ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚမွာ ျပည့္တန္ဆာ ပိုမ်ားလာ

Monday, 16 March 2009

နာဂစ္မုန္ုတုိင္းဒဏ္ အဆိုးရြားဆုံး ခံခဲ့ရေသာ လပြတၱာ ၿမိဳ႕နယ္တြင္ ယခုအခါ ျပည့္တန္ဆာ လုပ္ငန္းမ်ား ႀကီးထြားလာၿပီး ေဒသခံမ်ားသာမက ေျမာင္းျမႏွင့္ ပုသိမ္မွ ျပည့္တန္ဆာ မ်ားပါ လပြတၱာသို႔ ေရႊ႕ေျပာင္း လုပ္ကိုင္ လာၾက ေၾကာင္း ေဒသခံမ်ားထံမွ သိရသည္။

နာဂစ္မုန္တုိင္း မျဖစ္ပြားခင္ကပင္၊ ပင္လယ္ဆိပ္ကမ္းၿမိဳ႕ျဖစ္သည့္ လပြတၱာၿမိဳ႕တြင္ ျပည့္တန္ဆာလုပ္ငန္း လုပ္ကိုင္သူတို႔ မ်ားျပားခဲ့ၿပီး နာဂစ္မုန္တုိင္း ျဖစ္ပြားၿပီး ေနာက္ပိုင္းတြင္ ျပည့္တန္ဆာအျဖစ္ အသက္ေမြး ၀မ္းေၾကာင္း လုပ္ကိုင္သည့္ အမ်ဳိးသမီး အေရအတြက္ ပုိမ်ားလာၿပီး လိင္ေဖ်ာ္ေျဖေရး လုပ္ငန္းမ်ား ပိုမို ေတြ႕လာရေၾကာင္း လပြတၱာၿမိဳ႕နယ္တြင္ ဆိုင္ကယ္တကၠစီ ေမာင္းႏွင္သူမ်ားက ေျပာသည္။

“လပြတၱာမွာ အရင္က မိသားစုတည္းခိုခန္းတို႔၊ ျမနန္းသစၥာ တည္းခိုခန္းတုိ႔၊ ဧရာစတား တည္းခိုခန္းေတြနဲ႔ တျခား တည္းခိုခန္းေတြမွာ ျပည့္တန္ဆာ လုပ္ငန္းေတြနဲ႔ ျပည့္ေနခဲ့တာ။ အခု ဒီ တည္းခိုခန္းေတြကို ကုလသမဂၢနဲ႔ အဖြဲ႕အစည္းေတြက ငွားထားေတာ့ ျပည့္တန္ဆာလုုပ္ငန္းေတာ့ မလုပ္ၾကဘူး။ ဒါေပမယ့္ လူအ၀င္အထြက္ မ်ားေတာ့ ျပည့္တန္ဆာလုပ္ငန္း ပိုမ်ားလာတယ္” ဟု စြမ္းအားရွင္တဦးျဖစ္သူ ရန္ကုန္ - လပြတၱာ ကားဂိတ္အနီးရွိ ဆုိင္ကယ္တကၠစီဂိတ္မွ ဆုိင္ကယ္ ကယ္ရီသမားတဦးက ေျပာျပသည္။

နာဂစ္ဆိုင္ကလုန္းဒဏ္ ခံရၿပီးေနာက္ ျပည့္တန္ဆာလုပ္ငန္း ဖြံ႔ၿဖိဳးေနသည့္
လပြတၱာၿမိဳ႕လယ္ ျမင္ကြင္း (ဓာတ္ပံု - Katherine.Neumann)

ဆိုင္ကယ္တကၠစီ ေျပးဆြဲသူမ်ားႏွင့္ ဆိုက္ကားသမားတခ်ဳိ႕မွာ ျပည့္တန္ဆာေခါင္းမ်ားႏွင့္ ဆက္သြယ္ၿပီး ေပ်ာ္ပါးလိုသူမ်ား ရွာေဖြေပးျခင္းကို အလုပ္တခုသဖြယ္ လုုပ္ကိုင္လာ သကဲ့သုိ႔ ျပည့္တန္ဆာမ်ားကို သယ္ယူပို႔ေဆာင္ ေပးျခင္းမ်ား လုပ္ကိုင္လာၾကေၾကာင္း လပြတၱာၿမိဳ႕ခံမ်ားထံမွ စုံစမ္းသိရွိရသည္။

“ေျမာင္းျမက ျပည့္တန္ဆာေတြ၊ ပုသိမ္က ျပည့္တန္ဆာေတြလည္း လပြတၱာကို ဆင္းလာၾကတယ္” ဟု လပြတၱာၿမိဳ႕ခံ ကဏန္းလုပ္ငန္းရွင္တဦးက ေျပာသည္။

ျပည့္တန္ဆာလုပ္ငန္း လုပ္ကိုင္သူအမ်ားစုသည္ လပြတၱာၿမိဳ႕နယ္ရဲမ်ားကို လိုင္းေၾကးေပးၾကရၿပီး လပြတၱာၿမိဳ႕ေပၚ ၁ ရပ္ကြက္ စည္ပင္သာယာ ဘုန္းႀကီး ေက်ာင္းအနီး၊ ေရကန္ႀကီးေဘးရွိ ထန္းပင္စုဟု ေခၚဆိုသည့္ ေနရာတြင္ ျပည့္တန္ဆာတန္း တခုသဖြယ္ ျဖစ္ထြန္းေနေၾကာင္း လပြတၱာ ေဒသခံမ်ား၏ အဆိုအရ သိရသည္။

“၁ ရပ္ကြက္ ေရကန္ေဘးက တဲေတြမွာ ျပည့္တန္ဆာလုပ္ၾကတဲ့ အမ်ဳိးသမီးေတြ မ်ားတယ္။ ကန္ေဘာင္ေဘးမွာ အဲဒီ တဲေလးေတြမွာပဲ ျပည့္တန္ဆာ အမ်ဳိးသမီးေတြနဲ႔ ေပ်ာ္ပါးလို႔ရတယ္” ဟု အသက္ ၄၅ ႏွစ္အရြယ္ လပြတၱာၿမိဳခံ ဆိုင္ကယ္ကယ္ရီသမား တဦးက ေျပာသည္။

လပြတၱာၿမိဳ႕ေပၚတြင္ ျပည့္တန္ဆာမ်ားႏွင့္ ေပ်ာ္ပါးသည့္ ေစ်းႏႈန္းမွာလည္း ျမင့္တက္လ်က္ရွိၿပီး ယခင္က တႀကိမ္ေပ်ာ္ပါးလွ်င္ ေငြ ၂၀၀၀ က်ပ္၊ တညတာ ေပ်ာ္ပါးလွ်င္ ၈၀၀၀ က်ပ္သာရွိခဲ့ ေသာ္လည္း ယခုအခါ တႀကိမ္ ေပ်ာ္ပါးလွ်င္ ေငြ ၃၅၀၀ က်ပ္၊ တညတာေပ်ာ္ပါးလွ်င္ ေငြ ၂၀၀၀၀ က်ပ္ ေပါက္ေစ်း ရွိလာေၾကာင္း သိရွိရသည္။

“ေျမာင္းျမနဲ႔ ပုသိမ္က ျပည့္တန္ဆာေတြဆိုရင္ တည္းခိုခန္းမွာတည္းၿပီး ေဖာက္သည္ ရွာၾကတယ္။ လပြတၱာမွာ ရတဲ့ေၾကးက ေျမာင္းျမနဲ႔ပုသိမ္မွာရတဲ့ ေၾကးထက္ အမ်ားႀကီးျမင့္လို႔” ဟု လပြတၱာ ၉ ရပ္ကြက္ေန လူငယ္ တဦးက ေျပာသည္။

ျပည့္တန္ဆာမ်ားႏွင့္ ေပ်ာ္ပါးၾကသူမ်ားတြင္ ႏိုင္ငံတကာ အဖြဲ႕အစည္းမ်ား၌ အလုပ္ လုပ္ၾကသည့္ အမ်ဳိးသား မ်ားလည္း ပါ၀င္ၿပီး ေရလုပ္သားမ်ား၊ အလုပ္ၾကမ္း အလုပ္သမားမ်ား အပါအ၀င္ လူတန္းစားအသီးသီး ပါ၀င္ေၾကာင္း ေဒသခံမ်ား၏အေျပာအရ သိရသည္။

“နာဂစ္မွာ အမ်ဳိးသမီးနဲ႔ ကေလးေတြ အမ်ားဆုံးေသတယ္။ ရြာေတြမွာ မိန္းမေသသြားတဲ့ ေယာက်္ားက ေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္။ အဖြဲ႕အစည္းေတြမွာ လုပ္ၾကတဲ့ အမ်ဳိးသားေတြလည္း ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား ရွိေနတာ ေၾကာင့္ လပြတၱာရဲ႕ ျပည့္တန္ဆာလုပ္ငန္းက ႀကီးထြားလာတာ” ဟု လပြတၱာၿမိဳ႕ခံ စီးပြားေရးသမား တဦးက ရွင္းျပသည္။

ယခုလက္ရွိ အေျခအေနတြင္ လပြတၱာၿမိဳ႕တြင္ ျပည့္တန္ဆာ လုပ္ငန္း ႀကီးထြားလာမႈႏွင့္ အတူ ခုခံအားက်ဆင္းမႈ ေရာဂါ ကူးစက္ႏုိင္မႈ အေျခအေန မွာလည္း စိုးရိမ္စရာ ေကာင္းေလာက္ေသာ အေျခအေနတြင္ ရွိေၾကာင္း ခုခံအား က်ဆင္းမႈေရာဂါ ပညာေပးေရး အဓိကလုပ္ေဆာင္ေနေသာ လပြတၱာၿမိဳ႕နယ္အေျခစိုက္ ဆြစ္ဇာလန္ AFXB အဖြဲ႕မွ အမည္မေဖာ္လိုသူ က်န္းမာေရး၀န္ထမ္း တဦးက ေျပာသည္။

“လပြတၱာၿမိဳ႕နယ္မွာ လာေနၾကတဲ့ သူေတြကလည္း ရပ္ေ၀းက၊ ျပည့္တန္ဆာေတြကလည္း ရပ္ေ၀းရပ္နီး အကုန္ပဲ။ သူတို႔နဲ႔ ေပ်ာ္ပါးၾကတဲ့ သူေတြက လပြတၱာမွာတင္ ေနၾကတာမဟုတ္ဘူး၊ သူတို႔ရဲ႕ ေနရပ္ရင္း ေဒသေတြဆီ ျပန္သြားၾကတာဆိုေတာ့ လပြတၱာက ခုခံအားက်ဆင္းမႈေရာဂါ ျဖန္႔ျဖဴးတဲ့ ဆုံရပ္ႀကီးတခုလို ျဖစ္လာတယ္။ ဒါ အင္မတန္မွ စိုးရိမ္စရာေကာင္းတဲ့ အခ်က္ပဲ” ဟု AFXB ၀န္ထမ္းကသုံးသပ္ေျပာျပသည္။

ျပည့္တန္ဆာ လုပ္ကိုင္ၾကသည့္ အမ်ဳိးသမီးမ်ားတြင္ ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္ အမ်ဳိးသမီးမ်ား ပါ၀င္လာၿပီး တခ်ဳိ႕မွာ နာဂစ္မုန္တုိင္းေၾကာင့္ မိဘေဆြမ်ဳိးသားခ်င္း ေသဆုံးသြားၾကသည့္ အမ်ဳိသမီးငယ္မ်ား ျဖစ္ေၾကာင္း လည္း စုံစမ္းသိရွိရသည္။

ေအာင္သက္ဝိုင္း
REF: ဧရာဝတီ

Read More...

Collapse...

နယ္စပ္ တံတားအသစ္ ေဆာက္ရန္ ထိုင္း ကမ္းလွမ္း

Monday, 16 March 2009

ထိုင္း-ျမန္မာ ခ်စ္ၾကည္ေရး အမွတ္ (၂) တံတားကို ထပ္မံေဆာက္လုပ္ရန္ ထိုင္းႏိုင္ငံ တာ့ခ္ခ႐ုိင္ ကုန္သည္ႀကီးမ်ား အသင္းက ျမန္မာအစိုးရထံ အဆိုျပဳထားေၾကာင္း အသင္းဥကၠဌက ေျပာသည္။

အဆိုပါ တံတားကို ထိုင္းႏုိင္ငံ နယ္စပ္ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕ဘက္မွ ျမန္မာႏိုင္ငံ ျမဝတီၿမိဳ႕နယ္ရွိ ေရႊကုကၠိဳ႐ြာ တို႔ကို ဆက္သြယ္ ေဖာက္လုပ္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

ေရႊကုကၠိဳ ႐ြာသည္ တိုးတက္ေသာ ဗုဒၶဘာသာ ကရင္အမ်ိဳးသား တပ္ဖြဲ႔(ဒီေကဘီေအ) တပ္မဟာ ၉၉၉ ထိန္းခ်ဳပ္ရာ နယ္ေျမျဖစ္သည္။

တာ့ခ္ ခ႐ိုင္ ကုန္သည္ႀကီးမ်ားအသင္း ဥကၠဌ Ampol Chatchiyareuk က“ျမန္မာအစိုးရဘက္က သေဘာတူ ညီမႈကို ေစာင့္ဆိုင္းေနပါတယ္၊ သေဘာတူညီမႈ ရရွိရင္ တံတားေဆာက္လုပ္ေရးကို အေကာင္အထည္ ေဖာ္ မွာျဖစ္ပါတယ္”ဟု ဧရာဝတီကို ေျပာသည္။

ထိုတံတားကို ထပ္မံတည္ေဆာက္ရန္ အဆိုျပဳရျခင္းမွာ ထိုင္းႏိုင္ငံအေနျဖင့္ ထိုင္း-ျမန္မာ ႏွစ္ႏိုင္ငံ နယ္စပ္ ကုန္သြယ္ေရးတိုးျမွင့္ရန္ ရည္ရြယ္သည္ဟုလည္း ဆိုသည္။

ၿပီးခဲ့သည့္ စေနေန႔က မဲေဆာက္ၿမိဳ႕၌ ထိုင္းကုန္သည္ႀကီးမ်ား အပါအဝင္ ျမန္မာ၊ တ႐ုတ္၊ ေလာ ႏိုင္ငံ ကုန္သည္ႀကီးမ်ား ေဆြးေႏြးပြဲတြင္ ယင္းအဆိုျပဳခ်က္ကိုပါ ထည့္သြင္းေဆြးေႏြးခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။

လက္ရွိ ျမဝတီ-မဲေဆာက္ ခ်စ္ၾကည္ေရး တံတားမွာ အိုေဟာင္းလာၿပီ ျဖစ္ၿပီး ကုန္ကားႀကီးမ်ား ျဖတ္သန္း သြားလာရန္ ခက္ခဲသျဖင့္ ယခုကဲ့သို႔ တံတားအသစ္ကို ထပ္မံအဆိုျပဳရျခင္း ျဖစ္သည္ဟုလည္း တာ့ခ္ ခ႐ိုင္ ကုန္သည္ႀကီးမ်ားအသင္း ဥကၠဌ ဆိုသည္။

ျမ၀တီၿမိဳ႕ရွိ ကရင္စီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္ တဦးက “ ဒီေကဘီေအ က ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ကတည္းက သူတို႔အစီအစဥ္ ရွိထားပံုရပါတယ္။ ရြာ(ေရႊကုကၠိဳ-သဃၤန္းညီေနာင္)ဘက္ထဲက ကုန္သြယ္ေရးလမ္းေတြကိုလည္း သူတို႔ ေဆာက္ထားၿပီးပါၿပီ။ က်ေနာ့္ကိုေတာင္ ဒီဘက္မွာ စီးပြားေရး အေျခခ်ဖို႔ ေျမဝယ္ဖို႔ ေျပာပါတယ္” ဟုဆို သည္။

တံတားေဆာက္ရန္အခ်ိန္ၾကာျမင့္စြာကပင္ ေျပာဆိုထားေသာ္လည္း ယခုအခ်ိန္အထိ မေဆာက္လုပ္ေသး သျဖင့္ ၎အေနႏွင့္ ေျမမ၀ယ္ျဖစ္ေသးေၾကာင္းလည္း ကရင္စီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္က ေျပာသည္။

တာ့ခ္ခ႐ိုင္ ကုန္သည္ႀကီးမ်ား အဆိုအရ မဲေဆာက္ - ျမ၀တီ နယ္စပ္ ကုန္သြယ္ေရးမွာ တလလွ်င္ ထိုင္း ဘတ္ေငြ ၁ ဘီလီယံ ၀န္းက်င္ရွိ သည္ဟုလည္း သိရသည္။

ယခုအသုံးျပဳေနေသာ မဲေဆာက္-ျမဝတီ ခ်စ္ၾကည္ေရးတံတားကို ၁၉၉၇ခုႏွစ္တြင္ စတင္ ဖြင့္လွစ္ခဲ့ၿပီးေနာက္ ၂ ႏိုင္ငံ နယ္စပ္ ကုန္သြယ္ေရး တရား၀င္ျပဳလုပ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ျမဝတီၿမိဳ႕ကို ၂ ႏိုင္ငံ နယ္စပ္ စီပြားေရးဇုန္ အျဖစ္ တိုးခ်ဲ႕ရန္ ေမွ်ာ္လင့္ထားေၾကာင္းလည္းသိရသည္။

REF: ဧရာဝတီ

Read More...

Collapse...

စစ္အစုိးရဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ႏွင့္ အင္ဒုိနီးရွားသမၼတ ေတြ႕ဆုံ

Monday, 16 March 2009

ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သိန္းစိန္သည္ အင္ဒုိနီးရွားႏုိင္ငံသုိ႔ ယေန႔ေရာက္ရိွသြားရာ ႏွစ္ႏုိင္ငံ ဆက္ဆံမႈ တုိးျမႇင့္ေရးႏွင့္ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ေရးတုိ႔ကုိ အင္ဒုိနီးရွား သမၼတ ဆူစီလုိ ဘမ္ဘန္း ယူဒုိယုိႏုုိ ႏွင့္ ေဆြးေႏြးခ့ဲသည္ဟု သိရသည္။

“ေဆြးေႏြးပဲြမွာ ရုိဟင္ဂ်ာေတြ အေၾကာင္းလည္း ပါဝင္ႏုိင္ေခ် ရိွပါတယ္” ဟု အင္ဒုိနီးရွား ႏုိင္ငံျခားေရး ဝန္ႀကီးဌာန ေျပာခြင့္ရ ပုဂၢဳိလ္တဦး ျဖစ္သူ Teuku Faizasyah က အင္ဒုိနီးရွားတြင္ ထုတ္ေဝေသာ ဂ်ကာတာဂလုပ္ဘ္ သတင္းစာသုိ႔ ေျပာၾကား လုိက္သည္။

ျမန္မာ-ဘဂၤလားေဒ့ရွ္နယ္စပ္မွ ရုိဟင္ဂ်ာမ်ား အင္ဒုိနီးရွားကမ္းေျခသုိ႔ ေလွျဖင့္ေရာက္သြားၾကရာ ယခုအခါ အင္ဒုိနီးရွားတြင္ ရုိဟင္ဂ်ာ ၄ဝဝ ခန္႔ ေသာင္တင္လ်က္ရိွသည္။

ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သိန္းစိန္ႏွင့္ အင္ဒုိနီးရွား သမၼတ ဆူစီလုိ ဘမ္ဘန္း ယူဒုိယုိႏုုိတို႔ကို
ဂ်ကာတာၿမိဳ႕ မာေဒးကား နန္းေတာ္တြင္ ယေန႔အတူ ေတြ႕ရစဥ္ (ဓာတ္ပုံ-ေအပီ)

ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သိန္းစိန္၏ ခရီးစဥ္ မစတင္မီ ရက္ပုိင္းအလုိတြင္ အေမရိကန္ သမၼတ ဘရက္အုိဘားမား က အင္ဒုိနီးရွား သမၼတ သုိ႔ တယ္လီဖုန္းဆက္ၿပီး ျမန္မာျပည္ ဒီမုိကေရစီ အေရး ႏွင့္ လူ႔အခြင့္အေရး အေျခအေနမ်ား တုိးတက္ေကာင္း မြန္ေစေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေျပာဆုိခ့ဲသည္ဟု သတင္းမ်ားတြင္ ေရးသားထားသည္။

ၿပီးခ့ဲသည့္လအတြင္းကလည္း အေမရိကန္ ႏုိင္ငံျခားေရး ဝန္ႀကီး ဟီလာရီ ကလင္တန္၏ အင္ဒုိနီးရွားႏုိင္ငံ ခရီးစဥ္အတြင္း ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီအေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေျပာဆုိေဆြးေႏြးမႈမ်ား ရိွခ့ဲသည္။

၂ဝဝ၄ ခုႏွစ္က ရန္ကုန္ရိွ အင္ဒုိနီးရွားသံရုံး၏ တယ္လီဖုန္းလုိင္း ၾကားျဖတ္ ခုိးယူ နားေထာင္ခံရသည္ ဟူေသာ သတင္း မ်ား ေပၚထြက္ခဲ့သည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း စစ္အစုိးရႏွင့္ အင္ဒုိနီးရွားအစုိးရ၏ ဆက္ဆံေရး ထိခုိက္မႈမ်ားကုိ မေတြ႔ခ့ဲရေပ။ အင္ဒုိနီးရွား သမၼတသည္ ျမန္မာႏုိင္ငံသုိ႔ ၂ဝဝ၆ ခုႏွစ္တြင္ တရားဝင္ သြားေရာက္ လည္ပတ္ခ့ဲသည္။

ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သိန္းစိန္၏ ယခုခရီးစဥ္သည္ စစ္အစုိးရႏွင့္ အင္ဒုိနီးရွား ဆက္ဆံေရး ေကာင္းမြန္ေနပုံကုိ ျပဆုိေၾကာင္း အင္ဒုိနီးရွား တကၠသုိလ္မွ ႏုိင္ငံတကာဆက္ဆံေရး ကြ်မ္းက်င္သူ ဘာတန္တုိ ဘန္ဒုိရုိက ဂ်ကာတာပုိ႔စ္ သတင္းစာသုိ႔ ေျပာလုိက္သည္။

“စစ္အစုိးရက အင္ဒုိနီးရွားကုိ မိတ္ေဆြေကာင္းတေယာက္လုိ သေဘာထားပါတယ္။ မိတ္ေဆြတေယာက္အေနနဲ႔ေတာ့ အင္ဒုိနီးရွား သမၼတက ဒီမုိကေရစီေဖာ္ေဆာင္ေရးလုပ္ငန္းေတြ အရိွန္ျမွင့္ဖုိ႔ တုိက္ရုိက္ နားခ်ႏုိင္ပါတယ္။ လူ႔အခြင့္ အေရး ကုိ ေလးစားဖုိ႔၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔တကြ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြကုိ ျပန္လႊတ္ပါ ဆုိၿပီး ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးသိန္းစိန္ စိတ္မကြက္ေအာင္ ေျပာႏုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္” ဟု မစၥတာ ဘာတန္တုိက သုံးသပ္သည္။

စစ္အစုိးရ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္၏ ခရီးစဥ္သည္ အင္ဒုိနီးရွား၏ အေထြေထြ ေရြးေကာက္ပဲြကာလႏွင့္လည္း တုိက္ဆုိင္ေနသည္။

ဤခရီးစဥ္သည္ ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီအေရးအတြက္ ထူးျခားမႈမ်ား ျဖစ္ေပၚလာမည္မဟုတ္ဟု ဂ်ကာတာၿမိဳ႕အေျခစုိက္ လူ႔အခြင့္အေရးအဖဲြ႔တခုျဖစ္ေသာ Human Rights Working Group မွ ညိွႏိႈင္းေရးမွဴး မစၥတာ ရာဖန္ဒီ ဂ်မင္က ေျပာၾကားလုိက္သည္။

“အင္ဒုိနီးရွားမွာ ေရြးေကာက္ပဲြအတြက္ ျပင္ဆင္ေနတာေၾကာင့္ ျမန္မာအစုိးရက ဒီမုိကေရစီအေရးအတြက္ လာ ေလ့ လာေနတာပါလုိ႔ ကမၻာကုိ ေျပာလုိ႔ရၿပီေပါ့” ဟု မစၥတာ ရာဖန္ဒီ ဂ်မင္က ဂ်ကာတာပုိ႔စ္သတင္းစာသုိ႔ ေျပာလုိက္သည္။

ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးသိန္းစိန္၏အဖဲြ႔တြင္ ဝန္ႀကီးငါးဦး၊ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္မ်ားအပါအဝင္ စုစုေပါင္း ၄၅ ဦး ပါဝင္ေၾကာင္း သိရသည္။ ဤအဖဲြ႔သည္ ယခု ခရီးစဥ္အတြင္း စကၤာပူႏုိင္ငံသုိ႔လည္း သြားေရာက္ၾကမည္ျဖစ္သည္။

ဇာနည္ဝင္း
REF: ဧရာဝတီ

Read More...

Collapse...

နာဂစ္ဒဏ္ခံရြာ ၁၅ ရြာ ေရႊ႕ရမည္

Monday, 16 March 2009 17:24

နာဂစ္မုန္တုိင္း အဆိုးရြားဆုံး ခံခဲ့ရေသာ လပြတၱာ ၿမိဳ႕နယ္အတြင္းရွိ ေက်းရြာ ၅၀၀ နီးပါး ရွိသည့္အနက္ ပင္လယ္ႏွင့္ နီးသည့္ ေက်းရြာ ၁၅ ရြာကို ေရႊ႕ေျပာင္းရန္ အမိန္႔ထုတ္ျပန္ ထားေၾကာင္း လပြတၱာၿမိဳ႕နယ္ မယက (ေအးခ်မ္း သာယာေရးႏွင့္ ဖြံ႕ၿဖိဳးေရး ေကာင္စီ) ႐ံုးမွ စုံစမ္းသိရွိရသည္။

နာဂစ္ ဆိုင္ကလုန္းမုန္တိုင္းဒဏ္ ခံခဲ့ရသည့္
ဘိုကေလးေဒသကို ၂၀၀၈၊ ေမ ၂၅ ရက္ေန႔က ဤသို႔ ျမင္ေတြ႔ရသည္ (ဓာတ္ပံု - ေအပီ)

ပင္လယ္ ေရမ်က္ႏွာျပင္ထက္ နိမ့္က်ေနသည္ဟု ဆိုကာ အဆုိပါ ၁၅ ရြာကို ေျပာင္းေရႊ႕မႈမ်ား ျပဳလုပ္ရန္ လပြတၱာၿမိဳ႕နယ္ တာဝန္က် စစ္ဗ်ဴဟာမႉး အမိန္႔ျဖင့္ ညႊန္ၾကားခ်က္ တရပ္ကို လအေတာ္ၾကာ ကတည္းကပင္ ထုတ္ျပန္ထားၿပီး ျဖစ္ကာ တျဖည္းျဖည္း ေျပာင္းေရႊ႕သြားရမည့္ အဆိုပါ ေက်းရြာမ်ား စာရင္းကို လပြတၱာၿမိဳ႕ အေျခစိုက္ ကုလသမဂၢ ႏွင့္ INGO အဖြဲ႕အစည္းမ်ားထံ စာရင္း ေပးပို႔ထားၿပီး ျဖစ္ေၾကာင္း လပြတၱာ မယက အဖြဲ႕ဝင္တဦးက ေျပာသည္။

“ဗ်ဴဟာမႉး အမိန္႔နဲ႔ ရြာေတြ ေျပာင္းခိုင္းတာပါ။ ရြာသားေတြက မေျပာင္းခ်င္ၾကဘူး” ဟု အဆိုပါ လပြတၱာ မယက အဖြဲ႕ဝင္က ဆိုသည္။

ေျပာင္းေရႊ႕ရန္ အမိန္႔ထုတ္ခံထားရသည့္ သဃၤန္းႀကီး၊ သဃၤန္းႀကီး (ရြာေလး)၊ ဆိပ္ကေလး၊ ဒူးဂုတ္၊ ကန္ႀကီး၊ ဂုံညင္းတန္း၊ သဃၤန္းေလး စသည့္ ေက်းရြာ ၇ ရြာကို ငလွ်င္ေက်ာ္ ေခ်ာင္းဝ ေက်းရြာသို႔ လည္းေကာင္း၊ ဖိုးမီ၊ ေရြး၊ ေဂြးေခ်ာင္း ရြာ ၃ ရြာကို ေခ်ာင္းက်ဳိး အေရွ႕ဘက္ ေက်းရြာသို႔ လည္းေကာင္း၊ အလံတရာႀကီး၊ အထက္စု၊ ကန္႔မလာတပင္ ေက်းရြာသုံးရြာကို ဒရယ္ျဖဴ ေက်းရြာသို႔ လည္းေကာင္း၊ ျပင္ကႏူကုံး၊ ျပင္ကႏူဝ ေက်းရြာႏွစ္ရြာကို ပိေတာက္ကုန္း ေက်းရြာသို႔ လည္းေကာင္း အသီးသီး ေျပာင္းေရႊ႕ရမည္ဟု အမိန္႔စာတြင္ ပါရွိသည္။

“ေျပာင္းဖို႔ အမိန္႔ ထုတ္ထားတဲ့ ေက်းရြာေတြက လူေတြကို ေျပာင္းေရႊ႕ ေနရာခ်ထားေပးမယ့္ ေက်းရြာေတြမွာ တစုတစည္းတည္း ေနရာခ်ထားမယ့္ ပုံစံပဲ” ဟု လပြတၱာၿမိဳ႕နယ္ အေျခစိုက္ INGO တခုမွ အမည္မေဖာ္လိုေသာ ျမန္မာဝန္ထမ္းတဦးက ေျပာသည္။

ေျပာင္းေရႊ႕မိန္႔ကို ကုလသမဂၢအပါအဝင္ INGO မ်ားထံ ႀကိဳတင္ စာရင္းေပးပို႔ ထားေသာ္လည္း အဆိုပါ ညႊန္ၾကားခ်က္ႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ အစိုးရမဟုတ္ေသာ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားက တစုံတရာ သတင္းထုတ္ျပန္ျခင္း မရွိေၾကာင္း သူကေျပာဆိုသည္။

ေျပာင္းေရႊ႕ခံရမည့္ စာရင္းတြင္ ပါဝင္ေသာ ေရြးေက်းရြာမွ ေက်းရြာျပည္သူမ်ားမွာ ၎တို႔၏ ေဒသရင္းမွ ေျပာင္းေရႊ႕လိုျခင္းမရွိေၾကာင္း လပြတၱာၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္ရွိေနသည့္ ေရြးေက်းရြာေဒသခံတဦးက ေျပာၾကားသည္။

“ေလေဘးသင့္ စခန္းေတြမွာ ေနတုန္းက ကိုယ့္ေဒသကိုယ္ ျပန္ရမယ္ဆိုၿပီး အတင္းအက်ပ္ ေျပာင္းေရႊ႕လို႔ ကိုယ့္ေဒသမွာပဲ ေကာင္းေကာင္းဆိုးဆိုး ေသတဲ့အထိ ေနသြားေတာ့မယ္လို႕ ဆုံးျဖတ္ၿပီး ျပန္ခဲ့တယ္။ အခုတခါ ေက်းရြာေတြကေန ထပ္ၿပီး ေျပာင္းခိုင္းျပန္တယ္။ ရြာသားေတြက မေျပာင္းခ်င္ဘူး” ဟု ထုိ ေရြးေက်းရြာသားက ေျပာသည္။

မုန္တုိင္းဒဏ္ ခံစားခဲ့ရသည့္ လပြတၱာ ေက်းရြာမ်ားတြင္ စစ္တပ္မ်ား ခ်ထားဆဲျဖစ္ၿပီး မုန္တုိင္းသင့္ ဒုကၡသည္ မ်ားကို ျပည္သူ႔စစ္ သင္တန္းမ်ား မတက္မေန တက္ေရာက္ရမည္ဟု ဆိုကာ ေဒသခံမ်ားကို စစ္ သင္တန္းမ်ား ေပးလ်က္ ရွိေၾကာင္းလည္း ေဒသခံမ်ားထံမွ စုံစမ္းသိရွိရသည္။

ေအာင္သက္ဝိုင္း
REF: ဧရာဝတီ

Read More...

Collapse...

ေ႐ႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမား အမိေျမသုိ႔ျပန္ေျပး အလုပ္႐ွင္မ်ားစုိးရိမ္

တနလၤာေန႕၊ 16 မတ္လ 2009

ၿပီးခဲ့သည့္လကတည္းက ယခုခ်ိန္အထိ ေ႐ႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားအား ထုိင္းရဲမ်ားက ျပင္းျပင္းထန္ထန္ လုိက္လံဖမ္း ဆီးေနမႈေၾကာင့္ ထုိင္းႏုိင္ငံ ခ်င္းမုိင္ၿမိဳ႕ေရာက္ သွ်မ္းေ႐ႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားအမ်ားအျပား အမိေျမသုိ႔ ျပန္ေျပးၾကသျဖင့္ လက္ခံထားသည့္ အလုပ္မၿပီးျပတ္ မည္ကုိ စုိးရိမ္ၾကေၾကာင္း ထုိင္းအလုပ္႐ွင္မ်ားအသုိင္းအ၀ုိင္းက ေျပာၾကသည္။

ေ႐ႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားအား မွတ္ပုံတင္ လက္ခံလုပ္ေပးသူ ပြဲစားတစ္ဦးက - “အရင္က က်ေနာ့္မွာ လူ ၇၀၀ ေလာက္႐ွိတယ္။ ထုိင္းရဲေတြ ျပင္းျပင္းထန္ထန္လုိက္ဖမ္းတဲ့ေနာက္ပိုင္း က်ေနာ့္လူ ၁၀၀ ေလာက္ေပ်ာက္သြားတယ္” ဟုေျပာ၏။

အလားတူ ေဆာက္လုပ္ေရးလုပ္ငန္း ကန္ထ႐ုိက္ဆြဲထားသူ ထုိင္းလုပ္ငန္း႐ွင္ တစ္ဦးကလည္း ၎၏ အလုပ္သမား ၇၀-၈၀ အနက္ အေယာက္ ၃၀ ခန္႔ မတ္ခ်္လအတြင္း ေပ်ာက္သြားေၾကာင္း၊ တခ်ဳိ႕မွာ အျခားေဒသသုိ႔ထြက္ေျပးၾကၿပီး အခ်ိဳ႕မွာ ေနရပ္သွ်မ္းျပည္သုိ႔ ျပန္သြားၾကေၾကာင္း၊ အမ်ားစုမွာ အလုပ္လုပ္ခြင္ ့ကဒ္ျပားမ႐ွိသျဖင့္ အဖမ္းခံၾကျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာျပသည္။

“က်ေနာ္ ဆာရဖီးၿမိဳ႕နယ္ဘက္မွာ ေဆာက္လုပ္ေရး ကန္ထ႐ုိက္ဆြဲထားတယ္။ အခုလုိ အလုပ္သမားေတြ အမ်ားႀကီး ေပ်ာက္သြားေတာ့ လာမယ့္သႀကၤန္မတုိင္မီ အၿပီးလုပ္ဖုိ႔ လက္ခံထားတာ မၿပီးႏုိင္မွာကုိ စိတ္ပူေနတယ္။ အာဏာပုိင္ေတြ ကလည္း ေန႔ ည မခ်န္၊ အလုပ္သမား တန္းလ်ားေတြမွာ ၀င္စစ္တယ္၊ ဖမ္းတယ္ဆုိေတာ့ ကဒ္မ႐ွိတဲ့သူေတြ ေျပးၾက တာေပါ့” ဟုေျပာျပသည္။

ထုိင္းလူမ်ဳိး အလုပ္သမားမွာမူ အလုပ္၌ စိတ္မ၀င္စားျခင္း၊ အခ်ိန္မေလးစားျခင္း၊ အခ်ိန္ပို အလုပ္မလုပ္ၾကျခင္း အျပင္ ၎တုိ႔မွာ အလုပ္သမား ဆိုင္ရာ ဥပေဒကုိသိ႐ွိနားလည္သူမ်ားျဖစ္ၾကသျဖင့္ ေ႐ႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမားမ်ား ကဲ့သုိ႔အလုပ္ မ်ားမ်ား ခုိင္း၍မရေၾကာင္း အဆုိပါ ထုိင္း အလုပ္႐ွင္က ဆက္၍ေျပာျပသည္။

“သွ်မ္းအလုပ္သမားေတြဆုိရင္ အခ်ိန္ပုိ အလုပ္ဆင္းခုိင္းလဲရတယ္။ ေနာက္ၿပီး ထုိင္း အလုပ္သမားေတြ ေလာက္လုပ္ အားခ မေပးလဲရတယ္။ သွ်မ္းအလုပ္သမားေတြက အလုပ္ႀကိဳးစား လုပ္ေပးတယ္၊ ဒါမ်ဳိးေတြကြာတာေပါ့၊ အဲဒါေၾကာင့္ ျဖစ္ႏုိင္ရင္ အလုပ္ခုိင္းခ်င္သလုိ ခုိင္းလုိ႔ရတဲ့ ေ႐ႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမားေတြကုိဘဲ လုိခ်င္တယ္။ ထုိင္း အလုပ္သမားဆို မလုိခ်င္ဘူး” ဟုဆုိ၏။

ယခုႏွစ္အတြင္း ထုိင္းႏုိင္ငံ၌ အလုပ္လက္မဲ့ လူဦးေရ ၂ သန္းေက်ာ္႐ွိမည္ဟု ထုိင္းအာဏာပုိင္မ်ားက သတင္းထုတ္ျပန္ ေၾကျငာထားေသာ္လည္း ထုိင္းလူမ်ဳိးမ်ားအတြက္ ပရိေဘာဂအလုပ္႐ုံ၊ စက္မႈလုပ္ငန္း၊ ခရီးသြားလုပ္ငန္း၊ သယ္ယူပုိ႔ ေဆာင္ေရးလုပ္ငန္းမ်ား၊ ဘြဲ႕ရပညာတတ္မ်ား အနည္းစုသာ ျဖစ္ႏုိင္ေၾကာင္း၊ ယခုလက္႐ွိ အေနအထား အရေ႐ႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမားအမ်ားအျပားမွာ အလုပ္လက္မဲ့ႏွင့္ ရင္ဆုိင္ေနရၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း သွ်မ္းေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးက သုံးသပ္ေျပာ ဆိုသည္။

ထုိင္းႏုိင္ငံအတြင္း တရား၀င္ အလုပ္ လုပ္ခြင့္ကဒ္႐ွိသူေရာ ကဒ္မ႐ွိသူ သွ်မ္းေ႐ႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားအေယာက္ ၂ သန္း ခန္႔႐ွိသည္ဟုဆုိ၏။ ခ်င္းမုိင္ၿမိဳ႕၌ ယခင္ႏွစ္က အလုပ္သမား ကဒ္သက္တမ္းတုိးသူ အလုပ္သမား ၄၀၀၀ ေက်ာ္႐ွိခဲ့ ေသာ္ လည္း ယခုႏွစ္မွာ သက္တမ္းတုိး သူဦးေရ ၃၀၀၀ ခန္႔သာ႐ွိေတာ့သျဖင့္ ၁၀၀၀ ေက်ာ္ေလ်ာ့သြားသည္ဟု ခ်င္းမုိင္ သွ်မ္း ေရဒီယုိလႈိင္း တစ္ခုမွ ယမန္ေန႔က ေၾကျငာခဲ့သည္။ ထုိ႕ျပင္ ၂၀၀၈ က ထုိင္းလူမ်ဳိးအလုပ္လက္မဲ့ ၉ ေသာင္းေက်ာ္႐ွိၿပီး ယခုႏွစ္ဦးပုိင္းမွာမူ ၆ ေသာင္းေက်ာ္ ထပ္တုိးလာေၾကာင္း ထုိင္းသတင္း စာတစ္ေစာင္၌လည္း ေဖာ္ျပထားသည္။

REF: သွ်မ္းသံေတာ္ဆင့္

Read More...

Collapse...

မွတ္ပံုတင္လုပ္ေပးမည့္ ၀န္ထမ္းမ်ား UWSA နယ္ေျမအတြင္း၀င္ခြင့္မရေသး

တနလၤာေန႕၊ 16 မတ္လ 2009

ရွမ္းျပည္(ေျမာက္ပိုင္း) ပန္ဆန္းအေျခဆိုက္ အပစ္ရပ္တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔တစ္ခုျဖစ္သည့္ ၀ျပည္ ေသြးစည္း ညီညြတ္ေရးပါတီ (ေခၚ) UWSPက ဗမာစစ္အာဏာပိုင္းမ်ား ၄င္းနယ္ေျမအတြင္းႏိူင္ငံသားစီစစ္ေရး ကဒ္ျပဳလုပ္ျခင္းကို တားျမစ္ထားေၾကာင္း သိရသည္။

အာဏာပိုင္မ်ားက ၀အဖြဲ႔ႏွင့္မဟာမိတ္လုပ္ထားသည့္ ျမန္မာအမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီမဟာမိတ္တပ္မေတာ္ (ေခၚ) MNDAAအဖြဲ႔ႏွင့္ အမ်ိဳးသား ဒီမိုကရက္တစ္ မဟာ မိတ္တပ္မေတာ္(ေခၚ)NDAAအပစ္ရပ္လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔နယ္ေျမ မ်ား တြင္ ေဖေဖၚ၀ါရီလဆန္းပိုင္းမွစတင္ကာ ႏိူင္ငံသားစီစစ္ေရးကဒ္မ်ားျပဳလုပ္ေပးေနေသာ္လည္း ၀ နယ္ေျမ အတြင္း ၀င္ေရာက္ခြင့္ကိုမူ တားျမစ္ခံထားရျခင္းျဖစ္သည္။

လတ္တေလာအခ်ိန္တြင္ ၀ျပည္ေသြးစည္းညီညြတ္ေရးပါတီက ၀န္ထမ္းမ်ား၀င္ေရာက္ခြင့္ကိုတားျမစ္ထားေသာ္ လည္း ေနာက္ပိုင္းတြင္ ၀င္ခြင့္ျပဳမည္မျပဳမည္ကို ျပန္လည္စဥ္းစားမည္ဟု အေၾကာင္းျပန္ထားေၾကာင္းေဒသတြင္း သတင္းမ်ားအရ သိရသည္။

နယ္စပ္တြင္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာေနထိုင္လာသည့္ စစ္ေရးအကဲခတ္ဦးေအာင္ေက်ာ္ေဇာအားသ်ွမ္းသံေတာ္ဆင့္က ေမးျမန္း ရာတြင္ အဆိုပါ သတင္းမွန္ကန္ေၾကာင္း အခုလိုေျပာသည္။

“ဟုတ္တယ္ ကိုးကန္႔နဲ႔ မံုးလားလည္းအဲဒီလိုလုပ္တာပဲ။ ၀အဖြဲ႔တစ္ခုပဲလက္မခံေသးတာ ၀နယ္ကေတာ့ေပးမလုပ္ဘူး။ သူတို႔ (နအဖ) ၀င္ခြင့္မရဘူး။ ဧၿပီလ (၁ရ)ရက္ေနာက္ပိုင္းမွက်ေနာ္တို႔စဥ္းစားမယ္ လို႔အေၾကာင္းျပန္ထားတယ္ ” လို႔ သူကေျပာသည္။

ထိုသို႔နယ္ေျမ၀င္ခြင့္မေပးရျခင္းမွာ လာမည့္ဧၿပီလ(၁ရ)ရက္ေန႔တြင္ ၀ျပည္ေသြးစည္းညီညြတ္ေရးပါတီ UWSA/ UWSP ထူေထာင္ျခင္း အႏွစ္ 20 ျပည့္မွ ပြဲလုပ္မည္ျဖစ္ၿပီး ေနာက္ပိုင္းမွ တစ္ခုခုအေၾကာင္းျပန္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

“မွတ္ပံုတင္လုပ္တယ္ဆိုတာ ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ျပင္တာေပါ႔။ အရင္တစ္ေခါက္တုန္းကလည္းလုပ္ေပးၿပီးၿပီ ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ဆိုေတာ့သူတို႔က(၀) သေဘာတူႏိူင္မယ္မထင္ဘူး ” ဟု သူကေျပာသည ။

ကိုးကန္႔အဖြဲ႔နယ္ေျမတြင္ ေဖေဖၚ၀ါရီလဆန္းပိုင္းကတည္းကစတင္၍ ၀န္ထမ္းအင္အား (၁၅၀)ေက်ာ္ျဖင့္ႏိုင္ငံသား စီစစ္ေရးကဒ္မ်ားျပဳလုပ္ေပးေနျခင္းျဖစ္ၿပီးယေန႔အထိလုပ္ေပး ေနဆဲျဖစ္ေၾကာင္း ခ်င္းေရြေဟာ္ေဒသခံကုန္သည္ တစ္ဦးကေျပာသည္။

ယခုလို ကိုးကန္႔နယ္ေျမအတြင္းႏိူင္ငံသားစီစစ္ေရးကဒ္လုပ္ေပးသည္ဆိုေသာ္လည္းကဒ္ျပားမ်ားယေန႔တိုင္ရရိွျခင္း မရိွေသးေၾကာင္း အဆိုပါေဒသခံေျပာျပခ်က္အရ သိရသည္။

REF: သွ်မ္းသံေတာ္ဆင့္

Read More...

Collapse...

ႏိုင္ငံျခားဖုန္းေျပာဖို႔ အင္တာနက္ဝန္ေဆာင္မႈေခတ္စား

မတ္လ(၁၆) ရက္၊ ၂၀၀၉

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ ယခုေနာက္ပိုင္း အင္တာနက္မွတဆင့္ ႏိုင္ငံတကာသုိ႔ ဖုန္းေခၚရန္ သီးသန္႔ဝန္ေဆာင္မႈေပးသည့္ ဆိုင္ မ်ားလာေၾကာင္း အသံုးျပဳေနသူမ်ားထံမွ စံုစမ္းသိရသည္။

မေလးရွားႏိုင္ငံေရာက္ ခင္ပြန္းသည္ကို သြားေရာက္ဆက္သြယ္ေလ့ရွိသူတဦးက “အရင္ကဆို ႏိုင္ငံျခားကို ဖုန္းေခၚတာ အင္တာနက္ဆုိင္ေတြနဲ႔ တဲြေနတာ မ်ားတယ္။ ကိုယ္က ေခၚခ်င္ရင္ ဆိုင္ရွင္ကို သြားေျပာရတယ္။ ေခၚတဲ့အခါ အသံေကာင္းေကာင္း ၾကားတဲ့အခါ ၾကားရတယ္။ မၾကားတဲ့အခါ မၾကားရဘူး။ ခုေနာက္ပိုင္း ဖုန္းေခၚဖို႔အတြက္ အဓိက ဝန္ေဆာင္မႈေပးတဲ့ ဆိုင္ေတြကေတာ့ ကြန္နက္ရွင္ေကာင္းေအာင္ အေသအခ်ာ ျပင္ဆင္ေပးထားတယ္။ ခံုတိုင္းကေန ဖုန္းေျပာလို႔ရတယ္။ ႏိုင္ငံစံုကို ေျပာလို႔ရတယ္။ အသံလည္း ၾကည္လင္တယ္။ ေစ်းလည္းေပါတယ္” ဟု ေျပာသည္။

ႏိုင္ငံျခားတြင္ အလုပ္သြားလုပ္ေနသူမ်ား၏ ရန္ကုန္ႏွင့္ နယ္အသီးသီးတြင္ ေနထိုင္သည့္ မိသားစုေဆြမ်ိဳး အမ်ားစုသည္ တယ္လီဖုန္းပို္င္ဆိုင္ျခင္း မရွိၾကသည့္အတြက္ ႏုိင္ငံျခားေရာက္ ကိုယ့္ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းမ်ားထံ ဖုန္းေခၚသည့္အခါ အခက္အခဲ ျဖစ္ၾကသည္။

အခ်ိဳ႕က အိမ္နီးခ်င္း တယ္လီဖုန္းဆိုင္မ်ားမွတဆင့္ ေခၚရၿပီး အဆိုပါဆုိင္မ်ားတြင္ ႏိုင္ငံျခားမွ ဖုန္းေခၚသည္ကို လက္ခံေပးခ တမိနစ္ က်ပ္ (၃ဝဝ) မွ (၅ဝဝ) အထိ ေစ်းႏႈန္း အမ်ိဳးမ်ိဳးယူသည့္အတြက္ ဖုန္းလက္ခံသူမ်ားအေနျဖင့္ အဆင္မေျပၾကေပ။

ယခုေနာက္ပိုင္း အစိုးရက မိုဘိုင္းဖုန္းမ်ား ထုတ္ေရာင္းမႈမ်ားလာၿပီး ဆင္းကတ္တခုလွ်င္ က်ပ္ (၁၅) သိန္း (၅) ေသာင္း၊ အျပင္ေပါက္ေစ်း က်ပ္ သိန္း (၂ဝ) နီးပါးကုန္က်သည့္အတြက္ ျပည္သူအမ်ား ဝယ္ယူသံုးစဲြရန္ မတတ္ႏိုင္ၾကေၾကာင္း သိရသည္။

အမ်ားစုမွာမူ စေဘာ္ေငြ က်ပ္ (၂) သိန္း၊ တလ က်ပ္ (၄) ေသာင္းခဲြႏႈန္းျဖင့္ (၆) လစာ စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ကာ ငွားရမ္းသံုးစဲြၾကေသာ္လည္း စစ္အစိုးရ၏ လိုင္းဖုန္းႏွင့္ မိုဘိုင္းဖုန္းမွတဆင့္ ႏိုင္ငံျခားတိုင္းျပည္မ်ားသုိ႔ ေခၚပါက ဆက္သြယ္ခ ေစ်းအလြန္ႀကီးျမင့္ျခင္းေၾကာင့္ ျပည္သူမ်ား အသုံးမျပဳႏုိင္ေၾကာင္း သိရသည္။

စစ္အစိုးရ စာတိုက္ ေၾကးနန္းႏွင့္ ဆက္သြယ္ေရးဝန္ႀကီးဌာနက တယ္လီဖုန္း ေခၚဆိုခ ႏႈန္းမ်ားမွာ အနီးဆံုး ထိုင္းႏိုင္ငံကိုပင္လွ်င္ တမိနစ္ (၁.၄ဝ) ေဒၚလာ ေပးရသည္။ စင္ကာပူ၊ မေလးရွား တမိနစ္ (၁.၇၅) ေဒၚလာ၊ ၿဗိတိန္၊ ျပင္သစ္၊ ၾသစေၾတးလ် တမိနစ္ (၃.၂ဝ) ေဒၚလာ၊ အေမရိကန္၊ ကေနဒါ အပါအဝင္ ေတာင္အေမရိက ႏိုင္ငံမ်ားကိုမူ တမိနစ္ (၄.၅ဝ) ေဒၚလာအထိ ေပးရသည္။

ယခုကဲ့သုိ႔ ေစ်းႏႈန္းႀကီးျမင့္သည့္အတြက္ ျမန္မာႏိုင္ငံသားအမ်ားစုသည္ စစ္အစိုးရပိုင္ ဖုန္းမ်ားျဖင့္ ျပည္တြင္းမွ ႏိုင္ငံျခားသုိ႔ ဖုန္းေခၚေလ့ေခၚထ မရွိၾကေပ။

ယခု ေပၚလာသည့္ အင္တာနက္မွတဆင့္ ႏိုင္ငံျခား ဖုန္းေခၚသည့္ဆိုင္မ်ားတြင္ စင္ကာပူကို တမိနစ္ က်ပ္ (၄ဝ)၊ ထိုင္း၊ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံတုိ႔ကို တမိနစ္ က်ပ္ (၁ဝဝ)၊ ေဟာင္ေကာင္၊ ဂ်ပန္၊ အဂၤလန္၊ အေမရိကန္ တမိနစ္ က်ပ္ (၁၅ဝ) စသျဖင့္ ေစ်းႏႈန္း အလြန္ခ်ိဳသာျခင္းေၾကာင့္ သြားေရာက္သံုးစဲြသူမ်ား အလြန္အဆင္ေျပေၾကာင္း သိရသည္။

ယခုေလာေလာဆယ္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕က အင္တာနက္ဖုန္း ဝန္ေဆာင္မႈေပးသည့္ ဆိုင္မ်ားသည္ စင္ကာပူအေျခစိုက္ Pfingo ကို သံုးၿပီး ဝန္ေဆာင္မႈေပးေနျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

အဆိုပါဖုန္းႏွင့္ အင္တာနက္ကို ပံုမွန္ သြားေရာက္သံုးစဲြေနသူတဦးကမူ “ယခုဆို ျပည္သူေတြ ႏိုင္ငံျခား ဖုန္းေခၚရတာ အဆင္ေျပေတာ့ အဆိုပါဆိုင္ေတြမွာ သံုးစဲြသူေတြနဲ႔ အၿမဲ ျပည့္ေနတာ ျမင္ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီလိုအဆင္ေျပေနတာကို အစိုးရက အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးျပၿပီး ပိတ္ပင္လိုက္မွာကိုေတာ့ စိုးရိမ္တယ္” ဟု ေဝဖန္ေျပာဆိုသည္။

စစ္အစိုးရ၏ ဥပေဒအရ မည္သည့္ပုဂၢလိက တဦးတေယာက္မွ် တယ္လီဖုန္း ဆက္သြယ္ေရးလုပ္ငန္းကို အခေၾကးေငြယူ လုပ္ကိုင္ခြင့္မရွိဘဲ လုပ္ကိုင္ပါက ေထာင္ဒဏ္ ခ်မွတ္ႏိုင္သည္အထိ ျပ႒ာန္းထားသည္။

နယ္စည္းမျခား သတင္းေထာက္မ်ားအဖြဲ႕မွ မၾကာခင္က ထုတ္ျပန္သည့္ အစီရင္ခံစာတြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၌ အင္တာနက္သုံးႏုိင္သူ (၄၀,၀၀၀) သုိ႔မဟုတ္ စုစုေပါင္းလူဦးေရ၏ (၀.၁) ရာခုိင္ႏႈန္းသာေၾကာင္း ေရးထားသည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံရွိ လူဦးေရ (၂,၀၀၀) တြင္ အင္တာနက္သုံးႏုိင္သူ (၂) ဦးထက္ေလ်ာ့နည္းေနသည့္အတြက္ ကမာၻတြင္ အင္တာနက္သုံးစြဲမႈ နိမ့္က်သည့္ႏုိင္ငံမ်ားထဲတြင္ ပါ၀င္သည္ဟု ေထာက္ျပထားသည္။

REF: ေခတ္ၿပိဳင္

Read More...

Collapse...

ဆယ္တန္းစာေမးပြဲအၿပီး ျမ၀တီေလာင္းကစား၀ုိင္းေတြ ေခါင္းေထာင္

မတ္လ(၁၆) ရက္၊ ၂၀၀၉

ေလာင္းကစားကို အေျခခံသည့္ ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲ (အာ၀ါေဒး) ပြဲ တပတ္က်င္းပလွ်င္ ေလာင္းကစား၀ိုင္းမွရရွိသည့္ အေကာက္ေငြ သိန္း (၁၃၀) ခန္႔ကုိ ပြဲေတာ္က်င္းပသည့္ တိုးတက္ေသာဗုဒၶဘာသာကရင္အမ်ဳိးသားတပ္မေတာ္ (ဒီေကဘီေအ) က ပံုမွန္ရရွိသည္ဟု ေလာင္းကစား၀ိုင္းမ်ားထံ ၀ိုင္းေၾကးလိုက္ေကာက္သည့္ အဖြဲ႕၀င္တဦးက ေျပာသည္။

ျမ၀တီၿမိဳ႕နယ္အတြင္း ယခုလ (၁၁) ရက္က စတင္သည့္ (၁၀) တန္းစာေမးပြဲကာလတြင္ ေခတၱရပ္နားထားသည့္ အာ၀ါေဒးပြဲမ်ားကို ယခုလ (၁၈) ရက္ေန႔မွ စတင္ကာ ျမ၀တီၿမိဳ႕အမွတ္ (၃) ရပ္ကြက္ ဓမၼရန္ေအာင္ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ေက်ာင္းတြင္ ေမာ္လၿမိဳင္မွ ျမန္မာဇာတ္အဖြဲ႔တဖြဲ႔ သြင္းကာ စည္ကားသိုက္ၿမိဳက္စြာ ျပန္လည္က်င္းပမည္ဟု သိရသည္။

စာေမးပဲြကာလ ျမ၀တီၿမိဳ႕နယ္အတြင္း အာ၀ါေဒးပြဲမ်ားကို ခ႐ိုင္အာဏာပိုင္မ်ားက ပြဲမိန္႔ ပိတ္ထားေသာ္လည္း ျမ၀တီၿမိဳ႕အနီးရွိ ဒီေကဘီေအ (၉၉၉) အဖြဲ႕၏ ဖားသံုးေကာင္ဂိတ္တြင္ ယခုလ (၁၃) မွ (၁၇) ရက္အထိ ျမန္မာဇာတ္အဖြဲ႕ႀကီးတဖြဲ႕ႏွင့္အတူ အာ၀ါေဒးပြဲ (၅) ရက္ကို က်င္းပလ်က္ရွိသည္။

ဖားသံုးေကာင္ဂိတ္ပြဲတြင္ ေလာင္းကစား၀ိုင္းမ်ိဳးစံု အဖြဲ႔ (၅၀) ခန္႔ရွိၿပီး ဒီေကဘီေအအဖြဲ႕သို႔ တ၀ိုင္းလွ်င္ ၀ိုင္းေၾကး (၅) ေသာင္းခန္႔ ေပးရၿပီး ညစဥ္ေလာင္းကစားပြဲမ်ား ျပဳလုပ္လ်က္ရွိေၾကာင္း ဖားသံုးေကာင္ဂိတ္မွ ရြာခံတဦးက ေျပာသည္။

၎က “ဒီပြဲကို ဒီေကဘီေအက ဦးစီးၿပီးလုပ္တာ။ ေလာင္းကစား၀ိုင္း (၅၀) ဆိုေတာ့ တ၀ိုင္းကုိ (၅) ေသာင္းႏႈန္းဆိုေတာ့ ဒီေကဘီေအက တညကို (၂၅) သိန္း ရတယ္။ အာ၀ါေဒးပြဲမွာကတဲ့ ေမာ္လၿမိဳင္ကဇာတ္ကိုေတာ့ တည (၆) သိန္း ႏႈန္းနဲ႔ ေပးရတယ္။ က်န္တာကေတာ့ ဒီေကဘီေအ ရန္ပံုေငြပဲ။ အာ၀ါေဒးရဲ႕ အက်ိဳးဆက္ကေတာ့ ဂ်ပိုး၊ သူခိုးေတြ မ်ားလာတယ္။ ဒုစ႐ိုက္မႈေတြ မ်ားလာတယ္။ ပြဲက်င္းပတဲ႔အဖြဲ႔ကိုလည္း ဘယ္သူမွေျပာဆိုဟန္႔တားတာ မရွိဘူး။ ကရင္ျပည္နယ္မွာ ဒီေကဘီေအႀကီးစိုးတဲ့ ေနရာေတြမွာ အာ၀ါေဒးပြဲအၿမဲရွိေတာ့ အကုန္ဒုကၡေရာက္ကုန္ၿပီ။ ေန႔ခင္းေၾကာင္ေတာင္လို အခ်ိန္မ်ိဳးမွာေတာင္ အိမ္ေပၚ သူခိုးတက္တာေတြရွိတယ္။ သူခိုးေတာင္မွ အျပင္သူခိုးနဲ႔ အိမ္တြင္းသူခိုးေတြ ပိုၿပီးမ်ားလာတယ္။ မိဘေတြလည္း သား၊ သမီးေတြကို ေျပာဆိုဆံုးမလို႔ မရေတာ့ဘူး။ လူေတြရဲ႕အသိထဲမွာ ေလာင္းကစား႐ႈံးရင္ ဘန္ေကာက္သြားဖို႔ေလာက္ပဲ အသိရွိၾကေတာ့ အေျခအေနက ၾကာေလဆိုးေလပဲ” ဟု ေျပာသည္။


ကရင္ျပည္နယ္အတြင္း က်င္းပသည့္ အာ၀ါေဒးေလာင္းကစားပြဲမ်ားတြင္ ယခင္က လူႀကီးမ်ားသာ အမ်ားစု ၀င္ေရာက္ေလာင္းကစားၾကေသာ္လည္း ယခုအခါ ေလာင္းကစား၀ိုင္းမ်ားတြင္ ဆယ္ေက်ာ္သက္ လူငယ္အမ်ိဳးသား၊ အမ်ိဳးသမီးမ်ား ၀င္ေရာက္ေလာင္းကစားျပဳမႈမွာ ထက္၀က္နီးပါး မ်ားျပားလာသည္ဟု အာ၀ါေဒးပြဲမ်ားတြင္ နယ္လွည့္ ေလာင္းကစား၀ိုင္းဖြင့္သူ ဒိုင္တဦးကလည္း ရွင္းျပသည္။

အာ၀ါေဒးပြဲေတာ္ျဖင့္ ရန္ပံုေငြရွာသည့္ ဒီေကဘီေအ (၉၉၉) အဖြဲ႕မွ အရာရွိတဦးကို ဆက္သြယ္ေမးျမန္းရာ ၎ပြဲမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ မၾကားမိ မသိရွိေၾကာင္း ျပန္လည္ေျဖၾကားသည္။ ျမ၀တီခ႐ိုင္အတြင္း ဒီေကဘီေအမွ အာ၀ါေဒးပြဲမ်ားကို ႏွစ္လံုးေပါက္နီးပါးခန္႔ ေနရာေဒသအႏွံ႔တြင္ က်င္းပေနေသာ္လည္း ျမ၀တီခ႐ိုင္အာဏာပိုင္မ်ားက တစံုတရာ အေရးယူဟန္႔တားမႈမ်ား မရွိေၾကာင္း သိရသည္။

ေလာင္းကစား၀ိုင္းေထာင္ထားသည့္ ဒိုင္တဦးက “ဒီေကဘီေအနဲ႔ တြဲလုပ္လာတာ (၁၀) ႏွစ္ ေက်ာ္ၿပီ။ ပိုက္ဆံမရွိရင္ သူတို႔ဆီမွာ အတိုးနဲ႔ ေခ်းငွားလို႔ရတယ္။ ေမာ္လၿမိဳင္က ဇာတ္အဖြဲ႔ေတြပါမယ္ဆိုရင္ ေလာင္းကစား၀ိုင္းတ၀ိုင္းကို တည (၅) ေသာင္းေပးရတယ္။ ဇာတ္အဖြဲ႕မပါဘဲ ေရာင္ျပန္လို႔ေခၚတဲ႔ ဗီဒီယိုပိတ္ကားသြင္းရင္ တည (၃) ေသာင္း ေပးရတယ္။ ဒီေကဘီေအေတြ ေျပာတာကေတာ့ သူတို႔ႀကီးပဲ အကုန္လံုးမရဘူး။ ျမ၀တီက အေကာင္ႀကီးေတြကို လည္း ခြံ႕ေပးရတာေတြ၊ မ်က္ႏွာလုပ္ရတာေတြ တေခါက္ဆိုရင္ သိန္း (၂၀) အနည္းဆံုးပဲလို႔ေျပာတယ္။ တခ်ိဳ႕ ခ႐ိုင္လူႀကီးေတြကိုဆိုရင္ ထိုင္းဘက္က သြင္းတဲ့ကားအသစ္ေတြ လက္ေဆာင္ေပးရတာေတြရွိတယ္” ဟု ေျပာသည္။

ျမ၀တီၿမိဳ႕ေတာင္ပိုင္းရွိ သံုညဂိတ္အနီးတြင္ အသစ္ထပ္မံဖြင့္လွစ္လိုက္သည့္ ဒီေကဘီေအ (၉၉၉) ဂိတ္တြင္လည္း အာ၀ါေဒးပြဲမ်ားကို လစဥ္ရက္ျခား၍ ပံုမွန္နီးပါးက်င္းပလ်က္ရွိသည္။

အဆိုပါဂိတ္အသစ္သည္္ ဘန္ေကာက္မွမဲေဆာက္သို႔ ဘတ္စ္ကားမ်ားျဖင့္ ျပန္လာၾကသည့္ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ား ကို ထိုင္းလူ၀င္မႈႀကီးၾကပ္ေရးက ဖမ္းဆီးၿပီး ျမန္မာျပည္ဘက္သို႔ နယ္ႏွင္ပို႔ေဆာင္သည့္ ဂိတ္ျဖစ္သည္။ ထုိင္းမွ ျပန္ပို႔လိုက္သည့္ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ားအား ဒီေကဘီေအႏွင့္ ျမန္မာလူပြဲစားမ်ားက လူတဦးလွ်င္ ဘတ္ (၁,၅၀၀) ႏႈန္းယူၿပီးမွသာ လိုရာခရီးသိ႔ု ဆက္ခြင့္ျပဳသည့္ ဂိတ္ျဖစ္သည္။

REF: ေခတ္ၿပိဳင္

Read More...

Collapse...

စံျပေက်းရြာမွ အမ်ိဳးသမီးငယ္ ႏွစ္ဦး မုဒိမ္းက်င့္ျပီး သတ္ျဖတ္ခံရ

3/15/2009

ဘူးသီးေတာင္ျမိဳ႕နယ္ နတလ စံျပေက်းရြာမွ အမ်ိဳးသမီးငယ္ ႏွစ္ဦးကို မူဆလင္ဘာသာ၀င္ ၅ ဦးက မတ္လ ၁ ရက္ေန႕က မုဒိမ္းက်င့္ျပီး သတ္ျဖတ္လိုက္ေၾကာင္း သတင္းရရွိသည္။

သတ္ျဖတ္ခံရသူ အမ်ိဳးသမီး ႏွစ္ဦးမွာ ဦးေမာင္ေမာင္သန္း (၄၈) ႏွစ္၏ သမီီးႏွစ္ဦး ျဖစ္ျပီး ဘူးသီးေတာင္ျမိဳ႕နယ္ ေတာင္ဘဇားေက်းရြာအနီးတြင္ တည္ရွိေသာ သရဖီ စံျပေက်းရြာမွ ျဖစ္သည္။

ဦးေမာင္ေမာင္သန္း၏ သမီးအၾကီးမွာ အသက္ ၂၃ ႏွစ္ျဖစ္ျပီး အငယ္မမွာ အသက္ ၁၉ ႏွစ္ျဖစ္သည္၊ သူမတို႕ ႏွစ္ဦး စလံုးမွာ ဟင္းသီး ဟင္းရြက္ စိုက္ပ်ိဳးျပီး အသက္ေမြး ၀မ္းေက်ာင္း ျပဳေနသူမ်ား ျဖစ္သည္။

ဘူးသီးေတာင္ျမိဳ႕မွ အမည္မေဖၚလိုသူ ရဲအရာရွိ တဦးက သူမတို႕ ႏွစ္ဦးအား မတ္လ ၁ ရက္ေန႕ ညေန ၄ နာရီတြင္ သူမတို႕ေနထိုင္ရာသို႕ မူဆလင္ ဘာသာ၀င္ တဦး ေရာက္ရွိလာျပီး ဟင္းသီးဟင္းရြက္မ်ား ၀ယ္ယူလိုေၾကာင္း ေျပာၾကားသျဖင့္ အဆိုပါ အမ်ိဳးသမီးႏွစ္ဦးမွာ ဟင္းသီး ဟင္းရြက္မ်ား ေရာင္းခ်ရန္ သူမတို႕ ေနထိုင္ရာ နတလ စံျပေက်းရြာမွ (၃) ဖါလံု အကြာအေ၀းတြင္ တည္ရွိေသာ သူမတို႕ စိုက္ခင္းသို႕ လိုက္ပါသြားခဲ့သည္။ စိုက္ခင္း အေရာက္တြင္ အသင့္ေစာင့္ေနေသာ မူဆလင္ဘာသာ၀င္ ၅ ဦးမွ သူမတို႕ ႏွစ္ဦးအား မုဒိမ္းက်င့္ျပီး သတ္ျဖတ္ပစ္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ေျပာသည္။

သူမတို႕ ႏွစ္ဦး၏ အေလာင္းအား မိသားစုမ်ားႏွင့္ ရဲတပ္ဖြဲ႕၀င္မ်ားက ညဥ္႕ (၁) နာရီတြင္ ေတာင္ဘဇား ေခ်ာင္းေဘးမွ ရွာေဖြ ေတြ႕ရွိခဲ့သည္။

ရဲအဖြဲ႕၏ စစ္ေဆးခ်က္အရ မုဒိမ္းမူ က်ဴးလြန္သူမ်ားမွာ မည္သူ မည္၀ါ ျဖစ္သည္ကို သိရွိျပီး ျဖစ္ေသာ္လည္း အဆိုပါ က်ဴးလြန္သူမ်ားမွာ ယခုအခါ တဘက္နို္င္ငံသို႕ ေရွာင္တိမ္းသြားပံုရသည္ဟု အဆိုပါ ရဲအရာရွိက ေျပာသည္။

မုဒိမ္းက်င့္ခံရျပီး ေသဆံုးသြားသူ အမ်ိဳးသမီးငယ္ ႏွစ္ဦး ဗမာ လူမ်ိဳးမ်ား ျဖစ္ျပီး အသက္ ၂၃ ႏွစ္ အရြယ္ရွိသူ အမ်ိဳးသမီးမွာ ကေလးႏွစ္ဦးက်န္ရစ္ခဲ့ကာ က်န္တဦးမွာ အိမ္ေထာင္မရွိ အပ်ိဳ ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

REF: နိရဥၥရာ

Read More...

Collapse...

အေမ့ခံအက်ဥ္းသားေတြ အျဖစ္မခံႏိုင္

ဟံသာ၀တီဦး၀င္းတင္နဲ႔ ေမြးေန႔ စကားလက္ဆုံ
မိုးမခ
မတ္ ၁၅၊ ၂၀၀၉
(မတ္လ ၁၄ ရက္ေန႔က ေတြ႔ဆုံေမးျမန္းခ်က္)

၁၉ ႏွစ္ ၾကာ အက်ဥ္းက်ခဲ့ျပီး လြန္ခဲ့တဲ့ ၆ လက လြတ္ေျမာက္လာခဲ့သူ အတုိက္အခံႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္ ဟံသာ၀တီဦး၀င္းတင္ရဲ႔ ေထာင္ျပင္ဖက္မွာ ပထမဦးဆုံး က်ေရာက္တဲ့ ၇၉ ႏွစ္ေမြးေန႔မွာ သူေျပာၾကားခဲ့တဲ့ စကားေတြထဲက သူ႔ဆႏၵတရပ္ကို ျပန္လည္ ေကာက္ႏုတ္ေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္။

“က်ေနာ္အခုလို မိတ္ေဆြေတြနဲ႔ ေတြ႕႔ေတာ့ ၀မ္းသာတာေပါ့ဗ်ာ။ ဘာျဖစ္လုိ႔ ၀မ္းသာတာလဲဆိုေတာ့၊ ေထာင္ထဲတုန္းက … အခု က်ဳပ္က ေထာင္က ထြက္လာတာ ၆ လေပါ့ဗ်ာ။ ဒါေပမဲ့ ေထာင္ထဲတုန္းက ကိုယ့္ကိုယ္ကို အေမ့ခံအက်ဥ္းသားလို မခံစားခဲ့ရဘူး။ Forgotten Prisoners ေပါ့ဗ်ာ။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆိုေတာ့ ဒီမိတ္ေဆြေတြရဲ႔ ဘဘကို အားေပး ေထာက္ပ့ံ အားေပးစကားေျပာ တေလွ်ာက္လုံး ေထာင္ထဲမွာ … ကိုယ့္ကိုယ္ကို အေမ့ခံအက်ဥ္းသားလို႔ ေထာင္ထဲမွာ မခံစားခဲ့ရဘူး။ ဒါ သိပ္အေရးၾကီးတယ္။

ေထာင္ထဲမွာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အေမ့ခံအက်ဥ္းသားလို႔ သေဘာထားလိုက္မိရင္၊ ငါ့မိသားစုက ငါ့ကိုေမ့ေနျပီ၊ ငါ့ညီအကို ေမာင္ႏွမမ်ားက ငါ့ကိုေမ့ေနျပီ၊ ႏို႔မို႔ဆိုရင္လည္း ငါ့ရဲ႔ သားခ်င္းမ်ား၊ ငါ့ရဲ႔ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္မ်ား၊ အသိအကၽြမ္းမ်ား၊ င့ါရဲ႔ ႏိုင္ငံေရးပါတီ၊ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားက ငါ့ကိုေမ့ေနျပီလို႔ အေမ့ခံအက်ဥ္းသား စိတ္ဓာတ္မ်ဳိး ၀င္တာနဲ႔ ျပႆနာေတြ တက္ေတာ့တာပဲ။ အထဲမွာ စကားမ်ားၾကတယ္။ ရန္ျဖစ္ၾကတယ္။ ျငင္းၾကတယ္။ ငိုၾကတယ္။ စကားမေျပာၾကဘူး။ ဒါေတြ ျဖစ္ကုန္ေရာ။ စိတ္ဓာတ္က်တယ္ေပါ့ဗ်ာ။ စိတ္ဓာတ္ပ်က္တယ္ေပါ့ဗ်ာ။ ျပႆနာေပါင္း ေသာင္းေျခာက္ေထာင္ ျဖစ္တတ္တယ္။

ဘဘက အဲသလိုမ်ဳိး မခံစားခဲ့ရဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ မိတ္ေဆြမ်ားရဲ႔ ေကာင္းမႈေပါ့ဗ်ာ။ မိတ္ေဆြမ်ားရဲ႔ အားေပးမႈ၊ ကူညီမႈ … အဲဒါေၾကာင့္ အေမ့ခံအက်ဥ္းသားအျဖစ္ မခံစားခဲ့ရဘူး။ ဒါကို ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတဲ့ စိတ္ဓာတ္ပဲလို႔ ဘဘက ခံယူတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အခု အျပင္ေရာက္လာေတာ့လည္း ဒီမိတ္ေဆြေတြနဲ႔ ေတြ႔ရတယ္။ ေတြ႔တယ္အခါက်ေတာ့လည္း အေမ့ခံအက်ဥ္းသားဆိုတဲ့ စိတ္ဓာတ္မ်ဳိး ဘဘမွာ မေပၚေတာ့ဘူး။ ၀မ္းသာတယ္။

အဲဒါေၾကာင့္ အဲဒီ စိတ္ဓာတ္နဲ႔ ဘဘက ဘာလုပ္ႏိုင္သလဲဆိုေတာ့ ႏိုင္ငံေရးကို တတ္ႏိုင္သေလာက္ ၀င္လုပ္ႏိုင္တယ္။ တိုင္းသူျပည္သား လူအမ်ားအက်ဳိးကိုလည္း လုပ္ေပးႏိုင္တယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ အေမ့ခံအက်ဥ္းသားဆိုတဲ့ စိတ္ဓာတ္မရွိတဲ့အခါက်ေတာ့ လူေတြကို ပိုျပီးေတာ့ ခ်စ္ခင္လာတယ္။ လူေတြကိုပိုျပီးေတာ့ ယုံၾကည္လာတယ္။ ျပီးေတာ့ လူေတြကို ပိုျပီးေတာ့ ေလးစားလာတယ္။ အဲဒီစိတ္ဓာတ္နဲ႔ ပိုျပီးေတာ့ လုပ္လာႏိုင္တယ္။

ဒီေတာ့ ဘဘက ကိုယ္လုပ္ႏိုင္တဲ့ဟာကို နမူနာယူျပီးေတာ့ အခု ဘဘက ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြကို လိုက္လုပ္ေပးေနတယ္။ တတ္ႏိုင္တာတဲ့ဟာေတြကို ကိုယ္ကူညီေပးႏိုင္ရင္ေပး၊ အက်ၤ ီအ၀တ္အစား ေပးႏိုင္ရင္ေပး၊ ေဆး၀ါးေပးႏိုင္ရင္ ေပး။ တတ္ႏိုင္တာ လုပ္ေနတယ္။ အကုန္လုံးလုပ္ေနတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ က်ေနာ္ ေထာင္ထဲမွာ ေနခဲ့သလိုပဲ၊ ေထာင္ထဲမွာ အေမ့ခံအက်ဥ္းသားစိတ္ဓာတ္မ်ဳိး မေပၚဘဲနဲ႔ ေနခဲ့သလိုပဲ သူတို႔လည္း အေမ့ခံအက်ဥ္းသားစိတ္ထားမ်ဳိး မေပၚဘဲနဲ႔ ေနႏိုင္ေအာင္၊ အေမ့ခံအက်ဥ္းသားဆိုတဲ့ စိတ္ထားမရွိဘဲနဲ႔ အျပင္ဖက္ ထြက္လာႏိုင္ေအာင္၊ ဒါ က်ေနာ္ကူညီေနတာပဲလို႔။

အဲဒီလူေတြဟာ အေမ့ခံအက်ဥ္းသားဆိုတဲ့စိတ္ ကင္းမဲ့ျပီးေတာ့ အျပင္ကိုထြက္လာႏိုင္မယ္ဆိုရင္ တိုင္းျပည္အက်ဳိးကို အမ်ားၾကီးလုပ္ႏိုင္လိမ့္မယ္။ တိုင္းျပည္အက်ဳိး၊ လူမ်ဳိးအက်ဳိး၊ ႏိုင္ငံေရးအက်ဳိး၊ ဒီမုိကေရစီအက်ဳိးကို အျပည့္အ၀ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္လိမ့္မယ္။ ေဆာင္ရြက္တဲ့ ေနရာမွာလည္း က်ေနာ္တို႔ဆိုရင္ အသက္ ၈၀ပိုင္းနား ေရာက္ေနေတာ့ ေနာက္ကို ၁ ႏွစ္ ၂ ႏွစ္ ၃ ႏွစ္ထက္ပိုျပီး လုပ္ႏိုင္တာထက္ေတာ့ အေၾကာင္းမရွိေတာ့ဘူး။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔က်တဲ့အခါက်ေတာ့ သူတို႔ကို ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ဆက္လုပ္ႏိုင္မယ္ဆိုတာ ေမွ်ာ္လင့္ႏိုင္တယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ သူတို႔က လူငယ္ေတြ။ အဲဒီလူငယ္ေတြ အျပင္ကုိ ထြက္လာတဲ့အခါမွာ အေမ့ခံအက်ဥ္းသားဆိုတဲ့ စိတ္ထားမ်ဳိးကင္းမဲ့ျပီေတာ့ ထြက္လာၾကရင္ တိုင္းျပည္အက်ဳိး၊ လူမ်ဳိးအက်ဳိး၊ ႏိုင္ငံေရးပါတီအက်ဳိး၊ ကိုယ္ရဲ႔ သားခ်င္းမိတ္ေဆြမ်ားအက်ဳိး၊ လူထုအက်ဴိးကို ေဆာင္ရြက္ႏိုင္လိမ့္မယ္လို႔လဲ အမ်ားၾကီး ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။ အဲဒီစိတ္ဓာတ္ကုိ ေမြးႏိုင္ေအာင္လို႔လည္း၊ အဲဒီစိတ္ဓာတ္ကို ရွိႏိုင္ေအာင္လို႔လည္း အခု က်ေနာ္လုပ္ေနပါတယ္။ အဲဒါပဲ ေျပာခ်င္ပါတယ္။

အဲ အလြတ္ေျပာတာကေတာ့ … ဗ်ာ က်ေနာ္လည္း အသက္ၾကီးလာတဲ့အခါက်ေတာ့ တကယ္က ဒီအခ်ိန္က ႏိုင္ငံေရးလုပ္ဖို႔ေကာင္းေတာ့တဲ့အခ်ိန္ မဟုတ္ေတာ့ဘူးလို႔။ ႏိုင္ငံေရးအတြက္ အသုံး၀င္ဖို႔ဟာကလည္း အမ်ားၾကီး ေလ်ာ့လာတယ္။ ကိုယ့္ရဲ႔စြမ္းေဆာင္ရည္ေတြကလည္း အမ်ားၾကီး ေလ်ာ့လာတယ္။ သိပ္ျပီးေတာ့ စြမ္းအားလည္းမရွိ၊ ဥာဏ္အားလည္း မရွိေတာ့ဘူး။ သိပ္ေတာ့ မေကာင္းေတာ့ဘူး။ သို႔ေသာ္ လုပ္ေနရတာပဲ။ အေျခအေနအရ။ အဲဒါ တခု ေျပာတယ္။ အဲသည္ေတာ့ အခု ခင္ဗ်ားတို႔က ဒီမွာ အသက္ရွည္ပါေစ ဆုေတာင္းတဲ့အခါ က်ေနာ္က အသက္ရွည္ရုံတင္မဟုတ္ဘူး၊ ႏိုင္ငံေရးကိုလည္း အသက္ရွည္ရွည္လုပ္ႏိုင္ဖို႔ကိုလည္း က်ေနာ့္ကိုက်ေနာ္ ဆႏၵျပဳမိတယ္လို႔ ၊ အသက္ရွည္ေနတုန္းကာလမွာ ကိုယ္လုပ္ႏိုင္တာေလး လုပ္ဖို႔ေပါ့။ လုပ္တယ္ဆိုတာကလည္း ကိုယ္က ႏိုင္ငံေရးကို လုပ္တတ္လို႔လို႔၊ လုပ္ႏိုင္လုိ႔လို႔၊ အင္အားေတြရွိလို႔ေတာ့ မဟုတ္ဘူး၊ အခုက လုပ္ဖို႔ အခြင့္အေရး ၾကဳံေနလို႔။ လုပ္ဖို႔ အခြင့္အေရးၾကဳံတယ္ဆိုတာက ေနာက္တခုက တာ၀န္က က်ေနတယ္။ တာ၀န္က ရွိတယ္၊ အခြင့္အေရးက က်ေနတယ္။ အဲဒီတုန္းမွာ ႏိုင္ငံေရးလုပ္ရတယ္ ဆိုရင္လည္း အဲဒီႏိုင္ငံေရးကို တတ္ႏိုင္သမွ် အသုံးက်က်၊ အသုံး၀င္၀င္ လုပ္ခ်င္တယ္။ လုပ္ပါရေစလို႔လည္း ဆုေတာင္းတယ္။ ဒါေလာက္ပဲ ေျပာတာပါ။

REF: မိုးမခ

Read More...

Collapse...

ဦးဂႏၻီရက အင္တာနက္ကုိ တမ္းတ

ဖနိဒါ

ေသာၾကာေန႔၊ မတ္လ 13 2009

ခ်င္းမုိင္(မဇၩိမ) ။ ။ ႏိုင္ငံေရးယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ ေထာင္ဒဏ္ ၆၈ ႏွစ္ က်ခံေနရသူ သံဃာေတာ္ ဦးဂႏၻီရက အင္တာနက္ႏွင့္ လက္ဖက္ရည္ကို တမ္းတေၾကာင္း သူ၏ မိခင္အေျပာအရ သိရသည္။

စစ္ကုိင္းတုိင္း ခႏၲီးေထာင္သုိ႔ မတ္လ ၉ ရက္ေန႔က ေထာင္၀င္စာသြားေတြ႔ခဲ့ေသာ အသက္ ၆၀ ၀န္းက်င္ မိခင္ ေဒၚေရးက အရွင္ဂႏၻီရသည္ က်န္းမာေရးေကာင္းမြန္ေန သည္ဟု ေျပာသည္။

“သူမိန္႔တာက အမ်ားၾကီးပဲ။ သူ လြတ္လပ္ခြင့္နဲ႔ သြားခ်င္ရာသြားမယ္၊ အင္တာနက္ သံုးခ်င္တယ္။ လက္ဖက္ရည္ ေသာက္ခ်င္တယ္၊ စာသင္ဖုိ႔ တတန္းလုိေသးတယ္တဲ့။ ကိစၥမရွိပါဘူး၊ က်ဳပ္ လြတ္လပ္ခြင့္ေတြကုိ အဆံုး႐ႈံးခံၿပီးေတာ့မွ ေပးဆပ္ထားတယ္။ က်ဳပ္ တုိက္ပြဲ ဝင္ေနဆဲပဲ တဲ့” ဟု ၈ ရက္ၾကာ ခရီးကို သြားခဲ့ေသာ အသက္ ၆၀ အရြယ္ ေဒၚေရးက ေျပာသည္။

ဓမၼာစရိယတန္းစာ ၀ါလိုက္ေနရင္းမွ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ေမတၱာသုတ္ရြတ္ဆိုကာ လမ္းေပၚဆႏၵျပမႈမ်ားကို ဦးေဆာင္ခဲ့၍ အဖမ္းခံရေသာ အသက္ ၂၉ ႏွစ္အရြယ္ရဟန္းကို စစ္အစိုးရက အင္တာနက္အသံုးျပဳျခင္းႏွင့္ဆက္ဆိုင္ေသာ အီလက္ထေရာနစ္ဥပေဒျဖင့္ပါ ေထာင္ခ်ထားျခင္းျဖစ္သည္။

မိသးစုအေနျဖင့္ ခႏၲီးေထာင္တြင္ ေထာင္ဝင္စာ ေတြ႔သည္မွာ ပထမဆံုးအၾကိမ္ျဖစ္ၿပီး လမ္းစရိတ္ က်ပ္ေငြ ၆ သိန္းခြဲခန္႔ ကုန္က်သည္ဟု သိရသည္။

“ တနာရီေလာက္ ေျပာျဖစ္ခဲ့တယ္။ တဟားဟားနဲ႔ ေျပာတယ္။ က်ဳပ္ မရီရတာ ေတာ္ေတာ္ၾကာၿပီဗ်ာ တဲ့” ဟု ေဒၚေရးက ေျပာသည္။

ထိုသို႔အေျခအေနတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ ” အင္တာနက္၏ ရန္သူ” ဟု ျပင္သစ္ႏို္င္ငံ ပါရီျမိဳ့အေျခစိုက္ နယ္စည္းမျခားသတင္းေထာက္မ်ားအဖြဲ႔က ယေန႔ထုတ္ျပန္ေသာ အစီရင္ခံစာတြင္ ေျပာဆိုလိုက္သည္။

ျမန္မာသည္ တ႐ုတ္၊ေျမာက္ကိုရီးယား၊ ဗီယက္နမ္၊ အီရန္၊ ဆီးရီးယား၊ အီဂ်စ္၊ ေဆာ္ဒီအာေရးဘီးယား၊ တက္ခ္မန္နီစတန္၊ ဥဇဘက္ကစၥတန္၊ က်ဴးဘား၊ တူနီရွားတို႔ႏွင့္ အတူ နာမည္ပ်က္စာရင္း သြင္းခံရျခင္းျဖစ္သည္။

အစီရင္ခံစာက ျမန္မာစစ္အစိုးရသည္ သတင္းအခ်က္အလက္မ်ား စီးဆင္းျခင္းကို စနစ္တက်ပိတ္ပင္ကန္႔သတ္မႈျပဳလုပ္ေနျပီး အနည္းဆံုး သတင္းစာဆရာ ၁၄ ေယာက္ႏွင့္ ဘေလာ့ဂ္ဂါ ၂ ဦးကို ႏွစ္ရွည္ေထာင္ခ်ထားသည္ဟု ပါရွိသည္။

ကေလးစစ္သားတေယာက္ျဖစ္ခဲ့ဖူးေသာ ဦးဂႏၻီရသည္ ယခင္ႏွစ္ေႏွာင္းပိုင္းက က်န္းမာေရးခ်ဳိ႕ယြင္းေနခဲ့ျပီး မိသားစုက သူ႔အတြက္ အယူခံတင္သြင္းရန္ ေရွ႕ေနျဖင့္ စီစဥ္လ်က္ရွိသည္။

ဦးဂႏၻီရ၏ ေယာက္ဖႏွင့္ ညီျဖစ္သူ အပါအဝင္ လူ ၆ ဦးအား ေျမာက္ဒဂံု တရား႐ံုးက ယမန္ေန႔တြင္ အလုပ္ၾကမ္းႏွင့္ ေထာင္ဒဏ္ ၅ ႏွစ္ ခ်မွတ္လုိက္ျပန္သည္။

ေယာက္ဖေတာ္သူ ကုိမုိးထက္လွ်ံ၊ ညီျဖစ္သူ ကိုေအာင္ကုိကုိလြင္ႏွင့္ သူတုိ႔၏ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္မ်ားျဖစ္ေသာ ကိုေက်ာ္မ်ဳိးဆက္၊ ကိုလႈိင္မ်ဳိး၊ မစုလြင္၊ ကိုရဲညြန္႔တုိ႔အား နယ္စပ္ျဖတ္ေက်ာ္မႈတို႔ျဖင့္ ေထာင္ခ်လိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။

REF: မဇၩိမ

Read More...

Collapse...

ဆရာစံအက်ဥ္းစခန္းခြဲ မီးေလာင္ သိန္း (၉၀) ခန႔္ဆုံး႐ႈံး

မတ္လ(၁၆) ရက္၊ ၂၀၀၉

စစ္ကုိင္းတုိင္း တမူးၿမိဳ႕နယ္ရွိ ဆရာစံအက်ဥ္းစခန္းခြဲ မတ္လ (၈) ရက္ ေန႔လယ္ (၂) နာရီခန္႔အခ်ိန္က မီးေလာင္မႈ ျဖစ္ပြားေၾကာင္း သိရသည္။

အဆုိးပါအက်ဥ္းစခန္းခြဲမွာ တမူးၿမိဳ႕မွ (၁) မုိင္ခန္႔ေ၀းေသာ ဆရာစံေက်းရြာ အေရွ႕ဘက္တြင္ရွိၿပီး အက်ဥ္းစခန္းခြဲ၏ အေနာက္ဘက္ျခမ္းတြင္ ေလာင္ကၽြမ္းျခင္းျဖစ္သည္ဟု ကေလးၿမိဳ႕နယ္ မီးသတ္တပ္ဖြဲ႕၏ တရား၀င္သတင္းထုတ္ ျပန္ခ်က္အရ သိရသည္။

မီးေလာင္မႈေၾကာင့္ သိန္း (၉၀) ခန္႔ ဆုံး႐ႈံးသည္ဟု ခန္႔မွန္းတြက္ခ်က္ထားေၾကာင္း ကေလးမီးသတ္ဌာန၏ ထုတ္ျပန္ခ်က္မ်ားတြင္ ပါရွိေၾကာင္း သိရသည္။

“မီးစတင္ကူးတဲ့အခါ ေထာင္မႉး ဦးတင္၀င္းဆုိတဲ့သူအိမ္ကုိ အရင္ကူးစက္တယ္။ အဲဒီကစတာပါပဲ” ဟု အဆုိပါ မီးသတ္တပ္ဖြဲ႕၏ အရာရွိတဦးက ေျပာသည္။

မီးေလာင္ျခင္းေၾကာင့္ အရာရွိလုံးခ်င္းအိမ္မ်ားအပါအ၀င္ ရဲအိပ္ေဆာင္၊ ရဲဘက္အိပ္ေဆာင္၊ မိန္းေဂ်း၊ ဖိုႀကီး၊ ဘူး၀၊ စပါးဂိုေဒါင္၊ ရိကၡာဂုိေဒါင္၊ ဧည့္ေတြ႕ေဆာင္ စသည္တုိ႔အပါအ၀င္ အေဆာက္အအုံ (၂၆) လုံးႏွင့္ ကၽြဲႏြားတဲ၊ ထြန္စက္၊ စပါးေခၽြစက္၊ စပါးႀကိတ္ခြဲစက္အင္ဂ်င္၊ တ႐ုတ္နီ (၂၂) ေကာင္ဆုိင္ကယ္၊ စပါးတင္း (၂,၀၀၀) ေက်ာ္၊ ဆန္အိတ္မ်ား စသည္တုိ႔ မီးေလာင္ဆုံး႐ႈံးခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။

အက်ဥ္းစခန္းခြဲ၏ လက္ရွိအေျခအေနကုိ ေမးျမန္းရာ ရန္ကုန္တုိင္းမီးသတ္ဦးစီးက မသိရေသးေၾကာင္း ေျပာသည္။

“ရဲဘက္စခန္းရွိတဲ့ ေနရာျဖစ္တဲ့အတြက္ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ရဲဘက္ေတြကုိ ေနရာခ်ဖုိ႔ကိစၥ ေဆာင္ရြက္ေန တယ္” ဟု ကေလးၿမိဳ႕နယ္ မီးသတ္ဌာနမွ ရဲေဘာ္တဦးက ေျပာသည္။

REF: ေခတ္ၿပိဳင္

Read More...

Collapse...

အိုဘယ့္ ျမန္မာ့လူ႔အခြင့္အေရး….

Friday, 13 March 2009
ဟန္ေလး

Read More...

Collapse...

စမူဆာ တပ္မေတာ္ - ဂါမဏိ

Saturday, March 14, 2009

ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ထဲမွာ ရာထူးေနရာေတြ ေဖာင္းပြေနၿပီး တပ္မႉးႀကီးအဆင့္အရာရွိတပ္ဖြဲ႔ ေတာက္ေလွ်ာက္တိုးခ်ဲ႕ေနေပမဲ့ ရာထူးတိုးဖို႔ အခြင့္အလမ္းေတြ လံုလံုေလာက္ေလာက္ မဖန္တီးေပးႏိုင္ေတာ့ဘဲ ျဖစ္ေနပါၿပီ။ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ နအဖရဲ႕ အဓိပၸါယ္ထူးျခားဆန္းျပားလွတဲ့ ဒီမိုကေရစီဆီကို တေရြ႕ေရြ႕သြားေနရင္း အရပ္ဖက္အစိုးရအေဆာက္အအံုႀကီးဟာလည္း ပိုလို႔ပိုလို႔ စစ္ဇာတ္သြင္းခံရမယ့္ အလားအလာ ရွိေနပါတယ္။

ျမန္မာစစ္တပ္က အာဏာသိမ္းၿပီး နဝတကို မတည္ေထာင္ခင္ တရက္အလို ၁၉၈၈ ခု စက္တင္ဘာ ၁၇ ရက္မွာ တပ္မေတာ္တခုလံုး အတြင္းမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္အဆင့္ထက္ႀကီးတဲ့အရာရွိ ႏွစ္ေယာက္ဘဲရွိပါတယ္။ သူတို႔ကေတာ့ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေစာေမာင္နဲ႔ ဒုကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ ဒုဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးသန္းေရႊ တို႔ျဖစ္ပါတယ္။

အခုေနာက္ပိုင္း အသံုးအႏႈန္းအတိုင္းဆိုရင္ေတာ့ အဲဒီရာထူးေတြကို တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ (တပ္ခ်ဳပ္) နဲ႔ တပ္မေတာ္ကာ ကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ (ၾကည္း) (ၾကည္းခ်ဳပ္) လို႔ ေျပာပါလိမ့္မယ္။ ဒီကေန႔ တပ္မေတာ္မွာေတာ့ လက္ရွိ ဒုဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးနဲ႔အထက္ဆင့္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ေနဆဲ အထက္တန္းတပ္မႉးႀကီး အနည္းဆံုး ၂၄ ေယာက္ရွိေနပါၿပီ။

အထက္တန္းတပ္မႉးႀကီးရာထူး ၁၂၀၀ ရာခိုင္ႏႈန္း တိုးမ်ားလာတာဟာ ဒီကာလအတြင္းမွာဘဲ တပ္မေတာ္တခုလံုး အင္အား ၂၅၀ ရာခုိင္ ႏႈန္း တိုးလာတာထက္ အမ်ားႀကီး ပိုလြန္ေနပါတယ္။ အခုလို ထိပ္ပိုင္းအလႊာကို တိုးခ်ဲ႕တာဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊအေနနဲ႔ အာဏာ ကို ခိုင္ခိုင္ျမဲျမဲခ်ဳပ္ကိုင္ထားႏိုင္ဖို႔အတြက္ အခရာက်ေနပါတယ္။

တပ္တြင္းမွာ ရာထူးတိုးျမင့္ေရးအခြင့္အလမ္းေတြ တိုးခ်ဲ႕ေပးထားျခင္းအားျဖင့္ ဗိုလ္သန္းေရႊဟာ အရာရွိတပ္ဖြဲ႔ႀကီးရဲ႕ သစၥာေစာင့္မႈ ဆက္လက္ရရွိေရး ေသခ်ာေအာင္ ေအာင္ျမင္စြာလုပ္ေဆာင္ထားႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ တပ္မႉးရာထူးေတြ တိုးခ်ဲ႕လုိက္ျခင္းအားျဖင့္ ရာထူးတက္ဖို႔ အခြင့္အလမ္းပိုမ်ားလာလို႔ ဗိုလ္သန္းေရႊဟာ ကိုယ္က်ဳိးစီးပြား ဆုလာဘ္ေလး တဝင့္ဝင့္ျပၿပီး စစ္ဗိုလ္ေတြအေနနဲ႔ စစ္အာဏာစနစ္ႀကီးကို ဆက္လက္ေထာက္ခံေနဖို႔ ဆြဲေဆာင္ႏိုင္ပါေတာ့တယ္။

တိုးခ်ဲ႕ျပန္လည္ဖြဲ႔စည္းမႈ

ရာထူးတိုးေရးအခြင့္အလမ္းေတြကို တိုးခ်ဲ႕တဲ့ ဗိုလ္သန္းေရႊရဲ႕ႀကိဳးပမ္းခ်က္ေတြကို ၂၀၀၁ ခု တပ္မေတာ္ျပန္လည္ ဖြဲ႔စည္းမႈက သက္ေသ ျပေနပါတယ္။ အဲဒီတံုးက ကာကြယ္ေရးဝန္ႀကီးဌာနရဲ႕ စီမံကိန္းနဲ႔ ေကာင္းေကာင္းအကၽြမ္းတဝင္ရွိခဲ့တဲ့ အႀကီးတန္းျမန္မာ့တပ္မေတာ္ အရာရွိတေယာက္ရဲ႕ အဆိုအရ တပ္မေတာ္ကို အႀကီးအက်ယ္ျပင္ဆင္ဖြဲ႔စည္းခဲ့တာဟာ အရာရွိတပ္ဖြဲ႔ႀကီးရဲ႕ ရာထူးတုိးေရးအခြင့္အလမ္း ေတြကို တိုးခ်ဲ႕ဖို႔နဲ႔ တိုင္းမႉးေတြရဲ႕အာဏာကို ေလွ်ာ့ခ်ဖို႔ျဖစ္ပါ တယ္။

၁၉၉၀ ခုႏွစ္မ်ားအဆံုးပိုင္းမွာ တပ္မေတာ္တြင္း စိတ္ဓာတ္က်ဆင္းမႈေတြ အထူးတလည္ျဖစ္ေနခဲ့ပါတယ္။ ၂၀၀၀ ျပည့္ႏွစ္ တပ္မေတာ္ေန႔ မွာ စစ္တပ္တြင္းလစာေတြကို ၅၀၀ ရာခိုင္ႏႈန္းတုိးေပးလိုက္တာဟာ အေျခအေနကို နည္းနည္းပါးပါး တိုးတက္ေစခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ လည္း ေရွ႕တန္းထြက္ေအာက္ေျခအရာရွိေတြအတြင္းမွာ ရာထူးတိုးေရး အခြင့္အလမ္းနည္းပါးတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး မေက်နပ္ခ်က္ေတြ အံု႔ပုန္းရွိေနဆဲ ျဖစ္ခဲ့တယ္လို႔ ခုနကအရာရွိကေျပာပါတယ္။

အဲသလိုျဖစ္ရတာဟာ တစိတ္တပိုင္းအားျဖင့္ တိုင္းမႉးေတြက ရာထူးကို ကာလရွည္ကိုင္ထားတာေတြေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႔ဟာ ဒီရာထူးေနရာေတြကို အသံုးျပဳၿပီး အာဏာကို ႀကီးႀကီးမားမားတည္ေဆာက္ထားပါတယ္။ သူတို႔ဟာ အႏွစ္သာရအားျဖင့္ စစ္ဘုရင္ေတြ ျဖစ္ေနၿပီး တိုင္းရင္းသားသူပုန္အဖြဲ႔ေတြနဲ႔ တိုက္ေနရတဲ့ ျမန္မာ့ေျမျပင္တပ္ဖြဲ႔ေတြရဲ႕ လက္နက္ခဲယမ္းနဲ႔ လူအင္အား အားလံုးနီးပါးကို ထိန္းခ်ဳပ္ထားပါတယ္။ ဗိုလ္သန္းေရႊဟာ တိုင္းမႉး တေယာက္ေယာက္ကို ကိုင္ခ်င္ရင္လည္း က်န္တဲ့တိုင္းမႉးေတြစုၿပီး သူ႔ကိုျပန္ပုန္ကန္မွာ စိုးလို႔ မကိုင္ရဲဘူး ျဖစ္ေနခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီအခ်ိန္တံုးက တိုင္းမႉးေတြဟာ နအဖေကာင္စီဝင္ေတြလည္း ျဖစ္ေနခဲ့ပါတယ္။ ဒီလုိသတ္မွတ္ခ်က္ေၾကာင့္ ဝန္ႀကီးေတြထက္ ပိုအဆင့္ ျမင့္ေနခဲ့ၿပီး ဝန္ႀကီးဌာနေတြဟာ အမိန္႔ၫႊန္ၾကားခ်က္ေတြကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႔ ခက္ခဲ့ပါတယ္။ တုိင္းမႉးေတြက ဘယ္အမိန္႔ကို ေဆာင္ရြက္မယ္ ဘယ္အမိန္႔ကို ေခါက္ထားမယ္ဆိုတာကို ဆံုးျဖတ္ႏိုင္ခဲ့ၾကပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ တိုင္းမႉးေတြကို စစ္႐ံုးခ်ဳပ္မွာ တဆင့္ျမင့္ ရာထူးေတြ တိုးေပးျခင္းအားျဖင့္ နယ္စားပယ္စားဘဝကေနဆြဲထုတ္ၿပီး ျပႆနာကို ေျဖရွင္းခဲ့ရပါတယ္။ ေပၚလစီအေျပာင္းအလဲမွာ တိုင္းမႉးသစ္ေတြဟာ နအဖေကာင္စီဝင္ မလုပ္ရေတာ့ပါဘူး။

တိုင္းမႉးသစ္ေတြ သစၥာရွိဖို႔ ေက်းဇူးသိေစဖို႔အတြက္ ဗိုလ္သန္းေရႊဟာ တိုင္းမႉးေရြးရာမွာ တန္းစီဇယားထဲက တဆင့္နိမ့္ စစ္ဗိုလ္ေတြထဲက မေရြးဘဲ ၄-၅ ဆင့္ေနာက္ေရာက္ေနသူေတြထဲက ေရြးတင္ခဲ့ပါတယ္။ ဗိုလ္သန္းေရႊစဥ္းစားခ်က္က ေနာက္တဆင့္နိမ့္အရာရွိဟာ မိမိရဲ႕ ဝါစဥ္အရ လုပ္သက္အရ ရာထူးတိုးခံရတာျဖစ္ၿပီး ဝါႏု လုပ္သက္ႏုအရာရွိတေယာက္ အခ်ိန္မတိုင္ခင္ ရာထူးတိုးခံရရင္ေတာ့ ဆရာသမား (သန္းေရႊ) ဂုဏ္ေက်းဇူးကို တန္ဖုိးထား သစၥာရွိလိမ့္မယ္ဆိုတဲ့ စဥ္းစားခ်က္ ျဖစ္ပံုရပါတယ္။

ဒီစီမံခ်က္အရ တိုင္းမႉးေတြကို ေနရာေပးႏိုင္ဖို႔ ဒုဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးရာထူးေတြ အမ်ားႀကီးတိုးခ်ဲ႕ဖို႔လိုလာပါတယ္။ ဒုဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးရာထူးေတြအ တြက္ နည္းလမ္းႏွစ္ခုနဲ႔ လမ္းဖြင့္ခဲ့ရပါတယ္။ တခုက ၂၀၀၁ ျပင္ဆင္ဖြဲ႔စည္းမႈ မတိုင္ခင္ေလးမွာ ဒုဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးႏွစ္ေယာက္ကို အက်င့္ ပ်က္ျခစားမႈနဲ႔ အနားေပးပစ္လိုက္တာ၊ ေနာက္တခုကေတာ့ စစ္တိုင္းေတြကို ျဖန္႔ကိုင္ရတဲ့ ကာကြယ္ေရးဌာန စစ္ဆင္ေရးအထူးအဖြဲ႔ (ကစထ) ကို ၄ ခုခြဲပစ္လိုက္တာျဖစ္ပါတယ္။

ေနာက္ထပ္ေနရာေတြ ဖန္တီးေပးလိုက္တာကေတာ့ ၾကည္း-ေရ-ေလ ကြပ္ကဲညိႇႏႈိင္းေရးမႉး ရာထူးသစ္နဲ႔ ကာကြယ္ေရးပစၥည္းထုတ္လုပ္ ေရး အရာရွိခ်ဳပ္႐ံုး၊ ေလေၾကာင္းရန္ကာကြယ္ေရးအရာရွိခ်ဳပ္႐ံုးနဲ႔ ေလ့က်င့္ေရးအရာရွိခ်ဳပ္႐ံုးေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာစစ္တပ္မွာ အရာရွိ ခ်ဳပ္႐ံုးေတြကို ဒုဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးက ကြပ္ကဲၿပီး ၫႊန္ၾကားေရးမႉး႐ံုးေတြကိုေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္အဆင့္က ကြပ္ကဲရပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ၾကယ္သံုး ပြင့္အဆင့္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ (ဒုဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး) ကို ေနရာေပးဖို႔ အရာရွိခ်ဳပ္႐ံုး ဖန္တီးတာကို အရင္ကတည္းက လုပ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။

၁၉၉၃ ၾသဂုတ္လမွာ ယခင္ေထာက္လွမ္းေရးအႀကီးအကဲ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ကို ဒုဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးအဆင့္ တင္တာနဲ႔ ကိုက္ညီေအာင္ စစ္မဟာ ဗ်ဴဟာေလ့လာေရး႐ံုး OSS ကို တည္ေထာင္ခဲ့ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ OSS ရဲ႕ လုပ္ငန္းတာဝန္နဲ႔ ဝန္ထမ္းေတြဟာ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ရဲ႕ တပ္မ ေတာ္ေထာက္လွမ္းေရးၫႊန္ၾကားေရးမႉး႐ံုး DDSI ဌာနခ်ဳပ္ဝန္ထမ္းေတြ လုပ္ေနတာေတြနဲ႔ ဘာမွသိတ္ႀကီး မထူးျခားပါဘူး။

အျပင္လူေတြနဲ႔ အေနာက္ႏိုင္ငံက ေလ့လာသူေတြဟာ OSS တည္ေထာင္တာကို အလြန္အကၽြံ အေလးေပး အထင္ႀကီးေနခဲ့ၾကတယ္လို႔ ေထာက္လွမ္းေရးအရာရွိေဟာင္းတေယာက္က အင္တာဗ်ဴးတခုမွာ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ တကယ့္ အႏွစ္သာရကေတာ့ OSS ဆိုတာ ဗိုလ္ ခင္ၫြန္႔ကို ေနာက္ထပ္ၾကယ္တပြင့္တုိးေပးလိုက္တာနဲ႔ ကိုက္ညီေအာင္ စာရြက္ေပၚမွာ ကလဖန္ထုိးလိုက္တာဘဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ရာထူးအဆင့္ေဖာင္းပြမႈ

၂၀၀၁ ႏိုဝင္ဘာ ျပင္ဆင္ဖြဲ႔စည္းမႈဟာ ေနာက္ပိုင္းမွာ တပ္မေတာ္ထိပ္ပိုင္း တပ္မႉးအုပ္ႀကီးကို တိုးခ်ဲ႕ဖို႔ အေၾကာင္းအခ်က္တခုသာ ျဖစ္ပါ တယ္။ ရာထူးအဆင့္သစ္ေတြ တီထြင္တာ၊ ရာထူးေနရာသစ္ေတြ ေဖာ္ထုတ္တာနဲ႔ အစိုးရဝန္ထမ္းေလာကထဲ စစ္ဘက္က ထိုးေဖာက္ဝင္ တာေတြက ရာထူးအဆင့္ေဖာင္းပြမႈနဲ႔ ထိပ္ပိုင္းတပ္မႉးအုပ္ႀကီးထြားမႈကို အားေပးမီးထိုးေပးခဲ့ပါတယ္။

ထိပ္ပိုင္းတပ္မႉးအုပ္ တိုးခ်ဲ႕ဖို႔လမ္းစကို နဝတ အာဏာသိမ္းၿပီး ၁၈ လအၾကာ ၁၉၉၀ မတ္လမွာ စတင္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီတံုးက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေတြနဲ႔ ဗိုလ္မႉးႀကီးတခ်ဳိ႕ကို အစုလုိက္အျပံဳလိုက္ ရာထူးတိုးေပးခဲ့ပါတယ္။ စမူဆာပံု စစ္မိန္႔ေပး ဦးစီးကြပ္ကဲမႈ အေဆာက္အအံုကို ပံုစံပီဖို႔ အတြက္ ဗိုလ္သန္းေရႊအရင္လူ ဗိုလ္ေစာေမာင္ဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးရာထူး အသစ္ထြင္ၿပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကို ရာထူးတိုးခဲ့ပါတယ္။

၂၀၀၂ စက္တင္ဘာလမွာ စစ္အစိုးရရဲ႕ နံပတ္ ၂ ဗိုလ္ေမာင္ေအးကို ဒုဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးအဆင့္ (ၾကယ္ ၄ ပြင့္ခြဲ) ကို တိုးေပးျခင္းအားျဖင့္ ရာထူးသစ္တီထြင္မႈ ထပ္လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီရာထူးသစ္ေၾကာင့္ ဦးေအးဟာ ၿပိဳင္ဖက္ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ စတုတၳေျမာက္ၾကယ္ ထပ္တပ္ခ်ိန္မွာ လည္း ရာထူးအဆင့္သာလြန္မႈကို ဆက္ထိန္းထားႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။

ဦးခင္ၫြန္႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးရာထူးတိုးဖို႔ဟာလည္း ေစာေစာပိုင္းက ရာထူးတိုးခဲ့သလိုမ်ဳိး စာရြက္ေပၚမွာ ကလဖန္ထိုးဖို႔ လုိခဲ့ပါတယ္။ ၾကယ္ ၄ ပြင့္အဆင့္နဲ႔ကိုက္ေအာင္ ဦးခင္ၫြန္႔ဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးရဲ႕ စစ္ဖက္အၾကံေပးအျဖစ္ သတ္မွတ္ခဲ့ရပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ခန္႔အပ္ခံရေတာ့ ရာထူးအဆင့္နဲ႔ ပိုကိုက္ညီသြားပါတယ္။ သိတဲ့အတိုင္း ၂၀၀၄ မွာ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ ျဖဳတ္ထုတ္အုပ္ခံရၿပီး အခုထိ အက်ယ္ ခ်ဳပ္ ခ်ခံေနရပါတယ္။

ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ကို ရာထူးတုိးေပးတာေတြဟာ စကၠဴေပၚမွာ အၾကံအဖန္လုပ္တာ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏုိင္ေပမဲ့ ထိပ္ပိုင္းတပ္မႉး အုပ္ႀကီးကို တိုးခ်ဲ႕ ႏိုင္ဖို႔ စစ္ဆင္ေရးရာထူးေနရာသစ္ေတြလည္း ဖန္တီးေပးခဲ့ရပါတယ္။ ၂၀၀၁ ႏိုဝင္ဘာ ျပန္လည္ဖြဲ႔စည္းမႈက လမ္းျပခဲ့ၿပီးေနာက္မွာ ေနာက္ထပ္ ကစထ ႏွစ္ခု ထပ္တည္ေထာင္ခဲ့ပါတယ္။ ကစထ-၅ က ရန္ကုန္တိုင္းကို ကိုင္ၿပီး ကစထ-၆ က ရခိုင္ျပည္နဲ႔ မေကြးတိုင္းကို တာဝန္ယူရပါတယ္။

အခုေနာက္ဆံုးတီထြင္လိုက္တဲ့ ဒုဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးရာထူးကေတာ့ တပ္မေတာ္စစ္ေဆးေရးအရာရွိခ်ဳပ္ျဖစ္ပါတယ္။ ကစထ ေတြ တည္ေထာင္ တာဟာ စစ္ဆင္ေရးအတြက္ တစံုတရာအသံုးဝင္မႈရွိႏိုင္ေပမဲ့ အခုေနာက္ဆံုးထြင္လိုက္တဲ့ ရာထူးကေတာ့ ေနာက္ထပ္ဗ်ဴ႐ုိကေရစီအလႊာ တခု ထပ္ပိုးလိုက္တာထက္ ဘာမွသိတ္ထူးပံုမရပါဘူး။

ဒုဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးအဆင့္ေအာက္ စစ္ဗ်ဴ႐ိုကေရစီယႏၱရားႀကီးဟာလည္း ႀကီးထြားလာခဲ့ပါတယ္။ စစ္တုိင္းအသစ္ေတြ ဖန္တီးတာ၊ စစ္ဆင္ ေရးကြပ္ကဲမႈဌာနခ်ဳပ္ (စကခ) ေဒသကြပ္ကဲမႈစစ္ဌာနခ်ဳပ္ (ဒကစ) ေတြ တိုးမ်ားလာတာ၊ တပ္မအဆင့္ အေျမာက္ႀကီးစခန္းဌာနခ်ဳပ္ နဲ႔ သံခ်ပ္ကာတပ္ကြပ္ကဲမႈစခန္းဌာနခ်ဳပ္ေတြ ဖြင့္လွစ္လိုက္တာတို႔ဟာ ထိပ္ပိုင္းတပ္မႉး အရာရွိတပ္ဖြဲ႔ ႀကီးထြားလာေစဖို႔ အမ်ားႀကီး အားေပး ခဲ့ပါတယ္။

ေဖာင္းကားေနတဲ့ အစိုးရဝန္ထမ္း

စစ္ဗ်ဴ႐ိုကေရစီယႏၱရားႀကီးကို စစ္အစိုးရက ခ်ဲ႕ထြင္တာနဲ႔ တၿပိဳင္တည္းမွာ အစိုးရ အရပ္ဖက္ဗ်ဴ႐ိုကေရစီယႏၱရားႀကီးကိုလည္း ေတာက္ ေလွ်ာက္ တိုးခ်ဲ႕ေနပါတယ္။ ၁၉၈၈ ခု နဝတ အာဏာယူၿပီး သိတ္မၾကာခင္တံုးက အစုိးရအဖြဲ႔မွာ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္႐ံုးနဲ႔ ဝန္ႀကီး ၉ ေယာက္ ေခါင္းေဆာင္တဲ့ ဝန္ႀကီးဌာန ၁၈ ခု ရွိခဲ့ပါတယ္။ ဝန္ႀကီး ၉ ေယာက္မွာ ၈ ေယာက္ဟာ ကာကြယ္ေရးဝန္ႀကီးဌာနေအာက္မွာ ရာထူးေနရာ ေတြ ထမ္းေဆာင္ေနတဲ့ စစ္ဗိုလ္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒီကတည္းကစလို႔ ဗိုလ္သန္းေရႊဟာ သူ႔စနစ္ကို ေထာက္ခံအားေပးတဲ့သူခိုးဝန္ထမ္းႀကီးေတြကို ဆုခ်ဖို႔ အခြင့္အလမ္းေတြ တိုးခ်ဲ႕တဲ့ အေနနဲ႔ အရပ္ဖက္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဗ်ဴ႐ုိကေရစီယႏၱရားႀကီးကိုလည္း တိုးခ်ဲ႕လာခဲ့ပါတယ္။ ဒီကေန႔ မွာေတာ့ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္႐ံုးအျပင္ ဝန္ႀကီးဌာန ၃၂ ခု၊ ဝန္ႀကီး ၃၂ ပါးရွိေနပါတယ္။ ဒီထဲမွာ ၇ ေယာက္ဘဲ "အရပ္သား" ျဖစ္ၿပီး အမ်ားစုက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဟာင္းတခ်ဳိ႕အပါအဝင္ စစ္မႈထမ္း ေဟာင္းေတြျဖစ္ပါတယ္။

အထက္တန္းစစ္အရာရွိႀကီးေတြနဲ႔ ရင္းရင္းႏွီးႏွီးဆက္သြယ္မႈေတြရွိတဲ့ ျမန္မာသတင္းရင္းျမစ္တခု အဆုိအရ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္က အထက္တန္း အရာရွိႀကီးေတြရဲ႕ အစည္းအေဝးတခုမွာ လူအင္အားကိစၥေတြအေၾကာင္း ေဆြးေႏြးတဲ့အခါ ဗိုလ္သန္းေရႊက ရာထူးတိုးေရးအခြင့္အလမ္း ေတြ ေနာက္ထပ္ဖန္တီးေပးႏိုင္ဖို႔အတြက္ ဝန္ႀကီးတေယာက္ထဲက ဝန္ႀကီးဌာန အမ်ားအျပားကိုင္တဲ့ လုပ္ရပ္ကို ဆက္မလုပ္ဖို႔ ၫႊန္ၾကား ခဲ့ပါတယ္။

အရင္ႏွစ္ဇြန္လမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမာင္ေမာင္ေဆြက လူဝင္မႈႀကီးၾကပ္ေရးနဲ႔ျပည္သူ႔အင္အားဝန္ႀကီးဌာနကို လက္လႊတ္လိုက္တဲ့အတြက္ ခုန ေျပာတဲ့လုပ္ရပ္ နိဂံုးခ်ဳပ္သြားခဲ့ပါတယ္။ ဦးေအာင္ၾကည္ကေတာ့ အလုပ္သမားဝန္ႀကီးလည္းျဖစ္၊ ဆက္ဆံေရးဝန္ႀကီးလည္း ျဖစ္ေနေပမဲ့ ဆက္ဆံေရးဝန္ႀကီးဆိုတာ တကယ့္႐ံုးဌာန ဆုပ္ဆုပ္ကိုင္ကိုင္မရွိဘဲ ဆိုင္းဘုတ္သက္သက္ဘဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဝန္ႀကီးဌာနသစ္ေတြ ဖန္တီးလိုက္တာဟာ စစ္ဘက္ဝန္ထမ္းေတြ ရာထူးတိုးဖို႔လမ္းေၾကာင္း ပိုက်ယ္သြားေစခဲ့ေပမဲ့ တိုင္းျပည္မွာေတာ့ ပိုေဖာင္းပြ ပိုအရည္အခ်င္းမဲ့တဲ့ ဗ်ဴ႐ိုကေရစီယႏၱရားႀကီးက ဖိစီးႏွိပ္စက္မယ့္အႏၱရာယ္ က်ေနပါတယ္။ လာမယ့္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲက ေမွ်ာ္မွန္းထားသလို ဒီမိုကေရစီနည္းက် ေရြးေကာက္ခံအစိုးရဆီ တေန႔ေန႔မွာ အာဏာလႊဲေျပာင္းသြားတဲ့အခါ အဲဒီအစိုးရဟာ စစ္တပ္ အုပ္စိုးမႈေအာက္မွာ ျဖစ္ထြန္းလာခဲ့တဲ့ ကေမာက္ကမ ဗယုတ္သုကၡအစိုးရအေဆာက္အအံုႀကီးေၾကာင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစြမ္းရည္ ခ်ဳိ႕ယြင္း ပ်က္ျပားေနဖို႔ အလားအလာမ်ားပါတယ္။

ဒါ့အျပင္ အရပ္ဖက္ဗ်ဴ႐ိုကေရစီယႏၱရားထဲကို စစ္ဘက္ပုဂၢဳိလ္ေတြ စိမ့္ဝင္ထိုးေဖာက္ေနမႈဟာ ပမာဏအရေရာ၊ အတုိင္းအတာအရေရာ ပိုမ်ားလာစရာရွိပါတယ္။ ၂၀၀၆ တံုးက ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ ၄ ေယာက္ကို ဝန္ထမ္းေရြးခ်ယ္ေလ့က်င့္ေရးဘုတ္အဖြဲ႔မွာ ခန္႔အပ္လိုက္တာဟာ အရပ္ဖက္အစိုးရဝန္ထမ္းနယ္ပယ္ထဲ စစ္ဖက္က ပိုၿပီးပါဝင္ပတ္သက္မယ့္ အလားအလာရဲ႕ ေရွ႕ေျပးျဖစ္ပါတယ္။

မၾကာေသးခင္က အင္တာနက္သတင္းတပုဒ္အရ သင္တန္းသားဦးေရမ်ားလာတဲ့အတြက္ ႏိုင္ငံေတာ္ကာကြယ္ေရး တကၠသိုလ္ NDC ေက်ာင္းဆင္းေတြဟာ စစ္တိုင္း သို႔မဟုတ္ တပ္မရာထူးေတြ ေသခ်ာေပါက္ရမယ္လို႔ တြက္မထားဖို႔ သင္တန္းဆရာတေယာက္က သင္တန္းသားေတြကို သတိေပးတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ အဲဒီ အဆင့္ျမင့္တပ္ရာထူးေတြအစား ကာကြယ္ေရးဝန္ႀကီးဌာန အျပင္ဖက္က ဝန္ႀကီးဌာနေတြမွာဘဲ ၫႊန္ခ်ဳပ္ရာထူးေတြ ယူရႏိုင္ပါလိမ့္မယ္တဲ့။

အက္ကြဲေနတဲ့စမူဆာ

ဗိုလ္သန္းေရႊ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ကို ကိုင္တြယ္ေနပံုဟာ တခ်ဳိ႕ပံုစံေတြအရ စံနမူနာျပ ပိရမစ္ စမူဆာပံု (ဝါ) ပြန္ဇီ စီးပြားေရးကစားကြက္ Ponzi ပံု ေပါက္ေနပါတယ္။ [ပြန္ဇီ ဆိုတာ လြန္ခဲ့တဲ့ ၄-၅ ႏွစ္က ျမန္မာျပည္မွာ ေခတ္စားၿပီး အႀကီးအက်ယ္နာမည္ပ်က္သြားခဲ့တဲ့ ဖိုးတြမ္တီး "အက်ဳိးေဆာင္ကုမၸဏီ" ေတြ လုပ္စားပံုကို ေျပာတာျဖစ္ပါတယ္။]

ပြန္ဇီ (ပိရမစ္) ကစားကြက္မွာ အေစာပိုင္းရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံသူေတြကို ေနာက္က်ဝင္လာတဲ့ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံသူေတြရဲ႕ ထည့္ဝင္ ရွယ္ယာေတြနဲ႔ အျမတ္ေဝစုေပးတာ လုပ္ပါတယ္။ ဒီပိရမစ္ ႀကီးထြားက်ယ္ျပန္႔ေနသေရြ႕ ေရွ႕လူေတြကို ေနာက္လူေတြ ဆီကရတာနဲ႔ အက်ဳိးအျမတ္ ေပးေနေတာ့ အားလံုးအက်ဳိးရွိေနပါတယ္။ ပိရမစ္ႀကီးထြားမႈ ရပ္ဆိုင္းသြားတဲ့အခါမွာေတာ့ အေစာပိုင္း ေငြရင္းထည့္ထားသူေတြအေနနဲ႔ ဧရာမအျမတ္ႀကီးေတြ ရထားၿပီးျဖစ္သလို ေနာက္ဝင္သူေတြကေတာ့ နည္းနည္းေလာက္ဘဲ ျမတ္လိုက္တာ သို႔မဟုတ္ လံုးဝမရလိုက္တာ ျဖစ္ကုန္ပါတယ္။

လက္ရွိစစ္အစိုးရေခါင္းေဆာင္ပိုင္းဟာလည္း စစ္အာဏာရွင္စနစ္ႀကီးထဲမွာ မိမိတို႔သစၥာရွိမႈကို အေစာဆံုး ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံခဲ့လို႔ အဆီတဝင္း ဝင္း ရာထူးေနရာေတြ အခြင့္ထူးေတြ ဆုခ်ခံထားရပါတယ္။ မၾကာေသးခင္က NDC ေက်ာင္းဆင္းေတြ ေတြ႔လိုက္ရသလို ပိရမစ္ထိပ္လႊာ ေတြမွာ က်ပ္ညပ္ႁပြတ္သိပ္လာတဲ့အခါ အျမတ္ေဝစုေတြက ေသးလိုက္လာပါေတာ့တယ္။

စစ္အာဏာရွင္စနစ္ႀကီးရဲ႕ ပြန္ဇီစီးပြားေရးကြက္ သဘာဝေၾကာင့္ တပ္မေတာ္ကို တုိးခ်ဲ႕ဖို႔ဖိအား အျမဲျဖစ္ေနပါတယ္။ တခ်ဳိ႕တပ္ဖြဲ႔ေတြမွာ စစ္သားတေယာက္ဟာ လူသစ္ ၂ ေယာက္ စုေဆာင္းမေပးႏိုင္ရင္ တပ္ထြက္ခြင့္မရပါဘူး။ ဒီလိုဖိအားေၾကာင့္ လမ္းသြားလမ္းလာေတြ ကေလးစစ္သားေတြကို အဓမၼစစ္သားဆြဲတဲ့ ေအာက္တန္းက်အေလ့အထေတြ မ်ားျပားလာေစပါတယ္။ ဒီျပႆနာေတြကို ကိုင္တြယ္ဖို႔ ဒါမွမဟုတ္ စစ္သားစုေဆာင္းေရးရည္မွန္းခ်က္ပန္းတိုင္ေတြ ျဖည့္ဆီးဖို႔ ၂၀၀၇ ခုမွာ တပ္မေတာ္စစ္သားစုေဆာင္းေရးၫႊန္ၾကားေရးမႉး႐ံုး အသစ္ တိုးခ်ဲ႕ခဲ့ပါတယ္။

စစ္အုပ္စုဟာ ကိုယ့္ဖာသာကိုယ္ အဓိပၸာယ္ဖြင့္ထားတဲ့ ဒီမိုကေရစီပန္းတိုင္ဆီ တိုင္းျပည္ကိုေမာင္းေနရာမွာ စစ္ဗိုလ္ေတြအတြက္ ရာထူး တိုးေရးအခြင့္အလမ္းေတြ ပိုရလာေစဖို႔ စစ္တပ္အေဆာက္အအံုနဲ႔ အစိုးရအေဆာက္အအံုကို ေနာက္ထပ္ျပင္ဆင္ေျပာင္းလဲ အကြက္ခ် ကစားတာေတြ လုပ္ဖို႔မ်ားပါတယ္။ ရာထူးေနရာေတြ ပိုမ်ားမ်ားဖန္တီးဖို႔ အရင္ကက်င့္သံုးခဲ့တဲ့ နည္းနာေတြကိုလည္း ထပ္လုပ္ႏိုင္ပါတယ္။ လက္ရွိကစထေတြထဲက ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို စိတ္ပိုင္းၿပီး ေနာက္ထပ္ ၾကယ္ ၃ ပြင့္ရာထူးေနရာ (ဒုဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး)ေတြ ေဖာ္ေပးႏိုင္ပါ တယ္။

မေကြးတိုင္း၊ ကရင္နီျပည္ ဒါမွမဟုတ္ ကရင္ျပည္တို႔မွာ စစ္တုိင္းအသစ္ေတြ ထပ္ေပၚႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒီနည္းနဲ႔ ၾကယ္ ၂ ပြင့္ နဲ႔ ၾကယ္ ၁ ပြင့္ ရာထူးေနရာေတြ တိုးခ်ဲ႕ႏိုင္ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးအားျဖင့္ ကစထမႉးေတြက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးအဆင့္ တက္လာၿပီး တိုင္းမႉးေတြက ဒုဗိုလ္ ခ်ဳပ္ႀကီးအဆင့္ တက္လာတာအထိ ရာထူးေဖာင္းပြမႈ ျဖစ္လာႏိုင္ပါတယ္။

ဒီမိုကေရစီနာမည္ခံရင္း စစ္တပ္ဆက္လက္ႀကီးစိုးမႈေအာက္မွာ အရပ္ဖက္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအစိုးရအေဆာက္အအံုထဲ စစ္ဗိုလ္ေတြ ေနာက္ထပ္ စိမ့္ဝင္ပ်ံ႕ႏွံ႔လာၿပီး ဗ်ဴ႐ိုကေရစီယႏၱရားသစ္ပင္ႀကီးမွာလည္း အကိုင္းအခက္သစ္ေတြ ဖန္တီးျခင္းအားျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ စြမ္းေဆာင္ရည္ နိမ့္က်တဲ့ အစိုးရအုပ္ခ်ဳပ္ေရးအေဆာက္အအံုက ဖိစီးႏွိပ္စက္မယ့္အႏၱရာယ္ က်ေရာက္ေနပါတယ္။ ဒီလိုေဖာင္းကားပြေယာင္းေနတဲ့ စစ္ စနစ္ႀကီးကို အသက္ဆက္ဖို႔ ဘယ္ကရင္းျမစ္ေတြရမွာလဲ ဆိုတာကေတာ့ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးအနာဂတ္အတြက္ ေနာက္ထပ္အေရးပါ တဲ့ ေမးခြန္းျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။

အေရွ႕ေတာင္အာရွေရးရာ အထူးျပဳ အလြတ္သတင္းေထာက္ ေနာ္မန္႐ိုးဘက္စပီးယဲ (အမည္ရင္းမဟုတ္) ၏ မတ္လ ၁၂ ရက္ ေအးရွားတုိင္းမ္ အင္တာနက္ဂ်ာနယ္ပါ ေဆာင္းပါးကို ဂါမဏိ ဘာသာျပန္သည္။

ဂါမဏိ
REF: ေန႔သစ္

Read More...

Collapse...

စု-လႊတ္-ေတြ႔ ရွင္သန္ေနဆဲ

ကို၀ုိင္း

ေသာၾကာေန႔၊ မတ္လ 13 2009

(ဦး၀င္းတင္ႏွင့္ အင္တာဗ်ဴး)

အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ဗဟိုအလုပ္အမႈေဆာင္ ဆရာဦးဝင္းတင္သည္ ယမန္ေန႔က အသက္ ၇၉ ႏွစ္ ေမြးေန႔က်ေရာက္ခဲ့သည္။ စု-လႊတ္-ေတြ႔ ႏွင့္ ရံသံုးရံ တို႔၏ ပိုင္ရွင္အတြက္ မိတ္ေဆြ၊ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဘက္မ်ားက ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၌ ေမြးေန႔ပြဲက်င္းပေပးခဲ့သည္။

၁၉ ႏွစ္တာ အက်ဥ္းက်ခံခဲ့ရသူ သတင္းစာဆရာတျဖစ္လဲ ႏိုင္ငံေရးသမားၾကီးက ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားကို ကူညီရန္ အားသန္သူလည္း ျဖစ္သည္။

ေမြးေန႔အမွတ္တရ စကားမ်ားအတြက္ မဇၩိမက ဆရာၾကီးကို ဆက္သြယ္ေမးျမန္းထားသည္။

ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြရဲ႕ အက်ဳိးအတြက္ ေဆာင္ရြက္ေပးေနတယ္ဆိုတဲ့ေနရာမွာ ႏိုင္ငံေရးသေဘာအရထက္ တိုက္႐ိုက္လုပ္ေပးေနတာေတြမ်ား ရွိပါသလားခင္ဗ်ာ။

ရွိတာေပါ့ဗ်ာ။ ႏိုင္ငံေရးအားျဖင့္လည္း က်ေနာ္တို႔က သူတို႔ကို လႊတ္ေပးေရးကိစၥေတြကို အစဥ္တစိုက္ ေတာင္းဆိုေနတာပဲ။ တျခားေသာ ႏိုင္ငံေရးအဖြဲ႔အစည္းမ်ားနဲ႔လည္း ေတြ႔ဆံုတဲ့အခါမွာ ဒါေတြေျပာတယ္။ ျပည္ပအဖြဲ႔အစည္းမ်ားနဲ႔ ေတြ႔ဆံုတဲ့ အခါမွာလည္း ဒါေတြတင္ျပတယ္။ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား လြတ္ေရးဟာ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ အဓိကအက်ဆံုး ကိစၥရပ္တရပ္အေနနဲ႔ သေဘာထားၿပီးေတာ့ လုပ္ေဆာင္ေနတယ္။

ပုဂၢိဳလ္ေရးအရဆိုရင္ မိတ္ေဆြေတြ၊ သားခ်င္းေတြ၊ တပည့္ေတြ စသည္ေပါ့ဗ်ာ က်ေနာ့္ကို ေငြေလးဘာေလး ေထာက္ပံ့ၾကတယ္ဗ်။ က်ေနာ္ ဒီကေန႔ အသြားေရာအျပန္ေရာ ဘတ္စ္ကားစီးေနတာ။ ဘတ္စ္ကားက ၂၀၀ ေလာက္ ခရီးေပါ့ဗ်ာ။ တကၠစီနဲ႔ စီးသြားရင္ ၄,၀၀၀ ေလာက္ က်မယ့္ခရီး။ အဲဒီအခါမွာ က်ေနာ့္မွာ ေငြပိုေတြ ထြက္လာတယ္။ အဲဒီေငြေတြကို ဘာမွ က်ေနာ္ မသံုးစြဲဘဲနဲ႔ ဒီအက်ဥ္းသားေတြအတြက္ ကူညီႏိုင္သမွ်ေပါ့ဗ်ာ၊ ကူညီတာ။ မံု႔ေလးတထုပ္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေဆးေလး တဗူးပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေကာ္ဖီထုတ္ကေလး တထုပ္ပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ့။

ဥပမာ စေနေန႔မနက္တိုင္းလိုလိုမွာ အင္းစိန္ေထာင္ဗူးဝကို အၿမဲသြားၾကည့္ေနတာပဲ။ ေထာင္ဝင္စာေတြ႔တဲ့လူေတြ ဇနီးသားမယားေတြ လာၾကရင္လည္း က်ေနာ္ အနည္းဆံုးေတာ့ ႏႈတ္၏ ေဆာင္မျခင္းေပါ့ အားေပးစကားေျပာႏိုင္တယ္။ မံု႔ေလး၊ ေကာ္ဖီေလး ကူညီႏိုင္တယ္။ ဒါေတြ က်ေနာ္ လုပ္ေနတာပဲဗ်။

ဒီေန႔ ေထာင္ထဲမွာရွိေနတဲ့ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားတိုင္းဟာ ငါတို႔ဟာ အေမ့ခံအက်ဥ္းသားေတြပါလား ဆိုတဲ့ စိတ္ဓာတ္မ်ဳိး မရွိဘဲနဲ႔ ထြက္လာေစခ်င္တယ္ဗ်ာ။

ေထာင္ထဲမွာ ေနခဲ့တုန္းက “ထူေထာင္ရမယ္။ ထိန္းသိမ္းရမယ္။ ထိုင္မေနနဲ႔။ ထိေတြ႔ရမယ္” ဆိုတဲ့ ထ’ ေလးလံုး အယူအဆတခုကို လုပ္ခဲ့တယ္လို႔ သိရပါတယ္။ ဟုတ္ပါသလား ခင္ဗ်ာ။

က်ေနာ္လုပ္တာ မဟုတ္ဘူး။ တျခားလူေတြ လုပ္တာျဖစ္လိမ့္မယ္။ သိတယ္ က်ေနာ္။ လူေတြအားလံုးကေတာ့ ဝိုင္းလုပ္ၾကတာပါပဲ။ က်ေနာ္ကေတာ့ “စု-လႊတ္-ေတြ႔” တို႔ “ရံ သံုးရံ” တို႔ဆိုတာေတာ့ က်ေနာ္ လုပ္ခဲ့တယ္ဗ်။ အၾကံေကာင္း ဉာဏ္ေကာင္းေတြ၊ စိတ္ကူးေကာင္းေတြ၊ အစီအမံေကာင္းေတြ၊ လုပ္ငန္းစဥ္ေကာင္းေတြဟာ ေထာင္ထဲမွာ အၿမဲတမ္း ေပၚထြက္ေနတာပဲဗ်။

ထ’ ေလးလံုးဆိုတာ က်ေနာ္ ၾကိဳက္လည္းၾကိဳက္တယ္၊ သေဘာက်တယ္၊ ေကာင္းတယ္။ က်ေနာ္ ခ်ီးက်ဴးပါတယ္။

ဘယ္သူလုပ္မွန္း အတိအက် မသိရတဲ့ အဲဒီ ထ’ ေလးလံုး အယူအဆဟာ ဒီေန႔ အခ်ိန္အခါနဲ႔ ကိုက္ညီမႈ ရွိတယ္လို႔ ယူဆပါသလားခင္ဗ်ာ။

သိပ္ရွိတာေပါ့ဗ်ာ။ ဒီေန႔တင္မဟုတ္ဘူးဗ်။ အၿမဲတမ္း ရွိေနတာပဲ။ ေထာင္ထဲမွာ ေနတယ္ဆိုတာက ပထမဦးဆံုး ေထာင္ထဲက ဘဝကို ရင္ဆိုင္ရတာကိုးဗ်။ ဒုတိယကေတာ့ ျပင္ပႏိုင္ငံေရးဘဝကို ေမွ်ာ္မွန္းၿပီးေတာ့ ခ်ဳပ္မိေအာင္ ၾကိဳးစားရတာကိုး။ ေထာင္ထဲမွာေနတုန္းလည္း ဒီစကားဟာ အေရးၾကီးတဲ့ စကားပဲ။ ေထာင္ထဲမွာဆိုတာ ဘဝေတြက ပ်က္ေနၾကတာဗ်။ ဒုကၡ သိပ္ေရာက္ၾကတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ေနရတာေတာင္မွ အေကာင္းစားေတာင္မွ ေျပာႏိုင္တယ္။ ရန္ကုန္မွာတင္ က်ေနာ္က ေနခဲ့ရတာကိုး။ ဒီေန႔ေခတ္က်ေတာ့ ဟိုး ေဝးလံေခါင္ဖ်ားေတြမွာ ေနရတဲ့အခါက်ေတာ့ ဘဝပ်က္မယ့္လူေတြ အမ်ားၾကီးရွိမယ္။ အဲဒီအခါမွ ကိုယ့္ဘဝကို ကိုယ္ထူေထာင္ရမယ္လို႔ က်ေနာ္က အဲဒီလိုပဲ အဓိပၸာယ္ဖြင့္ခ်င္တယ္ဗ်ာ။ ခ်မွတ္ခဲ့တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ကေတာ့ ဘယ္လိုရည္မွန္းခ်က္ က်ယ္ျပန္တဲ့ ဟာေတြ ရွိမွာေပါ့ဗ်ာ။

ေနာက္တခုက ထိန္းသိမ္းရမယ္ဆိုတာမ်ဳိးကလည္း ကိုယ့္ရဲ႕ ေန႔စဥ္ဘဝ၊ ဘဝတခုလံုး၊ သို႔မဟုတ္လည္း ကိုယ့္ရဲ႕အယူအဆ၊ ကိုယ့္ရဲ႕လုပ္ငန္း၊ ကိုယ့္ရဲ႕အေပါင္းအသင္း၊ အသိုင္းအဝိုင္း ဒါေတြဟာ အကုန္လံုး အက်ဳံးဝင္တာပဲဗ်။ သာမန္တင္ မကေတာ့ဘူး။ ေထာင္ထဲမွာ က်ဥ္းက်ဥ္းေလး ေနရတဲ့ အခါက်ေတာ့ အေပါင္းအသင္းကို ထိန္းသိမ္းထားရမယ္။ ကိုယ့္ရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ ရည္မွန္းခ်က္ေတြကို ထိန္းသိမ္းထားရမယ္။

ထိုင္မေနနဲ႔ဆိုတာက်ေတာ့ ေထာင္ထဲက်ေတာ့ လူေတြက တခါတေလ စိတ္ပ်က္တယ္ဗ်။ စိတ္ပ်က္ေတာ့ ဘာလုပ္ရမွန္းလည္းမသိဘူး။ ကိုယ့္အခန္းက်ဥ္းေလးထဲမွာပဲ ငုတ္တုတ္ေလးထိုင္ၿပီးေတာ့ ဟိုေငးဒီေငး ေငးတာေပါ့။ ဒါေၾကာင့္ ထိုင္မေနနဲ႔ ဆက္သြယ္လို႔ရေအာင္ ေအာ္သင့္ေအာ္ရတယ္ဗ်ာ။ တခါတေလ ေဆးလိပ္တိုထဲ စာထည့္ၿပီးေတာ့ ေပးသင့္ေပးရတယ္ဗ်ာ။ သို႔မဟုတ္လည္း ကိုယ္စားမယ့္ အစားအစာကို အျပင္မွာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ သြားလာေနရတဲ့ သာမန္အက်ဥ္းသားေတြကို ေပးလိုက္ၿပီးေတာ့ အဲဒီလူေတြကတဆင့္ ဆက္သြယ္ေရးေတြ လုပ္ရတယ္။ အဲဒါ ထိုင္မေနတာပဲဗ်။ ထိုင္မေနနဲ႔တင္မကဘူး ႐ုန္းကန္ၾက၊ လႈပ္ရွားၾက၊ ထြက္ေပါက္ရွာၾက၊ ေဖာက္ထြက္ၾကဆိုတဲ့ သေဘာပါပဲဗ်ာ။

ထိေတြ႔ရမယ္ဆိုတာက သာမန္ေျပာရင္ေတာ့ မိတ္ေဆြတေယာက္နဲ႔ တေယာက္ ထိေတြ႔ေအာင္ လုပ္ရတယ္။ တခါတေလ တေယာက္ထဲ ပိတ္မိေနတယ္။ ဒီလိုပဲ ငုတ္တုတ္မေနဘူးေပါ့ဗ်ာ။ တံခါးေခါက္တယ္ဗ်ာ၊ လွမ္းေအာ္တယ္ဗ်ာ။ အျပင္က က်န္တဲ့ ရဲေဘာ္ေတြနဲ႔ ထိေတြ႔ေအာင္ လုပ္ရတယ္။ ျပင္ပေလာကနဲ႔လည္း ထိေတြ႔ေအာင္လုပ္တာပဲဗ်။ ျပင္ပက သတင္းေတြ၊ ႏိုင္ငံေရးစကားေတြ ဘယ္လိုရမလဲ။ ျပန္ၿပီးေတာ့ message ေတြ ဘယ္လိုေပးရမလဲ။

ဒီအယူအဆဟာ ေထာင္တြင္းဘဝနဲ႔ပဲ သက္ဆိုင္တာလား။ ေထာင္ျပင္ပ ဘဝနဲ႔ေရာ ဆက္စပ္လို႔ရပါသလားခင္ဗ်ာ။

ဒါဟာ ေထာင္ထဲ ဘဝနဲ႔လည္း ဆိုင္တယ္။ လူ႔ဘဝ တခုလံုးနဲ႔လည္း ဆိုင္တယ္ဗ်။ ျပင္ပေရာက္လာတဲ့ အခါက်လည္း စိတ္ပ်က္စရာျဖစ္ၿပီး ငါ့လည္း ကူညီမယ့္လူ မရွိဘူး။ ငါလည္း ဘာမွမလုပ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ငါေတာ့ ထိုင္ေန႐ံုပဲဆိုတာမ်ဳိး မျဖစ္ေစနဲ႔။ ကိုယ့္ဘဝကိုယ္ ဘယ္လိုထူေထာင္မလဲ။ ေထာင္ထြက္တေယာက္ဗ်ာ။ ဘဝပ်က္လာတယ္။ လူေတြနဲ႔ အဆက္အသြယ္ျပတ္၊ ျပည္သူ႔ဘဝေတြနဲ႔ အဆက္သြယ္ျပတ္၊ ႏိုင္ငံေရးနဲ႔လည္း အဆက္အသြယ္ျပတ္။ ကိုယ့္ဘဝကို ႏိုင္ငံေရးအားျဖင့္ ထူေထာင္ရတယ္၊ ရပ္တည္လာႏိုင္တယ္၊ ျပည္သူ႔အက်ဳိး ေဆာင္မယ္ဆိုတဲ့ စြမ္းအားေတြရလာတယ္။ အဆက္အသြယ္ေတြ ျပန္ရလာမယ္။

ေနာက္ ကိုယ့္ရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးယံုၾကည္ခ်က္ကို ထိန္းသိမ္းရေတာ့မယ္။ ေနာက္ အိမ္မွာတင္ စိတ္ပ်က္ၿပီးေတာ့ ဒီအတိုင္း ထိုင္မေနနဲ႔ အလုပ္မရွိရင္ အလုပ္ရွာရမွာေပါ့ဗ်ာ။ ႏိုင္ငံေရးလုပ္စရာမရွိရင္ ႏိုင္ငံေရးလုပ္စရာ ရွာရမယ္ဗ်ာ။ အေတြးသစ္၊ အျမင္သစ္၊ အယူအဆသစ္ေတြ ရစရာရွိတာေတြကို လုပ္ၾကရမယ္ဆိုတဲ့ဟာက လမ္းၫႊန္လို ျဖစ္လာတယ္ဗ်။

အလားတူပဲ ထိေတြ႔မႈရွိရမယ္ဆိုတာ အိမ္မွာ စိတ္ပ်က္ၿပီး ထိုင္မေနဘူး။ အျပင္မွာရွိတဲ့ ႏိုင္ငံေရးအင္အားစုေတြနဲ႔ ထိေတြ႔ရတယ္။ တိုင္းရင္းသား ႏိုင္ငံေရးသမားေတြနဲ႔လည္း ထိေတြ႔ရမယ္။ ျပည္သူေတြနဲ႔ ထိေတြ႔ရမယ္။ အဆက္ျပတ္ မခံရဘူး။ ဒီဟာေတြဟာ ဘဝလမ္းၫႊန္ေတြ ျဖစ္လာတယ္ဗ်။

ေထာင္ထဲမွာ ေထာင္သားဘဝအေနနဲ႔ လမ္းၫႊန္ျဖစ္သလို ျပင္ပဘဝ ေရာက္တဲ့အခါလည္း ျပင္ပဘဝလမ္းၫႊန္ ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္ သိပ္ၿပီးေတာ့ ေက်းဇူးလည္း တင္တယ္။ အမွတ္လည္း ရတယ္။ ေလးလည္း ေလးစားတယ္။ ဒီလို ဆရာလုပ္တာလားလို႔ေမးတဲ့အတြက္ သိပ္ၿပီးေတာ့ ဝမ္းသာတာပဲဗ်ာ။ ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ စာေပဆု တဆုရသလို ဝမ္းသာပါတယ္။ က်ေနာ့္ထက္ ပိုၿပီး အေျမာ္အျမင္ရွိတဲ့ အက်ဥ္းသားေတြ၊ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ လူငယ္ျဖစ္ရင္ျဖစ္မယ္၊ လူၾကီးျဖစ္ရင္ ျဖစ္မယ္ေပါ့ဗ်ာ။ အဲဒီလူေတြရဲ႕ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ပါ။ ဒီဖန္တီးခ်က္ကို က်ေနာ္ အျပည့္အဝ ေထာက္ခံပါတယ္။ က်ေနာ္လည္း ဒီအယူအဆေတြအတိုင္း က်င့္သံုးပါတယ္။

‘စု-လႊတ္-ေတြ႔’ ဆိုတာ ဒီကေန႔ လက္ေတြ႔အေျခအေနနဲ႔ေရာ ကိုက္ညီေသးတယ္လို႔ ဆရာ ယူဆပါသလားခင္ဗ်ာ။

ယူဆပါတယ္ဗ်ာ။ ေဒၚစုအပါအဝင္ ေျမာက္ျမားစြာေသာ ပုဂၢိဳလ္ေတြဟာ ဒီေန႔အထိ မလြတ္ေသးဘူးဗ်ာ။ က်ေနာ္တို႔သာ အေၾကာင္းအားေလ်ာ္စြာ ဘယ္လိုလြတ္လာတယ္ မသိဘူး။ သူတို႔ေျပာလိုက္ရင္ေတာ့ အက်ဥ္းသား ၉,၀၀၀ လႊတ္တယ္တို႔၊ ၆,၀၀၀၊ လႊတ္တယ္တို႔။ ဒါေပမယ္လို႔ ၁၀၀ မျပည့္ဘူး။ အေယာက္ ၂၀ မျပည့္ဘူး ဆိုတာေတြ ျဖစ္ေနတဲ့အခါက်ေတာ့။

ေထာင္ထဲမွာလည္း ဒီေန႔ကာလမွာ အလြန္အကြ်ံ အၾကီးအက်ယ္ ဖမ္းခံရပါတယ္ဆိုတဲ့ ၁၉၈၈ အေရးေတာ္ပံု ေနာက္ပိုင္းမွာ ျဖစ္တာေတာင္မွ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားဟာ ၁,၀၀၀ ေလာက္ရွိတာ။ ဒီေန႔ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားက ၂,၀၀၀ ေက်ာ္ေနၿပီဗ်ာ။ အဲဒီေတာ့ ေဒၚစုနဲ႔တကြ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား လႊတ္ေပးေရးဆိုတာ ဒီေန႔အထိ ရွိေနတုန္းပဲဗ်။

အလားတူပဲ လႊတ္’ ဆိုတဲ့ဟာကလည္း ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို ဒီေန႔အထိ ဒီအစိုးရက ေလးစားျခင္း မရွိဘူး။ ျပည္သူက လႊဲအပ္လိုက္တဲ့ အာဏာနဲ႔ကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ရမယ္ဆိုတဲ့ တာဝန္ကို အခုအထိ သူက ပ်က္ကြက္ေနတုန္းပဲဗ်။ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ လႊတ္’ ဆိုတဲ့ လႊတ္ေတာ္ေခၚယူက်င္းပေရး ဆိုတာဟာလည္း ဒီေန႔အထိ ရွင္သန္ေနတုန္းပဲ။

ႏိုင္ငံေရးအရ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးဖို႔။ ႏိုင္ငံေရးကို ႏိုင္ငံေရးနည္းနဲ႔ ေျဖရွင္းဖို႔။ ဆိုတဲ့ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ေတာင္းဆိုခ်က္ေတြ၊ တိုင္းသူျပည္သားေတြရဲ႕ ေတာင္းဆိုခ်က္ေတြ၊ ႏိုင္ငံေရး အင္အားစုမ်ားရဲ႔ ေတာင္းဆိုခ်က္ေတြဟာလည္း ဒီေန႔အထိ ရွိေနတုန္းပဲဗ်ာ။

‘မက်ဳိးပဲ႔ေရး တရားသံုးပါး’ ကေရာ ဒီေန႔အေျခအေနမွာ ဆက္ၿပီး လုပ္ေဆာင္သင့္တဲ့ အယူအဆလို႔ ထင္ပါသလားခင္ဗ်ာ။

‘မက်ဳိးပဲ့ေရးသံုးပါး’ ဆိုတာ က်ေနာ္ထင္တယ္ ေထာင္ထဲတင္ မဟုတ္ဘူးဗ်။ အျပင္မွာလည္း ဒါ အေရးၾကီးေနတာပဲ။ ကိုယ့္က်န္းမာေရး ကိုယ္ထိန္းရမယ္ဗ်ာ။ က်ေနာ္ဆို ၇၉ ႏွစ္ဗ်ာ။ သို႔ေသာ္ က်ေနာ္ က်န္းမာတုန္းဗ်။ ဒီေန႔အထိ ဘတ္စ္ကား စီးတုန္းပဲဗ်။ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ၊ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြရဲ႕ အိမ္ေတြလည္း သြားတုန္း၊ ႏိုင္ငံေရး မုဆိုးမအိမ္ေတြ သြားတုန္း၊ မက်န္းမာတဲ့ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြဆီ သြားတုန္းပဲဗ်။ က်ေနာ့္ က်န္းမာေရး ထိန္းထားႏိုင္တာကိုး။ စိတ္ဓာတ္လည္း မက်ဳိးပဲ့ဘူး။ လုပ္စရာရွိတာ လုပ္ေနတာပဲ။

စုဖြဲ႔မႈမက်ဳိးပဲ့ေအာင္ဆိုတာ က်ေနာ့္ရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးရဲေဘာ္ေတြ၊ ႏိုင္ငံေရးလုပ္ေဖာ္ကိုင္ဘက္ေတြ၊ ငါ့ပါတီရယ္လို႔ တခုထဲနဲ႔ က်ေနာ္ သေဘာမထားဘူးဗ်။ အျခား ႏိုင္ငံေရးအင္အားေတြ မွန္သမွ်နဲ႔လည္း စုဖြဲ႔မႈမပ်က္ေအာင္ လုပ္ေနတယ္။ က်ေနာ့္ပါတီထဲမွာလည္း လူငယ္ေတြ ၁၀၀ ေက်ာ္ေလာက္ ႏုတ္ထြက္တယ္။ က်ေနာ္ကလည္း ပါတီကေန ထုတ္မပစ္ပါနဲ႔။ ဒီလူငယ္ေတြရဲ႕ အေတြ႔အၾကံဳေတြ၊ စိတ္ဓာတ္ေတြ၊ ျဖတ္သန္းမႈေတြကို အဆံုးရႈံးမခံႏိုင္ဘူး။ စုဖြဲ႔မႈ မပ်က္ေအာင္ လုပ္ေနတာပဲဗ်။

အဲဒါေတြဟာ က်ေနာ့္ရဲ႕ ဘဝလမ္းၫႊန္ေတြလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ေထာင္ထဲမွာတင္ က်င့္သံုးတာမဟုတ္ပါဘူး။ အျပင္မွာလည္း က်င့္သံုးေနပါတယ္။ လူငယ္ေတြ၊ မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြဟာလည္း ဒီလိုစိတ္ဓာတ္မ်ဳိးေတြ၊ ဒီလိုက်င့္သံုးမႈေတြ၊ ဒီလို အားထုတ္မႈမ်ဳိးေတြ ျဖစ္ေစခ်င္တာပဲဗ်ာ။

မတ္လ ၁၃ ရက္ကို ျမန္မာႏိုင္ငံ လူ႔အခြင့္အေရးေန႔အျဖစ္ သတ္မွတ္က်င္းပေနၾကပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ လူ႔အခြင့္အေရး အေျခအေနေတြေပၚမွာ ထင္ဟပ္ၿပီးေတာ့ ဘာမ်ား သတင္းစကား ေျပာခ်င္ပါသလဲခင္ဗ်ာ။

က်ေနာ္တို႔ တိုင္းျပည္ဟာ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္မႈေတြဟာ အလြန္ဆိုးဆိုးဝါးဝါး ေပၚေပါက္ေနတယ္ ဆိုတာကို တိုင္းျပည္က သိေစခ်င္တယ္။ အေရးအၾကီးဆံုး လကၡဏာဟာ တိုင္းသူျပည္သားေတြရဲ႕ လြတ္လပ္စြာ ကိုယ့္အစိုးရကို ကိုယ္ ေရြးေကာက္တင္ေျမႇာက္ႏိုင္တယ္ဆိုတဲ့ လူ႔အခြင့္အေရး။ ဒီအခြင့္အေရးၾကီးကို ဒီစစ္အစိုးရ ခ်ဳိးေဖာက္တာဟာ ၁၉၉၀ ျပည့္ကတည္းက ဒီေန႔အထိပါပဲလို႔။ အဲဒါကို မေမ့ၾကပါနဲ႔။ တျခားျခားေသာ ခ်ဳိးေဖာက္မႈေတြလည္း အမ်ားၾကီးပဲ။ ေထာင္က်ေနတယ္။ ဖမ္းတာခံေနရတယ္။ လြတ္လပ္စြာ လုပ္ကိုင္စားေသာက္ခြင့္ မရွိဘူး။ ဘုန္းၾကီးေတြကို သတ္ျဖတ္ေနတယ္။

ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဘယ္သူ႔ကိုေမးေမး တနည္းမဟုတ္တနည္း လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္ခံေနၾကရတယ္။ ဒီခ်ဳိးေဖာက္မႈ ျပင္းထန္တိုင္း ေၾကာက္ရမွာလား။ လူေတြ မေၾကာက္ၾကပါနဲ႔၊ ငံု႔ခံလည္းမေနပါနဲ႔၊ မေၾကာက္တရားကို ေမြးၿပီးေတာ့ ဒီလူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္မႈေတြကို ပ်က္ျပားသြားေအာင္လို႔ တုံ႔ျပန္ၾကပါ၊ ဆန္႔က်င္ၾကပါ၊ ထုတ္ေဖာ္ေျပာၾကပါ လို႔ေျပာခ်င္ပါတယ္။

အဲဒီလို လုပ္တဲ့ေနရာမွာ ငါ့သေဘာနဲ႔ငါ လုပ္ၾကမယ္ ဆိုတာနဲ႔ မျဖစ္ပါဘူး။ အားလံုး စုေပါင္းၿပီးလုပ္မွ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္မႈဆိုတာကို ကာကြယ္လို႔ရတယ္၊ ဆန္႔က်င္လို႔ရတယ္၊ တြန္းလွန္ဖယ္ရွားလို႔ရတယ္။ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲလို႔ ရတယ္လို႔ က်ေနာ္ ေျပာခ်င္တယ္ေနာ္။ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားရဲ႕ အလံေတာ္ေအာက္မွာ လာၿပီးတြဲတာလည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။

လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္မႈေတြကို အၿမဲတမ္း ဆန္႔က်င္တြန္းလွန္ေနတဲ့ အန္အယ္ဒီလို အဖြဲအစည္းမ်ဳိး ရွိပါတယ္။ အဲဒီလိုမွမဟုတ္ရင္လည္း တိုင္းရင္းသား အဖြဲ႔အစည္းေတြဆီမွာလည္း ရပါတယ္။ သို႔မဟုတ္လည္း လူငယ္ ေက်ာင္းသားမ်ားအေနနဲ႔လည္း ၈၈ မ်ဳိးဆက္ေက်ာင္းသား အဖြဲ႔လိုဟာမ်ဳိး၊ လူ႔ေဘာင္သစ္ ေက်ာင္းသားအဖြဲ႔လို ဟာမ်ဳိးေတြ ရွိပါတယ္။ အလားတူပဲ အန္အယ္ဒီေအာက္မွာ အမ်ဳိးသမီးအဖြဲ႔ေတြလည္း ရွိပါတယ္။ အမ်ဳိးသမီးမ်ားဟာ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္ခံရတာရွိရင္ အန္အယ္ဒီ အမ်ဳိးသမီးအဖြဲ႔လိုဟာမ်ဳိးနဲ႔ ဆက္သြယ္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ပါတယ္လို႔ က်ေနာ္ ေျပာခ်င္ပါတယ္။

REF: မဇၩိမ

Read More...

Collapse...