္ ရေတာ့မည္။ ေနာင္အႏွစ္ ေလးငါးဆယ္ အတြင္း ဆန္ကို ႏုိင္ငံျခားမွ ျပန္၍ တင္သြင္းရေတာ့မည္။ အာဖရိက တုိက္တြင္ မိုး ေခါင္ေသာေၾကာင့္၊ ဘာမွ မယ္မယ္ရရ စိုက္ပ်ဳိးမရ၍ ငတ္ၾကသည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာေတာ့ စပါးခင္းမ်ားတြင္ ေရငံဖံုး ေသာေၾကာင့္ အငတ္ေဘးႀကီးကို ရင္ဆုိင္ ေတြ႔ၾကလိမ့္ဦးမည္။
ထိုအခ်ိန္မတုိင္မီ လက္ဦးဆံုး ဆံုးရံႈးရမည့္ သူမ်ားကေတာ့ ျမစ္ဆံုေဒသ တဝိုက္တြင္ ဘိုးစဥ္ ေဘာင္ဆက္ လုပ္ကိုင္ စားေသာက္ လာခဲ့သည့္ ေဒသခံ တုိင္းရင္းသားမ်ား ျဖစ္သည္။ သတင္းမ်ားအရ ျမစ္ဆံု ဆည္ပိတ္မည့္ စီမံကိန္းေၾကာင့္ ရြာေပါင္း ေျခာက္ဆယ္ထက္ မနည္း၊ လူဦးေရ ေသာင္းဂဏန္းကို စစ္အစုိးရက အတင္းေရႊ႔ေျပာင္း ေတာ့မည္။ လိေမၼာ္ၿခံမ်ား၊ လယ္ယာေျမမ်ား ဆည္ေရေအာက္သို႔ ေရာက္ရေတာ့မည္။ ထိုသူတို႔၏ မူလဘဝေန ထုိင္မႈမ်ား ဆံုးရံႈးရမည္။ ေနရာႏွင့္ ဝင္ေငြ ဆံုးရံႈးမႈတင္ မက က်န္းမာေရး၊ ပညာေရး၊ ေဒသဆုိင္ရာ ယဥ္ေက်းမႈတို႔ပါ ဆံုးရံႈးရဦးမည္။ သဘာဝ ပတ္ဝန္းက်င္လည္း ပ်က္စီးရဦးမည္ ျဖစ္သည္။
ဆက္လက္၍ ဆံုးရံႈးရမည့္ သူမ်ားကေတာ့ ျမစ္ဆံုဆည္၏ ေအာက္ပုိင္း တေလွ်ာက္ ျမစ္ဝ ကြ်န္းေပၚ အထိ ေနထုိင္ ၾကသည့္ ႏုိင္ငံသားမ်ား ျဖစ္ေတာ့သည္။ ဧရာဝတီ ျမစ္ႀကီးသည္ ျမစိမ္းေရာင္ အသြင္ျဖင့္ တၿငိမ့္ၿငိမ့္ စီးဆင္းေန သည့္ အေျခအေနမွ ေခ်ာင္းသာသာ ေျမာင္းသာသာ အျဖစ္သို႔ ေရာက္ရေတာ့မည္။ ဧရာဝတီျမစ္ႀကီး ေကာပါက ဤႏုိင္ငံ၏ သမုိင္းလည္း ေကာေတာ့မည္။ ဧရာဝတီေၾကာင့္သာ ျမန္မာႏုိင္ငံဆိုတာ ျဖစ္လာခဲ့ရသည္ မဟုတ္ေလာ။
တရုတ္အပါအဝင္ အိမ္နီးခ်င္း ႏုိင္ငံမ်ားကေတာ့ ရသေလာက္ ယူမွာဘဲ ျဖစ္သည္။ ခင္ဗ်ားတို႔ ျမန္မာႏုိင္ငံဟာ တကယ္ဆိုရင္ ေသးေသးေလး။ သဘာဝ အရင္းအျမစ္ေတြကို ရိွရိွသမွ် အလွ်င္စလို ထုတ္မသံုးပါနဲ႔ဟု သူတို႔ကေတာ့ အႀကံေပးမည္ မဟုတ္ ေျပာမည္ မဟုတ္။
အဆင္အျခင္မဲ့ေသာ လုပ္ရပ္ကို ဘယ္သူေတြက ေထာက္ျပ ေဝဖန္ သနည္း။ ျမန္မာႏိုင္ငံ ျပင္ပမွာ ေနေနသည့္ အဖြဲ႔အစည္း အခ်ဳိ႔က ေထာက္ျပ ၾကေသာ္လည္း ျမန္မာႏုိင္ငံ အတြင္းမွာ ရိွေနသည့္ မည္သည့္ အဖြဲ႔အစည္း မ်ားကမွ ဤကိစၥကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား ထံသို႔ မတင္ျပရဲၾက။ ေၾကာက္ေနၾကရ ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ သာမန္ အဖြဲ႔ အစည္းမ်ားကို နားလည္ ေပးႏုိင္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ သူတို႔ကိုယ္ သူတို႔ ႏိုင္ငံေရးအရ တတိယလိႈင္းဟု ဆိုေနေသာ သူမ်ားလည္း ဒီလိုကိစၥမ်ဳိးတြင္ ျမန္မာ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားကို နားမခ်ႏုိင္ေၾကာင္း ေတြ႔ရသည္။ တတိယလိႈင္း တို႔က ဆိုထားသည္ မို႔လား။ ျမန္မာျပည္ ဒီမိုကေရစီ အေျပာင္းအလဲ အတြက္ စစ္ဗိုလ္မ်ားကုိ တျဖည္းျဖည္း နားခ်၍ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မည္ဟု ျပည္တြင္းထုတ္ စာေစာင္ဂ်ာနယ္ အခ်ဳိ႔မွာ ေျပာေနတာ အခုအထိ ျဖစ္သည္။ ႏုိင္ငံ တကာ ကြန္ဖရင့္ေတြ မွာေတာင္ ဒီေဖာ္ျမဴလာကို ရႊန္းရႊန္းေဝေအာင္ တင္ျပခဲ့ၾကလို႔ ႏုိင္ငံျခားသားမ်ား အလယ္မွာ လည္း ေမာ္ဒရိတ္ေတြ (အစြန္းမေရာက္သူေတြ) ဆိုၿပီး ေရပန္းစားေနသည္ မဟုတ္ေလာ။
တတိယလိႈင္းတို႔ ေျပာရမွာက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးတို႔ခင္ဗ်ား ေလာေလာဆယ္ အာဏာ ထုိင္ခံုက ဆင္းမေပးခ်င္လည္း ေနပါ။ သို႔ေသာ္ ျမစ္ဆံု၌ ဆည္ တည္ေဆာက္မည့္ ကိစၥကေတာ့ ေရရွည္မွာ ေနာင္လာ ေနာက္သားတို႔ အတြက္ ဆိုးက်ဳိးေတြ သယ္ေဆာင္လာမွာ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ မလုပ္သင့္ပါဟု ရဲရဲတင္းတင္း ေျပာရမွာ ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ လက္ေတြ႔ မွာေတာ့ တတိယလိႈင္း သမားတို႔ မေျပာရဲရွာပါ။ အာဏာ အေျပာင္း အလဲကို အသာထား သဘာဝ ပတ္ဝန္းက်င္ ပ်က္သုဥ္းမည့္ ကိစၥေလာက္မွ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားကို နားမခ်ႏုိင္ပါက သည့္ထက္ ႀကီးမားေသာ ကိစၥမ်ား အေျပာင္းအလဲမ်ားကို တတိယလိႈင္းတို႔ နားခ်ႏုိင္စြမ္း ရိွလိမ့္မည္ ဆိုတာက သံသယျဖစ္စရာပါ။
လူမုိက္မ်ား၊ လူေကာင္းေယာင္ ေဆာင္ေနသူမ်ား၊ အစြန္း မေရာက္သူဟု ေၾကျငာေနသူမ်ား ထိုသူေတြ အားလံုးသည္ တကယ္ေတာ့ မိမိအုပ္စု ေကာင္းစားေရး အတြက္သာ လုပ္ေနသူေတြသာ ျဖစ္ေၾကာင္း ျမစ္ဆံုကိစၥ တခု တည္းႏွင့္ပင္ ကြက္ကြက္ ကြင္းကြင္း ျမင္လုိက္ရ ေတာ့သည္။
ေဇာ္မင္း (လူ႔ေဘာင္သစ္)
August 31, 2009
■ ေကအန္ယူ တပ္မဟာ (၅) ကို တုိက္ခိုက္ရွင္းလင္းဖို႔ ဒီေကဘီေအကို စစ္အစိုးရ ၫႊန္ၾကား သတင္း
■ ရြာသားမ်ား ရြာျပင္မထြက္ရန္ DKBA အမိန္႔ထုတ္ သတင္း
■ တ႐ုတ္-ျမန္မာ နယ္စပ္တေလွ်ာက္ စစ္ေရးလႈပ္ရွားမႈမ်ား ထပ္မံတိုးျမႇင့္ေန သတင္း
■ ကခ်င္ေျမကို ျမန္မာစစ္တပ္ ဆက္လက္ထိုးစစ္ဆင္မည့္ သတင္းထြက္ သတင္း
■ စစ္အစိုးရက ေကအိုင္အိုကို တိုက္မည့္သတင္းေၾကာင့္ ေဒသခံမ်ား ေျပာင္းေရႊ႕ေန သတင္း
■ ကိုးကန္႔စစ္ေျပး (၆) ေထာင္ခန္႔ ေနရပ္ျပန္ သတင္း
■ ကိုးကန္႔ဂယက္ ၀ ေဒသကို ႐ိုက္ခတ္ သတင္း
■ ဖုန္ၾကားရွင္၏ မိသားစုပိုင္ ပစၥည္းမ်ားကို စစ္အစိုးရ သိမ္းယူေန သတင္း
■ ကိုးကန္႔ေဒသမွာ တိုက္ပြဲငယ္မ်ား ထပ္မံျဖစ္ပြား သတင္း
■ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးခင္ၫြန္႔ အာဏာရစဥ္က ကိုးကန္႔အဖြဲ႔ႏွင့္ ဘယ္လိုပူးေပါင္းခဲ့ၾကသလဲ သတင္း
■ မြန္ျပည္သစ္ႏွင့္ စစ္တိုင္းမႉး ထပ္မံေတြ႔ဆံု သတင္း
■ သံဃာေတာ္မ်ား ေစာင့္ၾကည့္ခံေနရ သတင္း
■ သံဃာတပါးကို အာဏာပိုင္မ်ား ထပ္မံဖမ္းဆီး သတင္း
■ ခႏၱီးေထာင္မွ ကိုထင္ေက်ာ္၏ အေျခအေန သတင္း
■ လုံၿခံဳေရးေကာင္စီ စက္တင္ဘာလအတြင္း ျမန္မာ့အေရး မ်က္ေျခမပ်က္ ေစာင့္ၾကည့္သြားမည္ သတင္း
■ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းအေၾကာင္း ေဆာင္းပါးကို စာေပစိစစ္ေရး ပိတ္ပင္ သတင္း
■ ေ႐ႊ႕ေျပာင္းလုပ္သားမ်ားအတြက္ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ စိတ္ဝင္စားသူနည္း သတင္း
■ ဗန္းေမာ္-လြယ္ဂ်ယ္ ကားလမ္းရိွ ကုန္သြယ္မႈ အာဏာပိုင္ ပိတ္၊ ကုန္သည္ႏွင့္ ကားသမား အခက္ေတြ႔ သတင္း
■ ကြမ္းလံုဆည္တည္ေဆာက္မႈ ရပ္ဆုိင္းရန္ ရွမ္းသဘာ၀အဖဲြ႔ ေတာင္းဆို သတင္း
■ ရန္ကုန္လွ်ပ္စစ္မီး စတင္ပ်က္ၿပီ သတင္း
■ ေက်ာင္းသား (၅) ဦး ၀က္တုပ္ေကြးျဖစ္ပြား သတင္း
■ ေငြအေႂကြအေဟာင္းမ်ားကို ရခိုင္တြင္ လွဲလွယ္ေပးျခင္း မရွိေသး သတင္း
■ စည္ပင္သာယာက ေရမီတာတပ္ခုိင္းၿပီး အခြန္ထပ္ေကာက္မည့္အတြက္ ၿမိဳ႕ခံမ်ား အခက္ေတြ႔ သတင္း
■ ရန္ကုန္တုိင္း ရဲတပ္ဖြဲ႔မႉး ရဲမႉးႀကီး၀င္းႏုိင္ ေနျပည္ေတာ္ ေခၚယူစစ္ေဆးခံေနရ သတင္း
■ လြယ္ဂ်ယ္ေဒသခံမ်ား တ႐ုတ္ျပည္ဘက္သို႔ ပစၥည္းမ်ားေရႊ႕ေျပာင္း သတင္း
■ ကခ်င္ျပည္နယ္မွ သွ်မ္းလူမ်ိဳးမ်ား တ႐ုတ္ဘက္ ေရႊ႕ေျပာင္း သတင္း
■ ကခ်င္ျပည္ဒီမိုကေရစီသစ္တပ္မေတာ္ နယ္ေျမအတြင္း နယ္ျခားေစာင့္တပ္ရင္းအတြက္ ေျမေနရာတိုင္း သတင္း
■ မူးယစ္ေဆး၀ါးနဲ႔ လက္နက္မႈေၾကာင့္ တုိက္ပြဲျဖစ္ရသည္ဟု နအဖ ရွင္းလင္း သတင္း
■ ရခိုင္ျပည္နယ္အတြင္း လူထုအံုႂကြမႈမ်ားအား ကိုင္တြယ္ရန္ လံုထိန္း ရဲတပ္ရင္းမ်ားကို အင္အားျဖည့္ သတင္း
■ ဒီေကဘီေအတပ္သား (၃) ဦး ေကအဲန္ယူ ဖမ္းမိ သတင္း
■ မဲ့ကသာေဒသကို ဒီေကဘီေအတပ္မ်ား ၀င္ေရာက္တပ္စြဲ သတင္း
■ အိႏၵိယလူမ်ဳိး ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီ ဓာတ္ပံုမွတ္တမ္းစာအုပ္ ထုတ္ေ၀ သတင္း
■ လယ္သိမ္းခံရသည့္အျပင္ ေက်ရြာအာဏာပိုင္မ်ား၏ အလြဲသံုးစားလုပ္ျခင္းပါ ခံရ သတင္း
■ လူကုန္ကူးခံရသည့္ အမ်ဳိးသမီးတဦး ထြက္ေျပးလြတ္ေျမာက္ သတင္း
■ ေနာက္ႏွစ္မွစ အရက္ေၾကာ္ျငာမထည့္ရဟု စာေပစိစစ္ေရးက ခ်မွတ္ သတင္း
■ ဖီးနစ္ဂ်ာနယ္ အပိတ္ခံရမႈအေပၚ RSF နဲ႔ BMA ကန္႔ကြက္ သတင္း
■ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ၿပီးရင္ နယ္ျခားမေစာင့္တဲ့ ပုဂၢဳိလ္ေတြအလွည့္ပါပဲ (ေဆာင္းပါး)
■ တပ္မေတာ္ႏွင့္ ေရြးေကာက္ပြဲဆိုင္ရာ ဂယက္႐ိုက္ခတ္မႈမ်ား (ေဆာင္းပါး)
■ ခ်ိဳကုပ္ဒူးႀကီး ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဝါဒ (ေဆာင္းပါး)
■ သမုိင္းကေပးတဲ့ သင္ပုန္းႀကီးဖတ္စာတပုဒ္ (ေဆာင္းပါး)
ရဲေဘာ္ဖုိးသံေခ်ာင္း
၁ စက္တင္ဘာ ၂၀၀၉
ဗမာျပည္မွာ ႏုိင္ငံေရးေလ႐ူးေတြ စတုိက္လာေနပါၿပီ။ ၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲ အႀကိဳ ဖ်ာခင္းၾက၊ ေတာေျခာက္ၾက၊ မီး႐ႉး မီးပန္းေတြ လႊတ္ၾက၊ တခ်ဳိ႕လူေတြ အႀကီးအက်ယ္ အလုပ္ေတြ ႐ႈပ္ေနၾကပါတယ္။ နအဖရဲ႕ ေမတၱာေစတနာကုိ ဘုန္းေတာ္ဘြဲ႔ေတြ ေရးၾက၊ လွ်ာကုေဋနဲ႔ ခ်ီးက်ဴးၾက။ သူတုိ႔ေျပာတာ လက္မခံခ်င္ သူေတြကုိ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ထုိးႏွက္ၾက၊ သူတုိ႔ အခ်င္းခ်င္းထဲမွာ ေတာ့ လက္ပံပင္ ဆက္ရက္က်သလုိ ေသာေသာကုိ ညံလုိ႔ပါ။ ဒါေပမယ့္ ဒီအခ်ိန္မွာ ျပည္သူလူထု ကေတာ့ သူတုိ႔နဲ႔ သူတုိ႔ရဲ႕ လုပ္ရပ္ေတြကုိ မ်က္ေစာင္းေတာင္မွ ထုိးမၾကည့္ပါဘူး။ အိပ္ေရးပ်က္ မခံၾကပါဘူး။
၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံဥပေဒဆုိတဲ့အဆိပ္ကုိ သကာလူးၿပီး ေပးလာတာမွာ နအဖ စစ္အစုိးရ က ေပးသမွ် သကာကုိ ယူထားရမယ္လုိ႔ ဆုိေန ၾကပါတယ္။ က်န္တဲ့ အဆိပ္ (၉၀) ရာခုိင္ႏႈန္း မ်ဳိရတာကုိေတာ့ ဘာမွ မျဖစ္သလုိေတြ ေျပာေနၾကတယ္။ အဲဒီလုိ ရသမွ် ယူထားလုိ႔ ေျပာတဲ့လူေတြထဲမွာ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားဟာ ရသမွ် ကုိယ့္အတြက္ အျမတ္ပဲ ဆုိတဲ့ သေဘာနဲ႔ ေျပာေနၾကတာလုိ႔ ယူဆရပါတယ္။ သူတုိ႔ရမွာေတြထဲမွာ နအဖ စစ္ဗိုလ္ေတြရဲ႕ မ်က္ႏွာသာေပးမႈ၊ ဆုလာဘ္ေတြလည္း ထည့္တြက္မွာ ကေတာ့ မလြဲပါဘူး။
တုိက္ဆုိင္ခ်င္ေတာ့ ဒီအခ်ိန္မွာ ႏုိင္ငံတကာေလ ထုထဲမွာလည္း ေလေၾကာင္း အေျပာင္းအလဲေတြ ေတြ႔ေနရပါတယ္။ ျပည္ပက ေလသံေျပာင္း လာတာနဲ႔ ျပည္ပေရာက္ တခ်ဳိ႕ကလည္း ခ်က္ခ်င္း ေလသံေျပာင္းကုန္ၾကတာကုိ အံ့ၾသစရာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ကုိးကန္႔ ေဒသမွာ ေသနတ္သံေတြ ျပန္ျမည္ေနခ်ိန္မွာ တခ်ိန္က “တပ္မေတာ္ႀကီး” တခု တည္ေထာင္မယ္ တကဲကဲ ေျပာေနသူ ေတြဟာ “စစ္ဗိုလ္ တမတ္သား ကုိလည္း လက္ခံမွာပဲ” လုိ႔ ေျပာတာကုိ ၾကားရတာဟာ ဗမာျပည္ ႏုိင္ငံေရးရဲ႕ ၀မ္းနည္းစရာ ဟာသ တခုပဲလုိ႔ ဆုိရ ပါလိမ့္မယ္။ တကယ္ေတာ့ သူတုိ႔ အရင္က ေျပာခဲ့တဲ့၊ အခုနဲ႔ လုံး၀ ဆန္႔က်င္ဘက္ ျဖစ္တဲ့ စကားေတြဟာ ပဲ့တင္လႈိင္း ထဲမွာပဲ ရွိပါေသးတယ္။ တခ်ဳိ႕၀က္ဘ္ဆုိက္ ေတြရဲ႕ မ်က္ႏွာဖုံး စာမ်က္ႏွာေပၚမွာပဲ ရွိပါေသးတယ္။
ဗမာျပည္ရဲ႕စီးပြားေရးကုိ တ႐ုတ္အုပ္စီးသြားမွာ စုိးရိမ္ရတယ္။ ဗမာျပည္ဟာ တ႐ုတ္ ၾသဇာေအာက္ ေရာက္သြား လိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္မုိ႔ အေမရိကန္က အေစာတလ်င္ ၀င္ရမယ္လုိ႔ ေျဗာင္ေျပာခဲ့တဲ့ ဂ်က္၀က္ဘ္ဆုိတဲ့ အမတ္ဟာ နအဖရဲ႕လက္ထဲက သူတုိ႔ႏုိင္ငံသား ဂၽြန္ယက္ေတာကုိ ေခၚထုတ္သြားၿပီး ဗမာျပည္ ဒီမုိကေရစီ လႈပ္ရွားမႈထဲ ကုိေတာ့ သပ္ႀကီးတေခ်ာင္း စုိက္ထားခဲ့ပါတယ္။ သူ႔ေၾကာင့္မုိ႔ နယူးေယာက္က ေလဘာတီ ေက်ာက္႐ုပ္ႀကီးရဲ႕ မီး႐ႉးတုိင္ဟာ စည္းကမ္းရွိတဲ့ ဒီမုိကေရစီကုိ ေဖာ္ျပ ေနတာလားလုိ႔ ေမးရမလုိေတာင္ ျဖစ္သြား ပါတယ္။ တကယ္က ၀က္ဘ္လုိလူဟာ နအဖနဲ႔ စီးပြားေရး လုပ္ႏုိင္ဖုိ႔ အတြက္ နအဖကုိ ဘယ္လုိ ထုံးသုတ္ ေရႊခ်ေပးရမလဲ စဥ္းစားေနတာသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘာပဲေျပာေျပာ သူဟာ ဒီေန႔ ဗမာျပည္ႏုိင္ငံေရးရဲ႕ အခရာက်တဲ့ ျပႆနာမွာ ဘက္တဘက္ကုိ ေျခစုံပစ္ ၀င္ရပ္လုိက္ပါၿပီ။ ဒါဟာ ဗမာျပည္ ႏုိင္ငံေရးထဲကုိ အတိအလင္း ၀င္ခေလာက္ဆန္တာပါပဲ။
ေျပာရရင္ ဗမာျပည္သူေတြဟာ ႏုိင္ငံေရးအရဆုိရင္ ႏုိင္ငံႀကီး ေပါင္းစုံနဲ႔ ဆက္ဆံ ဖူးခဲ့ပါၿပီ။ ရွင္ႀကီး၀မ္းလည္း ၀င္ဖူး၊ ရွင္ငယ္၀မ္းလည္း ၀င္ဖူးလုိ႔ ဆုိႏုိင္ပါတယ္။ ရွင္တရွင္ တည္းရဲ႕ ၀မ္းထဲကုိသာ ၀င္ဖူးသူေတြသာ အဲဒီအရွင္က သေဘာထားေျပာင္းၿပီ ဆုိတဲ့ အခါမွာ သူတုိ႔လည္း လုိက္ၿပီး ေျပာင္းၾကတာပါ။ ဒါေပမယ့္ ထူးျခားတာက ဒီလုိ ေျပာင္းလုိက္ေတာ့ သူတုိ႔ကိုယ္သူတုိ႔ ကုိယ့္ျပည္သူေတြနဲ႔ တဖက္စီ ရပ္လ်က္ ျဖစ္ေနတာကုိ ေတြ႔ရတာပါပဲ။ တပါတည္းမွာ သူတုိ႔ေတြ႔ရမွာက သူတုိ႔ဟာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ကုိေရာ၊ တျခား ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသမား ေတြကုိပါ ေခ်ာင္ထုိးလုိက္ၿပီ ဆုိတဲ့ အျဖစ္ပါပဲ။ ႏုိင္ငံေရး သမားေတြ အဖုိ႔မွာ ဒီတေကြ႔မွာ ရပ္တည္ခ်က္ဟာ သူ႔တဘ၀လုံးကုိ အဆုံးအျဖတ္ ေပးႏုိင္တယ္ ဆုိတာ မေမ့သင့္ပါဘူး။
အခုၾကားေနရတဲ့အသံတခုက ေရြးေကာက္ပြဲကုိ၀င္ၿပီး ေနာက္မွ နအဖကုိ တျဖည္းျဖည္း ပုံေျပာင္းယူမယ္ ဆုိတာပါ။ အခုလုိ တရားမ၀င္ အာဏာသိမ္းၿပီး မင္းလုပ္ေနတာကုိေတာင္ ေျပာင္းလဲလုိ႔ မရဘဲ ဖြံ႔စည္းပုံ အေျခခံ ဥပေဒမွာ ျပ႒ာန္းၿပီး “တရား၀င္” မင္းလုပ္ေနမယ့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြကုိ တျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေျပာင္းလဲယူမယ္ ဆုိတာကေကာ ျဖစ္ႏုိင္ပါ့မလား။ ျဖစ္ႏုိင္တယ္လုိ႔ ေျပာသူကုိ သူ႔အရိပ္ကေတာင္ ရယ္ပါလိမ့္မယ္။ ကုိယ္က သူ႔ေျပာင္းမွာလား၊ သူက ကုိယ့္ေျပာင္းမွာလား ဆုိတာ ဖုိးသူေတာ္ျဖစ္မွ သိပါလိမ့္မယ္။ အမွန္ေျပာရရင္ ဒီလုိေျပာသူဟာ ေရရွည္ အနာဂတ္အတြက္ တာ၀န္ မယူရာ က်လြန္းတယ္လုိ႔ ထင္ပါတယ္။ ဖြဲ႔စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒ ကိစၥ၊ တုိင္းျပည္ရဲ႕ ကံၾကမၼာ တခုလုံးနဲ႔ ဆုိင္ေနတဲ့ ကိစၥေတြမွာ ေနာင္ခါလာ ေနာင္ခါေစ်းလုိ႔ သေဘာထားတာဟာ တုိင္းျပည္ကုိ ေရာင္းစားနည္း တမ်ဳိးသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဗမာျပည္ရဲ႕ ဒီေန႔ အေနအထားမွာ ဆုိရင္ ဒါဟာ စစ္ဗိုလ္ေတြ လက္ထဲကုိ ေရာင္းစားတာသာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီတေလာ ျပည္ပက မီဒီယာေတြထဲက ဗမာျပည္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ေဆာင္းပါးေတြ ထဲမွာ “ဗမာျပည္မွာ ၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးရင္ ဘယ္သူက အာဏာကုိ ခ်ဳပ္ကုိင္ထားမလဲ” ဆုိတဲ့ အေၾကာင္းကုိ အေတာ္ေလးေရၾက၊ ေဆြးေႏြးၾကတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ အဲဒီ ေဆာင္းပါးေတြ ထဲမွာ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္အေနနဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲ ၀င္သင့္ မ၀င္သင့္ ဆုိတာအပါ တခ်ဳိ႕ကိစၥေတြမွာ အျမင္ကြဲခ်င္ ကြဲမယ္၊ ဒါေပမယ့္ ၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲ ၿပီးရင္လည္း ဗမာျပည္ရဲ႕အာဏာကုိ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြကပဲ ခ်ဳပ္ကုိင္ထားမယ္ ဆုိတဲ့ အခ်က္ကုိေတာ့ ဘယ္သူမွ မျငင္းၾကတာကုိ ေတြ႔ရပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး အဲဒီအခါက်ရင္ စစ္တပ္က ခ်ဳပ္ကုိင္ထားတဲ့ အစုိးရကုိ ေျပာင္းယူ ႏုိင္လိမ့္မယ္လုိ႔လည္း ဘယ္သူကမွ ေဟာကိန္း မထုတ္တာ သတိထားစရာပါပဲ။
ေနာက္အံ့ၾသစရာအခ်က္တခ်က္ကေတာ့ နအဖဗုိလ္ခ်ဳပ္ေတြက အမ်ဳိးသား ရင္ၾကားေစ့ေရး စကား တခြန္းမွ မေျပာဘဲနဲ႔လည္း ဗိုလ္သန္းေရႊက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိ အိမ္ခ်ဳပ္ တႏွစ္ခြဲ ခ်လုိက္တာဟာ အမ်ဳိးသား ရင္ၾကားေစ့ေရး အတြက္ အလားအလာေကာင္း ျဖစ္တယ္လုိ႔ ေျပာၾကတာပါပဲ။ ဒီလုိ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အိမ္ခ်ဳပ္ ထပ္ခ်ခံရတာကုိ ဂ်င္၀က္ဘ္ကလည္း သူ႔ခရီးစဥ္ ေအာင္ျမင္တယ္လုိ႔ သုံးသပ္တာလည္း မေမ့ႏုိင္ပါဘူး။
တခ်ဳိ႕ေသာ ေရႊျပည္ေအးတရား ေဟာသူမ်ားကေတာ့ ေက်ေအးသင့္ၿပီ ဆုိတာမ်ဳိး လူလိမၼာစကား ေျပာၾကပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ ေၾကေအးခ်င္တယ္ ဆုိတာ တဖက္တည္းက ေၾကေအးလုိ႔ ရတာ မဟုတ္ဘူးဆုိတာ မေမ့သင့္ပါဘူး။ ၁၉၅၈ ခုႏွစ္တုန္းက ဗိုလ္ေန၀င္းနဲ႔ ဗိုလ္ေမာင္ေမာင္၊ ဗုိလ္ေအာင္ႀကီးတုိ႔ အာဏာသိမ္းတဲ့ အခါမွာ ဦးႏု စကားနည္းရန္စဲ လုပ္လုိက္တာဟာ တုိင္းျပည္လည္း ငါးပါးေရာ သံဃာစင္ပါ ေမွာက္႐ုံမက သူကုိယ္တုိင္လည္း အႀကီးအက်ယ္ ဒုကၡ ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါဟာ တဖက္သတ္ ေၾကေအးလုိ႔ မျဖစ္ဘူး ဆုိတာရဲ႕ အထင္ရွားဆုံး သာဓကတခု ျဖစ္ပါတယ္။
သူတုိ႔ရဲ႕အျမင္မွာ အတုိက္အခံေတြ၊ ျပည္သူေတြဘက္က ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ မရွိေတာ့ဘူး၊ နအဖကပဲ ထင္သလုိ လုပ္ႏုိင္ေနတယ္၊ ဒါေၾကာင့္မုိ႔ အေလွ်ာ့သာ ေပးလုိက္ပါ ဆုိတဲ့ အဓိပၸာယ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဟုတ္ပါတယ္။ တုိင္းျပည္ တျပည္မွာ အာဏာ ရေနတဲ့လူက ပုိၿပီး လုပ္ႏုိင္ကုိင္ႏုိင္တာ၊ ဥပေဒဆုိတဲ့ စကားလုံးကုိ သုံးၿပီး ထင္တုိင္းလုပ္တာေတြ လုပ္ႏုိင္တာ အမွန္ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီတဖက္တည္း ကုိသာျမင္ၿပီး က်န္တဖက္ရဲ႕လုပ္ကုိင္မႈနဲ႔ အလားအလာေတြကုိ ထည့္မတြက္ရင္ မွားပါတယ္။ ပဋိပကၡတခုမွာ ဘက္ႏွစ္ဖက္ ရွိတယ္ဆုိတာ မေမ့သင့္ပါဘူး။ ဘက္တဖက္ကခ်ည့္ အၿမဲအသာရေန၊ ႏုိင္ေနတာမဟုတ္ပါဘူး။ အျခားတဖက္က ျပန္လွန္တုံ႔ျပန္တာ၊ ဆန္႔က်င္တာ မရွိရင္ အဲဒီႏွစ္ဖက္ရဲ႕ တၿပိဳက္နက္တည္းရွိမႈကုိ ပဋိပကၡလုိ႔ေတာင္ ေခၚေတာ့မွာမဟုတ္ပါဘူး။ ပဋိပကၡလုိ႔ ဆုိလုိက္တာနဲ႔ ဘက္ႏွစ္ဖက္ထဲမွာ အားသာေနတဲ့ ဘက္ဆုိတာကုိ အၿမဲလုိရွိေနတာ ေတြ႔ရမွာပါ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီဘက္အားသာမႈ၊ အထက္စီးရမႈဟာ တသက္လုံး တည္ရွိတာ မဟုတ္ဘူးဆုိတာ ဘယ္ပဋိပကၡမွာ မဆုိ ေတြ႔ေနရတဲ့ နိယာမပါ။ ေနာက္ဆုံးမွာ အသစ္ကုိ ေနရာ ေပးရတာခ်ည္းပါပဲ။
အေရးႀကီးတာက အဲဒီပဋိပကၡမွာ ကုိယ္က ဘက္ဘက္က ပါမလဲဆုိတာပါပဲ။
Ref: ေခတ္ၿပိဳင္
■ ၀ နယ္ေျမအနီး စစ္အစိုးရတပ္မအခ်ဳိ႕ ေရာက္ရွိ သတင္း
■ တ႐ုတ္ျပည္သို႔ စစ္အစိုးရ အဆင့္ျမင့္အရာရွိႀကီးမ်ား ေရာက္ရွိေန သတင္း
■ ကိုးကန္႔ေဒသမွာ ျမန္မာတပ္ဖြဲ႔၀င္မ်ား ဆက္လက္ရွိေနဆဲ သတင္း
■ ေနရပ္ျပန္ ကိုးကန္႔ဒုကၡသည္ေတြ စိုးရိမ္ပူပန္ဆဲ သတင္း
■ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံေရာက္ ဒုကၡသည္အမ်ားစု ျမန္မာျပည္မျပန္လို သတင္း
■ မတည္ၿငိမ္ေသး၍ ကိုးကန္႔ဒုကၡသည္တို႔ အိမ္မျပန္ႏိုင္ေသး သတင္း
■ ကုိးကန္႔အေရး နယ္စပ္ကုန္သြယ္မႈ ထိခုိက္ သတင္း
■ စစ္အစုိးရတပ္မ်ား လႈပ္ရွားမႈအေပၚ ကခ်င္ေဒသခံလူထု စုိးရိမ္ထိတ္လန္႔ သတင္း
■ ဘုရားသံုးဆူေဒသအတြင္း ေကအန္ယူႏွင့္ ဒီေကဘီေအတပ္မ်ား စစ္ေရးတင္းမာ သတင္း
■ အာရွ (၅) ႏိုင္ငံက သံဃာမ်ား သပိတ္ေကာ္မတီ ဖြဲ႔စည္း သတင္း
■ အလုပ္သမား၊ လယ္သမားမ်ား ကိုယ္ထူကိုယ္ထ ႐ုန္းကန္တိုက္ပြဲ၀င္ရန္ တိုက္တြန္း သတင္း
■ စစ္အစိုးရက အာဏာကို ဆက္လက္ခ်ဳပ္ကိုင္ရန္ ႀကိဳးစားေနဟုဆို သတင္း
■ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အမႈ အယူခံ စက္တင္ဘာ (၃) ရက္ တင္မည္ သတင္း
■ စစ္အစိုးရဖြဲ႔စည္းပံု တရားနည္းလမ္းမက် သတင္း
■ အလုပ္သမား၊ လယ္သမားတို႔အေရး ေရွ႕ေဆာင္ေပးမည့္ အဖြဲ႔တခုထပ္တိုး သတင္း
■ ခလရ (၂၀၉) မွ ျပည္သူ႔စစ္သင္တန္းေပးမည္ သတင္း
■ စီးပြားေရးအက်ဳိးဆက္အျဖစ္ လူကုန္ကူးခံရမႈ မ်ားျပားလာ သတင္း
■ ကြမ္းလံုဆည္ တည္ေဆာက္မႈ ရပ္ဖို႔ တ႐ုတ္အစိုးရကို ေတာင္းဆို သတင္း
■ ေရထြက္ကုန္ပစၥည္းတင္သြင္းမႈ နစ္နာဟု ျမန္မာကုန္သည္မ်ား ေျပာ သတင္း
■ ကုလားပဲေစ်း တရိပ္ရိပ္က်ဆင္း သတင္း
■ HIV/AIDS ေဝဒနာရွင္မ်ားအတြက္ လိင္တူခ်စ္သူမ်ား၏ အလွမယ္ၿပိဳင္ပြဲ သတင္း
■ မေလးရွားဖုန္းကတ္မ်ား ျမန္မာျပည္တြင္ ေရာင္းခ် သတင္း
■ မေလးရွားရွိ ထိန္းသိမ္းေရးစခန္း၌ ျမန္မာအက်ဥ္းသားတဦး ေသဆံုး သတင္း
■ ေတာင္ကိုရီးယားနဲ႔ နယ္ျခား ေျမာက္ကိုရီးယား ျပန္ဖြင့္ သတင္း
■ ကိုးကန္႔အေရးအခင္း အျခားေဒသမ်ားကိုပါ ဂယက္႐ိုက္ သတင္း
■ ကိုးကန္႔ျပႆနာ တျခားအပစ္ရပ္ေဒသအတြင္း ဂယက္႐ုိက္ သတင္း
■ ေဒသခံတပ္ရင္းသူလွ်ဳိေပ်ာက္ က်ဳိင္းတံုဂ်ီ၀မ္းႏွင့္ စရဖမႉး မိုင္းလားသို႔ ထြက္ရွာ သတင္း
■ ကိုးကန္႔တုိက္ပြဲအတြက္ ရဲတပ္ဖြဲ႔၀င္မ်ားပါ ဆင့္ေခၚေန သတင္း
■ ကိုးကန္႔ႏွင့္ နအဖတိုက္ပြဲအေပၚ ႏိုင္ငံေရးအဖြဲ႔အစည္းမ်ား၏ အျမင္ သတင္း
■ ရန္ကုန္တြင္ စက္တင္ဘာတလလုံး အေရးေပၚကာလ သတ္မွတ္ထား သတင္း
■ စက္တင္ဘာလထဲတြင္ စာသင္သားသံဃာမ်ားကို နယ္ျပန္လႊတ္ရန္ အစီအစဥ္ရွိ သတင္း
■ ဂ်ပန္၏ ျမန္မာျပည္ဆုိင္ရာမူ၀ါဒ ေျပာင္းလဲမည္ေလာ သတင္း
■ လံုျခံဳစိတ္ခ်ေစေရး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အိမ္ျပင္ရန္ စီစဥ္ သတင္း
■ လုံျခံဳေရးအတြက္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အိမ္ျပင္မည္ သတင္း
■ သာစည္ဘူတာတြင္ စစ္သားစုေဆာင္းမႈ အလြန္ဆိုး႐ြားေန သတင္း
■ ၂၀၁၀ ေ႐ြးေကာက္ပြဲအႀကိဳ လႈပ္ရွားတာေတြ (ေဆာင္းပါး)
■ ျမန္မာအလုပ္သမားဟု ယူဆရသူ အေလာင္းသံုးေလာင္း ေတြ႔ရွိ သတင္း
■ ေတာင္ဒဂံု စက္မႈဇုန္ မီးေလာင္ သတင္း
■ တရားမ၀င္ လိုင္းေၾကးေဆာင္ အႏွိပ္ခန္းမ်ား မႈိလိုေပါက္ သတင္း
■ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေန ကိုးကန္႔ေခါင္းေဆာင္တဦး၏ ပိုင္ဆိုင္မႈမ်ား နအဖစစ္အစိုးရ သိမ္းယူ သတင္း
■ ကုိးကန္႔ေဒသ တုိက္ပြဲၿပီးဆုံးေသာ္လည္း စစ္ေရးတင္းမာမႈ ျမင့္မားဆဲ သတင္း
■ ကိုးကန္႔တပ္ဖဲြ႔၀င္မ်ား တ႐ုတ္ျပည္ဘက္သို႔ ခိုလံႈ၊ တိုက္ပဲြမ်ား ၿပီးဆုံး သတင္း
■ ကုိးကန္႔ေဒသ တုိက္ပဲြမ်ားအေၾကာင္း စစ္အစုိးရ ဖြင့္ခ်ၿပီ သတင္း
■ ကိုးကန္႔အဖြဲ႔ႏွင့္ နအဖတပ္ တိုက္ပြဲမ်ား၏ ေနာက္ကြယ္ သတင္း
■ စစ္တပ္က နယ္စပ္ကုန္သည္ႀကီးမ်ား၏ ဂိုေဒါင္ေဖာက္ ပစၥည္းမ်ားယူ သတင္း
■ ကိုးကန္႔ေဒသ စစ္ေျပးမ်ားအား တ႐ုတ္အာဏာပိုင္မ်ားက ကူညီေစာင့္ေရွာက္ထား သတင္း
■ ရွမ္းျပည္အေရွ႕ပိုင္း တာခ်ီလိတ္ၿမိဳ႕တြင္ လံုျခံဳေရးမ်ား တိုးခ်ထား သတင္း
■ ေ႐ႊ၀ါေရာင္လႈပ္ရွားမႈ (၂) ႏွစ္ျပည့္ခ်ိန္တြင္ သံဃာတခ်ဳိ႕ ဖမ္းဆီးခံရ သတင္း
■ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ အမ်ဳိးသမီးလုပ္ငန္းအဖြဲ႔ စည္း႐ံုးေရး တားဆီးခံရ သတင္း
■ ေနျပည္ေတာ္သို႔ မတိုင္ၾကားရန္ အစိုးရ၀န္ထမ္းမ်ားကို ၫႊန္ၾကား သတင္း
■ MDUF နာယကႀကီး ဦးစိုးလြင္ ကြယ္လြန္ သတင္း
■ ေျမာက္ကိုရီးယား၏ သဝဏ္လႊာ စာေပစိစစ္ေရးက ခြင့္ျပဳ သတင္း
■ အစိုးရပိုင္ အေဆာက္အဦမ်ား ေလလံတင္ေရာင္းခ် သတင္း
■ ၾကားျဖတ္ျဖင့္ သပ္လွ်ဳိလိုက္ျခင္း (ေဆာင္းပါး)
■ ၾကားျဖတ္အစုိးရမ်ား ဖြဲ႔စည္းမယ္ဆုိရင္ (ေဆာင္းပါး)
■ က်ားၿမီးဆြဲရသလို (ေဆာင္းပါး)
■ ငါးဖမ္းသေဘၤာနစ္ျမဳပ္ (၁၇) ဦး ေသဆံုး သတင္း
■ ျမန္မာအမ်ဳိးသမီးမ်ားအား လိင္ကုန္ကူးမႈႀကီးထြားလာေၾကာင္း အစီရင္ခံစာတေစာင္ ထြက္ေပၚ သတင္း
■ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ အဆင့္မီၿမိဳ႕ေတာ္ျဖစ္ေရး ဒိုင္နာကားလိုင္းမ်ား ၿမိဳ႕ျပင္ထုတ္ေျပးဆြဲမည္ သတင္း
■ မေလးရွားထိန္းသိမ္းေရးစခန္းရွိ ျမန္မာအလုပ္သမားတဦး ေရာဂါရေသဆုံး သတင္း
■ ကြန္ျပဴတာအေရာင္း ကုမၸဏီေပါင္း (၆၀) ပါမည့္ အေရာင္းျပပြဲ သတင္း
■ မိုးေခါင္မႈေၾကာင့္ ဆီထြက္သီးႏွံမ်ား ဆံုး႐ႈံး သတင္း
■ Recognition of Burma's Proliferation
■ Plagiarism in the Burma Nuclear SCOOP
■ Nuclear Proliferation and Burma the Hidden Connection
■ Images of Suspected Uranium Mine and Refinery in Burma
■ Burma's Secret Agreement With North Korea
■ BURMA-A-Threat-to-International-Security-and-Peace
■ Additional-Burmese-Missile-Sites-Identified
■ WMD Nexus Between North Korea and Burma
■ Where's the State Dept Nuclear Report on Burma
■ BURMA DIGEST Interview on Burma Nuclear
■ Analysis of Burma's Nuclear Program 1
■ Analysis of Burma's Nuclear Program 2
■ Russia Burma Nuclear Intelligence Report-1
■ Russia Burma Nuclear Intelligence Report-2
■ Arm-Including Nuke Dealing With N-Korea
■ Burma and Nuclear Proliferation: Policies and perceptions (Andrew Selth)
■ Time for a close look at Burma's nuclear programme
■ Burma's nuclear bomb alive and ticking
■ Asean-Burma (Myanmar): Way Forward By Kavi Chongkittavorn
■ Even Paranoids Have Enemies By Andrew Selth
■ Burma’s Armed Forces: Looking Down the Barrel By Andrew Selth
■ Burma's China Connection and the India Ocean Region By Andrew Selth
■ The Time for Change By Martin Smith
■ Burma's Cease fires at Risk By Tom Kramer
■ NEITHER WAR NOR PEACE The Future of cease-fire Agreements in Burma
■ Between Isolation and Internationalization The state Burma
■ Burma's Armed Forces Preparing For The 21st Century
■ China's Real Politik Engagement with Myanmar
■ A Historical Overview of Political Transition in Myanmar Since 1988
■ Sino-Myanmar Economic Relations Since 1988
■ The Road to Naypyidaw- Making Sense of the Myanmar Government's Decision to Move its Capital
■ သတင္းစာဆရာႀကီးဦး၀င္းတင္ႏွင့္ စစ္အာဏာ ရွင္ စနစ္ကုိ ဆန္႔က်င္ သူမ်ား
■ On track for trans-Asian rail expansion
■ THE REVOLUTION IN MILITARY AFFAIRS AND CONFLICT SHORT OF WAR 1994

■ တပ္ထဲ၀င္ေရာက္လာပုံ၊
■ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေနအိမ္သို႔ ဂၽြန္၀ီလ်ံ ယက္ေတာ ၀င္ေရာက္သည့္ ကိစၥ
အပိုင္း(၁) အပိုင္း(၂)
■ တပ္မေတာ္အေၾကာင္းသိေကာင္းစရာ
အပိုင္း(၁) အပိုင္း(၂)
■ ၂၀၀၉ မတ္လ ေတာ္လွန္ေရးေန႔ အထူးအစီ အစဥ္
အပိုင္း(၁) အပိုင္း(၂)
■ ဗုိလ္မွဴးေအာင္လင္းထြဋ္ေျပာျပတဲ့ နအဖ အတြင္းေရး
အပိုင္း(၁) အပိုင္း(၂)
■ တပ္မေတာ္ဟာ အနာဂါတ္ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္မွာ အေရးႀကီးလား
အပိုင္း(၁) အပိုင္း(၂)
■ နအဖရဲ႕ ရက္စက္ယုတ္မာမႈ
အပိုင္း(၁) အပိုင္း(၂)
VOA ႏွင့္ အင္တာဗ်ဳး
■ ၈၈ ကာလ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးအဖြဲ႔ အခန္းက႑ ဖတ္ရန္
■ ႏုိင္ငံတကာခုံ႐ုံးတင္ေရးကိစၥ၊
■ ခရစၥတီးကၽြန္းလူသတ္မႈ
■ စစ္အာဏာရွင္ရဲ ႔ ၀ါဒျဖန္႔နည္း အသံဖိုင္
■ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသန္းေရႊရဲ႕ ဒီပဲယင္း အၾကမ္း ဖက္မႈ အေၾကာင္း
■ ၂၀၁၀ ေ႐ြးေကာက္ပဲြကိစၥ
-------------------------------------------------
ေပးစာႏွင့္ ေရးစာမ်ား
■ ဇြန္လ အစီရင္ ခံစာ
ဖတ္ရန္
■ ၾသဂုတ္လ အစီရင္ ခံစာ ဖတ္ရန္
■ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သူရ ေရႊမန္းသုိ႔ အိတ္ဖြင့္ေပးစာ
ဖတ္ရန္
■ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊမွ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ လုပ္ၾကံမႈ ဖတ္ရန္
■ (၆၄) ႀကိမ္ေျမာက္ ေတာ္လွန္ေရးေန႔ သဝဏ္လႊာ ဖတ္ရန္
■ ဦးေက်ာ္တင့္ေဆြသို႔ ေပးစာ ဖတ္ရန္
BBC News
VOA News
DVB News
RFA News
မဇၽၥိမ
ဧရာ၀တီ
ေန႔သစ္
သွ်မ္းသံေတာ္ဆင့္
ကရင္သတင္းစဥ္
ေကာင္းဝါ
ကခ်င္သတင္းစဥ္
ယေန႔ျမန္မာ
ကႏၱာရဝတီ တိုင္းမ္
ငုရင္ျပင္
႐ိုးမ (၃)
မိုးမခ
ဟစ္တိုင္
ဟံသာဝတီ
နိရဥၥရာ
ေခတ္လူငယ္
ၿမိဳ႕ေတာ္ပုသိမ္သတင္းစဥ္
ျမန္မာသတင္းရပ္ဝန္း
ရိုးရာေလး
Mandalay Gazette
People Media Voice
KIC News
BNI News
Burma Daily
Burma Digest
Burma Net
Kaladan
Network Media Group Rebound 88